Het universum is zo'n goede plek nog niet om te leven. Tuurlijk, het omvat alle ruimte, tijd, materie en energie en alle mensen, inclusief jijzelf, en alle informatie, zoals dit boek. Fascinerend! Maar het werkt de boel ook gewoon ontzettend tegen.
Want waarom lijkt een boterham met jam altijd maar op de gesmeerde kant te vallen? Waarom zijn leiders altijd ongeschikt? En waarom zijn we ten dode opgeschreven als diersoort?
Van natuurkunde tot psychologie: wetenschapsjournalist Adriaan ter Braack grijpt alle disciplines aan om je het universum in al zijn facetten te tonen. Na dit vrolijk nihilistische relaas zul je nooit meer hetzelfde naar het universum kijken en eindelijk zijn ware aard zien, namelijk: een asociale entiteit die niets beters te doen lijkt te hebben dan uit puur leedvermaak jou het leven zuur te maken.
Toen ik las over het feit dat entropie in een gesloten systeem nooit groter kan worden, was ik wel klaar met dit boek. Als je gaat schrijven over wetenschappelijke zaken, zorg er dan voor dat alles wat je schrijft klopt! Laat het controleren door iemand die gestudeerd heeft in het vak, niet alleen mensen die letten op je taalgebruik. Mijn geloofwaardigheid en plezier in het lezen van dit boek werden in ieder geval te snel door het putje gespoeld.
Gestopt na 120p. 'K weet niet goed voor welk publiek dit is geschreven: het is vaak te moeilijk voor mensen die weinig fysica kennen, maar niet precies genoeg (of te onnozel) voor zij die meer kennen. Vaak zorgden de metaforen of 'grappen' bij mij voor verwarring of leken ze geforceerd.
Veel wiskundige formules en dan opeens: 'Wat is de overeenkomt tussen een geocentrist en een influencer?' Antwoord: Ze denken allebei dat ze het middelpunt van de wereld zijn en alles om hen draait.
Haha.
Of deze: 'Wij hebben dus Maurice de Hond. Hoe zit dat in andere universa en hun Maurice de Hond, Maurice de Honden... roedel Maurices?'
Het is een leuk boek met een orginele insteek. De cynische aanpak is heel anders dan dat ik zelf gewend ben, maar wel leuk en grappig om te lezen.
Er zijn echter wat minpuntjes die het lezen af en toe wat frustrerend kunnen maken. Een daar van is dat er een aantal slordige foutjes in het boek staan zoals een tot de macht 3 i.p.v. tot de macht 2, of -en ik quote letterlijk uit het boek- "vuur is een endothermische reactie (p.111, 1ste druk)". Dit kan frustrerend zijn als je kennis over de onderwerpen hebt en het vertrouwen in de kennis van de schrijver een beetje schaden.
Verder heeft de schrijver over een paar onderwerpen een erg streke mening die die ook duidelijk uit, bijvoorbeeld over religie. Persoonlijk had het van mij dan ook wat minder sterk gemogen, aangezien het wel nog steeds in de basis een non-fictie boek is.
Dat allemaal gezegd zit het boek vol leuke grappige en nieuwe anekdotes en manieren om onderwerpen speels uit te leggen wat ik zelf erg leuk vond om te lezen.
Leuk boek, maar door de foutjes en de af en toe wat te sterke mening toch maar 3 sterren (3.5 naar beneden af gerond voor mij)
Eerst het positieve: er staan formules in, in tegenstelling tot de gangbare wijsheid dat elke formule een halvering van je lezerspubliek geeft. Zal best zijn maar de kracht van natuurkunde is juist dat ze de wereld kunnen beschrijven met formules, waardoor je kunt verifiëren en voorspellen, dus waarom zou je formules weglaten? Goed dus dat ze erin staan.
Maar dan: - Op een gegeven moment (na een blz of 50) gaat het cynisme tegenstaan - Er staan ontzaggelijk veel slecht geconstrueerde zinnen, veel taalfouten, en fouten in tekst en formules. Alsof er niemand iets gecontroleerd heeft. Eerste druk probleem? - en uitleggen wat entropie precies is blijft een probleem. Maar dat kon mijn prof op de universiteit 40 jaar terug ook niet goed. Toen kon ik de juiste vragen niet stellen dus het is me ook nooit duidelijk geworden.
Door alle formules in het boek ging het me een beetje de pet te boven, terwijl sommige stukken dan weer wel goed te begrijpen waren. Leuk om een keer gelezen te hebben, maar had het ook niet gemist als ik het niet had gelezen.