Ο θάνατος του Καραϊσκάκη στο Φάληρο, τον Απρίλη του 1827, υπήρξε οριακός σταθμός των στρατιωτικών και πολιτικών εξελίξεων στη χώρα μας και αφορμή ξενικής επέμβασης κ' εξάρτησης που διαμόρφωσε τελικά την κοινωνική δομή της μεταπελευθερωτικής Ελλάδας. Τα επακόλουθα του θανάτου του (καταστροφή στον Ανάλατο και διάλυση του στρατοπέδου του στον Πειραιά, το μεγαλύτερο στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821) στάθηκαν ολέθρια για ολόκληρο το επαναστατικό κίνημα, γιατί ανέβαλαν την απελευθέρωση, περιόρισαν τις ελληνικές περιοχές που λευτερώθηκαν, νόθευσαν τις βαθύτερες προοπτικές του Αγώνα. Όλα αυτά τα γεγονότα και οι διαπιστώσεις οδηγούν στο βασικό ερώτημα: Ήταν ο θάνατος του Καραϊσκάκη συμπτωματικό γεγονός ή το αποτέλεσμα μιας καλά οργανωμένης συνωμοσίας με στόχο τη δολοφονία του και γιατί; Ποιοι παράγοντες, ελληνικοί και ξένοι, μπορούσαν να συλλάβουν και για ποιους σκοπούς αυτό το καταχθόνιο σχέδιο για τη δολοφονία του Καραϊσκάκη, του Καραϊσκάκη που ήταν η μοναδική εγγύηση, στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, για την απελευθέρωση της Ελλάδας και τη δικαίωση των οραμάτων των αγωνιστών; Σ' αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί να δώσει απάντηση το έργο αυτό, με βάση την πλατιά ιστορική έρευνα (αρχειακές και βιβλιογραφικές πηγές, αυθεντικές μαρτυρίες συμπολεμιστών του, διαπιστώσεις Ελλήνων και ξένων ιστορικών), που αναφέρεται τόσο στο θάνατό του, όσο και στο γενικότερο πλαίσιο των γεγονότων της εποχής, σε συσχετισμό με τις ξενικές επεμβάσεις που είχαν στόχο τους την αλλοτρίωση των σκοπών του Αγώνα, την επεκτατική πολιτική τους και την υποστήριξη της Τουρκίας. Η έρευνα φτάνει στις ανόθευτες πηγές της αλήθειας. Και την αλήθεια πρέπει να τη γνωρίζει το έθνος. Το ίδιο και ο λαός για να προβληματίζεται σωστά και στην εποχή μας.
Ο Δημήτριος Σταμέλος ήταν Έλληνας συγγραφέας, δημοσιογράφος και λαογράφος. Πρωτοεμφανίσθηκε στα γράμματα σε ηλικία 17 ετών με στίχους και ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Το 1948 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο, μία ποιητική συλλογή. Παράλληλα, σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Από το 1957 εξέδιδε και διεύθυνε την ετήσια φιλολογική και ιστορική περιοδική έκδοση Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, που μέχρι το 1970 είχε εκδώσει 10 τόμους. Παράλληλα, από το 1962 μέχρι το 1967, ήταν συντάκτης στην αθηναϊκή εφημερίδα Ελευθερία και αργότερα στις εφημερίδες Τα σημερινά (1970-1973) και Ελευθεροτυπία (από το 1976 μέχρι το 1992, ως φιλολογικός συντάκτης και κριτικός βιβλίου). Κείμενά του εξάλλου δημοσιεύθηκαν στα περιοδικά Αιτωλικά γράμματα, Στερεά Ελλάδα και άλλα. Υπήρξε και συνεργάτης της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, από το 1960. Συνολικά ο Δημήτριος Σταμέλος έγραψε 16 βιβλία, με θέμα κυρίως σημαντικά πρόσωπα και γεγονότα της Τουρκοκρατίας και της Εθνεγερσίας, αντιπροσωπευτικές μορφές της νεοελληνικής πνευματικής ζωής και εκδηλώσεις του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας δύο φορές, το 1976 και το 2001, καθώς και με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1995.