What do you think?
Rate this book
Mira
La Mira té deu anys, és curiosa de mena i molt crítica amb el món que l’envolta. Li agrada mirar, però no que la mirin. I és molt tímida. Exageradament. No suporta ser el centre d’atenció. A ella el que li agrada és dibuixar, i amb un llapis a la mà les hores li passen volant. Per això, quan els pares la matriculen a l’acadèmia de ball del poble, li cau el món a sobre. Però la Mira també és orgullosa i accepta el repte: qui sap si al final ballar l’ajudarà a perdre la vergonya.
«Els límits de la timidesa existeixen, però no hi són per sempre.»
«Els límits de la timidesa existeixen, però no hi són per sempre.»
161 pages, Paperback
Published September 2, 2021
3 people are currently reading
15 people want to read
About the author
Tina Vallès
94 books25 followersTina Vallès (Barcelona, 1976) és filòloga i es dedica a l’escriptura, l’edició, la traducció i la correcció.
El 2017 va obtenir el Premi Llibres Anagrama de Novel · la amb La memòria de l’arbre, guanyadora també del Premi Maria Àngels Anglada 2018, del Premi Jean Monnet des Jeunes Européens 2020, finalista del Premi Mandarache 2020 i traduïda a una quinzena de llengües: «Amb una ambició màxima, Vallès aconsegueix expressar profundament la naturalesa íntima dels silencis de la quotidianitat» (Ponç Puigdevall, El País); «Una dissecció facetada sobre el des - ésser, la voluntat homèrica de descriure el crepuscle de la identitat personal, xifrat en diàlegs fulgurants» (Lluís Muntada, L’Avenç).
És autora dels reculls de relats L’aeroplà del Raval (2006), Un altre got d’absenta (2012) i El parèntesi més llarg (2013), que va merèixer el Premi Mercè Rodoreda, i de la novel·la Maic (2011). A finals de 2020 va guanyar el Premi Folch i Torres amb la novel·la Els pòstits del senyor Nohisoc. El seu darrer llibre per a primers lectors és Mira (2021). És coeditora del portal de contes Paper de vidre i col·labora regularment a Vilaweb.
El 2017 va obtenir el Premi Llibres Anagrama de Novel · la amb La memòria de l’arbre, guanyadora també del Premi Maria Àngels Anglada 2018, del Premi Jean Monnet des Jeunes Européens 2020, finalista del Premi Mandarache 2020 i traduïda a una quinzena de llengües: «Amb una ambició màxima, Vallès aconsegueix expressar profundament la naturalesa íntima dels silencis de la quotidianitat» (Ponç Puigdevall, El País); «Una dissecció facetada sobre el des - ésser, la voluntat homèrica de descriure el crepuscle de la identitat personal, xifrat en diàlegs fulgurants» (Lluís Muntada, L’Avenç).
És autora dels reculls de relats L’aeroplà del Raval (2006), Un altre got d’absenta (2012) i El parèntesi més llarg (2013), que va merèixer el Premi Mercè Rodoreda, i de la novel·la Maic (2011). A finals de 2020 va guanyar el Premi Folch i Torres amb la novel·la Els pòstits del senyor Nohisoc. El seu darrer llibre per a primers lectors és Mira (2021). És coeditora del portal de contes Paper de vidre i col·labora regularment a Vilaweb.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
December 6, 2025
kötü geçen günlerimi bazen çocuk kitabıyla bitirmeye bayılıyorum. tina vallès’in “mira”sı da bugüne iyi geldi. çizer mercè galí’nin çizimleri ise bana pıtırcık’ı anımsattı ve çok sevdim.
çok utangaç bir kızın ailesinin zoruyla hip-hop derslerine katılmasını ve kendini keşfetmesini anlatıyor diyebiliriz kısaca ama utangaç olmak ne demektir çok tatlı bir biçimde anlatmış.
şimdi ben dünyanın en şımarık çocuğu ve mahallenin müstakbel dansözüydüm. gördüğüm herkese göbek atmamla ünlü olduğum bir mahallem, her fırsatta kendimi göstermeye ve babama yalakalık yapmaya çalıştığım için benden tiksinen ablalarım vardı. o yüzden ben mira’nın tam tersiydim ama çok utangaç bir oğlum oldu.
o yüzden utangaç çocuğu nasıl da çaktırmadan desteklemek gerektiğini, motive etme yollarını öğrendim. bu kitapta da anne baba ve arkadaşlar çok iyiler, küçük bir zorbalık dışında ki bu da mira’nın berta’yla daha da yakınlaşmasını sağlıyor zaten. keşke hayat da böyle olsa. ilkokula kadar inen zorbalık haberlerini aldığımız, velilerin otizmli çocukları okullardan kovmak istediği için basın açıklaması yaptığını işittiğimiz bugünlerde çok ideal bir dünya. taşra ve komşuluk meseleleriyle çok komik benzerlikler bulanabilecek bu kitabı 10 yaş civarı çocuklar okusa, dünya daha iyi bir yer olabilir sanki.
oğlum 10 yaşında peter pan’ın tiyatro oyununu okuyup bayılmıştı. tiyatroya merak sardı ve ibb şehir tiyatrolarının çocuk eğitim birimi’nin seçmelerine girdi. (zor ikna ettik aynı bu kitaptaki gibi.) seçildi. uzun uzun peter pan’ın oyununu anlattıktan sonra seçilmesini şu diyalog sağlamış.
-sen peter pan’ı mı oynamak isterdin?
-yok hayır.
-kimi oynamak isterdin?
-bilmem. peter pan’ın arkadaşlarından biri olabilir.
mütevazılığı sayesinde seçilen çocuğumun tiyatro hayatı 3 yıl sürdü ama utangaçlığını yavaş yavaş attı. “mira” işte bana bunları anımsattı.
çok utangaç bir kızın ailesinin zoruyla hip-hop derslerine katılmasını ve kendini keşfetmesini anlatıyor diyebiliriz kısaca ama utangaç olmak ne demektir çok tatlı bir biçimde anlatmış.
şimdi ben dünyanın en şımarık çocuğu ve mahallenin müstakbel dansözüydüm. gördüğüm herkese göbek atmamla ünlü olduğum bir mahallem, her fırsatta kendimi göstermeye ve babama yalakalık yapmaya çalıştığım için benden tiksinen ablalarım vardı. o yüzden ben mira’nın tam tersiydim ama çok utangaç bir oğlum oldu.
o yüzden utangaç çocuğu nasıl da çaktırmadan desteklemek gerektiğini, motive etme yollarını öğrendim. bu kitapta da anne baba ve arkadaşlar çok iyiler, küçük bir zorbalık dışında ki bu da mira’nın berta’yla daha da yakınlaşmasını sağlıyor zaten. keşke hayat da böyle olsa. ilkokula kadar inen zorbalık haberlerini aldığımız, velilerin otizmli çocukları okullardan kovmak istediği için basın açıklaması yaptığını işittiğimiz bugünlerde çok ideal bir dünya. taşra ve komşuluk meseleleriyle çok komik benzerlikler bulanabilecek bu kitabı 10 yaş civarı çocuklar okusa, dünya daha iyi bir yer olabilir sanki.
oğlum 10 yaşında peter pan’ın tiyatro oyununu okuyup bayılmıştı. tiyatroya merak sardı ve ibb şehir tiyatrolarının çocuk eğitim birimi’nin seçmelerine girdi. (zor ikna ettik aynı bu kitaptaki gibi.) seçildi. uzun uzun peter pan’ın oyununu anlattıktan sonra seçilmesini şu diyalog sağlamış.
-sen peter pan’ı mı oynamak isterdin?
-yok hayır.
-kimi oynamak isterdin?
-bilmem. peter pan’ın arkadaşlarından biri olabilir.
mütevazılığı sayesinde seçilen çocuğumun tiyatro hayatı 3 yıl sürdü ama utangaçlığını yavaş yavaş attı. “mira” işte bana bunları anımsattı.
December 20, 2025
küçükken mira kitabını okusam onun utandığı her şey için x2 daha fazla hem onun adına hem kendi adıma utanırdım... utangaç çocukların kabuk kırma, desteklenme, arkadaşlık kurma hikayelerini hep çok severim. :’)
yazarı da çok seviyorum, çocuğun sesini çok iyi duyuyorum onun hikayelerinde. <3
bu kitabı diğerleri kadar vurmadı beni ondan üç. ama o yazsın biz hep okuyalım isterim o ayrı. çevirmenine de çok teşekkürler artık onun ismini görünce de aldığım kitaplar oluyor.
yazarı da çok seviyorum, çocuğun sesini çok iyi duyuyorum onun hikayelerinde. <3
bu kitabı diğerleri kadar vurmadı beni ondan üç. ama o yazsın biz hep okuyalım isterim o ayrı. çevirmenine de çok teşekkürler artık onun ismini görünce de aldığım kitaplar oluyor.
April 8, 2025
És un llibre amb una temàtica bastant realista com és la timidesa i els impediments que causa, en aquest cas a la protagonista, la Mira que només té 12 anys. Pero jo, que en tinc 22, m'he pogut sentir identificada i m'ha agradat molt com s'ha tractat i la manera de ser de la Mira.
November 24, 2023
Al principi no m'agradava gaire, però a mesura que avences t'enganxes I m'ha acabat agradant molt.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews