What do you think?
Rate this book
คู่หมาย
‘ฝ้ายคำ’ คือแม่หญิงที่ ‘พ่อเขม’ มิได้หมายตา แต่จำต้องรับมาเป็นเมีย
เมื่อฝ้ายคำถูกกล่าวหาว่าเข่นฆ่าแม่หญิงนางหนึ่ง ที่พ่อเขมรักใคร่
นางจึงถูกเฆี่ยนตีด้วยริ้วหวายจนสิ้นชีวา ทว่าเมื่อนางฟื้นตื่นจากความตาย
นางยังพอจดจำผู้อื่นได้ แต่ผัวตนนั้นไซร้ นางกลับหลงลืม
*****
“แม้นมิใช่คู่ครองที่จองจิต
หากแต่ได้เชยชิดพิสมัย
ยามแนบเนื้อนุ่มเนื้ออรทัย
ดุจดวงใจได้น้ำทิพย์ชโลมทรวง
วงหน้าเจ้าแก้มเจ้าปากของเจ้า
ช่างอวบอิ่มพริ้มเพราพี่ห่วงหวง
ตาคมผมเงาวับระยับยวง
สุดาดวงในใต้หล้ามิกล้าเทียม”
*****
“คุณพี่ ผัวเมียเข้าห้องหับ เขาเพียงลูบแตะกันเพียงเท่านั้นฤาเจ้าคะ”
“ถามกระไรของเอ็ง มิงาม”
“อ้าว? ก็ข้าใคร่รู้ มิถามคุณพี่ จักให้ถามผู้ใด ถามช่างน้อย ถามอ้ายแดง ได้ฤาไม่เจ้าคะ”
“มิได้! ถามผู้ใดก็มิได้ ถามข้าได้เพียงผู้เดียว เอ็งนี่ น่าตีเสียจริง”
คนถูกว่าหน้าเง้าหน้างอ “คุณพี่ละก็ เอ็ดข้าดีนัก”
“เอ็งถามจุ้นจ้าน”
“ข้าเปล่าจุ้นจ้านเจ้าค่ะ ข้าใคร่รู้”
พ่อสูบลมหายใจดังฮึดฮัดด้วยรำคาญ
“เพียงเท่านั้นละหนา”
“เจ้าคะ?”
“เขาทำเพียงเท่านั้นแล ลูบๆ แตะๆ เป็นพอ”
ฝ้ายคำหรี่ตาแลผัว ขยับเข้าใกล้ผัวอีกนิด ทั้งจ้องหน้าผัวเขม็ง
“กระไรของเอ็งอีก”
“คุณพี่โป้ปดเจ้าค่ะ ข้ารู้ดอก ข้าเคยเห็นในฝัน”
“เอ็งนี่...รักษากิริยาหน่อยเถิดแม่หญิง”
“อยู่ในห้องหับกับผัวแท้ๆ ยังต้องให้สงบเสงี่ยมฤาเจ้าคะ ขอข้าพักหายใจหายคอบ้างเถิด”
“เอ็งใคร่รู้กระไรนักหนาเล่า”
พ่อท้วงถาม เสียงเมียยังเจื้อยแจ้วเข้าหูพ่อมิว่างเว้น
“ก็...คุณพี่มิแตะต้องข้าเลย ข้าทำสิ่งใดผิดไปฤาเจ้าคะ ฤาคุณพี่มิพึงใจที่คราก่อน ขะ...ข้า ข้าทำผ้านุ่งคุณพี่เปรอะเปื้อน”
พ่อเขมยิ้มขัน วาจานางนี่หนา ช่างไร้เดียงสาเสียจริง
“มิเคืองดอก ยอมให้เอ็งทำผ้านุ่งข้าเปรอะสักสิบผืนยังได้”
ยามผัวเย้าหยอก ฝ้ายคำก็หน้าร้อนผ่าว ขัดเขินอยู่ดอกหนา แต่ความใคร่รู้มีมากกว่า
“ถ้าเช่นนั้น ไยคุณพี่ไม่ทำอีกทีเล่า”
พ่อเขมวางมือลงกระหม่อมเมีย นึกเอ็นดูวาจาแสนซื่อกับดวงตากลมโตของหล่อนนัก เห็นทีว่าฝ้ายคำจะติดใจในรสราคะเพียงครึ่งๆ กลางๆ นั่นเสียแล้ว
“ข้า...กำลังอดทนอยู่ เอ็งมิรู้ฤา”
“อดทนไว้ ด้วยมิได้รักใคร่ข้ารึ” นางท้วงถาม น้ำคำหนักแน่นนัก
“มิใช่ดอก หากแต่เป็นเพราะ...”
“เพราะกระไรเจ้าคะ”
“ยังมิถึงกาลอันสมควร”
“กาลใดจึงสมควรเจ้าคะ”
พ่อจ้องหน้าเมียตาปริบๆ แม่ช่างซักช่างถามเสียจริง
“สักวันเอ็งคงรู้นั่นแล”
สุดท้ายคุณพี่ก็มิยอมปริปาก ฝ้ายคำยิ่งฉงน
“แล้วคุณพี่...นอนข้างข้าทุกคืน แต่ลูบแตะข้าน้อยนิด มิทำอย่างอื่น มิเป็นไรฤาเจ้าคะ”
“หากเป็นแล้วเอ็งจักช่วยกระไรได้” พ่อโยนหินถามทาง กายาเริ่มร้อนรุ่มยามได้ใกล้ชิดเมีย
“ได้เจ้าค่ะ แม้นมิใช่เมียที่คุณพี่เสน่หา ก็ใคร่ขอเป็นเมียที่คุณพี่ปรารถนาเจ้าค่ะ”
วาจานั้นช่างน่าฟัง พ่อเขมอดมิได้ เอื้อมมือไปแตะต้องแก้มเมีย
“อย่างไรข้าก็เป็นเมียคุณพี่ ดีก็เมีย ร้ายก็เมีย เกลียดข้าเถิดเจ้าค่ะ โกรธข้านั้นย่อมได้ แต่อย่าลืมข้าเลย ให้ข้าได้อยู่ใกล้ๆ คุณพี่บ้างนะเจ้าคะ”
“เอ็งคิดอ่านอย่างไรแน่ฝ้ายคำ บางคราคล้ายผลักไส แต่บางคราก็คล้ายอยากให้ข้าเข้าใกล้”
“หากคุณพี่ดีกับข้า ไม่ว่าข้า ไม่ลงหวาย เช่นนั้น...ข้าก็อยากให้คุณพี่เอ็นดูข้า กอดข้าทุกคืนเจ้าค่ะ”
ริมฝีปากพ่อเขมแย้มยิ้มเกินพอดี ยามมิเอ่ยปากด่าทอผู้ใด วาจาของฝ้ายคำ ทั้งน้ำเสียงของนางก็ช่างน่าฟังนัก
“เอ็งช่วยข้าอย่างไรได้บ้างเล่า”
“อ่า...ก่อนอื่น...ขอข้า แลสักนิดได้ฤาไม่เจ้าคะ” นางว่าแล้วลดสายตาลงกลางตักของผัว ยามผัวนั่งขัดสมาธิก็ช่างยั่วกิเลสนางนัก
“ช่างอยากรู้อยากแล แม่หญิงหนอแม่หญิง”
“โธ่...คุณพี่ละก็ หากมิขอตอนนี้ ข้าคงมิกล้าเอ่ยปากซ้ำสอง ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ข่มความอายเอ่ยปากได้ ข้านับถือตัวข้านักเจ้าค่ะ”
“เออๆ วาจาเอ็งนี่เหลือเกินนัก ตามแต่ใจเอ็งเถิด ใคร่รู้ใคร่แลสิ่งใด ข้าไม่ขัดแล้ว”
ฝ้ายคำอมยิ้มยินดี คุณพี่ของนางนั่งนิ่ง วางมือบนท่อนขา นางขยับเข้าไปหา ค่อยๆ ดึงปมผ้านุ่งที่คุณพี่นุ่งอยู่
“โอย...คุณพี่ ใจข้าเต้นระรัวเลยเจ้าค่ะ”
มิใช่เพียงใจนางที่เต้นรัว แต่ใจพ่อเขมก็เต้นรัวมิแพ้กัน ยามนิ้วเล็กๆ ดึงปมผ้านุ่งให้หลุดออก พ่อนั้นถึงกับต้องกลั้นลมหายใจ ฝ้ายคำชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตานางแลลงยังหว่างขาของผัวนี่เอง
“โอ...คุณพระ!?” นางอุทานแล้วสลัดผ้านุ่งผัวลงที่เก่า พวงแก้มร้อนผ่าว ภาพจำของลำลึงค์ติดตรึงแม้ยามหลับตา
พ่อเขมพ่นลมจากปากอย่างโล่งอกโล่งใจ กายาชายยังปวดร้าวแต่ข่มใจให้อดทน
“เป็นอย่างไรเล่า สมใจเอ็งแล้วฤา”
ฝ้ายคำโบกลมเข้าใบหน้า ทั้งหลบเลี่ยงสายตาผู้เป็นผัว
“ดะ...ดี ดีเจ้าค่ะ อ้วนท้วนสมบูรณ์ดีเจ้าค่ะ”
*****
#นิยายย้อนยุคไทยเรื่องแรกของ อัญจรี นิยายโรมานซ์ ปะทะฝีปากแซ่บๆโดยเฉพาะ NC กรุบๆ ของพระนางนั้น จัดนอกสถานที่ตลอด! คุณพี่เขมไม่แผ่วเลย คุณพี่เขมชอบเอาท์ดอร์เจ้าค่ะ!
เมื่อฝ้ายคำถูกกล่าวหาว่าเข่นฆ่าแม่หญิงนางหนึ่ง ที่พ่อเขมรักใคร่
นางจึงถูกเฆี่ยนตีด้วยริ้วหวายจนสิ้นชีวา ทว่าเมื่อนางฟื้นตื่นจากความตาย
นางยังพอจดจำผู้อื่นได้ แต่ผัวตนนั้นไซร้ นางกลับหลงลืม
*****
“แม้นมิใช่คู่ครองที่จองจิต
หากแต่ได้เชยชิดพิสมัย
ยามแนบเนื้อนุ่มเนื้ออรทัย
ดุจดวงใจได้น้ำทิพย์ชโลมทรวง
วงหน้าเจ้าแก้มเจ้าปากของเจ้า
ช่างอวบอิ่มพริ้มเพราพี่ห่วงหวง
ตาคมผมเงาวับระยับยวง
สุดาดวงในใต้หล้ามิกล้าเทียม”
*****
“คุณพี่ ผัวเมียเข้าห้องหับ เขาเพียงลูบแตะกันเพียงเท่านั้นฤาเจ้าคะ”
“ถามกระไรของเอ็ง มิงาม”
“อ้าว? ก็ข้าใคร่รู้ มิถามคุณพี่ จักให้ถามผู้ใด ถามช่างน้อย ถามอ้ายแดง ได้ฤาไม่เจ้าคะ”
“มิได้! ถามผู้ใดก็มิได้ ถามข้าได้เพียงผู้เดียว เอ็งนี่ น่าตีเสียจริง”
คนถูกว่าหน้าเง้าหน้างอ “คุณพี่ละก็ เอ็ดข้าดีนัก”
“เอ็งถามจุ้นจ้าน”
“ข้าเปล่าจุ้นจ้านเจ้าค่ะ ข้าใคร่รู้”
พ่อสูบลมหายใจดังฮึดฮัดด้วยรำคาญ
“เพียงเท่านั้นละหนา”
“เจ้าคะ?”
“เขาทำเพียงเท่านั้นแล ลูบๆ แตะๆ เป็นพอ”
ฝ้ายคำหรี่ตาแลผัว ขยับเข้าใกล้ผัวอีกนิด ทั้งจ้องหน้าผัวเขม็ง
“กระไรของเอ็งอีก”
“คุณพี่โป้ปดเจ้าค่ะ ข้ารู้ดอก ข้าเคยเห็นในฝัน”
“เอ็งนี่...รักษากิริยาหน่อยเถิดแม่หญิง”
“อยู่ในห้องหับกับผัวแท้ๆ ยังต้องให้สงบเสงี่ยมฤาเจ้าคะ ขอข้าพักหายใจหายคอบ้างเถิด”
“เอ็งใคร่รู้กระไรนักหนาเล่า”
พ่อท้วงถาม เสียงเมียยังเจื้อยแจ้วเข้าหูพ่อมิว่างเว้น
“ก็...คุณพี่มิแตะต้องข้าเลย ข้าทำสิ่งใดผิดไปฤาเจ้าคะ ฤาคุณพี่มิพึงใจที่คราก่อน ขะ...ข้า ข้าทำผ้านุ่งคุณพี่เปรอะเปื้อน”
พ่อเขมยิ้มขัน วาจานางนี่หนา ช่างไร้เดียงสาเสียจริง
“มิเคืองดอก ยอมให้เอ็งทำผ้านุ่งข้าเปรอะสักสิบผืนยังได้”
ยามผัวเย้าหยอก ฝ้ายคำก็หน้าร้อนผ่าว ขัดเขินอยู่ดอกหนา แต่ความใคร่รู้มีมากกว่า
“ถ้าเช่นนั้น ไยคุณพี่ไม่ทำอีกทีเล่า”
พ่อเขมวางมือลงกระหม่อมเมีย นึกเอ็นดูวาจาแสนซื่อกับดวงตากลมโตของหล่อนนัก เห็นทีว่าฝ้ายคำจะติดใจในรสราคะเพียงครึ่งๆ กลางๆ นั่นเสียแล้ว
“ข้า...กำลังอดทนอยู่ เอ็งมิรู้ฤา”
“อดทนไว้ ด้วยมิได้รักใคร่ข้ารึ” นางท้วงถาม น้ำคำหนักแน่นนัก
“มิใช่ดอก หากแต่เป็นเพราะ...”
“เพราะกระไรเจ้าคะ”
“ยังมิถึงกาลอันสมควร”
“กาลใดจึงสมควรเจ้าคะ”
พ่อจ้องหน้าเมียตาปริบๆ แม่ช่างซักช่างถามเสียจริง
“สักวันเอ็งคงรู้นั่นแล”
สุดท้ายคุณพี่ก็มิยอมปริปาก ฝ้ายคำยิ่งฉงน
“แล้วคุณพี่...นอนข้างข้าทุกคืน แต่ลูบแตะข้าน้อยนิด มิทำอย่างอื่น มิเป็นไรฤาเจ้าคะ”
“หากเป็นแล้วเอ็งจักช่วยกระไรได้” พ่อโยนหินถามทาง กายาเริ่มร้อนรุ่มยามได้ใกล้ชิดเมีย
“ได้เจ้าค่ะ แม้นมิใช่เมียที่คุณพี่เสน่หา ก็ใคร่ขอเป็นเมียที่คุณพี่ปรารถนาเจ้าค่ะ”
วาจานั้นช่างน่าฟัง พ่อเขมอดมิได้ เอื้อมมือไปแตะต้องแก้มเมีย
“อย่างไรข้าก็เป็นเมียคุณพี่ ดีก็เมีย ร้ายก็เมีย เกลียดข้าเถิดเจ้าค่ะ โกรธข้านั้นย่อมได้ แต่อย่าลืมข้าเลย ให้ข้าได้อยู่ใกล้ๆ คุณพี่บ้างนะเจ้าคะ”
“เอ็งคิดอ่านอย่างไรแน่ฝ้ายคำ บางคราคล้ายผลักไส แต่บางคราก็คล้ายอยากให้ข้าเข้าใกล้”
“หากคุณพี่ดีกับข้า ไม่ว่าข้า ไม่ลงหวาย เช่นนั้น...ข้าก็อยากให้คุณพี่เอ็นดูข้า กอดข้าทุกคืนเจ้าค่ะ”
ริมฝีปากพ่อเขมแย้มยิ้มเกินพอดี ยามมิเอ่ยปากด่าทอผู้ใด วาจาของฝ้ายคำ ทั้งน้ำเสียงของนางก็ช่างน่าฟังนัก
“เอ็งช่วยข้าอย่างไรได้บ้างเล่า”
“อ่า...ก่อนอื่น...ขอข้า แลสักนิดได้ฤาไม่เจ้าคะ” นางว่าแล้วลดสายตาลงกลางตักของผัว ยามผัวนั่งขัดสมาธิก็ช่างยั่วกิเลสนางนัก
“ช่างอยากรู้อยากแล แม่หญิงหนอแม่หญิง”
“โธ่...คุณพี่ละก็ หากมิขอตอนนี้ ข้าคงมิกล้าเอ่ยปากซ้ำสอง ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ข่มความอายเอ่ยปากได้ ข้านับถือตัวข้านักเจ้าค่ะ”
“เออๆ วาจาเอ็งนี่เหลือเกินนัก ตามแต่ใจเอ็งเถิด ใคร่รู้ใคร่แลสิ่งใด ข้าไม่ขัดแล้ว”
ฝ้ายคำอมยิ้มยินดี คุณพี่ของนางนั่งนิ่ง วางมือบนท่อนขา นางขยับเข้าไปหา ค่อยๆ ดึงปมผ้านุ่งที่คุณพี่นุ่งอยู่
“โอย...คุณพี่ ใจข้าเต้นระรัวเลยเจ้าค่ะ”
มิใช่เพียงใจนางที่เต้นรัว แต่ใจพ่อเขมก็เต้นรัวมิแพ้กัน ยามนิ้วเล็กๆ ดึงปมผ้านุ่งให้หลุดออก พ่อนั้นถึงกับต้องกลั้นลมหายใจ ฝ้ายคำชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตานางแลลงยังหว่างขาของผัวนี่เอง
“โอ...คุณพระ!?” นางอุทานแล้วสลัดผ้านุ่งผัวลงที่เก่า พวงแก้มร้อนผ่าว ภาพจำของลำลึงค์ติดตรึงแม้ยามหลับตา
พ่อเขมพ่นลมจากปากอย่างโล่งอกโล่งใจ กายาชายยังปวดร้าวแต่ข่มใจให้อดทน
“เป็นอย่างไรเล่า สมใจเอ็งแล้วฤา”
ฝ้ายคำโบกลมเข้าใบหน้า ทั้งหลบเลี่ยงสายตาผู้เป็นผัว
“ดะ...ดี ดีเจ้าค่ะ อ้วนท้วนสมบูรณ์ดีเจ้าค่ะ”
*****
#นิยายย้อนยุคไทยเรื่องแรกของ อัญจรี นิยายโรมานซ์ ปะทะฝีปากแซ่บๆโดยเฉพาะ NC กรุบๆ ของพระนางนั้น จัดนอกสถานที่ตลอด! คุณพี่เขมไม่แผ่วเลย คุณพี่เขมชอบเอาท์ดอร์เจ้าค่ะ!
870 pages, ebook
Published August 28, 2021
1 person is currently reading
26 people want to read
About the author
อัญจรี
11 booksAssociated Names:
* อัญจรี
*น้ำจันทร์
*สิมันตรา
ชื่อ อัญจรี แก้วนิคม
อัญเขียนนิยายมาตั้งแต่ปี 2554 ค่ะ นิยายส่วนมากเป็นแนวอีโรติกดราม่าค่ะ แต่ก็มีบ้างที่เป็นโรมานซ์หวานๆ ค่ะ มีทั้งงานที่ออกกับสำนักพิมพ์ และพิมพ์เอง รวมถึง Ebook ปัจจุบันก็เขียนนิยายอย่างเดียวค่ะ เป็นงานที่รักและภาคภูมิใจมากๆ ค่า
เว็บไซส์อย่างเป้นทางการยังไม่มีค่ะ มีแค่บล็อกของอัญกับแฟนเพจค่ะ ได้ไหมค่ะ แนบลิงค์มาแล้วค่ะ สามารถติดตามคววามเคลื่อนไหวนิยายได้ที่นี่เลย
http://namjan--publishing.blogspot.com/
* อัญจรี
*น้ำจันทร์
*สิมันตรา
ชื่อ อัญจรี แก้วนิคม
อัญเขียนนิยายมาตั้งแต่ปี 2554 ค่ะ นิยายส่วนมากเป็นแนวอีโรติกดราม่าค่ะ แต่ก็มีบ้างที่เป็นโรมานซ์หวานๆ ค่ะ มีทั้งงานที่ออกกับสำนักพิมพ์ และพิมพ์เอง รวมถึง Ebook ปัจจุบันก็เขียนนิยายอย่างเดียวค่ะ เป็นงานที่รักและภาคภูมิใจมากๆ ค่า
เว็บไซส์อย่างเป้นทางการยังไม่มีค่ะ มีแค่บล็อกของอัญกับแฟนเพจค่ะ ได้ไหมค่ะ แนบลิงค์มาแล้วค่ะ สามารถติดตามคววามเคลื่อนไหวนิยายได้ที่นี่เลย
http://namjan--publishing.blogspot.com/
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
September 9, 2021
บันทึกการอ่าน
#คู่หมาย
#อัญจรี
#ข้อความต่อไปนี้👇มิมีสปอยล์ว่าผู้ใดคือคนร้ายดอก..ส่วนใหญ่มีแต่คำชมคำอวยหาได้มีคำติติงอันใดไม่😄
#พี่เขม--ผัวฝ้ายคำ
#ฝ้ายคำ--เมียพี่เขม
🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯
๑.ตอนแรกเรื่องนี้ไม่อยู่ในความสนใจเลย..กะจะผ่านแล้วด้วยค่ะ 😅เพราะไม่ถนัดอ่านแนวพีเรียด 🙅♀️ไม่ถนัด คำพูดคำจา ภาษาโบราณ🙅♀️ ไม่ค่อยอินกับแนว๑ผัว มีหลายเมีย...ดูรีรันบุพเพฯมาหลายรอบเกินไปแล้วพอแล้ว... ดังนั้น..เรื่องนี้น่าจะไม่ใช่แนวเราหร้อก...🤔
แต่......พอเจอคำว่า"ไรท์จะจัดโปรแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวและจะไม่จัดอีกตลอดไป >"บวกกับเพื่อนในเฟซฯdmมาแนะนำให้ลองอ่าน ก็แทรกคิวเลย....และพอได้อ่าน...หึหึหึ....เท่านั้นแหละ...
๒.เหนือความคาดหมายมากก!!!!..สนุกกกมากกกกกกก !!!!!!🎉ยอมรับจากใจไร้อคติใดๆเลยว่าเขียนดีจริงๆ 👍🏻👍🏻ทั้งสำนวน เหตุปัจจัยใดๆมันลงล็อกไปหมด เรื่องราวชวนให้ติดตามจนจบ มีเงื่อนมีงำอำพราง มีผี มีวิญญาณ มีฆาตกรรม มีมูลเหตุที่มาที่ไปของตัวร้ายว่าทำไมถึงร้าย(ร้ายแบบมีมิติ) มีทางลงที่สะใจ สาแก่ใจคนอ่าน ใครทำอะไรคือได้แบบนั้น😆 nc🔞คือดีแบบว่าถูกจริตถูกใจสายหื่นอย่างเรามากๆ👍🏻 ฝ้ายคำคือไม่สนิมสร้อย รุกได้รับเป็น เป็นนางเอกที่ไม่ง้อผัว แต่พออ้อน พออ่อย พอแซ่บก็ไฟลุกพรึ่บพรั่บ🔥🔥 จนผัวครวญครางหลงใหลขั้นสุด😆 ความรักเมียเอ็นดูเมียของพี่เขมนั้นก็ไม่เป็นสองรองใคร และเหนือสิ่งอื่นใด งานนอกสถานที่คือกรี๊ดมากกกก 😆 ถือว่าพี่เขมเป็นอีก๑พระบิดาแห่งการเอาท์ดอร์เลยก็ว่าได้😆
๓.จุดนี้มีสปอยล์!!!สาเหตุที่ทำให้เราอ่านเรื่องนี้ต่อได้แบบไม่ตะขิดตะขวงใจในความเมียเยอะของพระเอก.....
...นั่นก็คือ พี่เขมมีเมีย๓ก็จริง แต่ยังมิเคยร่วมหอ ร่วมเบาะนอนกับเมียคนไหนเลยเจ้าค่ะ!!!ทั้งบุญเรือง แม่ชะเอม ฝ้ายคำ ฤาแม่เฟื่องหญิงที่พี่เขมพึงใจรักใคร่ ... ยังไม่มีใครได้แอ้มพี่เขมเลยสักคน 😆...ง่ายๆก็คือนางเอกฝ้ายคำเป็นคนเดียวที่พระเอกพี่เขมxxxด้วย ~เป็นเมีย๑เดียวและตลอดไป!!!
จุดนี้แม้จะดูนิย๊ายนิยายไม่เรียลตามยุคสมัยที่ชายไทยไหนๆก็เมียเยอะ แต่..เราสบายใจและพึงพอใจมากกก😍 ที่ไรท์ยังปราณีเหลือที่เหลือทางให้เราปล่อยใจฝัน 💕👏🏼👏🏼👏🏼👏🏼👏🏼
๔.จุดเช็คอิน!!!📌
ซีนเด่นๆที่อยากเอ่ยถึงเพราะพึงใจยิ่งนัก😍🤣
(๑.)ซีนกินข้าวหมู🐷 พีคและทัชใจมากกกก😍 อ่านแล้วทั้งซึ้งทั้งเอ็นดูวว😢
(๒.)ซีนคุกเข่าขอให้เมียอภัย ...ซีนนี้ได้ใจมากกกๆ ละอีโก้เพื่อเมีย ชื่นชมพ่อนัก😍
(๓.)ซีนลงหวายตนเอง ..เคยตีเมียเยี่ยงไร ก็ ยอมถูกตีเยี่ยงนั้น ซีนนี้คือทั้งสะใจทั้งปลื้มใจ พ่ออภิชาติผัวเอ๊ย😍
(๔.)ซีนเอาท์ดอร์...จะที่ไหน พ่อนั้นมิเคยแผ่ว"กับฝ้ายคำของพี่ทุกที่คือเบาะนอน"🤣 สายหื่นกรีดร้อง แซ่ซ้อง สรรเสริญ👍🏻👍🏻
===
๕.เราเป็นนักอ่านขาจรของคุณอัญจรี😗 อ่านบ้างบางเรื่องไม่ใช่ทุกเรื่องและเราคิดเองว่า ณ ตอนนี้ เรื่องนี้คือ มาสเตอร์พีซของคุณอัญจรีแน่แท้ เพราะมันดีมากกกกกๆเลย 😍😍ความสนุก เชือดเฉือน เงื่อนงำอำพราง ความรัก มันครบรส แบบว่าเอามาทำเป็นละครได้เลยด้วย 👍🏻👍🏻((ถ้าตัดncไปก็เป็นละครใสๆกรุบๆเด็กๆดูได้สบายๆ)) และเราแอบหวังแอบฝัน..อยากให้มีนิยายภาคต่อ...พี่เขมกับฝ้ายคำและตัวละครอื่นๆทุกตัวมาในเวอร์ชั่นยุคปัจจุบัน... แค่ลองคิดก็อยากอ่านสุดๆค่ะ😍😍
******ขอบคุณไรท์เตอร์เจ้าค่ะ~ดีใจที่ได้อ่าน~ดีใจที่ไม่พลาดของดีเจ้าค่ะ😆
#5☆☆☆☆☆เต็มๆและแถมให้ด้วยเจ้าค่ะ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
#คู่หมาย
#อัญจรี
#ข้อความต่อไปนี้👇มิมีสปอยล์ว่าผู้ใดคือคนร้ายดอก..ส่วนใหญ่มีแต่คำชมคำอวยหาได้มีคำติติงอันใดไม่😄
#พี่เขม--ผัวฝ้ายคำ
#ฝ้ายคำ--เมียพี่เขม
🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯
๑.ตอนแรกเรื่องนี้ไม่อยู่ในความสนใจเลย..กะจะผ่านแล้วด้วยค่ะ 😅เพราะไม่ถนัดอ่านแนวพีเรียด 🙅♀️ไม่ถนัด คำพูดคำจา ภาษาโบราณ🙅♀️ ไม่ค่อยอินกับแนว๑ผัว มีหลายเมีย...ดูรีรันบุพเพฯมาหลายรอบเกินไปแล้วพอแล้ว... ดังนั้น..เรื่องนี้น่าจะไม่ใช่แนวเราหร้อก...🤔
แต่......พอเจอคำว่า"ไรท์จะจัดโปรแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวและจะไม่จัดอีกตลอดไป >"บวกกับเพื่อนในเฟซฯdmมาแนะนำให้ลองอ่าน ก็แทรกคิวเลย....และพอได้อ่าน...หึหึหึ....เท่านั้นแหละ...
๒.เหนือความคาดหมายมากก!!!!..สนุกกกมากกกกกกก !!!!!!🎉ยอมรับจากใจไร้อคติใดๆเลยว่าเขียนดีจริงๆ 👍🏻👍🏻ทั้งสำนวน เหตุปัจจัยใดๆมันลงล็อกไปหมด เรื่องราวชวนให้ติดตามจนจบ มีเงื่อนมีงำอำพราง มีผี มีวิญญาณ มีฆาตกรรม มีมูลเหตุที่มาที่ไปของตัวร้ายว่าทำไมถึงร้าย(ร้ายแบบมีมิติ) มีทางลงที่สะใจ สาแก่ใจคนอ่าน ใครทำอะไรคือได้แบบนั้น😆 nc🔞คือดีแบบว่าถูกจริตถูกใจสายหื่นอย่างเรามากๆ👍🏻 ฝ้ายคำคือไม่สนิมสร้อย รุกได้รับเป็น เป็นนางเอกที่ไม่ง้อผัว แต่พออ้อน พออ่อย พอแซ่บก็ไฟลุกพรึ่บพรั่บ🔥🔥 จนผัวครวญครางหลงใหลขั้นสุด😆 ความรักเมียเอ็นดูเมียของพี่เขมนั้นก็ไม่เป็นสองรองใคร และเหนือสิ่งอื่นใด งานนอกสถานที่คือกรี๊ดมากกกก 😆 ถือว่าพี่เขมเป็นอีก๑พระบิดาแห่งการเอาท์ดอร์เลยก็ว่าได้😆
๓.จุดนี้มีสปอยล์!!!สาเหตุที่ทำให้เราอ่านเรื่องนี้ต่อได้แบบไม่ตะขิดตะขวงใจในความเมียเยอะของพระเอก.....
...นั่นก็คือ พี่เขมมีเมีย๓ก็จริง แต่ยังมิเคยร่วมหอ ร่วมเบาะนอนกับเมียคนไหนเลยเจ้าค่ะ!!!ทั้งบุญเรือง แม่ชะเอม ฝ้ายคำ ฤาแม่เฟื่องหญิงที่พี่เขมพึงใจรักใคร่ ... ยังไม่มีใครได้แอ้มพี่เขมเลยสักคน 😆...ง่ายๆก็คือนางเอกฝ้ายคำเป็นคนเดียวที่พระเอกพี่เขมxxxด้วย ~เป็นเมีย๑เดียวและตลอดไป!!!
จุดนี้แม้จะดูนิย๊ายนิยายไม่เรียลตามยุคสมัยที่ชายไทยไหนๆก็เมียเยอะ แต่..เราสบายใจและพึงพอใจมากกก😍 ที่ไรท์ยังปราณีเหลือที่เหลือทางให้เราปล่อยใจฝัน 💕👏🏼👏🏼👏🏼👏🏼👏🏼
๔.จุดเช็คอิน!!!📌
ซีนเด่นๆที่อยากเอ่ยถึงเพราะพึงใจยิ่งนัก😍🤣
(๑.)ซีนกินข้าวหมู🐷 พีคและทัชใจมากกกก😍 อ่านแล้วทั้งซึ้งทั้งเอ็นดูวว😢
(๒.)ซีนคุกเข่าขอให้เมียอภัย ...ซีนนี้ได้ใจมากกกๆ ละอีโก้เพื่อเมีย ชื่นชมพ่อนัก😍
(๓.)ซีนลงหวายตนเอง ..เคยตีเมียเยี่ยงไร ก็ ยอมถูกตีเยี่ยงนั้น ซีนนี้คือทั้งสะใจทั้งปลื้มใจ พ่ออภิชาติผัวเอ๊ย😍
(๔.)ซีนเอาท์ดอร์...จะที่ไหน พ่อนั้นมิเคยแผ่ว"กับฝ้ายคำของพี่ทุกที่คือเบาะนอน"🤣 สายหื่นกรีดร้อง แซ่ซ้อง สรรเสริญ👍🏻👍🏻
===
๕.เราเป็นนักอ่านขาจรของคุณอัญจรี😗 อ่านบ้างบางเรื่องไม่ใช่ทุกเรื่องและเราคิดเองว่า ณ ตอนนี้ เรื่องนี้คือ มาสเตอร์พีซของคุณอัญจรีแน่แท้ เพราะมันดีมากกกกกๆเลย 😍😍ความสนุก เชือดเฉือน เงื่อนงำอำพราง ความรัก มันครบรส แบบว่าเอามาทำเป็นละครได้เลยด้วย 👍🏻👍🏻((ถ้าตัดncไปก็เป็นละครใสๆกรุบๆเด็กๆดูได้สบายๆ)) และเราแอบหวังแอบฝัน..อยากให้มีนิยายภาคต่อ...พี่เขมกับฝ้ายคำและตัวละครอื่นๆทุกตัวมาในเวอร์ชั่นยุคปัจจุบัน... แค่ลองคิดก็อยากอ่านสุดๆค่ะ😍😍
******ขอบคุณไรท์เตอร์เจ้าค่ะ~ดีใจที่ได้อ่าน~ดีใจที่ไม่พลาดของดีเจ้าค่ะ😆
#5☆☆☆☆☆เต็มๆและแถมให้ด้วยเจ้าค่ะ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
October 12, 2021
สนุกสมกับเรตติ่งที่ได้รับใน Meb ebook เราห่างหายจากการอ่านงานของนักเขียนท่านนี้มานานมาก บังเอิญเห็นเพื่อนวี้ด+อยากอ่านงานพีเรียด เลยตกลงปลงใจที่เรื่องนี้ ‘คู่หมาย’
และคู่หมายก็ทำให้เรารู้สึกเกิดคาดหมายไปไกลมาก คือนิยายสนุกมาก มีทุกอารมณ์ครบรสจบในเล่มเดียว หวาน ฟิน เศร้า มีผี มีวิญญาณ มีคดีฆาตกรรม อ่านแล้วลุ้นใครนะ ใครกันคือมือสังหาร พระ-นางก็น่าร้ากกกกกกกกก ชอบมากๆ เลย ให้คะแนนสักร้อยดาวยังได้ และต้องขอบคุณคนที่ชวนมาอ่าน ถูกใจสุดๆ
และคู่หมายก็ทำให้เรารู้สึกเกิดคาดหมายไปไกลมาก คือนิยายสนุกมาก มีทุกอารมณ์ครบรสจบในเล่มเดียว หวาน ฟิน เศร้า มีผี มีวิญญาณ มีคดีฆาตกรรม อ่านแล้วลุ้นใครนะ ใครกันคือมือสังหาร พระ-นางก็น่าร้ากกกกกกกกก ชอบมากๆ เลย ให้คะแนนสักร้อยดาวยังได้ และต้องขอบคุณคนที่ชวนมาอ่าน ถูกใจสุดๆ
November 4, 2022
4.5
เมื่อฝ้ายคำ แม่หญิงเมียรองของพ่อเขมที่ร้ายกาจ ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรฆ่าแม่หญิงที่พ่อเขมพึงใจ ฝ้ายคำจึงโดนเฆี่ยนเพราะโทสะของพ่อเขม พอตื่นมาอีกทีความทรงจำกลับไม่แจ่มใส พอจะจำนู่นได้นี่ได้ แต่แวบแรกจำผัวตัวเองไม่ได้จ้ะ 😌 แล้วจากรักหลงผัว ก็เปลี่ยน attitude เป็นเอาที่ผัวสบายใจเลยจ้า
สนุกดีนะทำเล่นไป งานไทยโบราณที่ภาษาสวยมาก อ่านลื่นไหลไม่เอ๊ะเรื่องสำนวนเลย
นางเอกไม่ได้เป็นวิญญาณมาเข้าร่าง แต่ความจำพร่องไปบางส่วน แต่นิสัยเปลี่ยนด้วย ตรงนี้งงนิดหน่อย แต่พยายามเข้าใจว่าเนื้อแท้นางเอกน่าจะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ที่ร้ายๆ เป็นเพราะต้องป้องกันตัว
พระเอกตอนแรกๆ นี่ดุจริ๊งงง งงอยู่ว่าทำไมไม่ได้แต่งกะแม่เฟื่อง ตรงนี้เค้าไม่อธิบาย แล้วก็ทำไมไม่ยอมเข้าหอกะเมีย เห็นบอกรอเวลา แต่เฉลยว่ารอฝ้ายคำมีระดู อ้าว แต่อีบุญเรืองอ่ะ? จุดตรงนี้เลยผ่านไปงงๆ
พลอตหลักเป็นเรื่องวิญญาณอาฆาตและตามหาฆาตกร โดยเส้นเรื่องจะไต่ไปคู่กับความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอก ส่วนตัว พระเอกน่าจะชอบๆ นางเอกอยู่ก่อน แต่มีอคติแล้วก็ไม่ชอบที่นางเอกร้ายๆ เอาแต่ใจ เลยเมินมึนตึงใส่ พอนางเอกปลดรวามร้ายกาจ บวกกะ….นะะะ อีแม่บังคับเข้าหอ แหม่ นี่ว่าจุดติดก็คืนนั้นแหละ แถมฝ้ายคำก็ใช่ย่อย พี่เขมเว้นระยะ ชีตามไปถามว่าทำไมไม่ทำอะไรแล้ว? 😆 นางเอกสายรุกไม่มัวเขิน
โดยรวมสนุกดี อ่านเพลิน ภาษาสวย อาจจะมีบางจุดที่เอ๊ะอ๊ะ แล้วก็แบบอะไรยังไงนะในบางเวลา แต่เชื่อเถอะ เราจะมองข้ามมันด้วยความฝาบ้านตึงตัง เสาบ้านสั่นโยกอะไรแบบนี้ ความแซ่บกลบทุกความคลางแคลงใจ 😳
เมื่อฝ้ายคำ แม่หญิงเมียรองของพ่อเขมที่ร้ายกาจ ถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรฆ่าแม่หญิงที่พ่อเขมพึงใจ ฝ้ายคำจึงโดนเฆี่ยนเพราะโทสะของพ่อเขม พอตื่นมาอีกทีความทรงจำกลับไม่แจ่มใส พอจะจำนู่นได้นี่ได้ แต่แวบแรกจำผัวตัวเองไม่ได้จ้ะ 😌 แล้วจากรักหลงผัว ก็เปลี่ยน attitude เป็นเอาที่ผัวสบายใจเลยจ้า
สนุกดีนะทำเล่นไป งานไทยโบราณที่ภาษาสวยมาก อ่านลื่นไหลไม่เอ๊ะเรื่องสำนวนเลย
นางเอกไม่ได้เป็นวิญญาณมาเข้าร่าง แต่ความจำพร่องไปบางส่วน แต่นิสัยเปลี่ยนด้วย ตรงนี้งงนิดหน่อย แต่พยายามเข้าใจว่าเนื้อแท้นางเอกน่าจะเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ที่ร้ายๆ เป็นเพราะต้องป้องกันตัว
พระเอกตอนแรกๆ นี่ดุจริ๊งงง งงอยู่ว่าทำไมไม่ได้แต่งกะแม่เฟื่อง ตรงนี้เค้าไม่อธิบาย แล้วก็ทำไมไม่ยอมเข้าหอกะเมีย เห็นบอกรอเวลา แต่เฉลยว่ารอฝ้ายคำมีระดู อ้าว แต่อีบุญเรืองอ่ะ? จุดตรงนี้เลยผ่านไปงงๆ
พลอตหลักเป็นเรื่องวิญญาณอาฆาตและตามหาฆาตกร โดยเส้นเรื่องจะไต่ไปคู่กับความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอก ส่วนตัว พระเอกน่าจะชอบๆ นางเอกอยู่ก่อน แต่มีอคติแล้วก็ไม่ชอบที่นางเอกร้ายๆ เอาแต่ใจ เลยเมินมึนตึงใส่ พอนางเอกปลดรวามร้ายกาจ บวกกะ….นะะะ อีแม่บังคับเข้าหอ แหม่ นี่ว่าจุดติดก็คืนนั้นแหละ แถมฝ้ายคำก็ใช่ย่อย พี่เขมเว้นระยะ ชีตามไปถามว่าทำไมไม่ทำอะไรแล้ว? 😆 นางเอกสายรุกไม่มัวเขิน
โดยรวมสนุกดี อ่านเพลิน ภาษาสวย อาจจะมีบางจุดที่เอ๊ะอ๊ะ แล้วก็แบบอะไรยังไงนะในบางเวลา แต่เชื่อเถอะ เราจะมองข้ามมันด้วยความฝาบ้านตึงตัง เสาบ้านสั่นโยกอะไรแบบนี้ ความแซ่บกลบทุกความคลางแคลงใจ 😳
February 6, 2022
คุณพระ ไม่คิดไม่ฝันว่าฉันจะมาอ่านย้อนยุคไทย
ปกติเดินสายจีนตลอด ไม่ยอมเปิดใจนิยายไทยอ่านสักที แต่เรื่องนี้คือ
เกินนเรื่องมาก มันดี ดีแบบมาก ชอบมาก แบบอ่านจบละเอามือทาบอก!
พล็อตเรื่องบอกตามตรงว่าแอบทำให้นึกถึงเรื่องดังเรื่องหนึ่งแต่มันก็มีแค่กลิ่นอายเล็กๆนะ เนื้อหาในเรื่องคือต่างกันเลย นางเอกโดนเฆี่ยนจนตายแต่ก็เหมือนไม่ตาย พอฟื้นมาก็จำได้บ้างไม่ได้บ้าง ทีนี้นางก็ต้องอยู่กับความผิดที่ว่าตัวเองฆ่าผู้หญิงที่พระเอกชอบหรือเปล่า มันจะมีความตัดพ้อน้อยๆระหว่างผัวเมีย ทั้งไม่เคยได้รับความรัก ทั้งผัวยังชังหน้าอีก แต่พอเขาฟื้นมาละเปลี่ยนไป ���ัวใจพระเอกก็เปลี่ยนไปตาม ถึงจะหวั่นไหวแต่จะรักได้ยังไงในเมื่อยังไม่แน่ใจว่านางฆ่าผู้หญิงที่ตนผูกใจรักหรือเปล่า อีกคนก็ผัวไม่รักก็ไม่สนขออยู่อย่างสงบ ด้วยความจำยังไม่ฟื้นเลยอยู่แบบเจียมเนื้อเจียมตัวสักหน่อย แต่ก็มีความแก่นเซี้ยวในแบบของนางเอกอยู่นะตามประสาตายแล้วฟื้นเป็นคนใหม่ 555555 ถึงจะดูรักกันยากดูมีความลำบากใจแต่ไม่เลยเพราะ nc18+ นี่โคตรจะแซ่บซ่านนนนนนน จุใจมาก แต่ไม่รู้สึกว่าเยอะจนเกินงาม แถมอ่านแล้วเพลินจิตเพลินใจสุดๆไม่รู้สึกว่าแปลกเลย
ใครชอบผัวสายดุ สายฟาดเมีย เข้าทางเลย พี่เขมคือดุมาก เอะอะเอ็ด เอะอะเงียบปาก ด้วยความเป็นนายช่างใหญ่ ไม่เคยเข้าหาแม่หญิงคนไหน แต่ละเมียที่แต่งมานี่ก็เอามาด้วยความจำใจ วันๆทำแต่งานไม่ฝักไฝ่นอนห้องเมียคนไหน เวลาจะคุยอะไรกับเมียก็จะมีความแข็งกระด้างนิดหน่อย แต่พอพ่อปรับตัวได้เท่านั้นแหละ หวานเยิ้มมมม ยิ่งตอนอยู่ในหอนอนนะโฮ้ยคำหวานไม่ขาดดดดดดด แอบกระซิบว่าพ่อเขม virgin นะคะ อย่าเทกันเชียว 5555555
นางเอกก็เป็นคาแรคเตอร์ที่ชอบมากเหมือนกัน เป็นคนที่ภายนอกอาจจะดูปากคอเราะร้ายแต่เนื้อแท้เป็นคนจิตใจดี มีความตัดพ้อในชีวิตอยู่หลายหน แอบสงสารนาง แต่นางสู้คนนะ เถียงได้เถียง ไม่ผิดก็คือไม่ผิด ชอบตอนนางแง่งอนผัวตัวเอง น่ารักกกก คุณพี่อย่างนั้นคุณพี่อย่างนี้ ชอบความสัมพันธ์นายบ่าวของนางเอกด้วย เพ็ง ทาสที่คอยดูแลนางเอก รักเจ้านายยิ่งชีพ เวลามีบทระหว่างสองคนนี้มันจะมีคำพูดซึ้งๆให้เราได้น้ำตาซึมตลอด
ชอบตรงที่เนื้อเรื่องมันค่อยๆดำเนินไปให้เรารู้ว่าพระนางเขาเริ่มรักกันยังไง อ่านได้ติดหนึบตั้งแต่แรก อ่านไป 10 หน้าคือสนุกเลย มีการทิ้งปมไว้ตั้งแต่ต้น จนค่อยๆคลายไปเรื่อยๆ แต่ที่น่าสนใจและทำให้เราสนุกคือมันจะมีฉากที่เดาไม่ได้อยู่เยอะพอสมควร เอาจริงๆมันเหมาะจะเป็นบทละครได้เลยนะ สนุก ครบทุกรส ผูกปมดี ไม่ถึงกับเครียดจนเกินไป สงสารนางเอกก็สงสาร หมั่นไส้พระเอกก็มาก แต่พอเขารักกันคนอ่านก็ยิ้มแก้มปริ ภาษาดีมาก มีโคลงกลอนให้อ่านด้วยมันยิ่งส่งให้เนื้อเรื่องให้มีกลิ่นความโบราณมากยิ่งไปอีก โทนเรื่องโดยรวมคือ กลมกล่อม นุ่มนวล ละมุนละไม ทุกคนต้องหลงรักพ่อเขมกับแม่ฝ้ายแน่นอน ชอบบมากกกกกกก
ปกติเดินสายจีนตลอด ไม่ยอมเปิดใจนิยายไทยอ่านสักที แต่เรื่องนี้คือ
เกินนเรื่องมาก มันดี ดีแบบมาก ชอบมาก แบบอ่านจบละเอามือทาบอก!
พล็อตเรื่องบอกตามตรงว่าแอบทำให้นึกถึงเรื่องดังเรื่องหนึ่งแต่มันก็มีแค่กลิ่นอายเล็กๆนะ เนื้อหาในเรื่องคือต่างกันเลย นางเอกโดนเฆี่ยนจนตายแต่ก็เหมือนไม่ตาย พอฟื้นมาก็จำได้บ้างไม่ได้บ้าง ทีนี้นางก็ต้องอยู่กับความผิดที่ว่าตัวเองฆ่าผู้หญิงที่พระเอกชอบหรือเปล่า มันจะมีความตัดพ้อน้อยๆระหว่างผัวเมีย ทั้งไม่เคยได้รับความรัก ทั้งผัวยังชังหน้าอีก แต่พอเขาฟื้นมาละเปลี่ยนไป ���ัวใจพระเอกก็เปลี่ยนไปตาม ถึงจะหวั่นไหวแต่จะรักได้ยังไงในเมื่อยังไม่แน่ใจว่านางฆ่าผู้หญิงที่ตนผูกใจรักหรือเปล่า อีกคนก็ผัวไม่รักก็ไม่สนขออยู่อย่างสงบ ด้วยความจำยังไม่ฟื้นเลยอยู่แบบเจียมเนื้อเจียมตัวสักหน่อย แต่ก็มีความแก่นเซี้ยวในแบบของนางเอกอยู่นะตามประสาตายแล้วฟื้นเป็นคนใหม่ 555555 ถึงจะดูรักกันยากดูมีความลำบากใจแต่ไม่เลยเพราะ nc18+ นี่โคตรจะแซ่บซ่านนนนนนน จุใจมาก แต่ไม่รู้สึกว่าเยอะจนเกินงาม แถมอ่านแล้วเพลินจิตเพลินใจสุดๆไม่รู้สึกว่าแปลกเลย
ใครชอบผัวสายดุ สายฟาดเมีย เข้าทางเลย พี่เขมคือดุมาก เอะอะเอ็ด เอะอะเงียบปาก ด้วยความเป็นนายช่างใหญ่ ไม่เคยเข้าหาแม่หญิงคนไหน แต่ละเมียที่แต่งมานี่ก็เอามาด้วยความจำใจ วันๆทำแต่งานไม่ฝักไฝ่นอนห้องเมียคนไหน เวลาจะคุยอะไรกับเมียก็จะมีความแข็งกระด้างนิดหน่อย แต่พอพ่อปรับตัวได้เท่านั้นแหละ หวานเยิ้มมมม ยิ่งตอนอยู่ในหอนอนนะโฮ้ยคำหวานไม่ขาดดดดดดด แอบกระซิบว่าพ่อเขม virgin นะคะ อย่าเทกันเชียว 5555555
นางเอกก็เป็นคาแรคเตอร์ที่ชอบมากเหมือนกัน เป็นคนที่ภายนอกอาจจะดูปากคอเราะร้ายแต่เนื้อแท้เป็นคนจิตใจดี มีความตัดพ้อในชีวิตอยู่หลายหน แอบสงสารนาง แต่นางสู้คนนะ เถียงได้เถียง ไม่ผิดก็คือไม่ผิด ชอบตอนนางแง่งอนผัวตัวเอง น่ารักกกก คุณพี่อย่างนั้นคุณพี่อย่างนี้ ชอบความสัมพันธ์นายบ่าวของนางเอกด้วย เพ็ง ทาสที่คอยดูแลนางเอก รักเจ้านายยิ่งชีพ เวลามีบทระหว่างสองคนนี้มันจะมีคำพูดซึ้งๆให้เราได้น้ำตาซึมตลอด
ชอบตรงที่เนื้อเรื่องมันค่อยๆดำเนินไปให้เรารู้ว่าพระนางเขาเริ่มรักกันยังไง อ่านได้ติดหนึบตั้งแต่แรก อ่านไป 10 หน้าคือสนุกเลย มีการทิ้งปมไว้ตั้งแต่ต้น จนค่อยๆคลายไปเรื่อยๆ แต่ที่น่าสนใจและทำให้เราสนุกคือมันจะมีฉากที่เดาไม่ได้อยู่เยอะพอสมควร เอาจริงๆมันเหมาะจะเป็นบทละครได้เลยนะ สนุก ครบทุกรส ผูกปมดี ไม่ถึงกับเครียดจนเกินไป สงสารนางเอกก็สงสาร หมั่นไส้พระเอกก็มาก แต่พอเขารักกันคนอ่านก็ยิ้มแก้มปริ ภาษาดีมาก มีโคลงกลอนให้อ่านด้วยมันยิ่งส่งให้เนื้อเรื่องให้มีกลิ่นความโบราณมากยิ่งไปอีก โทนเรื่องโดยรวมคือ กลมกล่อม นุ่มนวล ละมุนละไม ทุกคนต้องหลงรักพ่อเขมกับแม่ฝ้ายแน่นอน ชอบบมากกกกกกก
Displaying 1 - 5 of 5 reviews