Ένα µαύρο σύννεφο εµφανίστηκε στον ουρανό και τους αποτελείωσε µε τους ατσάλινους κεραυνούς του. Μαζί τους πέθανε και η ειρήνη των εκατό γενεών. Τώρα πια, άνθρωποι, γίγαντες και µισάνθρωποι (πλάσµατα µισά κτήνη, µισά άνθρωποι) δεν οφείλουν να τιµούν και να σέβονται ο ένας τον άλλο. Ο πόλεµος ξεσπά όταν δέκα χιλιάδες µισάνθρωποι ορµούν στις χώρες των ανθρώπων διψασµένοι για εκδίκηση. Οι άνθρωποι θα παλέψουν να υπερασπιστούν τη γη τους και οι γίγαντες θα θελήσουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, τις Φλέγρες, και να γίνουν κυρίαρχοι του κόσµου.
Όµως ο αγώνας για τη βασιλεία των ουρανών έχει µόλις ξεκινήσει. Οι θεοί είναι νεκροί και οι θρόνοι τους παραµένουν αδειανοί, περιµένοντας άξια και δίκαια πλάσµατα να καθίσουν πάνω τους.
Η «Κάθοδος των Μισανθρώπων» είναι ένα µυθιστόρηµα της λογοτεχνίας του φανταστικού µε χαρακτήρες και πλάσµατα της ελληνικής µυθολογίας. Μια απόπειρα να διαβάσουµε ξανά την ελληνική µυθολογία, µε τη µορφή σύγχρονου µυθιστορήµατος, γεµάτου ίντριγκες, ανατροπές και δράση.
Αρχικά, θα αναφέρω το στοιχείο που λάτρεψα σε αυτό το βιβλίο και είναι η γλαφυρή γραφή του συγγραφέα. Οι περιγραφές των εικόνων, των πλασμάτων και των στοιχείων της ιστορίας παρουσιάζονται με ένα μοναδικό τρόπο. Σε έκανε να χαθείς και να ταξιδέψεις μέσα στην ιστορία και σου άφηνε την εντύπωση ότι όντως διαβάζεις ελληνική μυθολογία, καθώς αποτέλεσε προϊόν έμπνευσης για το βιβλίο. Υπήρχαν σκηνές που με έκαναν να εκνευριστώ απίστευτα, να αηδιάσω, να στεναχωρηθώ μπροστά στην αισχρότητα του πολέμου. Η γραφή ήταν σίγουρα ένα από τα στοιχεία που μου έκανε εντύπωση από την αρχή και με ενθάρρυνε να διαβάσω το βιβλίο!
Όσον αναφορά την πλοκή, χαίρομαι που εντόπισα ιδέες και σημαντικά πρόσωπα που χαρακτηρίζουν την ελληνική μυθολογία. Τα όνοματα όλων τον χαρακτήρων σε παραπέμπουν σε μιαν άλλη περίοδο. Βέβαια νομίζω πως θα ήθελα να δω λίγες περισσότερες προσωπικότητες ή έστω μια αναφορά για το έργο τους. Ίσως δούμε στο επόμενο (ναι, θα έχει και συνέχεια). Δεν θα αναφέρω τα αρκετά γνωστά πρόσωπα που αποφάσισε να συμπεριλάβει ο συγγραφέας στο έργο του, καθώς τα περισσότερα εμφανίζονται κατά την διάρκεια του βιβλίου, αλλά θα ήθελα να δηλώσω πως η εμφάνιση πολλών από αυτών αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη για εμένα.
Οι περισσότεροι από τους χαρακτήρες δεν θα έλεγα πως μου ήταν συμπαθείς, έπαιζαν όμως τον ρόλο τους στην εξέλιξη της ιστορίας. Αυτό που σίγουρα μου έλειψε, είναι η γυναικεία παρουσία. Όχι μόνο σαν μια πολύ επιθυμητή και όμορφη παρουσία - όπως παρουσιαζόταν τις περισσότερες φορές - αλλά ως χαρακτήρας με ενεργό ρόλο στο πόλεμο, χωρίς απαραίτητα να κατέχει θεϊκές ιδιότητες ή δυνάμεις.
Η Κάθοδος των Μισανθρώπων είναι ένα βιβλίο γεμάτο δράση και νοσταλγία για τους γνωστούς από τα παιδικά μας χρόνια μύθους. Περιλαμβάνει όλα όσα χαρακτηρίζουν τη λογοτεχνία του φανταστικού σε συνδυασμό με την επική φαντασία. Μάχες, αίμα, ίντριγκες, εκδίκηση και πολλά φανταστικά μυθικά πλάσματα!
Βιβλίο φαντασίας με μια εισβολή Μινώταυρων στην αρχαία Ελλάδα. Έχει ένα σωρό ελληνικές αναφορές σε ονόματα και μύθους, που όμως δεν αλλάζουν σε κάτι την απλή του πλοκή. Δεν ακολουθεί την κλασική φόρμουλα της μοντέρνας νουβέλας, μιας που δεν υπάρχει κύριος πρωταγωνιστής, και τα πάντα είναι περισσότερο τα χρονικά διάφορων παρατάξεων και το πώς συμπεριφέρονται κατά την εισβολή. Αυτό τείνει να κάνει τον μέσο αναγνώστη να μη μπορεί να δεθεί με κάποιον συγκεκριμένο χαρακτήρα, αφού κανείς δε κάνει τόσα πια πολλά για να είναι στο προσκήνιο. Επίσης υπάρχει πάρα πολύ βία και σπλατεριά, και συχνά οι χαρακτήρες χάνονται σαν προσωπικότητες ανάμεσα στο μακελειό που λαμβάνει χώρα γύρω τους.
Συνολικά το βρήκα εντάξει. Δεν είχε χαρακτήρες για τους οποίους νοιάστηκα, και η πλοκή ήταν υπερβολικά απλή χωρίς κάποια ανατροπή που να μου αναπτέρωσε το ενδιαφέρον, αλλά η προσοχή που δόθηκε στις διαφορετικές παρατάξεις και τον τρόπο που προετοιμάζονται για πόλεμο είναι αξιοσημείωτη.
Εξαιρετικό δείγμα γραφής, πολύ ενδιαφέροντες και καλά ανεπτυγμένοι χαρακτήρες. Γενικά δεν θα έλεγα πως υπάρχει κεντρικός χαρακτήρας, όλοι οι χαρακτήρες είναι το ίδιο σημαντικοί και πολύ γερά χτισμένοι. Ενδιαφέρουσα πλοκή, πέιτζ τέρνερ (όπως λέμε στα Ελληνικά) μέχρι την τελευταία σελίδα. Ανυπομονώ για την συνέχεια.