What do you think?
Rate this book
Το κορίτσι της στάχτης
Καλάβρυτα, 13 Δεκεμβρίου 1943.
Τα γερμανικά πολυβόλα θερίζουν ζωές, βάφοντας με αίμα τον τόπο ολάκερο. Δεν έμεινε πέτρα πάνω στην πέτρα. Σπαράζουν οι μανάδες σκάβοντας με τα νύχια το χώμα, κρύφτηκαν ο ήλιος και τα πουλιά. Παντού στάχτη και θάνατος.
Η Παρασκευούλα, πεντέμισι χρόνων, νιώθει να χάνεται το μυαλό της, λαβώνεται η ψυχή της. Κρύβεται με τ’ αδέλφια της στο βουνό, δυο μερόνυχτα περπατούν θρηνώντας τον πατέρα.
Ο Μητροπολίτης ζητάει από τις οικογένειες να δώσουν παιδιά για υιοθεσία στην Αυστραλία. Με φλογισμένα μάτια η μικρή σηκώνει το τρεμάμενο χεράκι της και φωνάζει: «Εγώ θα πάω στην… Αστραλία, εγώ!» Χλώμιασε η μάνα της, η Αρχοντούλα, στράγγιξε το αίμα από τις φλέβες της.
Το αεροσκάφος Ντακότα με το όνομα «Αέρας» αναλαμβάνει να συνεχίσει την ιστορία, που ράγισε πέτρες και γκρέμισε βουνά!
Μια αληθινή, σπαρακτική ιστορία με φόντο τα ισοπεδωμένα Καλάβρυτα, ένα ολόφωτο μήνυμα στην ανθρωπότητα από μία συγκλονιστική γυναίκα, τη Βίβιαν Στεφάνου, για τη δύναμη της ψυχής του ανθρώπου, που χτίζει φάρους για ν’ απλώσει το φως!
Τα γερμανικά πολυβόλα θερίζουν ζωές, βάφοντας με αίμα τον τόπο ολάκερο. Δεν έμεινε πέτρα πάνω στην πέτρα. Σπαράζουν οι μανάδες σκάβοντας με τα νύχια το χώμα, κρύφτηκαν ο ήλιος και τα πουλιά. Παντού στάχτη και θάνατος.
Η Παρασκευούλα, πεντέμισι χρόνων, νιώθει να χάνεται το μυαλό της, λαβώνεται η ψυχή της. Κρύβεται με τ’ αδέλφια της στο βουνό, δυο μερόνυχτα περπατούν θρηνώντας τον πατέρα.
Ο Μητροπολίτης ζητάει από τις οικογένειες να δώσουν παιδιά για υιοθεσία στην Αυστραλία. Με φλογισμένα μάτια η μικρή σηκώνει το τρεμάμενο χεράκι της και φωνάζει: «Εγώ θα πάω στην… Αστραλία, εγώ!» Χλώμιασε η μάνα της, η Αρχοντούλα, στράγγιξε το αίμα από τις φλέβες της.
Το αεροσκάφος Ντακότα με το όνομα «Αέρας» αναλαμβάνει να συνεχίσει την ιστορία, που ράγισε πέτρες και γκρέμισε βουνά!
Μια αληθινή, σπαρακτική ιστορία με φόντο τα ισοπεδωμένα Καλάβρυτα, ένα ολόφωτο μήνυμα στην ανθρωπότητα από μία συγκλονιστική γυναίκα, τη Βίβιαν Στεφάνου, για τη δύναμη της ψυχής του ανθρώπου, που χτίζει φάρους για ν’ απλώσει το φως!
- GenresHistory
416 pages, Paperback
First published October 7, 2021
5 people are currently reading
101 people want to read
About the author
Μένιος Σακελλαρόπουλος
20 books76 followersΟ Μένιος Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε ανήσυχος, ήρεμο Σεπτέμβρη, απέναντι από μια θάλασσα, που του πέρασε τα κύματά της στο κεφάλι. Από πολύ μικρός ήθελε να πετάξει. Τα κατάφερε γρήγορα, όταν άνοιξε τα χέρια του σαν πουλί κι απογειώθηκε από την ταράτσα του σπιτιού του, σκάζοντας με το κεφάλι στο πεζούλι. Έσπασαν και τα δύο...
Από παιδάκι είχε μανία με τα σπορ, δραπετεύοντας για χάρη τους από το σπίτι. Σε κάποια από τις αποδράσεις του, τρύπωσε στο γήπεδο της Λεωφόρου και μαγεύτηκε για πάντα.
Του άρεσε πάντα να παίζει με τις λέξεις, να τις ζωγραφίζει. Ήταν η τέχνη του. Μ αυτήν έμαθε να πορεύεται. Και πριν τελειώσει το Λύκειο, τις δύσκολες μέρες του 1979, βρέθηκε στην εφημερίδα "Φως", για να προκαλέσει την αδιανόητα σιωπηλή και αναπάντεχα εμφανιζόμενη τύχη. Κι ακόμα την προκαλεί, στο ίδιο μετερίζι.
Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει εισαγγελέα. Μπήκε στη Νομική Θράκης, κι ανεβοκατέβαινε πέντε χρόνια για να δουλεύει στις εφημερίδες. Είχε αποφασίσει τι θέλει στη ζωή του. Τη μαγική μυρωδιά του πιεστηρίου, αυτή που τον γοήτευε αφάνταστα.
Πέρασε ένα μικρό φεγγάρι στη "Βραδυνή", κι από το 1983 και για 12 χρόνια, ως το 1944, εργάστηκε στο "΄Εθνος" και τις "Εικόνες". Το 1992 μοίρα καλή τον οδήγησε στο MEGA (όπου παραμένει ακόμα), για να κάνει τρελή εικόνα τα κείμενά του.
Γνώρισε ακόμα τη μαγεία των ερτζιανών (ΕΡΑ, Sport FM) και το ιλουστρασιόν των περιοδικών (Active, Τριφύλλι), ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε την τύχη να πει τις ιστορίες του σε σπουδαστές (ΙΕΚ Ακμή).
Συνεχίζει να γράφει και να μοντάρει, να χαμογελάει και να σαρκάζει, να ταξιδεύει και να ονειρεύεται...
Από παιδάκι είχε μανία με τα σπορ, δραπετεύοντας για χάρη τους από το σπίτι. Σε κάποια από τις αποδράσεις του, τρύπωσε στο γήπεδο της Λεωφόρου και μαγεύτηκε για πάντα.
Του άρεσε πάντα να παίζει με τις λέξεις, να τις ζωγραφίζει. Ήταν η τέχνη του. Μ αυτήν έμαθε να πορεύεται. Και πριν τελειώσει το Λύκειο, τις δύσκολες μέρες του 1979, βρέθηκε στην εφημερίδα "Φως", για να προκαλέσει την αδιανόητα σιωπηλή και αναπάντεχα εμφανιζόμενη τύχη. Κι ακόμα την προκαλεί, στο ίδιο μετερίζι.
Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει εισαγγελέα. Μπήκε στη Νομική Θράκης, κι ανεβοκατέβαινε πέντε χρόνια για να δουλεύει στις εφημερίδες. Είχε αποφασίσει τι θέλει στη ζωή του. Τη μαγική μυρωδιά του πιεστηρίου, αυτή που τον γοήτευε αφάνταστα.
Πέρασε ένα μικρό φεγγάρι στη "Βραδυνή", κι από το 1983 και για 12 χρόνια, ως το 1944, εργάστηκε στο "΄Εθνος" και τις "Εικόνες". Το 1992 μοίρα καλή τον οδήγησε στο MEGA (όπου παραμένει ακόμα), για να κάνει τρελή εικόνα τα κείμενά του.
Γνώρισε ακόμα τη μαγεία των ερτζιανών (ΕΡΑ, Sport FM) και το ιλουστρασιόν των περιοδικών (Active, Τριφύλλι), ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε την τύχη να πει τις ιστορίες του σε σπουδαστές (ΙΕΚ Ακμή).
Συνεχίζει να γράφει και να μοντάρει, να χαμογελάει και να σαρκάζει, να ταξιδεύει και να ονειρεύεται...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
October 18, 2021
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2021/...
Ορισμένους συγγραφείς τούς αγαπάμε λίγο περισσότερο από κάποιους άλλους, όχι απαραίτητα γιατί μας αφηγούνται ιστορίες που δεν έχουμε ξανακούσει, αλλά γιατί ο τρόπος που το κάνουν είναι τέτοιος που αγγίζει την ψυχή και την καρδιά μας, με τρόπους που δεν περιγράφονται πάντοτε με λόγια. Ένας τέτοιος συγγραφέας είναι για μένα και ο Μένιος Σακελλαρόπουλος, η πένα του οποίου χαρακτηρίζεται από μια τρυφερότητα και μια ευαισθησία που έρχεται σε αντίθεση με τα σκληρά κι επώδυνα θέματα με τα οποία συνηθίζει να καταπιάνεται, αλλά που καταφέρνει να τ' αποδώσει με ρεαλισμό και να τα "ντύσει" με αγάπη και με μια αισιοδοξία που σπανίζει στις μέρες μας, μα που τόσο μεγάλη ανάγκη την έχουμε.
Η ιστορία που μας αφηγείται στο νέο του βιβλίο, "Το κορίτσι της στάχτης" είναι η αληθινή ιστορίας μιας γυναίκας, που όταν ήταν κοριτσάκι ακόμα, έζησε μια απ' τις πιο μαύρες στιγμές της σύγχρονης Ιστορίας του τόπου μας, που δεν είναι άλλη από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων. Μια στιγμή βαθιά χαραγμένη στη συνείδηση όλων των Ελλήνων, μα πολύ περισσότερο στη μνήμη όσων έζησαν την φρίκη εκείνης της αιματοβαμμένης μέρας, της 13ης Δεκεμβρίου του 1943. Μια μέρα που άφησε βαθιές πληγές, που στέρησε αγαπημένους ανθρώπους από τη ζωή άλλων ανθρώπων, που τροφοδότησε τον φόβο, μα συνάμα γέννησε και κουράγιο και δύναμη μέσα στις ψυχές εκείνων που είπαν πως δεν θα παραδοθούν, αλλά πως θα συνεχίσουν να παλεύουν και ν' αγωνίζονται. Μια τέτοια ψυχή ήταν κι εκείνη της Παρασκευούλας!
Μικρό παιδί ακόμα, η Παρασκευούλα παίρνει την απόφαση ν' αφήσει τον τόπο της και να ταξιδέψει μέχρι την Αυστραλία, όπου θα υιοθετηθεί από μια άλλη οικογένεια, και αυτή θα είναι μόνο η αρχή της περιπέτειάς της, που δεν έχει άλλο σκοπό απ' το να μας θυμίσει για μια ακόμα φορά, πως η ελπίδα χάνεται όταν πάψουμε να πιστεύουμε πως υπάρχει μέλλον, κι όταν σταματήσουμε να πιστεύουμε πως το αύριο μπορεί να έρθει πιο φωτεινό, διώχνοντας τα σκοτάδια του παρελθόντος, όχι σβήνοντας τις μνήμες από μέσα μας, αλλά μετατρέποντάς τες σε φάρο φωτεινό που θα μας οδηγήσει εκεί που η καρδιά μας μπορεί να συνεχίσει να χτυπά στους ρυθμούς της αγάπης, της πίστης, της πεποίθησης πως η ανθρωπότητα μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα.
Έχοντας εν μέρει καταγωγή από ένα χωριό των Καλαβρύτων, πάντοτε συγκινούμε όταν επισκέπτομαι τον Τόπο του Μαρτυρίου, ένα μνημείο για όσους χάθηκαν, για να μην ξεχαστεί ποτέ η θυσία τους και όσα αυτή σημαίνει, όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά για ολάκερο τον κόσμο. Όπως πάντοτε συγκινούμε όταν ακούω ή διαβάζω ιστορίες ανθρώπων που τα έζησαν όλα αυτά από κοντά, πολύ περισσότερο δε όταν βλέπω πως τα γεγονότα αυτά τους έδωσαν ώθηση και δύναμη στην πορεία της ζωής τους, θυμίζοντάς μας πως αυτή απαιτεί κότσια και δύναμη για να την ζήσεις, μα και πως δεν αξίζει να την χαραμίσεις, γιατί είναι μοναδική και πολύτιμη. Έτσι με συγκίνησε και η ιστορία της Παρασκευούλας, ή Βίβιαν, όπως συνέχισε να πορεύεται στη ζωή της, που είναι γεμάτη απ' όσα συναισθήματα μπορεί να σηκώσει η ανθρώπινη ψυχή, μα πάνω απ' όλα, πλημμυρισμένη από τον θρίαμβο αυτής.
Με τρόπο ρεαλιστικό και με περίσσια ανθρώπινα συναισθήματα, σε όλη τους την έκταση και σε όλο τους το φάσμα, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος εξιστορεί το ταξίδι της Βίβιαν, ταξιδεύοντάς μας από τα Καλάβρυτα, στο Σίδνεϊ, στην Αθήνα, στο Λονδίνο, στην Πάτρα, επιστρέφοντας στο τέλος στον τόπο εκείνο που αποτέλεσε την αφετηρία όλων, προσφέροντάς μας άκρως παραστατικές εικόνες και περιγραφές, μα πάνω απ' όλα, προσφέροντάς μας ένα αντιπολεμικό μήνυμα και εξυψώνοντας την ανθρώπινη ψυχή και θέληση, θυμίζοντάς μας πως ως άλλος Φοίνικας, έτσι και ο άνθρωπος, μπορεί ν' αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες και να γίνει ήρωας στη δικιά του ιστορία.
https://www.culture21century.gr/2021/...
Ορισμένους συγγραφείς τούς αγαπάμε λίγο περισσότερο από κάποιους άλλους, όχι απαραίτητα γιατί μας αφηγούνται ιστορίες που δεν έχουμε ξανακούσει, αλλά γιατί ο τρόπος που το κάνουν είναι τέτοιος που αγγίζει την ψυχή και την καρδιά μας, με τρόπους που δεν περιγράφονται πάντοτε με λόγια. Ένας τέτοιος συγγραφέας είναι για μένα και ο Μένιος Σακελλαρόπουλος, η πένα του οποίου χαρακτηρίζεται από μια τρυφερότητα και μια ευαισθησία που έρχεται σε αντίθεση με τα σκληρά κι επώδυνα θέματα με τα οποία συνηθίζει να καταπιάνεται, αλλά που καταφέρνει να τ' αποδώσει με ρεαλισμό και να τα "ντύσει" με αγάπη και με μια αισιοδοξία που σπανίζει στις μέρες μας, μα που τόσο μεγάλη ανάγκη την έχουμε.
Η ιστορία που μας αφηγείται στο νέο του βιβλίο, "Το κορίτσι της στάχτης" είναι η αληθινή ιστορίας μιας γυναίκας, που όταν ήταν κοριτσάκι ακόμα, έζησε μια απ' τις πιο μαύρες στιγμές της σύγχρονης Ιστορίας του τόπου μας, που δεν είναι άλλη από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων. Μια στιγμή βαθιά χαραγμένη στη συνείδηση όλων των Ελλήνων, μα πολύ περισσότερο στη μνήμη όσων έζησαν την φρίκη εκείνης της αιματοβαμμένης μέρας, της 13ης Δεκεμβρίου του 1943. Μια μέρα που άφησε βαθιές πληγές, που στέρησε αγαπημένους ανθρώπους από τη ζωή άλλων ανθρώπων, που τροφοδότησε τον φόβο, μα συνάμα γέννησε και κουράγιο και δύναμη μέσα στις ψυχές εκείνων που είπαν πως δεν θα παραδοθούν, αλλά πως θα συνεχίσουν να παλεύουν και ν' αγωνίζονται. Μια τέτοια ψυχή ήταν κι εκείνη της Παρασκευούλας!
Μικρό παιδί ακόμα, η Παρασκευούλα παίρνει την απόφαση ν' αφήσει τον τόπο της και να ταξιδέψει μέχρι την Αυστραλία, όπου θα υιοθετηθεί από μια άλλη οικογένεια, και αυτή θα είναι μόνο η αρχή της περιπέτειάς της, που δεν έχει άλλο σκοπό απ' το να μας θυμίσει για μια ακόμα φορά, πως η ελπίδα χάνεται όταν πάψουμε να πιστεύουμε πως υπάρχει μέλλον, κι όταν σταματήσουμε να πιστεύουμε πως το αύριο μπορεί να έρθει πιο φωτεινό, διώχνοντας τα σκοτάδια του παρελθόντος, όχι σβήνοντας τις μνήμες από μέσα μας, αλλά μετατρέποντάς τες σε φάρο φωτεινό που θα μας οδηγήσει εκεί που η καρδιά μας μπορεί να συνεχίσει να χτυπά στους ρυθμούς της αγάπης, της πίστης, της πεποίθησης πως η ανθρωπότητα μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα.
Έχοντας εν μέρει καταγωγή από ένα χωριό των Καλαβρύτων, πάντοτε συγκινούμε όταν επισκέπτομαι τον Τόπο του Μαρτυρίου, ένα μνημείο για όσους χάθηκαν, για να μην ξεχαστεί ποτέ η θυσία τους και όσα αυτή σημαίνει, όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά για ολάκερο τον κόσμο. Όπως πάντοτε συγκινούμε όταν ακούω ή διαβάζω ιστορίες ανθρώπων που τα έζησαν όλα αυτά από κοντά, πολύ περισσότερο δε όταν βλέπω πως τα γεγονότα αυτά τους έδωσαν ώθηση και δύναμη στην πορεία της ζωής τους, θυμίζοντάς μας πως αυτή απαιτεί κότσια και δύναμη για να την ζήσεις, μα και πως δεν αξίζει να την χαραμίσεις, γιατί είναι μοναδική και πολύτιμη. Έτσι με συγκίνησε και η ιστορία της Παρασκευούλας, ή Βίβιαν, όπως συνέχισε να πορεύεται στη ζωή της, που είναι γεμάτη απ' όσα συναισθήματα μπορεί να σηκώσει η ανθρώπινη ψυχή, μα πάνω απ' όλα, πλημμυρισμένη από τον θρίαμβο αυτής.
Με τρόπο ρεαλιστικό και με περίσσια ανθρώπινα συναισθήματα, σε όλη τους την έκταση και σε όλο τους το φάσμα, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος εξιστορεί το ταξίδι της Βίβιαν, ταξιδεύοντάς μας από τα Καλάβρυτα, στο Σίδνεϊ, στην Αθήνα, στο Λονδίνο, στην Πάτρα, επιστρέφοντας στο τέλος στον τόπο εκείνο που αποτέλεσε την αφετηρία όλων, προσφέροντάς μας άκρως παραστατικές εικόνες και περιγραφές, μα πάνω απ' όλα, προσφέροντάς μας ένα αντιπολεμικό μήνυμα και εξυψώνοντας την ανθρώπινη ψυχή και θέληση, θυμίζοντάς μας πως ως άλλος Φοίνικας, έτσι και ο άνθρωπος, μπορεί ν' αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες και να γίνει ήρωας στη δικιά του ιστορία.
November 14, 2021
Ωραίο βιβλίο,περιγράφει μοναδικά το ολοκαύτωμα των Καλαβρυτων
April 25, 2022
Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος ταξιδεύει τον αναγνώστη από την πρώτη σελίδα μέχρι και την τελευταία. Από τα άτυχα Καλάβρυτα μέχρι την Αυστραλία και από εκεί μέχρι την Αγγλία και πίσω στην Ελλάδα. Διαβάζοντας την ιστορία της Βίβιαν Στεφάνου αντιλαμβάνεσαι τη φρίκη που βίωσαν οι κάτοικοι των Καλαβρύτων από τους ναζί και την ελπίδα που είχαν ανάγκη να νιώσουν, προκειμένου να μάθουν ξανά να ζουν. Η γραφή του συγγραφέα τόσο οικεία που έρευσε γρήγορα, με τον έναν καφέ μου να αντικαθιστά τον άλλον. Μοναδικός Σακελλαρόπουλος.
October 11, 2021
Είναι κάποιοι άνθρωποι που πάντα θα βρίσκουν τρόπο να μιλάνε στην καρδιά σου.. και ναι ο Μένιος Σακελλαρόπουλος είναι ένας από αυτούς.. Είτε τον ακούω στο τηλέφωνο, είτε διαβάζω ένα μνμ του , είτε διαβάζω ένα βιβλίο του.. Γιατί ο Μένιος για μένα είναι άνθρωπος θησαυρός και εγώ τυχερή που τον έχω γνωρίσει..
Κάθε χρόνο μία δυό μέρες πριν τα γενέθλιά μου , κυκλοφορεί και ένα βιβλίο του.. και είναι το δώρο που κάνω στον εαυτό μου..
Έτσι και φέτος , προσέθεσα στην συλλογή μου « Το κορίτσι της Στάχτης».. το κορίτσι του Μένιου που ήρθε να μας κάνει να κλάψουμε , να αναθεωρήσουμε , να αγαπήσουμε ..
«Το κορίτσι της στάχτης» είναι ένα βιβλίο βασισμένο στην ιστορία ζωής μίας γυναίκας πια, που κατέκτησε την ζωή, που νίκησε φόβους και αψήφησε δυσκολίες.. Γεννημένη σε ένα ορεινό χωριό των Καλαβρύτων , έρχεται πολύ μικρή αντιμέτωπη με το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και ότι αυτό «έφερε» μάζι του.. Ένα παιδί που δεν φοβήθηκε να σηκώσει το χέρι του και να ζήσει στο άγνωστο.. Ένα πλάσμα που έμελλε να αγαπηθεί και να αγαπήσει πολύ …
Ένα βιβλίο που δίνει μαθήματα ζωής , αγάπης , οικογένειας , πατρίδας…
Η γνώριμη πένα του Μένιου , που σε παίρνει από το χέρι και σε ταξιδεύει λέξη τη λέξη μέχρι την ώρα που διαβάζεις «ΤΕΛΟΣ».. Σκουπίζεις τα δάκρυα , ακουμπάς αναπαυτικά στον καναπέ και αφήνεις μία βαθιά ανάσα να βγει και να σκορπίσει στον αέρα όλα όσα έχεις αισθανθεί στις 398 σελίδες του…
Ευχαριστώ Βίβιαν που έζησα μέσα από σένα το ολοκαύτωμα , που έμαθα τι έγινε , που με δίδαξες πως να ανασυγκροτήσω τις δυνάμεις μου , πως να αγαπήσω τους ανθρώπους και την ζωή.. να μην ξεχνάω ..
ΥΓ : το σημείωμα του συγγραφέα στο τέλος του βιβλίου είναι ο Μένιος που αγαπώ....
Κάθε χρόνο μία δυό μέρες πριν τα γενέθλιά μου , κυκλοφορεί και ένα βιβλίο του.. και είναι το δώρο που κάνω στον εαυτό μου..
Έτσι και φέτος , προσέθεσα στην συλλογή μου « Το κορίτσι της Στάχτης».. το κορίτσι του Μένιου που ήρθε να μας κάνει να κλάψουμε , να αναθεωρήσουμε , να αγαπήσουμε ..
«Το κορίτσι της στάχτης» είναι ένα βιβλίο βασισμένο στην ιστορία ζωής μίας γυναίκας πια, που κατέκτησε την ζωή, που νίκησε φόβους και αψήφησε δυσκολίες.. Γεννημένη σε ένα ορεινό χωριό των Καλαβρύτων , έρχεται πολύ μικρή αντιμέτωπη με το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και ότι αυτό «έφερε» μάζι του.. Ένα παιδί που δεν φοβήθηκε να σηκώσει το χέρι του και να ζήσει στο άγνωστο.. Ένα πλάσμα που έμελλε να αγαπηθεί και να αγαπήσει πολύ …
Ένα βιβλίο που δίνει μαθήματα ζωής , αγάπης , οικογένειας , πατρίδας…
Η γνώριμη πένα του Μένιου , που σε παίρνει από το χέρι και σε ταξιδεύει λέξη τη λέξη μέχρι την ώρα που διαβάζεις «ΤΕΛΟΣ».. Σκουπίζεις τα δάκρυα , ακουμπάς αναπαυτικά στον καναπέ και αφήνεις μία βαθιά ανάσα να βγει και να σκορπίσει στον αέρα όλα όσα έχεις αισθανθεί στις 398 σελίδες του…
Ευχαριστώ Βίβιαν που έζησα μέσα από σένα το ολοκαύτωμα , που έμαθα τι έγινε , που με δίδαξες πως να ανασυγκροτήσω τις δυνάμεις μου , πως να αγαπήσω τους ανθρώπους και την ζωή.. να μην ξεχνάω ..
ΥΓ : το σημείωμα του συγγραφέα στο τέλος του βιβλίου είναι ο Μένιος που αγαπώ....
October 27, 2021
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΣΤΑΧΤΗΣ
ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
📚 Η άποψή μου 📚
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το δέκατο όγδοο βιβλίο του κ. Σακελλαρόπουλου με τίτλο " Το κορίτσι της στάχτης " και από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας του, επιθυμούσα διακαώς να το αποκτήσω.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση, μπορώ να σας πω πως πρόκειται για ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα στις σελίδες του οποίου ζωντανεύει μια αληθινή, σπαρακτική ιστορία με φόντο τα ματωμένα Καλάβρυτα που κατάφερε ν' αγγίξει τα μύχια της ψυχής μου σημαδευοντας την για πάντα...
Στο βιβλίο αυτό γνωρίζουμε την Βίβιαν Στεφάνου, μια γυναίκα η οποία έζησε μια πολύ έντονη ζωή. Γεννημένη στα Καλάβρυτα, έζησε, στην τρυφερή ηλικία των πεντεμιση χρόνων, το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων στις 13 Δεκεμβρίου 1943, ένα γεγονός που την σημάδεψε ανεξίτηλα.
✍ " Το ρολόι της καμένης εκκλησίας σταμάτησε για πάντα στις 2:34 το μεσημέρι, σε μια σφαγή, ένα ολοκαύτωμα που δεν είχε προηγούμενο και λύγιζε ακόμη και τα βουνά. "
Η μικρή Παρασκευούλα έζησε την κτηνωδία, όλες τις θηριωδίες των Ναζιστών και είδε την καρδιά της να αιμορραγεί μπροστά στο χαμό του πατέρα της και τόσων άλλων ανθρώπων και μπροστά στην απελπισία της αγαπημένης της μάνας, η οποία αναγκάστηκε να σκάψει με τα ίδια τα χέρια της τον τάφο του άντρα της...
✍ " Πώς χάθηκαν όλα τόσο ξαφνικά. Πώς η ευτυχία βούλιαξε στο δράμα, σαν το πόδι που κολλάει στη λάσπη...
Κι ύστερα χάθηκαν όλα...Πού να χωρέσει ο νους τέτοια τραγωδία...Αυτό το κτήνος, ο άνθρωπος..."
Ανείπωτος ο πόνος που την κυρίευσε...
Αβάσταχτο το βάρος που έπεσε στην ψυχή της...
Βαρύ το πέπλο του φόβου και της αγωνίας που τυλίχθηκε γύρω από τη ζήση της...
Η Παρασκευουλα έζησε γεγονότα που ξεπερνούσαν την ανθρώπινη λογική, η ζωή της έδειξε το σκληρό πρόσωπό της. Εκείνη όμως ��ρήκε το θάρρος να παλέψει για τη ζωή της. Όταν ο Μητροπολίτης ζήτησε από τις οικογένειες να δώσουν παιδιά για υιοθεσία στην Αυστραλία, σήκωσε το χεράκι της και φώναξε: " Εγω θα πάω στην...Αστραλία, εγώ! "
Και πήγε... " Το κορίτσι της στάχτης " βρήκε την δύναμη βαθιά μέσα της να παλέψει. Δεν απώλεσε ούτε για μια στιγμή την ελπίδα. Δεν άφησε το σκοτάδι να καταπιεί την ψυχή της. Αγωνίστηκε σκληρά και κατάφερε να βγει στο φως σκορπίζοντας πάντα γύρω της αγάπη και καλοσύνη. Η δοτικότητά της, η προσφορά της σε όποιον είχε ανάγκη, της έδωσε φτερά να πετάξει μακριά από τον ζόφο και να κερδίσει τη ζωή!
Ο συγγραφέας ζωντανεύει με μελανά χρώματα ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, η εκτέλεση του ανδρικού πληθυσμού και η ολική καταστροφή της κωμόπολης των Καλαβρύτων καθηλώνει...
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι ένα βιβλίο που υμνεί την ζωή, μια ζωή που αναδύεται ολόφωτη μέσα από τα αποκαΐδια, προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον.
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι ένα βιβλίο που υμνεί την μάνα, η οποία δεν διστάζει να περάσει μέσα από την ίδια την Κόλαση για να σώσει τα παιδιά της.
Ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να νιώσει δέος μπροστά στη δύναμη ψυχής αυτής της γυναίκας. Η Βίβιαν Στεφάνου έζησε το μεγαλύτερο δράμα που μπορεί να βιώσει άνθρωπος κι όμως κατάφερε πολύ σημαντικά πράγματα στη προσωπική κι επαγγελματική ζωη της. Έγινε ενας ζωντανός φάρος που δεν σταμάτησε λεπτό να εκπέμπει θετικοτητα κι αισιοδοξία.
Αδύνατον να μην υποκλιθείς μπροστά της.
Αδύνατον να μην νιώσεις τυχερός που την γνώρισες έστω και μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου!
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι ένα βιβλίο που θα πλημμυρίσει την ψυχή σας με πολύ δυνατά συναισθήματα. Ομολογώ πως πολλές φορές αδυνατούσα να συγκρατήσω τον ποταμό των δακρύων που έτρεχε με ανεπανάληπτη ορμή θολωνοντας την όρασή μου. Πολλές ήταν επίσης οι φορές που έκλεισα το βιβλίο γιατί η ανάγνωση πονούσε την ψυχή μου. Το μόνο σίγουρο είναι πως τώρα πια δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος με πριν. Το συγκεκριμένο αναγνωστικό ταξίδι με επηρέασε πολύ και με έβαλε σε πολλές σκέψεις. Σ' αυτό βοήθησαν και τα πολύ σημαντικά μαθήματα ζωής που πήρα κατά την ανάγνωση. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως....
✍ " Η πραγματική αγάπη σε κάθε επίπεδο κάνει θαύματα! "
✍ " Ο χειρότερος σύμβουλος είναι η απογοήτευση. Σε ρίχνει κάτω, σε διαλύει. Βάλε ένα πρόγραμμα, ακολούθησέ το και όλα θα γίνουν..."
✍ " Όλοι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, περνάμε μέσα από τη φωτιά. Το θέμα είναι να συνεχίζουμε την προσπάθεια. "
✍ " Οι ρίζες μας, όπως και οι μνήμες, έχουν αγκάθια και ρόδα, μαυρίλες και φως, σκοτάδι και ουρανό, φουρτούνες και νηνεμία. Όλες είναι δικές μας, μ' αυτές πορευόμαστε και δεν μπορούμε να απαλλαγούμε. Τις κρατάμε στην ψυχή μας και τις φυλάμε όλες σαν ιερά κειμήλια..."
Ο κ. Μένιος Σακελλαρόπουλος, με την μοναδική πένα του, συγκλονίζει για ακόμη μία φορά!
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι μια ιστορία που αναμφίβολα θα σας καθηλώσει! Μέσα από την αληθινή ιστορία ζωής της Βίβιαν Στεφάνου, θα διδαχθειτε πολλά και θα βιώσετε τόσο έντονα κι αντικρουόμενα συναισθήματα που στο τέλος της ανάγνωσης θα σας κάνουν να νιώσετε πολύ τυχεροί που διαβάσατε αυτό το βιβλίο!
Αγαπημένε Μένιος Σακελλαρόπουλος σ' ευχαριστώ θερμά γι' αυτό το ταξίδι! " Το κορίτσι της στάχτης " κατέχει πια μια περίοπτη θέση στην καρδιά μου. Υποκλίνομαι μπροστά στο συγγραφικό ταλέντο σου και κυρίως στην δύναμη ψυχής αυτής της γυναίκας, της Βίβιαν Στεφάνου. Μακάρι όσοι το διαβάσουν να ασπαστουν έστω και λίγο την κοσμοθεωρία της. Είμαι σίγουρη πως τότε ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος!
Σου εκφράζω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια!
ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
📚 Η άποψή μου 📚
Πρόσφατα κυκλοφόρησε το δέκατο όγδοο βιβλίο του κ. Σακελλαρόπουλου με τίτλο " Το κορίτσι της στάχτης " και από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας του, επιθυμούσα διακαώς να το αποκτήσω.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση, μπορώ να σας πω πως πρόκειται για ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα στις σελίδες του οποίου ζωντανεύει μια αληθινή, σπαρακτική ιστορία με φόντο τα ματωμένα Καλάβρυτα που κατάφερε ν' αγγίξει τα μύχια της ψυχής μου σημαδευοντας την για πάντα...
Στο βιβλίο αυτό γνωρίζουμε την Βίβιαν Στεφάνου, μια γυναίκα η οποία έζησε μια πολύ έντονη ζωή. Γεννημένη στα Καλάβρυτα, έζησε, στην τρυφερή ηλικία των πεντεμιση χρόνων, το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων στις 13 Δεκεμβρίου 1943, ένα γεγονός που την σημάδεψε ανεξίτηλα.
✍ " Το ρολόι της καμένης εκκλησίας σταμάτησε για πάντα στις 2:34 το μεσημέρι, σε μια σφαγή, ένα ολοκαύτωμα που δεν είχε προηγούμενο και λύγιζε ακόμη και τα βουνά. "
Η μικρή Παρασκευούλα έζησε την κτηνωδία, όλες τις θηριωδίες των Ναζιστών και είδε την καρδιά της να αιμορραγεί μπροστά στο χαμό του πατέρα της και τόσων άλλων ανθρώπων και μπροστά στην απελπισία της αγαπημένης της μάνας, η οποία αναγκάστηκε να σκάψει με τα ίδια τα χέρια της τον τάφο του άντρα της...
✍ " Πώς χάθηκαν όλα τόσο ξαφνικά. Πώς η ευτυχία βούλιαξε στο δράμα, σαν το πόδι που κολλάει στη λάσπη...
Κι ύστερα χάθηκαν όλα...Πού να χωρέσει ο νους τέτοια τραγωδία...Αυτό το κτήνος, ο άνθρωπος..."
Ανείπωτος ο πόνος που την κυρίευσε...
Αβάσταχτο το βάρος που έπεσε στην ψυχή της...
Βαρύ το πέπλο του φόβου και της αγωνίας που τυλίχθηκε γύρω από τη ζήση της...
Η Παρασκευουλα έζησε γεγονότα που ξεπερνούσαν την ανθρώπινη λογική, η ζωή της έδειξε το σκληρό πρόσωπό της. Εκείνη όμως ��ρήκε το θάρρος να παλέψει για τη ζωή της. Όταν ο Μητροπολίτης ζήτησε από τις οικογένειες να δώσουν παιδιά για υιοθεσία στην Αυστραλία, σήκωσε το χεράκι της και φώναξε: " Εγω θα πάω στην...Αστραλία, εγώ! "
Και πήγε... " Το κορίτσι της στάχτης " βρήκε την δύναμη βαθιά μέσα της να παλέψει. Δεν απώλεσε ούτε για μια στιγμή την ελπίδα. Δεν άφησε το σκοτάδι να καταπιεί την ψυχή της. Αγωνίστηκε σκληρά και κατάφερε να βγει στο φως σκορπίζοντας πάντα γύρω της αγάπη και καλοσύνη. Η δοτικότητά της, η προσφορά της σε όποιον είχε ανάγκη, της έδωσε φτερά να πετάξει μακριά από τον ζόφο και να κερδίσει τη ζωή!
Ο συγγραφέας ζωντανεύει με μελανά χρώματα ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, η εκτέλεση του ανδρικού πληθυσμού και η ολική καταστροφή της κωμόπολης των Καλαβρύτων καθηλώνει...
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι ένα βιβλίο που υμνεί την ζωή, μια ζωή που αναδύεται ολόφωτη μέσα από τα αποκαΐδια, προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον.
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι ένα βιβλίο που υμνεί την μάνα, η οποία δεν διστάζει να περάσει μέσα από την ίδια την Κόλαση για να σώσει τα παιδιά της.
Ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να νιώσει δέος μπροστά στη δύναμη ψυχής αυτής της γυναίκας. Η Βίβιαν Στεφάνου έζησε το μεγαλύτερο δράμα που μπορεί να βιώσει άνθρωπος κι όμως κατάφερε πολύ σημαντικά πράγματα στη προσωπική κι επαγγελματική ζωη της. Έγινε ενας ζωντανός φάρος που δεν σταμάτησε λεπτό να εκπέμπει θετικοτητα κι αισιοδοξία.
Αδύνατον να μην υποκλιθείς μπροστά της.
Αδύνατον να μην νιώσεις τυχερός που την γνώρισες έστω και μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου!
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι ένα βιβλίο που θα πλημμυρίσει την ψυχή σας με πολύ δυνατά συναισθήματα. Ομολογώ πως πολλές φορές αδυνατούσα να συγκρατήσω τον ποταμό των δακρύων που έτρεχε με ανεπανάληπτη ορμή θολωνοντας την όρασή μου. Πολλές ήταν επίσης οι φορές που έκλεισα το βιβλίο γιατί η ανάγνωση πονούσε την ψυχή μου. Το μόνο σίγουρο είναι πως τώρα πια δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος με πριν. Το συγκεκριμένο αναγνωστικό ταξίδι με επηρέασε πολύ και με έβαλε σε πολλές σκέψεις. Σ' αυτό βοήθησαν και τα πολύ σημαντικά μαθήματα ζωής που πήρα κατά την ανάγνωση. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως....
✍ " Η πραγματική αγάπη σε κάθε επίπεδο κάνει θαύματα! "
✍ " Ο χειρότερος σύμβουλος είναι η απογοήτευση. Σε ρίχνει κάτω, σε διαλύει. Βάλε ένα πρόγραμμα, ακολούθησέ το και όλα θα γίνουν..."
✍ " Όλοι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, περνάμε μέσα από τη φωτιά. Το θέμα είναι να συνεχίζουμε την προσπάθεια. "
✍ " Οι ρίζες μας, όπως και οι μνήμες, έχουν αγκάθια και ρόδα, μαυρίλες και φως, σκοτάδι και ουρανό, φουρτούνες και νηνεμία. Όλες είναι δικές μας, μ' αυτές πορευόμαστε και δεν μπορούμε να απαλλαγούμε. Τις κρατάμε στην ψυχή μας και τις φυλάμε όλες σαν ιερά κειμήλια..."
Ο κ. Μένιος Σακελλαρόπουλος, με την μοναδική πένα του, συγκλονίζει για ακόμη μία φορά!
" Το κορίτσι της στάχτης " είναι μια ιστορία που αναμφίβολα θα σας καθηλώσει! Μέσα από την αληθινή ιστορία ζωής της Βίβιαν Στεφάνου, θα διδαχθειτε πολλά και θα βιώσετε τόσο έντονα κι αντικρουόμενα συναισθήματα που στο τέλος της ανάγνωσης θα σας κάνουν να νιώσετε πολύ τυχεροί που διαβάσατε αυτό το βιβλίο!
Αγαπημένε Μένιος Σακελλαρόπουλος σ' ευχαριστώ θερμά γι' αυτό το ταξίδι! " Το κορίτσι της στάχτης " κατέχει πια μια περίοπτη θέση στην καρδιά μου. Υποκλίνομαι μπροστά στο συγγραφικό ταλέντο σου και κυρίως στην δύναμη ψυχής αυτής της γυναίκας, της Βίβιαν Στεφάνου. Μακάρι όσοι το διαβάσουν να ασπαστουν έστω και λίγο την κοσμοθεωρία της. Είμαι σίγουρη πως τότε ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος!
Σου εκφράζω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια!
December 31, 2021
Ο συγγραφέας που αρέσκεται να ξετρυπώνει αληθινές ιστορίες και να τις προσφέρει με μυθιστορηματικό τρόπο στους αναγνώστες, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος, επιστρέφει συγγραφικά με “Το κορίτσι της στάχτης“. Εδώ μας αφηγείται αυτή τη φορά την ιστορία ενός κοριτσιού που έζησε από πρώτο χέρι το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων από τους ναζί, στις 13 Δεκεμβρίου του 1943.
Εκείνη την ημέρα οι ναζί για λόγους εκδίκησης και αντίποινα για τη δράση των ανταρτών κορύφωσαν τη δράση τους εναντίον των κατοίκων του οικισμού- μία δράση που είχε ξεκινήσει ήδη από τις 4 του ίδιου μήνα- συγκεντρώνοντας όλους τους 800 περίπου άρρενες κατοίκους του χωριού και τους δολοφόνησαν όλους. Σώθηκαν μονάχα 13 άτομα που είχαν καλυφθεί από τα πτώματα των συγχωριανών τους. Τα γυναικόπαιδα τα είχαν κλείσει στο σχολείο, ενώ έβαλαν φωτιά σε όλα τα σπίτια του χωριού. Υπεύθυνος για τη σφαγή ήταν ο υποστράτηγος Καρλ φον λε Ζουίρ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Θέλουμε να σας συστήσουμε ΈΝΑ ΓΑΤΟ! Έναν μυστήριο τιγρέ γάτο που μιλάει και έχει αποστολή!
H Λουΐζα Μιζάν στο Literature.gr
Η αφήγηση του Σακελλαρόπουλου για τη ζωή της μικρής τότε Παρασκευής Σταθούλια-Αντωνίου-Στεφάνου, ξεκινάει λίγες μέρες πριν από το τραγικό αυτό συμβάν, όταν η Παρασκευή θρήνησε τον πατέρα της στο Ολοκαύτωμα και η μητέρα της έμεινε χήρα με εννέα παιδιά.
Έκτοτε η δυστυχία απλώθηκε σαν πέπλο πάνω από τα Καλάβρυτα και η ζωή των άτυχων Καλαβρυτινών γυναικών που θρήνησαν συζύγους, πατεράδες, ανιψιούς και γιους δεν επανήλθε ποτέ στους προηγούμενούς της ρυθμούς.
Η Παρασκευή διψάει για μόρφωση, αλλά στα χαροκαμένα Καλάβρυτα οι ευκαιρίες που θα είχε θα ήταν ελάχιστες αν δεν την επέλεγαν να σταλεί προς υιοθεσία σε μία εύπορη οικογένεια στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και αν η μητέρα της δεν είχε το ψυχικό σθένος που χρειαζόταν προκειμένου να την αποχωριστεί.
Πράγματι, η εξάχρονη Παρασκευή βρίσκει τη δύναμη να εγκαταλείψει την οικογένειά της και να μετοικήσει σε έναν παντελώς άγνωστο για εκείνη τόπο, προστατευμένη όμως κάτω από τις δύο τρυφερές φτερούγες δύο εξαιρετικών ανθρώπων της ελληνικής κοινότητας του Σίδνεϊ, του Γιώργου και της Γεωργίας. Μεταμορφώνεται, λοιπόν, από Παρασκευή σε Βίβιαν και από παιδούλα σε μία θελκτική, μορφωμένη και αξιόλογη νεαρή κοπέλα που θα ζήσει στην Αυστραλία μέχρι τα είκοσι πέντε περίπου της χρόνια. Ακολούθως θα επιστρέψει στην Ελλάδα για να ξανανταμώσει τους δικούς της, να δημιουργήσει τη δική της οικογένεια, αλλά και να έρθει ξανά σε επαφή με τα φαντάσματα από το παρελθόν που τη στοιχειώνουν επιστρέφοντας στη γενέτειρά της.
Μπορεί η ιστορία να ακούγεται κάπως φανταστική για να είναι αληθινή, κι όμως συνέβη πραγματικά. Τη διηγήθηκε η ίδια η Βίβιαν Στεφάνου στον συγγραφέα και εκείνος μας την παρέθεσε όπως του την υπαγόρευσε η ίδια η πραγματικότητα, διανθισμένη με τη φαντασία του, που συμπλήρωσε, όπως υποθέτουμε, τα κενά της ιστορίας.
Aναδημοσίευση από το Literature
Εκείνη την ημέρα οι ναζί για λόγους εκδίκησης και αντίποινα για τη δράση των ανταρτών κορύφωσαν τη δράση τους εναντίον των κατοίκων του οικισμού- μία δράση που είχε ξεκινήσει ήδη από τις 4 του ίδιου μήνα- συγκεντρώνοντας όλους τους 800 περίπου άρρενες κατοίκους του χωριού και τους δολοφόνησαν όλους. Σώθηκαν μονάχα 13 άτομα που είχαν καλυφθεί από τα πτώματα των συγχωριανών τους. Τα γυναικόπαιδα τα είχαν κλείσει στο σχολείο, ενώ έβαλαν φωτιά σε όλα τα σπίτια του χωριού. Υπεύθυνος για τη σφαγή ήταν ο υποστράτηγος Καρλ φον λε Ζουίρ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Θέλουμε να σας συστήσουμε ΈΝΑ ΓΑΤΟ! Έναν μυστήριο τιγρέ γάτο που μιλάει και έχει αποστολή!
H Λουΐζα Μιζάν στο Literature.gr
Η αφήγηση του Σακελλαρόπουλου για τη ζωή της μικρής τότε Παρασκευής Σταθούλια-Αντωνίου-Στεφάνου, ξεκινάει λίγες μέρες πριν από το τραγικό αυτό συμβάν, όταν η Παρασκευή θρήνησε τον πατέρα της στο Ολοκαύτωμα και η μητέρα της έμεινε χήρα με εννέα παιδιά.
Έκτοτε η δυστυχία απλώθηκε σαν πέπλο πάνω από τα Καλάβρυτα και η ζωή των άτυχων Καλαβρυτινών γυναικών που θρήνησαν συζύγους, πατεράδες, ανιψιούς και γιους δεν επανήλθε ποτέ στους προηγούμενούς της ρυθμούς.
Η Παρασκευή διψάει για μόρφωση, αλλά στα χαροκαμένα Καλάβρυτα οι ευκαιρίες που θα είχε θα ήταν ελάχιστες αν δεν την επέλεγαν να σταλεί προς υιοθεσία σε μία εύπορη οικογένεια στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας και αν η μητέρα της δεν είχε το ψυχικό σθένος που χρειαζόταν προκειμένου να την αποχωριστεί.
Πράγματι, η εξάχρονη Παρασκευή βρίσκει τη δύναμη να εγκαταλείψει την οικογένειά της και να μετοικήσει σε έναν παντελώς άγνωστο για εκείνη τόπο, προστατευμένη όμως κάτω από τις δύο τρυφερές φτερούγες δύο εξαιρετικών ανθρώπων της ελληνικής κοινότητας του Σίδνεϊ, του Γιώργου και της Γεωργίας. Μεταμορφώνεται, λοιπόν, από Παρασκευή σε Βίβιαν και από παιδούλα σε μία θελκτική, μορφωμένη και αξιόλογη νεαρή κοπέλα που θα ζήσει στην Αυστραλία μέχρι τα είκοσι πέντε περίπου της χρόνια. Ακολούθως θα επιστρέψει στην Ελλάδα για να ξανανταμώσει τους δικούς της, να δημιουργήσει τη δική της οικογένεια, αλλά και να έρθει ξανά σε επαφή με τα φαντάσματα από το παρελθόν που τη στοιχειώνουν επιστρέφοντας στη γενέτειρά της.
Μπορεί η ιστορία να ακούγεται κάπως φανταστική για να είναι αληθινή, κι όμως συνέβη πραγματικά. Τη διηγήθηκε η ίδια η Βίβιαν Στεφάνου στον συγγραφέα και εκείνος μας την παρέθεσε όπως του την υπαγόρευσε η ίδια η πραγματικότητα, διανθισμένη με τη φαντασία του, που συμπλήρωσε, όπως υποθέτουμε, τα κενά της ιστορίας.
Aναδημοσίευση από το Literature
December 20, 2021
«Ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει τα πάντα, ακόμα και την παραφροσύνη του πολέμου! Απαραίτητη προϋπόθεση η αγάπη. Δίχως αυτήν έρχεται μαρασμός και σε τυλίγει ασφυκτικά μέχρι να σε στεγνώσει και να σε ξεκάνει».
Το κορίτσι της στάχτης ξεπήδησε μέσα από τη μαυρίλα του Ολοκαυτώματος. Η συγκλονιστική ιστορία της μικρής Παρασκευούλας που κλειδωμένη στο μαρτυρικό σχολείο των Καλαβρύτων έζησε λεπτό προς λεπτό τη ναζιστική κτηνωδία, μέσα από τη μεστή και ολοζώντανη πένα του αγαπημένου Μένιος Σακελλαρόπουλος, συγκινεί, καθηλώνει, εξοργίζει. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες η ανάσα κόβεται με την ιστορική μνήμη από την αποφράδα ημέρα της 13ης Δεκεμβρίου του 1943 να χτυπάει κόκκινο. Η αληθινή ιστορία που ξετυλίγεται, συναισθηματικά φορτισμένη, γεμάτη πόνο, θρήνο, αποχωρισμό και ξεριζωμό, καταπιάνεται με όλα τα άσχημα που κουβαλά ένας πόλεμος, πόσο μάλλον όταν στην απέναντι πλευρά έχουμε να κάνουμε με ναζί και φασίστες.
Γνωρίζω ότι πολλοί προτιμούν, αυτή τη λίγη ώρα που θα ξεκλέψουν διαβάζοντας, να μην τη σπαταλήσουν σε φρίκη και αγωνία. Εδώ όμως έρχεται να κολλήσει η μαεστρία του Μένιου. Με τον δικό του μοναδικό τρόπο μας ταξιδεύει γαλήνια πάνω σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Η τελική αναγνωστική γεύση σε αφήνει συναισθηματικά χορτάτο, ήρεμο και με ένα ολόφωτο μάθημα ζωής.
Η διαδρομή ζωής της Βίβιαν Στεφάνου είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια σπαρακτική εξιστόρηση. Το κορίτσι της στάχτης είναι το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, είναι η αγάπη αυτή η υπέρτατη κινητήρια δύναμη, η πίστη και η θέληση για ζωή, το πάθος, ο αγώνας, η ελπίδα της κάθε νέας αρχής και τέλος το κουράγιο και η αισιοδοξία που δεν πρέπει να χάνονται ποτέ. Ούτε στα πιο σκοτεινά σενάρια όπως εκείνο της σφαγής των Καλαβρύτων.
Ήμουν σίγουρος ότι το βιβλίο θα μου άρεσε. Το μόνο που με χάλασε ήταν ότι μου θύμισε εκείνο το σχεδόν 7% που είχε πάρει η χρυσή αυγή σε Καλάβρυτα και Δίστομο στις εκλογές του 2012. Δεν ��ο χωράει ο νους. Τέλος πάντων.
Καραπροτεινόμενο Champions League βιβλίο.
Το κορίτσι της στάχτης ξεπήδησε μέσα από τη μαυρίλα του Ολοκαυτώματος. Η συγκλονιστική ιστορία της μικρής Παρασκευούλας που κλειδωμένη στο μαρτυρικό σχολείο των Καλαβρύτων έζησε λεπτό προς λεπτό τη ναζιστική κτηνωδία, μέσα από τη μεστή και ολοζώντανη πένα του αγαπημένου Μένιος Σακελλαρόπουλος, συγκινεί, καθηλώνει, εξοργίζει. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες η ανάσα κόβεται με την ιστορική μνήμη από την αποφράδα ημέρα της 13ης Δεκεμβρίου του 1943 να χτυπάει κόκκινο. Η αληθινή ιστορία που ξετυλίγεται, συναισθηματικά φορτισμένη, γεμάτη πόνο, θρήνο, αποχωρισμό και ξεριζωμό, καταπιάνεται με όλα τα άσχημα που κουβαλά ένας πόλεμος, πόσο μάλλον όταν στην απέναντι πλευρά έχουμε να κάνουμε με ναζί και φασίστες.
Γνωρίζω ότι πολλοί προτιμούν, αυτή τη λίγη ώρα που θα ξεκλέψουν διαβάζοντας, να μην τη σπαταλήσουν σε φρίκη και αγωνία. Εδώ όμως έρχεται να κολλήσει η μαεστρία του Μένιου. Με τον δικό του μοναδικό τρόπο μας ταξιδεύει γαλήνια πάνω σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Η τελική αναγνωστική γεύση σε αφήνει συναισθηματικά χορτάτο, ήρεμο και με ένα ολόφωτο μάθημα ζωής.
Η διαδρομή ζωής της Βίβιαν Στεφάνου είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια σπαρακτική εξιστόρηση. Το κορίτσι της στάχτης είναι το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, είναι η αγάπη αυτή η υπέρτατη κινητήρια δύναμη, η πίστη και η θέληση για ζωή, το πάθος, ο αγώνας, η ελπίδα της κάθε νέας αρχής και τέλος το κουράγιο και η αισιοδοξία που δεν πρέπει να χάνονται ποτέ. Ούτε στα πιο σκοτεινά σενάρια όπως εκείνο της σφαγής των Καλαβρύτων.
Ήμουν σίγουρος ότι το βιβλίο θα μου άρεσε. Το μόνο που με χάλασε ήταν ότι μου θύμισε εκείνο το σχεδόν 7% που είχε πάρει η χρυσή αυγή σε Καλάβρυτα και Δίστομο στις εκλογές του 2012. Δεν ��ο χωράει ο νους. Τέλος πάντων.
Καραπροτεινόμενο Champions League βιβλίο.
December 11, 2021
Η 13η Δεκεμβρίου του 1943 υπήρξε μία ημερομηνία που ο Ελληνισμός ντύθηκε στα μαύρα. Η επίθεση των Γερμανών στα Καλάβρυτα είχε ως αποτέλεσμα τον αφανισμό πολλών άδικων ψυχών. Η τότε πεντάχρονη Παρασκευούλα βίωσε στο πετσί της την απώλεια και τον μαρασμό.
Μέσα στην απόλυτη μαυρίλα που ζει της δίνεται η ευκαιρία να υιοθετηθεί από ένα ζευγάρι στην Αυστραλία. Η απόφαση της να αλλάξει χώρα και να γνωρίσει νέους γονείς θα είναι η αφορμή για να ξεκινήσει η εξιστόρηση μίας τόσο σπουδαίας προσωπικότητας.
Ο συγγραφέας με αφορμή την ιστορία της Βίβιαν Στεφάνου αποφάσισε να δημιουργήσει αυτό το εκπληκτικό κοινωνικό μυθιστόρημα που βρίθει βαθιών νοημάτων. Η ελπίδα, το θάρρος και η δύναμη αυτής της γυναίκας είναι πρότυπο για όλους μας. Η ζωή της ξεκίνησε με πόνο όμως στην πορεία εμπλουτίστηκε με όμορφους ανθρώπους και εμπειρίες που την έκαναν ανθεκτική και δυναμική.
Ένα ανάγνωσμα γεμάτο έντονες εικόνες από την μαύρη σελίδα του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων που η Παρασκευούλα κατάφερε να ξεφύγει και να γίνει ένα σύμβολο θάρρους και δύναμης.
Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος με εντυπωσίασε άλλη μια φορά με την απλότητα και την αμεσότητα της γραφής του. Με έκανε να αγαπήσω και να συγκινηθώ με την ηρωίδα του.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
Μέσα στην απόλυτη μαυρίλα που ζει της δίνεται η ευκαιρία να υιοθετηθεί από ένα ζευγάρι στην Αυστραλία. Η απόφαση της να αλλάξει χώρα και να γνωρίσει νέους γονείς θα είναι η αφορμή για να ξεκινήσει η εξιστόρηση μίας τόσο σπουδαίας προσωπικότητας.
Ο συγγραφέας με αφορμή την ιστορία της Βίβιαν Στεφάνου αποφάσισε να δημιουργήσει αυτό το εκπληκτικό κοινωνικό μυθιστόρημα που βρίθει βαθιών νοημάτων. Η ελπίδα, το θάρρος και η δύναμη αυτής της γυναίκας είναι πρότυπο για όλους μας. Η ζωή της ξεκίνησε με πόνο όμως στην πορεία εμπλουτίστηκε με όμορφους ανθρώπους και εμπειρίες που την έκαναν ανθεκτική και δυναμική.
Ένα ανάγνωσμα γεμάτο έντονες εικόνες από την μαύρη σελίδα του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων που η Παρασκευούλα κατάφερε να ξεφύγει και να γίνει ένα σύμβολο θάρρους και δύναμης.
Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος με εντυπωσίασε άλλη μια φορά με την απλότητα και την αμεσότητα της γραφής του. Με έκανε να αγαπήσω και να συγκινηθώ με την ηρωίδα του.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
April 7, 2024
Είναι αληθινή ιστορία, οπότε δεν μπορώ να πω ότι δεν με συγκίνησε. Η ζωή της Παρασκευής-Βίβιαν, που βρέθηκε από τα ματωμένα Καλάβρυτα στην Αυστραλία, στην Ελλάδα πάλι, στο Λονδίνο... έζησε και ζει τη ζωή της με τρόπο υποδειγματικό, και αξιοθαύμαστο.
Θα προτιμούσα να μην παρουσιάζονται όλα με τόσο "γλυκανάλατο" τρόπο. Είμαι σίγουρη ότι ήταν όλοι υπέροχοι άνθρωποι, αλλά αυτό το "Ναι αντρούλη μου", "Είσαι η τέλεια μητερούλα" κλπ (δεν είναι φράσεις από το βιβλίο, απλά τις δανείζομαι για να δείξω το πνεύμα) δεν με έπεισαν. Εφόσον μιλάμε για αληθινή ιστορία, και η ζωή είναι μια μάχη -πόσο μάλλον η δική της!- δεν υπάρχει λόγος για όλη αυτή την εξιδανίκευση.
Επιπλέον πόντους για την προσπάθεια στην πολιτική ουδετερότητα. Οτιδήποτε προς οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση θα κατακρεουργούσε την ιστορία.
Θα προτιμούσα να μην παρουσιάζονται όλα με τόσο "γλυκανάλατο" τρόπο. Είμαι σίγουρη ότι ήταν όλοι υπέροχοι άνθρωποι, αλλά αυτό το "Ναι αντρούλη μου", "Είσαι η τέλεια μητερούλα" κλπ (δεν είναι φράσεις από το βιβλίο, απλά τις δανείζομαι για να δείξω το πνεύμα) δεν με έπεισαν. Εφόσον μιλάμε για αληθινή ιστορία, και η ζωή είναι μια μάχη -πόσο μάλλον η δική της!- δεν υπάρχει λόγος για όλη αυτή την εξιδανίκευση.
Επιπλέον πόντους για την προσπάθεια στην πολιτική ουδετερότητα. Οτιδήποτε προς οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση θα κατακρεουργούσε την ιστορία.
December 11, 2021
Δεν έχω διαβάσει όλα τα βιβλία του κυρίου σακελλαροπουλου, αλλά ορισμένα, Στα οποία εντοπίζω κάποια κοινά στοιχεία. Δεν είναι γλυκά κ τρυφερά. Είναι γκρίζα κ πονεμένα εμπνευσμένα από αληθινές ιστορίες με ήρωες που έχουν υποφέρει τα πάνδεινα. Αποτελούν όμως παραδείγματα δύναμης, κουραγιου κ ελπίδας. Ίσως γι αυτό μου αρέσουν τόσο πολύ. Μου υπενθυμίζουν πως η ζωή δεν είναι σπαρμένη με τριαντάφυλλα κι αξία έχει οταν παλεύεις για να κατακτήσεις κ την πιο μικρή χαρά. Επίσης παρατήρησα ότι τα Ιστορικά, πολιτικά κ κοινωνικά γεγονότα διανθιζουν το κείμενο. Τα Πολιτικά Σχόλια διακατέχονται από νηφαλιότητα. Τέλος, έχει μουσικές γνώσεις κ αρέσκεται να παραθέτει στίχους τραγουδιών, που ταιριάζουν στην εκάστοτε περίσταση.
March 1, 2024
Μια ιστορία που ακόμα κι αν έχεις υπόψιν σου τα γεγονότα της 13ης Δεκεμβρίου 1943 σε συγκλονίζει.
Ένα κομμάτι από την νεότερη ιστορία της Ελλάδας, της εποχής του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, που θα έπρεπε να μπει στην ύλη των σχολείων.
Πόσο σημαντικό είναι για ένα λαό να γνωρίζει την ιστορία των απλών ανθρώπων ανά περίοδο. Πόσο σημαντικό να μπορούμε να παραδειγματιζομαστε από τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας και με πιο τρόπο κάποιοι καταφέρνουν να ξαναγεννηθουν μέσα από τις στάχτες τους δίχως μεμψιμοιρία θυματοποιηση και κλαψα.
Η γραφή του κ Σακελλαροπούλου τίμησε την ιστορία της κας Στεφάνου χωρίς στόμφο ή λυρικές υπερβολές.
Αξίζει να διαβαστεί απ' όλες τις ηλικίες 🌼🌷🌺
Ένα κομμάτι από την νεότερη ιστορία της Ελλάδας, της εποχής του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, που θα έπρεπε να μπει στην ύλη των σχολείων.
Πόσο σημαντικό είναι για ένα λαό να γνωρίζει την ιστορία των απλών ανθρώπων ανά περίοδο. Πόσο σημαντικό να μπορούμε να παραδειγματιζομαστε από τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας και με πιο τρόπο κάποιοι καταφέρνουν να ξαναγεννηθουν μέσα από τις στάχτες τους δίχως μεμψιμοιρία θυματοποιηση και κλαψα.
Η γραφή του κ Σακελλαροπούλου τίμησε την ιστορία της κας Στεφάνου χωρίς στόμφο ή λυρικές υπερβολές.
Αξίζει να διαβαστεί απ' όλες τις ηλικίες 🌼🌷🌺
July 10, 2024
Πολύ δυνατό βιβλίο. Μιλάει για το ολοκαύτωμα, για τον εμφύλιο πόλεμο και για το Πολυτεχνείο δείχνοντας τις επιπτώσεις που έχει πάνω στους ανθρώπους. Εξαιρετική γραφή . Μπορούσες να καταλάβεις κάθε στιγμή τι ένιωθαν οι χαρακτήρες. Όμως θα ήθελα να μας πει λίγο τι απέγιναν και οι υπόλοιποι. Κατά αλλά είναι ένα πολύ καλό βιβλίο που αξίζει το χρόνο σας.
January 22, 2022
Πολύ συγκινητική ιστορία που σε εμπνέει. Πρώτη φορά που διάβαζα έργο του συγκεκριμένου συγγραφέα. Είναι μια ιστορία αναγέννησης . Από την απόλυτη καταστροφή στην δημιουργία και θριάμβευση της ζωής,της αγάπης ,της επιμονής.
January 23, 2022
Μια ακόμη αληθινή ιστορία του Μ. Σακελλαρόπουλου, ζωντανό παράδειγμα για την δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και τις δυνατότητες της πονεμένης ψυχής που περιβάλλει την κόσμο της και τους γύρω της με αγάπη.
August 21, 2023
Αφήγηση ιστορικών και βιωματικών γεγονότων για όποιον δεν γνωρίζει για το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων. Αφήγηση χωρίς λογοτεχνική αξία με πολλές πολλές επαναλήψεις και λεπτομέρειες.
December 23, 2023
4 αστέρια για τη συγκλονιστική περιγραφή της ιστορίας των Καλαβρύτων
November 3, 2024
Συγκλονιστικό!!!
November 13, 2025
Ξεκινά δυνατά με την άψογη καταγραφή της τραγωδίας των Καλαβρύτων, αλλά στη συνέχεια χάνει όλο και πιο πολύ. Στο τέλος άφηνα σελίδες αδιαβαστες
September 29, 2022
Καθαρά για ενηλίκους...
Όποιος θέλει να μάθει την αληθινή & σωστή ιστορία για το ολοκαύτωμα της πατρίδας μου... να το αγοράσει μόλις το δει... να μη διστάσετε καθόλου .
Όσο το προτείνω σε όλους ...
άλλο τόσο δεν μπορώ να το προτείνω στους συμπατριώτες μου. Μακριά από τα χέρια των Καλαβρυτινών, όσο πόνο μας προκαλεί το μουσείο του ολοκαυτώματος, αλλά & το ρολόι... από μικρά παιδιά άλλο τοσο πόνο μου προκάλεσε το πρώτο κεφάλαιο... Με γύρισε στα παιδικά μου χρόνια και στις στιγμές που έχω περάσει ως παιδί αλλά και ως Καλαβρυτινη μπροστά στον ασπρόμαυρο τοίχο με τα πορτραίτα και το λόφο του ΚΑΠΗ .
Όποιος θέλει να μάθει την αληθινή & σωστή ιστορία για το ολοκαύτωμα της πατρίδας μου... να το αγοράσει μόλις το δει... να μη διστάσετε καθόλου .
Όσο το προτείνω σε όλους ...
άλλο τόσο δεν μπορώ να το προτείνω στους συμπατριώτες μου. Μακριά από τα χέρια των Καλαβρυτινών, όσο πόνο μας προκαλεί το μουσείο του ολοκαυτώματος, αλλά & το ρολόι... από μικρά παιδιά άλλο τοσο πόνο μου προκάλεσε το πρώτο κεφάλαιο... Με γύρισε στα παιδικά μου χρόνια και στις στιγμές που έχω περάσει ως παιδί αλλά και ως Καλαβρυτινη μπροστά στον ασπρόμαυρο τοίχο με τα πορτραίτα και το λόφο του ΚΑΠΗ .
Displaying 1 - 19 of 19 reviews