Żegnaj, Warszawo, odtąd będę wygnańcem na koszmarnej prowincji!!! – myśli nastoletnia Pola, której rodzice odbierają dawny, cudowny blask wielkiego miasta, aby osiąść w małej wiosce. O zgrozo, widzą w tym wielkie szczęście!
Jest w tym pewien sens, ale o tym Pola przekona się, gdy da szansę innym i przeskoczy własne ego. Ile ważnych spraw i ludzi można zgubić, gdy się jest ślepym i głuchym na wszystko? Nawet na prowincji doświadczyć można prawdziwej przyjaźni, byle tylko nie za często strzelać focha. Pola potrzebuje czasu, aby powiedzonko „u nas, w Warszawie” zamienić na „u nas, w Wiśniowej Górze”. Ale z nową ekipą przyjaciół i zabawnym rodzeństwem musi się udać!
Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Przez krótki czas była nauczycielką języka polskiego w Bytowie. W roku 1999 na macierzystej uczelni gdańskiej obroniła pracę doktorską zatytułowaną Pomiędzy dzieciństwem a dorosłością. O powieściopisarstwie Zofii Urbanowskiej. Praca ta, dotycząca literatury polskiego pozytywizmu skierowanej do dzieci i młodzieży, dostała wyróżnienie Summa cum lauda. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta Zakładu Historii Literatury Romantyzmu i Pozytywizmu na Wydziale Filologiczno-Historycznym w Akademii Pomorskiej w Słupsku. Jej naukowe zainteresowania to literatura pozytywizmu oraz literatura dla dzieci i młodzieży (współpracuje z poświęconym tym problemom czasopismem Guliwer). Pełni również funkcje kuratora społecznego oraz radnej w Bytowie. Debiutowała jako licealistka w latach 70. XX w. na łamach nieistniejącego już czasopisma "Na przełaj"; w latach 80. zdobyła liczne nagrody i wyróżnienia w konkursach poetyckich. Jej pierwsza powieść Głodna kotka wydana została w roku 2000. W 2001 r. ukazał się Teren prywatny; w 2002 Prowincja, Gobelin i Buba; w 2003 W górę rzeki; w 2004 Niebieski autobus; w 2005 książka Myślinki. Napisała również powieści Puszka oraz Buba – sezon ogórkowy.Kilka powieści zdobyło prestiżowe wyróżnienia: książka Teren prywatny, nazywana najbardziej kobiecą powieścią B. Kosmowskiej, w 2001 wygrała konkurs literacki pod nazwą Dziennik polskiej Bridget Jones (zorganizowany przez wydawnictwo Zysk i S-ka) i przyniosła autorce sławę i popularność; trafiła też na Listę Bestsellerów A. Rostockiego drukowaną przez dziennik "Rzeczpospolita". Buba w 2002 r. zdobyła nagrodę główną w ogólnopolskim konkursie na powieść dla dzieci i młodzieży pod hasłem Uwierz w siłę wyobraźni (zorganizowanego przez wydawnictwa Muza i Media Rodzina). Książka Pozłacana rybka zdobyła nagrodę literacką Książka Roku 2007 przyznawaną przez Polską Sekcję IBBY (International Board on Books for Young People) oraz została nagrodzona w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren, zorganizowanym przez Fundację ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Barbara Kosmowska jest także autorką słuchowisk dla dzieci i młodzieży.
Była to pierwsza książka do której się tak bardzo przywiązałam jak mam być szczera to czytałam ją z 10 razy i z chęcią do niej wracam. Dzięki tej książce tak bardzo zaczęłam lubić czytać takie zwykle powieści. Od razu bardzo przywiązałam się do główniej bohaterki i do miejsca w którym żyje ponieważ bardzo ładnie umiałam to sobie wyobrazić. Pamietam jak mając jakoś 11 lat zarywałam noce aby wyobrażać sobie jak tam musi być pięknie albo stawiałam siebie na miejscu bohaterki i przeżywałam całą książkę od nowa. Gdyby się dało dałabym 6⭐️ ponieważ ta książka nauczyła mnie jak to jest czytać i jednocześnie żyć książką. Po ponad roku nie przeczytania tej książki ani razu (chociaż po tym jak skończę moje TBR to chyba ją przeczytam po raz kolejny) dalej pamietam o co w niej chodziło i głównych bohaterów. Mimo iż główna bohaterka mogła dawać wrażenie toxic to gdy bardziej się ją zrozumiało (a bardziej się ją poczuło lub z nią utożsamiło) wtedy czuło się to jak wartościową osobą jest i że każdy uczy się na błędach. Żeby poprawnie ocenić tą książkę trzeba było się z nią utożsamić (ja zakochałam się w niej doszczętnie dopiero za 2 razem choć za pierwszym byłam w niej zauroczona), a 1⭐️ jest po prostu zbyt powierzchowna, a bardziej ta osoba nie zrozumiała zamysłu tej książka a sporo ona nas uczy.
Słowo, które najlepiej opisuję tą książą to ROZKOSZNA ☺. No poprostu była to bardzo cudowna lektura i cieszę się, że przypadkowo trafiła na mój tapet. Ta książa ma w sobie mnóstwo ciepła i radości, a jest przy tym niesamowicie mądra, inteligentna oraz zabawna. Naprawdę świetnie się przy niej bawiłam i historia mnie wciągnęła 💖💖
dalam 2 za to jak szybko się czyta. bez tego bylo bo 1, jedna bohaterka jak dla mnie toxic, glowna bohaterka niezdecydowana, bez swojego zdania. ksiązka nijaka. skojarzyla mi się z szybkim opawiadaniem na sprawdzianie z polskiego.
This entire review has been hidden because of spoilers.