Uit de ramsj gevist boek over een schijnbaar zachtaardige (dat is althans de boodschap [1]), dwangmatig ontregelende, non-conformistische, beroepsprovocateur. Geen idee waarom ik dit wilde lezen en ook na de laatste pagina’s (met prachtige tekeningen, dat wel) weet ik het nog niet. Romeyn is van alles: miskend kunstenaar, homo ludens on steroids, emotioneel wrak, van creativiteit schuimende geiser, schreeuwer & fluisteraar, sloopkogel & doorgezeken matras. Het is veel. Hij is veel, maar het belangrijkste: zijn hart zit op de goede plek (dat is althans de boodschap [2]). Helaas was dit boek bij vlagen behoorlijk saai. Hoe dat kan met zo’n onderwerp is een raadsel, maar deze bespreking is bijvoorbeeld al beter dan dat hele boek. Misschien omdat ik als lezer wat meer afstand tot mijn onderwerp heb dan de schrijver. Het was tamelijk vergeetbaar allemaal. Jammerrrrr.