What do you think?
Rate this book
Tanja Nijmeijer: van guerilla naar vredesproces
Ik ben bij de guerrilla gegaan in de vaste overtuiging dat ik de jungle nooit meer uit zou komen. Dat ik mijn leven zou wijden aan en zou geven voor een revolutionair ideaal. In 2012 besloot die guerrilla dat er een vredesproces moest komen dat, in tegenstelling tot eerdere pogingen, ook nog eens tot een ontwapeningsproces leidde. Mijn leven in de jungle werd plotseling onderbroken en ik begon mijn re-integratieproces in de Colombiaanse samenleving. Pech? Geluk? Een geluk bij een ongeluk?
Dit boek is een relaas van wat ik gezien en beleefd heb. Dat hoeft niet per se te passen in het referentiekader dat de meeste Europeanen van de farc, of van Colombia, hebben. Er zijn getuigenissen beschikbaar van slachtoffers van ontvoeringen, van soldaten, van politici, maar dit is mijn verhaal, de getuigenis van iemand die er nog steeds van overtuigd is dat er een andere wereld mogelijk is.
Dit boek is een relaas van wat ik gezien en beleefd heb. Dat hoeft niet per se te passen in het referentiekader dat de meeste Europeanen van de farc, of van Colombia, hebben. Er zijn getuigenissen beschikbaar van slachtoffers van ontvoeringen, van soldaten, van politici, maar dit is mijn verhaal, de getuigenis van iemand die er nog steeds van overtuigd is dat er een andere wereld mogelijk is.
395 pages, Paperback
Published November 4, 2021
8 people are currently reading
206 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 35 reviews
November 21, 2021
Haar keuze om voor de FARC te strijden heeft me altijd geïntrigeerd. In mijn ogen is dit een zeer genuanceerd verhaal over de gebeurtenissen en keuzes die haar op jonge leeftijd deze keuze deed maken. De wisselwerking tussen wat ons als Westerlingen over de FARC is voorgeschoteld door de media en hoe van binnenuit de FARC hiernaar gekeken werd. Een verhaal waaruit blijkt dat de keuzes die men maakt gebaseerd zijn op de blik waarmee je naar de wereld kijkt, maar ook op welke (soms eenzijdige) informatie jou bereikt (de bubbels waarin we leven). Zowel onze Westerse bubbel, maar zeker ook binnen de FARC waar het gros van de strijders jarenlang afgesloten van de wereld leefden, midden in de jungle van Colombia. Ik vond het een heftig en weloverwogen geschreven verhaal.
December 15, 2021
Tanja is in mijn optiek geen geboren schrijfster (ik kon me vooral ergeren aan het overmatig gebruik van het woord tamelijk in het boek). Desalniettemin vond ik het wel een enorm interessant boek die een genuanceerde kijk geeft op een complex probleem dat heerst in Colombia. Ik vond het boek niet alleen interessant, maar ik vond het ook vrij aangrijpend.
October 6, 2025
Verrassend eerlijk, gebalanceerd en interessant, met een juiste dosering gedachtes, gebeurtenissen en anekdotes. Geen topliteratuur, maar het nodigde uit door te lezen.
November 18, 2021
Beter dan ik had gedacht, maar Tanja moet wel de enige ter wereld zijn die zó genuanceerd over alles kan denken en tegelijk zulke extreme keuzes kan maken. Dat zorgt ervoor dat ik wel wat moeite heb om haar te geloven.
December 24, 2021
Zeer goed leesbaar en interessant relaas over Tanja Nijmeijers tijd in de jungle en erna. Had wel gehoopt een beter begrip te krijgen van waarom ze haar keuzes maakt.
May 6, 2022
"Tijdens een oorlog kan het soms ook gezellig zijn, een slachtoffer kan een dader zijn, een mens tegelijkertijd wreed en teder zijn, iemands dood kan de ander zijn brood zijn. Het is belangrijk om de context te begrijpen waarin bepaalde dingen gebeuren, te luisteren naar de versie van alle partijen en begrijpen wat heb motiveerde, niet om geen verantwoordelijkheden te nemen of methoden of acties te rechtvaardigen, wel om begrip te kweken."
Ik vond het een zeer, zeer interessant boek.
Ik vond het een zeer, zeer interessant boek.
June 21, 2022
Leest fijn weg, een aangrijpend verhaal over een vrouw die onrecht in een plek ver weg van hier zich zo persoonlijk aantrok dat ze alles ervoor op wilde geven. Genuanceerd geschreven en vooral ook veel ingegaan op persoonlijke beweegredenen. Eeuwig jammer dat de wereld zo in elkaar zit zoals het in elkaar zit.
January 11, 2025
Dit was echt een boeiende inkijk in de transformatie van een jonge vrouw uit een Twents dorp naar een guerilla strijder binnen de FARC. Vond het echt bijzonder om te lezen hoe iemand die letterlijk én ideologisch zo ver verwijderd is van een guerrillabeweging, toch tot de radicale beslissing komt om alles achter zich te latenen zich volledig in te zetten voor de strijd tegen imperialisme en kolonialisme.
Wat dit boek voor mij extra bijzonder heeft gemaakt is de menselijke kant van de FARC die ze beschrijft. Ze laat zien dat het geen abstracte organisatie is, maar een gemeenschap van mensen met onderlinge liefdes, ruzies, humor en ook gewoon fouten. Dit biedt een genuanceerder beeld dan het stereotype van de boze boeman dat vaak in de media overheerst maar ook onder linkse bewegingen die vaak denken dat een organisatie perfect is of perfect moet zijn
Sommige passages zoals haar struggles met praktische taken zoals hout sprokkelen of modderige tochten voelden soms wel repetitief. Dat neemt niet weg dat dit boek echt een inspirerend verhaal vertelt, dat je aan het denken zet over idealen, opoffering en de menselijke kant van revolutionaire bewegingen. Voor wie nieuwsgierig is naar het “hoe” en “waarom” van een (non native) guerrilla strijder, is dit een rcht een aanrader
Wat dit boek voor mij extra bijzonder heeft gemaakt is de menselijke kant van de FARC die ze beschrijft. Ze laat zien dat het geen abstracte organisatie is, maar een gemeenschap van mensen met onderlinge liefdes, ruzies, humor en ook gewoon fouten. Dit biedt een genuanceerder beeld dan het stereotype van de boze boeman dat vaak in de media overheerst maar ook onder linkse bewegingen die vaak denken dat een organisatie perfect is of perfect moet zijn
Sommige passages zoals haar struggles met praktische taken zoals hout sprokkelen of modderige tochten voelden soms wel repetitief. Dat neemt niet weg dat dit boek echt een inspirerend verhaal vertelt, dat je aan het denken zet over idealen, opoffering en de menselijke kant van revolutionaire bewegingen. Voor wie nieuwsgierig is naar het “hoe” en “waarom” van een (non native) guerrilla strijder, is dit een rcht een aanrader
December 9, 2021
Heel erg interessant (en behoorlijk genuanceerd) boek over haar keuze bij de FARC te gaan en over het Colombiaanse conflict
February 3, 2025
Zeker een aanrader! Liefde naar dappere Tanja!!!
January 5, 2022
Nadat de in het Twentse Denekamp geboren Tanja Nijmeijer haar studie aan de Universiteit Groningen had afgerond, vertrok ze in 2002 naar Colombia om zich bij de FARC aan te sluiten. Vijf jaar later haalde ze voor het eerst het nationale en internationale nieuws nadat het Colombiaanse leger na een aanval op een FARC-kamp in de jungle haar dagboek in handen heeft gekregen. In 2012 maakte ze deel uit van een delegatie die met de Colombiaanse regering vredesonderhandelingen voerde. Eind 2021 verscheen haar autobiografie Van guerrilla naar vredesproces, waarin ze schrijft over haar leven en ervaringen binnen de guerrillaorganisatie.
Voordat Nijmeijer haar verhaal over haar verblijf bij de FARC vertelt, beschrijft ze in de eerste hoofdstukken van haar autobiografie in vogelvlucht hoe ze in Nederland geleefd heeft. Ze begint met haar herinnering dat ze op vierjarige leeftijd, en tot groot ongeloof van haar ouders, ontdekt dat ze al kan lezen. Vervolgens doorloopt ze een aantal levensfasen tot ze in de belangrijkste belandt die, maar dat weet ze op dat moment nog niet, van grote impact blijkt te zijn op haar verdere leven. Nijmeijer besluit namelijk om haar stage van één jaar in Colombia te willen volbrengen. Na enkele vijven en zessen krijgt ze hier toestemming voor en, hoewel ze zich voor vertrek al in het land verdiept heeft, krijgt ze ter plekke een almaar groeiende interesse in de politieke situatie van de republiek en het onrecht dat vele bewoners wordt aangedaan.
Na dat stagejaar keert ze terug naar Nederland om haar studie af te ronden, maar wel met de intentie zo snel mogelijk terug te keren naar Colombia. Dat doet ze begin 2002 en vanaf dat moment zet ze zich steeds meer in voor de FARC. Nijmeijer beschrijft haar eerste taak bij de stadsmilitie van Bogotá en dat ze (van de uitwerking) daarvan nogal geschrokken is. Ze zet echter door, want ze heeft een persoonlijke missie: iets doen aan de ongelijkheid en onrechtvaardigheid in Colombia en de wereld. Dit ideaal, zo valt in de autobiografie te lezen, heeft ze al geruime tijd, want tijdens haar studietijd had ze zich reeds aangesloten bij de Internationale Socialisten. Mettertijd zijn haar opvattingen radicaler geworden en dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat ze, op eigen verzoek, ook aan het front ging meestrijden.
Nijmeijer vertelt dat er momenten zijn geweest dat ze het moeilijk heeft gehad, maar dat ze zich desondanks voor haar idealen wilde blijven inzetten. Dat haar familie een keer op bezoek mocht komen, vond ze fijn, maar daarbij maakt ze de kanttekening dat ze tijdens de stroef lopende ontmoeting merkte dat ze uit elkaar zijn gegroeid. Na verloop van tijd krijgt Nijmeijer een rol tijdens het vredesproces en hierdoor gaat ze over een aantal zaken anders denken, hoewel ze een rechtvaardige wereld nog wel blijft nastreven. Uiteindelijk besluit ze, door verschillende teleurstellingen en onthechting, begin 2020 haar lidmaatschap van de FARC op te zeggen. Terug naar Nederland gaan, zit er voor haar echter niet in. Ze staat nog steeds op de Interpol-lijst van gezochte personen en wordt door veel landen als terrorist beschouwd.
Aan het eind van haar verhaal vertelt de voormalig guerrillastrijdster dat de diverse media regelmatig aan haar vragen of ze dezelfde keuzes zou maken als ze alles over kon doen. Nijmeijer vindt het lastig om daar een antwoord op te geven, maar uit haar reactie kan toch opgemaakt worden dat ze het sowieso anders zou doen. In Van guerrilla tot vredesproces geeft Nijmeijer geen lofzang op de FARC, maar vertelt ze op een bijzonder fijne en leesbare wijze hoe ze destijds tot haar besluit gekomen is, hoe ze al die jaren heeft ervaren, maar ook hoe het kwam dat haar mening ten opzichte van de organisatie langzaam veranderde. Voor iemand die hierin geïnteresseerd is, is dit zonder meer een boeiend en interessant relaas.
Voordat Nijmeijer haar verhaal over haar verblijf bij de FARC vertelt, beschrijft ze in de eerste hoofdstukken van haar autobiografie in vogelvlucht hoe ze in Nederland geleefd heeft. Ze begint met haar herinnering dat ze op vierjarige leeftijd, en tot groot ongeloof van haar ouders, ontdekt dat ze al kan lezen. Vervolgens doorloopt ze een aantal levensfasen tot ze in de belangrijkste belandt die, maar dat weet ze op dat moment nog niet, van grote impact blijkt te zijn op haar verdere leven. Nijmeijer besluit namelijk om haar stage van één jaar in Colombia te willen volbrengen. Na enkele vijven en zessen krijgt ze hier toestemming voor en, hoewel ze zich voor vertrek al in het land verdiept heeft, krijgt ze ter plekke een almaar groeiende interesse in de politieke situatie van de republiek en het onrecht dat vele bewoners wordt aangedaan.
Na dat stagejaar keert ze terug naar Nederland om haar studie af te ronden, maar wel met de intentie zo snel mogelijk terug te keren naar Colombia. Dat doet ze begin 2002 en vanaf dat moment zet ze zich steeds meer in voor de FARC. Nijmeijer beschrijft haar eerste taak bij de stadsmilitie van Bogotá en dat ze (van de uitwerking) daarvan nogal geschrokken is. Ze zet echter door, want ze heeft een persoonlijke missie: iets doen aan de ongelijkheid en onrechtvaardigheid in Colombia en de wereld. Dit ideaal, zo valt in de autobiografie te lezen, heeft ze al geruime tijd, want tijdens haar studietijd had ze zich reeds aangesloten bij de Internationale Socialisten. Mettertijd zijn haar opvattingen radicaler geworden en dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat ze, op eigen verzoek, ook aan het front ging meestrijden.
Nijmeijer vertelt dat er momenten zijn geweest dat ze het moeilijk heeft gehad, maar dat ze zich desondanks voor haar idealen wilde blijven inzetten. Dat haar familie een keer op bezoek mocht komen, vond ze fijn, maar daarbij maakt ze de kanttekening dat ze tijdens de stroef lopende ontmoeting merkte dat ze uit elkaar zijn gegroeid. Na verloop van tijd krijgt Nijmeijer een rol tijdens het vredesproces en hierdoor gaat ze over een aantal zaken anders denken, hoewel ze een rechtvaardige wereld nog wel blijft nastreven. Uiteindelijk besluit ze, door verschillende teleurstellingen en onthechting, begin 2020 haar lidmaatschap van de FARC op te zeggen. Terug naar Nederland gaan, zit er voor haar echter niet in. Ze staat nog steeds op de Interpol-lijst van gezochte personen en wordt door veel landen als terrorist beschouwd.
Aan het eind van haar verhaal vertelt de voormalig guerrillastrijdster dat de diverse media regelmatig aan haar vragen of ze dezelfde keuzes zou maken als ze alles over kon doen. Nijmeijer vindt het lastig om daar een antwoord op te geven, maar uit haar reactie kan toch opgemaakt worden dat ze het sowieso anders zou doen. In Van guerrilla tot vredesproces geeft Nijmeijer geen lofzang op de FARC, maar vertelt ze op een bijzonder fijne en leesbare wijze hoe ze destijds tot haar besluit gekomen is, hoe ze al die jaren heeft ervaren, maar ook hoe het kwam dat haar mening ten opzichte van de organisatie langzaam veranderde. Voor iemand die hierin geïnteresseerd is, is dit zonder meer een boeiend en interessant relaas.
May 27, 2025
Leuk boek om een inzicht te geven in de FARC, bizar verhaal ook en echt levendig hoe heftig de strijd soms was. Tikkeltje vrouwelijk af en toe als ik dat mag zeggen (wat misschien wel logisch is)
November 26, 2021
De keuze is een onmogelijke, in een land als Colombia. De mogelijkheden via legale weg verandering te brengen in een maatschappij die door en door verrot is zijn nihil. En de weg via een guerrillaoorlog leidt vrijwel altijd naar niets. In ieder geval leidt die weg naar een gesloten denksysteem, waarin zaken die niet goed zijn worden geaccepteerd omwille van de strijd tegen het grotere kwaad.
Wanneer de FARC uit de jungle komt voor de vredesbesprekingen, krijgt Nijmeijer de ruimte die blinde vlekken onder ogen te zien en te erkennen. De patriarchale structuur, de privileges van (de vrouwen van) de commandanten, de top-down bevel gemeenschap, ze waren er al die jaren, maar bleven onbetwist, want ze aankaarten zou de 'echte strijd' maar hinderen.
Het is dus bijzonder dat de leiding van de FARC het proces van onderhandelen aangaat, vanuit dat gesloten systeem. Ik zou wel meer willen weten over hoe die bereidheid is ontstaan. Vooral omdat allengs duidelijk wordt dat de beweging zich lelijk in het pak heeft laten naaien. Van de in de 1e versie van het vredesakkoord bereikte punten - nipt verworpen in een referendum - blijft tijdens de periode van implementatie in de werkelijkheid uiteindelijk weinig over. Voor sommige FARC-leden is dat reden terug te keren naar de jungle, veel anderen gaan naar huis (en worden dan nogal eens slachtoffer van moord door paramilitairen) en een deel probeert de guerrillabeweging te transformeren tot een politieke partij.
Voor Tanja Nijmeijer zijn deze opties niet beschikbaar. Ze verlaat de politieke partij die FARC geworden is, terug de guerrilla in wil ze niet en terug naar huis kan ze niet, omdat er een internationaal arrestatiebevel tegen haar uitstaat. Ze gaat zich inzetten voor verandering zonder geweld en zonder politiek. Het lijkt weinig, maar in de gegeven situatie lijkt het me veel.
En de FARC?
"De ex-guerrilla’s van de FARC hebben elke connotatie met hun oorlogsnaam verbroken en hun politieke organisatie omgedoopt tot Partido Communes. Dat is zondag beslist op het tweede congres van de partij sinds de ondertekening van de vredesakkoorden in 2016.
Toen de vroegere guerrilla’s van de uiterst linkse FARC (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia) de wapens neerlegden, richtten ze een politieke partij op met de naam Fuerza Alternativa Revolucionaria del Común op. Zo behielden ze de afkorting waarmee de beweging naam had gemaakt.
Zondag besloten ze de naam alsnog op te geven wegens dissidenten die opnieuw naar de wapens grepen en nog steeds opereren onder de naam FARC. “Wij zijn de Communes. Dat is ons nieuwe imago. Vanaf vandaag zijn wij Partido Communes en de partij van de vrede, verzoening en liefde voor het leven”, zo verklaarde woordvoerder en ex-commandant Pastor Alape op Twitter
De naamswijziging werd aangekondigd op een congres in Medellin. Er namen slechts een handvol afgevaardigden deel. De schaarse opkomst had te maken met de coronamaatregelen, maar ook met verdeeldheid in de organisatie.
Terroristische organisatie
De naamsverandering moet de partij voorbereiden op de parlements- en presidentsverkiezingen van volgend jaar. Bij hun eerste deelname in 2019 deed de partij het slecht en sindsdien is de interne verdeeldheid alleen maar groter geworden.
De FARC werd opgericht in 1964. De communistische, revolutionaire guerrillagroep voerde decennialang strijd tegen de overheid, rechtse milities en de elite van het land. De VS en de EU bestempelden de FARC als een terroristische organisatie. In 2016 werd met de regering een vredesakkoord ondertekend, maar een deel van de strijders slikte het akkoord niet en zet de gewapende strijd verder."
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf2021...
Wanneer de FARC uit de jungle komt voor de vredesbesprekingen, krijgt Nijmeijer de ruimte die blinde vlekken onder ogen te zien en te erkennen. De patriarchale structuur, de privileges van (de vrouwen van) de commandanten, de top-down bevel gemeenschap, ze waren er al die jaren, maar bleven onbetwist, want ze aankaarten zou de 'echte strijd' maar hinderen.
Het is dus bijzonder dat de leiding van de FARC het proces van onderhandelen aangaat, vanuit dat gesloten systeem. Ik zou wel meer willen weten over hoe die bereidheid is ontstaan. Vooral omdat allengs duidelijk wordt dat de beweging zich lelijk in het pak heeft laten naaien. Van de in de 1e versie van het vredesakkoord bereikte punten - nipt verworpen in een referendum - blijft tijdens de periode van implementatie in de werkelijkheid uiteindelijk weinig over. Voor sommige FARC-leden is dat reden terug te keren naar de jungle, veel anderen gaan naar huis (en worden dan nogal eens slachtoffer van moord door paramilitairen) en een deel probeert de guerrillabeweging te transformeren tot een politieke partij.
Voor Tanja Nijmeijer zijn deze opties niet beschikbaar. Ze verlaat de politieke partij die FARC geworden is, terug de guerrilla in wil ze niet en terug naar huis kan ze niet, omdat er een internationaal arrestatiebevel tegen haar uitstaat. Ze gaat zich inzetten voor verandering zonder geweld en zonder politiek. Het lijkt weinig, maar in de gegeven situatie lijkt het me veel.
En de FARC?
"De ex-guerrilla’s van de FARC hebben elke connotatie met hun oorlogsnaam verbroken en hun politieke organisatie omgedoopt tot Partido Communes. Dat is zondag beslist op het tweede congres van de partij sinds de ondertekening van de vredesakkoorden in 2016.
Toen de vroegere guerrilla’s van de uiterst linkse FARC (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia) de wapens neerlegden, richtten ze een politieke partij op met de naam Fuerza Alternativa Revolucionaria del Común op. Zo behielden ze de afkorting waarmee de beweging naam had gemaakt.
Zondag besloten ze de naam alsnog op te geven wegens dissidenten die opnieuw naar de wapens grepen en nog steeds opereren onder de naam FARC. “Wij zijn de Communes. Dat is ons nieuwe imago. Vanaf vandaag zijn wij Partido Communes en de partij van de vrede, verzoening en liefde voor het leven”, zo verklaarde woordvoerder en ex-commandant Pastor Alape op Twitter
De naamswijziging werd aangekondigd op een congres in Medellin. Er namen slechts een handvol afgevaardigden deel. De schaarse opkomst had te maken met de coronamaatregelen, maar ook met verdeeldheid in de organisatie.
Terroristische organisatie
De naamsverandering moet de partij voorbereiden op de parlements- en presidentsverkiezingen van volgend jaar. Bij hun eerste deelname in 2019 deed de partij het slecht en sindsdien is de interne verdeeldheid alleen maar groter geworden.
De FARC werd opgericht in 1964. De communistische, revolutionaire guerrillagroep voerde decennialang strijd tegen de overheid, rechtse milities en de elite van het land. De VS en de EU bestempelden de FARC als een terroristische organisatie. In 2016 werd met de regering een vredesakkoord ondertekend, maar een deel van de strijders slikte het akkoord niet en zet de gewapende strijd verder."
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf2021...
August 6, 2025
Een erg interessant en aangrijpend verhaal. Wat zijn de beweegredenen om als Twents meisje bij de Farc in Colombia aan te sluiten? Het is op een genuanceerde manier geschreven en geeft een interessante inkijk in Farc. Het geeft daarnaast ook veel informatie over de complexe situatie in Colombia.
Op het moment van lezen reisde wij zelf ook door Colombia, wat het ook erg interessant maakte.
Op het moment van lezen reisde wij zelf ook door Colombia, wat het ook erg interessant maakte.
May 5, 2022
Goed geschreven boek! Je kunt zien dat Tanja een slimme vrouw is die goed is in communicatie.
Wat me desondanks trof is dat zij als goed opgeleide vrouw kiest voor een gewapende strijd en er geen moeite mee lijkt te hebben om kwaad met kwaad te bestrijden. Dat vind ik opmerkelijk. Het bracht mij steeds aan het denken over haar werkelijke motivatie die ik tussen de regels door las: het verlangen om gezien te worden en een belangrijke rol te vervullen: degene die de wereld komt redden. Ik las dat ook in haar memoires: een hang naar goedkeuring van de commandanten en behoefte aan bevestiging waardoor ze eigenlijk constant in een relatie zit.
Toen ze beschreef dat ze de vuurlinie in wilde want daar was t avontuur dacht ik echt: die zit in een waan. Het gaat hier wel om oorlog en mensenlevens dat lijkt ze niet te beseffen. En heel weinig kritisch is ze op de misdaden van de farc.
Ze heeft wel een punt denk ik als ze zegt dat er met twee maten wordt gemeten: de farc als terroristen en een regering die wegkomt met haar misdaden. Dat klopt niet en ook de pers is hierin bevooroordeeld. Wat dat betreft was dit boek dus een grote eyeopener voor mij. De situatie is niet zwart wit en zij heeft hem wat genuanceerder voor mij gemaakt. Dank Tanja.
Wat me desondanks trof is dat zij als goed opgeleide vrouw kiest voor een gewapende strijd en er geen moeite mee lijkt te hebben om kwaad met kwaad te bestrijden. Dat vind ik opmerkelijk. Het bracht mij steeds aan het denken over haar werkelijke motivatie die ik tussen de regels door las: het verlangen om gezien te worden en een belangrijke rol te vervullen: degene die de wereld komt redden. Ik las dat ook in haar memoires: een hang naar goedkeuring van de commandanten en behoefte aan bevestiging waardoor ze eigenlijk constant in een relatie zit.
Toen ze beschreef dat ze de vuurlinie in wilde want daar was t avontuur dacht ik echt: die zit in een waan. Het gaat hier wel om oorlog en mensenlevens dat lijkt ze niet te beseffen. En heel weinig kritisch is ze op de misdaden van de farc.
Ze heeft wel een punt denk ik als ze zegt dat er met twee maten wordt gemeten: de farc als terroristen en een regering die wegkomt met haar misdaden. Dat klopt niet en ook de pers is hierin bevooroordeeld. Wat dat betreft was dit boek dus een grote eyeopener voor mij. De situatie is niet zwart wit en zij heeft hem wat genuanceerder voor mij gemaakt. Dank Tanja.
June 9, 2022
Ik vond het interessant omdat behalve het persoonlijke verhaal van Tanja Nijmeijer ook de politieke en maatschappelijke situatie in Colombia geschetst wordt.
Een vriendin van mij gaat er binnenkort heen dus leuk om te lezen.
Een vriendin van mij gaat er binnenkort heen dus leuk om te lezen.
June 11, 2023
Een boek dat geschreven is door Tanja Nijmijer, voormalig guerilla strijdster die uiteindelijk deel uitmaakte van de delegatie tijdens het vredesproces. Ik vond het boek enorm goed en duidelijk geschreven, waardoor ik hem binnen 2 weken helemaal uit had. Je begrijpt door haar goede schrijfstijl en ingrijpende verhalen een stuk beter hoe het leven van een guerilla strijder eruit ziet, maar ook waarom ze bepaalde keuzes wel of niet heeft gemaakt en hoe het conflict in elkaar steekt. Ik zou het boek zeker aanraden!
January 19, 2022
Altijd gefascineerd geweest door deze vrouw die besluit om in een ander land zich aan te sluiten bij een omstreden groepering. Superinteressant en leerzaam om nu dan haar verhaal te kunnen lezen! Ik vond het niet allemaal even makkelijk weglezen, maar dat doet niets af aan de impact wat mij betreft.
November 13, 2022
Ik begon sceptisch aan dit boek, dacht ook dat de Farc een terroristische groepering was en Tanja een mutsig meisje, maar het tegendeel is waar. Zoals vaak word je voorgelogen door de media, kranten en de wereld waarin je leeft. Zij is moedig en geeft toe dat soms daadkracht nodig is om de wereld te veranderen. En geeft haar fouten toe, geweld gaat vaak te ver.
January 28, 2022
Het begon als een avontuur. Spannend, en voorstelbaar. Naar Columbia, de jungle in. Maar gaandeweg groeit de afstand, neemt het inlevingsvermogen af. Dat ervaart Nijmeijer ook, en mede daardoor is er dit boek.
Een boeiend verhaal over haar avontuur. Een poging uit te leggen wat haar beweegredenen zijn, hoe ze bij de FARC verzeild is geraakt en waarom.
Toch, het overtuigt niet. Het avontuur is voorstelbaar, Marxistische denkwijzes en strijden tegen ongelijkheid kun je een voorstelling bij maken, maar gewapende strijd? ...nee, dat kan ik me nog steeds niet voorstellen.
Een boeiend verhaal. Vlot geschreven. Maar na het lezen blijf je met dezelfde vragen zitten: wat als het anders gelopen was? Hoe heeft het zo kunnen lopen? Is het het waard geweest? Ik heb het gevoel dat Nijmeijer ook nog steeds met deze vragen zit.
Een boeiend verhaal over haar avontuur. Een poging uit te leggen wat haar beweegredenen zijn, hoe ze bij de FARC verzeild is geraakt en waarom.
Toch, het overtuigt niet. Het avontuur is voorstelbaar, Marxistische denkwijzes en strijden tegen ongelijkheid kun je een voorstelling bij maken, maar gewapende strijd? ...nee, dat kan ik me nog steeds niet voorstellen.
Een boeiend verhaal. Vlot geschreven. Maar na het lezen blijf je met dezelfde vragen zitten: wat als het anders gelopen was? Hoe heeft het zo kunnen lopen? Is het het waard geweest? Ik heb het gevoel dat Nijmeijer ook nog steeds met deze vragen zit.
August 18, 2022
Ik ben altijd een beetje gefascineerd geweest door Tanja Nijmeijer. Wie was deze vrouw, waarom had ze ervoor gekozen om in de jungle van Colombia te gaan vechten?
Ik had gehoopt dat dit boek een hoop antwoorden en achtergrondinformatie over de FARC en Colombia zelf zou geven. Dat klopt deels, maar veel wordt een beetje kort door de bocht beschreven, waardoor je toch achterblijft met vragen.
Tanja is geen geboren schrijver, dat is natuurlijk geen probleem, maar zorgt er soms wel voor dat het verhaal wat lastig te lezen is.
Ik had gehoopt dat dit boek een hoop antwoorden en achtergrondinformatie over de FARC en Colombia zelf zou geven. Dat klopt deels, maar veel wordt een beetje kort door de bocht beschreven, waardoor je toch achterblijft met vragen.
Tanja is geen geboren schrijver, dat is natuurlijk geen probleem, maar zorgt er soms wel voor dat het verhaal wat lastig te lezen is.
November 1, 2022
Bijzonder en interssant verhaal. Goed om zo een kijkje te krijgen in de FARC geschiedenis. Maar wat een ellende. En triest dat na zoveel jaren er nog steeds weinig veranderd is in een land. Ik zou er moedeloos van worden. De keuze van Tanja begrijp ik deels. Ze geloofde echt in een goede afloop, maar ergens denk ik ook dat ze het spannend en stoer vond om als nuchtere Nederlandse jonge meid de jungle in te gaan. Het verhaal las fijn weg en je beseft weer dat wij het in het Nederland echt niet slecht hebben.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 11, 2023
Erg interessant om meer over de (politieke) geschiedenis van Colombia te lezen nu ik hier zelf op reis ben. Tanja legt uitgebreid haar motieven uit waarom ze heeft besloten tot de FARC toe te treden. Wat mijn eigen mening daarover is, ben ik nog niet helemaal over uit :-). Dat het enorm complex en gevoelig is moge duidelijk zijn, voor beide kanten.
July 27, 2025
Heel interessant en bizar verhaal, helemaal omdat het over Colombia gaat waar we nu zijn. Het is wel vrij slecht geschreven, met een hoog ‘en toen, en toen’ gehalte en er staan regelmatig spel- en taalfouten in… Dat eerste past nog wel bij het boek en maakt het authentiek, alleen het laatste vind ik echt niet kunnen voor een uitgegeven boek en heel storend
August 4, 2022
Interessant en leerzaam boek over haar tijd bij de farc. Ik vrees dat het beeld dat de media van iemand maakt niet alleen bij Tanja afwijkt van de werkelijkheid. Door de nuances een zeer prettig boek om te lezen. Leest heerlijk weg
February 13, 2025
Heel interessant om haar perspectief te lezen, ipv de normale media
Ook heel grappig om te lezen dat ze dezelfde vakken heeft gevolgd aan de zelfde universiteit waar ik nu studeer. De universiteit van het Baskenland
Ook heel grappig om te lezen dat ze dezelfde vakken heeft gevolgd aan de zelfde universiteit waar ik nu studeer. De universiteit van het Baskenland
December 3, 2021
Jorien Zeevaart
November 28, 2022
Erg vlot leesbaar en een fascinerend verhaal. Het geeft inzichten in hoe het leven van de guerilla is en hoe die werkt. Ze komt sympathiek en weloverwogen over.
August 6, 2023
Interessant maar schrijfstijl niet fantastisch (langdradig en toen en toen)
May 1, 2024
3,5 ster
Displaying 1 - 30 of 35 reviews