What do you think?
Rate this book
Les crimes célèbres #13
Ali Pasha
Në gjithë universin ai shihte vetëm veten e tij, ai nuk donte gjë tjetër veç vetes dhe punonte vetëm për të. Natyra e tij përmbante fillesën e çdo pasioni njerëzor; gjithë jetën e tij të gjatë ia kushtoi zhvillimit dhe plotësimit të tyre. Kjo shpreh thelbin e karakterit të tij; dhe veprimet e tij nuk ishin gjë tjetër pasojë e këtij karakteri të zbatuar sipas rrethanave. Janë të paktë ata njerëz që kanë arritur një përputhje të tillë të brendshme dhe po kaq të rrallë kanë qenë ata që i përgjigjeshin aq mirë vendit të tyre në jetë. Personaliteti i nje njeriu të sigurt, cilësitNë gjithë universin ai shihte vetëm veten e tij, ai nuk donte gjë tjetër veç vetes dhe punonte vetëm për të. Natyra e tij përmbante fillesën e çdo pasioni njerëzor; gjithë jetën e tij të gjatë ia kushtoi zhvillimit dhe plotësimit të tyre. Kjo shpreh thelbin e karakterit të tij; dhe veprimet e tij nuk ishin gjë tjetër pasojë e këtij karakteri të zbatuar sipas rrethanave. Janë të paktë ata njerëz që kanë arritur një përputhje të tillë të brendshme dhe po kaq të rrallë kanë qenë ata që i përgjigjeshin aq mirë vendit të tyre në jetë. Personaliteti i nje njeriu të sigurt, cilësit e të cilit shfaqeshin në përpjesëtim të drejtë me idetë dhe zakonet e asaj epoke dhe të atij vendi ku ka jetuar, bënin që figura e Ali Pashës të ishte, në mos një nga më të ndriturat, të paktën, një ndër më të shquarat e kohës.
Paperback
First published April 4, 1840
36 people are currently reading
182 people want to read
About the author
Alexandre Dumas
6,855 books12.5k followersThis note regards Alexandre Dumas, père, the father of Alexandre Dumas, fils (son). For the son, see Alexandre Dumas fils.
Alexandre Dumas père, born Alexandre Dumas Davy de la Pailleterie, was a towering figure of 19th-century French literature whose historical novels and adventure tales earned global renown. Best known for The Three Musketeers, The Count of Monte Cristo, and other swashbuckling epics, Dumas crafted stories filled with daring heroes, dramatic twists, and vivid historical backdrops. His works, often serialized and immensely popular with the public, helped shape the modern adventure genre and remain enduring staples of world literature.
Dumas was the son of Thomas-Alexandre Dumas, a celebrated general in Revolutionary France and the highest-ranking man of African descent in a European army at the time. His father’s early death left the family in poverty, but Dumas’s upbringing was nonetheless marked by strong personal ambition and a deep admiration for his father’s achievements. He moved to Paris as a young man and began his literary career writing for the theatre, quickly rising to prominence in the Romantic movement with successful plays like Henri III et sa cour and Antony.
In the 1840s, Dumas turned increasingly toward prose fiction, particularly serialized novels, which reached vast audiences through French newspapers. His collaboration with Auguste Maquet, a skilled plotter and historian, proved fruitful. While Maquet drafted outlines and conducted research, Dumas infused the narratives with flair, dialogue, and color. The result was a string of literary triumphs, including The Three Musketeers and The Count of Monte Cristo, both published in 1844. These novels exemplified Dumas’s flair for suspenseful pacing, memorable characters, and grand themes of justice, loyalty, and revenge.
The D’Artagnan Romances—The Three Musketeers, Twenty Years After, and The Vicomte of Bragelonne—cemented his fame. They follow the adventures of the titular Gascon hero and his comrades Athos, Porthos, and Aramis, blending historical fact and fiction into richly imagined narratives. The Count of Monte Cristo offered a darker, more introspective tale of betrayal and retribution, with intricate plotting and a deeply philosophical core.
Dumas was also active in journalism and theater. He founded the Théâtre Historique in Paris, which staged dramatizations of his own novels. A prolific and energetic writer, he is estimated to have written or co-written over 100,000 pages of fiction, plays, memoirs, travel books, and essays. He also had a strong interest in food and published a massive culinary encyclopedia, Le Grand Dictionnaire de cuisine, filled with recipes, anecdotes, and reflections on gastronomy.
Despite his enormous success, Dumas was frequently plagued by financial troubles. He led a lavish lifestyle, building the ornate Château de Monte-Cristo near Paris, employing large staffs, and supporting many friends and relatives. His generosity and appetite for life often outpaced his income, leading to mounting debts. Still, his creative drive rarely waned.
Dumas’s mixed-race background was a source of both pride and tension in his life. He was outspoken about his heritage and used his platform to address race and injustice. In his novel Georges, he explored issues of colonialism and identity through a Creole protagonist. Though he encountered racism, he refused to be silenced, famously replying to a racial insult by pointing to his ancestry and achievements with dignity and wit.
Later in life, Dumas continued writing and traveling, spending time in Belgium, Italy, and Russia. He supported nationalist causes, particularly Italian unification, and even founded a newspaper to advocate for Giuseppe Garibaldi. Though his popularity waned somewhat in his final years, his literary legacy grew steadily. He wrote in a style that was accessible, entertaining, and emotionally reso
Alexandre Dumas père, born Alexandre Dumas Davy de la Pailleterie, was a towering figure of 19th-century French literature whose historical novels and adventure tales earned global renown. Best known for The Three Musketeers, The Count of Monte Cristo, and other swashbuckling epics, Dumas crafted stories filled with daring heroes, dramatic twists, and vivid historical backdrops. His works, often serialized and immensely popular with the public, helped shape the modern adventure genre and remain enduring staples of world literature.
Dumas was the son of Thomas-Alexandre Dumas, a celebrated general in Revolutionary France and the highest-ranking man of African descent in a European army at the time. His father’s early death left the family in poverty, but Dumas’s upbringing was nonetheless marked by strong personal ambition and a deep admiration for his father’s achievements. He moved to Paris as a young man and began his literary career writing for the theatre, quickly rising to prominence in the Romantic movement with successful plays like Henri III et sa cour and Antony.
In the 1840s, Dumas turned increasingly toward prose fiction, particularly serialized novels, which reached vast audiences through French newspapers. His collaboration with Auguste Maquet, a skilled plotter and historian, proved fruitful. While Maquet drafted outlines and conducted research, Dumas infused the narratives with flair, dialogue, and color. The result was a string of literary triumphs, including The Three Musketeers and The Count of Monte Cristo, both published in 1844. These novels exemplified Dumas’s flair for suspenseful pacing, memorable characters, and grand themes of justice, loyalty, and revenge.
The D’Artagnan Romances—The Three Musketeers, Twenty Years After, and The Vicomte of Bragelonne—cemented his fame. They follow the adventures of the titular Gascon hero and his comrades Athos, Porthos, and Aramis, blending historical fact and fiction into richly imagined narratives. The Count of Monte Cristo offered a darker, more introspective tale of betrayal and retribution, with intricate plotting and a deeply philosophical core.
Dumas was also active in journalism and theater. He founded the Théâtre Historique in Paris, which staged dramatizations of his own novels. A prolific and energetic writer, he is estimated to have written or co-written over 100,000 pages of fiction, plays, memoirs, travel books, and essays. He also had a strong interest in food and published a massive culinary encyclopedia, Le Grand Dictionnaire de cuisine, filled with recipes, anecdotes, and reflections on gastronomy.
Despite his enormous success, Dumas was frequently plagued by financial troubles. He led a lavish lifestyle, building the ornate Château de Monte-Cristo near Paris, employing large staffs, and supporting many friends and relatives. His generosity and appetite for life often outpaced his income, leading to mounting debts. Still, his creative drive rarely waned.
Dumas’s mixed-race background was a source of both pride and tension in his life. He was outspoken about his heritage and used his platform to address race and injustice. In his novel Georges, he explored issues of colonialism and identity through a Creole protagonist. Though he encountered racism, he refused to be silenced, famously replying to a racial insult by pointing to his ancestry and achievements with dignity and wit.
Later in life, Dumas continued writing and traveling, spending time in Belgium, Italy, and Russia. He supported nationalist causes, particularly Italian unification, and even founded a newspaper to advocate for Giuseppe Garibaldi. Though his popularity waned somewhat in his final years, his literary legacy grew steadily. He wrote in a style that was accessible, entertaining, and emotionally reso
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
October 16, 2022
Blutspur eines Massenmörders
Fünf Jahre vor den Grafen von Monte-Christo veröffentlichte Alexandre Dumas diese Entzauberung einer Ikone des griechischen Freiheitskampfes in der Reihe Berühmte Verbrechen. Der eigentliche und alleinige Verfasser ist aber Félicien Mallefille. Das erklärt, wie schon beim Mann mit der eisernen Maske, einige, z.T. ziemlich deutliche Abweichungen. In Mallefilles Darstellung bleibt nicht die geringste Nische für die hinterlistige Aktion eines Fernando Mondego.
Im Vergleich zu Ali Pascha ist selbst Shakespeares Richard III. ein Waisenknabe, ganz zu schweigen von dem Quartett, das Edmont Dantes auf Chateau d'If unterbringt. Die Aufdeckung von Fernando Mondegos Verrat an Ali Pascha bildet einen Teil der Rache von Edmond Dantes. Die Studie über das Leben des Rebellen zeigt aber, dass es sich allenfalls um einen Fall von ausgleichender Gerechtigkeit gehandelt hat. Mondego hat sich gewissermaßen nur an die Sitten des Landes angepasst, ehe er mit viel Beute die Heimreise antrat, nachdem er die Tochter Paschas von Janina in die Sklaverei verscherbelt hatte.
Ali Pascha hat die weiblichen Restbestände ganzer Völkerschaften in die Sklaverei verkauft, falls nicht schon die Massenvergewaltigung zu Endstation geriet. Ebenso im allerengsten Familienkreis gemordet, Schwiegertöchter vergewaltigt, permanent hinter dem Rücken der Pforte mit Engländern und Franzosen verhandelt. Erst als gar keine Lüge mehr half, hat er sich zur Ikone des griechischen Befreiungskampfs stilisiert und ein entsprechend hohes Ansehen in den Salons von Paris und London genossen, das sich auch Dantés bei seiner Rache zunutze gemacht hat. Die rund 140 Seiten sind eine einzige Aneinanderreihung von Massakern, Genoziden und Giftmorden. Insofern eine überaus instruktive, aber alles anderes als abwechslungsreiche Lektüre.
Fünf Jahre vor den Grafen von Monte-Christo veröffentlichte Alexandre Dumas diese Entzauberung einer Ikone des griechischen Freiheitskampfes in der Reihe Berühmte Verbrechen. Der eigentliche und alleinige Verfasser ist aber Félicien Mallefille. Das erklärt, wie schon beim Mann mit der eisernen Maske, einige, z.T. ziemlich deutliche Abweichungen. In Mallefilles Darstellung bleibt nicht die geringste Nische für die hinterlistige Aktion eines Fernando Mondego.
Im Vergleich zu Ali Pascha ist selbst Shakespeares Richard III. ein Waisenknabe, ganz zu schweigen von dem Quartett, das Edmont Dantes auf Chateau d'If unterbringt. Die Aufdeckung von Fernando Mondegos Verrat an Ali Pascha bildet einen Teil der Rache von Edmond Dantes. Die Studie über das Leben des Rebellen zeigt aber, dass es sich allenfalls um einen Fall von ausgleichender Gerechtigkeit gehandelt hat. Mondego hat sich gewissermaßen nur an die Sitten des Landes angepasst, ehe er mit viel Beute die Heimreise antrat, nachdem er die Tochter Paschas von Janina in die Sklaverei verscherbelt hatte.
Ali Pascha hat die weiblichen Restbestände ganzer Völkerschaften in die Sklaverei verkauft, falls nicht schon die Massenvergewaltigung zu Endstation geriet. Ebenso im allerengsten Familienkreis gemordet, Schwiegertöchter vergewaltigt, permanent hinter dem Rücken der Pforte mit Engländern und Franzosen verhandelt. Erst als gar keine Lüge mehr half, hat er sich zur Ikone des griechischen Befreiungskampfs stilisiert und ein entsprechend hohes Ansehen in den Salons von Paris und London genossen, das sich auch Dantés bei seiner Rache zunutze gemacht hat. Die rund 140 Seiten sind eine einzige Aneinanderreihung von Massakern, Genoziden und Giftmorden. Insofern eine überaus instruktive, aber alles anderes als abwechslungsreiche Lektüre.
June 26, 2021
To my shame I had never heard of Ali Pacha prior to his brief cameo in Monte Cristo. I assumed he was purely a literary invention by Dumas. Reading Ali Pacha opened my eyes to exactly why the crumbling of "The Sick Man of Europe" was inevitable. It is infuriating to be introduced to an absolute monster, only to feel yourself rooting for the Lion of Janina as he applies cruelty, fear, guile, courage, familicide, betrayal, corruption, and diplomacy to maintain an iron grip on power in such a swiftly shifting environment of political and religious intrigues. Absolutely fascinating. It makes me want to read more about the rise and fall of the Ottoman Empire.
May 28, 2022
Tepedelenli Ali Paşa'yi Monte Kristo Kontu kitabında duymuştum. Yazar Ali Paşa'dan pek az bahsetmiş, ancak kızı romanda bir hayli yer tutmuştu. Bu kitabının varlığını hiç bilmiyordum. Geçenlerde kitap fuarında denk gelince merak edip aldım. Dün akşam okumaya başladım.
Monte Kristo Kontu'ndan okuduğumdan kadarıyla Ali Paşa'ya üzülmüştüm ancak burda bambaşka bir yönünü anlatıyor. İlk satırlardan itibaren ne kadar zalim ve kadar kötü bir idareci olduğunu anlatıyor. Bu yönüyle roman farklı bir havaya bürünüyor, genelde kitaplarda kahraman iyi olur kötüye karşı bir mücadele verir, bize kahramanı sevdirir. Burada baş kahramana karşı zerre empati kurdurmadan hatta nefret ettirerek ve tempoyu da hiç düşürmeden okutuyor kitabı.
Monte Kristo Kontu'ndan okuduğumdan kadarıyla Ali Paşa'ya üzülmüştüm ancak burda bambaşka bir yönünü anlatıyor. İlk satırlardan itibaren ne kadar zalim ve kadar kötü bir idareci olduğunu anlatıyor. Bu yönüyle roman farklı bir havaya bürünüyor, genelde kitaplarda kahraman iyi olur kötüye karşı bir mücadele verir, bize kahramanı sevdirir. Burada baş kahramana karşı zerre empati kurdurmadan hatta nefret ettirerek ve tempoyu da hiç düşürmeden okutuyor kitabı.
January 6, 2017
“For a whole week all seemed going well, when, on the morning of February 5th, Kursheed sent Hassan Pacha to convey his compliments to Ali, and announce that the sultan's firman, so long desired, had at length arrived. Their mutual wishes had been heard, but it was desirable, for the dignity of their sovereign, that Ali, in order to show his gratitude and submission, should order Selim to extinguish the fatal match and to leave the cave, and that the rest of the garrison should first display the Imperial standard and then evacuate the enclosure. Only on this condition could Kursheed deliver into Ali's hands the sultan's decree of clemency.”
January 20, 2021
Tepedelenli Ali Paşa'yı, Monte Cristo Kontu'nda adı sıkça geçtiği için merak etmiş ve okumaya karar vermiştim. Monte Cristo Kontu'nu okurken ihanete ve haksızlığa uğramış, mağdur gibi algıladığım Tepedelenli pek de sandığım gibi çıkmayınca ufak çaplı bir şok geçirdim🙈
⚡️ Tepedenli Ali Paşa, Osmanlı'ya Mora' yı kaybettiren, ayaklanmasıyla Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanmasına ön ayak olan, Arnavutların kahraman olarak gördüğü bir Osmanlı valisi.
⚡️ Alexandre Dumas, paşayı hırslı, acımasız, vicdan ve ahlak yoksunu bir karakter olarak yazınca, tereddütte kalıp kendi araştırmamızı da yaptık ve romanın tarihi gerçeklerden çok da farklı olmadığını görünce bayaca şaşırdık😶🤯 Tabi ki, son tahlilde bunun tarihi bir roman olduğunu ve kurgu olan yanlarının bulunduğunu akıldan çıkarmamak da lazım.
⚡️ Bu kısa roman ilk sayfasından son sayfasına kadar aynı tempoda ilerliyor, Ali Paşa'nın zorbalıkları saç baş yoldursa da hikayenin gidişatında iniş çıkışlar yok, dolayısı ile 145 sayfa olmasına rağmen bir nefeste okuyamadım. Dumas'ın Monte Cristo Kontu'ndaki su gibi akan üslubunu bu kitapta bulamadığımı söyleyebilirim. Belki beklentim çok yüksekti, buna bağlı olarak da Tepedelenli Ali Paşa beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
⚡️ Kitap Ali Paşa'nın hayatını çok ayrıntıya girmeden, yüzeysel bir şekilde anlatıyor. Hedefler, mekanlar değişse de, paşa sanki hep aynı şeyleri yapıyor gibi geldiğinden de okurken merak uyandırmadı bende.
⚡️ Yine de, ömrü boyunca halka zulmetmekten öteye gitmemiş, yaşarken nefret edilen bir adamın ölümü ile birden bire nasıl kahramanlaştırıldığını gösteren sarsıcı bir hikaye olduğunu da belirtmeden geçmek istemem.
⚡️ Tepedenli Ali Paşa, Osmanlı'ya Mora' yı kaybettiren, ayaklanmasıyla Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanmasına ön ayak olan, Arnavutların kahraman olarak gördüğü bir Osmanlı valisi.
⚡️ Alexandre Dumas, paşayı hırslı, acımasız, vicdan ve ahlak yoksunu bir karakter olarak yazınca, tereddütte kalıp kendi araştırmamızı da yaptık ve romanın tarihi gerçeklerden çok da farklı olmadığını görünce bayaca şaşırdık😶🤯 Tabi ki, son tahlilde bunun tarihi bir roman olduğunu ve kurgu olan yanlarının bulunduğunu akıldan çıkarmamak da lazım.
⚡️ Bu kısa roman ilk sayfasından son sayfasına kadar aynı tempoda ilerliyor, Ali Paşa'nın zorbalıkları saç baş yoldursa da hikayenin gidişatında iniş çıkışlar yok, dolayısı ile 145 sayfa olmasına rağmen bir nefeste okuyamadım. Dumas'ın Monte Cristo Kontu'ndaki su gibi akan üslubunu bu kitapta bulamadığımı söyleyebilirim. Belki beklentim çok yüksekti, buna bağlı olarak da Tepedelenli Ali Paşa beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
⚡️ Kitap Ali Paşa'nın hayatını çok ayrıntıya girmeden, yüzeysel bir şekilde anlatıyor. Hedefler, mekanlar değişse de, paşa sanki hep aynı şeyleri yapıyor gibi geldiğinden de okurken merak uyandırmadı bende.
⚡️ Yine de, ömrü boyunca halka zulmetmekten öteye gitmemiş, yaşarken nefret edilen bir adamın ölümü ile birden bire nasıl kahramanlaştırıldığını gösteren sarsıcı bir hikaye olduğunu da belirtmeden geçmek istemem.
February 18, 2017
“The beginning of the nineteenth century was a time of audacious enterprises and strange vicissitudes of fortune. Whilst Western Europe in turn submitted and struggled against a sub-lieutenant who made himself an emperor, who at his pleasure made kings and destroyed kingdoms, the ancient eastern part of the Continent, like mummies which preserve but the semblance of life, was gradually tumbling to pieces, and getting parcelled out amongst bold adventurers who skirmished over its ruins. Without mentioning local revolts which produced only short-lived struggles and trifling changes of administration, such as that of Djezzar Pacha, who refused to pay tribute because he thought himself impregnable in his citadel of Saint-Jean-d'Acre, or that of Passevend-Oglou Pacha, who planted himself on the walls of Widdin as defender of the Janissaries against the institution of the regular militia decreed by Sultan Selim at Stamboul, there were wider spread rebellions which attacked the constitution of the Turkish Empire and diminished its extent; amongst them that of Czerni-Georges, which raised Servia to the position of a free state; of Mahomet Ali, who made his pachalik of Egypt into a kingdom; and finally that of the man whose history[…]”
June 16, 2025
Hikayeleştirlmiş tarihi kitapları sevmiyorum ben. Ne kadarı kurgu ne kadarı gerçek kısmı beni rahatsız ediyor.
August 14, 2016
I have read a lot about Ali Pacha of Tepelena as an extraordinary personality,as a leader,as a reformer of the system of that time.I have read about his personal life,his love with Vasiliqia(poems and songs are written for her beauty).I did not know that Alexandre Dumas wrote a book for him.I found it really attractive.It is inappropriate to discuss the describtions of Dumas.As a writter he has resolved Pacha's character,his greaf,his strenght,intelligence,ambition,ego,a cocktail of qualities that only a great leader can have.Dumas has brought also the historic part,his origin,the strong relations with his mother and sister,how he reacted in different situations,how he became Pacha of Ianina and all the invasions.Duma has shown his darker side,he represents us a man that was a sexual pervert,evil,sadist that tortured people for fun in the cruelist ways.Dumas has written from his point of view,but it seemed to me that he described Pacha more as an evil creature.It had nothing written about his success as a reformer or as a politician that history gives him credits and remember even those days.To me,this is a huge gap,because if you want to write for a personality,you have to be neutral.
November 7, 2023
Tepedelenli Ali Paşa türlü entrika ve kötülükle Yanya’da nüfusunu arttıracak, söz sahibi olacaktır. Sonucunda Yanya Valisi olur. Osmanlı karşısında Validir.
Annesi Hanko ölümüyle birlikte içinde bir çok kötülük ve intikam içeren bir vasiyet bırakacaktır. Nüfusunu arttırmak için Ali Paşa Berat’ı ister ama karşısında İbrahim Paşa’yı bulacaktır.
Bu arada İbrahim Paşa’nın kardeşi Sefer ve karısı Zaide Ali’ye karşı cephe alırlar.
Ali Paşa’nın karısı Emine’de Ali Paşa’nın yaptıklarından memnun değildir, kendini dine verir ve sessiz bir hayat sürer. Ama Ali Paşa’yı hiçbir şey ve güç durduramaz, her türlü kötülük, fesatlıkla gücünü arttırmaya devam eder. Osmanlı'da bir süre buna karşı bir şey yapmaz, yapamaz. Ayrıca Yunan prensi sıfatıyla bazı Avrupa ülkeleri ile diplomatik görüşmeler bile gerçekleştirir. Osmanlı bunu duyacak ve Ali Paşa’yı incelemeye alacaktır. Ama Osmanlı çöküş dönemindedir, bir çok cephede problemleri vardır. Ali Paşa bu durumdan istifade ederek kendinin ve çocuklarının yerlerini tasdik ettirir.
Sonraları Ali Paşa Parga’yı çok isteyecektir, ama fetih edemez. Sonrasında Parga’yı Ingilizler alır ve Osmanlı’ya bırakır.
Yaptığı kötülüklerden dolayı artık nam salmıştır, Osmanlı artık onu yakalayıp öldürmek ister. Bunun anlayan Ali Paşa Yanya’yı yakar. Ama sonunda Osmanlı tarafından bir şekilde kellesi uçurulacaktır.
“Eğer benim kendimi suçladığım bir konu varsa, oda yapamadığım kötülüklerdir."
Annesi Hanko ölümüyle birlikte içinde bir çok kötülük ve intikam içeren bir vasiyet bırakacaktır. Nüfusunu arttırmak için Ali Paşa Berat’ı ister ama karşısında İbrahim Paşa’yı bulacaktır.
Bu arada İbrahim Paşa’nın kardeşi Sefer ve karısı Zaide Ali’ye karşı cephe alırlar.
Ali Paşa’nın karısı Emine’de Ali Paşa’nın yaptıklarından memnun değildir, kendini dine verir ve sessiz bir hayat sürer. Ama Ali Paşa’yı hiçbir şey ve güç durduramaz, her türlü kötülük, fesatlıkla gücünü arttırmaya devam eder. Osmanlı'da bir süre buna karşı bir şey yapmaz, yapamaz. Ayrıca Yunan prensi sıfatıyla bazı Avrupa ülkeleri ile diplomatik görüşmeler bile gerçekleştirir. Osmanlı bunu duyacak ve Ali Paşa’yı incelemeye alacaktır. Ama Osmanlı çöküş dönemindedir, bir çok cephede problemleri vardır. Ali Paşa bu durumdan istifade ederek kendinin ve çocuklarının yerlerini tasdik ettirir.
Sonraları Ali Paşa Parga’yı çok isteyecektir, ama fetih edemez. Sonrasında Parga’yı Ingilizler alır ve Osmanlı’ya bırakır.
Yaptığı kötülüklerden dolayı artık nam salmıştır, Osmanlı artık onu yakalayıp öldürmek ister. Bunun anlayan Ali Paşa Yanya’yı yakar. Ama sonunda Osmanlı tarafından bir şekilde kellesi uçurulacaktır.
“Eğer benim kendimi suçladığım bir konu varsa, oda yapamadığım kötülüklerdir."
January 18, 2020
Перед початком читання, з‘явився острах, що зараз знову почнуться величезні передісторії, довгі тиради, велемовність персонажів, як у більшості відомих творів Дюма. Але твір приємно здивував.
Книга написана, як суцільна історія про Алі-пашу, для когось - жорсткого тирана, для когось - непересічну особистість, для когось - і одне, й інше. Переважно без діалогів, передана як переказ, історія, тим не менше, справляє враження. Із нею переживаєш, дивуєшся, хвилюєшся, жалієш, сумуєш, а наприкінці залишаються двоякі відчуття, в основному, через ставлення до героя. Мабуть, саме це і є ознакою хорошої історії, хорошої книги.
Книга написана, як суцільна історія про Алі-пашу, для когось - жорсткого тирана, для когось - непересічну особистість, для когось - і одне, й інше. Переважно без діалогів, передана як переказ, історія, тим не менше, справляє враження. Із нею переживаєш, дивуєшся, хвилюєшся, жалієш, сумуєш, а наприкінці залишаються двоякі відчуття, в основному, через ставлення до героя. Мабуть, саме це і є ознакою хорошої історії, хорошої книги.
July 13, 2020
Tanto amore per Dumas come sempre, ma il mio interesse verso il contenuto di questo libro è stato minimo. Quello che ha combinato Alì Pascià mi ha solo annoiata.
Tutto ciò non ha niente a che vedere con la penna di Dumas, che anzi, lo ha scritto direttamente in italiano ed è stato bellissimo per me vederlo all'opera con la nostra lingua senza traduttori di mezzo. Molto belle anche le stampe a fine libro dell'Indipendente che mostrano gli articoli di Dumas pubblicati all'epoca. Per il resto noia noia.
Tutto ciò non ha niente a che vedere con la penna di Dumas, che anzi, lo ha scritto direttamente in italiano ed è stato bellissimo per me vederlo all'opera con la nostra lingua senza traduttori di mezzo. Molto belle anche le stampe a fine libro dell'Indipendente che mostrano gli articoli di Dumas pubblicati all'epoca. Per il resto noia noia.
May 13, 2020
Una recensione del giornalista Giovanni Verga della riedizione (Elliott) del libro di Alexandre Dumas “Alì Pascià”, sulla figura del visir di origine albanese che fondò un regno quasi autonomo tra Albania e Grecia tra la fine del XVIII e l’inizio del XIX sec., passando alla storia per i suoi comportamenti sanguinari ma anche per l’abilità politica.
https://libri.albanianews.it/ali-pasc...
https://libri.albanianews.it/ali-pasc...
November 28, 2017
I read this as research for my current project. I bought it because there is very little written about Ali Pasha, and the flowery language kept surprising me--until I saw it had been written by Alexandre Dumas! He did a nice job making this (awful) historical figure come to life. The atrocities were hard to digest when they were so casually explained. It was very helpful for my research!
May 4, 2019
A very interesting story indeed but it's poorly written. It's like a extended summary than a novel, written in a complicated manner so the reader will not understand. (At first I thought it was a translation failure or my inadequacy in a foreign language, but in the end both Turkish and the English versions sucked.) The flow of the events are really hard to follow.
December 17, 2025
Quel triste histoire. Bon, j'avais connu l'histoire des femmes Souliotes et leur acte de courage en se jetant sur les falaises, de mes amis grecque de la danse grecque, mais je ne connaissais pas l'histoire d'Ali Pacha : quel homme horrible, mais je suis étonné que enfin le Sultan ne savais pas que les fils d'Ali Pacha n'était pas vieux.
October 11, 2019
Scanderbeg is more interesting to me.
May 4, 2020
Very engaging, honest and to the point. You really live through the chaos of those times.
August 13, 2020
Dumas never dissapoints. Great storytelling.
Read
June 2, 2021A great read if not a bit brutal in delivery. All Ali's bad behavior is explained in detail.
September 6, 2023
Great read into the history of the region.
The translation into English was not so good (specifically the names) but you get the message anyway.
The translation into English was not so good (specifically the names) but you get the message anyway.
October 7, 2025
Hikayeleştirilince ne kadarı doğru, ne kadarı yanlış anlaşılmıyor. Gerçekse bile bu sefer hikaye gibi algılıyor insan. Her sayfada Türklük, inançları ve Osmanlı devlet işleyişi ayaklar altında.
March 28, 2023
WOW... what a monster. I had visions of a Quentin Tarantino (American film director) movie whilst reading this. Often the brutality was comedic or that's how I saw it.
Though let's not forget Ali Pacha (Tebelen Ali) of the Ottomans was a real monster, who murdered on mass with impunity and by all accounts, had no redeeming features. Sadly this is what makes the book such a great read.
Though let's not forget Ali Pacha (Tebelen Ali) of the Ottomans was a real monster, who murdered on mass with impunity and by all accounts, had no redeeming features. Sadly this is what makes the book such a great read.
June 17, 2016
Its a Must Read book by Alexandre Dumas, in this book Dumas portrays the enigmatic Albanian Pasha of Ioannina who became from a thieve to a one of the strongest enemies of the Ottoman Empire, who had planned to declare an Independent Albania. Ali Pasha it is considered as a treacherous, intelligent, diplomat and a warrior who was called also Lion of Ioannina, who kept diplomatic allies with British and Napoleon. During the Rule of Ali Pasha Ioaninna became the Modern Athens of Europe, at that time Athens was a village populated by Arvanites (Albanians). The tragic ending story of Ali Pasha begins with other Albanian Suliotes starting the war of Independence of Greece by Arvanites (Albanian Orthodoxs), who were Ali Pasha's victims and at the end his allies against Ottomans. Lord Byron wrote also about Ali Pasha, and describes as very important Pasha of that time. The Book of Ali Pasha is second best book after Three Muskeeters
December 4, 2017
Δυστυχώς, δεν είναι μυθιστόρημα, αλλά απόπειρα βιογραφίας του Αλή. Κυρίως περιλαμβάνει επεισόδια από τον Πουκεβίλ, τα οποία αποτυπώνουν τις αρνητικές ιδιότητές του Αλή (την κτηνωδία του, την αναξιοπιστία του, τη βαρβαρότητά του, κλπ). Περιλαμβάνονται επίσης αρκετά για το Σούλι. Ενδιαφέρον έχει η οριενταλιστική αντιμετώπιση του Δουμά για το θέμα του
January 24, 2013
Cruelties so casually described
Displaying 1 - 25 of 25 reviews