Τα Τέκνα του Χοδδούν, µια µυστικιστική σέχτα νοµάδων που αυτοαποκαλούνται Ταξιδευτές, πρόκειται να κορυφώσουν τις προσπάθειές τους για να εξουδετερώσουν τον προαιώνιο εχθρό τους. Ο Ουνουκαλχάι, ένα δαιµονικό ον µε σαδιστική φύση, όχι µόνο έχει εργαλειοποιήσει προς όφελός του την τεχνογνωσία και την αποφασιστικότητα µιας διεθνούς Μυστικής Υπηρεσίας, αλλά ταυτόχρονα διανύει µια εποχή όπου οι υπερφυσικές του δυνάµεις αρχίζουν και πάλι ν’ αφυπνίζονται. Οι Ταξιδευτές αγωνίζονται να εντάξουν στις τάξεις τους δύο αρχαίες ψυχές που θα τους βοηθήσουν να πετύχουν τον σκοπό τους. Το έτος 2027, ένα έτος-παράθυρο όπως το χαρακτηρίζει η Υπηρεσία, πλησιάζει. Ο δαίµονας αρχίζει να ξεδιπλώνει τα φριχτά σχέδιά του. Κυνηγηµένοι, στριµωγµένοι, στα πρόθυρα της εξόντωσης, οι Ταξιδευτές θα πρέπει να βρουν τη δύναµη ν’ ανατρέψουν µία εξαιρετικά δυσοίωνη κατάσταση. Είναι στη µοίρα των θνητών όµως να σφάλλουν, και παρόλο που τα λάθη διδάσκουν, υπάρχουν πάντα κι αυτά που σκοτώνουν…
Ένα εντυπωσιακό έργο, το δίχως άλλο. Η χρήση της γλώσσας με ικανοποίησε και με το παραπάνω. Γλαφυρές περιγραφές, άριστη απόδοση ατμόσφαιρας, ο συγγραφέας κατάφερε να με μπάσει για τα καλά στο σύμπαν του.
Δεν ξέρω κατά πόσο η κοσμοπλασία του ήταν πρωτότυπη ή βασισμένη σε υπάρχουσα μυθολογία αλλά με έπεισε. Δημιούργησε μια προαιώνια μάχη και καθετί σε αυτήν ήταν μελετημένο προσεκτικά. Αυτό που ορίστηκε ως Κακό ήταν πειστικότατο και δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στο να φανεί ως τέτοιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το χτίσιμό του είναι από τα πιο δυνατά στοιχεία του βιβλίου.
Φυσικά η ιεράρχηση των ανταγωνιστών, οι σκοποί τους, τα κίνητρά τους, ακόμα και ο πρωτόγνωρος τρόπος που μοιραζόταν η πληροφορία από πάνω προς τα κάτω, όλα ήταν απόρροια αυτού του αριστοτεχνικού στησίματος του κακού και με ικανοποίησαν. Η επικινδυνότητα φανερή, τα διακυβεύματα απείρου μεγέθους.
Άλλο ένα τρομερό στοιχείο ήταν αυτό της επιστημονικής φαντασίας. Εναλλακτικές πραγματικότητες, λεπτομερείς αναφορές με σβησμένα στοιχεία, υπερτεχνολογικές επεξηγήσεις, όλα σε βάθος δουλεμένα. Και η ατμόσφαιρα που χτιζόταν στο αστικό τοπίο, με τους σύγχρονους ανθρώπους και τα δεινά τους... Ναι, ήταν ό,τι έπρεπε και ήταν αδύνατον να μην προβώ σε συμβολισμούς και συνδέσεις με το παρόν και το τώρα.
Μόνο που υπήρχαν στιγμές που η πληροφορία μού φαινόταν πολλή. Υπήρχαν πολλά σημεία που ήθελα περισσότερη και πιο γρήγορη πλοκή (μιας και όπου υπήρχε, το βιβλίο είχε να δώσει ωραιότατες σκηνές), και λιγότερες επεξηγήσεις, είτε αυτές σχετίζονταν με το μέλλον είτε με το παρελθόν. Θα μου πεις, πώς να χτιστεί μια κοσμοπλασία χωρίς επεξηγήσεις; Έλα ντε. Απλά πολλές φορές έχανα τη επαφή μου με το έργο λόγω αυτού.
Το τέλος πρωτότυπο, αν και ομολογώ πως με μπέρδεψε κάπως κι έμεινα με ερωτηματικά. Ίσως αν ήταν στον ίδιο ρυθμό με το υπόλοιπο βιβλίο να με κέρδιζε περισσότερο. Μου φάνηκε πως φτάσαμε απότομα στο endgame.
Αλλά εντάξει, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας. Ήταν ένα τίμιο και ξεχωριστό ανάγνωσμα, που παίζει με τις αισθήσεις και μας τραβάει εντός του κόσμου αυτού που βυθίζεται στο σκοτάδι, έχει άρωμα ανατολής, γεύση μετάλλου, προκαλεί ένα διαρκές αίσθημα ανατριχίλας κι αντηχεί ένα συνεχές βουητό, σαν παράσιτα από μια άλλη διάσταση.
Οι Αρχαίες Ψυχές είναι ένα πολύ πρωτότυπο και ενδιαφέρον βιβλίο. Αρχικά, βρήκα ξεχωριστή την ανατολίτικη αύρα του, η οποία με κέρδισε μεμιάς. Μακάρι να ήξερα αν όλα όσα μας δίνονται στις σελίδες του βιβλίου είναι δημιούργημα του Μίλησα Έσχι ή πρόκειται για πληροφορίες που αναζήτησε και ταίριαξε όμορφα. Όχι ότι έχει μεγάλη σημασία. Με όμορφη και κατανοητή γραφή μας παρουσιάζει μια περιπέτεια στην οποία το καλό παλεύει με το κακό. Και μάλιστα, το τελευταίο βρίσκει έναν εκπρόσωπο που πείθει τον αναγνώστη για τα κίνητρά του. Είναι ξεκάθαρο πως μιλάμε για μία προσπάθεια που πήρε σάρκα και οστά με προσοχή και μεράκι. Μοναδικό μου παράπονο είναι το γεγονός ότι θα ήθελα το βιβλίο σε ορισμένα σημεία να έχει λίγο πιο αργό βηματισμό, αλλά δεν μιλάμε για κάτι χτυπητό. Σίγουρα οι Αρχαίες Ψυχές αξίζουν την προσοχή του αναγνώστη. Όσοι αγαπάτε τις ανατροπές, την περιπέτεια και το φλερτ με παράξενες έννοιες, εδώ θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας.
Για κάθε συγγραφέα υπάρχουν μερικοί άλλοι συγγραφείς τους οποίους όταν διαβάζει, νιώθει ότι είναι σαν να διαβάζει τον εαυτό σου. Είναι ελάχιστοι συγγραφείς στην Ελλάδα με τους οποίους νιώθω να συμβαίνει αυτό και ένας από αυτούς είναι αναμφισβήτητα ο Μίλησα Eσχι. Μερικοί ακόμη είναι ο Βασίλης Γιαννάκης, ο Αντώνης Αντωνιάδης και ο Έρικ Σμυρναίος.
Υπάρχουν βιβλία τα οποία θα τα αποκαλούσα αναβράζοντα. Λειτουργούν δηλαδή όπως ακριβώς τα χάπια βιταμινών ή παυσίπονων που όταν τα ρίξεις στο νερό απελευθερώνουν χιλιάδες συστατικά. Το Αρχαίες Ψυχές είναι ένα βιβλίο αναβράζον και υπέρ συμπιεσμένο (κάτι ανάλογο με τα αντίστοιχα Zip files του υπολογιστή) που το καθιστά δέκαδες φορές βαρύτερο σε αντίθεση με τον όγκο που καταλαμβάνει στο ράφι.
Δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Δεν ξέρω επίσης σε ποια κατηγορία πρέπει να το κατατάξω. Αν πρόκειται δηλαδή για urban fantasy, επιστημονική φαντασία, αστυμαγεία, ηρωική φαντασία, συμβολικό έπος, ψυχογράφημα, speculative Fiction, νεομυστικισμό ή κάτι άλλο. Δεν θα μιλήσω καθόλου για την πλοκή και τους χαρακτήρες. Αυτά θα τα αφήσω σε σένα, αγαπητέ αναγνώστη και αγαπητή αναγνώστρια. Θα αναφερθώ όμως στην άψογη χρήση του λόγου και του πλούσιου λεξιλογίου που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει από τα περισσότερα βιβλία του χώρου• εφόδιο απαραίτητο του νου κατά την ανάγνωση.
Υπήρξαν δεκάδες φορές που διάβαζα άφωνος τις σελίδες, αδυνατώντας να πιστέψω αυτά που αντίκριζα. Παρομοιώσεις εξαιρετικές, πρωτότυπες και άκρως ποιητικές. Ο λόγος του είναι γενικότερα ποιητικός, και αυτό είναι το χαρακτηριστικό που το καθιστά ένα "δύσκολο" βιβλίο, για το οποίο πρέπει να αφιερώσεις αρκετή φαιά ουσία, όχι μόνο για να το κατανοήσεις, αλλά για να αντιληφθείς και να φανταστείς πλήρως τα λεκτικά δώρα του συγγραφέα.
Ήταν επίσης πολλές οι φορές που ένιωσα ότι βρισκόμουν μέσα σε ένα ψυχεδελικό ταξίδι ψυχοτρόπων ουσιών και δάκρυσα από την ευαισθησία της περιγραφής κάποιας ερωτικής σκηνής.
Κβαντική διεμπλοκή, Αθήνα, μαγικά περάσματα, χώρες με αέναο, αλικο ηλιοβασίλεμα, ταξίδια στο χώρο και στο χρόνο, αρχέτυπα του ασυνείδητου, μυστικές υπηρεσίες, αρχαίοι δαίμονες και θεοί, φιλία, έρωτας, πάθη, παράλληλα σύμπαντα, εναλλακτικές πραγματικότητες και ένα συνεχές ταξίδι της σκέψης και της ψυχής σε τόπους απροσδιόριστους και ασύλληπτους για την ανθρώπινη νόηση.
Το μοναδικό μειονέκτημα του βιβλίου είναι ότι είναι υπερβολικά συμπιεσμένο και κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να διευρυνθεί σε δύο τόμους.
Ο Μίλησα Έσχι, είναι ένας πραγματικός λογοτέχνης που έχει να προσφέρει πολλά ακόμη, όχι μόνο στο Ελληνικό φανταστικό, αλλά στη λογοτεχνία γενικότερα. Του βγάζω το καπέλο μου και υποκλίνομαι ευγενικά. Νέα, στιβαρή, ευαίσθητη μυθοπλασία!
"δεν υπήρχε πληγή που να επουλώνεται πιο αργά ή με μεγαλύτερη δυσκολία από το ερώτημα : "Γιατί;""
Οι Αρχαίες Ψυχές έχουν πρωτότυπη πλοκή και καλοδουλεμένη γλώσσα. Παντρεύει πολύ ωραία το ελληνικό με το αραβικό στοιχείο. Αρνητικό στοιχείο, άργησα λίγο να καταλάβω την πλοκή, ήθελα πιο πολλά στοιχεία στην αρχή για την αποστολή των Ταξιδευτών. Επίσης θα ήθελα ένα λιγότερο ανοιχτό τέλος, εκτός κι αν θα υπάρξει και δεύτερο βιβλίο.