Anke Hoffman wordt gewurgd in haar woonkamer en de politie gaat ervan uit dat ze haar moordenaar kende. Maar wie wilde deze jonge vrouw dood? Anke was geliefd, altijd in de weer voor een ander, altijd goedgemutst. Of zo leek het toch.
In een dorpje waar iedereen elkaar kent, ontmoeten we de mensen uit haar leven. Mensen van vlees en bloed, met hun eigen geheimen. Iedereen zou haar moordenaar kunnen zijn. Kun je de ander ooit helemaal vertrouwen?
De dood van Anke Hoffman is het eerste boek in een nieuwe reeks: ‘Noodlot’. Centraal staat telkens een noodlottige gebeurtenis. Dat ene moment waarop alles kantelt.
****# of hoe je een goeie vloek ook typt! Ik los niks, maar potverdikke, als je houd van boeken met plot twisten, die je in je greep houden van begin tot einde, dan is dit zeker een aanrader!! Piet, je deed het maar weer....je bent toch al bezig aan de volgende van deze Noodlot serie???!!! Je blijft voor mij de TOP auteur van eigen bodem!
Al "Piet Baete" fan van het eerste boek en dat blijft!!! Wat een goed boek zeg ! Het is meeslepend vanaf de eerste blz. Schitterend geschreven in een speciale schrijfstijl met een mix van spanning en drama. En wat een zalig einde maar f***k eentje die hard aankomt en lang zal blijven hangen. Topthriller dus...ik kijk vol ongeduld uit naar een volgend deel.
Smoking gun Piet Baete is een Vlaamse schrijver die met ‘De dood van Anke Hoffman’ al lang niet meer aan zijn proefstuk bezig is. Thrillers als ‘Poker’, ‘Vrijdag de 14de’, ‘Het Laatste Woord’ doen zeker een belletje rinkelen. Als scenarist zette hij mee zijn schouders onder succesvolle reeksen als ‘Galaxy Park’ (voor de jeugd), ‘Spitsbroers’ en ‘Professor T’. Met ‘De dood van Anke Hoffman’ geeft hij de aftrap voor een nieuwe serie die hij ‘Noodlot’ doopt. In de boekhandel is de felgele cover van het boek je zeker al in het oog gesprongen. Van een blikvanger gesproken! ‘Amor omnia vincit’ is tegelijkertijd het begin én het einde van dit fictieve verhaal. Zal ondanks de moord op Anke Hoffman de liefde uiteindelijk overwinnen? Anke Hoffman is dood. Vermoord. Vrijwel onmiddellijk doorprikt de auteur het positieve beeld dat van Anke wordt gegeven op de achterflap. Ze lijkt amoreel, egoïstisch en gaat door het leven als een olifant in een porseleinenwinkel. Hoe schat je de geestesgesteldheid in van iemand die een benefiet organiseert ten voordele van de moordenaar van haar eigen en Paulines ouders? Het plot start negen uur voor de dood van Anke. Na de dood van de jonge vrouw focust het verhaal op de verhoren en worden de gangen van de andere personages nagegaan vóór, tijdens en in de uren, dagen en weken na de misdaad. Wie wou haar dood? Waarom? Wie heeft wie of wat gezien? In een ander leven is Piet Baete analist van rechtszaken en misdrijven. Die analytische aanpak implementeert hij in ‘De dood van Anke Hoffman’ die algauw leest als een nauwgezette reconstructie van de omstandigheden rond het misdrijf. Tijdens de verhoren afgenomen door hoofdinspecteurs Luyck en Scantorium worden de personages uit de entourage van Anke op de rooster gelegd. De personages, hoewel ze het achterste van hun tong niet willen laten zien, geven zichzelf steeds meer bloot. Het wordt steeds duidelijker hoe ze in het leven staan; wat hen drijft; welke hun angsten zijn; waarom ze het hoe langer hoe moeilijker hadden met ‘een Anke die alleen deed wat Anke wou’. Wantrouwen, leugens, bedrog en manipulatie voeren de boventoon. Verdachtmaking op verdachtmaking. ‘Red je vel’ next level! Iedereen heeft wat te verbergen; iedereen zou het kunnen gedaan hebben. Zonder enige uitzondering maken ze emoties los. Eén personage is wel heel goed in het op de zenuwen werken van de lezer! De verhoortechnieken vallen op door hun eenvoud: korte vragen en korte antwoorden. Heel realistisch! In hun pogen om de waarheid rond de dood van Anke Hoffman te achterhalen en leugens te detecteren, fileren de speurders elk antwoord. Droge kost, denkt u dan? Helemaal niet! ‘De dood van Anke Hoffman’ is filmisch geschreven en bevat mooie metaforen - het schaakspel en het chassis zijn mijn favorieten! – die de thriller extra kleur geven. Heel vlug stapt de lezer de virtuele verhoorkamer binnen. Door de wand van spiegelend glas observeer en luister je mee terwijl de verdachten de revue passeren. De verteller blijft het plot goed in de hand houden. Via Luyck en Scantorium analyseert hij woorden en emoties, probeert hij waarheid en leugen aan het licht te brengen. Hij hoort, ziet, weet alles. Zelfs informatie die enkel gekend is door één personage, blijft niet geheim voor hem. Maar wie is de dader? Komt er gerechtigheid voor Anke Hoffman? Met ‘De dood van Anke Hoffman’ start Piet Baete zijn Noodlot-serie met een knap geschreven whodunit waarin hij zijn skills als analist van gerechtszaken en misdaden aanwendt in het ontrafelen van een fictieve moordcase.
Je merkt het talent van Piet Baete als scenarioschrijver, iets wat hij al eerder deed voor verschillende tv-series (Professor T, Familie, Aspe), en in dit verhaal komt dit heel duidelijk naar voren. Dit werd echt geschreven alsof het een aflevering is van een of andere tv-serie, met vele twists en plotse ontboezemingen en revelaties van personages en dit alles leidt uiteindelijk tot de ontknoping van het hoe en waarom van de moord op Anke Hoffman.
Ik volg de schrijver al redelijk lang, van kort na zijn beginperiode als schrijver, en merk wel een evolutie op in zijn werk waarbij het voormalig vermelde scenario schrijven zeker invloed heeft gehad op zijn huidige werk. (Ik weet zelfs nog van een periode waarbij hij het schrijven van boeken volledig wou opgeven)
Noodlot is een belangrijk thema in deze serie (waar het ook naar is genoemd) en een hoop toevalligheden leiden naar een heel noodlottige dood van, in dit geval, Anke Hoffman die al heel wat noodlot en pijn heeft gekend. Samen met haar zus Pauline verloor ze al op jonge leeftijd beide ouders door een auto-ongeval, maar de dader ervan heeft ze vergeven. Ze organiseert zelfs een heuse benefiet voor hem, nadat hij het gevang verlaat, tot ergernis van haar zus. Ondertussen zijn er nog een paar affaires in het leven van de Hoffmans die de zaak er niet makkelijker op maken en speelt Faye, eigenaar van een koffiehuisje en bakster van ‘de lekkerste taarten’, een spelletje dat ook noodlottige gevolgen kent.
Inspecteurs Luyk en Scrantorium worden op de zaak gezet en hebben hun handen vol om de zaak op te lossen!
Dit verhaal leest vlot, snel en kan met de nodige twists de aandacht van de lezer vasthouden. De personages zijn geloofwaardig genoeg neergezet. Het thriller element zou van mij nog ietsje meer aanwezig mogen zijn geweest. De moord op Anke is brutaal maar werd ook niet zodanig beschreven dat je met de handen voor je ogen zult zitten…
De dood van Anke Hoffman is het eerste boek in een nieuwe reeks, Noodlot. Centraal staat telkens een noodlottige gebeurtenis. Dat ene moment waarop alles kantelt.
Anke organiseert een benefiet voor de man die tien jaar geleden haar ouders heeft gedood in een noodlottig auto-ongeluk omdat hij in haar ogen onschuldig zou zijn. Maar was dat ook zo? De benefiet loopt uit op een fiasco en diezelfde avond nog wordt Anke dood aangetroffen in haar woonkamer. Inspecteurs Léon Luyck en Ingeborg Scantorium krijgen de zaak toegewezen in de hoop dat ze zo snel mogelijk de dader weten te vinden.
De verhoren gaan van start en ondertussen wordt iedereen een verdachte in de zaak. Het wantrouwen tussen alle familieleden groeit en de intriges komen aan het licht. En als geen ander weet de auteur dit op een manier te beschrijven waarbij geen letter te veel neergezet wordt.
Je waant je in een filmische omgeving waarbij je zelf schematisch te werk gaat in het wegstrepen van enkele verdachten. En toch weet ook hier Baete je weer te verrassen met een wending die je niet zag aankomen.
Ons geduld werd een aantal jaar op de proef gesteld aangezien zijn laatste boek in 2017 verscheen onder de titel Het laatste woord. Gelukkig waren het niet daadwerkelijk zijn laatste woorden en is De dood van Anke Hoffman het wachten meer dan waard geweest. Wetende dat het tweede boek in deze serie medio april wordt verwacht met als titel Superhelden sterven niet is dat in ieder geval al een mooi vooruitzicht.
Het boek staat op Hebban gecalogeerd als feelgood, maar zo zou ik het zelf niet beschrijven. Er sterft tenslotte iemand een gewelddadige dood en vrolijk word je daar niet echt van, zeker al niet als je gaandeweg ontdekt dat ze eigenlijk niet zo'n gelukkig leven geleid leven heeft en slechts weinig mensen haar echt zullen missen. Ik heb lang getwijfeld of ik het boek 2 of 3 sterren zou geven, maar het boek hield me bezig en ik keek er naar uit om verder te kunnen lezen, dus wat mij betreft is het zeker zijn 3 sterren waard. Wat voor mij ook nieuw is, was de Vlaamse schrijfstijl. Je leest als het ware de spreektaal in de dialogen wat het zeer vlot leesbaar maakt. Je slaagt snel pagina na pagina om en wordt voortdurend op het verkeerde been gezet, met uiteraard nog een verrassende wending op het einde. Zeer leuk om te lezen!
Ingredienten om een boek te schrijven: Men neme 1 moord, enkele diefstallen, vele iedereen slaapt met iedereen, nog veel meer seks, en tot slot vele enorme ongerijmdheden (ik denk dat de schrijver zijn boek zelf niet heeft herlezen want er staan onverklaarbare fouten in) en ook nog een open einde... en je hebt een boek geschreven. Of dat ook nog een goed boek is, is als "to be or not to be, that's the question"! Het heeft mij helemaal niet kunnen boeien! Waarom 2 sterren: de 1ste ster is de prijs van het boek (6 euro) en de tweede ster is omdat het schrijfsel vlot leesbaar is (als men er geen vragen bij stelt). Kortom: een boekje om ergens op vakantie in een ligzetel aan het zwembad te lezen en liefst in het hotel achter te laten om de volgende gasten te foppen...
This entire review has been hidden because of spoilers.
5/10 De auteur schrijft scenario's voor politieseries genre Witse, Heterdaad, Flikken, Aspe en Professor T. Van die reeksen van 13 afleveringen in een seizoen. Je zou kunnen zeggen dat hij scenarieel schrijft. En dat is goed voor de acteurs en iedereen die actief betrokken is bij zo'n productie. Maar dat zijn geen romans. Ook deze niet. Echt slecht was het niet, maar de mayonaise pakte niet en ik zag heel de tijd scènes uit Vlaamse krimi's voor mijn ogen die snel snel moesten ingeblikt worden.
Ik vind het moeilijk om dit boek te beoordelen qua sterren. Het leest heel vlot, zoveel is zeker. In de dialogen wordt soms spreektaal gebruikt, wat ze erg menselijk maakt; alleen maakt het feit dat het dan neergeschreven is het toch wat onnatuurlijk. In het boek gebeurt heel veel. Dat maakt het uiteraard boeiend, maar het is ook zó veel dat het wat onwaarschijnlijk wordt. Vandaar moeilijk te beoordelen. Je ziet het einde niet van mijlenver aankomen, dat is zeker positief.
Opnieuw zet hij je op een verkeerd been en is het boek uit zonder dat je het weet. Een einde die je niet verwacht en toch wel wat onterecht aanvoelt. Het verhaal heeft me een paar dagen meegesleurd van smorgens voor mijn vroegdienst tot uurtjes na mijn vroegdienst. Nu spannend wachten op het 2de boek van deze serie. Zeker een must read!
Piet Baete - een auteur/scenarioschrijver die weet wat spanning is. Dit boek was doorspekt met plottwists waardoor je als lezer een paar keer op het verkeerde spoor werd gezet. Hoewel het boek zeer vlot leest vond ik het taalgebruik niet altijd zo fijn (hadt ge, vondt ge…) en stoorde ik met ook wat aan de naam van één van de hoofdinspecteurs (Scantorium).
Dit was het eerste boek dat ik van Piet Baete gelezen heb. Waauw! Leest zo vlot en je wordt constant op het verkeerde spoor gezet. Uitgelezen op 1 avond, ik kon het niet wegleggen. Op naar het volgende deel in deze serie.
Ingelezen als luisterboek. Interessant verhaal met typisch lelijke West-Vlaamse kantjes. het enige waar ik het moeilijk mee had was het gebruik van de ge- en gij-vorm.