عمر نخستین- رمان کاظم رضا- در بهار ۱۳۷۳ به کوشش م.طاهر نوکنده و به صورت ضمیمهی نشریه بیدار کلن به انتشار رسید. این رمان، شرح شش روز از زندگی یک راوی است که برای تحمل بار فراغ معشوقی که به سفر خارج رفته، روزهایش را به خواندن پاورقیهای ایرانی میگذراند و سیر روایی رمان، بهانهای میشود برای مرور تاریخ چند دهه پاورقی نویسی ایران.
باید اعتراف کنم چند صفحه بیشتر از این اثر رو مطالعه نکردم و کتاب رو کنار گذاشتم. چون مانند باقی آثار کاظم رضا، این کتاب هم سراسر نثر مسجع و پرطمطراق بود، اما خالی از داستان. من بشخصه نمیتونم موقع مطالعه آثار داستانی، فقدان قصه و ماجرا رو تاب بیارم. انقدر از نثر سعدی گونه ی نویسنده اشباع شدم که بعید میدونم حالا حالاها دیگه چیزی از کاظم رضا بخونم.