Vanaf hier kun je de hele wereld zien

by Enne Koens, Maartje Kuiper (Illustrator)

Vanaf hier kun je de hele wereld zien van Enne Koens is een prachtige jeugdroman over identiteit en familie. Van de auteur van o.a. Die zomer met Jente (Vlag en Wimpel 2020) en Ik ben Vincent en ik ben niet bang (genomineerd voor de Deutscher Jugendliteraturpreis 2020).

Op een dag vindt Dena – of Deetje, zoals iedereen haar noemt – een brief. Hij is van iemand die iemand heel erg mist. Deetje is vastbesloten de brief te bezorgen aan de juiste persoon. Dat blijkt minder makkelijk dan ze denkt en dus schakelt ze de hulp in van haar slimme vriend Vito en haar buurjongen Kevin. Zonder dat ze het doorheeft, zoekt ze naar die ene missende schakel in haar eigen leven. Overal zijn aanwijzingen, en elk antwoord levert meer vragen op. Uiteindelijk leidt alles naar het mysterie van haar eigen afkomst…

Enne Koens schrijft intrigerende, originele jeugdromans over thema’s die kinderen in het hart raken. Vanaf hier kun je de wereld zien is geïllustreerd door Maartje Kuiper (bekroond met een Vlag en Wimpel van de Penseeljury 2020)

‘Enne Koens schrijft het op in zorgvuldige zinnen, raak en invoelbaar.’ Het Parool

216 pages, Hardcover

First published January 1, 2021

About the author

Enne Koens schrijft drama, proza en liedjes. Theater schreef ze onder andere voor theatergroep Artemis, theatergroep Max, De Toneelmakerij en het Gasthuis. Ook vulde ze twee zomers de Studio 7 tent op De Parade met haar eigen muziektheatergroep ‘Het Paleis voor Volksvlijt’. In 2004 won ze de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs voor het toneelstuk Skills. Verschillende teksten zijn te verkrijgen op www.theaterboek.nl.

In 2007 verscheen haar eerste roman: Tot alles gezegd is. In 2011 lag de YA-roman Vogel in de winkels, waarmee je de Jonge Jury Debuutprijs in de wacht sleepte. In 2013 verscheen het veelgeprezen Sammie en opa. Een ontroerend voorleesboek voor 7 jaar en ouder. Een nieuw jeugdboek, genaamd Hotel Humus, is in de maak.

Reviews

[Ria]

Een boek van Enne Koens pak je op als je er de volle aandacht aan kan geven. Een paar bladzijden lezen als je maar even tijd hebt werkt niet, want je wil dóór om echt in het verhaal te wonen. ‘Deetje’ reisde bijna liefkozend weken mee van stoel naar nachtkastje. Tot deze week die paar bladzijden ineens een heel boek werden. Door zinnen als ‘Als je ons zou omdraaien bij memory, dan was je beurt zeker voorbij.’, ‘Zij wil alles handig, nuttig, netjes op tijd en op de goede plek. Ik wil alleen maar dansen, mijn hart zo open als een winkeldeur op koopzondag.’ is je aandacht gevangen.

Deetje denkt dat zij en haar moeder niet bij elkaar horen, want een moeder weet toch hoe ze het haar van haar dochter moet vlechten? De gevonden brief bij de brievenbus met ‘retour afzender’ en waarin geschreven staat ‘gemis’ is de aanleiding voor zowel de zoektocht van de afzender of de ontvanger als de zoektocht van Deetje naar haar afkomst.

Door de ontmoetingen met buurtbewoners en hun verhalen leer je de leefomgeving van Deetje kennen. Een multiculturele buurt waarin ook haar beste vriend Vito woont waarmee ze alles bespreekt en Kevin die op dezelfde school zit. De genoemde brief is de leidraad in het verhaal, haar bevindingen schrijft ze in een schrift en daar komt allengs steeds vaker een persoonlijke reactie bij. Deetje wil weten hoe haar moeder aan een kind kan komen die een kleur als karamel heeft. Vooral als er wordt gezegd dat zij en haar moeder totaal niet op elkaar lijken. Wie is haar vader? Wat verzwijgt haar moeder? Ze gaat op zoektocht in huis en vindt een paar aanwijzingen die nog meer vragen opwerpen.

Vito en Deetje ervaren dat iedereen een eigen verhaal heeft. Verhalen waarin de terugkerende factor missen is van iets of iemand. Het verhaal van de meester die uit zijn land is gevlucht door bombardementen maakt indruk op hen: ‘Je mag in mijn land niet zeggen wat je wil’. Ook het verhaal van de man die enorm heeft gehamsterd is anders dan ze verwachtten en het verhaal van vriend Kevin kan herkenbaar zijn. Diverse ontmoetingen en afwegingen later komt de gevonden brief bij een verhaal. Hierbij zijn beschreven vriendschappen en ontmoetingen het sterkst, de ontknoping van haar eigen zoektocht verrast iets minder. De inventieve onderzoekende 9-jarige Deetje steelt intussen je hart, laat je lachen en aandachtig lezen.

Het mooie doorlopende omslag van Maartje Kuiper is een goede weergave van titel en verhaal. De flat en haar woonomgeving, Deetjes wereld. Ieder hoofdstuk begint en eindigt met een kleine passende illustratie. De soepelheid van de bladzijden, de totale vormgeving en de mooie zinnen in een vloeiende vertelwijze dragen bij aan een zeer fijne leeservaring.

In ‘Vanaf hier kun je de hele wereld zien’ staan familie, vrienden en verhalen rondom missen centraal. De wereld van Deetje is niet groot en toch lijkt het of je de hele wereld ontmoet in alle afzonderlijke verhalen. Na ‘Ik ben Vincent en ik ben niet bang’ de meest mooie Koens. Een aanrader voor goede lezers vanaf 9/10 jaar.

[Marijn Schafer · Rating 4 out of 5]

Deetje vindt een brief en gaat bij haar in de buurt op zoek naar de geadresseerde. Ze woont in een multiculturele flat en je krijgt bij elk bezoekje dat ze aflegt een kijkje achter de deur. De buurt en haar bewoners worden door de ogen van Deetje heel warm omschreven, ook als je als volwassene door hebt dat het best een probleemwijk is.
Uiteindelijk gaat de zoektocht van Deetje, die vermoedt dat ze geadopteerd is, vooral over haarzelf en haar eigen familie.
Mooi sympathiek verhaal over zoveel verschillende mensen met net zoveel sores, verschillende omgangsvormen en thuissituaties en ook net zoveel plezier.
Enige wat me stoort is dat Deetje negen is, maar absoluut niet de stem van een 9-jarige heeft.

[Belinda Vlasbaard · Rating 4 out of 5]

4,25 sterren - Nederlandse hardcover

Op een dag vindt Dena, of Deetje, zoals iedereen haar noemt, een brief. Hij is van iemand die iemand heel erg mist.

Deetje is vastbesloten de brief te bezorgen aan de juiste persoon. Dat blijkt minder makkelijk dan ze denkt en dus schakelt ze de hulp in van haar slimme vriend Vito en haar buurjongen Kevin.

Zonder dat ze het doorheeft, zoekt ze naar die ene missende schakel in haar eigen leven. Overal zijn aanwijzingen, en elk antwoord levert meer vragen op.

Uiteindelijk leidt alles naar het mysterie van
Haar eigen afkomst.

Dit dyslexie vriendelijke boek is gemaakt met het dyslexieletter font en maakt het dyslecten makkelijker om te lezen en met minder fouten, met als doel het leesplezier te behouden.

[Catalina]

(boeken voor het werk tellen ook, toch?)

[Frauke Velle · Rating 4 out of 5]

LEESJURY 10-12j: Dit boek zou door een kind kunnen geschreven zijn, alsof Dee haar eigen gedachten neerpende. Dit verhaal is de zoektocht naar wie ben ik? Naar de waarheid. Via allerlei kronkels, nieuwe stiekeme zoektochten, overleg met iedereen behalve de ene persoon die haar de antwoorden kan geven ;) Toch is dat waar dit verhaal om gaat en prachtig mee eindigt. Moeder en dochter komen uiteindelijk samen, praten, vinden een manier om dichterbij elkaar te komen en eindigen op een hoopvolle noot. De zoektocht is nog niet afgelopen, maar deze ene keer vind ik een open einde niet zo erg!

[Yvon · Rating 5 out of 5]

Het verhaal wordt vanuit Dee verteld op een manier waardoor je er meteen helemaal in zit. Een zoektocht naar wie ze zelf is en naar haar familie. Mooi verteld en goede karakters neergezet. Je leert de veelzijdige personages in de flat kennen en daarbij ook hun achtergrond. Niet alles is wat het lijkt, komt steeds terug. De illustratie op de voorkant en de kleine illustraties in het boek zijn mooi getroffen.

[Lisanne · Rating 5 out of 5]

Geheimen over wie je bent, zelf op onderzoek uit gaan, vragen durven stellen, relatie met je moeder verbeteren.

Heel klein beetje aangestipt : complotdenken en vluchten/eenzaam zijn.

Mooie zin :

Als je ons zou omdraaien bij memory, was je beurt zeker voorbij.

Kevin gedraagt zich als popcorn.

Voor mij niet zo'n aantrekkelijke kaft, maar tekeningetjes binnenin vind ik juist erg mooi.

[Maaike de Vries · Rating 5 out of 5]

Vanaf hier kun je de hele wereld zien - Enne Koens
De wereld van Dee is klein en veilig. Ze kent iedereen in de flat waar ze woont, haar twee beste vrienden wonen dichtbij. Ze kent de slager, de postbode, de oudste bewoner. Maar ze weet eigenlijk heel weinig over zichzelf en de wereld die ze kan zien vanaf de hoogste verdieping.

Wat is daar allemaal? Wie of wat was haar moeder voordat zij er was? Dee woont alleen met haar moeder, die haar niks vertelt over vroeger. Al twee jaar vraagt ze zich af waarom ze er zo anders uit ziet: in alles zijn ze zo verschillend, uiterlijk en innerlijk. Hoe kan dat nou? Ze móet wel geadopteerd zijn. Maar haar moeder ontkent als ze er naar vraagt.

“Zij is klein. Ik ben lang. Zij is blond, ik heb kleine donkere krullen. Zij heeft een lichte huid en ik een donkere. Zij wil alles handig, nuttig, netjes, op tijd en op de goede plek. Ik wil alleen maar dansen, mijn hart zo open als een winkeldeur op koopzondag. Als je ons zou omdraaien bij memory, dan was je beurt zeker voorbij.”

Enne Koens flikt het weer. Ze construeert een enorm boeiend, spannend en grappig verhaal in de typische Koens-stijl waar ik enorm van houd. Het kan bijna niet mis gaan na zoveel steengoede boeken. Dit verhaal laat me ook weer stuiteren van enthousiasme.

Het is zo knap hoe ze een spannend gegeven (meisje vindt een brief op straat met ‘retour afzender’ erop en gaat op zoek naar waar die vandaan komt) combineert met enorm grappige scènes en actuele thema’s (echtscheiding en vluchtelingen). Alles ‘raakt ze aan’, zonder het overdreven emotioneel uit te melken.

“Ergens op de wereld lopen mijn echte ouders. Ze roepen mijn naam op de plek waar ze me het laatst zagen. ‘Deetje!’ galmt het door de straten. ‘Dee!’ Of misschien heette ik wel geen Deetje, maar Doris of Destiny, Georgette, Virginia, ik weet het niet. Hoe zijn we elkaar uit het oog verloren? Misschien ben ik per ongeluk in een stilstaande trein gestapt voor ik oud genoeg was om mijn adres uit te spreken of het telefoonnummer van mijn ouders te onthouden. Of ben ik op een slechte dag ontvoerd door een of ander eng type?”

De setting is ook fantastisch, in een drukke wijk van een grote stad met veel hoogbouw en diversiteit aan inwoners. Het deed me denken aan de grappige serie Abi, over een meisje in de Bijlmer die allemaal culturen tegenkomt. Abi was ook zo’n grappig meisje dat nergens bang voor was en alles aan iedereen durfde te vragen.

Tot slot: wat een fijne vormgeving weer. Net als bij Ik ben Vincent en ik ben niet bang is er gekozen voor een subtiele, maar consequente stijl van kleine illustraties bij elk hoofdstuk: tekeningen van deuren, ramen, abstracte mensfiguren, die samen ook een verhaal vertellen.

Ik hoop zo dat dit boek veel kinderen zal bereiken. Dat ouders en leerkrachten dit boek lezen en aanprijzen en voorlezen. Het móet gelezen worden door de kinderen van nu, het gaat over hun wereld, hun actualiteit, de vragen die nu leven.

[Femke van den Biggelaar · Rating 4 out of 5]

Heerlijk verhaal. Het verhaal groeit door nieuwsgierigheid en fantasie door naar een mooi avontuur. Waarin je leert dat mensen meer zijn dan je op het eerste gezicht dacht.

[Sarah · Rating 5 out of 5]

Shelved as: kinderboeken-om-mee-te-huilen

Zo'n mooi verhaal vol mooie subverhalen! Alle personages helemaal top, met weinig woorden ijzersterk neergezet. Had nog wel twee keer zo dik mogen zijn, was benieuwd wat hierna kwam.

De tekeningen vond ik ook ontroerend, zo simpel en zacht ofzo? Alles werkte bij dit boek.

Shout out naar de Utrechtse Kinderboekwinkel (sowieso) die me dit boek in de kinderboekenweek aanraadde. Love om met andere 'volwassenen' over kinderboeken te praten.

[Buchdoktor · Rating 5 out of 5]

Die 9jährige Deetje/Dee lebt im 8. Stock eines Hochhauses und kann von dort direkt in die Wohnungen des gegenüberliegenden Hauses blicken. Dass sie hier gemeinsam mit ihren besten Freunden Vito (drei Schwestern, trägt gebügelte Oberhemden) und Kevin (vermisst nach der Trennung seiner Eltern den Vater) wohnt, tut allen gut; denn zu zweit kommen die Jungen längst nicht so gut miteinander aus. Dee hat sich schon immer gefragt, warum sie ihrer Mutter Esther kaum ähnelt mit ihrer dunklen Haut und wild springenden Haaren. Vielleicht wurde sie adoptiert oder geraubt; im Fall des Raubes würden ihre biologischen Eltern hoffentlich nach ihr suchen. Überhaupt reagiert Dee auf Bemerkungen über ihre Haare gekränkt. Als beim Entleeren des Post-Briefkastens für ausgehende Sendungen ein Brief in hellblauem Umschlag zurückbleibt und Dee ihn öffnet, wird ihr klar, dass auch andere Menschen das Gefühl des Vermissens kennen. Gemeinsam mit Vito und Kevin versucht Dee den Brief zuzustellen. Sie begegnet Vitos Mutter Veronica und ihrer Sehnsucht, Grazia im Haus gegenüber, grübelt über die Sehnsüchte des Briefträgers Bilal und begreift Kevins häusliche Probleme. Der von seiner Frau verlassene ältere Nachbar wendet das Abenteuer zu einer professionellen Spurensuche „Ich habe alles dafür im Haus“ – und nicht nur dafür. Sportlehrer Herr Mo erzählt den Kindern von einem Ehering in Kriegstrümmern und von seiner Flucht. Als Dee die betagte Elly über ihre Mutter ausfragt und eine altmodisch gekleidete Frau auftaucht, kommt die Neunjährige dem Geheimnis ihrer Herkunft allmählich näher. Elly, die schon lange im Haus wohnt, reagiert besonnen auf Dees Spurensuche: Natürlich kann sie sich erinnern, wie Esther damals mit Dee schwanger war.

Durch Deetjes Begegnung mit Menschen, die auch alle die Nachricht eines geliebten Angehörigen ersehnen, wird die Spurensuche der Neunjährigen zu etwas Selbstverständlichem. Deetje trifft nicht nur auf kluge Reaktionen ihrer Freunde und Nachbarn, sie ragt endlich einmal nicht aus der Menge hellhäutiger Niederländer heraus.

Zart illustriert mit Variationen von Fenstern und Briefen ein poetischer Kinder-Roman ab 9 Jahre.

[Angela · Rating 5 out of 5]

De titel sprak mij direct aan: ‘Vanuit hier kun je de hele wereld zien’. In mijn oren klonk dit bijna poëtisch. Ik had de rest van de kaft of überhaupt het boek nog niet gezien. Ik werd nieuwsgierig: waar is ‘hier’ dan?

Nou… dat is vanuit het raam van Deetje. De negenjarige Deetje woont samen met haar moeder in een flat. Volgens haar de mooiste flat op aarde. Volgens haar goede vriend en buurjongen Vito een pauperflat met paupermensen. Wat wel grappig is aangezien Vito’s moeder het vuilnis niet naar beneden brengt maar vanaf het balkon naar beneden, in de tuin van iemand, gooit. Maar goed, we gaan verder met Deetje.

Deetje worstelt met haar identiteit. Haar moeder heeft een lichte huid, stijl blond haar, pietje precies en praat met vrijwel niemand. Deetje heeft een donkere huid, donkere krullen en praat graag met iedereen in de buurt. Terwijl Deetje op zoek is naar de verzender en ontvanger van een gevonden brief, is ze ook op zoek naar haar afkomst. Ik vind dat Enne Koens die zoektocht naar identiteit op een prachtige en geloofwaardige manier heeft geschreven. Ik moet me inhouden om de passages die mij dat gevoel geven hier op te schrijven. Want je moet dit echt zelf ervaren.

De schrijfstijl is simpel, wat het heel toegankelijk maakt. Hier en daar een moeilijker woord (‘gebiologeerd’ uhhh wat is dat ook al weer?). De personages zijn herkenbaar. Zeker als je woont of hebt gewoond in een buurt die Vito ook zou omschrijven als ‘pauper’ ;). Hun levensverhalen dragen daaraan bij en herinneren je als lezer eraan dat je niet te snel moet oordelen over iemand. In mijn ogen een ideaal boek om met kinderen in gesprek over te gaan. Over het boek, over mensen, over je eigen leefomgeving. Ik ben heel benieuwd wat kinderen van dit boek vinden.

Het einde van het boek had me niet helemaal. Het was een prima einde hoor. Maar ik ervaarde het een beetje als een open einde en ik ben iemand die alles wil weten. Dus in dit geval verlang ik heeeel erg naar antwoorden, juist omdat het verhaal en de personages me zo aanspreken. Wie weet komt dat ooit. En zelf fantaseren over mogelijke antwoorden is stiekem ook wel leuk.

[Katja Smit · Rating 4 out of 5]

Fris vormgegeven boek over een meisje dat met haar moeder in een flat woont. Op een dag vindt ze een brief op straat. Hij is van iemand die iemand mist. Naam en adres zijn onleesbaar, maar de negenjarige Deetje is vastbesloten de brief bij de juiste persoon af te leveren. Tijdens haar zoektocht doet ze bijzondere ontdekkingen, die een nieuw licht op haar eigen leven werpen.

Het is knap om over een redelijk zwaar onderwerp zo toegankelijk te schrijven. Hoeveel kinderboeken zijn er over ongewenst zwanger geraakte 17-jarigen uit een zeer christelijk milieu, speciaal geschreven voor kinderen? Ik ken ze niet.

Aan het eind bleef ik achter met de vraag hoe het Deetje verder zou vergaan. Zou ze haar familie en haar vader ontmoeten en wat zou dat haar opleveren? Ik zeg: ruim baan voor een vervolg!

B-boek, 2021, identiteit, familie, eenoudergezinnen, geheimen.

[Oktober · Rating 3 out of 5]

Für meinen Geschmack will dieses Buch zu viel.
Deetjes anfangs unterschwellige Suche nach ihrer Herkunft, verbunden mit der Suche nach dem Absender der Briefs, bieten eine Menge Potenzial, das aber zu überambitioniert genutzt wird. Neben den Hauptthema werden u.a. das Schlachten von Tieren,Scheidung, Krieg und Flucht, Weltuntergangs-Preppertum und konservatives Christentum angerissen - immer so weit, dass mehr Fragen aufgeworfen als beantwortete werden und nichts davon zufrieden stellend aufgelöst wird. Auch der Hauptkonflikt ist mir auf den letzten Seiten zu sehr "Friede, Freude, Eierkuchen".
Insgesamt richtet sich der Schreibstil wohl an Kinder im Alter der Protagonistin, also zwischen acht und zehn Jahren, dafür finde ich die Sprache und Umsetzung allerdings nicht geeignet.

[Scott Whethers · Rating 3 out of 5]

De ik persoon denkt dat ze geadopteerd is. Ondertussen probeert ze uit te vinden voor wie de geheimzinnige brief is die ze heeft gevonden en wie hem heeft gestuurd. Haar zoektocht langs de bewoners van de flats zorgen voor een serie mooie miniverhaaltjes (ze ziet de hele wereld).

Als (volwassen) lezer begrijp je geregeld meer dan het personage, wat de spanning er een beetje uithaalt.

Mooi vormgegeven en geïllustreerd.

[Leanne Weevers · Rating 4 out of 5]

Ik heb dit boek gelezen voor de cursus Open Boek (leescoördinator in het basisonderwijs). Had het niet uit voor het eind van de cursus, maar daarna alsnog uitgelezen, omdat ik wilde weten hoe het afliep. Goed geschreven en mooi verwoord hoe iedereen wel iemand mist. Ik zou dit mijn sterkere (begrijpend) lezers in de bovenbouw aanraden.

[Inger · Rating 3 out of 5]

Ik moest echt even in het verhaal komen, maar daarna was het moeilijk om het verhaal van Deetje nog aan de kant te leggen.
Bij eerdere boeken van Enne Koens begon het verhaal wel echt eerder te leven, dat heb ik in dit boek een beetje gemist.

[Laura Floor · Rating 5 out of 5]

Wauw.
Echt ontroerend om te lezen. Enne Koens gebruikt weinig woorden en simpele taal om hele moeilijke, mooie dingen te beschrijven. De gedachtenwereld van Deetje en haar interactie met vrienden en buurtbewoners zijn heel geloofwaardig.

[Charlotte · Rating 3 out of 5]

Lief! Het duurde een half boek eerdat ik wat feeling kreeg met de personages, maar toen was het ook wel aan. Voor mij zit de sterkte in het boek in de transformatie van de karakters, dat vond ik hier sterker overkomen dan bij 'vandaag komen we niet meer thuis'.

[Sandra · Rating 4 out of 5]

leuk verhaal over ontdekken waar je vandaan komt en dat dit onderdeel is van wie je bent. klein beetje dagboek met een doel aan het begin zodat je wil weten hoe het afloopt. over vriendschap en ingewikkelde families.

[Leesconsulent Meriam · Rating 3 out of 5]

Ik raakte niet helemaal in de ban van dit verhaal. Leuk geschreven, maar niet heel verrassend. Had er meer van verwacht.

[Edith · Rating 5 out of 5]

Een mooi boek verteld vanuit het meisje Dee, over vriendschap en de zoektocht naar waar ze vandaan komt. Dat niet alles is zoals het lijkt en dat iedereen wel iemand mist.

[Marie Claesen · Rating 4 out of 5]

Ontroerende zoektocht van de negenjarige Deetje naar haar ontbrekende wortels. Een boek dat van je vraagt het in 1 ruk uit te lezen. Mijn tienjarige nichtje zou het verhaal zeker al kunnen smaken!

[Claudia Groen · Rating 4 out of 5]

Hotel Bonbien blijft favoriet, maar las heerlijk weg. Fijn verhaal.

[Mmattijssen · Rating 4 out of 5]

Geheimen hebben is niet goed voor een mens. Dat moet jij zeggen!

[Marianne · Rating 3 out of 5]

3,5. Ik moest even inkomen in de karakters, en pas over de helft kon ik ze meer waarderen.

[Anouk Bakker · Rating 4 out of 5]

Mooi boek, leest heerlijk.

[Imre Te Velde · Rating 4 out of 5]

De boeken van Enne Koens zijn echt altijd geweldig maar deze vond ik wel erg bijzonder. Prachtig beschreven.

[Giuditta Galbusera · Rating 5 out of 5]

Importante per capire l'importanza della famiglia

[Saskia · Rating 4 out of 5]

Mooi jeugdboek waarin gezinnen en de wijk divers zijn zonder ze te idealiseren. Deetje en haar moeder lijken bijvoorbeeld helemaal niet op elkaar. Niet alleen uiterlijk, ze zitten elkaar ook flink in de weg. Ze is helemaal geen leuke moeder! En dan realiseer je je pas hoe ongebruikelijk dat is in kinderboeken.

Ook de situatie met een van Deetjes vrienden met gescheiden ouders en huiselijk geweld is er gewoon. Enne Koens maakt er geen probleemboek van, maar kiest ook geen zoetige oplossingen. De boodschap is, heel natuurlijk en impliciet: Iedereen heeft zijn eigen geschiedenis. En als je je er een beetje in wil verdiepen, dan begrijp je beter waarom diegene zich zo gedraagt. En dat met een leuk, nieuwsgierig en stoer meisje in de hoofdrol! Onweerstaanbaar boek.