Hét referentiewerk over perfectionisme, nu in een geactualiseerde editieHoe ontstaat perfectionisme? Welke zijn de verschijningsvormen en wat doet het met de gezondheid? Ervaringsdeskundige Marcel Hendrickx ondervond aan den lijve de verwoestende impact van de drang naar bevestiging. Op zijn zesenveertigste kreeg hij een hartinfarct, voor hem duidelijk een gevolg van zijn perfectionisme. Na een carrière in de bankwereld besloot hij zich om te scholen tot trainer en coach. Hij ontwikkelde de OCP-methodiek, die ondertussen door meer dan 130 perfectionismecoaches wordt toegepast in Vlaanderen en Nederland. Onderzoek naar de effectiviteit van deze methode door de KU Leuven wees uit dat de resultaten over de hele lijn positief zijn.In deze geactualiseerde uitgave van Zeg me dat ik oké ben gaat Marcel Hendrickx dieper in op de link tussen narcisme (bij een ouder) en perfectionisme (bij een kind).
Als het kon had ik 2,5 sterren gegeven. Ik vond het boek vooral goed omdat ik zoveel van mezelf er in herkende maar ik vond het niet echt super goed geschreven. Soms verveelde het mij toch en had ik zin om stukken over te slaan. Dat heb ik alleen op het einde gedaan omdat het toen meer op hulpverleners gericht was en niet op patiënten. Ik heb altijd al bevestigingsdrang gehad en vroeg (vraag soms ook nog) tot vervelens toe of ik het wel goed doe en verontschuldigde mij tegelijk voor alles wat ik deed. Door dit boek te lezen is het duidelijk geworden waarom en welke symptomen van perfectionisme ik nog allemaal heb, zonder te weten dat dat symptomen zijn. Ik dacht namelijk altijd dat ik helemaal geen perfectionist ben maar dat blijkt dus niet zo te zijn.
Paar goeie inzichten, maar tenenkrullend slecht geschreven. Ook laat ik de zelfhulpboeken even voor wat ze zijn en kruip ik terug in het nest van mijn eeuwige bron aan introspectie en empathie: fictie.
Ik las dit boek op aanraden van mijn coach. Tegelijk zijn we gestart met de behandeling die beschreven staat op het einde van dit boek.
Bij de algemene uitleg over perfectionisme kon ik mezelf helemaal vinden. Wanneer er dieper op ingegaan word op elk deel, voel ik vaak minder herkenning. Het gedeelte over de behandeling las ik pas een half jaar later omdat ik het zelf wou ervaren bij mijn coach.
Puur rationeel vind ik het een hele gekke techniek. “Hoe kan dat nu werken?” denk ik nog steeds. Toch heb ik het doorgemaakt met mijn coach en de resultaten zijn er. Heel gek om de behandeling na je eigen behandeling te zien en jezelf te herkenning in wat mensen typisch doen.
Dit boek is dus inderdaad zeker geen zelfhulp boek, maar eerder een handleiding voor een coach. Enkel het begin is interessant voor de coachee. Maar de techniek die beschreven staat kan ik wel aanbevelen om samen met een coach te doorlopen.
Interessant, met een paar rake opmerkingen die ik nog maar zelden zo to the point verwoord zag. Maar tegelijk ook met een hoofdstuk dat heel diep ingaat op de methode die Hendrickx toepast, zonder tips hoe je dat als lezer zelf kan gebruiken, zonder coach. Misschien kan dat ook niet, maar het voelde iets teveel als reclame voor zijn eigen praktijk.
Herkende veel van mezelf in dit boek en leerde wat perfectionisme nu echt inhoud, maar het bied niet echt kleine 'oplossingen' behalve naar een ocp coach te gaan. Had gehoopt op iets meer tips en tricks.
Ik heb toch iets gehad aan dit boek. En ben in tegenstelling tot wat ik bij anderen las, wel geïnspireerd door het laatste deel. Zo heb ik nu mijn "vrije kind" gevisualiseerd en een naam gegeven.
Vijf sterren voor herkenbaarheid :s een eyeopener. Het laatste hoofdstuk kon me niet bepaald boeien want is bedoeld voor coaches, niet voor wie het boek leest omdat ie zelf denkt perfectionist te zijn.
Voor wie vindt dat er nog niet genoeg diagnoses bestaan is hier nog extra inspiratie. "Het patroon" en hoe het je nekt. Met een wel erg simplistische manier om na jaren en jaren vastlopen - soms van in de buik - meteen verlost te zijn van "het patroon". Los daarvan zal het jammer genoeg herkenbaar zijn voor velen. Waarom is me echter nog altijd niet duidelijk. Waarom kijken we naar anderen voor goedkeuring? Ik had bedenkingen bij zijn andere boek en wilde dit alsnog een kans geven om hier antwoorden op te vinden, maar vooralsnog ben ik er niet wijzer van geworden...
Een boek over perfectionisme met een aantal herkenbare & interessante punten, maar het ging redelijk moeizaam om het boek uit te lezen.
Hieronder enkele bedenkingen van mij:
-Perfectionisme werd in dit boek zo goed als geportretteerd als een diagnose, waarbij het enorm vaak benoemd werd als “het patroon” (wat voor mij echt een vreselijke term was). Ik was absoluut geen fan van deze aanpak ondanks dat ik mezelf erg herkende in de symptomen.
-Er werd heel veel aandacht besteed aan het uitleggen van symptomen & voorbeelden (wat op zich niet slecht is) maar op vlak van praktische tips & manier van aanpak (ook als therapeut) ontbrak het echt aan informatie terwijl ik had gehoopt dat dit juist wél zou voorkomen in dit boek. Zelfs in het gedeelte van de OCP-methodiek bleef het zeer vaag, waardoor dit eerder leek op een beperkte preview (reclame voor zijn methodiek)
Ik heb dit boek best graag gelezen. De eerste stukken leggen heel mooi uit hoe bepaalde patronen ontstaan en werken. Oorzaak hiervan is volgens de auteur perfectionisme, zeker een goede beschrijving maar ik blijf het gevoel hebben dat daarmee niet alles gezegd is, naar mijn gevoel dekt de term perfectionisme toch nog niet helemaal de lading die de auteur wil beschrijven. Maar wat het dan wel zou moeten zijn, daar heb ik ook geen idee van. Ik vond deze hoofdstukken verhelderend, het hield me een spiegel voor, deed me nadenken over bepaalde patronen in mijn leven en zaken die ik bij anderen zie. Dit deel geeft naast een theoretisch beschrijving ook veel voorbeelden en zeker die zijn soms pijnlijk herkenbaar.
Het tweede deel beschrijft de methodiek die de auteur gebruikt bij het coachen van mensen. Hoe verder je in het boek komt hoe meer de auteur naar zichzelf begint te verwijzen als coach en dat begon me naar verloop van tijd te irriteren. Ook de methodiek is iets waar je als individu volgens mij niet mee aan de slag kan, waardoor ik me vragen stel of het dan wel zin heeft dit zo uitgebreid te gaan beschrijven in een boek dat voor het grote publiek is bestemd. Ik kon hier niets mee. De methodiek is ook erg NLP-gericht en dat staat nogal ver van mijn bed.
Al bij al is het een boek dat wel blijft hangen, door de patronen te lezen, krijg je sowieso een bewustzijn over je eigen denken en handelen. een aanrader dus voor wie een beetje in de knoop zit met bepaalde zaken in zijn leven.
Geeft een goed beeld van wat perfectionisme is en doet. Het boek bestaat uit zes delen, waarvan het laatste deel over de coachingsmethode gaat die de auteur gebruikt in zijn praktijk (OCP-methodiek). Dit laatste deel vond ik niet echt boeiend, soit. Er is een sterke verwevenheid met NLP doorheen het werk.
Een goed boek dat me toch wel een paar inzichten verschafte. Het werd me aangeraden om zelf mee aan de slag te gaan maar daar is het, in mijn ogen, niet echt geschikt voor.
Hoewel het boek voor heel wat mensen ongetwijfeld herkenbare gedragingen en verhalen bevat, worden die op een wel zeer brede manier toegeschreven aan perfectionisme. Het "patroon" wordt op die manier iets waar plots wel heel wat mensen aan lijden.
In het boek ontbreekt elke verwijzing naar wetenschappelijke literatuur. Straffe claims moeten straf opgebouwd en ondersteund worden. Zeker gezien het hier over gezondheid gaat. De eigen ervaring en cases die de auteur zelf tegenkwam (hier staat het boek overvol van) kunnen dit niet vervangen.
Ga er als lezer dus niet vanuit dat omdat je jezelf herkent in een aantal van de opgelijste symptomen, je meteen een "perfectionist" bent, aan "perfectionisme lijdt" of "bevestigingsdrang" hebt. Deze labels zijn allesbehalve nuttig. Het zet mensen aan om via een soort zelfdiagnose op een onnodig negatieve manier over zichzelf of anderen rondom hen te denken.
Op p.29 wordt een geval van zelfverminking beschreven. De auteur zegt aanvaard te hebben deze persoon te coachen. Een doorverwijzing naar een erkende psycholoog/therapeut die een bredere werkbasis heeft dan alleen "perfectionisme" lijkt hier ten zeerste aangewezen.
Nog nooit las ik een boek over perfectionisme waarin ik mezelf zo erg herkende. De kracht van dit boek is dat de schrijver een holistische kijk heeft op alle gedragspatronen rondom perfectionisme. Daardoor voel je je werkelijk gezien bij het lezen dit boek.
Qua schrijfstijl vond ik dit boek nogal complex. De schrijver drukt zich behoorlijk wollig uit. In het begin staan er talloze voorbeelden in het boek, die hier en daar als een open deur voelen. En vooral in de laatste twee hoofdstukken vond ik het boek heel abstract, daar missen voor mijn idee de verschillende invalshoeken van de voorbeelden.
Toch heb ik in totaal veel geleerd van dit boek. Op het vlak van de gedragspatronen die passen bij perfectionisme, hoe dit soort patronen zijn ontstaan, wat gevolgen kunnen zijn, welk gedrag er naar de achtergrond is verdwenen en tot welke nieuwe patronen je aangemoedigd wordt.
Tot aan het stuk waarin de OCP - methodiek beschreven wordt, vind ik het een sterk en verhelderend boek. Ik herkende heel veel en vond het ook interessant om te weten waar perfectionisme zijn oorsprong vindt; alsook hoe het zich uit. Het laatste hoofdstuk - dat beschrijft de OCP - methodiek - kon me zo goed als niet boeien. Voor mij persoonlijk heeft dit te maken met het feit dat ik als coachee de methodiek volgde bij een perfectionisme - coach en de methodiek me gekend was. Dit boek is NIET geschikt om zélf aan de slag te gaan, wel om herkenning te verkrijgen en je eigen patroon te begrijpen. Ik kan wél aanraden aan iedereen die last ondervindt van zijn of haar patroon, om een coach op te zoeken.
Het boek is confronterend herkenbaar en deed me inzien hoe sterk mijn perfectionistische deel mij beïnvloedt in alle delen van mijn leven. Terwijl ik heel duidelijk ook het vrije, creatieve deel in mijn zie en meer ruimte wil geven. Het verhaal van het konijntje aan het einde is ontroerend.
De manier waarop verwoord is wat ik al zo lang voel, is een prettige bevestiging, maar maakt me tegelijkertijd ook verdrietig.
Nu zou ik graag aan de slag willen om het te veranderen. Daarvoor miste ik concrete tips in dit boek. Het bevat wel een uitgebreide omschrijving van de coaching methode. Maar ik heb nu de financiële middelen niet voor een coach. Dit boek laat mij akelig geconfronteerd maar zonder handvatten achter.
Verrassende inzichten over perfectionisme en bevestigingsdrang. De methodieken die worden aangereikt gaan voor mij vaak iets te ver, maar kunnen anderen wel helpen. Het is alleszins een grote aanrader die je doet inzien dat het tijd wordt om iets te veranderen aan je hang naar perfectie en bevestiging.
Ik heb veel signalen leren herkennen over perfectionisme dankzij dit boek. Ook de getuigenissen die rijkelijk verweven worden, zijn een echte meerwaarde. Toch overheerste bij mij achteraf een beetje het gevoel van beroepsmisvorming (niet álles heeft met perfectionisme te maken) en is de zelfpromotie een beetje te aanwezig.
De symptoomomschrijvingen waren fijn overzichtelijk en zorgden voor veel erkenning/herkenning, wat ik erg waardeerde aan het boek. De tweede helft, waarin je dan uitgelegd zou worden hoe je kan leren omgaan met perfectionisme, was erg teleurstellend. Het was meer een reclamepraatje voor de coachingspraktijk van de heer Hendrickx dan daadwerkelijke handvatten.
Ik las dit boek omdat ik erg perfectionistisch ben en hoopte dat het me zou helpen. Zelfhulpboeken zijn niet iets wat ik normaal lees, dus het was wel even wennen. Toch vond ik het verrassend helpvol: herkenbare inzichten en praktische tips die me geholpen hebben om wat milder naar mezelf te kijken. Ik zou niet meteen nog een zelfhulpboek oppakken, maar dit boek ben ik wel blij gelezen te hebben.
Moeilijk te beoordelen. De eerste delen gaan vlot vooruit maar de laatste hoofdstukken moest ik telkens herlezen. Er wordt meer uitgelegd hoe een sessie verloopt (onderliggende reclame om het traject te volgen), ik had meer concrete tips verwacht. Het boek zet je wel aan tot "nadenken". :)
Man, ik heb me moeten inspannen dit uit te lezen. Slecht geschreven, geen enkele referentie naar wetenschappelijke evidentie en té veel "verhaaltjes" van cliënten. Ik dacht herkenbaarheid te vinden, wat enigszins terug te vinden is, alleen is het nergens op gebaseerd. Teleurstelling
3,5 sterren. Zeker beter dan burn-out begint in de kleuterklas. Veel uitleg over eigen methode en ook weer testimonials daarover. Wel goede uitleg over perfectionisme en hoe de aanpak kan zijn.