Η θεία Μπέμπα

by Ισμήνη Χ. Μπάρακλη

Ενόσω στις σκοτεινές κουζίνες της Γερμανίας μαγειρεύεται ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, εις την Οικία Ροδόπουλου εορτάζεται η έλευση του Βασιλιά με ταγκό, πίπερμαν ως και σοκολατάκια λικέρ εκ Φλόκα. Παραλής γαρ, ο κύριος Βασιλάκης ευημερεί εκ του εμπορίου ραδιοφώνων Philips και η ευτυχής, πλην άχρηστη, σύζυγος Ελπινίκη, φανατική συλλέκτρια φτερωτών καπέλων, διάγει ζωή χαρισάμενη.
Το αυτό και ο μικρός τους γιός, Ντίνος, ο οποίος ζαχαρώνει γυναικείους ποδόγυρους, κάτω από τραπεζαρίες φορτωμένες εδέσματα.
Μέχρι την ημέρα κόλαφο που η Μπέμπα, η δαιμόνια οικονόμος, θα βρεθεί αντιμέτωπη με το επτασφράγιστο μυστικό του αρχοντικού, καλά θαμμένο για χρόνια...

288 pages, Paperback

First published October 7, 2021

Reviews

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2021/...

Τα τελευταία σχεδόν δυο χρόνια έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολα και ψυχοφθόρα για όλους μας. Λίγο ο covid, λίγο τα πολιτικά, λίγο η κοινωνία και ο τρόπος που οι άνθρωποι λειτουργούν κι αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις, δεν θέλει και πολύ για να πήξει το μυαλό και να κουραστεί να σκέφτεται συνεχώς τρόπους για να γλιτώσει απ' όλη αυτή τη μαυρίλα. Και σίγουρα, αυτόν τον τρόπο δεν τον γνωρίζω ούτε εγώ, ωστόσο, μπορώ να σκεφτώ αρκετούς που θα σας κάνουν να ξεφύγετε έστω και για λίγο απ' όσα σας βαραίνουν, κι ένας από αυτούς είναι και το νέο, βίντατζ θα έλεγε κανείς, μυθιστόρημα της Ισμήνης Χ. Μπάρακλη, που αφήνει για λίγο πίσω της τα πιο ιστορικά, κοινωνικά μυθιστορήματα, για να μας αφηγηθεί μια άλλη ιστορία, αρκετά διαφορετική και σίγουρα πιο διασκεδαστική.

Πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας δεν είναι άλλη από τη θεία Μπέμπα του τίτλου του βιβλίου. Μια θεία που το όνομά της ίσως να μας έκανε να νιώθουμε κάπως άβολα αν ήταν δική μας συγγενής, αλλά που σίγουρα θα σταματούσαμε σύντομα να σκεφτόμαστε, γιατί θα μας είχε κατακτήσει με τη μοναδική της προσωπικότητα. Μια θεία που, αν το καλοσκεφτούμε, λίγο πολύ όλοι έχουμε στην οικογένειά μας, ειδικά όσοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν από τη δεκαετία του '60-'70 κι έπειτα, πράγμα που ίσως να οφείλεται στο ότι οι θείες αυτές έχουν ζήσει στα μεταίχμια όλων των εποχών και φέρουν πάνω τους και μέσα τους τα βάρη όλων των αλλαγών που αυτές έφεραν μαζί τους, κρατώντας τα καλύτερά τους στοιχεία.

Η Μπέμπα, χήρα και με υποχρεώσεις στην πλάτη της, υπήρξε μια γυναίκα που δεν έπαψε ποτέ να έχει μια έντονη προσωπικότητα και να χαρακτηρίζεται για τον δυναμισμό της. Μια γυναίκα γεμάτη θετική ενέργεια, μυαλό ξυράφι, χαρισματική, αρκετά ηθική, πουριτανή σε ό,τι αφορούσε την ίδια αλλά όχι απαραίτητα σε ό,τι αφορούσε τους άλλους, και με μια γλώσσα που κόκαλα δεν είχε και κόκαλα τσάκιζε, πάντα με τον δικό της, μοναδικό τρόπο. Μια γυναίκα που εργάστηκε ως οικονόμος στο αρχοντικό των Ροδοπουλέων, στο λατρεμένο μου Ναύπλιο, που πολλά είδαν τα μάτια της και πολλά άκουσαν τ' αφτιά της, κρατώντας, όμως, τα μυστικά που γνώριζε καλά κρυμμένα.

Και συνοδεία της Μπέμπας στο ταξίδι της ζωής της, οι άνθρωποί της, εκείνοι που βρέθηκαν κοντά της να τους παρατηρεί, αλλά κι εκείνοι που κέρδισαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μια θέση στην καρδιά της. Τ' αφεντικά της, ο Βασιλάκης Ροδόπουλος και η σύζυγός του Ελπινίκη, η Πάστα Φλώρα της οικογένειας -που παρά την "τρέλα" της, απέναντι σε όσα θα φέρει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος θα δείξει ένα πρόσωπο που κανείς δεν θα περίμενε-, ο Φωτάκης, ο φαρμακοποιός, που είχε κλέψει την καρδιά του και που εκείνη δεν ενέδιδε μέχρι που έφυγε μακριά κι άρχισε να τον βλέπει με άλλο μάτι, οι κόρες της, Νανά και Αριστέα, και κυρίως, ο μικρός της οικογένειας, ο Ντίνος, με μια πονηριά που δεν μπορείς να μην αγαπήσεις και που φυσικά δεν θα μπορούσε να μην είναι η αδυναμία της Μπέμπας.

Δεκάδες άνθρωποι τριγύρω και η Μπέμπα στη μέση όλων, μα κυρίως αυτού του ευθυμογραφήματος, με χρονική αφετηρία τη δεκαετία του '30, που μας θυμίζει κάτι από παλιά ελληνική ταινία και ίσως αυτό να είναι το στοιχείο του εκείνο που το καθιστά τόσο νοσταλγικό στα μάτια του αναγνώστη. Είναι ένα βιβλίο που ίσως με μια πρώτη σκέψη να μην επέλεγες, αλλά που αν τελικά το κάνεις, το σίγουρο είναι πως θα σε αφήσει με μια γλυκιά αίσθηση στο στόμα -σαν εκείνα τα σοκολατάκια που είχε η δικιά σου θεία, όταν ήσουν παιδί, στη φοντανιέρα και σου έδινε στα κλεφτά, κάνοντας τη γεύση τους ακόμα πιο γλυκιά. Άλλοτε αστείο κι εύθυμο, άλλοτε συγκινητικό, κυρίως διασκεδαστικό και ταξιδιάρικo, το βιβλίο αυτό θα σας ταξιδέψει στον χώρο, στον χρόνο, μα πάνω απ' όλα στις μνήμες των παιδικών σας χρόνων.

[Anastasia Kay · Rating 4 out of 5]

Ένα πολύ γλυκό βιβλίο, νοσταλγικό, με την αύρα του Ναυπλίου.... Σελίδες της ελληνικής ιστορίας περνούν ενώ εσύ νοιώθεις σα να κάθεσαι στην σάλα της γιαγιάς,με το άρωμα του φρεσκογυαλισμενου ξύλου, σε έναν παλιό βελούδινο καναπέ και να περιμένεις γλυκό κουταλιού με εκείνο το παλιομομοδίτικο, περίτεχνα σκαλισμένο κρυστάλλινο σερβίτσιο....

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Η θεία Μπέμπα είναι η επιστάτρια του αρχοντικού των Ροδόπουλων στο Ναύπλιο. Παρατηρεί και σχολιάζει τα πάντα, στηρίζει, βοηθάει, μοιράζεται, είναι αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας και την αγαπάνε όλοι. Στα χρόνια του Μεσοπολέμου κωμικοτραγικά περιστατικά ζωντανεύουν την κοινωνία του Ναυπλίου και της αριστοκρατικής Αθήνας, όταν ξεσπάει όμως ο πόλεμος ο καθένας πρέπει να κάνει τις επιλογές του. Πώς θα επιβιώσουν από την Κατοχή η θεία Μπέμπα και η οικογένεια που αγαπάει; Τι γράφει στο ημερολόγιό της η θεία Βαρβάρα; Τι αποφάσεις θα πάρει η Μπέμπα για το μέλλον της;

Η Ισμήνη Μπάρακλη στο νέο της μυθιστόρημα αλλάζει εντελώς τρόπο αφήγησης από τα προηγούμενα κείμενά της και ζωντανεύει με επιτυχία μια γυναίκα που έχει περάσει δύσκολα στη ζωή της αλλά κατάφερε να στεριώσει και ν’ αγαπηθεί από μια αριστοκρατική οικογένεια. Πρωτοπρόσωπη αφήγηση, σχεδόν προφορική, με αστεϊσμούς, ιδιαίτερο λεξιλόγιο, διακριτική μίξη καθαρεύουσας και δημοτικής, με διεισδυτικές παρατηρήσεις και διαχρονικές απόψεις, απρόσμενες παρομοιώσεις («Με αυτά και με εκείνα, σακί φαρμάκι αναχώρησε ο δικηγόρος για το Άργος, σαν να είχε χάσει πέντε δίκες σερί…», σελ. 83) στολίζουν ένα κείμενο γεμάτο αναμνήσεις. Το μυθιστόρημα δεν εκτείνεται παραπάνω απ’ όσο πρέπει ούτε ξεφεύγει από τον αρχικό του στόχο, όλα τα γεγονότα που βιώνουν οι Ροδόπουλοι είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αφηγήσεων, τα διαρκή πρωθύστερα, τα κουτσομπολιά, τα σκανδαλάκια, τα μυστικά δίνονται για λίγο και παραχωρούν τη θέση τους σε επόμενα γεγονότα, διαμορφώνοντας όμως σωστά και παραστατικά την ατμόσφαιρα του μεσοπολέμου, το κέφι και την ευθυμία που επικρατούσε στους αριστοκρατικούς κύκλους της εποχής. Η θεία Μπέμπα είναι εσωτερική στην οικία Ροδόπουλου, μέλος του υψηλού προσωπικού του αρχοντικού, με τον Αντώνη τον σοφέρ και την Ελένη, βοηθητική, στο πλάι της. Είναι χήρα, με έναν γιο στα καράβια και τον άλλο φοιτητή στην Αθήνα. Όλα τα βλέπει και όλα τα σχολιάζει, όχι με κακία όμως ούτε με ζήλια, σέβεται τα αφεντικά της και το ψωμί που τρώει από τα χέρια τους, μεγαλώνει τα παιδιά τους σα δικά της κι αντίστοιχα δέχεται αγνή αγάπη και ειλικρίνεια.

Οι Ροδόπουλοι είναι «γλεντζέδες, χουβαρντάδες και καλόκαρδοι», σημαντικά μέλη της ναυπλιακής κοινωνίας: ο πατέρας Βασίλης είναι εισαγωγέας με εμπορικό κατάστημα, δίκαιος και σφιχτοχέρης, η σύζυγος Ελπινίκη, μια αρχικά νωθρή και βλακώδης γυναίκα (ήταν κάποτε συλλέκτρια καπέλων αλλά ο νεογέννητος γιος της τα πέρναγε για καθοίκια κι έτσι η συλλογή μειώθηκε αισθητά) που δε νοιάζεται παρά μόνο για την εμφάνισή της και δεν κάνει τίποτε απολύτως, σε τέτοιο σημείο που, όταν αποφάσισε μια μέρα να μαγειρεύει μόνο εκείνη, όλοι τρέχανε καλού κακού στην πίσω αυλή που είχε βρύση και άφθονα νερά στις σκάφες κι έχουν αποκτήσει τη Νανά και την Αρίστη, που μεγάλωσαν με δασκάλες πιάνου και γαλλικών, και τον Ντίνο, ένα άτακτο παιδί αλλά δεν του ξεφεύγει τίποτα, πανέξυπνο και ευρηματικό. Σχεδόν όλο το μυθιστόρημα είναι ένα καλογραμμένο σύνολο από μικρές και μεγάλες κωμικοτραγικές ιστορίες που φωτίζουν πρόσωπα και πράγματα, χαρίζουν άφθονο γέλιο αλλά και συγκίνηση. Ιστορίες από τους μάστορες της Άρτας, από την αυλή του Όθωνα, από τον καλό κόσμο της Αθήνας και του Ναυπλίου, χοροδιδάσκαλοι που ξεμυαλίζουν, πίνακες ζωγραφικής που αναστατώνουν, ποδοσφαιριστές και ατυχείς έρωτες, ιστορίες που μας ταξιδεύουν πότε μπρος και πότε πίσω, με μια γλώσσα που πάει ροδάνι, σφάζει και ξομπλιάζει ταυτόχρονα. Μέσα σ’ όλα φυσικά και γνωρίζουμε την ίδια τη θεία Μπέμπα, τη δική της ζωή, πώς παντρεύτηκε από προξενιό, πώς μεγάλωσε, τι όνειρα έθαψε, πώς της φέρθηκαν οι γονείς της, πώς τους στάθηκε, πώς τράβηξε το ενδιαφέρον της ο φαρμακοποιός, σχηματίζοντας έτσι έναν χαρακτήρα που έχει μάθει κι έχει πάθει, γνωρίζει, κατανοεί και βλέπει πάντα το καλό μες στο κακό, πως μες στους βάλτους ανθίζουν τα πιο όμορφα λουλούδια. Οδοντόπαστα Κολυνός, γάλα Άλπεις, λικέρ και πίπερμαν, σοκολατάκια από του Φ��όκα, ραδιόφωνα Φίλιπς, αχ, ωραία ζωή…

Στο άτυπο δεύτερο μέρος ξεσπάει ο πόλεμος κι οι ισορροπίες ανατρέπονται. Τα γέλια και τα αστεία αραιώνουν, έρχονται οι δύσκολες στιγμές που σίγουρα θα βιώσει μια τέτοια οικογένεια, αφού άλλοι πάνε στον πόλεμο, άλλες γίνονται νοσοκόμες, υπάρχει αγωνία για το αύριο, κάποιοι παίρνουν επιτέλους τη ζωή στα χέρια τους. Και έρχεται η Κατοχή. «Αλλάζει ο πόνος τους ανθρώπους, Φωτάκη μου, τους κάνει πιο όμορφους, πέφτουν τα πρώτα φύλλα του εγωισμού κι αρχίζει να σιγοφαίνεται στο βάθος ο ανθός» (σελ. 170). Η συγγραφέας είναι κατηγορηματική: «Μόνο που τώρα δεν υπήρχαν αρχοντικά, ευγενείς και υποτελείς. Υπήρχαν μόνο αυτοί που ακόμη άντεχαν τον εκβιασμό της μαύρης αγοράς και εκείνοι που δεν άντεχαν. Η κοινωνία είχε χωριστεί σε αυτές τις δύο κατηγορίες, εκμηδενίζοντας διαφορές, πολυπλοκότητες και χάσματα αιώνων» (σελ. 222). Τι κρύβει όμως το ημερολόγιο της θείας Βαρβάρας και πώς μπορεί να ξαναφέρει ελπίδα και αγαλλίαση στο σπίτι των Ροδόπουλων; «Έρχεται κάποια στιγμή που πρέπει να πάρεις θέση στη ζωή, Μπέμπα. Αυτή η στιγμή είναι εδώ για όλους μας και δε ρωτά ηλικίες Συνειδήσεις μόνο. Κανένας δεν πρέπει να κάτσει με σταυρωμένα χέρια» (σελ. 204). Κι έτσι η θεία Μπέμπα παίρνει τη ζωή στα χέρια της, αλλάζει στάση και κάνει τα πρώτα δικά της βήματα στη ζωή, οπλισμένη με μυστικά και τρομερή δύναμη. Οι συνέπειες των επιλογών της θα φανούν χρόνια αργότερα, σε ένα συγκινητικό τέλος που ακόμη μου φέρνει δάκρυα στα μάτια όποτε το θυμάμαι.

«Η θεία Μπέμπα» δεν είναι άλλη μια ιστορία οικογένειας που βιώνει τις δύσκολες στιγμές της Κατοχής με ό,τι αυτό συνεπάγεται στους δεσμούς και στον ψυχισμό της αλλά η ιστορία μιας γυναίκας που μια ολόκληρη ζωή υπηρετεί τους άλλους και διαπιστώνει πως ήρθε η ώρα να ζήσει τη δική της τη ζωή, ακόμη και μες στον πόλεμο. Η Μπέμπα παίρνει αποφάσεις, κάνει κινήσεις, πάντα με σύνεση και μέτρο και βρίσκει τον εαυτό της. Ήταν ήδη μεγάλη σε ηλικία αλλά η ωριμότητα δε συμβαδίζει με την ενηλικίωση κι η θεία Μπέμπα ωρίμασε όταν έφτασε η σωστή ώρα. Απολαυστική γραφή, συγκινητικές ανθρώπινες διαπροσωπικές σχέσεις, μέτρο και όριο στην έκταση της πλοκής, μ’ ένα φινάλε που θα λυγίσει και τους πιο σκληρούς αναγνώστες. «Η θεία Μπέμπα» είναι ένα μυθιστόρημα διένεξης ανάμεσα στη Μαρία Ιορδανίδου και τον Γιάννη Ξανθούλη, όσο τους κοιτάει κρυφογελώντας ο Κώστας Ταχτσής γεμάτο τρυφερές ιστορίες, ενδιαφέροντα πρόσωπα και τρυφερά μηνύματα.

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%ce%b7-%ce%b8%...

[Yiota Vasileiou · Rating 5 out of 5]

«Η θεία Μπέμπα»… και μόνο που λες το όνομα γλυκαίνει το στόμα κι ευφραίνεται η ψυχή σου. Ένα πρωτότυπο, ευφυές, πνευματώδες, αισιόδοξο και συγκινητικό ευθυμογράφημα που θυμίζει παλαιά ταινία της Φίνος Φιλμς αλλά σε επεξεργασία Techicolor.

Η ιστορία μας ταξιδεύει στο Ναύπλιο του 1930, σε ένα αρχοντικό όπου κατοικεί η μεγαλοαστή και πολύ ευκατάστατη οικογένεια του μεγαλοεμπόρου Βασίλη Ροδόπουλου και της συζύγου του Ελπινίκης. Στο αρχοντικό αυτό θα πιάσει σύντομα δουλειά ως οικονόμος τους σπιτιού η Μπέμπα, μια πανέξυπνη γυναίκα με μπρίο και εκρηκτικό ταπεραμέντο. Τίποτα δεν της ξεφεύγει της «λεγάμενης» και με τον απαράμιλλο τρόπο της καταφέρνει να σχολιάζει επί παντός επιστητού, σκορπώντας το γέλιο και την ευχαρίστηση.

Η ιστορία ρέει γοργά μέσα από τη διήγηση της Μπέμπας. Για όλους έχει κάτι να πει, κάτι να κρίνει και κάτι κοροϊδέψει. Και μέσα από τα σχόλια της ξετυλίγεται μια πανέμορφη και ρομαντική ιστορία που μας πάει πίσω στα χρόνια της αθωότητας. Πραγματεύεται θέματα κοινωνικά, ιστορικά και πολιτισμικά της εποχής ενώ είναι πλούσιο σε συναισθήματα. Μάλιστα σε σχέση με το συναίσθημα, έχουμε μια διαρκή παλινδρόμηση από το πικρό και στενάχωρο στο γλυκό και αστείο, μια πρακτική που πιστεύω ότι διογκώνει το εκάστοτε συναίσθημα, αφού δεν το αφήνει να καταλαγιάσει και αμέσως έρχεται να πάρει τη θέση του το επόμενο. Άλλωστε όπως αναφέρει κι η ίδια η Μπέμπα «κάθε λύπη θέλει μια μπουκιά χαρά για συνοδεία».

Όσον αφορά τη γραφή της κυρίας Μπαρακλή είναι εξαιρετική. Εκτίμησα ιδιαίτερα τη σοβαρότητα και το σεβασμό με τον οποίο προσέγγισε τα ιστορικά γεγονότα. Με μοναδική μαεστρία έστησε τις χιουμοριστικές σκηνές πάνω σε σωστό ιστορικό υπόβαθρο, χωρίς να «φθηναίνει» κανένα από τα δύο. Δεν είχε τύχει να διαβάσω ποτέ κάτι δικό της αλλά τώρα σίγουρα θα αναζητήσω και τα υπόλοιπα βιβλία της. Επίσης η ίδια η έκδοση ότι είναι εκπληκτική. Το εξώφυλλο ταιριάζει άψογα ενώ ο χρωματικός συνδυασμός υποστηρίζει το αίσθημα αισιοδοξίας και ολοκλήρωσης.

Τι κι αν έχουν περάσει μέρες από τη στιγμή που το ολοκλήρωσα. Ακόμα το σκέφτομαι και το νοσταλγώ, όπως σκέφτομαι και νοσταλγώ τα παιδικά μου χρόνια. Τότε που όλα ήταν απλά, ξεκάθαρα, αθώα και όμορφα. Όσοι είστε νοσταλγοί ή/και εραστές της ρομαντικής εποχής, είναι βέβαιο ότι η αξιολάτρευτη Θεία Μπέμπα θα σας κάνει να ξεχάσετε την ασχήμια της εποχής που ζούμε και θα χαρίσει ελπίδα και πολλά-πολλά χαμόγελα! Προτείνεται 100%!

https://vivliografika.blogspot.com/

[Giouli Tsakalou · Rating 5 out of 5]

Η θεία Μπέμπα είναι ένα μυθιστόρημα έκπληξη. Με ωραίο χιούμορ, θεατρικούς διαλόγους, συγκίνηση και νοσταλγία. Ένα ευθυμογράφημα εποχής, αντίδοτο στον ζόφο της δικής μας εποχής. Έξυπνο, γοργό, άλλοτε αστείο, άλλοτε πάλι δραματικό, στον πυρήνα του όμως φωτεινό και αισιόδοξο. Διαβάζεται απνευστί με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη μέχρι την τελευταία σελίδα, που συχνά γίνεται αυθόρμητο γέλιο. Με ένα επίσης νοσταλγικό εξώφυλλο, χάρμα οφθαλμών, που σε προϊδεάζει από την πρώτη ματιά και υπόσχεται να ανοίξει την καρδιά σου. Και το κάνει!

Ποια είναι όμως η θεία Μπέμπα;

Σίγουρα η χαρά της ζωής. Μπριόζα, πληθωρική και δυναμική, μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, εν είδει ξεναγού και μας υποδέχεται ως οικονόμος της αριστοκρατικής οικίας Ροδόπουλου, στο αρχοντικό του γιαλού στο λιμάνι του Ναυπλίου. Ανοίγει τις πόρτες της σάλας, τα φώτα στους πολυέλαιους και μας ξεναγεί στην μεγαλειώδη εκείνη εποχή και στα προπολεμικά σαλόνια της αστικής κοινωνίας του Ναυπλίου και συγκεκριμένα στην όχι και τόσο μακρινή δεκαετία του 1930, όπου ήταν ακόμα όλα ρόδινα. Οι δεξιώσεις διαδέχονταν η μία την άλλη με άφθονη σαμπάνια, πίπερμαν, εδέσματα και σοκολατάκια λικέρ εκ Φλόκα. «Οικογένεια Ροδόπουλου με τ’ όνομα. Γλεντζέδες, χουβαρντάδες και καλόκαρδοι»
Όλα ξεκινούν όταν η Μπέμπα, χήρα από μικρή ηλικία και με δυο μεγάλα παιδιά που έχουν μπαρκάρει σε καράβια, παίρνει μια μεγάλη απόφαση της τελευταίας στιγμής, να αναλάβει την επιστασία του αρχοντικού, αλλά και των ανθρώπων της, όταν της το ζητά επίμονα η συχωρεμένη η κυρά Βαρβάρα με το πρόσχημα της συντροφιάς και ασφαλώς με το αζημίωτο. Η προνοητική Βαρβάρα, διαβλέποντας το ωχρό μέλλον της νεοσύστατης οικογένειας του γιού της, Βασιλάκη, μετά της αλλοπαρμένης συζύγου του Ελπινίκης, επιλέγει την Μπέμπα για να κρατήσει τα ηνία της οικογένειας, ως οικονόμος της οικίας κατά το τυπικό μέρος. Κατ’ ουσίαν όμως, ως το τρίτο μάτι του σπιτιού.
Ποια είναι όμως η οικογένεια Ροδόπουλου;
Ιδιόρρυθμοι, αλλά την ίδια στιγμή και αξιαγάπητοι. Με πρώτο και καλύτερο τον κύριο Βασιλάκη. Έμπορος ραδιοφώνων Φίλιπς. Παραλής, καλοφαγάς και φιλοβασιλικός μέχρι κεραίας. Το καμάρι της ζωής του, το εμπορικό του κατάστημα στον Μεγάλο Δρόμο. «Μέγας εισαγωγέας μετά εμπορικού καταστήματος. Κράταγε η σκούφια του από μεγάλο τζάκι. Περίπου δηλαδή, καθώς ουδέποτε υπήρξαν σκούφοι στο αρχοντικό παρά μονάχα πίλοι πολυτελείας, ανδρικοί και γυναικείοι. Κυρίως γυναικείοι…»
Ακολουθεί η Ελπινίκη, η «πέρα βρέχει» σύζυγος. Φανατική συλλέκτρια καπέλων αμύθητης αξίας, στολισμένων άλλοτε με φτερά φασιανού, άλλοτε πάλι με βαλσαμωμένα πουλιά, με μεγάλο ενδιαφέρον στα σουαρέ, τις δεξιώσεις και τους χορούς, και με ελάχιστο έως καθόλου ενδιαφέρον στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών που την έχει μετατοπίσει εξολοκλήρου στην Μπέμπα... «καθώς η Ελπινίκη ήταν κούκος, το πιο τεμπέλικο πουλί, που αφήνει τα αυγά του σε ξένη φωλιά για να γλιτώσει και τη φωλιά και την ανατροφή τους»
Οι θυγατέρες Αρίστη και Νανά. Αναθρεμμένες με γαλλικά και πιάνο, ωστόσο το μυαλό τους το είχαν στις βεγγέρες και τα λούσα, ενίοτε και σε κρυφούς αγαπητικούς. Θα κάνουν την έκπληξη, σπάζοντας το κατεστημένο της εποχής με τον αντισυμβατικό τους βίο, αναζητώντας την ευτυχία πέρα από κοινωνικά πρότυπα και οικογενειακές προσδοκίες.
Ο μικρός γιος Ντίνος, το στερνοπαίδι την οικογένειας και η μεγάλη αδυναμία της Μπέμπας. Για την ακρίβεια, λατρεία. «Οι δέκα πληγές του Φαραώ» κατά τα λεγόμενα του πατέρα του, π��υ τον θεωρεί τύραννο καθώς τους βάζει όλους σε μπελάδες. «Παιδί ιδιοφυία» κατά τα λεγόμενα της Μπέμπας που τον μεγαλώνει σαν δικό της παιδί. Παρ όλα αυτά συμφωνεί ως προς το ατίθασο του χαρακτήρα του: «ζωηρός όσο κεραμιδόγατος Γενάρη μήνα. Έλιωνε ένα πανταλόνι την εβδομάδα, τότες στα πισινά και αργότερα στον καβάλο. Στις δεξιώσεις, συνήθιζε να τρυπώνει κάτω από την τραπεζαρία για να ζαχαρώνει γυναικείους ποδόγυρους, κι άλλες φορές πάλι μάζευε εκεί τα κοριτσάκια για να τους κάνει μαθήματα ανατομίας, αφού τον “γιατρό” του τον είχαν απαγορεύσει πια δια ροπάλου»
Η ιδιαίτερη αυτή σχέση της Μπέμπας με τον Ντίνο, αμφίδρομης αγάπης, αφοσίωσης και εμπιστοσύνης, αποδεικνύεται σχέση ζωής και βρίσκεται πάντα σε πρώτο πλάνο, μονοπωλώντας το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, ανεξαρτήτου απόστασης, συνθηκών και ηλικίας των δύο ηρώων.

Και ο Φωτάκης, ο φαρμακοποιός, αιωνίως ερωτευμένος με την Μπέμπα, που τον αποφεύγει ευγενικά και συστηματικά. Μπαίνει σιγά σιγά στην ιστορία, όπως και στη ζωή της Μπέμπας, με αφορμή ένα γάλα Μαγνησίας και τις ξινίλες της θείας Παγώνας, που θα τις εκμεταλλευτεί καταλλήλως για να κερδίσει έδαφος. Κι έπειτα έρχεται ο πόλεμος, τα σαλόνια χάνουν την λάμψη τους, τελειώνουν τα λικέρ στις καράφες, οι μουσικές σιγούν, τα καπέλα αποκτούν άλλους ρόλους, όπως και οι άνθρωποι. Ο Μεταξάς, ο Χίτλερ, ο Μουσολίνι, όλα κινούνται μέσα στην δύνη της Ιστορίας, με μόνο σταθερό παράγοντα το χιούμορ του βιβλίου, που παραμένει αλώβητο για να εξακολουθεί να υπενθυμίζει την αισιόδοξη πλευρά της ζωής κάτω από όλες τις συνθήκες.
Η θεία Μπέμπα είναι ένα μυθιστόρημα, βάλσαμο. Εύθυμο και εμψυχωτικό, με βάθος και αξίες κρυμμένα τόσο καλά μέσα στην ιστορία, όσο και το επτασφράγιστο μυστικό του αρχοντικού που ανακαλύπτει η Μπέμπα. Θυμίζει παλιό ελληνικό κινηματογράφο με το αβίαστο γέλιο και την αυθεντικότητά του.
Αλλωστε το γέλιο αποτελεί τη ρωγμή που δείχνει ότι η σοβαρή πλευρά του κόσμου είναι μια ουτοπία, ένα ιδεολόγημα.
Ως εκ τούτου, η λογοτεχνία αυτού του είδους αναλαμβάνει χρέη κοινωνικής κριτικής, αφού αναδεικνύει τα κακώς κείμενα και, όπως έδειξε ο Μ. Μπαχτίν, αναποδογυρίζει την ομαλότητα της λογικής, για να δείξει πόσο ανώμαλη είναι.
Ένα απολαυστικό μυθιστόρημα που η ποιότητα της γραφής του, αιφνιδιάζει από την πρώτη σελίδα.

[Bookish Bluestocking · Rating 4 out of 5]

Τρυφερό, αισιόδοξο, χαρούμενο, νοσταλγικό και αποδίδον με ρεαλισμό την νοοτροπία της επαρχιας και των ηθών του 1940. Δεν ξέρω πόσο πειστική είναι η Μπέμπα και η ζωή της αλλά με έκανε να διαβάσω και να κλείσω το βιβλίο με χαμόγελο.

[Ευα Μηλιά Κουτσουμπα · Rating 4 out of 5]

"Η θεία μπέμπα"

Τι μπορεί να ενθουσιάσει έναν αναγνώστη αντικρίζοντας αυτό το βιβλίο;
Μα φυσικά το εξώφυλλο.
Είναι από τα εξώφυλλα, που μιλούν για το βιβλίο, πριν μιλήσει το βιβλίο στην καρδιά του αναγνώστη.
Είναι ένα εξώφυλλο, που φέρνει στον νου θύμησες παιδικές. Αναμνήσεις, που αν και έχουν χαθεί, χρειάζεται μόνο μία τόση δα μικρούλα στιγμή για, να ξαναέρθουν στο νου και να σε πλημμυρίσει συναισθήματα.

Από τις πρώτες κιόλας σελίδες ο αναγνώστης μεταφέρεται σε μία άλλη εποχή, πιο ανέμελη και ήσυχη. Μια εποχή τόσο μακρινή από τη δική μας. Μία ξενάγηση σε άλλους κόσμος και ανθρώπους. Οι λέξεις, η γραφή και η γλώσσα συνάδουν για, να γίνει εντονότερη αυτή η εικόνα.

Η θεία μπέμπα η αφηγήτρια της ιστορίας, μας συστήνει την οικογένεια Ροδοπούλου. Αναφέρει περιστατικά της ζωής τους ντυμένα με σοβαρότητα, αλατοπιπερώνοντας τα με χιούμορ, που πολλές γίνεται και καυστικό, αλλά το κύριο συστατικό είναι η πολλή αγάπη.

Η αφήγηση είναι τόσο έντονη, ζωντανή, που αν κλείσεις τα μάτια αισθάνεσαι ότι είσαι κομμάτι αυτής της ιστορίας.
Είναι μία ιστορία, που θα μπορούσε να είναι ταινία παλιάς ελληνικής τηλεόρασης, από εκείνες τις πρώτες ,που είχαν χρώμα στις εικόνες τους.

Η συγγραφέας αφηγείται μέσα από τη θεία μπέμπα μια ιστορία για την " Αγία ελληνική οικογένεια" όχι όμως έτσι όπως ίσως να την έχουμε εμείς στο μυαλό μας. Αφαιρεί τις λανθασμένες εικόνες και σκέψεις, που ίσως έχουμε στο μυαλό μας για τους ανθρώπους και πως λειτουργούσαν στην οικογένεια τους σε πιο σκληρές και δύσκολες εποχές.
Χωρίς την πατριαρχεία, χωρίς βία, χωρίς ίχνος ασχήμιας.
Μόνο μας μιλάει και παρουσιάζει με την όμορφη γραφή της μια εικόνα που θα θελήσουμε όχι μόνο να χαθούμε στην αφήγηση και να μάθουμε για αυτήν αλλά να ζήσουμε και εμείς λίγο από τη ζωή τους.



Η συγγραφέας κα Ισμήνη Μπαρακλη θέλησε με αυτό το μυθιστόρημα της, να μας θυμίσει αυτά, που έχουμε χάσει. Τις αξίες, τις ευτυχισμένες στιγμές μας, τη συντροφικότητα, την έννοια της αληθινής αγάπης, την αλληλεγγύη, που προσφέρει η οικογένεια. Όχι μόνο από αυτή, που προερχόμαστε αλλά και αυτή, που εμείς θεωρούμε οικογένεια, τους δικούς μας ανθρώπους. Γράφοντας για μία άλλη εποχή, που έρχεται σε αντίθεση με τη δική μας. Η δική μας εποχή διαφέρει τόσο πολύ από αυτή που περιγράφει, και που είναι πιο αληθινή, πιο ανθρώπινη.
Εμείς ζούμε στην εποχή της απομάκρυνσης. Οι ανθρώπινες σχέσεις διαλύονται. Γύρω μας πλανιέται ένας πόλεμος, που εμείς οι ίδιοι θέλουμε να ζήσουμε. Ένας πόλεμος άρνησης για ζωή. Μας τρώει το σκοτάδι, είμαστε άνθρωποι που αγαπάμε τη μοναξιά μας και αιωρούμαστε λίγο πιο πάνω από την άβυσσο χωρίς να το καταλαβαίνουμε.
Η συγγραφέας μας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για όσα χάνουμε, για όσα έχουμε και δεν τα βλέπουμε.
Ακόμη και ο τρόπος που είναι γραμμένο το βιβλίο.. γεγονότα που δεν έχουν συγκεκριμένη του αλλά όλο μαζί φτιάχνουν ένα μυθιστόρημα, για να μας υπενθυμίσει ότι η ίδια μας τη ζωή είναι στιγμές, που φεύγουν πιο γρήγορα από όσο μπορούμε να σκεφτούμε.
Μας φωνάζει: να ζήσουμε, να ανοίξουμε την ψυχή και την καρδιά μας , και να δώσουμε πνοή και χαμόγελο στην καθημερινότητα μας. Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές να είμαστε δυνατοί. Να αφήσουμε ελεύθερα τα συναισθήματά μας. Να μοιράσουμε αγάπη, σε όσα μας πλήγωσαν, σε όσα μας έδωσαν μικρές στιγμές ευτυχίας..!
Γιατί αυτή είναι η ζωή μας, και δε θα υπάρξει άλλη.

Η θεία μπέμπα είναι ένα γλυκό και νοσταλγικό μυθιστόρημα γεμάτο συναισθήματα. Γεμάτο παιδικές ευωδιές, με εικόνες ζωής αγάπη, γέλιο και ζωή.
Ένα βιβλίο, που ξυπνά την αθωότητα μέσα μας .

[Evaggelia Katsouli · Rating 4 out of 5]

Αέρινο, ευανάγνωστο, με έξυπνη κι ευχάριστη αριστοτεχνική αφήγηση. Σε ταξιδεύει σε αλλοτινούς καιρούς, δύσκολους και συνάμα αθώους!

[Constantina · Rating 3 out of 5]

Πολύ χαριτωμένο, μου θύμισε αρκετά τη Λωξάντρα!

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 5 out of 5]

Το 1930 στο Ναύπλιο συναντάμε την εύπορη και αριστοκρατική οικογένεια Ροδόπουλου. Ο Βασιλάκης είναι η βάση της φαμίλιας ένας άνθρωπος καλόκαρδος και το αντικείμενο της δουλειάς του είναι έμπορος ραδιοφώνων Philipps. Η γυναίκα του Ελπινίκη λατρεύει την όμορφη και χλιδάτη ζωή και επιδίδεται σε εκκεντρικές εμφανίσεις με τα ιδιαίτερα καπέλα της. Οι κόρες τους Νανά και Ελπινίκη διάγουν βίο με κοσμιότητα καθώς το πιάνο και τα Γαλλικά είναι η καθημερινότητά τους. Ο Ντίνος ο βενιαμίν της οικογένειας λατρεύει το ποδόγυρο.

Η πιο ιδιαίτερη προσωπικότητα όμως είναι η θεία Μπέμπα που υπήρξε οικονόμος του σπιτιού και μας αφηγείται στιγμές από τον βίο της οικογένειας με τον ξεχωριστό της τρόπο. Η Μπέμπα είναι μία ευχάριστη γυναίκα που αντιμετωπίζει την ζωή με θάρρος και χιούμορ. Καλείται στο βιβλίο να ανακαλύψει ένα μυστικό χρόνων που θα την φέρει αντιμέτωπη με πολλά γεγονότα και θύμησες.

Ένα εκπληκτικό ευθυμογράφημα εποχής που αναλύει την ιστορική και κοινωνική ζωή της τότε εποχής. Η συγγραφέας με απλή και άμεση γραφή δημιούργησε ένα ανάγνωσμα που βρίθει ποικίλων συναισθημάτων. Η ζωή της οικογένειας υπό το βλέμμα της θείας Μπέμπας άλλοτε έχει στοιχεία χιουμοριστικά και άλλοτε συγκινητικά. Η διαρκής εναλλαγή της χαράς και της λύπης δίνουν στην ιστορία μία νοσταλγία για το παρελθόν. Τα ιστορικά γεγονότα παρουσιάστηκαν με γλαφυρό και παραστατικό τρόπο. Επίσης ένα στοιχείο που με κέρδισε είναι και το εκπληκτικό εξώφυλλο που είναι δύσκολο κάποιος να το ξεχάσει. Η θεία Μπέμπα είναι ένα πρόσωπο που θα αγαπήσει ο αναγνώστης γιατί βγάζει αυτήν την εγγύτητα και την ζεστασιά που έχουμε χάσει στις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας.

Μου άρεσε πολύ η ιστορία και η γραφή της Ισμήνης Μπάρακλη. Με κέρδισε σαν αναγνώστη και με έκανε μέλος μίας τόσο όμορφης οικογένειας που το κάθε μέλος ήταν αξιαγάπητο για την διαφορετικότητά και την μοναδικότητά του.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

[Sofia Kou · Rating 4 out of 5]

Η Θεια Μπέμπα …
Ένα παραμύθι αλλοτινών καιρών …
Ενα ταξίδι στο Ναύπλιο
Μια Θεια Μπέμπα που όλοι θα θέλαμε να έχουμε ή θα θέλαμε να ήμαστε
Γιατί η ζωή της Θειας Μπέμπας ειναι …
<< ίσως η μεγαλύτερη ανατροπή που μπορεί να συμβεί στα μισά της διαδρομής όχι μόνο ως ιστορία αγάπης , αλλά μια χειροποιαδτη απόδειξη δεύτερης ευκαιρίας στη ζωή , στον έρωτα στην ευτυχία .>>

[Paraskevi Parissi]

Η Θεία Μπέμπα είναι ένα γλυκό μυθιστόρημα όπως και το εξώφυλλό του. Είναι γευστικό σαν την ζεστή σοκολάτα και σαν το κέικ που λατρεύουμε από μικρά παιδιά να το τρώμε με το χέρι. Το εξώφυλλο του πραγματικά είναι χάριν οφθαλμού, αφού θέλεις να το πάρεις να το διαβάσεις από την πρώτη στιγμή που θα το πιάσεις, θα το μυρίσεις και θα το χαϊδέψεις. Ίσως να είναι ο χρωματισμός του με το πράσινο φόντο, ίσως να είναι τα παιδάκια που τρώνε λαίμαργα και έχουν πασαλειφτεί στο πρόσωπο, αλλά πάνω από όλα είναι η vintage εικόνα. Μία εικόνα που σε οδηγεί σε παλαιότερα χρόνια που τα αναπολείς χωρίς να τα έχεις ζήσει, λόγω Ελληνικού κινηματογράφου και ιδιαίτερα των διαφημίσεων της εποχής που θεωρώ ότι όλοι λατρεύουμε.
Όταν ξεκινήσεις την ανάγνωση του βιβλίου συνειδητοποιείς πόσο χαριτωμένο είναι που γελάς αυθόρμητα με τον τρόπο που περιγράφονται τα γεγονότα μέσα από την καταπληκτική ηρωίδα την Θεία Μπέμπα. Είμαι σίγουρη ότι ο χαρακτήρας της Θείας Μπέμπας είναι οι γλυκές σταγόνες της ζαχαρωτής γεύσης που σου αφήνει το διάβασμα. Έπιασα τον εαυτό μου να γελάει γυρνώντας τις σελίδες και να χαλαρώνει πιο πολύ παρέα με το βιβλίο. Το αντίτυπο το συγκεκριμένο είναι μία πρόταση ψυχαγωγίας αν έχετε δύσκολο πρόγραμμα που θέλετε να διαβάσετε κάτι χωρίς να σκέφτεστε. Το διάβασα σε μία δύσκολη εβδομάδα που δεν είχα δύναμη να διαβάσω ούτε μία σελίδα και όμως με έκανε να μην μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου, γιατί με ξεκούρασε και μου έδιωξε την αρνητική ενέργεια της ημέρας. Εσείς μπορείτε να το διαβάσετε απνευστί παρέα με καφέ και κέικ!

Είναι ένα ευκολοδιάβατο, ανάλαφρο βιβλίο με ιδιαίτερη, γλαφυρή, καυστική, εξαιρετική και αριστοτεχνική γραφή, η οποία με εντυπωσίασε και με κέρδισε! Η αφήγηση σε ταξιδεύει τόσο πολύ που ένιωσα ότι έπινα καφέ με την Θεία Μπέμπα ( Οικονόμος του σπιτιού, που γνωρίζει τι γίνεται πίσω από κάθε πόρτα και όχι μόνο ) και μου εξιστορούσε τα γεγονότα, γέλαγα και δεν καταλάβαινα πως περνούσε ο χρόνος και φυσικά ανανεώναμε το ραντεβού μας για την επόμενη φορά. Ήθελα να μάθω για την Ελπινίκη που την συμπάθησα ιδιαίτερα, τον κ. Βασιλάκη , τις Θυγατέρες του και για τον Ντίνο την αδυναμία της Θείας μπέμπας, μα πάνω απ΄ όλα για την ζωή της Θείας Μπέμπας
Η ιστορία μας διαδραματίζεται αρχικά στο αρχοντικό της προκυμαίας, στο λιμάνι τ΄ Αναπλίου και μας οδηγεί μέχρι την Αθήνα και την Ιταλία, την ώρα που στις κουζίνες της Γερμανίας μαγειρεύεται ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Η οικ. Ροδοπούλου εορτάζει την έλευση του Βασιλιά με ταγκό, πίπερμαν ως και σοκολατάκια εκ Φλόκα. Ο κ. Βασιλάκης ευημερεί εκ του εμπορίου και η ευτυχής, πλην άχρηστη, σύζυγος του Ελπινίκη διάγει ζωή χαρισάμενη και κάπως έτσι ξεκινάει η ιστορία μας που αν ήμουν θεατής σε Θεατρική παράσταση θα δάκρυζα από τα γέλια με την μαύρη κωμωδία που θα απολάμβανα, καθώς θα χρειαζόμουν βεντάλια για να ανακουφίζομαι από την συναισθηματική ένταση.

Είναι άκρως απολαυστικό να καυτηριάζονται χαρακτήρες, πολιτικές, κοινωνικές, οικογενειακές καταστάσεις μιας ολόκληρης εποχής καθώς και η υποκρισία της αστικής τάξης, γιατί όλα τα δυσάρεστα γεγονότα γίνονται γλυκόπικρα. Μην ξεχνάτε μετά από μία κηδεία υπάρχει άφθονο γέλιο. Μέσα από όλα τα δυσάρεστα αλλά και ευχάριστα γεγονότα ως αναγνώστρια ένιωσα ότι τα λάθη είναι για τους ανθρώπους. Ο άνθρωπος όσα ξέρει κάνει, όσα μπορεί να κάνει είναι θέλημα ψυχής για να προχωρήσει, αλλά πάνω απ΄ όλα η ευτυχία κρύβεται στα μικρά καθημερινά που σίγουρα δεν είναι δεδομένα! Απολαμβάνεις την ζωή με την καρδιά και τον πόνο τον κάνεις μαξιλάρι και όχι πάπλωμα. Το σ΄ αγαπώ είναι για σένα πάνω απ ΄όλα για να μπορείς να το δίνεις απλόχερα και στους γύρω σου και η ευτυχία, αχ αυτή η ευτυχία δεν ξέρεις πότε θα σου χτυπήσει την πόρτα κλείνοντας σου το μάτι!!!!

[Valentini Georgopoulou · Rating 4 out of 5]

Καλώς ήρθατε στο Ναύπλιο! Καθίστε αναπαυτικά στις θέσεις σας και απολαύστε μια ιστορία που θα σας μεταφέρει σε παλιότερες εποχές, όπου οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θυμούνται, ενώ οι νεότεροι θα γνωρίσουν και θα μάθουν. Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας, μας θυμίζουν ηθοποιούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου σε γνωστούς και αγαπημένους ρόλους.


Καλώς ήρθατε εις την οικία Ροδόπουλου. Ελάτε να σας τρατάρουμε πίπερμαν και σοκολατάκια λικέρ εκ Φλόκα, από τα καλά, όχι τίποτα δευτεράντζες ή ελληνικής προελεύσεως. Την πόρτα του αρχοντικού θα σας ανοίξει ο κύρης του σπιτιού, κύριος με κάπα κεφαλαίο σε όλα του, ο καλοσυνάτος και πάντα υπομονετικός και ευγενικός κ.Βασιλάκης (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος). Να σας συστήσουμε και την πάντα κομψή και αεράτη, αλλά ολίγον ελαφρόμυαλη σύζυγό του, την Ελπινίκη, φανατική συλλέκτρια φτερωτών καπέλων (Μαίρη Αρώνη, στο ρόλο της «Πάστα Φλώρας» στην ταινία «Μια τρελή, τρελή οικογένεια). Συνεχίζοντας με την ίδια ταινία, σας παρουσιάζουμε τις δυο κόρες του ζεύγους, την Νανά και την Αρίστη (βλέπε Κατερίνα Γώγου και Τζένη Καρέζη αντίστοιχα) και το στερνοπούλι, τον υιό Ντίνο που είναι «τέντυ – μπόϋς» και κυνηγάει συνεχώς γυναικείους ποδόγυρους (Κώστας Βουτσάς).


Για το τέλος σάς άφησα την πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, την θεία Μπέμπα, κατά κόσμον Μαρίκα Ρόζη, το γένος Υψηλάντη, υπηρετικόν προσωπικόν, τον ρόλο της οποίας θα υποδυθεί η Ρένα Βλαχοπούλου.


Η θεία Μπέμπα είναι μια γυναίκα χείμαρρος, με μπρίο, τσαχπινιά, έντονο ταμπεραμέντο, σπιρτόζα, δυναμική, ντόμπρα, καλοσυνάτη, συμπονετική, ένας άνθρωπος τόσο ζεστός και δοτικός, γεμάτος από αγάπη, που με περίσσια ευκολία έμπαινε στις καρδιές των άλλων. Και ποιος δε θα ήθελε να έχει μια τέτοια γυναίκα στη ζωή του;


Η χαρούμενη και ανάλαφρη ατμόσφαιρα διαλύεται μεμιάς και όλα αλλάζουν άρδην όταν ξεσπά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι πολυέλαιοι στα σαλόνια θα σβήσουν, τα σουαρέ θα κοπούν μαχαίρι, όλα θα χάσουν την ομορφιά, την λάμψη και την αίγλη τους και οι Ροδόπουλοι θα έρθουν αντιμέτωποι με το μέχρι πρότινος άγνωστο γι’αυτούς άσχημο και σκληρό πρόσωπο της ζωής. Τα γέλια και οι χαρές τερματίζονται και η μυρωδιά του θανάτου διαχέεται παντού.


Και μέσα σε όλα αυτά, η δαιμόνια οικονόμος θεία Μπέμπα, θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα καλά θαμμένο για χρόνια μυστικό. Ένα επτασφράγιστο μυστικό του αρχοντικού, που σαν βόμβα χιλίων μεγατόνων θα ανατινάξει και θα ανατρέψει την ήδη πολύπαθη ζωή της αγαπημένης σε όλους θείας Μπέμπας…


«Η θεία Μπέμπα» είναι ένα βιβλίο γεμάτο συναίσθημα, νοσταλγία, συγκίνηση, αλλά και με άφθονο χιούμορ. Καταστάσεις αστείες, κωμικοτραγικές, διασκεδαστικές, πιπεράτες, λυπηρές, θα απολαύσουν οι αναγνώστες μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση δια στόματος Μπέμπας. Η θεία Μπέμπα μέσα από την ζωή της έρχεται να μας παραδώσει μαθήματα ανωτερότητας και αξιοπρέπειας, ελπίδας, χαράς και αισιοδοξίας. Να μας υπενθυμίσει πράγματα και αξίες που έχουμε ξεχάσει ή προσπεράσει. Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε η ζωή μάς κερνάει άπειρες πίκρες, εμείς όμως με χαμόγελο, ευγένεια, υπομονή και καρτερικότητα θα την τρατάρουμε λικέρ και σοκολατάκια (απ’τα καλά κυρ Στέφανε) για να την γλυκάνουμε. 8 / 10

[Antonia Zaloni · Rating 4 out of 5]

Η θεία Μπέμπα δεν είναι απλά μία καλογραμμένη ιστορία με πολύ χιούμορ.
Η θεία Μπέμπα είναι μία συμπαθέστατη θεία που η μοναξιά ωθεί στην οικεία Ροδόπουλου για να εργαστεί. Όσοι ζήσαμε αντίστοιχες τέτοιες θείες που είτε είχαν υπηρετικό προσωπικό, είτε η ίδια ήταν το υπηρετικό προσωπικό, δεν μπορεί να μη συγκινηθούμε ή και να ταυτιστούμε, τρόπον τινά, με κάποιο από τα πρόσωπα της ιστορίας (είτε είναι η Αρίστη, είτε είναι ο Ντίνος, "το χρυσό μου").
Ωστόσο, κεντρικό πρόσωπο παραμένει ο "αφανής ήρωας" ήτοι η θεία Μπέμπα. Παράλληλα με τα όσα διαδραματίζονται στην οικία Ροδόπουλου, η θεία Μπέμπα εξιστορεί την ιστορία της, μιλάει για τα παιδιά της που ζούνε πλέον μακριά αλλά και τους γονείς της, που έχει χάσει πριν χρόνια.
Μέσα στις δυσκολίες του πολέμου ξέρει να εστιάζει σε όσα έχουν πραγματική αξία και όταν πληροφορείται πως ο Φωτάκης, ο φαρμακοποιός, πήγε στην Ιταλία σε Σανατόριο και όχι για μία κληρονομιά, όπως είπε, αρχίζει να του γράφει και να νιώθει μία κάποια εγγύτητα μεταξύ τους, όπως μόνο η απόσταση ξέρει.
Η αποκάλυψη της δικής της ταυτότητας/ύπαρξης μέσα από το ημερολόγιο της Βαρβάρας θα ταράξει τα νερά και η Μπέμπα θα συνειδητοποιήσει πως διόλου τυχαία δε βρέθηκε να εργάζεται στο συγκεκριμένο σπίτι, παρά το ότι ο Βασιλάκης της ζητά να μείνει κρυφό. Ίσως να είναι η δειλία του που ωθεί την Μπέμπα να σκεφτεί πως "δεύτερη ζωή δεν έχει" και να αρχίσει στα ταξίδια με τον Φωτάκη, μετά την ανάρρωση και την επιστροφή του στο Ναύπλιο.
Δεν είναι μόνο ο τρόπος γραφής, που θυμίζει προφορικό λόγο, που κάνει την Μπέμπα τόσο οικεία, όμως. Είναι και η ξεχωριστή οπτική της, καθώς σπάει πολλά στερεότυπα και με έναν μοναδικό τρόπο εστιάζει πάντα στην ομορφιά της ζωής - πράγμα που φαίνεται και με την υπέροχη προσφώνηση για τα εγγόνια της: "τα σπάνια".
Το vintage μυθιστόρημα της Ι. Μπάρακλη είναι ανάλαφρο και γλυκό ενώ μου θύμισε σκηνές και βιώματα της ξεχωριστής θείας της μητέρας μου, της Μπεμπέκας - που αν δεν συνδύαζε παλτό, τσάντα, παπούτσι και ομπρέλα δεν έβγαινε από το σπίτι. Κι ας είχε χρόνια πια που δεν είχε την Αθανασία, την ψυχοκόρη, μόνιμη στο σπίτι.
Το αξιοσημείωτο (ας παραδειγματιστούμε με χάρη) είναι πως αμφότερες τη ζωή τους την έζησαν!
Ένα feelgood μυθιστόρημα που ενώ φαίνεται απλοϊκό δεν είναι.

[Amaryllis Skourla · Rating 5 out of 5]

Μια παλιά ελληνική ταινία σε βιβλίο!

Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία ελληνικής λογοτεχνίας που στην ουσία ακολουθούν απλώς τα γεγονότα στις ζωές μίας οικογένειας. Ήταν σχεδόν όλα ίδια και απλώς δεν τα επιλεγω πια.

Η συγκεκριμένη ιστορία όμως ακολουθεί την Θεία Μπέμπα και την ζωή της ως οικονόμος στην οικία των Ροδοπουλέων, μίας αξιοσέβαστης και πλούσιας οικογένειας του Ναυπλίου και ο τρόπος που είναι γραμμένη σε ρούφα στις σελίδες του βιβλίου και σε αναγκάζει να γίνεις μέλος κι εσύ αυτής της οικογένειας.

Η θεία μπέμπα, που της έχει μείνει το παρατσούκλι ,στην ουσία, μπέμπα ως μοναχοκόρη και αρκετά χαϊδεμένη από τους γονείς της, είναι η θεία που θα θέλαμε όλοι να έχουμε.

Περιποιητική, ψυχοπονιάρα, αξιαγάπητη, δίκαιη και λιγάκι μπροστά από την εποχή της θα έλεγα εγώ. Έμεινε χήρα νωρίς και οι δυο γιοι της έχουν φύγει ο ένας στα καράβια, ο άλλος για σπουδές.

Οπότε αντί να κάθεται μόνη στο σπίτι της να μαραζώνει, έπειτα από πρόσκληση της μαμάς της οικογένειας, πήγε κοντά στην οικογένειά Ροδοπουλέων για να βοηθά τον γιο και την νέα τους νύφη. Η νύφη ολίγον στον κόσμο της και με χόμπι την συλλογή καπέλων δεν είχε ιδέα από νοικοκυριό. Τα τρία παιδιά που έφερε στον κόσμο, η θεία Μπέμπα της τα μεγαλώνει σαν δικά της.

Η μεγάλη κυρία Ροδοπούλου, ο γιος και η νύφη της, τα τρία τους παιδιά και οι υπόλοιποι εσωτερικοί ή εξωτερικοί υπάλληλοι της οικογένειας, καθώς διατηρούν και το πρώτο κατάστημα της περιοχής με ηλεκτρονικά είδη, περιτριγυρίζουν την Μπέμπα μας και αν προσθέσουμε στο μείγμα και τον φαρμακοποιό που χρόνια είναι κολλημένος μαζί της έχουμε μια αξιάπητη και αστεία πολλές φορές ιστορία που όμως όταν φτάνουν τα χρόνια του πολέμου μας μεταφέρει την ζοφερή πραγματικότητα όλων και πόσο διαφορετικά επηρεάζει τον καθένα από αυτούς. Όλες οι λεπτομέρειες, οι εικόνες και οι περιγραφές είναι συνταρακτικές.

Το βιβλίο αυτό το διάβασα αρχές Φεβρουαρίου, ήρθε στα χέρια μου από τα βιβλιοταξίδια και μου άρεσε αρκετά.
Τελείως διαφορετικό από ότι διαβάζω συνήθως αλλά σίγουρα θα το ξαναδιάβαζα!

[Starboookk Athina · Rating 5 out of 5]

Καλημέρα σε όλους! Καλώς ορίσατε στο αρχοντικό της οικογένειας Ροδόπουλου. Ο Βασιλάκης, η Ελπινίκη και τα τρία τους τέκνα σας υποδέχονται και σας κερνούν φοντάν και λικεράκι
Μια όμορφη ιστορία ξετυλίγεται στο μακρινό 1935 με φόντο το Ανάπλι, το γραφικό Ναύπλιο. Αφηγήτρια της ιστορίας είναι η πανέξυπνη θεία Μπέμπα, η πρώην οικονόμος του σπιτιού. Χήρεψε και μόλις τα παιδιά της έφυγαν να αναζητήσουν την τύχη τους μακριά, η μητέρα του Βασιλάκη της πρότεινε να μείνει στην οικία τους. Η αγκαλιά της ανοιχτή για όλους και λίγο περισσότερο για τον Ντίνο, το στερνοπούλι της οικογένειας! Κάποια στιγμή θα ανακαλύψει ένα καλά κρυμμένο μυστικό! Αρχηγός της οικογένειας είναι ο Βασιλάκης, μεγαλέμπορος στο επάγγελμα, γλεντζές, ανοιχτοχέρης και ευγενικός. Σύζυγός του, η ξιπασμένη Ελπινίκη. Το ταλέντο της περιορίζεται στη συλλογή φτερωτών καπέλων. Ζουν μια άνετη και όμορφη ζωή με σουαρέ και δεξιώσεις. Όμως ο Β' παγκόσμιος πόλεμος είναι προ πυλών. Πώς θα επηρεάσει τις ζωές των ηρώων μας;
Ήταν ενα πραγματικά απολαυστικό βιβλίο. Γέλασα σε πολλά σημεία. Ειδικά το ζεύγος Βασιλάκη-Ελπινίκη ήταν πραγματική απόλαυση. Μου θύμισε κωμικά θεατρικά ζευγάρια μιας άλλης εποχής. Η θεία Μπέμπα με συγκίνησε πολύ. Ήταν το στήριγμα της οικογένειας, η θεία που όλοι θα θέλαμε να έχουμε και να μας διηγείται ιστορίες από τα περασμένα! Μέσα από την αφήγησή της θα πάρουμε μία εικόνα για την κοινωνία της εποχής! Για τα γλέντια, τις εξορμήσεις, τις πολιτικές πεποιθήσεις, τις κακουχίες αλλά και για την ζωή μετά τον πόλεμο! Τα ταξίδια, τις επαγγελματικές ευκαιρίες! Η θεία Μπέμπα θα σας κλέψει την καρδιά.
Επιβάλλεται να το διαβάσετε παρέα με ένα σοκολατάκι (ή και περισσότερα 😂) και ένα λικεράκι μέντα

[Kristi · Rating 5 out of 5]

Υπάρχουν βιβλία που σε κάνουν να γελάς.
Και υπάρχουν κι εκείνα που σε συγκινούν.
Η θεία Μπέμπα καταφέρνει και τα δύο-και μάλιστα αβίαστα 💛

Η συγγραφέας, μας συστήνει έναν χαρακτήρα αυθεντικό, αυθόρμητο και larger than life. Η θεία Μπέμπα δεν είναι απλώς μια κωμική φιγούρα· είναι η θεία, η γιαγιά, η γειτόνισσα που όλοι έχουμε (ή θα θέλαμε να έχουμε). Λέει τα πράγματα όπως είναι, χωρίς φίλτρα, με χιούμορ και τρυφερότητα.

Μέσα από μικρές ιστορίες και καθημερινές στιγμές, το βιβλίο μιλά για οικογένεια, μνήμη, δεσμούς και απώλειες. Διαβάζεται μονορούφι, αλλά σε βρίσκει απροετοίμαστο γιατί εκεί που γελάς, ξαφνικά συγκινείσαι.

Ένα βιβλίο-αγκαλιά, από τα πλέον αγαπημένα μου.

[Evdoxia Pantazi · Rating 3 out of 5]

3.7/5
Μια όμορφη ανάμνηση μιας ζωής και δυο ανθρώπων που δέθηκαν ανεξαρτήτως από την ηλικία ή αν υπήρχε συγγένεια μεταξύ τους. Πως τελικά ο θυμός και τα αρνητικά συναίσθηματα μπορεί να μας κυριεύουν αλλά δεν μας καθοδηγούν. Πως μάλλον αν αφήσουμε την αγάπη να μας καθοδηγήσει εχουμε πολύ περισσότερα να κερδίσουμε και κυρίως να ζήσουμε!! Αυτό είναι που παίρνω μαζί μου από αυτό το βιβλίο και να τολμάμε.

[Alexander Stamelos · Rating 2 out of 5]

Κουραστικό, βαρετό, προβλέψιμο.

Αν και στις πρώτες σελίδες έβγαζε ένα νοσταλγικό άρωμα στην συνέχεια το άρωμα ξεθύμανε και μας κέρασε μια απίστευτη κουραστική και προβλέψιμη (όπως αποδείχτηκε) ιστορία
Πολλοί οι (δευτερεύοντες) χαρακτήρες που σε μπέρδευαν με την όλη ιστορία.

Αν δεν είχε τόσες αχρείαστες σελίδες και αν δεν μπαινόβγαιναν χαρακτήρες στην ιστορία τότε θα ήταν πολύ πιο ελκυστικό.

[Fenia · Rating 4 out of 5]

Ένιωσα σαν να μου διηγούνταν η γιαγιά μου, τη ζωή της στο μακρινό τότε. Την ιστορία διηγείται η θεία Μπέμπα. Μιλάει για τη δική της ζωή σε μια Ελλάδα χωρίς πόλεμο με δόξες και σε μια Ελλάδα με πόλεμο! Πολύ όμορφη ιστορία, πολύ ρεαλιστική, πολύ αληθινή. Ωραία γραφή με γλώσσα και φρασεολογία του '40

[Christos Alexandropoulos · Rating 4 out of 5]

Με μια ανάσα διαβάζεται η θεία Μπέμπα .. ένας χαρακτήρας που τα κάνει να φαίνονται όλα πιθανά και εύκολα . Σαν όσο το διαβάζεις να παίζει μουσική από ένα πικαπ . Η Ισμηνη Μπαρακλή γράφει για μια εποχή που δεν την έχει ζήσει , σαν να την έχει ζήσει ! Απολαυστικό!

[Mina · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που δεν θες να τελειώσει!! Κάτι σαν εύθυμο χρονογράφημα εποχής, κάτι σαν παλιά ελληνική ασπρόμαυρη ταινία που τη βλέπεις κάθε φορά με νοσταλγία!! Το χιούμορ που αποκαλύπτουν οι σκέψεις και τα λόγια της θείας Μπέμπας... ευφυές!!

[Tasos Michailidis · Rating 5 out of 5]

Ένα πολύ ωραίο και ευχάριστο βιβλίο, σε ταξιδεύει σε μια άλλη Ελλάδα, η οποία έχει χαθεί ανεπιστρεπτί. Πολύ ωραία γραφή, σε κάνει να νιώσεις οικεία τους χαρακτήρες και το κλίμα της εποχής που διαδραματίζεται το βιβλίο. Αξίζει!

[Dora VL · Rating 5 out of 5]

Είναι ένα αξιολάτρευτο βιβλίο με την ιδιαίτερη φωνή της πρωταγωνίστριας να μας συνοδεύει σε όλη την διαδρομή! Μου άρεσε που η συγγραφέας επέστρεψε σε ένα χιουμοριστικό τρόπο αφήγησης.

[Anthoula · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο, γλυκό, νοσταλγικό, ανθρώπινο

[Ifigenia · Rating 4 out of 5]

Αστείο, διασκεδαστικό, συγκινητικό, ανθρώπινο, μα πάνω απ'όλα απολαυστικό!!!!

[Antonia Gargouta · Rating 5 out of 5]

Δροσερό, γρήγορη πλοκή, πολλές εικόνες μια άλλης εποχής...όταν ξεκινάς την ανάγνωση είναι σαν να βάζεις ζώνη και να ταξιδεύεις μέσα σ αυτό...απλά υπέροχο

[Marialena Hatziioannidi · Rating 4 out of 5]

Ένα ευχάριστο ανάγνωσμα για την αρχή της χρονιάς!
Μια οικογενειακή ιστορία καλά τοποθετημένη στο ιστορικό πλαίσιο της εποχής, αφήνοντας το όμως να περνάει κάπως "ξώφαλτσα" ώστε να μη χαρακτηρίζεται το βιβλίο ως ιστορικό μυθιστόρημα. Χρονογράφημα ναι, καλογραμμένο σίγουρα, δε θα χάσετε το χρόνο σας διαβάζοντας το αλλά και ούτε θα προβληματιστείτε ιδιαίτερα.

[Marikaity · Rating 5 out of 5]

Πολύ αστείο βιβλίο, πολύ γλυκό και νοσταλγικό!! ❤️Περνάς ευχάριστα την ώρα σου, διαβάζεται εύκολα και γρήγορα