What do you think?
Rate this book
Historia warszawska #1
Chwasty
Seria brutalnych morderstw dokonanych ze szczególnym okrucieństwem jest zmorą dla prowadzących w Warszawie śledztwo policjantów i prokuratury. Zabójca zawsze zostawia na ciele ofiary zasuszoną roślinę, chwast, którym podpisuje swoje „dzieła”.
Dość szybko następuje eskalacja przemocy. Policja musi zmierzyć się z czasem i pomysłowością mordercy.
Kim jest? Psychopatą z nizin społecznych czy wzorowym obywatelem prowadzącym na co dzień normalne życie?
Koncepcji i ofiar jest wiele, ale zabójca tylko jeden…
– Dlaczego to robisz? I kim w ogóle jesteś?
W odpowiedzi chłopak usłyszał nieprzyjemny śmiech.
Śmiech psychopaty.
– Robię tu porządki. Eliminuję chwasty.
Dość szybko następuje eskalacja przemocy. Policja musi zmierzyć się z czasem i pomysłowością mordercy.
Kim jest? Psychopatą z nizin społecznych czy wzorowym obywatelem prowadzącym na co dzień normalne życie?
Koncepcji i ofiar jest wiele, ale zabójca tylko jeden…
– Dlaczego to robisz? I kim w ogóle jesteś?
W odpowiedzi chłopak usłyszał nieprzyjemny śmiech.
Śmiech psychopaty.
– Robię tu porządki. Eliminuję chwasty.
535 pages, Paperback
Published October 6, 2021
4 people are currently reading
63 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
June 24, 2022
3,75⭐️
April 14, 2023
„Chwasty” to książka, do której musiałam się przekonać. Na początku miałam problem ze stylem pisania autora, jakoś mi nie pasował; dialogi wydawały się wymuszone, a opisy zbyt delikatne i spokojne. Ale później się zaczęło...
Podczas czytania „Chwastów” świetnie bawiłam się, próbując dociec kto wcielił się w rolę Kata. Zakończenie książki bardzo mnie zdziwiło, kompletnie się go nie spodziewałam.
Książka ta jest raczej dla osób o mocnych nerwach, które lubią podnieść sobie trochę poziom adrenaliny. Opisy scen morderstw były niezwykle krwawe i momentami po prostu ohydne. Ale to właśnie nakręcało fabułę i pozwalało poczuć się jak uczestnik tych strasznych wydarzeń.
„Chwasty” naprawdę pozytywnie mnie zaskoczyły i zdecydowanie polecam tę książkę wszystkim, którzy lubią krwawe historie.
Była to moja pierwsza książka Krzysztofa Jóźwika, ale myślę, że nie ostatnia.
Podczas czytania „Chwastów” świetnie bawiłam się, próbując dociec kto wcielił się w rolę Kata. Zakończenie książki bardzo mnie zdziwiło, kompletnie się go nie spodziewałam.
Książka ta jest raczej dla osób o mocnych nerwach, które lubią podnieść sobie trochę poziom adrenaliny. Opisy scen morderstw były niezwykle krwawe i momentami po prostu ohydne. Ale to właśnie nakręcało fabułę i pozwalało poczuć się jak uczestnik tych strasznych wydarzeń.
„Chwasty” naprawdę pozytywnie mnie zaskoczyły i zdecydowanie polecam tę książkę wszystkim, którzy lubią krwawe historie.
Była to moja pierwsza książka Krzysztofa Jóźwika, ale myślę, że nie ostatnia.
Read
April 6, 2023DNF 39%.
Im dłużej o tym myślę, tym większą niechęcią napawa mnie powrót do tej książki. Nie spodobała mi się przez to 40% ani fabuła, ani bohaterowie, ani nawet lektor mnie nie przekonał. Ewidentnie nie jest to moja bajka i brakuje tu iskry między nami, ale spróbuję z innymi książkami autora, może zaiskrzy. Poza tym po dwóch dniach przerwy już nie pamiętam, co się tam działo, także ten...
Im dłużej o tym myślę, tym większą niechęcią napawa mnie powrót do tej książki. Nie spodobała mi się przez to 40% ani fabuła, ani bohaterowie, ani nawet lektor mnie nie przekonał. Ewidentnie nie jest to moja bajka i brakuje tu iskry między nami, ale spróbuję z innymi książkami autora, może zaiskrzy. Poza tym po dwóch dniach przerwy już nie pamiętam, co się tam działo, także ten...
February 23, 2024
Książka absurdalna w kwestii zamysł vs. wykonanie literackie. :) Kilka błędów logicznych i mnóstwo irytujących stylistycznych... ALE! Sama kryminalno-gore koncepcja oryginalna i zaskakująca, aż do ostatniego rozdziału. Unikat! :)
October 4, 2021
Brutalny i krwawy kryminał, który zaserwował nam Pan Krzysztof Jóźwik, zdecydowanie spodoba się fanom takich mocnych historii. Opisy są tak rzeczywiste, dosadne i przerażające, że sami poczujecie się jakbyście byli na miejscu zbrodni i brali w niej udział! Uwierzcie mi - nie raz podczas czytania tej książki będziecie chcieli zamknąć oczy, odłożyć ją i zapomnieć o tych opisach - nie da się! Ta historia jest tak dobra i tak wciąga, że jak najszybciej będziecie chcieli rozwiązać tę zagadkę i przekonać się jaki pomysł na swoich bohaterów miał autor.
O samej fabule nie chcę Wam dużo zdradzać. Mamy tutaj serię morderstw, które dotykają Warszawę. Policja za wszelką cenę chce ująć sprawcę, który na ciałach swoich ofiar zostawia tytułowe zasuszone chwasty. Czas goni, na jaw wychodzą kolejne fakty, a morderca nawet przez moment nie zwalnia. Początek może Was przytłoczyć ilością bohaterów. Nie zrażajcie się! Ta historia to ponad 500 stron, a każdy z puzzli w końcu wskoczy na swoje miejsce. I to na takie, którego na pewno nie będziecie się spodziewali! Ja jestem pod wrażeniem tej powieści, chociaż momentami było naprawdę BARDZO brutalnie i mocno!
O samej fabule nie chcę Wam dużo zdradzać. Mamy tutaj serię morderstw, które dotykają Warszawę. Policja za wszelką cenę chce ująć sprawcę, który na ciałach swoich ofiar zostawia tytułowe zasuszone chwasty. Czas goni, na jaw wychodzą kolejne fakty, a morderca nawet przez moment nie zwalnia. Początek może Was przytłoczyć ilością bohaterów. Nie zrażajcie się! Ta historia to ponad 500 stron, a każdy z puzzli w końcu wskoczy na swoje miejsce. I to na takie, którego na pewno nie będziecie się spodziewali! Ja jestem pod wrażeniem tej powieści, chociaż momentami było naprawdę BARDZO brutalnie i mocno!
October 14, 2021
"Chwasty" swoją premierę miały dokładnie tydzień temu i choć przeczytałam tę książkę jeszcze przed premierą dzięki uprzejmości Wydawnictwa Filia, to musiałam ją nieco przetrawić. Bo Krzysztofa Jóźwika książki to ja znam, ale ta jest jakaś taka inna. Już opowiadam dlaczego.
Zacznę od tego, o czym ta książka w ogóle opowiada. Jak na dobry kryminał przystało mamy zabójstwa i to seryjne. Morderca zostawia na zwłokach tytułowe chwasty. Zasuszone, brzydkie rośliny jako podpis? Nie takie cuda widziała policja. A śledztwo do najłatwiejszych nie należy, co odczuwa prokuratura i policja. Kim jest człowiek, który zabija? Czy to możliwe, że osoba z wyższych sfer, a może właśnie wręcz przeciwnie, to ktoś, kogo przepełnia frustracja nad własnym życiem?
W tej książce autor postawił na bohaterów. Takie ja odnoszę wrażenie jako czytelnik. Owszem, znajdziecie w środku całe mnóstwo opisów morderstw i to tak obrazowych, że odradzałabym jednak jedzenie podczas lektury jeśli macie wrażliwe żołądki, ale to jednak tym razem chodzi o ludzi i ich rządze, a także skrywaną złość, traumę i poczucie niesprawiedliwości.
Tych bohaterów jest cały ogrom. Ale spokojnie, każdy stworzony i opisany tak, że nie da się pogubić, a ni ich pomylić, a wprowadzają w głowie czytelnika mętlik. Wielu z nich wydaje się podejrzanych, a każdy kolejny, który zachowuje się dziwnie, niemal natychmiast otrzymuje miano mordercy w oczach czytelnika.
W tym wszystkim to prokuratura i policja mają równie duże zamieszanie do ogarnięcia, a czas płynie, morderca wciąż na wolności to żadna chluba, a powód do niepokoju. Z tej strony poznajemy młodą panią prokurator, dla której ta sprawa może być przepustką do kariery tylko, że przyszło jej pracować z komisarzem, z którym relacja staje się coraz głębsza w zasadzie z każdym kolejnym znalezionym chwastem na trupie.
Podobało mi się to, że postacie są ciekawie skonstruowane, ale są nieoczywiste i ta dziwna relacja między prokuratorką i komisarzem, po której jednak spodziewałam się nieco więcej. Śmiało można było wejść w ich życie prywatne dosłownie z butami i prześwietlić ich od początku do końca, ale także to, co między nimi się zaczęło dziać. W końcu różnica wieku także może być fascynującym wątkiem w historii. Tutaj troszkę było tego, jak dla mnie, za mało. Ale w końcu to kryminał, a nie powieść obyczajowa, prawda?
Zdecydowanie Jóźwik potrafi okręcić sobie czytelnika wokół palca i zaskoczyć zwrotem akcji. To kolejny kryminał, brutalny, krwawy, pozwalający wyobraźni popłynąć morzem czerwonej krwi. Polecam!
Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Filia.
Zacznę od tego, o czym ta książka w ogóle opowiada. Jak na dobry kryminał przystało mamy zabójstwa i to seryjne. Morderca zostawia na zwłokach tytułowe chwasty. Zasuszone, brzydkie rośliny jako podpis? Nie takie cuda widziała policja. A śledztwo do najłatwiejszych nie należy, co odczuwa prokuratura i policja. Kim jest człowiek, który zabija? Czy to możliwe, że osoba z wyższych sfer, a może właśnie wręcz przeciwnie, to ktoś, kogo przepełnia frustracja nad własnym życiem?
W tej książce autor postawił na bohaterów. Takie ja odnoszę wrażenie jako czytelnik. Owszem, znajdziecie w środku całe mnóstwo opisów morderstw i to tak obrazowych, że odradzałabym jednak jedzenie podczas lektury jeśli macie wrażliwe żołądki, ale to jednak tym razem chodzi o ludzi i ich rządze, a także skrywaną złość, traumę i poczucie niesprawiedliwości.
Tych bohaterów jest cały ogrom. Ale spokojnie, każdy stworzony i opisany tak, że nie da się pogubić, a ni ich pomylić, a wprowadzają w głowie czytelnika mętlik. Wielu z nich wydaje się podejrzanych, a każdy kolejny, który zachowuje się dziwnie, niemal natychmiast otrzymuje miano mordercy w oczach czytelnika.
W tym wszystkim to prokuratura i policja mają równie duże zamieszanie do ogarnięcia, a czas płynie, morderca wciąż na wolności to żadna chluba, a powód do niepokoju. Z tej strony poznajemy młodą panią prokurator, dla której ta sprawa może być przepustką do kariery tylko, że przyszło jej pracować z komisarzem, z którym relacja staje się coraz głębsza w zasadzie z każdym kolejnym znalezionym chwastem na trupie.
Podobało mi się to, że postacie są ciekawie skonstruowane, ale są nieoczywiste i ta dziwna relacja między prokuratorką i komisarzem, po której jednak spodziewałam się nieco więcej. Śmiało można było wejść w ich życie prywatne dosłownie z butami i prześwietlić ich od początku do końca, ale także to, co między nimi się zaczęło dziać. W końcu różnica wieku także może być fascynującym wątkiem w historii. Tutaj troszkę było tego, jak dla mnie, za mało. Ale w końcu to kryminał, a nie powieść obyczajowa, prawda?
Zdecydowanie Jóźwik potrafi okręcić sobie czytelnika wokół palca i zaskoczyć zwrotem akcji. To kolejny kryminał, brutalny, krwawy, pozwalający wyobraźni popłynąć morzem czerwonej krwi. Polecam!
Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Filia.
February 28, 2023
"Dlaczego to robisz? I kim w ogóle jesteś?
W odpowiedzi chłopak usłyszał nieprzyjemny śmiech.
Śmiech psychopaty.
Robię tu porządki. Eliminuję chwasty."
W Warszawie dochodzi do serii brutalnych morderstw dokonanych ze szczególnym okrucieństwem. Zabójca zostawia na ciele ofiar podpis w postaci zasuszonych roślin, a konkretniej chwastów. W śledztwo zaangażowane są policja oraz prokuratura, którzy mierzą się z czasem i pomysłowością mordercy. Kim jest psychopata, który dokonuje zabójstw w tak okrutny sposób?
"Chwasty" to pierwsza część cyklu z serii warszawskiej, którą chciałam nadrobić jeszcze przed premierą kolejnego tomu. Jednocześnie jest to książka dla ludzi o mocnych nerwach, których nie przerażają opisy krwawych, a często brutalnych scen. Psychopatycznych morderca wybiera swoje ofiary z należytą starannością, ponieważ są to osoby mające "coś" na sumieniu. Chce ukarać ludzi wyrządzających krzywdy innym, pragnie zapłaty za całe dokonane przez nich zło. Myślę, że można nazwać go ogrodnikiem pozbywających się chwastów z własnych upraw, ponieważ jako podpis zostawia właśnie takie niechciane rośliny.
Historia zawiera wielowątkową fabułę z dużą ilością charakterystycznych i bardzo realnych bohaterów. Niestety każdy z nich ma trudną przeszłość wpływającą na obecne życie. Takie obciążenia psychiczne, często wywołujące traumy nie pomagają im w radzeniu sobie z problemami życia codziennego. Te wszystkie elementy sprawiają, że ciężko rozszyfrować, który z bohaterów może stać za tymi brutalnymi morderstwami. Autor umiejętnie wodzi czytelnika za nos wprowadzając liczne zwroty akcji, które podsycają tylko napięcie i powodują mętlik w głowie. Oczywiście w pozytywnym aspekcie, ponieważ dzięki temu niełatwo domyślić się zakończenia, co jednocześnie stanowi ogromny atut całej historii. Jeśli mam dać komuś podpowiedź to książkę trzeba czytać uważnie, ponieważ tutaj każdy najdrobniejszy wątek jest istotny.
"Chwasty" to już kolejna książka z pod pióra autora, po którą udało mi się sięgnąć w niedługim czasie. Przyznaję, że za każdym razem jestem zaskakiwana pomysłami na seryjnych morderców. Ciągle też zastanawiam się skąd autor czerpie inspiracje i pomysły tworząc takie historie.
Z czystym sumieniem mogę polecić "Chwasty" osobom o mocnych nerwach, a ja z niecierpliwością czekam już na "Szczątki".
W odpowiedzi chłopak usłyszał nieprzyjemny śmiech.
Śmiech psychopaty.
Robię tu porządki. Eliminuję chwasty."
W Warszawie dochodzi do serii brutalnych morderstw dokonanych ze szczególnym okrucieństwem. Zabójca zostawia na ciele ofiar podpis w postaci zasuszonych roślin, a konkretniej chwastów. W śledztwo zaangażowane są policja oraz prokuratura, którzy mierzą się z czasem i pomysłowością mordercy. Kim jest psychopata, który dokonuje zabójstw w tak okrutny sposób?
"Chwasty" to pierwsza część cyklu z serii warszawskiej, którą chciałam nadrobić jeszcze przed premierą kolejnego tomu. Jednocześnie jest to książka dla ludzi o mocnych nerwach, których nie przerażają opisy krwawych, a często brutalnych scen. Psychopatycznych morderca wybiera swoje ofiary z należytą starannością, ponieważ są to osoby mające "coś" na sumieniu. Chce ukarać ludzi wyrządzających krzywdy innym, pragnie zapłaty za całe dokonane przez nich zło. Myślę, że można nazwać go ogrodnikiem pozbywających się chwastów z własnych upraw, ponieważ jako podpis zostawia właśnie takie niechciane rośliny.
Historia zawiera wielowątkową fabułę z dużą ilością charakterystycznych i bardzo realnych bohaterów. Niestety każdy z nich ma trudną przeszłość wpływającą na obecne życie. Takie obciążenia psychiczne, często wywołujące traumy nie pomagają im w radzeniu sobie z problemami życia codziennego. Te wszystkie elementy sprawiają, że ciężko rozszyfrować, który z bohaterów może stać za tymi brutalnymi morderstwami. Autor umiejętnie wodzi czytelnika za nos wprowadzając liczne zwroty akcji, które podsycają tylko napięcie i powodują mętlik w głowie. Oczywiście w pozytywnym aspekcie, ponieważ dzięki temu niełatwo domyślić się zakończenia, co jednocześnie stanowi ogromny atut całej historii. Jeśli mam dać komuś podpowiedź to książkę trzeba czytać uważnie, ponieważ tutaj każdy najdrobniejszy wątek jest istotny.
"Chwasty" to już kolejna książka z pod pióra autora, po którą udało mi się sięgnąć w niedługim czasie. Przyznaję, że za każdym razem jestem zaskakiwana pomysłami na seryjnych morderców. Ciągle też zastanawiam się skąd autor czerpie inspiracje i pomysły tworząc takie historie.
Z czystym sumieniem mogę polecić "Chwasty" osobom o mocnych nerwach, a ja z niecierpliwością czekam już na "Szczątki".
September 27, 2023
"Chwasty" trafiły do mnie przypadkiem. Pobrałem już to co chciałem w bibliotece, ale moje oko wyłapało ciekawy tytuł na półce z "nowościami". Wiecie jak to jest w takim miejscu. Ta "nowość" ma już de facto dwa lata. Niemniej należy dawać szansę nowym autorom, więc szybciutko zagarnąłem pozycję, gdzieś pomiędzy dziesięć innych.
Początek powieść Jóźwika ma toporny, powiedział bym nawet odpychający. I to nie jest kwestia makabrycznych opisów mordów, jakie są tu obecne. Pisarz z początku ma siermiężny styl i pokonywanie kolejnych stron bywa męczące, aczkolwiek w pewnym momencie następuje tak jakby odblokowanie i zaczyna się jazda z górki, a akcja nabiera rumieńców.
Ktoś zabija osoby o wątpliwej reputacji. W sposób w jaki Jigsaw z filmowej serii Piłą by się nie powstydził. Na trop zwyrodnialca trafia podkomisarz Krzysztof Kalinowski. Człowiek, któremu wali się małżeństwo, a na horyzoncie pojawia się piękna pani prokurator. Jasność umysłu podpowiada mu jednak, że w mieście grasuje seryjny, który na miejscach kaźni pozostawia jakieś gatunki chwastów.
A podejrzanych nie brakuje. Wykładowca, któremu do skóry chce się dobrać pracodawca, a jednocześnie nie jest szanowany przez swoich studentów. Pielęgniarka, która ma za sobą przykrą przeszłość, w dodatku zostaje raniona przez narkomankę. Sklepikarz, który skrywa tajemnicę i pewnego razu konfrontuje się z agresywnym klientem. Kurier, który jest świadkiem przemocy domowej. Każde z nich ma powód, aby wybuchnąć...
Morderca jest pomysłowy i krwawy. Bystry policjant i realia brudnej, patologicznej Warszawy. Prawie samograj, który wymaga nieco czasu, aby zagrać tak jak powinien od samego początku. Niemniej w trakcie lektury występuje moment, gdzie autor zdradza trochę za dużo. Przez to zanotowałem sobie gdzie z tyłu głowy jedno "a gdyby tak..." i w finale się to sprawdziło. Troszkę słabo, aczkolwiek sam finał jest odpowiednio krwawy i na pewnej płaszczyźnie satysfakcjonujący.
Z chęcią sięgnę po kolejną odsłonę serii, bo mam wrażenie że tu autor się jeszcze trochę miejscami "docierał". Jeżeli przy kolejnym tytule całość zagra od początku to Jóźwik może się okazać poważnym graczem na polskim polu kryminałów.
Początek powieść Jóźwika ma toporny, powiedział bym nawet odpychający. I to nie jest kwestia makabrycznych opisów mordów, jakie są tu obecne. Pisarz z początku ma siermiężny styl i pokonywanie kolejnych stron bywa męczące, aczkolwiek w pewnym momencie następuje tak jakby odblokowanie i zaczyna się jazda z górki, a akcja nabiera rumieńców.
Ktoś zabija osoby o wątpliwej reputacji. W sposób w jaki Jigsaw z filmowej serii Piłą by się nie powstydził. Na trop zwyrodnialca trafia podkomisarz Krzysztof Kalinowski. Człowiek, któremu wali się małżeństwo, a na horyzoncie pojawia się piękna pani prokurator. Jasność umysłu podpowiada mu jednak, że w mieście grasuje seryjny, który na miejscach kaźni pozostawia jakieś gatunki chwastów.
A podejrzanych nie brakuje. Wykładowca, któremu do skóry chce się dobrać pracodawca, a jednocześnie nie jest szanowany przez swoich studentów. Pielęgniarka, która ma za sobą przykrą przeszłość, w dodatku zostaje raniona przez narkomankę. Sklepikarz, który skrywa tajemnicę i pewnego razu konfrontuje się z agresywnym klientem. Kurier, który jest świadkiem przemocy domowej. Każde z nich ma powód, aby wybuchnąć...
Morderca jest pomysłowy i krwawy. Bystry policjant i realia brudnej, patologicznej Warszawy. Prawie samograj, który wymaga nieco czasu, aby zagrać tak jak powinien od samego początku. Niemniej w trakcie lektury występuje moment, gdzie autor zdradza trochę za dużo. Przez to zanotowałem sobie gdzie z tyłu głowy jedno "a gdyby tak..." i w finale się to sprawdziło. Troszkę słabo, aczkolwiek sam finał jest odpowiednio krwawy i na pewnej płaszczyźnie satysfakcjonujący.
Z chęcią sięgnę po kolejną odsłonę serii, bo mam wrażenie że tu autor się jeszcze trochę miejscami "docierał". Jeżeli przy kolejnym tytule całość zagra od początku to Jóźwik może się okazać poważnym graczem na polskim polu kryminałów.
October 7, 2021
Szokująco mocny kryminał! Autor napisał, że testował własne granice tworząc tak brutalną, ociekającą krwią powieść. Czytając, będziecie musieli przetestować i Wasze, bo opisy mordów są tak obrazowe, tak realistyczne, że wierzcie mi, usłyszycie wrzaski ofiar i chrzęst piłowanych kości.
Miałam okazję czytać wcześniejsze powieści autora „Zamachowcy” i „Loteria” traktujące o cyberprzestępczości, jednak wydają mi się bajkami dla grzecznych dzieci w porównaniu z „Chwastami”.
Ale nie tylko w tej kwestii autor postanowił wystawić naszą wytrzymałość na próbę. Od samego początku mąci czytelnikowi w głowie podsuwając wielu podejrzanych, ale jednocześnie wręcz drastycznie skąpiąc jakichkolwiek informacji pozwalających na wytypowanie sprawcy. Czy to zabieg celowy? Jeśli tak, to w moim przypadku przyniósł zamierzony efekt, bo narastająca ciekawość i frustracja wręcz, pchała mnie do końca z zawrotną prędkością.
Autor podsuwa kilkoro bohaterów, z których każdy zachowuje się podejrzanie, jakby skrywał jakiś mroczny sekret. Czy każdy z nich jest materiałem na kolejną ofiarę, czy katem mordującym z okrutną brutalnością ludzi niezasługujących jego zdaniem, by żyć?
Równie duży mętlik w głowie mają z pewnością organy ścigania. Młoda, ostra i wymagająca prokuratorka Klaudia Nowicka, nie ułatwia życia prowadzącemu śledztwo podkomisarzowi Kalinowskiemu, ale może jej nieustępliwość przyniesie efekty? Wraz z odkrywaniem zwłok kolejnych ofiar zacieśnia się obręcz wokół każdego z podejrzanych, ale i relacja pomiędzy młodą prokuratorką i sporo od niej starszym policjantem.
To powieść, która wyciąga na wierzch mroczne sekrety, skrywane żądze i niezaleczone traumy. Obnaża drugą twarz każdego z pozoru zwykłego człowieka. I rzeczywiście testuje ludzkie granice, ujawniając emocje tych, którzy zdecydowali się je przekroczyć. Jesteście gotowi? Gotowi na więcej, niż się spodziewacie? Zmierzcie się z „Chwastami”.
Miałam okazję czytać wcześniejsze powieści autora „Zamachowcy” i „Loteria” traktujące o cyberprzestępczości, jednak wydają mi się bajkami dla grzecznych dzieci w porównaniu z „Chwastami”.
Ale nie tylko w tej kwestii autor postanowił wystawić naszą wytrzymałość na próbę. Od samego początku mąci czytelnikowi w głowie podsuwając wielu podejrzanych, ale jednocześnie wręcz drastycznie skąpiąc jakichkolwiek informacji pozwalających na wytypowanie sprawcy. Czy to zabieg celowy? Jeśli tak, to w moim przypadku przyniósł zamierzony efekt, bo narastająca ciekawość i frustracja wręcz, pchała mnie do końca z zawrotną prędkością.
Autor podsuwa kilkoro bohaterów, z których każdy zachowuje się podejrzanie, jakby skrywał jakiś mroczny sekret. Czy każdy z nich jest materiałem na kolejną ofiarę, czy katem mordującym z okrutną brutalnością ludzi niezasługujących jego zdaniem, by żyć?
Równie duży mętlik w głowie mają z pewnością organy ścigania. Młoda, ostra i wymagająca prokuratorka Klaudia Nowicka, nie ułatwia życia prowadzącemu śledztwo podkomisarzowi Kalinowskiemu, ale może jej nieustępliwość przyniesie efekty? Wraz z odkrywaniem zwłok kolejnych ofiar zacieśnia się obręcz wokół każdego z podejrzanych, ale i relacja pomiędzy młodą prokuratorką i sporo od niej starszym policjantem.
To powieść, która wyciąga na wierzch mroczne sekrety, skrywane żądze i niezaleczone traumy. Obnaża drugą twarz każdego z pozoru zwykłego człowieka. I rzeczywiście testuje ludzkie granice, ujawniając emocje tych, którzy zdecydowali się je przekroczyć. Jesteście gotowi? Gotowi na więcej, niż się spodziewacie? Zmierzcie się z „Chwastami”.
October 28, 2021
Moi mili nie jest to łatwa książka do oceny, pierwsza połowa sprawiła mi ból fizyczny. Czytanie było tak żmudne i tak męczące, że chciałem nabrać kamieni do kieszeni i rozkoszować się dnem Wisły. Druga połowa jednak nieco zmieniła mój odbiór powieści i było już nieco lepiej, cytując klasyka „niewiele lepiej, ale lepiej”.
Zdecydowanie pozytywne wrażenie sprawiają opisy morderstw i zwłok, jest obrazowo, brutalnie i dość nieszablonowo.
Sama koncepcja powieści do mnie nie przemawia, zbyt wiele postaci i te ciągłe mylenie tropów sprawiło, że ta historia stawała się powtarzalna, w pewnym momencie to zaczęło mnie zwyczajnie męczyć. Zdecydowanie balans jest tym, czego tutaj brakowało.
Ta historia jest mroczna i tajemnicza jednak zbyt wolna, zabrakło mi tutaj nieco akcji, zbyt to wszystko było monotonne i wolne. Spory wkład w tym opisów, których nie brakuje.
Nie mam zasadniczo nic przeciwko opasłym tomiszczom, ale tutaj ilość nie poszła w jakość, te opisy zwyczajnie przeciągnęły i rozładowały emocje, to coś na zasadzie smażenia steka niby ładnie sobie skierwczy na patelni a tu nagle jeb 2 sekundy za długo i dostaje podeszwę z glana, a zęby same proszą o wizytę u ortodonty, no tak to moi najmilsi nie powinno się odbywać.
Dobrze moi mili teraz podsumowanie, nie będę się tu czaił jak mały Kubuś na dyskotece w podstawówcem który zamiast rwać najlepszą sztukę i pokazać reszcie kto rządzi stoi jak pierdoła i zastanawia się, czy stan konta taty zmierzy kątomierzem… Dla mnie książka trochę zmarnowała potencjał tej historii, liczyłem na mocną powieść, a trochę się to przez narracje i opisy porozchodziło na boki no i wyszło jak wyszło moi mili…
https://www.instagram.com/mad.book.worm/
Zdecydowanie pozytywne wrażenie sprawiają opisy morderstw i zwłok, jest obrazowo, brutalnie i dość nieszablonowo.
Sama koncepcja powieści do mnie nie przemawia, zbyt wiele postaci i te ciągłe mylenie tropów sprawiło, że ta historia stawała się powtarzalna, w pewnym momencie to zaczęło mnie zwyczajnie męczyć. Zdecydowanie balans jest tym, czego tutaj brakowało.
Ta historia jest mroczna i tajemnicza jednak zbyt wolna, zabrakło mi tutaj nieco akcji, zbyt to wszystko było monotonne i wolne. Spory wkład w tym opisów, których nie brakuje.
Nie mam zasadniczo nic przeciwko opasłym tomiszczom, ale tutaj ilość nie poszła w jakość, te opisy zwyczajnie przeciągnęły i rozładowały emocje, to coś na zasadzie smażenia steka niby ładnie sobie skierwczy na patelni a tu nagle jeb 2 sekundy za długo i dostaje podeszwę z glana, a zęby same proszą o wizytę u ortodonty, no tak to moi najmilsi nie powinno się odbywać.
Dobrze moi mili teraz podsumowanie, nie będę się tu czaił jak mały Kubuś na dyskotece w podstawówcem który zamiast rwać najlepszą sztukę i pokazać reszcie kto rządzi stoi jak pierdoła i zastanawia się, czy stan konta taty zmierzy kątomierzem… Dla mnie książka trochę zmarnowała potencjał tej historii, liczyłem na mocną powieść, a trochę się to przez narracje i opisy porozchodziło na boki no i wyszło jak wyszło moi mili…
https://www.instagram.com/mad.book.worm/
October 17, 2021
Bardzo lubię czytać zarówno kryminały jak i thrillery. Uwielbiam czekać w napięciu i emocjach na wyjaśnienie każdego z pojawiających się z biegiem akcji pytań. Ale czasem brakuje mi mocnego kryminału, który zmiecie mnie z nóg i przedstawi okrutne opisy zbrodni. A "Chwasty" to jest właśnie ta książka, która mi to dała!
Lubisz kryminały? Zagadkowe historie? Bohaterów takich, że nigdy nie wiesz któremu można zaufać?
Lubisz krwawe zbrodnie, brutalne opisy i pokręconych psychopatów?
Jeśli odpowiedź brzmi tak: to idealna książka dla Ciebie!
Od samego początku historia dostarcza czytelnikowi emocji i ogromnego napięcia. Chociaż prawdą jest, że aby wkroczyć potężnie w brutalność potrzebowała czasu by się rozkręcić i mnie wciągnąć. Ale gdy już to zrobiła - przepadłam! To jest właśnie typ książki, po jaki ja bardzo lubię sięgać.
Poznajemy tu wielu bohaterów, przez co czasem idzie się pogubić, niestety. Fajnie byłoby, jakby przed każdym rozdziałem pojawiało się nazwisko osoby, która obecnie prowadzi nas przez historię. Ale plusem jest to, że każda z tych postaci kryje swoją tajemnicę. Wszystko jest przemyślane, autor tak prowadzi historię, że w pewnym momencie zdajemy sobie sprawę, że podejrzewamy wszystkich i każda z tych osób może być mordercą.
Styl autora bardzo mi się podoba, bo czuć jak książka do nas przemawia, a wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach. W głowie pojawia się milion pytań, a droga do poznania odpowiedzi jest kręta i wyboista. Pan Jóźwik potrafi wykreować historię, która chwyta i ciężko wyrzucić ją z głowy. Brutalne i krwawe sceny zbrodni są świetnie dopracowane, dokładnie takie o jakich chcę czytać w tego typu kryminałach.
Chcąc nie chcąc, muszę wspomnieć o minusie tej książki, który jednak nie jest z winy autora. A mianowicie wszelkie błędy składniowe, interpunkcyjne, literówki i powtórzenia. Na kolanach błagam o korektę, bo to boli w oczy. A jest prawie idealnie!
Lubisz kryminały? Zagadkowe historie? Bohaterów takich, że nigdy nie wiesz któremu można zaufać?
Lubisz krwawe zbrodnie, brutalne opisy i pokręconych psychopatów?
Jeśli odpowiedź brzmi tak: to idealna książka dla Ciebie!
Od samego początku historia dostarcza czytelnikowi emocji i ogromnego napięcia. Chociaż prawdą jest, że aby wkroczyć potężnie w brutalność potrzebowała czasu by się rozkręcić i mnie wciągnąć. Ale gdy już to zrobiła - przepadłam! To jest właśnie typ książki, po jaki ja bardzo lubię sięgać.
Poznajemy tu wielu bohaterów, przez co czasem idzie się pogubić, niestety. Fajnie byłoby, jakby przed każdym rozdziałem pojawiało się nazwisko osoby, która obecnie prowadzi nas przez historię. Ale plusem jest to, że każda z tych postaci kryje swoją tajemnicę. Wszystko jest przemyślane, autor tak prowadzi historię, że w pewnym momencie zdajemy sobie sprawę, że podejrzewamy wszystkich i każda z tych osób może być mordercą.
Styl autora bardzo mi się podoba, bo czuć jak książka do nas przemawia, a wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach. W głowie pojawia się milion pytań, a droga do poznania odpowiedzi jest kręta i wyboista. Pan Jóźwik potrafi wykreować historię, która chwyta i ciężko wyrzucić ją z głowy. Brutalne i krwawe sceny zbrodni są świetnie dopracowane, dokładnie takie o jakich chcę czytać w tego typu kryminałach.
Chcąc nie chcąc, muszę wspomnieć o minusie tej książki, który jednak nie jest z winy autora. A mianowicie wszelkie błędy składniowe, interpunkcyjne, literówki i powtórzenia. Na kolanach błagam o korektę, bo to boli w oczy. A jest prawie idealnie!
November 17, 2021
Świat nie jest zły.Źli są ludzie na nim żyjący. Czy nie macie czasami myśli jak dobrze by było gdyby po świecie
nie chodzili mordercy, gwałciciele, pedofile itp? Ja mam tak za każdym razem gdy dochodzi do mnie kolejna informacja
o tragicznym wydarzeniu. W niektórych sytuacjach powinna być kara śmierci ale myślę,że niestety my już tego nie
doczekamy.. Każdego złego człowieka powinna dopaść karma a co jeśli dopadnie go ktoś kto brzydzi się złych ludzi
i wyrywa je jak chwasty rosnące na polach?
Dopada i nie spocznie póki nie zobaczy cierpienia i bólu jaki im wyrządza. Ludzie Ci nie są bez winy, mają coś złego
za uszami a kat wymierza im tylko karę, na którą zasłużyli.
Krzysztof Jóźwik zaserwował swoim czytelnikom niebywale brutalną ucztę. Co jak co ale ja lubię takie mocne książki.
Tutaj było naprawdę brutalnie i mrocznie. Bardzo podoba i się cały zarys fabuły. Przedstawianie bohaterów i ich skrywane
sekrety. Nie czułam tutaj,że ta książka ma ponad 500stron bo wciągnęłam się w nią na maksa i pewnie gdybym miała
więcej czasu, to spokojnie przeczytałabym ją w jeden dzień. Chwasty to książka, która wpisuje się na listę najlepszych książek
przeczytanych w tym roku. Kupujcie i czytajcie!
Autorze - czekam na więcej!
nie chodzili mordercy, gwałciciele, pedofile itp? Ja mam tak za każdym razem gdy dochodzi do mnie kolejna informacja
o tragicznym wydarzeniu. W niektórych sytuacjach powinna być kara śmierci ale myślę,że niestety my już tego nie
doczekamy.. Każdego złego człowieka powinna dopaść karma a co jeśli dopadnie go ktoś kto brzydzi się złych ludzi
i wyrywa je jak chwasty rosnące na polach?
Dopada i nie spocznie póki nie zobaczy cierpienia i bólu jaki im wyrządza. Ludzie Ci nie są bez winy, mają coś złego
za uszami a kat wymierza im tylko karę, na którą zasłużyli.
Krzysztof Jóźwik zaserwował swoim czytelnikom niebywale brutalną ucztę. Co jak co ale ja lubię takie mocne książki.
Tutaj było naprawdę brutalnie i mrocznie. Bardzo podoba i się cały zarys fabuły. Przedstawianie bohaterów i ich skrywane
sekrety. Nie czułam tutaj,że ta książka ma ponad 500stron bo wciągnęłam się w nią na maksa i pewnie gdybym miała
więcej czasu, to spokojnie przeczytałabym ją w jeden dzień. Chwasty to książka, która wpisuje się na listę najlepszych książek
przeczytanych w tym roku. Kupujcie i czytajcie!
Autorze - czekam na więcej!
May 1, 2024
Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i jakże udane. Książka wstrząsnęła mną do granic możliwości, powodując podczas czytania uczucie dyskomfortu, które dla osoby lubiącej mocne opisy zbrodni, jest jak najbardziej na plus.
Pierwszy raz czytałam kryminał skonstruowany w tak nieoczywisty sposób. Nie ma tutaj tylko standardowego schematu: zbrodnia-śledztwo-rozwiązanie. Pomiędzy tymi trzema głównymi składowymi są historie bohaterów przeplatające się ze sobą, czasami łączące w zaskakującą całość. Autor świetnie bawi się z nami w kotka i myszkę, wyprowadzając w pole i kładąc cień podejrzeń na każdego z bohaterów. Jeśli myślicie, że uda Wam się domyślić kto jest mordercą, jesteście w błędzie 😃
Bohaterowie, szczególnie komisarz Kalinowski i prokurator Nowicka, zdobyli moją sympatię od samego początku. Mam nadzieję spotkać ich w kolejnych tomach.
Zakończenie zaskakujące, chociaż jak dla mnie troszkę odklejone od całości historii.
„Chwasty” są pierwszą częścią serii warszawskiej i na pewno sięgnę po kolejną.
Uwaga, książka nie jest dla osób o słabych nerwach. Opisy zbrodni są tak dosłowne i tak wymyślne, że momentami byłam na granicy wytrzymałości.
Pierwszy raz czytałam kryminał skonstruowany w tak nieoczywisty sposób. Nie ma tutaj tylko standardowego schematu: zbrodnia-śledztwo-rozwiązanie. Pomiędzy tymi trzema głównymi składowymi są historie bohaterów przeplatające się ze sobą, czasami łączące w zaskakującą całość. Autor świetnie bawi się z nami w kotka i myszkę, wyprowadzając w pole i kładąc cień podejrzeń na każdego z bohaterów. Jeśli myślicie, że uda Wam się domyślić kto jest mordercą, jesteście w błędzie 😃
Bohaterowie, szczególnie komisarz Kalinowski i prokurator Nowicka, zdobyli moją sympatię od samego początku. Mam nadzieję spotkać ich w kolejnych tomach.
Zakończenie zaskakujące, chociaż jak dla mnie troszkę odklejone od całości historii.
„Chwasty” są pierwszą częścią serii warszawskiej i na pewno sięgnę po kolejną.
Uwaga, książka nie jest dla osób o słabych nerwach. Opisy zbrodni są tak dosłowne i tak wymyślne, że momentami byłam na granicy wytrzymałości.
October 5, 2022
3,5/5 Jest to chyba najkrwawsza pozycja, którą przeczytałam z tego gatunku. Opisy odpychające, mrożące krew w żyłach - i dobrze, tego oczekuję od tego typu powieści. Jednocześnie zabrakło mi tu trochę protagonisty, osoby której bym kibicowała, w której zmagania bym się zaangażowała. W którymś momencie jedyne o co się martwił główny bohater to był romans. Przez dużą ilość bohaterów to ta funkcja protagonisty się rozmywa i przywiązanie do głównego śledczego mocno słabnie. Czytelnik po prostu przygląda się z boku rozgrywającym się wydarzeniom, ale coraz mniej jest zaangażowany. Bardzo podobała mi się cała koncepcja książki, w której czytelnik nie ma wskazanego jednego podejrzanego - urywane opisy albo niedokładne, wszystko poprowadzone tak aby podejrzewać każdego bohatera książki. Z tym się jeszcze wcześniej nie spotkałam i to mi się bardzo podobało. Dla fanów tego typu literatury to świetna pozycja, ja się dobrze bawiłam.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 10, 2023
Czy mając za sobą „Chwasty”, które nota bene stanowią początek kryminalnej serii pt. „Historia warszawska”, sięgnę po kolejne powieści Krzysztofa Jóźwika? Będąc zupełnie szczerą – to nie. Mimo iż książkę tę przeczytałam naprawdę szybko a wszystko tu było dobrze przemyślane i złożyło się w logiczną całość, to jednak historia ta nie zrobiła na mnie takiego wrażenia, jakiego spodziewałam się po niej po przeczytaniu opinii innych czytelników. Jak dla mnie była zbyt mocno rozbudowana o pobocznych bohaterów i za bardzo chaotyczna pod względem prowadzenia narracji z punktu widzenia każdego z nich. I choć lubię, gdy powieść jest krwawa, a sceny pozbawiania ofiar życia wymyślne i szczegółowo przedstawione, to nie stanowi to wystarczającego bodźca, bym zechciała sięgnąć po inne powieści autora.
więcej -> https://magicznyswiatksiazki.pl/recen...
więcej -> https://magicznyswiatksiazki.pl/recen...
January 30, 2025
Kolejny raz spotykam się z twórczością tego autora. Książka jest świetna, mroczna i brutalna. Powieść dzieje się w warszawie. Autor kolejny raz zaskoczył, mnie kim był mordercą. W powieści morderstwa są dokładnie opisane ze szczegółami. Jestem ciekawa kolejnego tomu serii ‘’Historia warszawska’’. Książa jest dla osób, które lubią mroczne i brutalne kryminały. Polecam przeczytać tę książkę.
February 12, 2023
Jestem świeżo po skończeniu książki. Była mocna, brutalna, zawiła. Myślę, że te 3 słowa najlepiej opisują całość historii. Mnóstwo zwrotów akcji, ciekawych relacji, końcówka z mocnym akcentem.
July 27, 2023
Ogromnie polecam! Dawno nie czytałam tak fajnej ksiazki. Zazwyczaj nie mam problemu z wytypowaniem mordercy w książce koniec jednak mnie zaskoczył.Fajnie szybko się czyta. Jak dla mnie 5 gwiazdek
February 28, 2024
3.5 bo te opisy to złoto.
January 23, 2025
Very intriguing multi-pov story!
August 10, 2023
Od samego początku opis książki mnie zaciekawił i sprawił wrażenie na tyle oryginalnego, że bez zastanowienia kupiłam tę książkę. Sama idea podpisywania się pod krwawymi morderstwami zasuszoną rośliną bardzo mi się spodobała. Postaci, które z każdym rozdziałem zostawiały coraz więcej podejrzeń wobec samych siebie również bardzo mnie intrygowały.
Na samym początku nieco gubiłam się pomiędzy wszystkimi postaciami i musiałam czasem wrócić pare stron aby przypomnieć sobie kto był kim. Jednak po kolejnych i kolejnych stronach lektury problem zniknął. Mimo, że nie przepadam za długimi książkami, często długimi rozdziałami i tak rozciągnięta fabułą, uważam że w tej książce było to potrzebne i wcale nie przeszkadzało.
Naprawdę jestem pod wrażeniem takiej dokładności opisu morderstw i tak szczegółowo rozplanowanych postaci. Osobiście książka strasznie mi się podoba i napewno szybko o niej nie zapomnę.
Polecam każdemu, komu nie przeszkadzają krwawe morderstwa oraz nie ma problemu z szczegółowo rozplanowaną i rozciągającą się nieco fabułą.
Na samym początku nieco gubiłam się pomiędzy wszystkimi postaciami i musiałam czasem wrócić pare stron aby przypomnieć sobie kto był kim. Jednak po kolejnych i kolejnych stronach lektury problem zniknął. Mimo, że nie przepadam za długimi książkami, często długimi rozdziałami i tak rozciągnięta fabułą, uważam że w tej książce było to potrzebne i wcale nie przeszkadzało.
Naprawdę jestem pod wrażeniem takiej dokładności opisu morderstw i tak szczegółowo rozplanowanych postaci. Osobiście książka strasznie mi się podoba i napewno szybko o niej nie zapomnę.
Polecam każdemu, komu nie przeszkadzają krwawe morderstwa oraz nie ma problemu z szczegółowo rozplanowaną i rozciągającą się nieco fabułą.
Displaying 1 - 22 of 22 reviews