Τσακάλια και ύαινες της ελληνικής πολιτικής

by Κώστας Μπαρμπής

"Είδα Κόμματα Αγγλόφιλων, Γαλλόφιλων, Ρωσόφιλων. Μόνο Κόμμα ελληνόφιλο δεν είδα!.." Θεόδωρος Κολοκοτρώνης "Μετά τον θάνατον του Κυβερνήτου Ίω. Καποδίστρια απεδείχθη ότι ούτος είχε δίκαιον, όταν ισχυρίζετο ότι οι κραυγάζοντες δήθεν υπέρ του Συντάγματος πολιτικοί, πράγματι όμως δια την εξουσίαν, ήσαν ακατάλληλοι να κυβερνήσουν την Ελλάδα". Ακαδημαϊκός Διον. Α. Κόκκινος (Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος)

"Δύναμαι να βεβαιώσω υμάς με τον πλεον κατηγορηματικόν τρόπον ότι ουδείς των πολιτικών ηγετών της δημοκρατικής παρατάξεως θεωρεί ότι οι ηγέται της πολιτικής, ήτις ηκολουθήθη με τά το 1920, διέπραξε προδοσίαν κατά της πατρίδος ή ότι εν γνώσει ωδήγησαν τον τόπο εις την μικρασιατικήν καταστροφήν. Δύναμαι, μάλιστα, να σας διαβεβαιώσω ότι, το επ'εμοί, πιστεύω ακράδαντως ότι θα ήσαν πολύ ευτυχείς, αν η πολιιτική των ωδηγεί την Ελλάδα εις εθνικόν θρίαμβον..." Ελευθέριος Βενιζέλος (3-2-1929)

"Το πολικτικό πραξικόπημ, που το ακολούθησε μια περίοδος δικτατορίας, αποτέλεσε για την Ελλάδα πολύ μικρότερη έκπληξη από ό,τι για μας. Θα ήταν λάθος να φανταστεί κανείς, ότι το καθεστώς Μεταξά προκάλεσε στη χώρα τη φοβερή εχθρότητα για την οποία θέλουν να μας πείσουν οι Έλληνες πολιτικοί, για τους οποίους η σοβαρότερη ταλαιπωρία ήταν ότι έχασαν το βασιλιά των σπορ στην Ελλάδα: το παιχνίδι της πολιτικής... Έχοντας παρακολουθήσει επί μία τριετία την ταραχώδη εξέλιξη των ελληνικών πολιτικών υποθέσεων, δεν απόρησα για το ότι ο Βασιλεύς έδωσε ελευθερία κινήσεων στον Ιω. Μεταξά το 1936, έτος φορτωμένο απειλές για την Ευρώπη,,, Επομένως δεν είναι δίκαιο να κρίνεται το καθεστώς του χωρίς συσχετισμό με τις περιστάσεις, μέσα στις οποίες γεννήθηκε. Και τότε η Ελλάδα είχε απόλυτη από ισχυρή κυβέρνηση!"

"Πιστεύω ότι η δικατορία ημπορεί εις ωρισμένας περιστάσεις να αποτελέση ιστορικήν ανάγκην δι' ένα τόπον, όταν την επιβάλλη ο υπέρτατος νόμος της σωτηρίας της πατρίδος. Τότε ημπορεί να αποβή και ωφέλιμος.." Γιώργος Παπανδρέου (Καθημερινή, 7-1-1934) "Ο Ανδρέας Παπανδρέου, αχάριστος και αγνώμονας γιος, βλέπει τώρα την απόφαση του πατέρα του σαν προδοσία των αρψών της Ένωσης Κέντρου και σαν συνθηκολόγηση με τον Βασιλέα, με τον ξένο παράγοντα, με την τοπική ολιγαρχία και με τη δεξιά στρατιωτική χούντα. Με τον όρο "ξένος παράγοντας" εννοεί τις Ηνωμένες Πολιτείες, μολονότι υπήρξε πολιτής και κάτοικος τους επί πολλά χρόνια πριν αναμειχθεί -το 1964- στην ελληνική πολιτική, πρόθυμος να ανατρέψει ακόμα και τον πατέρα του, για να τον διαδεχθεί στην πρωθυπουργία..." The New York Times (29-12-1966)

1440 pages, Paperback

First published November 1, 2012

About the author

Ο Κώστας Ν. Μπαρμπής δίδαξε ελληνική ιστορία σε Ευρωπαϊκό Παράρτημα Αμερικανικού Πανεπιστημίου, διατέλεσε Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, μέλος Επιτροπών Χορήγησης ξένων υποτροφιών, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας <>, Γενικός Διευθυντής εφημερίδας, ενώ είναι Πρόεδρος της φιλολογικής Λέσχης του Δήμου Κορυδαλλού και για δέκατη πέμπτη φορά μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ολυμπιακού Σ. Φ. Π. (Ερασ. και Π.Α.Ε.).

Επίσης, έχει συνεργαστεί με πολυάριθμες εφιμερίδες και περιοδικά και διέθετε, επί έτη, δικές του ραδιοτηλεοπτικές ιστορικού και αθλητικού περιεχομένου εκπομπές. Είναι Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φίλων Ολυμπιακού, μέλος της <<Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πειραιώς>> και έχει πραγματοποιήσει 198 διαλέξεις (με ιστορικά θέματα) στην Ελλάδα και στην αλλοδαπή, καθώς και σε διεθνή βυζαντινά συνέδρια, στις αγγλική, γαλλική και ιταλική γλώσσες. Από αυτές μετέφρασε 97 βιβλία, ενώ το σύγγραφικό του έργο περιλαμβάνει 74 πονήματα.

Ο Κώστας Ν. Μπαρμπής έχει τιμηθεί με 3 χρυσά παράσημα, 3 ηθικές κρατικές αμοιβές και 134 κύπελλα και πλακέτες για την εθνική, κοινωνική, μορφωτική και ανθρωπιστική δραστηριότητά του, ενώ το 1991 ανακηρύχθηκε <<Κορυφαίος Φίλαθλος της Χώρας>> και τυγχάνει (από την ίδρυσή της) μέλος της <<Επιτροπής Απομάκρυνσης Φυλακών Κορυδαλλού>>.