De meisjes en de partizanen: Verhalen

by Kader Abdolah

Korte verhalen over vluchten en ballingschap, geschreven uit eigen ervaring van de auteur.

Genres: Fiction, Historical Fiction

138 pages, Hardcover

First published January 1, 1995

About the author

Kader Abdolah is the penname of Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani, an Iranian writer who also writes in Dutch. Abdolah has lived in the Netherlands since 1988.

He studied physics at the Arak College of Science and fled the country as a political refugee in 1988. Today he lives in Delft (The Netherlands), writing under a pseudonym made up of the names of two murdered friends. Het huis van de moskee (The House of the Mosque), catapulted Abdolah into the Dutch bestseller lists.

Reviews

[André]

Citaat : In mijn vaderland voeren de rivieren vaak een lijk mee. Soms slaan ze het lijk hard tegen de rotsen als iets onreins. Ze spugen het op de oever en stromen verlost door. Soms brengt een rivier een heel ander soort lijk mee. Je ziet dat de stroom het lijk in haar armen wiegt. Je hoort dat de rivier zelf huilt, je ziet dat zij zich als een getuige gedraagt. Zij slaat het lijk niet tegen de rotsen. Zij laat het lijk niet langs de oever achter. Zij draagt het een lange weg in haar armen mee en laat het iedereen zien. Daarna voert zij het mee naar zee, naar de oceaan. Zo stromen de rivieren in mijn vaderland. En zo stromen ze in mijn hoofd.
Review : In deze verhalenbundel begon de verteller in de schrijver Kader Abdollah pas echt te leven. Hij bezit een taal en een woordenschat die een in Nederland geboren schrijver hem niet zou verbeteren. De verhalen zijn stuk voor stuk prachtig. De taal is zéér poëtisch en de werkelijkheid is schrijnend. Uiteraard draait ook ditmaal alles rond de asielzoeker en alles wat daar ook maar enigszins mee te maken heeft. Dit is een terrein dat voor hém zéér vertrouwd is en voor vele lezers op dat ogenblik nog helemaal nieuw. Kader Abdolah heeft ook structuur in deze bundel weten aan te brengen. Alle halen staan op zich maar vormen toch een geheel, eigenlijk zou je het een roman van verhalen kunnen noemen. Natuurlijk ontzegt ons de auteur de zo mooie Perzische verteltraditie niet. Die vinden we helemaal terug in Hadjarsadat en haar spiegels en Oosterse sluiers. In dat laatste verhaal maken we kennis met Chengiez, de toeverlaat van verliefde mannen, het symbool van onbereikbare liefdes. Het is niet toevallig dat dit verhaal de bundel afsluit, want ook Kader Abdolah heeft een onbereikbare liefde met wie hij in harmonie wil samenleven. De liefde voor Iran knaagt in hem en dwingt tot schrijven.

[Harm ten Napel · Rating 5 out of 5]

Deze menselijke verhalen hebben de rauwe soms ietwat onsamenhangende en chaotische wendingen die het vermoeden opwekken ontleend te zijn aan de weerbarstige realiteit. Het mooiste werk kan ontstaan als de therapeutische neiging van de schrijver om zich te uiten gecombineerd met een unieke visie op het leven, passies, ouderdom en het ontheemd zijn in een helder proza wordt beschreven. Een oude moeder zoekt haar dochter op in het verre Nederland wat resulteert in een deceptie, een blinde man is overgeleverd aan een barse taxichauffeur in het rumoerige Duitsland. Een jonge vrouw ontsnapt aan de sleur van haar huwelijk met een vreemde man en komt natuurlijk in de problemen. Dit zijn maar een paar van de uit het leven gegrepen verhalen uit dit aardige werkje. Omdat er voor mij persoonlijk een paar rake zinnen in staan en er herkenbare gevoelens worden verwoord krijgt het een voor mij onkarakteristiek hoge score, dat heb je met zo'n schrijver die onder je huid kruipt.

[Jan · Rating 3 out of 5]

Kader Abdolah heeft deze verhalen als een betrokkene, als een soort getuige, en als een getuigenis geschreven. Als politiek vluchteling uit Perzië/ Iran kan hij met inlevingsvermogen schrijven over angst, vlucht, ballingschap; en dat doet hij ook. Zo nu en dan ontluikt magie, soms is er verzanding in sentimentaliteit. De voorbijglijdende IJsel blijft hem bijschijnen; het leidt tot een doorgaans blijde weerschijn van het positivisme, dat de schrijver eigen is.
Na zijn eerdere verhalenbundel 'De adelaars', die eveneens van 'officiële zijde' positief ontvangen is, vind ik dit een mooie voortzetting.

[Wijnand · Rating 4 out of 5]

Tweede in de rij van mijn "summer reading pleasures". Een prachtige verhalenbundel van meesterverteller Kader Abdolah. Thema's zijn weemoed, mensen op de vlucht en angsten uit het verleden. Persoonlijke tragedies achtervolgen de personages in alle verhalen. Abdolah combineert eigen ervaringen en herinneringen uit zijn Perzische jeugd met alledaagse beelden van herkenning. In deze verhalenbundel betrekt de schrijver ook vaak de rivier de IJssel, een voorbode van zijn boek "Pagegaai vloog over de IJssel", die op mijn leesstapel ligt...

[Anneke de Bundel · Rating 5 out of 5]

Ik hou van Kader Abdollah. Er is geen gelijke in dit land waar gereformeerde literatuur hoogtij viert. Z’n taal, z’n ritme, z’n poëzie. Zo mooi.

[Daniël · Rating 3 out of 5]

Heel wisselend daarom 3 sterren. Slecht geredigeerd.

[Akim Aalou]

Zijn lichtzinnige pen weet je te raken. Een mooie, verfrissende verhalenbundel.