სერიაში თავმოყრილია იმ ცნობილი ადამიანების ბიოგრაფიები, რომელთაც ისტორია შექმნეს და შეცვალეს.მათზე ბევრი გსმენიათ, შესაძლოა გიფიქრიათ და გიკამათიათ კიდეც, მაგრამ ალბათ, იშვიათად გაცნობიხართ მასალას,სადაც პერსონაზე სრულად განსხავებული ფაქტებითა და ამბებით მოგითხრობენ. ბუნებრივია, ისტორიულ ფაქტს, დოკუმენტურ მასალას ამ ნაშრომებში უდიდესი ადგილი უკავია, მაგრამ სულ სხვაა ამბავი, რომელიც ემოციის, პირობითობის, ურთიერთქმედების,ადამიანური სისუსტეების წინააღმდეგობების და უბრლაოდ, ცხოვრების ფონზე ვითარდება
"ბევრი ძალიან დიდი და მდიდარი ქალაქია მსოფლიოში, მაგრამ მარადიული მხოლოდ რომია" - ასე იწყება ეს წიგნი, რომელიც თავისი ფორმატის ფარგლებში დასახულ ამოცანას მშვენივრად ართმევს თავს.
რა თქმა უნდა 220 ქაღალდის ფურცელზე მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთი გამორჩეული მხედართმთავრის, ორატორისა და პოლიტიკოსის "დატევა" შეუძლებელია, თუმცა წიგნი კეისრის ბიოგრაფიაში ნაკლებად ჩახედულ მკითხველს გარკვეულ წარმოდგენას მაინც შეუქმნის მასზე და იმდროინდელ რომის რესპუბლიკაზე.
4/5 იქნებოდა გაიუსის ხათრით, მაგრამ ეპილოგში ასეთ რამეს წავაწყდი: "რამდენიმე დღის შემდეგ ნათესავებმა გახსნეს კეისრის ანდერძი, რომლის მიხედვით, მის მთავარ მემკვიდრედ დისშვილი ოქტავიუსი გამოცხადდა". საქმე იმაშია რომ ოქტავიუსი, მომავალში ავგუსტუსად წოდებული რომის იმპერიის პირველი იმპერატორი კეისარს არა დისშვილად, არამედ დის შვილიშვილად ერგებოდა. ოქტავიუსის დედა ატია კეისრის დის, ჯულია უმცროსის შვილი იყო.