What do you think?
Rate this book
Hersenorkaan
In ‘Hersenorkaan’ van Ann De Craemer vertelt zij het verhaal van de depressie die haar een duistere kelder in trok. Het is een beklijvende, poëtische evocatie van de weg terug naar boven. Wrang maar ook met humor verhaalt ze over de donkerte, over haar angsten, over de surreële strijd met een ekster die een jaar lang als een schaduw boven haar hangt. Gelukkig is er de drang tot fotograferen, die haar naar buiten lokt. En de helende kracht van vriendschap en van de zee.
175 pages, Hardcover
Published September 1, 2021
3 people are currently reading
156 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
September 18, 2022
Raak, mooi en ontroerend. De metafoor van de ekster vond ik ook goed gevonden om een depressie te omschrijven.
October 27, 2021
Een hyperpersoonlijk boek over neervallen en weer rechtkrabbelen. Over kleine grootsheid en grootse kleinheid.
Heel helder geschreven waardoor je je erg betrokken voelt bij het verhaal. Een enkele keer begint het telkens opnieuw opduiken van bepaalde beelden een beetje tegen te trekken.
Niettemin, echt de moeite. Ik maak er in elk geval mijn leerlingen warm voor. Opnieuw een stapje richting bespreekbaar maken van mentale gezondheid.
Heel helder geschreven waardoor je je erg betrokken voelt bij het verhaal. Een enkele keer begint het telkens opnieuw opduiken van bepaalde beelden een beetje tegen te trekken.
Niettemin, echt de moeite. Ik maak er in elk geval mijn leerlingen warm voor. Opnieuw een stapje richting bespreekbaar maken van mentale gezondheid.
February 18, 2022
Diep zitten kan ook mooi zijn. In de dip zie je dat niet. Het zijn de gelukjes nadien die je eraan herinneren. Zonder dip had je hen niet vast gehouden. Niet toen - erin, niet nu - nadien.
De Craemer beschrijft in Hersenorkaan het beest dat ook mij een tijdje vanuit de zetel heeft aangestaard. En waar ik nog steeds mee wandelen ga. Aan zee soms. Nu en dan met camera. En altijd met een gelukje in m'n binnenzak.
De Craemer beschrijft in Hersenorkaan het beest dat ook mij een tijdje vanuit de zetel heeft aangestaard. En waar ik nog steeds mee wandelen ga. Aan zee soms. Nu en dan met camera. En altijd met een gelukje in m'n binnenzak.
Read
August 15, 2023Ik vind het te moeilijk om hier sterren op te kleven. Dit is zo'n persoonlijk verhaal, mooi geschreven maar autobiografisch, ik volg de auteur ook op Twitter, dus het voelt alsof ik een donkere episode uit het leven van een (virtuele) bekende zou moeten raten. Dat doe ik niet.
January 3, 2022
Zo herkenbaar dat ik soms moest stoppen met lezen om naar adem te happen. En de woorden te laten bezinken. Woorden die in mijn hoofd blijven hangen, die schuren tegen mijn ziel.
March 15, 2025
Vond vooral het eerste deel mooi. Aangrijpend ook, rake woorden gevonden.
Het is stikken.
Het is stikken in jezelf.
Het is stikken.
Het is stikken in jezelf.
January 7, 2022
Heel inlevend geschreven; heb al meerdere boeken van haar gelezen, maar dit vond ik het beste. Was vroeger ook fan van haar columns in De Morgen.
En haar verwijzing naar Tsjip van Willem Elsschot deed me dat meesterwerk nog eens herlezen.
En haar verwijzing naar Tsjip van Willem Elsschot deed me dat meesterwerk nog eens herlezen.
May 17, 2024
Oprechte vijf, niet omdat Ann weet dat ik vandaag Hersenorkaan heb gelezen en ik me daartoe verplicht zou voelen :-)
“Hoe beschrijf je iets waarvan de kern de leegte is?”
Brusselmans noemde haar de meest onderschatte schrijfster, en ja, goed mogelijk.
🖤
“Hoe beschrijf je iets waarvan de kern de leegte is?”
Brusselmans noemde haar de meest onderschatte schrijfster, en ja, goed mogelijk.
🖤
November 8, 2021
Weet je echt hoe depressie voelt? Ben je je bewust dat er stigma op degene die depressie hebben werd gelegd? We - mensen die het noot nooit hebben ervaren - draaien ons hoofd weg. Het is te moeilijk om het van zo dichtbij te moeten bekijken. We weten geen raad, we worden er liever niet mee geconfronteerd. Maar toch, het loert om de hoek en iedereen kan het zo maar krijgen. Het leven…bonjour tristesse.
“Depressie’ is een deuk in het leven, ‘depressief’ een knik in het gemoed. ‘Depressief’ is een uitgewoond woord dat wegdreef van zijn diepe betekenis, en daarom mag het hier, op deze plek, de vuilnisbak in. Ik schaf het af, zelfs al weet ik dat dat onmogelijk is omdat het woord al te lang genesteld zit in onze taal. In deze ongelijke strijd rest me niets anders dan het te omarmen. Ik herdoop ze, mijn zwarte ziekte. Zij gaf mij de afgrond, ik geef haar een geuzennaam. Een etiket dat haar bij buitenstaanders voelbaar kan maken: denkduister, verdondering, leefweer, leefweerzin, gevoelsleemte, gemoedsstorm, hersenorkaan.
Ja, hersenorkaan: alles raast alle kanten op en elk houvast is zijn verankering kwijt, terwijl binnen in mij alle zuurstof wordt weggezogen en daar een gezwel groeit vol stilte en angst. Ik ben er niet, ik ben er wel, ik ben niet, ik ben wel — radeloosheid is in mij geslopen.”
Kwetsbaarder over depressie dan dit boek kan het niet. Ik ben diep ontroerd en herken ook een aantal passages uit het boek - ze weerspiegelen een fractie van wat ik zelf ooit heb doorgemaakt. Hoe vindt je de juiste woorden om zoiets machtigs, onvoorspelbaars te benoemen? Hoe kun je het donkerte dat je opvreet uitdrukken? Het grens tussen overleven en opgeven is haardun. “Ik schrijf dus ik leef”. Lees dit boek gewoon. Het is een juweel.
“Depressie’ is een deuk in het leven, ‘depressief’ een knik in het gemoed. ‘Depressief’ is een uitgewoond woord dat wegdreef van zijn diepe betekenis, en daarom mag het hier, op deze plek, de vuilnisbak in. Ik schaf het af, zelfs al weet ik dat dat onmogelijk is omdat het woord al te lang genesteld zit in onze taal. In deze ongelijke strijd rest me niets anders dan het te omarmen. Ik herdoop ze, mijn zwarte ziekte. Zij gaf mij de afgrond, ik geef haar een geuzennaam. Een etiket dat haar bij buitenstaanders voelbaar kan maken: denkduister, verdondering, leefweer, leefweerzin, gevoelsleemte, gemoedsstorm, hersenorkaan.
Ja, hersenorkaan: alles raast alle kanten op en elk houvast is zijn verankering kwijt, terwijl binnen in mij alle zuurstof wordt weggezogen en daar een gezwel groeit vol stilte en angst. Ik ben er niet, ik ben er wel, ik ben niet, ik ben wel — radeloosheid is in mij geslopen.”
Kwetsbaarder over depressie dan dit boek kan het niet. Ik ben diep ontroerd en herken ook een aantal passages uit het boek - ze weerspiegelen een fractie van wat ik zelf ooit heb doorgemaakt. Hoe vindt je de juiste woorden om zoiets machtigs, onvoorspelbaars te benoemen? Hoe kun je het donkerte dat je opvreet uitdrukken? Het grens tussen overleven en opgeven is haardun. “Ik schrijf dus ik leef”. Lees dit boek gewoon. Het is een juweel.
October 28, 2021
Hersenorkaan. Door: Ann De Craemer.
Ik las nog nooit iets van Ann, maar achteraan het boek kwam ik tot de ontdekking dat we wel een boek van haar in huis hebben: Groot Vlaams Wielerwoordenboek. Het staat in de wielerboekenkast van mijn man dus nu hebben we twee Annen in huis.
Hersenorkaan is het moedige, krachtige, persoonlijke verhaal van het dal van een depressie en de weg terug omhoog. Zo persoonlijk schrijven over iets pijnlijks is lastig; je balanceert voortdurend op de grens tussen openhartig en sentimenteel. De Craemer blijft aan de goede kant van grens, behalve in de stukjes over de ekster. Maar dat is ongetwijfeld mijn persoonlijk gevoel, voor andere lezers werkt het misschien wel. (Wat wél feitelijk en niet persoonlijk is: de vogel op de cover van het boek is geen ekster).
Hoewel ik zelf nooit een depressie had is het hebben van angsten mij niet vreemd. Hoe zij dat beschrijft kwam me heel herkenbaar voor. Ik ben blij voor haar dat het ondertussen beter gaat én dat ze de moed en kracht had om dit boek (voor Lieve?) te schrijven.
Een boek waar je je af en toe in herkent, dat lichtpuntjes biedt en je toont dat je niet alleen bent. Een rustpuntje in de orkaan.
Ik las nog nooit iets van Ann, maar achteraan het boek kwam ik tot de ontdekking dat we wel een boek van haar in huis hebben: Groot Vlaams Wielerwoordenboek. Het staat in de wielerboekenkast van mijn man dus nu hebben we twee Annen in huis.
Hersenorkaan is het moedige, krachtige, persoonlijke verhaal van het dal van een depressie en de weg terug omhoog. Zo persoonlijk schrijven over iets pijnlijks is lastig; je balanceert voortdurend op de grens tussen openhartig en sentimenteel. De Craemer blijft aan de goede kant van grens, behalve in de stukjes over de ekster. Maar dat is ongetwijfeld mijn persoonlijk gevoel, voor andere lezers werkt het misschien wel. (Wat wél feitelijk en niet persoonlijk is: de vogel op de cover van het boek is geen ekster).
Hoewel ik zelf nooit een depressie had is het hebben van angsten mij niet vreemd. Hoe zij dat beschrijft kwam me heel herkenbaar voor. Ik ben blij voor haar dat het ondertussen beter gaat én dat ze de moed en kracht had om dit boek (voor Lieve?) te schrijven.
Een boek waar je je af en toe in herkent, dat lichtpuntjes biedt en je toont dat je niet alleen bent. Een rustpuntje in de orkaan.
July 7, 2022
Een boek van een taalvirtuoos met diepgang.
Een boek om zin voor zin te lezen, om geregeld enkele paragrafen terug te nemen, niet zozeer om alles te vatten, maar om niets van die taalpalet te missen. Sommige passages staan dicht bij dichten.
Dit maakt van dit boek, ondanks het donkere onderwerp, toch een genot om te lezen.
Inhoudelijk beschrijft dit boek een depressie op een toegankelijke manier. Een depressie, haar depressie en niet alle depressies, is zo beter te volgen. Tegelijk brengt dit boek het besef dat een depressie een chronische neerslachtigheid is die eigenlijk niet te vatten is.
Dit is ontzettend waardevol om deze ziekte in al zijn vormen een gelaat te geven en niet zomaar weg te zetten.
Een boek om zin voor zin te lezen, om geregeld enkele paragrafen terug te nemen, niet zozeer om alles te vatten, maar om niets van die taalpalet te missen. Sommige passages staan dicht bij dichten.
Dit maakt van dit boek, ondanks het donkere onderwerp, toch een genot om te lezen.
Inhoudelijk beschrijft dit boek een depressie op een toegankelijke manier. Een depressie, haar depressie en niet alle depressies, is zo beter te volgen. Tegelijk brengt dit boek het besef dat een depressie een chronische neerslachtigheid is die eigenlijk niet te vatten is.
Dit is ontzettend waardevol om deze ziekte in al zijn vormen een gelaat te geven en niet zomaar weg te zetten.
July 21, 2022
Nieuwste boek van Ann De Craemer waarin ze haar weg uit de depressie beschrijft. Het kon me minder bekoren dan de andere romans van haar. Haar taal en stijl, daar blijf ik echter fan van. Net als die typische West-Vlaamse of Tieltse gewoontes die ze plots zoals een cadeautje neerpent waardoor er een lade vol herinneringen openbarst.
December 2, 2021
Een zeer persoonlijke getuigenis van een verwerking. Een belangrijk boek voor Ann de Craemer, en vermoedelijk zeer herkenbaar voor mensen die zich in een vergelijkbare situatie hebben bevonden (of zich nog steeds bevinden). Of zelfs voor mensen die als 'toeschouwer' zo'n situatie meemaakten.
August 9, 2022
Mooi en beklijvend.
…”Ja, hersenorkaan: alles raast alle kanten op en elk houvast is zijn verankering kwijt, terwijl binnen in mij alle zuurstof wordt weggezogen en daar een gezwel groeit vol stilte en angst. Ik ben er niet, ik ben er wel, ik ben niet, ik ben wel-radeloosheid is in mij geslopen.”…
…”Ja, hersenorkaan: alles raast alle kanten op en elk houvast is zijn verankering kwijt, terwijl binnen in mij alle zuurstof wordt weggezogen en daar een gezwel groeit vol stilte en angst. Ik ben er niet, ik ben er wel, ik ben niet, ik ben wel-radeloosheid is in mij geslopen.”…
October 9, 2021
Rauw en herkenbaar. In één sessie uitgelezen.
November 11, 2021
Goed geschreven en aangrijpend relaas dat tegelijk ook troostrijk en hoopvol is. Sommige van de zinnen zijn echte parels.
December 24, 2021
Deze roman is eerder een mooi geschreven en moedig persoonlijk getuigenis van wat een depressie met je doet (kan doen).
December 25, 2021
Heel persoonlijk en openhartig boek maar het mist toch wat diepgang.
February 5, 2022
Nooit eerder iets van deze auteur gelezen. Onder de indruk van de poëtische taal, over een moeilijk onderwerp.
Smaakt naar meer.
Smaakt naar meer.
February 7, 2022
Een blijvende impact op je ideeën over depressie.
July 26, 2022
Simpel. Maar oh zo mooi. Fan van Ann, Rachel en Lieve
November 9, 2022
Hoe depressie in werkelijkheid aanvoelt
Displaying 1 - 22 of 22 reviews