คดีฆาตกรรมโรงแรมริมทะเลสาบ

by Edogawa Rampo, เจ้าของผ้าพันคอลายแมว (Translator)

ณ โรงแรมริมทะเลสาบ ศพหายไปอย่างไร้ร่องรอย ผู้เห็นเหตุฆาตกรรมนั้น ... มีพฤติกรรมถ้ำมอง

แปลกที่ศพหายไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วการสืบสวนก็เริ่มต้น ปมหลากหลายทำให้สับสน ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังกันแน่ ดูเหมือนความจริงไม่กระจ่างออกมาง่ายๆ แม้กระทั่งหลังจากที่แขก ‘คนสำคัญ’ ออกจากโรงแรมไปแล้ว

Genres: Suspense, Japanese Literature

152 pages, Paperback

First published August 18, 1995

About the author

Hirai Tarō (平井 太郎), better known by the pseudonym Rampo Edogawa ( 江戸川 乱歩), sometimes romanized as "Ranpo Edogawa", was a Japanese author and critic who played a major role in the development of Japanese mystery fiction.

Reviews

[nisemono偽者 · Rating 3 out of 5]

หยิบงานรัมโปะมาจากกองดอง เนื่องในโอกาสที่ รัมโปะ ใน bungou stray dog (อนิเมะเจแปน) กำลังเฉิดฉายมากในภาคนี้ โดยรวมเป็นหนังฆาตกรรมปริศนา ที่อ่านง่ายๆ เอาเพลินๆ เราเอามาคั่นไอ้พวกพรี่ๆเล่มหนา ปวดประสาทที่ค้างอยู่ใน current-reading ซึ่งก็ตอบโจทย์ ตัวเอกเราเป็นคนขี้เสือก (ขออภัยที่ตรงไปตรงมา) พรี่แกมีกล้องคู่ใจ พร้อมสอดส่องพฤติกรรมเพื่อนบ้าน/เพื่อนมนุษย์ peeping creppy boy แต่เผอิญไปพบเจอกับเรื่องราวฆาตกรรมซะอย่างนั้น ทำให้คิดถึงหนังของ hitchcock อย่าง rear window เลย

ไอ้เรื่องปริศนา อะไรนั่นก็ขอวางไว้ก่อน ไอ้ที่เป็นปริศนามากสำหรับเราคือ ไอ้ 3 หน้าแรกก่อนเข้าเรื่องของทุกคนที่อ่านเล่มนี้ มันกลับหัวกลับหางเหมือนเราหรือเปล่า เป็น gimmick ไม่ใช่ defect ใช่ไหม เฮลโหล lol

[Luk-Wa · Rating 3 out of 5]

เล่มบางๆดี อ่านง่าย 1ชั่วโมงจบ
เปิดเรื่องมาน่าสนใจเลยเกี่ยวกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่หลงใหลในเลนส์กระจก แอบไปติดถ้ำมองคนอื่น จากงานอดิเรกที่ประหลาดนี้นำพาเขาไปเป็นพยานในเหตุฆาตกรรมในโรงแรมริมทะเลสาบ

ตอนกลางช่วงสืบคดีแอบน่าเบื่อหน่อยๆ มันยืดๆ พอเฉลยคนร้ายก็ไม่ได้ว้าวอะไร แล้วมาหักมุมอีกรอบตอนท้ายแบบให้ผู้อ่านขบคิดต่อเองว่าเรื่องไหนคือเรื่องจริง ชอบตอนท้ายนะ กำกวมดูแปลกใหม่ดี

[Whale Read · Rating 3 out of 5]

เฉย ๆ นะ สำหรับเรื่องแรกที่เคยอ่านของรัมโปะ การเล่าเรื่องเป็นแบบ เล่าย้อนความ

เทคนิกที่ดูน่าสนใจหน่อยจะเป็นการใช้ตัวเอก ที่มีนิสัย ชอบถ้ำมองโดยใช้อุปกรณ์กระจกสะท้อน
ตอนจบหักมุมพอสมควรแต่เนื่องจากตัวเอกเป็นคนเนือย ๆ

และ การใช้ภาษาทำให้รู้สึกว่าเรื่องมันช้า ๆ แปลก ๆ
แม้กระทั่งรัมโปะก้ออกมายอมรับเองว่าเรื่องนี้
"คิดตอนจบไม่ออกอยู่นาน" ซึ่งหมายความว่าไม่ได้วางพลอตไว้แต่แรก
และคิดอีกว่า "ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น"

อาจจะจยกให้เป็นผู้บุกเบิกด้าน นิยายฆาตกรรม แต่ยังไงก็ให้ได้แค่ 3/5 ล่ะ

[J · Rating 3 out of 5]

ไม่เหมือนงานของรัมโปะ
แต่ก็เป็นงานของรัมโปะ
ไม่ทิ้งร่องรอยความเป็นรัมโปะเอาไว้เลย
เหมือนอ่านงานของนักเขียนท่านอื่น
แม้ว่าบางจุดบางตอนจะไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไร
แต่โดยรวมแล้วยังคงความสนุกและน่าประทับใจอยู่

รัมโปะบันไซ!

[n · Rating 3 out of 5]

กำลังนึกว่าเคยอ่านงานรัมโปหรือเปล่า คิดว่าไม่ (ได้ไง) เล่มนี้เป็นเล่มบาง ๆ อ่านไว มีบรรยากาศแบบญี่ปุ๊นญี่ปุ่นที่ทำให้ unsettling ถึงสุดท้ายเรื่องจะไม่มีอะไรมาก / อยากเห็นคาแรคเตอร์ peeping tom ถูกใช้หรือ explore มากกว่านี้ / แต่ส่วนที่มันส์ที่สุดคืออรรถาโดยผู้ประพันธ์ เออ ก็คนไม่เขียนไม่ออกนี่เว้ย สำนักพิมพ์ก็เร่งจัง!

[Amita Mpch · Rating 3 out of 5]

เป็นงานอดิเรกที่ creepy มากก นับถืออ.ที่แต่งอะไรแบบนี้ออกมา น่าขนลุก แต่ด้วยความที่เล่มนี้ประกอบขึ้นจากนิตยสารรายสัปดาห์ เลยทำให้บางตอนมีความขาดๆเกินๆ น้ำหนักการเล่าแปลกๆ

[Papope Mueanpaopong · Rating 2 out of 5]

ไม่ชอบ เหมือนคิดอะไรได้ก็เขียนไปเรื่อย