Een zakboekje voor rouwenden. Ik word in mijn hematologenbestaan vaak ondergedompeld in de rouw van anderen, en word soms meegenomen in het rouwproces van anderen, wat ik als een voorrecht beschouw. Omdat het je zoveel leert over het leven. Uus Knops weeft met dit boek van haar eigen rouwverhaal en de vele verhalen die haar door haar vorig boek ‘Casper. Een rouwboek.’ en haar job tegemoet kwamen, verder aan haar rouwsjaal, die velen zal omarmen en verwarmen, troosten en handvaten bieden. Een nobel project. Van mij mochten er meer verhalen in van anderen. Bij mij werkt dit vaak sterker dan de distillatie die iemand er voor mij van maakt, hoe goed en professioneel die ook is.
Één boek die iedere mens gelezen moet hebben. De vele metaforen bieden houvast en taal voor datgene wat je ervaart in rouw alsook hoe je er kunt zijn voor je medemens in rouw. Over houwen van, de schommel tussen verlies en herstel, strandwandelingen, bankjes om even langs je weg te gaan zitten, weendelen...
"Mensen die getroffen worden door een pijnlijk verlies, zetten zich noodgedwongen op het figuurlijke bankje langs hun levensweg. Verlies brengt even tot stilstand. Zittend, starend, zuchtend, mijmerend, misschien mild glimlachend. Als we iemand zien zitten op zijn bankje, hebben we als passant al te vaak de reactie om onze hand aanmoedigend uit te strekken en hem recht te trekken, hoppa, weer op pad. Maar hoeveel mooier zou het zijn naast hem of haar op het bankje te gaan zitten. Samen zittend en starend. Samen zuchtend."
Erg mooi boekje over rouw, zowel voor de rouwende zelf, als voor degene die wil troosten. Het beschrijft mooi hoe uniek elk rouwproces is, en hoe belangrijk het erkennen van rouw is, hoe moeilijk het evenwicht zoeken is, hoe belangrijk rituelen kunnen zijn. Aan de hand van sprekende beelden (zoals de strandwandeling, het rouwtouw, het bankje) legt Uus Knops verschillende aspecten van rouwen uit, wat dit met een mens doet, en vooral: dat alles wat je voelt helemaal ok is. Een houvast in moeilijke tijden, een boekje om af en toe eens vast te nemen, als je op zoek bent, voor jezelf, voor een ander, naar troostende woorden.
Het voelt als een heel logisch vervolg op ‘Casper - een rouwboek’, haar persoonlijke verhaal over verlies, in dit boekje gereduceerd (zonder met dit woord iets negatiefs te bedoelen) tot wat voor iedereen waardevol kan zijn. De essentie als het ware.
Vol prachtige zinnen, Uus Knops weet het zo mooi te verwoorden.
Rouw als een nieuwe draad die een weg zoekt in het vlechtwerk van je leven vind ik ee prachtig beeld. Een leven voor en een leven na. Dit boekje geeft troost en herkenning. Als een warm, zacht dekentje rond je verdriet. Elk op zijn eigen manier, zonder oordeel. Met mildheid en zachtheid geeft dit boekje steun als je zelf rouwt of als je mensen in je omgeving hebt die rouwen. Dank je, Uus, om dit zo mooi te verwoorden en mij zo diep te ontroeren.
Het is een dun boekje waar zoveel waarde en waarheid in schuilt. Groots in zijn eenvoud, troostend voor wie rouwt om een overleden dierbare.
Je leest er veel begrip en herkenning in. Als psychiater met zelf een verlieservaring geeft Knops concrete tips - nee, geen 10-puntenplan om van verdriet verlost te worden - maar vooral goed gekozen woorden, voorbeelden en situaties.
Ook handig als je een manier zoekt om troost te bieden aan iemand in je omgeving die rouwt.
Geweldig mooi, teer boek(je). Het is klein qua vorm (95 pg), maar groots qua emotie en empathie. Ik begon met lezen op de eerste ‘verjaardag’ van de sterfdag van mijn mama en ik herkende zóveel. Eigenlijk had ik het kunnen uitlezen op 1 dag, maar ik wou het langer proeven, bij me dragen en het is fijn om weten dat ik het nog opnieuw kan lezen. En dat ga ik doen: elk jaar op 14 augustus.
Herkenning, erkenning en troost voor mezelf als rouwende. Een aanrader voor de omgeving van de rouwende in het bieden van troost en het zoeken van verbinding met de rouwende.
Ze zijn zeldzaam, de auteurs die mij ervan kunnen overtuigen met een potlood te beginnen onderlijnen. Uus kan dat. Een boekje vol woorden en metaforen om te koesteren. Simpel maar zo puur.
Prachtig. Zoveel (h)erkenning, ik zal er steeds naar teruggrijpen. Voor rouwenden en voor troosters een boekje vol begrip en adviezen waar je echt iets aan hebt!
Mooi en hartverwarmend boekje over een niet zo evident thema, al vond ik er niet per se veel nieuwe inzichten in. Misschien omdat het allemaal heel herkenbaar was? Het zou me nog meer geraakt hebben als het wat verhalender was, denk ik. Prachtige illustraties ook.
Eenvoudig “werkboekje” rond rouw en troost. Fragm. p. 81: ‘Samen (rouwende en troostende) in beweging zijn in de buitenlucht, in de natuur, waarbij het uitzicht kan troosten en inspireren, biedt voordelen. Naast elkaar wandelen geeft het gevoel van nabijheid zonder de rechtstreekse blik van de andere. (…) Het verhaal komt, de tranen ook, en dan wordt wandelen ‘WEENDELEN’, wenen bij het wandelen, WENEN bij het DELEN van je verhaal.”
Knap werkje met fijne illustraties van Penelope Deltour!