Храпешко

by Эрмис Лафазановский, Ольга Панькина (translator)

Роман-претставник на Македонија за наградата Балканика 2006, веќе преведен на хрватски и словенечки јазик. Во тек е преводот на српски и на француски јазик.
Хуморескно, меѓутоа воедно и сериозно авторот раскажува за згодите и незгодите на главниот лик Храпешко, за умешноста на создавањето и преживувањето, за копнежите и соништата, за животната енергија и љубовта, за животот во татковината и во странство.

224 pages, Hardcover

First published January 1, 2006

Reviews

[Симеон Јанков]

Приказната е одлична, но најмногу ми се допадна интелигентниот хумор на Лафазановски. Никој друг македонски писател не го прави тоа како него (а ако има таков, тогаш сѐ уште не сум го читал).

[Marija Atanasova]

“Храпешко“ е еден од ретките романи кои се разликуваат од другите според темата која ја обработуваат, а не според стилот. Обично темите се безвременски и повторливи (љубов, немаштија, неприпаѓање, социјални односи..), а стилот на кој се напишани ги одредува- дали ќе прераснат во „Малиот принц“ или во „На реката Педра седев и плачев“.
Once in a while, out of the blue се појавува тема која отскокнува. Да не беше „Парфем“, „Храпешко“ ќе беше една од овие и ќе котираше високо на скалата на инвентивноста. Но, the resemblance помеѓу двете е повеќе од очигледна. Имаме сиромашен протагонист, случајно откриен талент, магична супстанца (парфем, стакло), алхемија во процесот на изработка, вметнување парче душа во финалниот производ, и конечно- decay.
Случајност или не,огромната сличност има негативно влијание врз целокупниот впечаток. Без неа „Храпешко“ би претставувал возбудлив начин да се потрошат два часа, а вака повторно се враќаме на прашањето за трендот во литературата, плагијатот и слични невесели теми.

[Draugtaur]

По размеру книга совсем не тянет на роман – я прочитал за 3 часа в совершенно неспешном темпе. Скорее, повесть. В которой умещается целый роман.