What do you think?
Rate this book


486 pages, Paperback
First published September 11, 2021


Δώσε στην κατάρα σου στιγμές ευτυχίας και θείο δώρο θα γενεί.
"Σε μισώ".
"Συνέχισε να με μισείς αν κάθε φορά με φιλάς έτσι."
"Τελικά δεν είσαι μόνο ο εκνευριστικός μπάσταρδος που γνώρισα"
Έριξε το κεφάλι πόση γελώντας ηχηρά. "Κι εσύ δεν είσαι απλώς ο χείμαρρος από βρισιές που γνώρισα. Νομίζω πως αρχίζω να σε συμπαθώ"
"Να θυμάσαι πως σ' ερωτεύτηκα" ψέλλισα με την ελπίδα να με ακούει. "Να το θυμάσαι για να μου το θυμίσεις και εμένα ξανά".
Η καρδιά μου πόνεσε μαζί του, θρήνησε για εκείνον. Μοιράστηκε τη θλίψη του πλάσματος αυτού και σκίστηκε στα δύο. Η μία όψη της υπέφερε για το τραύμα της ψυχής του αρσενικού. Υπέφερε σαν να ήταν δικής της η πληγή. Δική μου. Η άλλη μοιρολογούσε για την εικόνα που αντικριζε: Έναν καταραμένο και κατεστραμμένο, απόκληρο βασιλικό γόνο. Έναν πρίγκιπα κρυμμένο στα σκοτάδια που σήμερα θυσίασε την καρδιά του.
"Γλυκέ μου νόμιζα πως με πληροφόρησαν λάθος μα τελικά είναι αλήθεια. Θύμωσα τόσο που έπρεπε να έρθω εδώ χωρίς καν να βαφτώ" έκανε θεατρινιστικα. "Καταλαβαινεις πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα".
"Με ποιο θράσος με βγάζετε ψεύτρα;" Χαμογέλασε πονηρά και κοίταξε το χέρι της. Γυροφερνε την παλάμη με τα περιποιημένα και μακριά όμορφα δάχτυλά της. "Μήπως με το ίδιο θράσος που το ντελικάτο χέρι μου θα ξεριζώσει τις καρδιές σας για την παρέμβαση στην εκπαίδευση μου?"