What do you think?
Rate this book
Μαύρο - Δανεικές Ταυτότητες
Εκεί που έφτασαν, δεν γινόταν διαφορετικά! Ο Έκτορας δεν είχε δικαίωµα πια να παίρνει αποφάσεις. Ο Πέτρος τον άρπαξε από τα µαλλιά και τράβηξε το πιστόλι που είχε κρυµµένο. Έριξε τον γιο του στον καναπέ και κρατώντας τον ακόµα από το κεφάλι, του το έχωσε στο στόµα. Έσκυψε στο τροµαγµένο του πρόσωπο και είπε.
Δεν ορίζεις εσύ την ώρα της τιµωρίας σου, Έκτορα, εγώ την ορίζω! Μέσα στα επόµενα δευτερόλεπτα, από αυτό το στόµα θα βγαίνουν λέξεις σωστές. Έστω µία λάθος, και θα σου τινάξω το κρανίο στους πέντε ανέµους. Κατάλαβες;
–
Πατέρας µε γιο; Ναι, πατέρας µε γιο στον κόσµο που συµβολικά έστω ονοµάζουµε «κόσµος της νύχτας» µα στην πραγµατικότητα κυριαρχεί από την γέννηση του ήλιου µέχρι τον θάνατο του φεγγαριού. Φτιαγµένοι από Φως και Σκοτάδι όλοι οι ήρωες της ιστορίας. Η νύχτα της ζωής τους µεταµορφώνεται µεθοδικά και ύπουλα από ληµέρι και καταφύγιο σε φυλακή και παγίδα. Και η σκοτεινή πλευρά της ψυχής τους κυριαρχεί σε βαθµίδες εξουσίας όπου ο άνθρωπος κοστολογεί τον άνθρωπο µε χρήµα και αίµα.
Μαύρα δίχτυα απλώνει η πλοκή του βιβλίου και πλέκει ιστορίες για την αχόρταγη δίψα του ανθρώπου για άνοδο σε εξουσία καθοδική. Εκεί που το πληρωµένο έγκληµα αγγίζει ακόµα και την αγάπη. Ιστορίες που µιλούν για το νερό που γίνεται αίµα και φτιάχνει δεσµά θανάτου. Και που λένε πως όσο ζεις, όλα µπορείς να τα κάνεις. Να αποδράσεις σε άλλες χώρες, σε άλλους κόσµους, µε άλλο όνοµα και άλλη ταυτότητα. Ναι µπορείς και αυτό! Όταν µόνη σου επιλογή είναι να πεθάνεις για να µείνεις ζωντανός πρέπει να το κάνεις. Και µετά; Πόσο φεύγεις από εσένα, αν αλλάξεις όνοµα και γίνεις ένας άλλος; Μέχρι πού µπορείς να φτάσεις… κρυµµένος σε «Δανεικές Ταυτότητες»;
Από το βαθύ «µπλε» του ουρανού, ο κύκλος συνεχίζεται σε φόντο «µαύρο», γιατί η εκδίκηση και ο αδίστακτος υπόκοσµος δίνουν βροντερό παρόν. Η συγγραφέας επιστρέφει στα συγγραφικά δρωµενα έχοντας στην φαρέτρα της ένα µυθιστόρηµα, διαφορετικό. Θα σας συναρπάσει. Να είστε βέβαιοι.
Μαράκη Εύα, βιβλιοκριτικός
Δεν ορίζεις εσύ την ώρα της τιµωρίας σου, Έκτορα, εγώ την ορίζω! Μέσα στα επόµενα δευτερόλεπτα, από αυτό το στόµα θα βγαίνουν λέξεις σωστές. Έστω µία λάθος, και θα σου τινάξω το κρανίο στους πέντε ανέµους. Κατάλαβες;
–
Πατέρας µε γιο; Ναι, πατέρας µε γιο στον κόσµο που συµβολικά έστω ονοµάζουµε «κόσµος της νύχτας» µα στην πραγµατικότητα κυριαρχεί από την γέννηση του ήλιου µέχρι τον θάνατο του φεγγαριού. Φτιαγµένοι από Φως και Σκοτάδι όλοι οι ήρωες της ιστορίας. Η νύχτα της ζωής τους µεταµορφώνεται µεθοδικά και ύπουλα από ληµέρι και καταφύγιο σε φυλακή και παγίδα. Και η σκοτεινή πλευρά της ψυχής τους κυριαρχεί σε βαθµίδες εξουσίας όπου ο άνθρωπος κοστολογεί τον άνθρωπο µε χρήµα και αίµα.
Μαύρα δίχτυα απλώνει η πλοκή του βιβλίου και πλέκει ιστορίες για την αχόρταγη δίψα του ανθρώπου για άνοδο σε εξουσία καθοδική. Εκεί που το πληρωµένο έγκληµα αγγίζει ακόµα και την αγάπη. Ιστορίες που µιλούν για το νερό που γίνεται αίµα και φτιάχνει δεσµά θανάτου. Και που λένε πως όσο ζεις, όλα µπορείς να τα κάνεις. Να αποδράσεις σε άλλες χώρες, σε άλλους κόσµους, µε άλλο όνοµα και άλλη ταυτότητα. Ναι µπορείς και αυτό! Όταν µόνη σου επιλογή είναι να πεθάνεις για να µείνεις ζωντανός πρέπει να το κάνεις. Και µετά; Πόσο φεύγεις από εσένα, αν αλλάξεις όνοµα και γίνεις ένας άλλος; Μέχρι πού µπορείς να φτάσεις… κρυµµένος σε «Δανεικές Ταυτότητες»;
Από το βαθύ «µπλε» του ουρανού, ο κύκλος συνεχίζεται σε φόντο «µαύρο», γιατί η εκδίκηση και ο αδίστακτος υπόκοσµος δίνουν βροντερό παρόν. Η συγγραφέας επιστρέφει στα συγγραφικά δρωµενα έχοντας στην φαρέτρα της ένα µυθιστόρηµα, διαφορετικό. Θα σας συναρπάσει. Να είστε βέβαιοι.
Μαράκη Εύα, βιβλιοκριτικός
456 pages, Paperback
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
November 15, 2021
5; τι 5;Και τα 10 αστέρια είναι πραγματικά πολύ λίγα!
Θα επανέρθω με προσωπική άποψη μόλις μπορέσω να αποφορτιστώ!
https://lenalovebooksloveread.blogspo...
ΜΑΥΡΟ ΔΑΝΕΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ -ΣΤΑΛΩ ΦΩΤΙΑΔΟΥ ΠΡΟΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ
Τα πιόνια είναι στημένα πάνω στη σκακιέρα, είστε έτοιμοι ;
Λάβετε θέσεις για ένα πραγματικά ανεπανάληπτο ταξίδι.
Μπορούν απλές καθημερινές λέξεις να σε κάνουν να λυγίσεις , να σπαράξεις ;
Ναι, μπορούν!
Όταν έχεις να κάνεις με την Στάλω Φωτιάδου, όλα τα αδύνατα γίνονται δυνατά!
Μετά το βαθύ Μπλε, ήρθε το απόλυτο Μαύρο.
Ένας τυφώνας ,απίστευτων καταστάσεων και συναισθημάτων!
Η Κα Φωτιάδου επέστρεψε αυτή τη φορά με μια ιστορία τελείως διαφορετική από τα λατρεμένα ΜΠΛΕ και απέδειξε για άλλη μια φορά το αστείρευτο ταλέντο της.
Μουδιάζεις , παραμιλάς , χτυπιέσαι , παραλύεις,οργίζεσαι , πονάς, πονάς αφόρητα.
Άγρια όλα τα συναισθήματα που θα νιώσεις σε αυτήν την ιστορία, δεν υπάρχουν διακυμάνσεις, παρά μόνο μικρές σταγόνες ευτυχίας, μέχρι να έρθει το απόλυτο σκοτάδι, το απόλυτο ΜΑΥΡΟ .
Ξεκινάει τόσο χαλαρά που δεν μπορείς να φανταστείς τι θα ζήσεις (γιατί το ζεις στην κυριολεξία ) στην πορεία!
Το τόσο σκοτεινό εξώφυλλο είναι τόσο καλά προμελετημένο έτσι ώστε να σε ρίξει στα βαθιά , τόσο βαθιά που νιώθεις ότι αγγίζεις πάτο μαζί με τους ήρωες!
Σε όλο το βιβλίο έχω προσθήκες από χαρτάκια και σημειώσεις , αλλά αυτή τη στιγμή που γράφω δεν έχει χρειαστεί να τ' ανοίξω και να κοιτάξω κάτι.
Αν και έχει 15 μέρες που τελείωσα την ανάγνωση του βιβλίου, τα συναισθήματα που μου άφησε είναι τόσο έντονα νιώθω σαν να το τελείωσα τώρα που προσπαθώ να συντάξω αυτές τις προτάσεις.
Ορέστης Άλκης , Ρίτα,Κωστής , Ασημίνα , Ελένη ,Άννα, Σάντρα , Ζωή, Έκτορας, Πέτρος.
Η μοίρα τους κοινή και τραγική.
Όλοι μαζί από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, θα χτίσουν λιθαράκι λιθαράκι την εξέλιξη αυτής της ανατρεπτικής ιστορίας.
Πόνος, ανασφάλεια και απόρριψη μεταλλάσσονται σε οργή , μια οργή καταστροφική που ποδοπατάει κάθε χαρά, διαγράφει κάθε όμορφη στιγμή και την εξαφανίζει.
Η δίψα για εκδίκηση δημιουργεί σκοτεινές επιθυμίες και διαβαίνει σε επικίνδυνα μονοπάτια.
Σχέσεις ,σχέδια και υπολογισμένες κινήσεις πυροδοτούν την εξέλιξη της ιστορίας.
Μοιραίες γνωριμίες , εμμονές, ιεροί κανόνες και τέλος ο αγώνας για την κυριαρχία.
Το ''μέσα'' ουρλιάζει καθώς προσπαθεί να υποτάξει κάθε ανθρώπινο συναίσθημα.Οι ήρωες δίνουν μάχη με τον εαυτό τους, να πάψουν να νιώθουν και να εκτελούν μόνο διαταγές!
Αυτοί είναι οι νόμοι της νύχτας.
Πράξεις ανελέητες μη αναστρέψιμες, σκληρά ρεαλιστικές και σοκαριστικές, σπέρνουν την απόλυτη καταστροφή στραγγίζοντας και διαλύοντας ζωές.
Ένταση και αγωνία απέναντι στην απόλυτη δυστυχία.
Δεν υπάρχει διέξοδος , δεν υπάρχει διαφυγή, παρά μόνο το απόλυτο σκοτάδι.
Με το πέρασμα των χρόνων οι ήρωες σκληραίνουν, κάποιοι χάνουν κάθε ανθρώπινο συναίσθημα, υπάρχουν όμως και οι ήρωες που πολεμάνε με τον εαυτό τους προσπαθώντας να μην αφήσουν κανένα συναίσθημα να βγει στην επιφάνεια .Αυτοί οι ήρωες είναι που δίνουν την μεγαλύτερη μάχη,γιατί στη ζωή δεν υπάρχουν μεγαλύτερες μάχες από τις σιωπηλές!
Δημιουργούν ισχυρά οχυρά, άκαμπτες άμυνες, και παραπλανητικές συμπεριφορές.Γίνονται ατσάλινοι, ψυχροί, αδιαπέραστοι.
Μένει μόνο η δίψα για την απόλυτη εξουσία, παρέα με τον δαίμονα να κυριαρχεί σε σκέψεις και σχέδια δίνοντάς του το ελεύθερο να υποτάξει τα πάντα. Ακροβατεί στα δύο άκρα του μυαλού και προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη λογική από στην τρέλα.
Ζωές αληθινές με πλαστές ταυτότητες στριμωγμένες σε ένα ψέμα.
Δυο ζωές παράλληλες, η μία που πρέπει και η άλλη αυτή που θέλουν.
Μαθαίνουν να επιβάλουν τη λογική πνίγοντας κάθε συναίσθημα.
Στόχος η απομόνωση και η αυτοσυγκέντρωση.
Αυτοί που δεν αισθάνονται τίποτα παρά μόνο εκτελούν , είναι οι τυχεροί της ζωής , υπάρχουν όμως και οι άλλοι που παλεύουν μέσα από την ανασφάλεια τους να αγαπηθούν , είναι αυτοί που νιώθουν τα πάντα, αλλά όταν θελήσουν να ξεφύγουν από τις αρρωστημένες καταστάσεις είναι δέσμιοι των πράξεων τους. Αναγκάζονται να μείνουν εγκλωβισμένοι στη ζωή που επέλεξαν εν αγνοία τους.
Βλέπεις το τέλος να έρχεται, το περιμένεις, αλλά και πάλι αναφωνείς από την τόση δυστυχία. Οι συμπεριφορές μιας ολόκληρης ζωής επιστρέφουν μέσα από τον χειρότερο τους εφιάλτη.Ότι έδωσες θα λάβεις!
Ποιος είπε ότι από τα λάθη σου μαθαίνεις ; Δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις . Σίγουρα μεγαλώνοντας μαλακώνεις αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι και αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμωρία.Είναι εκείνη η στιγμή που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα ,έχεις συνειδητοποιήσει τα λάθη σου, είναι πλέον όμως αργά,γιατί όλα έχουν πάρει το δρόμο τους, αν όχι όλα, ότι έχει αξία στη ζωή για σένα.
Εκείνη τη στιγμή σου έρχεται τρέλα , χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου και συνειδητοποιείς τα πάντα με τον πιο σκληρό τρόπο.
Τόσος πόνος , τόση μοναξιά, τόση ανασφάλεια, τόσα αναπάντητα ερωτήματα..
Η δυστυχία βγάζει πολλές φορές τον χειρότερο εαυτό μας.
''Άλκη στην αρχή σε αντιπάθησα , γιατί μου προκαλούσες φόβο.
Δεν μπορούσα να δω την μοναξιά σου , τη δυστυχία σου.
Δεν μου άφησες περιθώρια για να σε δικαιολογήσω πουθενά.
Είχες εξαφανίσει κάθε συναίσθημα με την εκκωφαντική σιγή σου.
Λυπόμουν όλους τους άλλους αλλά όχι εσένα.
Περνώντας τα χρόνια σ' έζησα καλύτερα και άρχισα να σε καταλαβαίνω, μέσα από κάποιες μικρές χαραμάδες που άφησες , κρυφοκοιτούσα και άρχισα να μαντεύω κάθε σου συναίσθημα.Στο τέλος σε έμαθα τόσο καλά,όσο σχεδόν γνωρίζω και τον εαυτό μου. Σε λάτρεψα και σε δικαιολόγησα απόλυτα.''
''Πόσο φεύγεις από εσένα, αν αλλάξεις όνοµα και γίνεις ένας άλλος;''
''ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑ ΠΟΤΕ ''
Αυτή η φράση σου με έχει στοιχειώσει!
Λύγισα , σπάραξα!
Μη το χάσετε για κανέναν λόγο!
Εθιστικό , σαγηνευτικό , καθηλωτικό, σπαρακτικό!
Για μένα σίγουρα αξεπέραστο!
Η συγγραφέας εισχώρησε στις ψυχές των ηρώων της και έστριψε το μαχαίρι τόσο βαθιά που έπιασε κόκκαλο. Κατάφερε να πιάσει τον παλμό και να μεταδόσει με απόλυτο ρεαλισμό την ψυχολογία τους κάνοντάς τους όλους κομμάτια του εαυτού μου με πρώτο και καλύτερο τον Άλκη!
Άλκη σ' αγαπώ! <3
Ότι και να γράψω πιστέψτε με είναι πολύ λίγο για το συγκεκριμένο βιβλίο!
Κάποια συναισθήματα δεν περιγράφονται..
Θα επανέρθω με προσωπική άποψη μόλις μπορέσω να αποφορτιστώ!
https://lenalovebooksloveread.blogspo...
ΜΑΥΡΟ ΔΑΝΕΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ -ΣΤΑΛΩ ΦΩΤΙΑΔΟΥ ΠΡΟΤΥΠΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΗΓΗ
Τα πιόνια είναι στημένα πάνω στη σκακιέρα, είστε έτοιμοι ;
Λάβετε θέσεις για ένα πραγματικά ανεπανάληπτο ταξίδι.
Μπορούν απλές καθημερινές λέξεις να σε κάνουν να λυγίσεις , να σπαράξεις ;
Ναι, μπορούν!
Όταν έχεις να κάνεις με την Στάλω Φωτιάδου, όλα τα αδύνατα γίνονται δυνατά!
Μετά το βαθύ Μπλε, ήρθε το απόλυτο Μαύρο.
Ένας τυφώνας ,απίστευτων καταστάσεων και συναισθημάτων!
Η Κα Φωτιάδου επέστρεψε αυτή τη φορά με μια ιστορία τελείως διαφορετική από τα λατρεμένα ΜΠΛΕ και απέδειξε για άλλη μια φορά το αστείρευτο ταλέντο της.
Μουδιάζεις , παραμιλάς , χτυπιέσαι , παραλύεις,οργίζεσαι , πονάς, πονάς αφόρητα.
Άγρια όλα τα συναισθήματα που θα νιώσεις σε αυτήν την ιστορία, δεν υπάρχουν διακυμάνσεις, παρά μόνο μικρές σταγόνες ευτυχίας, μέχρι να έρθει το απόλυτο σκοτάδι, το απόλυτο ΜΑΥΡΟ .
Ξεκινάει τόσο χαλαρά που δεν μπορείς να φανταστείς τι θα ζήσεις (γιατί το ζεις στην κυριολεξία ) στην πορεία!
Το τόσο σκοτεινό εξώφυλλο είναι τόσο καλά προμελετημένο έτσι ώστε να σε ρίξει στα βαθιά , τόσο βαθιά που νιώθεις ότι αγγίζεις πάτο μαζί με τους ήρωες!
Σε όλο το βιβλίο έχω προσθήκες από χαρτάκια και σημειώσεις , αλλά αυτή τη στιγμή που γράφω δεν έχει χρειαστεί να τ' ανοίξω και να κοιτάξω κάτι.
Αν και έχει 15 μέρες που τελείωσα την ανάγνωση του βιβλίου, τα συναισθήματα που μου άφησε είναι τόσο έντονα νιώθω σαν να το τελείωσα τώρα που προσπαθώ να συντάξω αυτές τις προτάσεις.
Ορέστης Άλκης , Ρίτα,Κωστής , Ασημίνα , Ελένη ,Άννα, Σάντρα , Ζωή, Έκτορας, Πέτρος.
Η μοίρα τους κοινή και τραγική.
Όλοι μαζί από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, θα χτίσουν λιθαράκι λιθαράκι την εξέλιξη αυτής της ανατρεπτικής ιστορίας.
Πόνος, ανασφάλεια και απόρριψη μεταλλάσσονται σε οργή , μια οργή καταστροφική που ποδοπατάει κάθε χαρά, διαγράφει κάθε όμορφη στιγμή και την εξαφανίζει.
Η δίψα για εκδίκηση δημιουργεί σκοτεινές επιθυμίες και διαβαίνει σε επικίνδυνα μονοπάτια.
Σχέσεις ,σχέδια και υπολογισμένες κινήσεις πυροδοτούν την εξέλιξη της ιστορίας.
Μοιραίες γνωριμίες , εμμονές, ιεροί κανόνες και τέλος ο αγώνας για την κυριαρχία.
Το ''μέσα'' ουρλιάζει καθώς προσπαθεί να υποτάξει κάθε ανθρώπινο συναίσθημα.Οι ήρωες δίνουν μάχη με τον εαυτό τους, να πάψουν να νιώθουν και να εκτελούν μόνο διαταγές!
Αυτοί είναι οι νόμοι της νύχτας.
Πράξεις ανελέητες μη αναστρέψιμες, σκληρά ρεαλιστικές και σοκαριστικές, σπέρνουν την απόλυτη καταστροφή στραγγίζοντας και διαλύοντας ζωές.
Ένταση και αγωνία απέναντι στην απόλυτη δυστυχία.
Δεν υπάρχει διέξοδος , δεν υπάρχει διαφυγή, παρά μόνο το απόλυτο σκοτάδι.
Με το πέρασμα των χρόνων οι ήρωες σκληραίνουν, κάποιοι χάνουν κάθε ανθρώπινο συναίσθημα, υπάρχουν όμως και οι ήρωες που πολεμάνε με τον εαυτό τους προσπαθώντας να μην αφήσουν κανένα συναίσθημα να βγει στην επιφάνεια .Αυτοί οι ήρωες είναι που δίνουν την μεγαλύτερη μάχη,γιατί στη ζωή δεν υπάρχουν μεγαλύτερες μάχες από τις σιωπηλές!
Δημιουργούν ισχυρά οχυρά, άκαμπτες άμυνες, και παραπλανητικές συμπεριφορές.Γίνονται ατσάλινοι, ψυχροί, αδιαπέραστοι.
Μένει μόνο η δίψα για την απόλυτη εξουσία, παρέα με τον δαίμονα να κυριαρχεί σε σκέψεις και σχέδια δίνοντάς του το ελεύθερο να υποτάξει τα πάντα. Ακροβατεί στα δύο άκρα του μυαλού και προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη λογική από στην τρέλα.
Ζωές αληθινές με πλαστές ταυτότητες στριμωγμένες σε ένα ψέμα.
Δυο ζωές παράλληλες, η μία που πρέπει και η άλλη αυτή που θέλουν.
Μαθαίνουν να επιβάλουν τη λογική πνίγοντας κάθε συναίσθημα.
Στόχος η απομόνωση και η αυτοσυγκέντρωση.
Αυτοί που δεν αισθάνονται τίποτα παρά μόνο εκτελούν , είναι οι τυχεροί της ζωής , υπάρχουν όμως και οι άλλοι που παλεύουν μέσα από την ανασφάλεια τους να αγαπηθούν , είναι αυτοί που νιώθουν τα πάντα, αλλά όταν θελήσουν να ξεφύγουν από τις αρρωστημένες καταστάσεις είναι δέσμιοι των πράξεων τους. Αναγκάζονται να μείνουν εγκλωβισμένοι στη ζωή που επέλεξαν εν αγνοία τους.
Βλέπεις το τέλος να έρχεται, το περιμένεις, αλλά και πάλι αναφωνείς από την τόση δυστυχία. Οι συμπεριφορές μιας ολόκληρης ζωής επιστρέφουν μέσα από τον χειρότερο τους εφιάλτη.Ότι έδωσες θα λάβεις!
Ποιος είπε ότι από τα λάθη σου μαθαίνεις ; Δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις . Σίγουρα μεγαλώνοντας μαλακώνεις αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι και αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμωρία.Είναι εκείνη η στιγμή που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα ,έχεις συνειδητοποιήσει τα λάθη σου, είναι πλέον όμως αργά,γιατί όλα έχουν πάρει το δρόμο τους, αν όχι όλα, ότι έχει αξία στη ζωή για σένα.
Εκείνη τη στιγμή σου έρχεται τρέλα , χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου και συνειδητοποιείς τα πάντα με τον πιο σκληρό τρόπο.
Τόσος πόνος , τόση μοναξιά, τόση ανασφάλεια, τόσα αναπάντητα ερωτήματα..
Η δυστυχία βγάζει πολλές φορές τον χειρότερο εαυτό μας.
''Άλκη στην αρχή σε αντιπάθησα , γιατί μου προκαλούσες φόβο.
Δεν μπορούσα να δω την μοναξιά σου , τη δυστυχία σου.
Δεν μου άφησες περιθώρια για να σε δικαιολογήσω πουθενά.
Είχες εξαφανίσει κάθε συναίσθημα με την εκκωφαντική σιγή σου.
Λυπόμουν όλους τους άλλους αλλά όχι εσένα.
Περνώντας τα χρόνια σ' έζησα καλύτερα και άρχισα να σε καταλαβαίνω, μέσα από κάποιες μικρές χαραμάδες που άφησες , κρυφοκοιτούσα και άρχισα να μαντεύω κάθε σου συναίσθημα.Στο τέλος σε έμαθα τόσο καλά,όσο σχεδόν γνωρίζω και τον εαυτό μου. Σε λάτρεψα και σε δικαιολόγησα απόλυτα.''
''Πόσο φεύγεις από εσένα, αν αλλάξεις όνοµα και γίνεις ένας άλλος;''
''ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΦΥΓΑ ΠΟΤΕ ''
Αυτή η φράση σου με έχει στοιχειώσει!
Λύγισα , σπάραξα!
Μη το χάσετε για κανέναν λόγο!
Εθιστικό , σαγηνευτικό , καθηλωτικό, σπαρακτικό!
Για μένα σίγουρα αξεπέραστο!
Η συγγραφέας εισχώρησε στις ψυχές των ηρώων της και έστριψε το μαχαίρι τόσο βαθιά που έπιασε κόκκαλο. Κατάφερε να πιάσει τον παλμό και να μεταδόσει με απόλυτο ρεαλισμό την ψυχολογία τους κάνοντάς τους όλους κομμάτια του εαυτού μου με πρώτο και καλύτερο τον Άλκη!
Άλκη σ' αγαπώ! <3
Ότι και να γράψω πιστέψτε με είναι πολύ λίγο για το συγκεκριμένο βιβλίο!
Κάποια συναισθήματα δεν περιγράφονται..
May 14, 2022
https://www.thematofylakes.gr/daneike...
Δανεικές Ταυτότητες. Ένα βιβλίο με τη σφραγίδα των άγραφων νόμων και την υπογραφή μιας δικαιοσύνης που είναι συνώνυμο της εκδίκησης.
«Ούτε η ψυχή τους δεν θα μείνει. Θα τους πεθάνω, λες και δεν έζησαν».
Αυτός είναι ο κόσμος που κρύβεται στην ιστορία. Αυτό είναι το Μαύρο και οι «Δανεικές Ταυτότητες». Μετά το αγαπημένο Μπλε που προηγήθηκε. Ύψος και βάθος της φύσης σε δύο χρώματα…
Όταν βουτάς τόσο βαθιά, μόνο μαύρο υπάρχει τριγύρω
Στα μαύρα, δαιδαλώδη τούνελ του υποκόσμου μας ρίχνει η συγγραφέας Στάλω Φωτιάδου των Εκδόσεων Πηγή. Μαύρο το χρώμα του ταξιδιού αυτή την φορά αφού η δημιουργική έμπνευση την προκάλεσε να ανιχνεύσει τις θάλασσες και τους ουρανούς που κρύβουν οι νύχτες της ψυχής. Με «Δανεικές Ταυτότητες» φύσηξε πνοή σε ήρωες που της εκμυστηρεύτηκαν τα σκοτάδια τους κι άφησε να την παρασύρουν στον «κόσμο της νύχτας», τον κυρίαρχο από την γέννηση του ήλιου μέχρι τον θάνατο του φεγγαριού.
Η συγγραφέας επιλέγει και ορθά επιμένει να εξερευνά τα χρώµατα των συναισθηµάτων, αυτή τη φορά σε πιο σκοτεινά σηµεία της ψυχής µε τρεις εντελώς ανεξάρτητες µεταξύ τους ιστορίες που τις συνδέει µόνο το χρώµα. Αυτή τη φορά «γράφει» Μαύρο, δίνοντας τον τίτλο «Δανεικές Ταυτότητες» στο πρώτο βιβλίο της σειράς.
Μαύρα απολωλότα έκπτωτα φτερά…
Όπου Στάλω Φωτιάδου, μεστή κι άμεση γραφή, ασταμάτητη ροή, ισχυρές εικόνες, βαθιά συναισθήματα κι ανατροπές. Πρόσθεσε τώρα λίγο οργανωμένο έγκλημα, μερική προστασία, μια κάποια πορνεία, ορισμένα συμβόλαια θανάτου, διανθισμένα με ναρκωτικά, εκβιασμούς, νονούς, σάπιες σχέσεις, εμμονές, εκδίκηση… για να πλησιάσεις στα όσα συνέλαβε το μυαλό της αυτή τη φορά. Έφτασες στην παράνοια;
Τρυπάνι οι αλήθειες. Και οι λέξεις; Χειροβομβίδες που κατακρεουργούν την αντίληψη…
Ορέστης Αυγερινός, Άλκης, Σάντρα, Ελένη, Ασημίνα, Ζωή, Άννα, Ρίτα, Πέτρος, Έκτορας, οι σκοτεινές τραγικές μαριονέτες της μοίρας στο πάλκο της νύχτας, της ζωής, της κοινωνίας, της οικογένειας. Πότε τρυφεροί, πότε σκληροί, όλοι διαφορετικοί χαρακτήρες, αντίθετες ψυχοσυνθέσεις. Πότε θυμώμουν, πότε εξοργίζονται, πότε θλίβονται. Τα γεγονότα βαδίζουν πλάι στις συνέπειές τους, συμπαρασύροντας τον αναγνώστη στο πέρασμά τους.
Αρχή, Άνοδος, Πτώση, Αποκαθήλωση, Τέλος. Σκοτάδι και φως. Λογική και τρέλα.
Ήξερε να την κρατάει με μαλαγανιές και νάζια. Δέκα της έδινε μαύρο, δύο άσπρο και η Ελένη το δύο θυμόταν και κράταγε για να πιστεύει πως η ζωή της ήταν ονειρεμένη. Δούλευε διπλές βάρδιες για να έχει το αθάνατο ο Άλκης της. Κι εκείνος όλο ζήταγε. Κι εκείνη όλο έδινε. Έδινε, έδινε, έδινε…
Κι όταν την έβαζε στο πάτωμα και στο κρεβάτι και της έπαιρνε τη ζωή μέσα από τα χάδια και τα φιλιά της, στους εφτά ουρανούς την έστελνε. Όργωνε το κορμί της, έσπερνε και θέριζε κι ήταν ο ήλιος και το φεγγάρι και οι αστραπές κι οι κεραυνοί στο κορμάκι της κοπέλας που όλο έδινε κι όλο λαχταρούσε. Άπληστος ο Άλκης, μέχρι την τελευταία σταγόνα έπινε και την άφηνε στεγνή να σπαρταράει και να νομίζει πως ευχαριστιόταν κι εκείνη, μα στην ουσία έμενε άδεια και μισή. Βίαιος κι απαιτητικός με έναν δικό του τρόπο που είχε μάθει να σαρώνει και να αρπάζει, ορμούσε μέσα στο σώμα της και το κατατρόπωνε. Και όχι, δεν τη χτύπησε ποτέ μα μήπως η βιαιότητα και η κακοποίηση είναι μόνο το ξύλο; Είναι και οι κακοποιήσεις που περνούν από μέσα σου κι από πάνω σου και σε διαλύουν μέχρι να μη μείνει τίποτα από όσα ήσουν, εσύ…
Άλκης. Τι ιστορία ο τύπος! Με τρέλανε. Μια να τον βρίζω, μια να τον κατανοώ. Θύτης ή θύμα; Ένα παιδί στερημένο από αγάπη, να ψάχνει απεγνωσμένα για αντικατάστασή της. Για πατέρα, για δεμένη οικογένεια, για ασφάλεια. Διαφορετικός ανέκαθεν. Κλειστός κι απρόσιτος, ψυχρός και μουτρωμένος, σοβαρός κι απλησίαστος, απόμακρος κι απροσέγγιστος, επιθετικός, δύσκολος. Αγέλαστος, έξυπνος, ολιγόλογος, χωρίς ενδοιασμούς ή αναστολές. Απαιτητικός. Αδιαπραγμάτευτος. Επιβλητικός χωρίς καν να μιλήσει. Με αέρα ελευθερίας, υπεροψίας κι αυτοπεποίθησης. Συνηθισμένος να δίνει σιωπηλές διαταγές. Μπόρες έφερνε, στις λάσπες αλώνιζε. Όσα βίωσε, έγραψαν ανεξίτηλα μέσα του. Εγκατάλειψη, απόρριψη, κακοποίηση κι ατολμία ορίων και υπερπροστατευτικότητα ίσον λάθος αγάπη και κενό. Μοναξιά. Μέχρι τη στιγμή μιας απρόσμενης εισβολής στη ζωή του. Αυτού του κάτι που πάντα του έλειπε.
Γεννημένος να ηγείται και να κυριαρχεί, να επιβάλλεται και να επιβάλλει. Τον γοητεύει η εξουσία ενός δανεικού ονόματος και κάποιοι ισχυροί τίτλοι σ’ έναν άλλο κόσμο. Το ότι ο χρόνος φέρνει τη γνώση η οποία γίνεται διαδρομή μέχρι ν’ αγγίξει τη θέση του. Την απόλυτη κυριαρχία. Μα χωρίς δύναμη, η εξουσία είναι άκυρη. Υπομονή κι επιμονή που έγιναν σκληρότητα και πυγμή. Επιλέχθηκε ικανοποιώντας υψηλές προδιαγραφές για ένα ρόλο που δεν ήξερε αν ήθελε. Για το χρίσμα του διαδόχου στην ηγεσία του κόσμου της νύχτας. Να σέβεται, να έχει υπομονή, να μη μιλά, να ελέγχει μυαλό και συναισθήματα. Μια ζωή να πασχίζει να σβήσει ξένες οφειλές.
Έτρεμε στην ιδέα πως πλησίαζε το τέλος της. Μαζί του δεν μπορούσε να είναι σίγουρη για τίποτα. Μόλις έφτασαν τη μετάφεραν σε ένα σπίτι. Φοβήθηκε πως όταν έμενε μόνη μαζί τους, θα τη σκότωναν. Όσο ακροβατούσε στον τρόμο και την παράνοια, ζούσε σε ένα δωμάτιο από το οποίο είχαν αφαιρέσει την πόρτα, με κλειδωμένο παράθυρο. Οι άντρες που άλλαζαν βάρδιες, είχαν οπτική επαφή με τον χώρο που την περιόρισαν. Δεν την κακομεταχειρίστηκαν, ούτε καν της μιλούσαν.
…
Όταν πέρασαν δύο μήνες είδε ξανά μπροστά της τον Άλκη, πρώτη φορά μετά από τη μέρα που επέστρεψαν. Ήταν εξαντλημένη ψυχικά. Δύο μήνες χωρίς να μιλήσει και χωρίς να της μιλήσει κανείς, εκτός από τη βασανιστική συνομιλία που είχε με τους γονείς της δύο φορές την εβδομάδα. Με δύο πιστόλια κολλημένα στο κεφάλι να διαβεβαιώνει τους ανθρώπους που την έφεραν στη ζωή πως ήταν καλά.
…
Όταν είδε τον Άλκη, δεν είχε συναισθήματα να αντιδράσει. Τον κοίταζε και δεν ένιωθε τίποτα. Σχεδόν δεν καταλάβαινε τι της είπε.
…
«Είσαι τυχερή που έχω το ελεύθερο να σε τιμωρήσω ανάλογα τα κέφια μου. Μπορούσα να σε ρίξω σε άλλα χέρια να σου εξατμίσουν το αίμα. Έπρεπε να είσαι ευγνώμων που δεν σου έκοψα τη γλώσσα που μίλαγε πολύ. Τι άλλο θες από τον μεγάλο σου έρωτα; Θα έκαναν κι άλλοι το ίδιο για την πρώην τους;»
Μαθαίνει να μην αισθάνεται, να εκτελεί μόνο. Τουλάχιστον αυτό δείχνει εξωτερικά. Ενώ μέσα του, παλεύει δυστυχισμένος με τις ανασφάλειές του, να αγαπηθεί, δέσμιος στη ζωή που άλλοι επέλεξαν για κείνον.
Ελεύθερος παγιδευμένος με πουλημένη ψυχή στον διάβολο. Οχυρωματικές άμυνες περιπλάνησης. Λάθη, τιμωρία, πόνος. Δυστυχία…
Και Ορέστης Αυγερινός. Ο αιμοβόρος άρχοντας της νύχτας και του κόσμου των άγραφων νόμων, που λύνει και δένει τα πάντα. Ένα πρώην φιλότιμο και καλόκαρδο παιδί αγάπης που έγινε άσπλαχνος κι αδίστακτος «νυχτερινός νονός». Ένας δαίμονας που αγαπά να έχει δέσμιους τους πάντες κι επιλέγει τις μαριονέτες του. Χωμένος στα πάντα. Συμφωνίες, συνεργασίες, συμβιβασμοί, διαπραγματεύσεις, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Όλα με τη μυρωδιά και τη μεταλλική γεύση αίματος.
Ματωμένα χρήματα, τιμολόγια εγκλημάτων
Ο απρόσιτος μέντορας Ορέστης κινεί τα βραδινά νήματα, γοητεύοντας τον Άλκη με εξουσία και δύναμη. Υπολογιστική σχέση σεβασμού, σκληροπυρηνικής εξάρτησης ή απλά καταστροφής; Πάντως, όχι αγάπης. Δουλειά τους; Να μισούν, να πληγώνουν, να σκοτώνουν αν απειληθούν. Να ποδοπατούν αξίες για χρήμα κι εξουσία. Να σπέρνουν απόγνωση και θάνατο. Να κόβουν το κακό από τη ρίζα και να το θάβουν. Ζωή δανεική ή κάλυψη;
Έτσι όπως είχε μπλεχτεί στην παγίδα του Αυγερινού, δεν είχε άλλες επιλογές. Έμεινε μαζί του, δίπλα του, κοντά του. Υπάκουος και πιο σκληρός από ποτέ. Ο Ορέστης Αυγερινός του έδωσε συναισθηματική ασφάλεια και τον έριξε στις λάσπες. Ούτε μία μέρα καθαρή δεν έζησε από τότε. Τόση βρομιά κι εκείνος βουτηγμένος σε όλα. Τόσο λάθος αγάπη χρειαζόταν, άραγε; Πόσο χαμηλά ήθελε να ρίξει τον εαυτό του για να φτάσει να τον αγγίξει; Έτσι τη χρειαζόταν την αγάπη; Τόσα χρόνια μαζί του έζησε τα πάντα. Άγγιξε κορυφή και πάτο. Ποιος έφταιγε τελικά; Η μάνα του που δεν τον αγάπησε όπως έπρεπε; Ο ίδιος που δεν εκτίμησε αυτό που είχε; Ποιος; Πόσο έφταιγε ο Αυγερινός και πόσο ο ίδιος; Δεν ήταν πάντα παιδί, στην πορεία μεγάλωνε, μεγάλωσε. Μπορούσε να φύγει; Όχι. Φοβόταν να φύγει ή ήθελε να μείνει; Το ίδιο δεν είναι; Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερο ρωτούσε τον εαυτό του για να παίρνει κάθε φορά την απάντηση πως όχι, δεν ήταν καθόλου το ίδιο.
…
Έμεινε εντελώς μόνος πρώτη φορά μετά από τριάντα χρόνια. Άδειος από συναίσθημα, στεγνός και παγωμένος. Τον αγάπησε κι ας τον σκότωσε. (…) Σιωπηλή συνεννόηση σε μια κοινή λογική του παραλόγου που συνέδεσε τις ζωές τους. Ένιωθε ασφάλεια μαζί του κι ήταν ο μόνος πατέρας που είχε ποτέ.
Σχέσεις και συμπεριφορές ανθρώπων μέσα στη νύχτα, μέσα στο οργανωμένο έγκλημα. Μαφία και υπόκοσμος. Ρεαλισμός και ταυτόχρονα σπαραγμός σε κάθε σελίδα. Τα κυκλώματα του υπόγειου αυτού κόσμου είναι γεμάτα έρεβος, ανθρώπους σε ψεύτικες ζωές με δανεικές ταυτότητες, απόλυτα σκεπασμένους από έναν μαύρο μανδύα που κόβει κάθε ανάσα, που στερεί κάθε σχέση αγάπης, που θρέφεται από το σκότος.
«Ποια θα είναι η επόμενη κίνηση, κύριε; Κατάφερα να βρω όλο το ποσό και θέλω να απαλλαγώ το συντομότερο από την πίεση αυτή. Είπατε πως θα μάθουν σύντομα ότι έχω πεθάνει εδώ και χρόνια. Έτσι δεν είπατε;»
Ο Πέτρος χαμογέλασε. «Τελικά, κάποιες φορές ο θάνατος είναι η μοναδική επιλογή και η μόνη λύση! Βλέπω ότι αρπαχτήκατε από τα χέρια μας και εκλιπαρείτε να σας σκοτώσουμε με σχεδόν ηδονική αναμονή! Τι να πω… Θα έπρεπε να περιμένετε ότι όσο ζείτε και ζουν κι οι άλλοι, θα τρέχετε να ξεφύγετε. Πολύ επιπόλαια το αντιληφθήκατε νομίζω, δεν καταλάβατε τι κάνατε τόσα χρόνια. Έτσι εύκολα ξεφεύγει κανείς από τον εαυτό του;
…
Νομίζω πως αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, δεν αντιληφθήκατε ποτέ τι έγινε! Ταυτότητα δεν είναι η ζελατίνη με τη φωτογραφία και τα αναγραμμένα στοιχεία. Ταυτότητα είστε εσείς, η ύπαρξή σας ως άνθρωπος. Εσείς φορέσατε ρούχα άλλου και νομίσατε πως γίνατε εκείνος».
Γαϊτανάκι αγάπης και μίσους, οργής και λύπης, αγωνίας και θυμού. Λόγια τελεσίδικα και θαμμένο αίμα. Καταφύγια που γίνονται φυλακές αλυσοδεμένων άχρηστων υπάρξεων με δανεικό όνομα. Όσο κι αν ξεφεύγεις από ανθρώπινα δικαστήρια πληρωμένων αποφάσεων και πουλημένων δικών, μπροστά στη Θεία δίκη πάντα θα είσαι αδύναμος, μικρός, σε όλα ένοχος, χωρίς ελαφρυντικά και χάρες, χωρίς επιείκεια και οίκτο. Ύποπτος σε όλα.
«Οι αλυσίδες της ψυχής είναι χίλιες φορές πιο δυνατές από τις αλυσίδες στα πόδια. Ποτέ δεν τις βλέπεις, ποτέ δεν ξέρεις ότι υπάρχουν. Εκείνες στα πόδια μπορεί να στις κόψουν, μα αν δεν κόψεις εσύ μόνος σου εκείνες της ψυχής δεν φεύγεις, Ζωή μου. Ούτε να περπατήσεις δεν τολμάς κι ας είναι τα πόδια σου ελεύθερα. Εσύ δεμένα τα βλέπεις. Μην ρωτάς περισσότερα, αγάπη μου, πονάνε πολύ».
Γιατί κάποιος να θέλει να μπει στον μαύρο κόσμο και στη νύχτα;
Κι αν μπεις, ξεφεύγεις;
Ή τραβάς κι άλλους μαζί σου;
Κόσμος χωρίς φως μέρας ή νύχτας…
Άλλοι κανόνες, άλλοι κώδικες επικοινωνίας και ηθικής. Άλλη δικαιοσύνη, διαφορετική αντίδραση σε αδικία. Ταρίφα σε όλα. Εκεί που όλα μετριούνται με χρ��μα κι αίμα, εκεί που ο άνθρωπος και η αξιοπρέπειά του θυσιάζονται για υπακοή και εκδίκηση, χωράει Θεία δίκη; Θα υπάρξει δικαιοσύνη και λύτρωση; Το καλό όπου κι αν θαφτεί, θ’ ανθίσει με λίγη αγάπη.
Πόσο μπορεί μια θύελλα να αγκαλιάσει τον άνεμο; Τον σαρώνει, τον εξανεμίζει, τον σκορπάει σε κόσμους άγριους μέχρι που να μην υπάρχει πουθενά για να είναι ένα μαζί του. Πώς μπορεί το ατσάλι να αγγίξει το φτερό χωρίς να το διαλύσει; Πώς;
…
Κρύφτηκε σε μια γωνιά του εαυτού της επιλέγοντας να υπομένει παθητικά και να βλέπει τη ζωή της να περνά μπροστά της λες και τη ζούσε κάποια άλλη κι όχι εκείνη. Μα αυτό που συνέχισε να την κυριαρχεί και να την υποτάσσει ήταν η ανάγκη της να αγαπιέται από τον Έκτορα. Κι ήταν η ανάγκη αυτή που την έριχνε πιο κάτω από το τελευταίο σκαλί του εξευτελισμού καθημερινά αφήνοντάς τον να την εξουσιάζει και να τη σέρνει στα δικά του σκοτεινά λημέρια. Εκεί που την απολάμβανε, σαν αγρίμι τη λεία του, ρουφώντας κάθε σταγόνα από το αίμα της. Κι εκείνη διψασμένη για αγάπη και τρυφερότητα, υπέμενε τη λυσσασμένη ερωτική του καταστροφή που όριζε το σώμα της και στέγνωνε την ψυχή της. Κι έμενε ένα κουβάρι στην αγκαλιά του βασανιστή της να επαναλαμβάνει πως λάτρευε τη ζωή στο σπίτι πάνω στη θάλασσα μαζί με τα παιδιά και θα έκανε ό, τι της έλεγε ο άντρας της για να γίνει όπως έπρεπε να ήταν και όχι όπως ήταν.
Στις σελίδες του βιβλίου, θ’ ανακαλύψεις πολλές αλήθειες. Λόγια ψυχής. Η άμεσα και γλαφυρή πένα της κυρίας Φωτιάδου κρύβει πάντα πολλά συναισθήματα. Η Στάλω σταλάζει στάλες ευτυχίας σε στραγγισμένες από συναισθήματα καρδιές ανάμεσα στο κυρίαρχο Μαύρο. Όσο σκοτάδι κι αν υπάρχει, ο έρωτας θα βρει χαραμάδα να τρυπώσει. Στις σκοτεινότερες εκδοχές του, βέβαια… Γοητεία, έλξη, πόθος, απογείωση κι αγάπη πλάι στο κακό, στην αμαρτία και στον θάνατο. Θάνατος σαν η μόνη λύση για να παραμείνεις ζωντανός. Σε δανεικά “παπούτσια”…
Άνθρωποι που δεν υπάρχουν, άνθρωποι χαμένοι…
Σε μια τόσο δυνατή ιστορία, μόνο τραγικό φινάλε θα ταίριαζε. Οι ήρωες καταδικάστηκαν να μην πεθάνουν ποτέ, για να θυμούνται για πάντα… Εξάλλου, η ζωή μάλλον ξεπληρώνει τα χρωστούμενα. «Μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις».
Mη χάσεις ποτέ την ταυτότητά σου, μην ψάξεις ποτέ άλλον εαυτό. Νιώσε ζήσε, δώσε και αγάπα. Αγάπα για να μην φοβηθείς ποτέ να πεθάνεις, ακούς;
Με τα δάκρυα καθαρίζει η ψυχή και ο πόνος περνά όταν τον νιώσεις και τον αποδεχτείς. Το βιβλίο αφιερώνεται σ’ όσους δραπέτευσαν από τον εαυτό τους…
Εδώ είμαι. Μέσα σου. Δεν έφυγα ποτέ.
Δανεικές Ταυτότητες. Ένα βιβλίο με τη σφραγίδα των άγραφων νόμων και την υπογραφή μιας δικαιοσύνης που είναι συνώνυμο της εκδίκησης.
«Ούτε η ψυχή τους δεν θα μείνει. Θα τους πεθάνω, λες και δεν έζησαν».
Αυτός είναι ο κόσμος που κρύβεται στην ιστορία. Αυτό είναι το Μαύρο και οι «Δανεικές Ταυτότητες». Μετά το αγαπημένο Μπλε που προηγήθηκε. Ύψος και βάθος της φύσης σε δύο χρώματα…
Όταν βουτάς τόσο βαθιά, μόνο μαύρο υπάρχει τριγύρω
Στα μαύρα, δαιδαλώδη τούνελ του υποκόσμου μας ρίχνει η συγγραφέας Στάλω Φωτιάδου των Εκδόσεων Πηγή. Μαύρο το χρώμα του ταξιδιού αυτή την φορά αφού η δημιουργική έμπνευση την προκάλεσε να ανιχνεύσει τις θάλασσες και τους ουρανούς που κρύβουν οι νύχτες της ψυχής. Με «Δανεικές Ταυτότητες» φύσηξε πνοή σε ήρωες που της εκμυστηρεύτηκαν τα σκοτάδια τους κι άφησε να την παρασύρουν στον «κόσμο της νύχτας», τον κυρίαρχο από την γέννηση του ήλιου μέχρι τον θάνατο του φεγγαριού.
Η συγγραφέας επιλέγει και ορθά επιμένει να εξερευνά τα χρώµατα των συναισθηµάτων, αυτή τη φορά σε πιο σκοτεινά σηµεία της ψυχής µε τρεις εντελώς ανεξάρτητες µεταξύ τους ιστορίες που τις συνδέει µόνο το χρώµα. Αυτή τη φορά «γράφει» Μαύρο, δίνοντας τον τίτλο «Δανεικές Ταυτότητες» στο πρώτο βιβλίο της σειράς.
Μαύρα απολωλότα έκπτωτα φτερά…
Όπου Στάλω Φωτιάδου, μεστή κι άμεση γραφή, ασταμάτητη ροή, ισχυρές εικόνες, βαθιά συναισθήματα κι ανατροπές. Πρόσθεσε τώρα λίγο οργανωμένο έγκλημα, μερική προστασία, μια κάποια πορνεία, ορισμένα συμβόλαια θανάτου, διανθισμένα με ναρκωτικά, εκβιασμούς, νονούς, σάπιες σχέσεις, εμμονές, εκδίκηση… για να πλησιάσεις στα όσα συνέλαβε το μυαλό της αυτή τη φορά. Έφτασες στην παράνοια;
Τρυπάνι οι αλήθειες. Και οι λέξεις; Χειροβομβίδες που κατακρεουργούν την αντίληψη…
Ορέστης Αυγερινός, Άλκης, Σάντρα, Ελένη, Ασημίνα, Ζωή, Άννα, Ρίτα, Πέτρος, Έκτορας, οι σκοτεινές τραγικές μαριονέτες της μοίρας στο πάλκο της νύχτας, της ζωής, της κοινωνίας, της οικογένειας. Πότε τρυφεροί, πότε σκληροί, όλοι διαφορετικοί χαρακτήρες, αντίθετες ψυχοσυνθέσεις. Πότε θυμώμουν, πότε εξοργίζονται, πότε θλίβονται. Τα γεγονότα βαδίζουν πλάι στις συνέπειές τους, συμπαρασύροντας τον αναγνώστη στο πέρασμά τους.
Αρχή, Άνοδος, Πτώση, Αποκαθήλωση, Τέλος. Σκοτάδι και φως. Λογική και τρέλα.
Ήξερε να την κρατάει με μαλαγανιές και νάζια. Δέκα της έδινε μαύρο, δύο άσπρο και η Ελένη το δύο θυμόταν και κράταγε για να πιστεύει πως η ζωή της ήταν ονειρεμένη. Δούλευε διπλές βάρδιες για να έχει το αθάνατο ο Άλκης της. Κι εκείνος όλο ζήταγε. Κι εκείνη όλο έδινε. Έδινε, έδινε, έδινε…
Κι όταν την έβαζε στο πάτωμα και στο κρεβάτι και της έπαιρνε τη ζωή μέσα από τα χάδια και τα φιλιά της, στους εφτά ουρανούς την έστελνε. Όργωνε το κορμί της, έσπερνε και θέριζε κι ήταν ο ήλιος και το φεγγάρι και οι αστραπές κι οι κεραυνοί στο κορμάκι της κοπέλας που όλο έδινε κι όλο λαχταρούσε. Άπληστος ο Άλκης, μέχρι την τελευταία σταγόνα έπινε και την άφηνε στεγνή να σπαρταράει και να νομίζει πως ευχαριστιόταν κι εκείνη, μα στην ουσία έμενε άδεια και μισή. Βίαιος κι απαιτητικός με έναν δικό του τρόπο που είχε μάθει να σαρώνει και να αρπάζει, ορμούσε μέσα στο σώμα της και το κατατρόπωνε. Και όχι, δεν τη χτύπησε ποτέ μα μήπως η βιαιότητα και η κακοποίηση είναι μόνο το ξύλο; Είναι και οι κακοποιήσεις που περνούν από μέσα σου κι από πάνω σου και σε διαλύουν μέχρι να μη μείνει τίποτα από όσα ήσουν, εσύ…
Άλκης. Τι ιστορία ο τύπος! Με τρέλανε. Μια να τον βρίζω, μια να τον κατανοώ. Θύτης ή θύμα; Ένα παιδί στερημένο από αγάπη, να ψάχνει απεγνωσμένα για αντικατάστασή της. Για πατέρα, για δεμένη οικογένεια, για ασφάλεια. Διαφορετικός ανέκαθεν. Κλειστός κι απρόσιτος, ψυχρός και μουτρωμένος, σοβαρός κι απλησίαστος, απόμακρος κι απροσέγγιστος, επιθετικός, δύσκολος. Αγέλαστος, έξυπνος, ολιγόλογος, χωρίς ενδοιασμούς ή αναστολές. Απαιτητικός. Αδιαπραγμάτευτος. Επιβλητικός χωρίς καν να μιλήσει. Με αέρα ελευθερίας, υπεροψίας κι αυτοπεποίθησης. Συνηθισμένος να δίνει σιωπηλές διαταγές. Μπόρες έφερνε, στις λάσπες αλώνιζε. Όσα βίωσε, έγραψαν ανεξίτηλα μέσα του. Εγκατάλειψη, απόρριψη, κακοποίηση κι ατολμία ορίων και υπερπροστατευτικότητα ίσον λάθος αγάπη και κενό. Μοναξιά. Μέχρι τη στιγμή μιας απρόσμενης εισβολής στη ζωή του. Αυτού του κάτι που πάντα του έλειπε.
Γεννημένος να ηγείται και να κυριαρχεί, να επιβάλλεται και να επιβάλλει. Τον γοητεύει η εξουσία ενός δανεικού ονόματος και κάποιοι ισχυροί τίτλοι σ’ έναν άλλο κόσμο. Το ότι ο χρόνος φέρνει τη γνώση η οποία γίνεται διαδρομή μέχρι ν’ αγγίξει τη θέση του. Την απόλυτη κυριαρχία. Μα χωρίς δύναμη, η εξουσία είναι άκυρη. Υπομονή κι επιμονή που έγιναν σκληρότητα και πυγμή. Επιλέχθηκε ικανοποιώντας υψηλές προδιαγραφές για ένα ρόλο που δεν ήξερε αν ήθελε. Για το χρίσμα του διαδόχου στην ηγεσία του κόσμου της νύχτας. Να σέβεται, να έχει υπομονή, να μη μιλά, να ελέγχει μυαλό και συναισθήματα. Μια ζωή να πασχίζει να σβήσει ξένες οφειλές.
Έτρεμε στην ιδέα πως πλησίαζε το τέλος της. Μαζί του δεν μπορούσε να είναι σίγουρη για τίποτα. Μόλις έφτασαν τη μετάφεραν σε ένα σπίτι. Φοβήθηκε πως όταν έμενε μόνη μαζί τους, θα τη σκότωναν. Όσο ακροβατούσε στον τρόμο και την παράνοια, ζούσε σε ένα δωμάτιο από το οποίο είχαν αφαιρέσει την πόρτα, με κλειδωμένο παράθυρο. Οι άντρες που άλλαζαν βάρδιες, είχαν οπτική επαφή με τον χώρο που την περιόρισαν. Δεν την κακομεταχειρίστηκαν, ούτε καν της μιλούσαν.
…
Όταν πέρασαν δύο μήνες είδε ξανά μπροστά της τον Άλκη, πρώτη φορά μετά από τη μέρα που επέστρεψαν. Ήταν εξαντλημένη ψυχικά. Δύο μήνες χωρίς να μιλήσει και χωρίς να της μιλήσει κανείς, εκτός από τη βασανιστική συνομιλία που είχε με τους γονείς της δύο φορές την εβδομάδα. Με δύο πιστόλια κολλημένα στο κεφάλι να διαβεβαιώνει τους ανθρώπους που την έφεραν στη ζωή πως ήταν καλά.
…
Όταν είδε τον Άλκη, δεν είχε συναισθήματα να αντιδράσει. Τον κοίταζε και δεν ένιωθε τίποτα. Σχεδόν δεν καταλάβαινε τι της είπε.
…
«Είσαι τυχερή που έχω το ελεύθερο να σε τιμωρήσω ανάλογα τα κέφια μου. Μπορούσα να σε ρίξω σε άλλα χέρια να σου εξατμίσουν το αίμα. Έπρεπε να είσαι ευγνώμων που δεν σου έκοψα τη γλώσσα που μίλαγε πολύ. Τι άλλο θες από τον μεγάλο σου έρωτα; Θα έκαναν κι άλλοι το ίδιο για την πρώην τους;»
Μαθαίνει να μην αισθάνεται, να εκτελεί μόνο. Τουλάχιστον αυτό δείχνει εξωτερικά. Ενώ μέσα του, παλεύει δυστυχισμένος με τις ανασφάλειές του, να αγαπηθεί, δέσμιος στη ζωή που άλλοι επέλεξαν για κείνον.
Ελεύθερος παγιδευμένος με πουλημένη ψυχή στον διάβολο. Οχυρωματικές άμυνες περιπλάνησης. Λάθη, τιμωρία, πόνος. Δυστυχία…
Και Ορέστης Αυγερινός. Ο αιμοβόρος άρχοντας της νύχτας και του κόσμου των άγραφων νόμων, που λύνει και δένει τα πάντα. Ένα πρώην φιλότιμο και καλόκαρδο παιδί αγάπης που έγινε άσπλαχνος κι αδίστακτος «νυχτερινός νονός». Ένας δαίμονας που αγαπά να έχει δέσμιους τους πάντες κι επιλέγει τις μαριονέτες του. Χωμένος στα πάντα. Συμφωνίες, συνεργασίες, συμβιβασμοί, διαπραγματεύσεις, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Όλα με τη μυρωδιά και τη μεταλλική γεύση αίματος.
Ματωμένα χρήματα, τιμολόγια εγκλημάτων
Ο απρόσιτος μέντορας Ορέστης κινεί τα βραδινά νήματα, γοητεύοντας τον Άλκη με εξουσία και δύναμη. Υπολογιστική σχέση σεβασμού, σκληροπυρηνικής εξάρτησης ή απλά καταστροφής; Πάντως, όχι αγάπης. Δουλειά τους; Να μισούν, να πληγώνουν, να σκοτώνουν αν απειληθούν. Να ποδοπατούν αξίες για χρήμα κι εξουσία. Να σπέρνουν απόγνωση και θάνατο. Να κόβουν το κακό από τη ρίζα και να το θάβουν. Ζωή δανεική ή κάλυψη;
Έτσι όπως είχε μπλεχτεί στην παγίδα του Αυγερινού, δεν είχε άλλες επιλογές. Έμεινε μαζί του, δίπλα του, κοντά του. Υπάκουος και πιο σκληρός από ποτέ. Ο Ορέστης Αυγερινός του έδωσε συναισθηματική ασφάλεια και τον έριξε στις λάσπες. Ούτε μία μέρα καθαρή δεν έζησε από τότε. Τόση βρομιά κι εκείνος βουτηγμένος σε όλα. Τόσο λάθος αγάπη χρειαζόταν, άραγε; Πόσο χαμηλά ήθελε να ρίξει τον εαυτό του για να φτάσει να τον αγγίξει; Έτσι τη χρειαζόταν την αγάπη; Τόσα χρόνια μαζί του έζησε τα πάντα. Άγγιξε κορυφή και πάτο. Ποιος έφταιγε τελικά; Η μάνα του που δεν τον αγάπησε όπως έπρεπε; Ο ίδιος που δεν εκτίμησε αυτό που είχε; Ποιος; Πόσο έφταιγε ο Αυγερινός και πόσο ο ίδιος; Δεν ήταν πάντα παιδί, στην πορεία μεγάλωνε, μεγάλωσε. Μπορούσε να φύγει; Όχι. Φοβόταν να φύγει ή ήθελε να μείνει; Το ίδιο δεν είναι; Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερο ρωτούσε τον εαυτό του για να παίρνει κάθε φορά την απάντηση πως όχι, δεν ήταν καθόλου το ίδιο.
…
Έμεινε εντελώς μόνος πρώτη φορά μετά από τριάντα χρόνια. Άδειος από συναίσθημα, στεγνός και παγωμένος. Τον αγάπησε κι ας τον σκότωσε. (…) Σιωπηλή συνεννόηση σε μια κοινή λογική του παραλόγου που συνέδεσε τις ζωές τους. Ένιωθε ασφάλεια μαζί του κι ήταν ο μόνος πατέρας που είχε ποτέ.
Σχέσεις και συμπεριφορές ανθρώπων μέσα στη νύχτα, μέσα στο οργανωμένο έγκλημα. Μαφία και υπόκοσμος. Ρεαλισμός και ταυτόχρονα σπαραγμός σε κάθε σελίδα. Τα κυκλώματα του υπόγειου αυτού κόσμου είναι γεμάτα έρεβος, ανθρώπους σε ψεύτικες ζωές με δανεικές ταυτότητες, απόλυτα σκεπασμένους από έναν μαύρο μανδύα που κόβει κάθε ανάσα, που στερεί κάθε σχέση αγάπης, που θρέφεται από το σκότος.
«Ποια θα είναι η επόμενη κίνηση, κύριε; Κατάφερα να βρω όλο το ποσό και θέλω να απαλλαγώ το συντομότερο από την πίεση αυτή. Είπατε πως θα μάθουν σύντομα ότι έχω πεθάνει εδώ και χρόνια. Έτσι δεν είπατε;»
Ο Πέτρος χαμογέλασε. «Τελικά, κάποιες φορές ο θάνατος είναι η μοναδική επιλογή και η μόνη λύση! Βλέπω ότι αρπαχτήκατε από τα χέρια μας και εκλιπαρείτε να σας σκοτώσουμε με σχεδόν ηδονική αναμονή! Τι να πω… Θα έπρεπε να περιμένετε ότι όσο ζείτε και ζουν κι οι άλλοι, θα τρέχετε να ξεφύγετε. Πολύ επιπόλαια το αντιληφθήκατε νομίζω, δεν καταλάβατε τι κάνατε τόσα χρόνια. Έτσι εύκολα ξεφεύγει κανείς από τον εαυτό του;
…
Νομίζω πως αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, δεν αντιληφθήκατε ποτέ τι έγινε! Ταυτότητα δεν είναι η ζελατίνη με τη φωτογραφία και τα αναγραμμένα στοιχεία. Ταυτότητα είστε εσείς, η ύπαρξή σας ως άνθρωπος. Εσείς φορέσατε ρούχα άλλου και νομίσατε πως γίνατε εκείνος».
Γαϊτανάκι αγάπης και μίσους, οργής και λύπης, αγωνίας και θυμού. Λόγια τελεσίδικα και θαμμένο αίμα. Καταφύγια που γίνονται φυλακές αλυσοδεμένων άχρηστων υπάρξεων με δανεικό όνομα. Όσο κι αν ξεφεύγεις από ανθρώπινα δικαστήρια πληρωμένων αποφάσεων και πουλημένων δικών, μπροστά στη Θεία δίκη πάντα θα είσαι αδύναμος, μικρός, σε όλα ένοχος, χωρίς ελαφρυντικά και χάρες, χωρίς επιείκεια και οίκτο. Ύποπτος σε όλα.
«Οι αλυσίδες της ψυχής είναι χίλιες φορές πιο δυνατές από τις αλυσίδες στα πόδια. Ποτέ δεν τις βλέπεις, ποτέ δεν ξέρεις ότι υπάρχουν. Εκείνες στα πόδια μπορεί να στις κόψουν, μα αν δεν κόψεις εσύ μόνος σου εκείνες της ψυχής δεν φεύγεις, Ζωή μου. Ούτε να περπατήσεις δεν τολμάς κι ας είναι τα πόδια σου ελεύθερα. Εσύ δεμένα τα βλέπεις. Μην ρωτάς περισσότερα, αγάπη μου, πονάνε πολύ».
Γιατί κάποιος να θέλει να μπει στον μαύρο κόσμο και στη νύχτα;
Κι αν μπεις, ξεφεύγεις;
Ή τραβάς κι άλλους μαζί σου;
Κόσμος χωρίς φως μέρας ή νύχτας…
Άλλοι κανόνες, άλλοι κώδικες επικοινωνίας και ηθικής. Άλλη δικαιοσύνη, διαφορετική αντίδραση σε αδικία. Ταρίφα σε όλα. Εκεί που όλα μετριούνται με χρ��μα κι αίμα, εκεί που ο άνθρωπος και η αξιοπρέπειά του θυσιάζονται για υπακοή και εκδίκηση, χωράει Θεία δίκη; Θα υπάρξει δικαιοσύνη και λύτρωση; Το καλό όπου κι αν θαφτεί, θ’ ανθίσει με λίγη αγάπη.
Πόσο μπορεί μια θύελλα να αγκαλιάσει τον άνεμο; Τον σαρώνει, τον εξανεμίζει, τον σκορπάει σε κόσμους άγριους μέχρι που να μην υπάρχει πουθενά για να είναι ένα μαζί του. Πώς μπορεί το ατσάλι να αγγίξει το φτερό χωρίς να το διαλύσει; Πώς;
…
Κρύφτηκε σε μια γωνιά του εαυτού της επιλέγοντας να υπομένει παθητικά και να βλέπει τη ζωή της να περνά μπροστά της λες και τη ζούσε κάποια άλλη κι όχι εκείνη. Μα αυτό που συνέχισε να την κυριαρχεί και να την υποτάσσει ήταν η ανάγκη της να αγαπιέται από τον Έκτορα. Κι ήταν η ανάγκη αυτή που την έριχνε πιο κάτω από το τελευταίο σκαλί του εξευτελισμού καθημερινά αφήνοντάς τον να την εξουσιάζει και να τη σέρνει στα δικά του σκοτεινά λημέρια. Εκεί που την απολάμβανε, σαν αγρίμι τη λεία του, ρουφώντας κάθε σταγόνα από το αίμα της. Κι εκείνη διψασμένη για αγάπη και τρυφερότητα, υπέμενε τη λυσσασμένη ερωτική του καταστροφή που όριζε το σώμα της και στέγνωνε την ψυχή της. Κι έμενε ένα κουβάρι στην αγκαλιά του βασανιστή της να επαναλαμβάνει πως λάτρευε τη ζωή στο σπίτι πάνω στη θάλασσα μαζί με τα παιδιά και θα έκανε ό, τι της έλεγε ο άντρας της για να γίνει όπως έπρεπε να ήταν και όχι όπως ήταν.
Στις σελίδες του βιβλίου, θ’ ανακαλύψεις πολλές αλήθειες. Λόγια ψυχής. Η άμεσα και γλαφυρή πένα της κυρίας Φωτιάδου κρύβει πάντα πολλά συναισθήματα. Η Στάλω σταλάζει στάλες ευτυχίας σε στραγγισμένες από συναισθήματα καρδιές ανάμεσα στο κυρίαρχο Μαύρο. Όσο σκοτάδι κι αν υπάρχει, ο έρωτας θα βρει χαραμάδα να τρυπώσει. Στις σκοτεινότερες εκδοχές του, βέβαια… Γοητεία, έλξη, πόθος, απογείωση κι αγάπη πλάι στο κακό, στην αμαρτία και στον θάνατο. Θάνατος σαν η μόνη λύση για να παραμείνεις ζωντανός. Σε δανεικά “παπούτσια”…
Άνθρωποι που δεν υπάρχουν, άνθρωποι χαμένοι…
Σε μια τόσο δυνατή ιστορία, μόνο τραγικό φινάλε θα ταίριαζε. Οι ήρωες καταδικάστηκαν να μην πεθάνουν ποτέ, για να θυμούνται για πάντα… Εξάλλου, η ζωή μάλλον ξεπληρώνει τα χρωστούμενα. «Μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις».
Mη χάσεις ποτέ την ταυτότητά σου, μην ψάξεις ποτέ άλλον εαυτό. Νιώσε ζήσε, δώσε και αγάπα. Αγάπα για να μην φοβηθείς ποτέ να πεθάνεις, ακούς;
Με τα δάκρυα καθαρίζει η ψυχή και ο πόνος περνά όταν τον νιώσεις και τον αποδεχτείς. Το βιβλίο αφιερώνεται σ’ όσους δραπέτευσαν από τον εαυτό τους…
Εδώ είμαι. Μέσα σου. Δεν έφυγα ποτέ.
February 11, 2022
Μαύρο. Είναι το χρώμα που το έχουμε συνδέσει με όλα τα άσχημα συναισθήματα και καταστάσεις. Το πιο άσχημο χρώμα, το πιο σκοτεινό, αυτό που συμβολίζει το απόλυτο τίποτα, το κενό, την άρνηση, το πένθος, τη θλίψη, τον θάνατο, το φόβο, το κακό.
Ορέστης & Άλκης
Δυο αδίστακτοι άνθρωποι
Δυο οντότητες χωρίς ψυχή, καρδιά και αισθήματα
Δυο άνθρωποι τόσο ίδιοι, σαν «πατέρας» με γιο
Δυο πανίσχυροι άνδρες με εξουσία και δύναμη που δίχως τύψεις ή φραγμούς αποφασίζουν για τη ζωή ή τον θάνατο οποιουδήποτε ανθρώπου.
Ένα παράξενο παιχνίδι της μοίρας θα φέρει τον Ορέστη και τον Άλκη πολύ κοντά. Όχι από αγάπη, άλλωστε δεν ξέρουν τι σημαίνει, δεν την γνωρίζουν, δεν την έχουν νιώσει. «Ο κόσμος της νύχτας» είναι ο δικός τους κόσμος. Εκεί είναι κυρίαρχοι, εκεί παίζουν τον ρόλο του κριτή, του δικαστή, του Θεού, της Νέμεσις, χωρίς να έχουν να λογοδοτήσουν για τίποτα και σε κανέναν. Αλίμονο σε όποιον μπει στο στόχαστρό τους ή μπλέξει στα σκοτεινά τους δίχτυα. Δεν υπάρχει σωτηρία, γυρισμός ή έλεος.
• Μαύρο το κάρβουνο, όπως και η καρδιά του Άλκη
• Μαύρο το σκοτάδι, όπως και η ζωή ολάκερη του Ορέστη
• Μαύρο το έρεβος, όπως και το παρελθόν του Κώστα.
? Μπορείς να ξεφύγεις από το παρελθόν σου;
? Μπορείς να απαρνηθείς αυτό που είσαι και να γίνεις κάποιος άλλος;
? Μπορείς έτσι απλά να αλλάξεις ταυτότητα και ρότα στη ζωή σου; Να ζήσεις μια ζωή με πλαστά στοιχεία και δανεική ταυτότητα, όλα στριμωγμένα σε ένα ψέμα;
Σίγουρα μπορείς! Μετά όμως; Όλα μπορείς να τα αλλάξεις. Χώρα, τόπο, όνομα, ιδιότητα, εσύ όμως είσαι αυτός που είσαι και δεν πρόκειται να αλλάξεις ΠΟΤΕ. Θα είσαι πάντα μια ψευδαίσθηση, μια εικονική πραγματικότητα, θα ζεις πάντα στη σκιά εκείνου που δανείστηκες την ταυτότητά του. Θα είσαι πάντα κρυμμένος πίσω από «Δανεικές Ταυτότητες».
Πρώτη μου γνωριμία με την πένα της κ. Φωτιάδου και δηλώνω γοητευμένη, τόσο από την γραφή της, όσο και από την εξαιρετική πλοκή. Το βιβλίο αυτό έχει να σου προσφέρει πολύ δυνατές συγκινήσεις, με αστραπιαίες εναλλαγές συναισθημάτων και καταστάσεων, από το άσπρο στο μαύρο, από την αγάπη στο μίσος, από τη ζωή στο θάνατο. Ένα βιβλίο που θα σας συναρπάσει, θα σας καθηλώσει και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Τα θερμά μου συγχαρητήρια στην κ. Stalo Photiadou!
** Με τα δάκρυα καθαρίζει η ψυχή και ο πόνος περνά όταν τον νιώσεις και τον αποδεχτείς. (σελίδα 442)
** Μη χάσεις ποτέ την ταυτότητά σου, μην ψάξεις ποτέ άλλον εαυτό. Νιώσε, ζήσε, δώσε και αγάπα. Αγάπα για να μη φοβηθείς ποτέ να πεθάνεις, ακούς; Τίποτα άλλο δεν έχω να σου πω. Γράφω το ΤΕΛΟΣ στην ιστορία που διάβασες. Κλείσε το βιβλίο και μην ξεχάσεις τον Άλκη που είναι καταδικασμένος να μην πεθάνει ποτέ, για να θυμάται τα πάντα. (σελίδα 446)
Ορέστης & Άλκης
Δυο αδίστακτοι άνθρωποι
Δυο οντότητες χωρίς ψυχή, καρδιά και αισθήματα
Δυο άνθρωποι τόσο ίδιοι, σαν «πατέρας» με γιο
Δυο πανίσχυροι άνδρες με εξουσία και δύναμη που δίχως τύψεις ή φραγμούς αποφασίζουν για τη ζωή ή τον θάνατο οποιουδήποτε ανθρώπου.
Ένα παράξενο παιχνίδι της μοίρας θα φέρει τον Ορέστη και τον Άλκη πολύ κοντά. Όχι από αγάπη, άλλωστε δεν ξέρουν τι σημαίνει, δεν την γνωρίζουν, δεν την έχουν νιώσει. «Ο κόσμος της νύχτας» είναι ο δικός τους κόσμος. Εκεί είναι κυρίαρχοι, εκεί παίζουν τον ρόλο του κριτή, του δικαστή, του Θεού, της Νέμεσις, χωρίς να έχουν να λογοδοτήσουν για τίποτα και σε κανέναν. Αλίμονο σε όποιον μπει στο στόχαστρό τους ή μπλέξει στα σκοτεινά τους δίχτυα. Δεν υπάρχει σωτηρία, γυρισμός ή έλεος.
• Μαύρο το κάρβουνο, όπως και η καρδιά του Άλκη
• Μαύρο το σκοτάδι, όπως και η ζωή ολάκερη του Ορέστη
• Μαύρο το έρεβος, όπως και το παρελθόν του Κώστα.
? Μπορείς να ξεφύγεις από το παρελθόν σου;
? Μπορείς να απαρνηθείς αυτό που είσαι και να γίνεις κάποιος άλλος;
? Μπορείς έτσι απλά να αλλάξεις ταυτότητα και ρότα στη ζωή σου; Να ζήσεις μια ζωή με πλαστά στοιχεία και δανεική ταυτότητα, όλα στριμωγμένα σε ένα ψέμα;
Σίγουρα μπορείς! Μετά όμως; Όλα μπορείς να τα αλλάξεις. Χώρα, τόπο, όνομα, ιδιότητα, εσύ όμως είσαι αυτός που είσαι και δεν πρόκειται να αλλάξεις ΠΟΤΕ. Θα είσαι πάντα μια ψευδαίσθηση, μια εικονική πραγματικότητα, θα ζεις πάντα στη σκιά εκείνου που δανείστηκες την ταυτότητά του. Θα είσαι πάντα κρυμμένος πίσω από «Δανεικές Ταυτότητες».
Πρώτη μου γνωριμία με την πένα της κ. Φωτιάδου και δηλώνω γοητευμένη, τόσο από την γραφή της, όσο και από την εξαιρετική πλοκή. Το βιβλίο αυτό έχει να σου προσφέρει πολύ δυνατές συγκινήσεις, με αστραπιαίες εναλλαγές συναισθημάτων και καταστάσεων, από το άσπρο στο μαύρο, από την αγάπη στο μίσος, από τη ζωή στο θάνατο. Ένα βιβλίο που θα σας συναρπάσει, θα σας καθηλώσει και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Τα θερμά μου συγχαρητήρια στην κ. Stalo Photiadou!
** Με τα δάκρυα καθαρίζει η ψυχή και ο πόνος περνά όταν τον νιώσεις και τον αποδεχτείς. (σελίδα 442)
** Μη χάσεις ποτέ την ταυτότητά σου, μην ψάξεις ποτέ άλλον εαυτό. Νιώσε, ζήσε, δώσε και αγάπα. Αγάπα για να μη φοβηθείς ποτέ να πεθάνεις, ακούς; Τίποτα άλλο δεν έχω να σου πω. Γράφω το ΤΕΛΟΣ στην ιστορία που διάβασες. Κλείσε το βιβλίο και μην ξεχάσεις τον Άλκη που είναι καταδικασμένος να μην πεθάνει ποτέ, για να θυμάται τα πάντα. (σελίδα 446)
January 20, 2022
Είμαι βαθιά συγκινημένη που σας γράφω για το συγκεκριμένο βιβλίο. Πρώτον, τη συγγραφέα τη γνώρισα τυχαία με την τριλογία «Μπλε», η οποία μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και μετά καρμικά, για λόγους που δεν χρειάζεται να αναφέρω, τους ξέρουμε η Στάλω και εγώ, γίναμε φίλες καρδιάς. Έτσι, διάβαζα τις «Δανεικές ταυτότητες» από την ώρα που οι ήρωες πήραν σάρκα και οστά στην οθόνη του λαπτοπ της και ομολογώ πως με πήραν από το χέρι και με μύησαν στους σκοτεινούς δρόμους της μαφίας και του υποκόσμου και όλα αυτά σε φόντο μαύρο. Αναπόσπαστο κομμάτι, λοιπόν, της αναγνωστικής μου δραστηριότητας ο Άλκης, ο Ορέστης, η Άννα, η Σάντρα, η Ελένη και η Ζωή και φυσικά τους έκρινα σκληρά κάποιες φορές, μερικές συνέπασχα μαζί τους, αρκετές με γέμιζαν ερωτηματικά πάντοτε όμως μου χάριζαν συναισθήματα και αμέτρητα γιατί για την μοίρα κάποιων ανθρώπων.
Η συνέχεια στο λινκ :https://vivliopareas.blogspot.com/202...
Η συνέχεια στο λινκ :https://vivliopareas.blogspot.com/202...
October 8, 2021
📌 ΔΑΝΕΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ
Συγγραφέας: Stalo Photiadou
Εκδόσεις: ΠΗΓΗ
Πρώτα από όλα θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην αγαπημένη μου stalo Photiadou που με εμπιστεύεται και με τιμά , δίνοντας μου το κάθε βιβλίο της πριν ακόμα κυκλοφορήσει , για ανάγνωση και για τις απίστευτες συζητήσεις που κάνουμε κάθε φορά. Δεν φαντάζεσαι με πόση χαρά με κερνάς αυτές τις δικές μας στιγμές!!
Σ ' αγαπώ πολύ!!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Με "Δανεικές Ταυτότητες" και μαύρο χρώμα επέλεξε η αγαπημένη μας συγγραφέας να μας ταξιδέψει αυτή τη φορά.
Ο τίτλος 2 λέξεις μόνο που περικλείει όλη την ιστορία , μια ιστορία ανθρώπινων σχέσεων και συμπεριφορών , μια ιστορία βουτηγμένη στα σκοτάδια και το οργανωμένο έγκλημα . Τους δυο κεντρικούς ήρωες δεν τους ενώνει τίποτα μα γίνονται ο καθέ ένας για τους δικούς του λόγους , ανάσα κι οξυγόνο για τον άλλο!!
Σχέση καταστροφική , σχέση εξάρτησης , μα για τον έναν, οτι πιο δικό του είχε ποτέ ή έτσι νόμιζε .......
Ορέστης Αυγερινός.....Μια στιγμή χρειάστηκε στην παιδική του ηλικία για να τον μετατρέψει απο ένα καλόβολο, φιλότιμο και καλόκαρδο παιδί που μεγάλωνε μέσα στην αγάπη, που έχασε νωρίς την μητέρα του , στον ΜΕΓΑΛΟ και ΤΡΑΝΟ Ορέστη Αυγερινό , Νονό της νύχτας και της μέρας , χωρις ευαισθησίες και εμπιστοσύνη!!
"Δεν έχεις γιο και δεν υπάρχεις. Πέθανες! Αν δεν το έχεις αντιληφθεί ακόμα, το πρόβλημα σου είναι πολύ πιο σοβαρό απο όσο δείχνει".
Με αυτά τα λόγια έκλεισε και σφράγισε και έθαψε δεσμούς αίματος. Τίποτα δεν επέτρεπαι να τον αγγίξει πλέον....
Άλκης....εγκαταλείπεται απο τον πατέρα του σε πολύ μικρή ηλικία. Η υπερπροστατευτική μητέρα του πασχίζει να μην του λείψει τίποτα...οτι θέλει ο Άλκης, όπως το θέλει ο Άλκης , μια μητέρα ρομπότ, εμμονική με την τάξη τον κακομαθαίνει με αποτέλεσμα να μην αγαπηθεί ποτέ απο το γιο της!!! Οτι και να έκανε πάντα λάθος ήτανε για τον Άλκη. Με λάθος τρόπο το αγάπησε και αυτό δεν της το συγχώρεσε ποτέ.
Απο πολύ μικρή ηλικία έδειξε πόσο βαθιά στον βούρκο και στα σκοτάδια θα βαδίσει...Στα 15 του θα επιλεγεί απο τον μεγάλο Ορέστη Αυγερινό γιατί πληρούσε όλες τις προδιαγραφές για τον σκοπό που τον ήθελε. Με συναντήσεις μια φορα τον μήνα , στο άδυτο βασίλειο της κεφαλής του οργανωμένου εγκλήματος θα μαθητεύσει ο Άλκης...μέσα απο τις συζητήσεις τους θα μάθει την δύναμη του μυαλού και της εξουσίας. Θα μάθει να σέβεται τον προστάτη του , να ελέγχει τα όποια συναισθήματα του και να μιλά μόνο όταν πρέπει......και θα γίνει ο καλύτερος..
Ελένη.....παιδί μεταναστών που έρχεται στην Ελλάδα για να σταθεί στην άρρωστη γιαγιά της. Αθώα , άβγαλτη , καλοπροαίρετη που βρίσκει το καλό και δικαιολογεί τα πάντα , με το αθώο και αγνό της μυαλό. Αποφασίζει να μείνει μόνιμα στην Ελλάδα.
Άννα....η αιώνια ερωτευμένη γειτόνισσα και παιδική φίλη με τον Άλκη.
Ρίτα..... φεύγει απο την χώρα της για μια καλύτερη ζωή ρισκάροντας τα πάντα!! Φτάνει στην Ελλάδα για να καταλήξει χορεύτρια και παρέα επι πληρωμή σε ένα απο τα νυχτερινά κέντρα του Ορέστη Αυγερινού αφού πέρασε τα πάνδεινα στα κυκλώματα που είχε μπλέξει....μια ζωή μόνο αδιέξοδο....μέχρι που την βλέπει ο Ορέστης!! Μαζί του φοβήθηκε και έψαχνε διέξοδο να φύγει...μέχρι που υπέγραψε την δική της καταδίκη και οχι μόνο.....
Άλλα δεν θα σας πω για την ιστορία. Διαβάζοντας το θα τα ανακαλύψετε μόνοι σας και πιστέψτε με ότι θα νιώσετε έντονα τα συναισθήματα πολύ.
Με την μοναδική και ξεχωριστή πέννα της η συγγραφέας θα σας καθηλώσει για ακόμη μια φορά! Δυνατή πλοκή που θα σας παρασύρει και θα σας συστήσει τον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος...προστασία, πορνεία, συμβόλαια θανάτου , ναρκωτικά, εκβιασμοί και με οτι άλλο ασχολούνται οι νονοί της νύχτας...και της μέρας. Έντονα τα συναισθήματα σε όλη τη διαδρομή με σκήνες που συγκλονίζουν, κάποιες στιγμές αγγίζουν τα όρια της παράνοιας....Αρκετοί οι ήρωες που έμπλεξε δεξιοτεχνικά μέσα στην ιστορία και ο καθένας υπάρχει λόγος που υπάρχει...τίποτα δεν άφησε στην τύχη η συγγραφέας και αυτό θα το δείτε στην πορεία...όλες οι πράξεις του Ορέστη Αυγερινού και μετά του Άλκη ήτανε μελετημένες πολύ , με συνέπειες ολέθριες...στο δικό τους μυαλό και κόσμο δεν χαράνε συναισθηματισμοί , οικογενειακοι δεσμοί και αίμα... μόνο που η ζωή έχει την τάση να επιστρέφει συμπεριφορές και χρωστούμενα , συνήθως όταν πλέον είναι πολύ αργά ή όχι;; Έντονοι χαρακτήρες και η σκιαγράφηση τους εξαιρετική , νιώθουμε μαζί τους, σκεφτόμαστε μαζί τους, όλα στο πόλυ τα νίωθουμε γιατί η συγγραφέαας καταφέρνει πάντα να μπαίνει βαθιά μέσα στους ηρωες της και αυτός είναι ο λόγος που αγαπώ τόσο πολύ τα βιβλία της...
Με δανεικές ταυτότητες πέρασαν μια ολόκληρη ζωή , σάρωσαν , ποδοπάτησαν ψυχές ανθρώπινες, κι αξίες, σκότωσαν στο βωμό του χρήματος και της εξουσίας....και άλλοι με δανεικές ταυτότητες έζησαν για να ξεφύγουν ....ή έτσι νόμιζαν....
Στο τέλος του βιβλίου τα συναισθήματα σας θα είναι ανάμικτα...γλυκόπικρο το τέλος γιατί έρχεται ο ίδιος ο ήρωας και εμπεμβαίνει δίνοντας το δικό του τέλος στην ιστορία απευθυνόμενος προς τον αναγνώστη. Απλά συγκλονιστικό!
Συγχαρητήρια αγαπημένη μου , είμαι σίγουρη ότι θα αγαπηθεί πολύ και αυτό !!!!🖤🙏
ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ ΕΥΧΟΜΑΙ!!!🖤🖤🖤
Συγγραφέας: Stalo Photiadou
Εκδόσεις: ΠΗΓΗ
Πρώτα από όλα θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην αγαπημένη μου stalo Photiadou που με εμπιστεύεται και με τιμά , δίνοντας μου το κάθε βιβλίο της πριν ακόμα κυκλοφορήσει , για ανάγνωση και για τις απίστευτες συζητήσεις που κάνουμε κάθε φορά. Δεν φαντάζεσαι με πόση χαρά με κερνάς αυτές τις δικές μας στιγμές!!
Σ ' αγαπώ πολύ!!!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Με "Δανεικές Ταυτότητες" και μαύρο χρώμα επέλεξε η αγαπημένη μας συγγραφέας να μας ταξιδέψει αυτή τη φορά.
Ο τίτλος 2 λέξεις μόνο που περικλείει όλη την ιστορία , μια ιστορία ανθρώπινων σχέσεων και συμπεριφορών , μια ιστορία βουτηγμένη στα σκοτάδια και το οργανωμένο έγκλημα . Τους δυο κεντρικούς ήρωες δεν τους ενώνει τίποτα μα γίνονται ο καθέ ένας για τους δικούς του λόγους , ανάσα κι οξυγόνο για τον άλλο!!
Σχέση καταστροφική , σχέση εξάρτησης , μα για τον έναν, οτι πιο δικό του είχε ποτέ ή έτσι νόμιζε .......
Ορέστης Αυγερινός.....Μια στιγμή χρειάστηκε στην παιδική του ηλικία για να τον μετατρέψει απο ένα καλόβολο, φιλότιμο και καλόκαρδο παιδί που μεγάλωνε μέσα στην αγάπη, που έχασε νωρίς την μητέρα του , στον ΜΕΓΑΛΟ και ΤΡΑΝΟ Ορέστη Αυγερινό , Νονό της νύχτας και της μέρας , χωρις ευαισθησίες και εμπιστοσύνη!!
"Δεν έχεις γιο και δεν υπάρχεις. Πέθανες! Αν δεν το έχεις αντιληφθεί ακόμα, το πρόβλημα σου είναι πολύ πιο σοβαρό απο όσο δείχνει".
Με αυτά τα λόγια έκλεισε και σφράγισε και έθαψε δεσμούς αίματος. Τίποτα δεν επέτρεπαι να τον αγγίξει πλέον....
Άλκης....εγκαταλείπεται απο τον πατέρα του σε πολύ μικρή ηλικία. Η υπερπροστατευτική μητέρα του πασχίζει να μην του λείψει τίποτα...οτι θέλει ο Άλκης, όπως το θέλει ο Άλκης , μια μητέρα ρομπότ, εμμονική με την τάξη τον κακομαθαίνει με αποτέλεσμα να μην αγαπηθεί ποτέ απο το γιο της!!! Οτι και να έκανε πάντα λάθος ήτανε για τον Άλκη. Με λάθος τρόπο το αγάπησε και αυτό δεν της το συγχώρεσε ποτέ.
Απο πολύ μικρή ηλικία έδειξε πόσο βαθιά στον βούρκο και στα σκοτάδια θα βαδίσει...Στα 15 του θα επιλεγεί απο τον μεγάλο Ορέστη Αυγερινό γιατί πληρούσε όλες τις προδιαγραφές για τον σκοπό που τον ήθελε. Με συναντήσεις μια φορα τον μήνα , στο άδυτο βασίλειο της κεφαλής του οργανωμένου εγκλήματος θα μαθητεύσει ο Άλκης...μέσα απο τις συζητήσεις τους θα μάθει την δύναμη του μυαλού και της εξουσίας. Θα μάθει να σέβεται τον προστάτη του , να ελέγχει τα όποια συναισθήματα του και να μιλά μόνο όταν πρέπει......και θα γίνει ο καλύτερος..
Ελένη.....παιδί μεταναστών που έρχεται στην Ελλάδα για να σταθεί στην άρρωστη γιαγιά της. Αθώα , άβγαλτη , καλοπροαίρετη που βρίσκει το καλό και δικαιολογεί τα πάντα , με το αθώο και αγνό της μυαλό. Αποφασίζει να μείνει μόνιμα στην Ελλάδα.
Άννα....η αιώνια ερωτευμένη γειτόνισσα και παιδική φίλη με τον Άλκη.
Ρίτα..... φεύγει απο την χώρα της για μια καλύτερη ζωή ρισκάροντας τα πάντα!! Φτάνει στην Ελλάδα για να καταλήξει χορεύτρια και παρέα επι πληρωμή σε ένα απο τα νυχτερινά κέντρα του Ορέστη Αυγερινού αφού πέρασε τα πάνδεινα στα κυκλώματα που είχε μπλέξει....μια ζωή μόνο αδιέξοδο....μέχρι που την βλέπει ο Ορέστης!! Μαζί του φοβήθηκε και έψαχνε διέξοδο να φύγει...μέχρι που υπέγραψε την δική της καταδίκη και οχι μόνο.....
Άλλα δεν θα σας πω για την ιστορία. Διαβάζοντας το θα τα ανακαλύψετε μόνοι σας και πιστέψτε με ότι θα νιώσετε έντονα τα συναισθήματα πολύ.
Με την μοναδική και ξεχωριστή πέννα της η συγγραφέας θα σας καθηλώσει για ακόμη μια φορά! Δυνατή πλοκή που θα σας παρασύρει και θα σας συστήσει τον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος...προστασία, πορνεία, συμβόλαια θανάτου , ναρκωτικά, εκβιασμοί και με οτι άλλο ασχολούνται οι νονοί της νύχτας...και της μέρας. Έντονα τα συναισθήματα σε όλη τη διαδρομή με σκήνες που συγκλονίζουν, κάποιες στιγμές αγγίζουν τα όρια της παράνοιας....Αρκετοί οι ήρωες που έμπλεξε δεξιοτεχνικά μέσα στην ιστορία και ο καθένας υπάρχει λόγος που υπάρχει...τίποτα δεν άφησε στην τύχη η συγγραφέας και αυτό θα το δείτε στην πορεία...όλες οι πράξεις του Ορέστη Αυγερινού και μετά του Άλκη ήτανε μελετημένες πολύ , με συνέπειες ολέθριες...στο δικό τους μυαλό και κόσμο δεν χαράνε συναισθηματισμοί , οικογενειακοι δεσμοί και αίμα... μόνο που η ζωή έχει την τάση να επιστρέφει συμπεριφορές και χρωστούμενα , συνήθως όταν πλέον είναι πολύ αργά ή όχι;; Έντονοι χαρακτήρες και η σκιαγράφηση τους εξαιρετική , νιώθουμε μαζί τους, σκεφτόμαστε μαζί τους, όλα στο πόλυ τα νίωθουμε γιατί η συγγραφέαας καταφέρνει πάντα να μπαίνει βαθιά μέσα στους ηρωες της και αυτός είναι ο λόγος που αγαπώ τόσο πολύ τα βιβλία της...
Με δανεικές ταυτότητες πέρασαν μια ολόκληρη ζωή , σάρωσαν , ποδοπάτησαν ψυχές ανθρώπινες, κι αξίες, σκότωσαν στο βωμό του χρήματος και της εξουσίας....και άλλοι με δανεικές ταυτότητες έζησαν για να ξεφύγουν ....ή έτσι νόμιζαν....
Στο τέλος του βιβλίου τα συναισθήματα σας θα είναι ανάμικτα...γλυκόπικρο το τέλος γιατί έρχεται ο ίδιος ο ήρωας και εμπεμβαίνει δίνοντας το δικό του τέλος στην ιστορία απευθυνόμενος προς τον αναγνώστη. Απλά συγκλονιστικό!
Συγχαρητήρια αγαπημένη μου , είμαι σίγουρη ότι θα αγαπηθεί πολύ και αυτό !!!!🖤🙏
ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ ΕΥΧΟΜΑΙ!!!🖤🖤🖤
November 7, 2021
Μετά την πολύ αγαπημένη τριλογία "Μπλε" η Σταλω Φωτιάδου επιστρέφει με το ΜΑΥΡΟ χρώμα.
Ένα βιβλίο εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα με την χαρακτηριστική γραφή της συγγραφέως.
Η Σταλω αυτή την φορά μας εντάσσει στον άσχημο κόσμο της παρανομίας και του υποκόσμου της νύχτας.
Παιχνίδια εξουσίας, άγριοι χαρακτήρες, δολοφονίες προς συμμόρφωση και συγκαλύψεις.
Οι άνθρωποι αυτοί ζουν μια φυσιολογική ζωή την ημέρα. Όταν πέφτει η νύχτα όμως, το μαύρο δεν απλώνεται μόνο στον ορίζοντα αλλά ντύνει πρόσωπα και καρδιές.
Οι ήρωες της είναι σκληροί και αμείλικτοι. Δεν υπολογίζουν τίποτα μπροστά στον θρόνο που πρέπει να παραμείνουν. Έχουν μαριονέτες και τις καταστρέφουν χωρίς δισταγμό.
Πώς επηρεάζουν τις οικογένειες τους; Τι χάνουν οι ίδιοι στην πορεία της ζωής τους;
Η ζωή επιστρέφει τα πάντα και ο κάθε ένας πληρώνει στο τέλος. Μετά την άνοδο σίγουρα έρχεται η πτώση.
Ένα βιβλίο καλογραμμένο, με άρτιους χαρακτήρες και πολύ φυσικούς διαλόγους.
Με δυσκόλεψε σε σχέση με το μπλε γιατί σε αρκετά σημεία είναι σκληρό και έπρεπε να το κλείσω.
Η συγγραφέας αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι την τέχνη της συγγραφής την παίζει στα δάχτυλα!
Ένα βιβλίο εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα με την χαρακτηριστική γραφή της συγγραφέως.
Η Σταλω αυτή την φορά μας εντάσσει στον άσχημο κόσμο της παρανομίας και του υποκόσμου της νύχτας.
Παιχνίδια εξουσίας, άγριοι χαρακτήρες, δολοφονίες προς συμμόρφωση και συγκαλύψεις.
Οι άνθρωποι αυτοί ζουν μια φυσιολογική ζωή την ημέρα. Όταν πέφτει η νύχτα όμως, το μαύρο δεν απλώνεται μόνο στον ορίζοντα αλλά ντύνει πρόσωπα και καρδιές.
Οι ήρωες της είναι σκληροί και αμείλικτοι. Δεν υπολογίζουν τίποτα μπροστά στον θρόνο που πρέπει να παραμείνουν. Έχουν μαριονέτες και τις καταστρέφουν χωρίς δισταγμό.
Πώς επηρεάζουν τις οικογένειες τους; Τι χάνουν οι ίδιοι στην πορεία της ζωής τους;
Η ζωή επιστρέφει τα πάντα και ο κάθε ένας πληρώνει στο τέλος. Μετά την άνοδο σίγουρα έρχεται η πτώση.
Ένα βιβλίο καλογραμμένο, με άρτιους χαρακτήρες και πολύ φυσικούς διαλόγους.
Με δυσκόλεψε σε σχέση με το μπλε γιατί σε αρκετά σημεία είναι σκληρό και έπρεπε να το κλείσω.
Η συγγραφέας αποδεικνύει για ακόμα μια φορά ότι την τέχνη της συγγραφής την παίζει στα δάχτυλα!
January 23, 2022
Η κυρία Φωτιάδου έρχεται με μια νέα ιστορία να μας παρασύρει σε έναν κόσμο πλασμένο από εκείνην με μεγάλο ταλέντο. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες καταφέρνει να βάλει τον αναγνώστη μέσα στην ιστορία. Ο Άλκης, μας ξεναγεί στις σελίδες αυτού του βιβλίου κάνοντας μας να νιώσουμε όλα τα συναισθήματα. Αγάπη, μίσος, αγωνία, οργή, θυμό, λύπη… καθώς μας διδάσκει και την αρετή της υπομονής μα και της επιμονής.
Η ζωή του δεν ήταν εύκολη. Από πριν ακόμη γεννηθεί οι μοίρες είχαν ήδη ρίξει τα χαρτιά και είχαν μοιράσει για λογαριασμό του. Εκείνος από την άλλη δίχως καν να το γνωρίζει, σε όλη του τη ζωή ξεχρέωνε τις οφειλές που κάποιοι άλλοι δημιούργησαν…
Και μπορεί ότι λαχταρούσε να άπλωνε απλά το χέρι του και να το έπαιρνε, μα όταν ήταν πλέον αργά, μπόρεσε να καταλάβει πως το πιο πολύτιμο αγαθό στη ζωή ενός ανθρώπου, εκείνος το στερήθηκε από επιλογή.
Την ελευθερία του!
Η ζωή του δεν ήταν εύκολη. Από πριν ακόμη γεννηθεί οι μοίρες είχαν ήδη ρίξει τα χαρτιά και είχαν μοιράσει για λογαριασμό του. Εκείνος από την άλλη δίχως καν να το γνωρίζει, σε όλη του τη ζωή ξεχρέωνε τις οφειλές που κάποιοι άλλοι δημιούργησαν…
Και μπορεί ότι λαχταρούσε να άπλωνε απλά το χέρι του και να το έπαιρνε, μα όταν ήταν πλέον αργά, μπόρεσε να καταλάβει πως το πιο πολύτιμο αγαθό στη ζωή ενός ανθρώπου, εκείνος το στερήθηκε από επιλογή.
Την ελευθερία του!
February 23, 2023
Γνωρίσαμε την Στάλω Φωτιάδου με την υπέροχη τριλογία Μπλε (εκδόσεις Πηγή), όπως ήταν φυσικό -για μένα τουλάχιστον- περίμενα με ανυπομονησία το νέο της βιβλίο, το οποίο με εξέπληξε για άλλη μια φορά ευχάριστα γιατί είναι εξίσου ενδιαφέρον και αξιόλογο με τα Μπλε.
Άλλο ένα χρώμα λοιπόν στη χρωματική συγγραφική παλέτα της Στάλως Φωτιάδου, Μαύρο – Δανεικές Ταυτότητες, το πρώτο βιβλίο μιας ακόμα τριλογίας με τίτλο Μαύρο που θα κυκλοφορήσει και πάλι από τις εκδόσεις Πηγή. Μαύρο – Δανεικές Ταυτότητες, μια πλούσια και πολυδιάστατη ιστορία, πλημμυρισμένη συναισθήματα και άφθονη τροφή για σκέψη.
Άλκης, ένα παιδί που γνώρισε την εγκατάλειψη/απόρριψη από πολύ νωρίς. Τίποτα δεν κάλυψε τα κενά που δημιούργησε μέσα του. Αποφασίζει να ακολουθήσει μια δική του πορεία ζωής, μια δύσκολη πορεία, που περνάει από επικίνδυνα και σκοτεινά μονοπάτια. Στόχο έχει την άνοδο, τη δύναμη της εξουσίας και το όποιο τίμημα δεν έχει σημασία. Ο Άλκης είναι έτοιμος να το πληρώσει, αρκεί να βάλει στην άκρη συναισθηματικούς ενδοιασμούς και ανθρώπινες αδυναμίες και ο στόχος μοιάζει περισσότερο εύκολος. Πόσο επηρεάζουν όμως όλα αυτά τον ψυχισμό του; Πόσο τον αλλάζουν; Το μαύρο δεν είναι χρώμα, είναι η απουσία χρώματος, πόσο αντέχει ένας άνθρωπος χωρίς χρώμα, σε μια ζωή βυθισμένη πάντα στο σκοτάδι;
Ορέστης Αυγερινός, ένας σκληρός άνθρωπος της νύχτας. Ένας επικίνδυνος μέντορας. Ένα ανθρωποφάγο κτήνος που τρέφεται από τη δύναμη που του δίνει η υπεροχή, η επιβολή και η εξουσία. Νιώθει βασιλιάς μα το βασίλειο του θα καταρρεύσει χωρίς διάδοχο, άραγε θα καταφέρει να τον βρει και ποιο θα ΄ναι το αντίτιμο;
Η μοίρα και η νύχτα ενώνει αυτούς τους δυο ήρωες και το αντάμωμα τους κρύβει πολλά, φέρνει πολλά και σημαίνει πολλά. Δυο άντρες χωρίς συνείδηση και ηθική, χωρίς φραγμούς και όρια, χωρίς συναισθήματα, που έχουν ξεπουλήσει τη ψυχή τους για δύναμη και χρήμα είναι μια διαρκής απειλή για τους γύρω τους.. Άραγε είναι και ο ένας για τον άλλο; Ή μήπως ο καθένας για τον εαυτό του; Κρυμμένοι πίσω από δανεικές ταυτότητες, ζουν δανεικές ζωές, το σκοτάδι ο κόσμος τους και το χρώμα της ψυχής τους το μαύρο. Λένε πως μόνο στο απόλυτο σκοτάδι μπορείς να δεις το φως της λύτρωσης, άραγε αυτοί θα προλάβουν ή το έρεβος θα τους καταπιεί για πάντα;
Γύρω από τον Άλκη και τον Ορέστη συναντάμε κι άλλους ήρωες, η Ασημίνα, η Άννα, η Ζωή, η Σάντρα, ο Πέτρος, ο Έκτορας, η Ρίτα, τραγικοί ήρωες που η μοίρα ένωσε τις ζωές τους με αυτές του Ορέστη και του Άλκη. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας που προχωρούν στα δικά τους σκοτεινά μονοπάτια: υποφέρουν τα πάνδεινα, σταυρώνονται ασταμάτητα, άλλες φορές αντιδρούν κι άλλες απλά παραδίδονται αμαχητί. Άβουλα πιόνια σε μια παρτίδα στημένη, οι κινήσεις τους είναι οι αποφάσεις των δυο παιχτών του παιχνιδιού, του Άλκη και του Ορέστη.
Μαύρο – Δανεικές Ταυτότητες, ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, όπου η δομή του βιβλίου αποκαλύπτει τον πυρήνα του. Έντονοι και ιδιαίτεροι προβληματισμοί προκαλούν όχι μόνο την εν συναίσθηση, αλλά γίνονται τα βασικά σημεία επικοινωνίας της Στάλως Φωτιάδου με τον αναγνώστη της. Η αφηγηματική δεινότητα της σ’ αυτό το κοινωνικό μυθιστόρημα ανθρωποκεντρικών και ψυχολογικών προεκτάσεων, ορίζει μέσα από μια ευφάνταστη και πρωτότυπη ιστορία, τον τρόπο που οι άνθρωποι διαχειρίζοντα�� τα δρώμενα της ζωής τους, τη μοναξιά τους, τις ανάγκες τους, τα κενά της ψυχής τους, τα θέλω, τις αξίες και τα πιστεύω τους.
Μπορεί ένα παιδί να δεχτεί και να καταλάβει την απουσία του πατέρα του από τη ζωή του, ακόμα κι αν αυτή η απουσία είναι –ίσως– αναπόφευκτη; Κατά πόσο είναι εφικτό, αυτό το παιδί, να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει τον φόβο, τη μοναξιά, την έλλειψη προστασίας και ασφάλειας, έτσι ώστε να μην καταλήξει αργότερα σε δυσλειτουργικές σχέσεις και στην αδυναμία δημιουργίας δεσμών με τους γύρω του;
Η ραγδαία κι ανεπίστρεπτη απομάκρυνση από την ανθρώπινη συνείδηση και συναίσθημα γίνεται γρήγορα αντιληπτή στο κείμενο και οι αιτίες πολλές και τέτοιες που δημιουργούν βαθείς στοχασμούς. Μια συνειδητή καταβύθιση στα ανθρώπινα όρια του ψυχισμού, που μοιάζει με μονόδρομη πορεία προς ένα προσωπικό τέναγος. Η διαφυγή και η σωτηρία δύσκολη υπόθεση και το αποτέλεσμα μπορεί και να σοκάρει, καθώς οι ζημιές από μια τέτοια κίνηση, μπορεί τελικά να ΄ναι περισσότερες από τα οφέλη.
Η γλώσσα λογοτεχνική και δομημένη άρτια, χρησιμοποιείται με μαεστρία από την συγγραφέα για να προκαλέσει βαθιές σκέψεις και δυνατά συναισθήματα. Η πλούσια φαντασία της Στάλως Φωτιάδου καταφέρνει να δώσει έναν κοινό παρονομαστή στη μυθοπλασία και στις μεγάλες αλήθειες που αν και τις αποφεύγουμε, είναι συνυφασμένες με την σύγχρονη εποχή που ζούμε: τις παγίδες που πέφτει κάθε ελεύθερος άνθρωπος, ο οποίος ψάχνει να βρει τον εαυτό του και στην πορεία τον καταδικάζει και τον κλείνει ο ίδιος σε προσωπικές φυλακές. Κάθε καταδίκη με διαφορετική δανεική ταυτότητα, κάθε φυλακή ένα άλλο κελί και κάθε κελί με το δικό του σκοτάδι.
Υπάρχουν βιβλία που επιδέχονται παραπάνω από μία αναγνώσεις και όσες φορές το επιχειρείς, άλλες τόσες έχεις να ανακαλύψεις κάτι που δεν πρόσεξες προηγουμένως. Η Στάλω Φωτιάδου αποδεικνύει με αυτό το ώριμο βιβλίο ότι μπορεί να οδηγήσει τον αναγνώστ�� σε παράλληλες σκέψεις που τον ωθούν πέρα από το κείμενο. Παίζοντας με την αληθοφάνεια και τον ρεαλισμό, το βιβλίο είναι πλημμυρισμένο με σκοτάδια αλλά και με περίσσιο φως. Γνωρίζοντας τον Άλκη ο αναγνώστης καταλαβαίνει γρήγορα πως η ζωή δεν είναι μια στιγμιαία φλογίτσα μέσα στο αιώνιο σκοτάδι. Προηγείται μια μακρά περίοδος όπου το φιτίλι της πλέκεται σιγά σιγά μες στα σκοτάδια. Έρχεται όμως μια στιγμή, η πιο λαμπερή, που ίσως να ΄ναι και η μοναδική που μας δίνεται, που πρέπει να αποφασίσεις αν αφήσεις αυτή την φλογίτσα να λάμψει και να τα πλημμυρίσει όλα με το φως της ή να τη σβήσεις και να βυθιστείς για πάντα στο πιο βαθύ σκοτάδι..
Ένα κείμενο με ταχύτατη ροή, που διαβάζεται απνευστί, όχι λόγω της απρόσκοπτης αφήγησης αλλά κυρίως λόγω του ενδιαφέροντος που γεννά στον αναγνώστη.
Οι περιγραφές της καθημερινότητας των ηρώων είναι κάποιες φορές ωμές μα αυτό είναι που τις κάνει και αφοπλιστικά ρεαλιστικές, και κατά συνέπεια, σοκαριστικά ανατρεπτικές. Η σκιαγράφηση της συναισθηματικής ανωριμότητας των χαρακτήρων του βιβλίου, οι αποφάσεις που παίρνουν λόγω αυτής και οι συνέπειες τους, είναι μια ακόμα αιτία που εγείρει το αναγνωστικό ενδιαφέρον.
Οι διαφορετικές πλοκές στις ιστορίες των χάρτινων ηρώων της Στάλως Φωτιάδου προκαλούν καταιγιστικές εξελίξεις. Οι διαπροσωπικές διαπλοκές τους, τα θέλω και οι αδυναμίες τους, τα πάθη τους, τα αισθήματα μοναξιάς και κενού, οι συναισθηματικές ματαιώσεις και τα προσωπικά στραπάτσα τους, η φθίνουσα ή ανύπαρκτη ηθική, τα ταμπού και οι προκαταλήψεις τους, η διάθεση επιβολής και ελέγχου, η μεγάλη βιασύνη μα και εμμονή για κοινωνικοοικονομική ανέλιξη με όποιο τίμημα, η διάσταση μεταξύ του φαίνεσθαι και του είναι, τους οδηγούν στην αλλοτρίωση του ατόμου και τους καθιστούν ξένους και επικίνδυνους προς τους άλλους, και κυρίως προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Και εδώ σε αυτό το σημείο ο αναγνώστης καταλαβαίνει πια, πως όταν οι δανεικές ταυτότητες αποκαλύπτονται, όταν οι μάσκες πέφτουν, είναι η στιγμή που δημιουργείται η μια και μοναδική ευκαιρία να δούμε στον καθρέφτη τον κρυφό και ανομολόγητο εαυτό μας.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα που, ενώ το θέμα του έχει αρκετή δόση σκληρότητας, είναι γραμμένο με τρόπο που δεν κουράζει και δεν ενοχλεί. Η απουσία συναισθήματος του κεντρικού ήρωά του, του Άλκη, είναι το ισχυρότερο συναίσθημα που σου γεννάει αυτό το βιβλίο. Είναι, όμως, ένα συναίσθημα δυσάρεστο, επικίνδυνο και καταστροφικό. Σαν θηλιά που σε πνίγει ενώ το σκοτάδι σε πλησιάζει απειλητικά, απεγνωσμένα ζητάς να πάρεις μια ανάσα. Γι΄αυτό σας το προτείνω, για να πάρετε αυτή την τόσο ζωογόνο ανάσα και να επανεκτιμήσετε τη δύναμη της.
https://vivlionorizontes.com/%ce%bc%c...
Άλλο ένα χρώμα λοιπόν στη χρωματική συγγραφική παλέτα της Στάλως Φωτιάδου, Μαύρο – Δανεικές Ταυτότητες, το πρώτο βιβλίο μιας ακόμα τριλογίας με τίτλο Μαύρο που θα κυκλοφορήσει και πάλι από τις εκδόσεις Πηγή. Μαύρο – Δανεικές Ταυτότητες, μια πλούσια και πολυδιάστατη ιστορία, πλημμυρισμένη συναισθήματα και άφθονη τροφή για σκέψη.
Άλκης, ένα παιδί που γνώρισε την εγκατάλειψη/απόρριψη από πολύ νωρίς. Τίποτα δεν κάλυψε τα κενά που δημιούργησε μέσα του. Αποφασίζει να ακολουθήσει μια δική του πορεία ζωής, μια δύσκολη πορεία, που περνάει από επικίνδυνα και σκοτεινά μονοπάτια. Στόχο έχει την άνοδο, τη δύναμη της εξουσίας και το όποιο τίμημα δεν έχει σημασία. Ο Άλκης είναι έτοιμος να το πληρώσει, αρκεί να βάλει στην άκρη συναισθηματικούς ενδοιασμούς και ανθρώπινες αδυναμίες και ο στόχος μοιάζει περισσότερο εύκολος. Πόσο επηρεάζουν όμως όλα αυτά τον ψυχισμό του; Πόσο τον αλλάζουν; Το μαύρο δεν είναι χρώμα, είναι η απουσία χρώματος, πόσο αντέχει ένας άνθρωπος χωρίς χρώμα, σε μια ζωή βυθισμένη πάντα στο σκοτάδι;
Ορέστης Αυγερινός, ένας σκληρός άνθρωπος της νύχτας. Ένας επικίνδυνος μέντορας. Ένα ανθρωποφάγο κτήνος που τρέφεται από τη δύναμη που του δίνει η υπεροχή, η επιβολή και η εξουσία. Νιώθει βασιλιάς μα το βασίλειο του θα καταρρεύσει χωρίς διάδοχο, άραγε θα καταφέρει να τον βρει και ποιο θα ΄ναι το αντίτιμο;
Η μοίρα και η νύχτα ενώνει αυτούς τους δυο ήρωες και το αντάμωμα τους κρύβει πολλά, φέρνει πολλά και σημαίνει πολλά. Δυο άντρες χωρίς συνείδηση και ηθική, χωρίς φραγμούς και όρια, χωρίς συναισθήματα, που έχουν ξεπουλήσει τη ψυχή τους για δύναμη και χρήμα είναι μια διαρκής απειλή για τους γύρω τους.. Άραγε είναι και ο ένας για τον άλλο; Ή μήπως ο καθένας για τον εαυτό του; Κρυμμένοι πίσω από δανεικές ταυτότητες, ζουν δανεικές ζωές, το σκοτάδι ο κόσμος τους και το χρώμα της ψυχής τους το μαύρο. Λένε πως μόνο στο απόλυτο σκοτάδι μπορείς να δεις το φως της λύτρωσης, άραγε αυτοί θα προλάβουν ή το έρεβος θα τους καταπιεί για πάντα;
Γύρω από τον Άλκη και τον Ορέστη συναντάμε κι άλλους ήρωες, η Ασημίνα, η Άννα, η Ζωή, η Σάντρα, ο Πέτρος, ο Έκτορας, η Ρίτα, τραγικοί ήρωες που η μοίρα ένωσε τις ζωές τους με αυτές του Ορέστη και του Άλκη. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας που προχωρούν στα δικά τους σκοτεινά μονοπάτια: υποφέρουν τα πάνδεινα, σταυρώνονται ασταμάτητα, άλλες φορές αντιδρούν κι άλλες απλά παραδίδονται αμαχητί. Άβουλα πιόνια σε μια παρτίδα στημένη, οι κινήσεις τους είναι οι αποφάσεις των δυο παιχτών του παιχνιδιού, του Άλκη και του Ορέστη.
Μαύρο – Δανεικές Ταυτότητες, ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, όπου η δομή του βιβλίου αποκαλύπτει τον πυρήνα του. Έντονοι και ιδιαίτεροι προβληματισμοί προκαλούν όχι μόνο την εν συναίσθηση, αλλά γίνονται τα βασικά σημεία επικοινωνίας της Στάλως Φωτιάδου με τον αναγνώστη της. Η αφηγηματική δεινότητα της σ’ αυτό το κοινωνικό μυθιστόρημα ανθρωποκεντρικών και ψυχολογικών προεκτάσεων, ορίζει μέσα από μια ευφάνταστη και πρωτότυπη ιστορία, τον τρόπο που οι άνθρωποι διαχειρίζοντα�� τα δρώμενα της ζωής τους, τη μοναξιά τους, τις ανάγκες τους, τα κενά της ψυχής τους, τα θέλω, τις αξίες και τα πιστεύω τους.
Μπορεί ένα παιδί να δεχτεί και να καταλάβει την απουσία του πατέρα του από τη ζωή του, ακόμα κι αν αυτή η απουσία είναι –ίσως– αναπόφευκτη; Κατά πόσο είναι εφικτό, αυτό το παιδί, να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει τον φόβο, τη μοναξιά, την έλλειψη προστασίας και ασφάλειας, έτσι ώστε να μην καταλήξει αργότερα σε δυσλειτουργικές σχέσεις και στην αδυναμία δημιουργίας δεσμών με τους γύρω του;
Η ραγδαία κι ανεπίστρεπτη απομάκρυνση από την ανθρώπινη συνείδηση και συναίσθημα γίνεται γρήγορα αντιληπτή στο κείμενο και οι αιτίες πολλές και τέτοιες που δημιουργούν βαθείς στοχασμούς. Μια συνειδητή καταβύθιση στα ανθρώπινα όρια του ψυχισμού, που μοιάζει με μονόδρομη πορεία προς ένα προσωπικό τέναγος. Η διαφυγή και η σωτηρία δύσκολη υπόθεση και το αποτέλεσμα μπορεί και να σοκάρει, καθώς οι ζημιές από μια τέτοια κίνηση, μπορεί τελικά να ΄ναι περισσότερες από τα οφέλη.
Η γλώσσα λογοτεχνική και δομημένη άρτια, χρησιμοποιείται με μαεστρία από την συγγραφέα για να προκαλέσει βαθιές σκέψεις και δυνατά συναισθήματα. Η πλούσια φαντασία της Στάλως Φωτιάδου καταφέρνει να δώσει έναν κοινό παρονομαστή στη μυθοπλασία και στις μεγάλες αλήθειες που αν και τις αποφεύγουμε, είναι συνυφασμένες με την σύγχρονη εποχή που ζούμε: τις παγίδες που πέφτει κάθε ελεύθερος άνθρωπος, ο οποίος ψάχνει να βρει τον εαυτό του και στην πορεία τον καταδικάζει και τον κλείνει ο ίδιος σε προσωπικές φυλακές. Κάθε καταδίκη με διαφορετική δανεική ταυτότητα, κάθε φυλακή ένα άλλο κελί και κάθε κελί με το δικό του σκοτάδι.
Υπάρχουν βιβλία που επιδέχονται παραπάνω από μία αναγνώσεις και όσες φορές το επιχειρείς, άλλες τόσες έχεις να ανακαλύψεις κάτι που δεν πρόσεξες προηγουμένως. Η Στάλω Φωτιάδου αποδεικνύει με αυτό το ώριμο βιβλίο ότι μπορεί να οδηγήσει τον αναγνώστ�� σε παράλληλες σκέψεις που τον ωθούν πέρα από το κείμενο. Παίζοντας με την αληθοφάνεια και τον ρεαλισμό, το βιβλίο είναι πλημμυρισμένο με σκοτάδια αλλά και με περίσσιο φως. Γνωρίζοντας τον Άλκη ο αναγνώστης καταλαβαίνει γρήγορα πως η ζωή δεν είναι μια στιγμιαία φλογίτσα μέσα στο αιώνιο σκοτάδι. Προηγείται μια μακρά περίοδος όπου το φιτίλι της πλέκεται σιγά σιγά μες στα σκοτάδια. Έρχεται όμως μια στιγμή, η πιο λαμπερή, που ίσως να ΄ναι και η μοναδική που μας δίνεται, που πρέπει να αποφασίσεις αν αφήσεις αυτή την φλογίτσα να λάμψει και να τα πλημμυρίσει όλα με το φως της ή να τη σβήσεις και να βυθιστείς για πάντα στο πιο βαθύ σκοτάδι..
Ένα κείμενο με ταχύτατη ροή, που διαβάζεται απνευστί, όχι λόγω της απρόσκοπτης αφήγησης αλλά κυρίως λόγω του ενδιαφέροντος που γεννά στον αναγνώστη.
Οι περιγραφές της καθημερινότητας των ηρώων είναι κάποιες φορές ωμές μα αυτό είναι που τις κάνει και αφοπλιστικά ρεαλιστικές, και κατά συνέπεια, σοκαριστικά ανατρεπτικές. Η σκιαγράφηση της συναισθηματικής ανωριμότητας των χαρακτήρων του βιβλίου, οι αποφάσεις που παίρνουν λόγω αυτής και οι συνέπειες τους, είναι μια ακόμα αιτία που εγείρει το αναγνωστικό ενδιαφέρον.
Οι διαφορετικές πλοκές στις ιστορίες των χάρτινων ηρώων της Στάλως Φωτιάδου προκαλούν καταιγιστικές εξελίξεις. Οι διαπροσωπικές διαπλοκές τους, τα θέλω και οι αδυναμίες τους, τα πάθη τους, τα αισθήματα μοναξιάς και κενού, οι συναισθηματικές ματαιώσεις και τα προσωπικά στραπάτσα τους, η φθίνουσα ή ανύπαρκτη ηθική, τα ταμπού και οι προκαταλήψεις τους, η διάθεση επιβολής και ελέγχου, η μεγάλη βιασύνη μα και εμμονή για κοινωνικοοικονομική ανέλιξη με όποιο τίμημα, η διάσταση μεταξύ του φαίνεσθαι και του είναι, τους οδηγούν στην αλλοτρίωση του ατόμου και τους καθιστούν ξένους και επικίνδυνους προς τους άλλους, και κυρίως προς τον ίδιο τους τον εαυτό. Και εδώ σε αυτό το σημείο ο αναγνώστης καταλαβαίνει πια, πως όταν οι δανεικές ταυτότητες αποκαλύπτονται, όταν οι μάσκες πέφτουν, είναι η στιγμή που δημιουργείται η μια και μοναδική ευκαιρία να δούμε στον καθρέφτη τον κρυφό και ανομολόγητο εαυτό μας.
Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα που, ενώ το θέμα του έχει αρκετή δόση σκληρότητας, είναι γραμμένο με τρόπο που δεν κουράζει και δεν ενοχλεί. Η απουσία συναισθήματος του κεντρικού ήρωά του, του Άλκη, είναι το ισχυρότερο συναίσθημα που σου γεννάει αυτό το βιβλίο. Είναι, όμως, ένα συναίσθημα δυσάρεστο, επικίνδυνο και καταστροφικό. Σαν θηλιά που σε πνίγει ενώ το σκοτάδι σε πλησιάζει απειλητικά, απεγνωσμένα ζητάς να πάρεις μια ανάσα. Γι΄αυτό σας το προτείνω, για να πάρετε αυτή την τόσο ζωογόνο ανάσα και να επανεκτιμήσετε τη δύναμη της.
https://vivlionorizontes.com/%ce%bc%c...
February 25, 2024
Τι είναι το Γιν και το Γιανγκ;
Γιν χαρακτηρίζεται ως “η σκοτεινή πλευρά του βουνού” και αντιπροσωπεύει ανάλογες έννοιες και καταστάσεις όπως το κρύο, το γαλήνιο, το παθητικό, το εσωτερικό, το κατώτερο, το σκοτάδι, το αδρανές, την γη. Το Γιανγκ χαρακτηρίζεται ως “η φωτεινή πλευρά του βουνού” και αντιπροσωπεύει ανάλογες έννοιες και καταστάσεις όπως το θερμό, το ανήσυχο, το ενεργητικό, το εξωτερικό, το ανώτερο, το φως, το δραστήριο, τον ουρανό.
Η αρμονική ισορροπία του Γιν και του Γιανγκ εξασφαλίζει την υγεία. Όταν υπερισχύει το ένα στο άλλο, έχουμε τη νόσο. Απόλυτο Γιν ή απόλυτο Γιανγκ ισοδυναμεί με το τέλος. Καθένας από εμάς προσπαθεί να κρατήσει αυτήν την ισορροπία, διατηρώντας ακέραια την δική του ταυτότητα, χωρίς να χρειαστεί να δανειστεί μια ξένη.
Μετά την τριλογιά των ΜΠΛΕ στην οποία η συγγραφέας με μια πένα ευαίσθητη, μας παρέσυρε άλλοτε σε θάλασσες γαλήνιες και άλλοτε φουρτουνιασμένες, δημιουργώντας όλες τις αποχρώσεις του μπλε και δεν δίστασε, να κάνει θρύψαλα τους ήρωές της, βάζει στην ζωή μας ένα άλλο χρώμα. Αυτό που συμβολίζει το σκοτάδι. Το μαύρο. Ακολουθεί ένα άλλο δρόμο τελείως διαφορετικό, μα γεμάτο δυνατές σκηνές και αντικρουόμενα συναισθήματα, αγάπη-μίσος, φόβος-σιγουριά, θάνατος-ζωή.
ανεβαίνουμε… Νόμος. Μέσα από μια πορεία που έμοιαζε με έκλειψη φεγγαριού και ήλιου, οι πρωταγωνιστές κατάφεραν να απαλλαγούν από τα συναισθήματα τους, συνεχίσουν την διαδρομή σχεδόν ξένοι απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό. Χωρίς την δική τους ταυτότητα…
Ακολούθησα στο τούνελ του σκότους τον Άλκη νιώθοντας ότι μάζευα τα συναισθήματα που άφηνε να χαθούν στην μέση της διαδρομής του. Ένιωσα όσα ένιωθε και άκουγα όσα σκεφτόταν. Κι όταν έφτασα στο τέλος της ιστορίας του, με αποχαιρέτησε με όσα δεν είπε ποτέ μέχρι την στιγμή εκείνη:
¨Mη χάσεις ποτέ την ταυτότητα σου, μη ψάξεις ποτέ άλλον εαυτό. Νιώσε ζήσε, αγάπα. Αγάπα για να μην φοβηθείς ποτέ να πεθάνεις, ακούς; Τίποτα άλλο δεν έχω να σου πω. Γράφω το τέλος στην ιστορία που διάβασες. Κλείσε το βιβλίο και μη ξεχάσεις τον Άλκη που είναι καταδικασμένος να μην πεθάνει ποτέ, για να θυμάται για πάντα”
Γιν χαρακτηρίζεται ως “η σκοτεινή πλευρά του βουνού” και αντιπροσωπεύει ανάλογες έννοιες και καταστάσεις όπως το κρύο, το γαλήνιο, το παθητικό, το εσωτερικό, το κατώτερο, το σκοτάδι, το αδρανές, την γη. Το Γιανγκ χαρακτηρίζεται ως “η φωτεινή πλευρά του βουνού” και αντιπροσωπεύει ανάλογες έννοιες και καταστάσεις όπως το θερμό, το ανήσυχο, το ενεργητικό, το εξωτερικό, το ανώτερο, το φως, το δραστήριο, τον ουρανό.
Η αρμονική ισορροπία του Γιν και του Γιανγκ εξασφαλίζει την υγεία. Όταν υπερισχύει το ένα στο άλλο, έχουμε τη νόσο. Απόλυτο Γιν ή απόλυτο Γιανγκ ισοδυναμεί με το τέλος. Καθένας από εμάς προσπαθεί να κρατήσει αυτήν την ισορροπία, διατηρώντας ακέραια την δική του ταυτότητα, χωρίς να χρειαστεί να δανειστεί μια ξένη.
Μετά την τριλογιά των ΜΠΛΕ στην οποία η συγγραφέας με μια πένα ευαίσθητη, μας παρέσυρε άλλοτε σε θάλασσες γαλήνιες και άλλοτε φουρτουνιασμένες, δημιουργώντας όλες τις αποχρώσεις του μπλε και δεν δίστασε, να κάνει θρύψαλα τους ήρωές της, βάζει στην ζωή μας ένα άλλο χρώμα. Αυτό που συμβολίζει το σκοτάδι. Το μαύρο. Ακολουθεί ένα άλλο δρόμο τελείως διαφορετικό, μα γεμάτο δυνατές σκηνές και αντικρουόμενα συναισθήματα, αγάπη-μίσος, φόβος-σιγουριά, θάνατος-ζωή.
ανεβαίνουμε… Νόμος. Μέσα από μια πορεία που έμοιαζε με έκλειψη φεγγαριού και ήλιου, οι πρωταγωνιστές κατάφεραν να απαλλαγούν από τα συναισθήματα τους, συνεχίσουν την διαδρομή σχεδόν ξένοι απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό. Χωρίς την δική τους ταυτότητα…
Ακολούθησα στο τούνελ του σκότους τον Άλκη νιώθοντας ότι μάζευα τα συναισθήματα που άφηνε να χαθούν στην μέση της διαδρομής του. Ένιωσα όσα ένιωθε και άκουγα όσα σκεφτόταν. Κι όταν έφτασα στο τέλος της ιστορίας του, με αποχαιρέτησε με όσα δεν είπε ποτέ μέχρι την στιγμή εκείνη:
¨Mη χάσεις ποτέ την ταυτότητα σου, μη ψάξεις ποτέ άλλον εαυτό. Νιώσε ζήσε, αγάπα. Αγάπα για να μην φοβηθείς ποτέ να πεθάνεις, ακούς; Τίποτα άλλο δεν έχω να σου πω. Γράφω το τέλος στην ιστορία που διάβασες. Κλείσε το βιβλίο και μη ξεχάσεις τον Άλκη που είναι καταδικασμένος να μην πεθάνει ποτέ, για να θυμάται για πάντα”
November 16, 2021
Ας μιλήσουμε για το βιβλίο της αγαπημένης μου φίλης Στάλως Φωτιάδου.
Μετά την τριλογία του μπλέ δεν περίμενα ότι θα διάβαζα αυτό το βιβλίο. Ξέροντας την Στάλω δεν περίμενα να γράψει για τόσο σκοτεινά , μαύρα πράγματα και όμως το έκανε και όχι απλά το έκανε το αποθέωσε .
Μπήκε στα παράνομα στέκια μαζί με τους ήρωες της και ανακάλυψε το συναίσθημα (αν μπορώ να το πω έτσι) του μαύρου κόσμου του υπόκοσμου.
Μας λέει τι γίνεται στις ζωές τους μέσα και έξω από τα σπίτια τους , πώς ζουν οι οικογένειες τους , πόσο ισχυεί το ρητό αμαρτίες γονέων παιδεύει τέκνα. Δεν θέλω να πω κάτι για την πλοκή ούτε για τούς ήρωες γιατί νομίζω ότι θα δώσω σημαντικό κομμάτι του βιβλίου.
Θα σας θέσω όμως τα γνωστά μου ερωτήματα που θα τα λύσετε μόνο αν διαβάσετε το βιβλίο . Δεν θα καταφέρεται να απαντήσετε αλλιώς γιατί δεν είναι τίποτε προφανές παντα υπάρχουν οι ανατροπές και είναι πολλές.
Γιατί κάποιος να θέλει να μπει στον μαύρο κόσμο;
Πώς μπορεί κάποιος να ξεφύγει από αυτό ;
Πώς μπορεί μια γυναίκα να νομίζει ότι μπορεί να σώσει τον κόσμο;
Πώς μπορεί κάποιος να τραβήξει κι άλλους στο μάυρο;
Πολλά τα ερωτήματα αλλά καμία από τις απαντήσεις που σκέφτηκες δεν ισχυεί.
Η Στάλω σε αυτό το βιβλίο έβαλε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα και αυτή είναι όλοι η μαγεια . Όπως είπα από το πρώτο βιβλίο της έβαλε πολύ ψηλά standard και οσο πάει τα βάζει ακόμα πιο ψηλά.
Μετά την τριλογία του μπλέ δεν περίμενα ότι θα διάβαζα αυτό το βιβλίο. Ξέροντας την Στάλω δεν περίμενα να γράψει για τόσο σκοτεινά , μαύρα πράγματα και όμως το έκανε και όχι απλά το έκανε το αποθέωσε .
Μπήκε στα παράνομα στέκια μαζί με τους ήρωες της και ανακάλυψε το συναίσθημα (αν μπορώ να το πω έτσι) του μαύρου κόσμου του υπόκοσμου.
Μας λέει τι γίνεται στις ζωές τους μέσα και έξω από τα σπίτια τους , πώς ζουν οι οικογένειες τους , πόσο ισχυεί το ρητό αμαρτίες γονέων παιδεύει τέκνα. Δεν θέλω να πω κάτι για την πλοκή ούτε για τούς ήρωες γιατί νομίζω ότι θα δώσω σημαντικό κομμάτι του βιβλίου.
Θα σας θέσω όμως τα γνωστά μου ερωτήματα που θα τα λύσετε μόνο αν διαβάσετε το βιβλίο . Δεν θα καταφέρεται να απαντήσετε αλλιώς γιατί δεν είναι τίποτε προφανές παντα υπάρχουν οι ανατροπές και είναι πολλές.
Γιατί κάποιος να θέλει να μπει στον μαύρο κόσμο;
Πώς μπορεί κάποιος να ξεφύγει από αυτό ;
Πώς μπορεί μια γυναίκα να νομίζει ότι μπορεί να σώσει τον κόσμο;
Πώς μπορεί κάποιος να τραβήξει κι άλλους στο μάυρο;
Πολλά τα ερωτήματα αλλά καμία από τις απαντήσεις που σκέφτηκες δεν ισχυεί.
Η Στάλω σε αυτό το βιβλίο έβαλε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμενα και αυτή είναι όλοι η μαγεια . Όπως είπα από το πρώτο βιβλίο της έβαλε πολύ ψηλά standard και οσο πάει τα βάζει ακόμα πιο ψηλά.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews