Het einde van de opvoeding

by Jan Geurtz

Jan Geurtz, bekend van Verslaafd aan liefde , laat in Het einde van de opvoeding zien dat de crisis in de opvoedkunde, maar vooral ook in de dagelijkse praktijk van het opvoeden, veroorzaakt wordt door een fundamentele fout in ons basisprincipe van het opvoeden. Terwijl we ons als ouders verantwoordelijk voelen voor het latere levensgeluk van onze kinderen, zijn we juist bezig hun huidige en toekomstige geluk te dwarsbomen.

Het einde van de opvoeding confronteert ouders met het fatale mechanisme om hun eigen jeugdproblemen te corrigeren in de opvoeding van hun kinderen, waarmee ze op een dieper niveau hun blokkades en beknellingen juist aan de volgende generatie overdragen. Met veel praktijkvoorbeelden en humor laat Jan Geurtz zien dat er een totaal andere manier van ‘opvoeden’ van kinderen mogelijk is.

Het einde van de opvoeding is bedoeld voor ouders en beroeps-opvoeders, maar ook voor oudere kinderen, en eigenlijk voor iedereen die nog weleens hinder ondervindt van zijn eigen opvoeding. En ondervinden we dat niet allemaal?

‘Word je ouder of ben je ouder en nog bezig met de “opvoeding” van je kinderen? Dan is dit het eerste boek dat je moet lezen.’ – Noeska Adriana Coaching

Genres: Parenting

168 pages, Paperback

First published January 1, 2003

Reviews

[Bas]

Goede ideeën, mooi advies om sommige ideeën over opvoeding los te laten. Wel mis ik een beetje de bewijzen, bijvoorbeeld literaire referenties, of voorbeelden uit de praktijk. Het voelt soms als een lang opiniestuk.

[Gemma]

Behoorlijk rationeel-verbale en theoretische uiteenzetting van een boeddhistische manier van opvoeden (of eigenlijk: leven, alle andere Geurtz-boeken zijn gestoeld op hetzelfde boeddhistische principe van presence - aandachtig aanwezig zijn in het hier en nu) met bovendien nogal stellige, maar niet altijd valide aannames brengt de lezer waarschijnlijk wel wat inzicht, maar niet de verandering van haar/zijn dagelijks handelen.

[Aletha Annema]

De titel doet wederom geen recht aan dit boek ;) Wat mij betreft een aanrader voor iedereen. Welke invloed heeft je opvoeding op je geloof over jezelf. En hoe ga je hiermee om als je ouder wordt. Mooi te vertalen naar je kinderen en ook een mooie eyeopener voor jezelf. Ik heb het niet vaak maar deze wil ik graag in mijn boekenkast!

[Alexander Mooij]

Eén ster voor de vorm, drie voor de kernboodschap dat je vooral niet moet gaan opvoeden. Voelt als veel om de kern heendraaien en z’n andere boeken aanprijzen. Niet mijn ding dit.

[Joren Van Veen]

3.5 ster eigenlijk.

Interessant boek van Jan Geurtz over zijn visie op opvoeding, waarbij zijn idéé eigenlijk is dat je kinderen niet zou moeten opvoeden. Waarbij hij niet zegt dat je niet voor kinderen moet zorgen, of grenzen aan moet geven, maar dat je dat niet moet doen met de intentie om een kind op te voeden, maar wel vanuit -bijvoorbeeld- je eigen liefde.

Het boek kwam langzaam op gang, aangezien het begin -wat mij betreft- teveel over mediteren ging en over allemaal onverwerkte trauma's die iedereen volgens hem in zich draagt. Maar als het boek na een pagina of 60 over de 'opvoeding' gaat wordt het beter.

Sowieso is dit boek goede gespreksstof, maar het heeft me wel meer aan het denken gezet over opvoeding en hoe je je als ouder tot je kinderen wil verhouden. Denk dat ik hem nog een keer ga lezen als ons kind wat ouder is en er echt sprake van opvoeden kan zijn.

[Iris]

Heerlijk confronterend. De eerste twee hoofdstukken zijn eerder abstract en theoretisch, ze vormen naar mijn gevoel meer de basis en de fundering waarop hij zijn opvoedingsvisie steunt (of net de afwezigheid van een opvoedingsvisie). Hoofdstukken drie en vier zijn praktischer, to the point en als jonge ouder erg bruikbaar. Dit boek(je) gaat naar mijn gevoel de meeste invloed uitoefenen op hoe ik wil opvoeden, of eigenlijk net niet aan ‘opvoeden’ wil doen.
Een (vermeend?) nadeel is wel dat ik nu geen interesse meer heb om andere opvoedingsboeken te lezen, terwijl er hier wel nog eentje klaarligt. Oeps.

[Andries Swart]

De manier die Jan beschrijft in het omgaan met kinderen is er ééntje die mij erg aanspreekt, omdat je in leert zien dat je het leven niet al te zwaar moet nemen. Zijn methode van kijken, erkennen, vertrouwen en loslaten kan je ook op jezelf toepassen, en als je dat consistent blijft doen, groei je meer naar de kern van jezelf - een mooi en goed mens.

[Dana Bol-Koster]

Bijna helemaal uitgelezen, naar het einde vond ik het minder boeiend worden en had ik het gevoel dat het wat in herhaling begon te vallen.

[Pim Van]

Zeker aan te raden voor ouders.

[Tmara]

Erg interessant

[Berlinda]

Heel leerzaam

[Marieke]

Top! Maakt opvoeden een stuk makkelijker:)

[Anna De Graaf]

lekker duidelijk. geen nonsens. soms beetje ouderwets.

[Paul Brandt]

Jan Geurtz, bekend van de bestsellers De opluchting en De verslaving voorbij, laat in zijn nieuwste boek zien dat de crisis in de opvoedkunde, maar vooral ook in de dagelijkse praktijk van het opvoeden, veroorzaakt wordt door een fundamentele fout in ons basisprincipe van het opvoeden. Terwijl we ons als ouders verantwoordelijk voelen voor het latere levensgeluk van onze kinderen, zijn we juist bezig hun huidige en toekomstige geluk te dwarsbomen. Het einde van de opvoeding confronteert ouders met het fatale mechanisme om hun eigen jeugdproblemen te corrigeren in de opvoeding van hun kinderen, waarmee ze op een dieper niveau hun blokkades en beknellingen juist aan de volgende generatie overdragen. Met veel praktijkvoorbeelden en humor laat Jan Geurtz zien dat er een totaal andere manier van ` opvoeden van kinderen mogelijk is. Het einde van de opvoeding is bedoeld voor ouders en beroeps-opvoeders, maar ook voor oudere kinderen, en eigenlijk voor iedereen die nog weleens hinder ondervindt van zijn eigen opvoeding. En ondervinden we dat niet allemaal?

[Marijn Roos]

Altijd goed om eens even stil te staan bij wat je nou toch allemaal aan het doen bent als je kinderen in huis hebt. Uiteindelijk klooi je natuurlijk, net als iedere andere ouder, maar wat aan. In dit boek -zelf schrijft hij boekje en hoofdstukje- maakt Geurtz voor mij duidelijk dat kinderen niet je bezit zijn en dat je vooral naar jezelf moet kijken. Waarom doe je nu eigenlijk daadwerkelijk de dingen die je doet, waarom vind je dat je kinderen zus-en-zo moeten zijn en doen? Erken dat je kinderen individuen zijn en vertrouw ze, dat is eigenlijk wat hij zegt. En erken jezelf. Ik vind het waardevolle informatie die licht en begrijpelijk wordt overgebracht. Ik ga het zeker -waarschijnlijk als er weer eens een opvoedconflict in dit huis speelt;)- nog een keer lezen.

Nog een keer gelezen deze vakantie. Blijft waardevol.

[Marisa Bantjes]

Dutch book for parents and educators explaining how our conventional methods and notions of child-rearing are detrimental to the childs true inner self. Well written and convincing. We are bringing up our children in a way which hampers their happiness and personal growth. It's not our fault, we do it because of the way we were brought up ourselves. The book is quite practical and offers different perspectives and ways to make a start at a new perspective on bringing up your children. The crucial four steps are: look-recognise-trust and let go. I liked it.

[Joyce]

Ik ben ruim over de helft uiteindelijk gestopt. Geurtz is nogal een stellig schrijver, en daar is op zich niets mis mee (nou ja, ik stoor me daar wel aan, maar voor iemand anders hoeft dat geen probleem te zijn), maar hij schrijft telkens dingen waar ik me ofwel niet in herken, of waar ik echt mijn vraagtekens bij heb. Of gewoon dingen die me echt niet aanspreken ook, die ik niet interessant vind om te weten. Ieder zijn ding, zullen we maar zeggen!

[Sandra de koning-vd pol]

Kijken, kennen, erkennen, herkennen...wat een boeiend boek! Sommige stukken heb ik met ingehouden adem gelezen, zo helder is het handvat dat je hierin meekrijgt. Een boek dat, als je het mij vraagt, iedere ouder zou mogen lezen. Een aanrader!

[Thirza]

Handige tips met duidelijke voorbeelden.

[Beau van Loon]

Aanrader als je wil leren over de lagen van de mens (ego etc)