พรุ่งนี้ไม่เศร้า

by นิรันดร์ รักสำราญ

นวนิยายที่บรรจุเรื่องราวของชายแสนเศร้าที่ค้นหาวิธีการบำบัดทุกข์ด้วยการไปนั่งร้องไห้ในงานศพของคนที่ไม่รู้จัก
____

***Excerpt***
พรุ่งนี้ไม่เศร้า (Tomorrow, No Sorrow)
นิรันดร์ รักสำราญ เขียน
.
แมนชั่นที่ผมเช่าตั้งอยู่ไม่ไกลจากเสียงลำโพงวัด นั่นไม่เป็นปัญหามากนักในช่วงที่ผมมีงานทำ เหตุเพราะต้องตื่นแต่เช้า และกว่าจะกลับก็ดึกดื่น ไม่เป็นปัญหาเลยกระทั่งตกงาน ทำให้ผมต้องมาทนอยู่กับบรรดาเสียงสวดน่ารำคาญ เสียงเพลงแห่ในงานบวช เสียงแสนเจ็บปวดในงานศพ
.
แม้ในทางกายภาพผมจะใช้ชีวิตใกล้ชิดและได้ยินเสียงวัดอยู่ทุกวัน แต่ในทางความรู้สึก ผมห่างไกลศาสนา ไม่เคยเชื่อว่าวัดจะเยียวยาจิตใจ การนั่งสมาธิ รำลึกถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า นึกไม่ออกเลยว่าการเข้าวัดจะช่วยให้คนๆ หนึ่งซึ่งหมองเศร้ากลับมามีชีวิตชีวาขึ้นได้อย่างไร
.
ไม่เคยเข้าใจ
.
จนวันที่ผมเริ่มไปนั่งร้องไห้ตามงานศพ

____

ความเศร้าเป็นของวันนี้ ความตายเป็นของวันพรุ่งนี้ ส่วนวรรณกรรมยาวนานกว่านั้น มันจำลองรูปแบบความตายความเศร้านับร้อยพัน “พรุ่งนี้ไม่เศร้า” ของ นิรันดร์ รักสำราญ
ก็เป็นหนึ่งในนั้น
.
ท้ายที่สุดแล้ว เราอาจเกิดมาเพื่อนิยามความสุขและความเศร้าของเราเอง นั่นอาจเป็นอำนาจหนึ่งเดียวในมือเราท่ามกลางความผันผวนปรวนแปรของประเทศเผด็จการแห่งนี้

- บางส่วนจากบทบรรณาธิการท้ายเล่ม

256 pages, Paperback

Published September 15, 2021

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

“พรุ่งนี้ ไม่เศร้า” แค่อ่านชื่อเรื่องก็เศร้าแล้ว พรุ่งนี้ไม่มีวันมาถึง แล้วเมื่อไหร่จะหายเศร้าล่ะเนี่ย

โดยรวมชอบนะ มีประโยคเด็ดกระแทกใจมากมาย ความตาย ความเศร้า ความสิ้นหวัง เมืองเฮงซวยที่ดูดกลืนทุกความสุขไปจากผู้คน

“มันผิดตรงไหนที่ใครสักคนจะอยากตาย
ตอนเบ่งเราออกมาไม่เห็นมีใครขออนุญาต
ถ้าเกิดมาแล้วไม่พอใจ
ทำไมจะต้องมาขออนุญาตใครเพื่อตายด้วย” หน้า 153

ช่วงต้นเรื่องนี่ชอบมาก ผู้เขียนบรรยายชีวิตตัวละครได้ดีเลย ชายหนุ่มตกงาน อกหัก ชีวิตไม่เหลือความหวัง ไปนั่งร้องไห้ตามงานศพเพราะอยากหาสถานที่ที่ร้องไห้ได้ วันๆเฝ้าหาวิธีตายที่ไม่ต้องรบกวนคนอื่น

แต่ช่วงหลังโทนเรื่องเปลี่ยน พล็อตทวิสต์ไปมา หักมุมจนงงไปเลย สรุปใครบ้า ชั้นบ้า ตัวละครบ้า คนเขียนบ้า เออ งงไปหมด

**ป.ล. หนังสือไม่เหมาะกับคนที่กำลังนอยด์ ซึมเศร้า นอนไม่หลับ อกหัก รักคุด อยากตายไม่ทราบสาเหตุ**

[แฟ้ม กาหลง · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องของคนที่อยากตาย ใช้ชีวิตไปแต่ละวันด้วยความอยากตาย และกำลังหาทางจะตายให้ได้ ภาษาเรื่องนี้คือดีมากกก โควทคมๆเยอะมาก จิกกัดได้แสบมาก และจมดิ่งมากกกก ใครที่กำลังอ่อนไหว ก็ต้องTWไว้ ว่ามีการพูดถึงความเศร้า ความตาย การฆ่าตัวตาย , ช่วงหลังของเล่มมู้ดเริ่มเปลี่ยนไป ก็สนุกไปอีกแบบ แต่ชอบมู้ดช่วงแรกของเล่มมากกว่า โดยรวมก็คือดี เพราะไม่เคยอ่านหนังสือที่พูดเรื่องความตายมาก่อน และเรื่องนี้ทำได้ดีเลย

[Natsuda Mungoomklang · Rating 5 out of 5]

พรุ่งนี้ไม่เศร้า... และมันก็คงจะเป็นพรุ่งนี้ไปเรื่อยๆ เพราะในวันนี้มีเรื่องเศร้ามากมายเหลือเกิน และเมื่อถึงวันพรุ่งนี้ก็จะกลายเป็นวันนี้อีกเช่นกัน

ตอนที่คิดจะอ่านเราคิดไปเองว่ามันคงมีสักหนทางที่ทำให้วันพรุ่งนี้ไม่เศร้าอีกแล้ว....

แต่เมื่ออ่านจบก็ค้นพบเลยว่าพรุ่งนี้ที่ว่า(ของตัวเอก)ไม่มีวันมาถึง

มันหน่วงอยู่ที่ใจจนแอบคิดว่าเรื่องทุกอย่างที่เขาเล่ามาคือเรื่องของตัวเขาเองที่เขามองย้อนกลับไปในกระจกเงาจินตนาการถึงเส้นทางที่ตัวเขาเองต้องการให้เกิด มันเศร้าตรงที่ว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นจริง ไม่เคยเกิดขึ้นมาเลย....

[Kitti · Rating 5 out of 5]

99.8%

[Punchkul · Rating 2 out of 5]

tw : death / suicide / depression

ความรู้สึกแรกหลังอ่านจบคือเรานิ่งไปพักนึงเลยเพราะเหมือนมันจะเป็น plot twist (หรือเปล่า) เราชอบช่วงครึ่งแรกของหนังสือมากกว่า ชอบหลายๆประโยคในหนังสือ ชอบที่การเล่าถึงงานศพกับความเศร้าของตัวละครในหนังสือ

“ความตายโปร่งโล่ง ชีวิตบีบรัดและอับทึบ ความตายไม่เคยเรียกร้องอะไรแต่ชีวิตเห่าหอนขู่คำรามใส่แกอยู่ทุกวันบ่อยๆ มันออกคำสั่งเพื่อจะมีชีวิตอยู่” — หน้า 55

บางช่วงของหนังสือเขียนออกมาได้ deep มาก ทำให้เข้าใจความรู้สึกของตัวละคร มันว้าวุ่นเว้าแหว่งและว่างเปล่า ช่วงแรกพระเอกเข้าใจว่าตัวเองมีเส้นทางให้เลือกอยู่แค่เส้นเดียวคือการหายไปตลอดกัลป์ แต่พอได้ตื่นมาแล้วมีเป้าหมายได้ทำอะไรสักอย่างที่คิดว่ามันจะส่งผลต่อผู้อื่นในช่วงเวลานึงก็ทำให้รู้ว่าจริงๆมันมีทางเลือกอื่นที่ไม่ใช่การ suicide ผู้เขียนทำให้เห็นภาพชัดขึ้นมากๆว่าคำพูดส่งผลต่อการตัดสินใจ ถ้าเราไม่กล่อมให้เขาเลือกเส้นทางนั้น ในอนาคตมันจะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมไหมนะ

— เล่มนี้มีคนซื้อให้ตอนไปเดินงานหนังสือด้วยกัน ดีใจที่ได้อ่านจนจบ ขอบคุณนะคะ 🐈