Dom (nie)spokojnej starości

by Anna Kasiuk, Alek Rogoziński

Losy czterech kobiet krzyżują się w jednym miejscu. W dodatku takim, które mało komu dobrze się kojarzy...

Kiedy Maria i Emilia trafiają do domu opieki dla seniorów, są pewne, że wszystko, co w życiu najlepsze, mają już dawno za sobą. Paradoksalnie to samo myśli Justyna, młodsza od nich o trzydzieści lat kierowniczka tej placówki, rozwódka, zdradzana latami przez męża, i to z jej byłą najlepszą przyjaciółką. Jedyną kobietą, która ma jeszcze nadzieję na to, że czeka ją coś dobrego, jest Lena, zbuntowana nastolatka, która pomaga pensjonariuszom jako wolontariuszka.

Kiedy okaże się, że jesień życia wcale nie musi być monotonna i nudna, dom spokojnej starości zamieni się w dom bardzo niespokojnej starości, na jaw wyjdą tajemnice z przeszłości starszych pań, a we wszystko wmiesza się niesforny Amor, nagle się okaże, że placówce, którą wszystkie cztery kobiety zaczęły traktować jak swój dom, grozi zamknięcie. Aby ją uratować, potrzeba cudu! Na szczęście zbliża się pora, kiedy cuda lubią się wydarzać...

Dom (nie)spokojnej starości to dodająca otuchy komedia romantyczna, która udowadnia, że nigdy nie jest za późno, aby odkryć swoje powołanie, przeżyć ognisty romans, a przede wszystkim znaleźć prawdziwych przyjaciół.

Genres: Audiobook, Contemporary, Christmas

336 pages, Paperback

First published October 27, 2021

Reviews

[Ewa Cat Mędrzecka · Rating 3 out of 5]

3.75 ⭐️

[Gabs 🫧 · Rating 3 out of 5]

Za mało żartobliwego stylu i szalonej wyobraźni Rogozińskiego, za dużo ckliwości wyjętej z romansów pisanych przez kobiety w kwiecie wieku. Trochę szkoda, bo liczyłam na zabawną książkę, w której nikt nie zazna spokoju, na jakiegoś trupa i zagadkę rodem z Róży Krull, a dostałam... cóż, bardzo źle wywarzony koszmarek romansu i absurdu.

[Oliwia · Rating 3 out of 5]

3,5✨

[Rosner · Rating 3 out of 5]

Szału nie ma. Przyjemna historia, w sam raz, by odetchnąć w przedświątecznym zawirowaniu. Jednak nie liczcie, że będziecie wybuchac smiechem, tak jak przy innych książkach Aleka.

[sylwia · Rating 3 out of 5]

3,8 super pocieszne

[Wiktoria Tragarz · Rating 4 out of 5]

3,5⭐ uwielbiam drużyny staruszków, ale chyba Alka Rogozińskiego nie za bardzo

[Red · Rating 2 out of 5]

2/5

[Basia Cybulska · Rating 3 out of 5]

To już mi nie siadło 🙁

[Anna · Rating 5 out of 5]

Мені дуже сподобалася ця книжка. Я довго думала над відгуком і над правильними словами, якими можна її описати. Бо ж свої враження від неї мені описати досить легко, а от вмістити про що вона в один відгук, виявилося складним завдання.
⠀
Починається книга історією про двох дівчат, які зустрічаються десь у Варшаві в часи після Другої Світової і плутають свої сумки. Далі ми читаємо історію одного дому для присталілих - «Затишного Пледу», так він називається. Бачимо як живуть похилі люди в цьому домі, з якими проблемами стикаються, чого прагнуть насправді, а як доводиться жити. Ще тут присутні три приємні історії кохання, тому трохи книга нагадує ромком.
⠀
Загалом мені сподобалося неймовірно. І як це написано, і про що написано, і які сенси несе. Це було легке і затишне читання, яке змушувало багато про що задуматися. Все як я люблю.
⠀
До речі, я ні разу не користувалася перекладачем. Тому, якщо ви тільки почали вивчати польську, можете сміливо братися за цю книгу.
⠀
А ще я вперше читала книгу, події в якій відбуваються в місті, в якому живу і я. І це неймовірний досвід. Було дуже незвично і приємно впізнавати якісь місця, розуміти та візуалізувати те, що описують автори. Я надовго запамʼятаю цей читацький досвід і полюбила цю історію ніжною любовʼю.
⠀

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

Powieść niesamowitego duetu Anny Kasiuk i Alka Rogozińskiego skradła moje serce. Opisane staruszki są urocze i bardzo niebezpieczne.
Czy wyobrażacie sobie dom dla staruszków jako oazę spokoju? Nic bardziej mylnego. „Zaciszny kącik” to dom pełen różnych osobliwości. Znajdziecie w nim spokojne osoby jak i te, których rozpiera energia. Idealny dom dla seniorów. Tutaj nie ma czasu na nudę. Spokojny na pozór dom zmieni się wraz z przybyciem nowej pensjonariuszki pani Marii. Kobieta ma szalone i oryginalne pomysły. Tchnie życie w „Zaciszny kącik”. Maria połączy swoje siły z inną równie szaloną pensjonariuszką Emilią. Obie panie całkiem nieźle namieszają. Starsze osoby udają, że nic nie słyszą a tak naprawdę mają idealny słuch. Słyszą więcej niż byśmy chcieli.
Emilia przez przypadek dowiedziała się o problemach pensjonatu i za wszelką cenę chce pomóc jego właścicielce. Cały „Zaciszny kącik” stanie na głowie, żeby jakoś z tego wybrnąć. Co wymyślili pensjonariusze? Tego dowiecie się po przeczytaniu książki „Dom (nie)spokojnej starości”.
Co jeszcze znajdziecie w tej powieści? Miłość, przyjaźń, mnóstwo intryg i dużą dawkę śmiechu. Podobno śmiech to zdrowie. Po przeczytaniu tej historii gwarantowany dobry humor.
Czy można znaleźć miłość po sześćdziesiątce? Czy będąc osobą w podeszłym wieku można od czasu do czasu zaszaleć?
Poznajcie piękno rodzących się przyjaźni w pewnym pensjonacie dla starszych osób.
Bardzo interesująca książka. Idealna na długie, szare i zimowe wieczory.
Wielkie brawa dla autorów. Niezwykle obiecujący duet Kasiuk – Rogoziński. Czekam na kolejne wasze wspólne powieści. Wasza książka idealnie pokazuje, że życie nie kończy się po siedemdziesiątce, a nawet dalej. Starość w doborowym towarzystwie nie musi być nudna i przykra. Wścibstwo czasem owocuje pozytywnymi reakcjami.
Starsze osoby również zasługują na miłość. Pamiętajcie o tym. Nie zabraniajcie im kochać.
I taki apel do was: oddając swoich bliskich do domu spokojnej starości nie zapominajcie o nich. Oni też was potrzebują. Odwiedzajcie ich. Sprawicie im radość waszymi odwiedzinami.
Piękna historia warta polecenia.

[Kinga Stasina · Rating 5 out of 5]

Zazwyczaj zakłada się, że w domach spokojnej starości nic się nie dzieje, a pensjonariusze tam mieszkający dogorywają z nudów. Ale nie w "Zacisznym kąciku"! Dom od kilku lat prowadzi Justyna, której wielkim marzeniem było stworzenie domu dla starszych ludzi i pomoc im. Niestety nad jej działalnością zawisły czarne chmury, do tego prywatnie w życiu się jej nie układa - jest w trakcie rozwodu. W prowadzeniu domu pomaga jej młoda dziewczyna Lena, która wręcz kocha starszych ludzi, a sama chciałaby być w przyszłości pielęgniarka. Sama jednak jest bardzo nieśmiała, ludzi traktuje z dużym dystansem, a jeśli trzeba potraw wybudować wokół siebie mur obronny. I wreszcie mamy dwie seniorki. Jedna spokojna, dociekliwa, a druga całkowite jej przeciwieństwo, bo nie obce są jej koniaczki czy sam na sam z...ziółkiem. Poznajcie Marię i Emilie dwie emerytki, dzięki którym w domu spokojnej starości zacznie się dziać!
.
Ależ to była śmieszna przygoda. Uśmiałam się niesamowicie! Dwie staruszki, które rozruszyły cały dom. Naprawdę zabawne dialogi, anegdoty. Ale to nie tylko książka, która mówi o przeżywaniu drugiej młodości. To również książka o tym, że w życiu każdego człowieka potrzeba trochę szaleństwa, że każdemu należy się ciepło i miłość. I nie mówię tutaj tylko o tych emerytach, ale o pracownikach "Zacisznego kącika". Autorzy stworzyli książkę z bardzo barwnymi postaciami. Do tego oryginalne miejsce akcji. Książka ta jest swietna odskocznią od natłoku spraw jakie towarzyszą nam każdego dnia. Dzięki tej książce może też inaczej spojrzysz na seniorów w swoim otoczeniu. To nie tylko zrzędy, czy monitoring miejsko-wiejski. To normalni ludzie tacy jak my i wiedzcie, że są też rozrywkowi nawet bardziej jak my. W tej książce to na pewno. Dlatego polecam serdecznie tą pozycję na czas swiatecznej gorączki. Odpręży i zrelaksuje ♥️

[PasjOla · Rating 3 out of 5]

Z czym się wam kojarzy dom spokojnej starości? Bo mi z niezbyt ciekawym miejscem, z dużą liczbą starszych osób, które właściwie wegetują czekając na zakończenie żywota. Z miejscem, do którego trafiają starzy członkowie rodzin, których nikt nie chce lub nie może się nimi zająć. Osoby, które nie mają nikogo naprawdę bliskiego. Bardzo przygnębiający widok i wizja przyszłości dla wielu z nas. Ale czy tak musi być?

Poznajemy Emilię, dawną dziennikarkę, która po śmierci męża, nie mając nikogo bliskiego, udaje się do Zacisznego Kącika. Fatalnie trafia, bo jej współlokatorka wkrótce przenosi się do lepszego świata. Na szczęście wkrótce jej miejsce zajmuje pełna życia, barwna Maria, mająca mnóstwo niecodziennych pomysłów. To właśnie ta kobieta pokazuje Emilii i innym starszym mieszkańcom domu, że życie wcale się jeszcze nie kończy i można czerpać z niego garściami.

Justyna, kierowniczka domu spokojnej starości, kocha swoją pracę. Ta pozwala jej zapomnieć o swoim życiu: o zdradzie męża z jej najlepszą koleżanką. To wydarzenie wpłynęło na nią tak, że jest pozbawiona radości życia niemal jak jej podopieczni.

Lena jest nastolatką, która w ramach wolontariatu pomaga w Zacisznym Kąciku. Jak się okazuje, dziewczyna uwielbia przebywać ze starszymi osobami i chciałaby móc pracować z nimi również w dorosłym życiu. Jednak to zajęcie jest dla niej też swego rodzaju ucieczką od trudów życia.

Czy te cztery kobiety znajdą w tym niezbyt radosnym miejscu powód do świętowania zwykłego, codziennego życia? Czy w starszym wieku jest jeszcze miejsce na nową przyjaźń, a może i głębsze uczucie?

"Dom (nie) spokojnej starości" to lekka, momentami zabawna historia. Bije od niej ciepło i nadzieja, że i w jesieni życia może nas spotkać coś dobrego i ciekawego.

[karol · Rating 3 out of 5]

Nie spodziewałam się, że ta książka mi się spodoba. Moje oczekiwania były dość niskie, jednak nie ukrywam bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Nie podobał mi się jednak sposób narracji. Moim zdaniem był trochę chaotyczny i zbyt gwałtownie czasem przechodziliśmy między bohaterami, którzy muszę przyznać byli całkiem dobrze napisani. Byli nieco karykaturalni, ale nie w taki bezczelny, czy prześmiewczy sposób. Każdy z nich był inny, ale tworzyli całkiem zgrany zespół. Aż chciało się czytać dalej żeby zobaczyć co nowego wymyślą. Historia, mimo swojej prostoty, była całkiem wciągająca. Zdarzały się niepotrzebne wtrącenia lub przewidywalne decyzje bohaterów, jednak było to doprawione takim prostym humorem, który idealnie pasował do postaci, że mogłam przymknąć na to oko. Niestety bardzo rozczarowało mnie zakończenie tej powieści. Mam wrażenie, że pierwszy i ostatni rozdział tworzą jedną całość, a reszta rozdziałów drugą. Nic w główniej części historii koniec końców nie ma większego znaczenia. Trochę zmarnowany potencjał. Tak czy inaczej, książka była dla mnie dobrą rozrywką. Jest napisana bardzo prostym językiem, przez co szybko się ją czyta. Polecam wszystkim, którzy potrzebują chwili odmóżdżenia lub odpoczynku od ambitniejszych lektur.

[Aellirenn Czyta · Rating 5 out of 5]

Kiedy do domu spokojniej starości trafia niespokojna Ludmiła, życie mieszkańców zmienia się o 180’ 😊

Zacznę od minusa, żebyśmy mieli już to z głowy. Politykowanie! Taka fajna książka, taki relaks, a ktoś wciąż przypomina o sprawach, od których próbuję się oderwać. Nieładnie no. Nie podoba mi się to. Byłaby dyszka, gdyby nie wtrącenia polityczne.

Reszta? Reszta sztos! Co ja się uśmiałam! To chyba była najśmieszniejsza zimowa lektura, jaką kiedykolwiek czytałam. Przy czytaniu rzadko mi się zdarza śmiech do łez, a tutaj zdarzyło się dwukrotnie. Czytnik został opluty kilka razy, bo parskałam dość niespodziewanie. W domu zagrożono mi schowaniem czytnika, bo w nocy spać się nie dało, kiedy ja trzęsłam łóżkiem chichocząc z tekstów Ludmiły, którą to pokochałam od razu! Taką staruszką kiedyś będę, mówię Wam!

Gorąco polecam tę książkę. Niecodzienne teksty, inteligentne żarty, ale również i te nie do końca wysokich lotów, za to wybitnie śmieszne i pasujące do sytuacji - podziwiam, bo to jest wyższa szkoła jazdy, żeby złapać balans miedzy jednymi a drugimi. Kasiuk i Rogoziński zgrali się idealnie, potrafią w komedie i ja tutaj chylę czoła. Chcę więcej!

To jest must read tej zimy!

[Natalia Lekki · Rating 3 out of 5]

Czytałam już dwie książki (jedną świąteczną) o domu spokojnej starości i szalonych ludziach w nim mieszkających. I muszę przyznać że ta to duże rozczarowanie. Napewno miała na to wpływ lektorka z audiobooka. Czytała historię bardzo nudno i nużąco a w sytuacjach szczególnie dynamicznych czy śmiesznych wczuwała się tak że wszystko wyolbrzymiała i stawało się to wręcz prześmiewcze. Sam komizm całej książki opierał się albo na stereotypach albo na wulgaryzmach i seksie. Trochę to płytkie nie? Nie było tu nic głębszego. Te trzy śluby na końcu były wzięte tak absolutnie z niczego żeby tylko były i wywołały wzruszenie. Relacja Leny i Mateusza miała najmniej podstaw. Od osób które wgl się nie lubiły (Mateusz wprost powiedział że Lena to dziwoląg) nagle się w sobie zakochują mimo że nie zaszły w nich żadne zmiany. Cały ten wątek problemów finansowych i prób ich zażegnania mi się nie podobała. Kiepsko to zostało zrobione i kiepsko wyegzekwowane. Książka miała potencjał ale niestety nie podołała.

[Mrufka80Czyta · Rating 3 out of 5]

Uwielbiam piórko Alka, przeczytałam wszystko co napisał. Panią Anię bardzo lubię oglądać na stories i na razie przeczytałam jedną jej książkę, ale wiem że nie ostatnią. Byłam ciekawa duetu jaki stworzą.
Ależ to jest dobre! Cudowna lektura na jedno popołudnie lub wieczór.
Lekka, zabawna komedia obyczajowa. Czy ludzi u schyłku życia (czy aby na pewno?) muszą być nudni? Okazuje się że nie. Dotychczas spokojne życie mieszkańców domu opieki dla seniora zmieni za sprawą nowej lokatorki. Monotonia ? już nie to dom bardzo niespokojnej starości. Trudno pisać o tej książce by nie zdradzić fabuły. Musicie to przeczytać. Ja śmiałam się w głos.
Uwielbiam historie które pozostawiają takie ciepełko w środku, przy których można się naprawdę oderwać od szarej rzeczywistości Ta właśnie taka jest. Polecam!

[Miłośniczka Książek · Rating 3 out of 5]

Jeśli macie ochotę na coś lekkiego, niewymagającego, czysto rozrywkowego, to „Dom (nie)spokojnej starości” Alka Rogozińskiego oraz Anny Kasiuk powinien spełnić wasze oczekiwania. Z uwagi zaś na to, iż opowiedziana w powieści historia rozgrywa się m.in. w okolicach bożonarodzeniowych świąt, może stać się ona idealną lekturą właśnie na ten czas, albo też dobrym prezentem dla waszych bliskich pod choinkę.

Pełna recenzja: https://magicznyswiatksiazki.pl/recen...

[Pebro · Rating 3 out of 5]

Książka lekka, przyjemna, napisana lekkim językiem. Jednak widać, że autorzy w niektórych miejscach za bardzo się nie przyłożyli. Już na początku bohaterka wsiada do taksówki – syrenki. Raczej syrenki z racji tylko dwojga drzwi nie były taksówkami. Takich drobnych niedociągnięć jest więcej. Sama końcówka jest mocno na skróty, tak jakby książkę należało skończyć i był czas napisać tylko skrót wydarzeń. Nie zmienia to faktu, że w niektórych miejscach można się zaśmiać. Np. kartki świąteczne to majstersztyk ;)

[booksbybookaholic · Rating 3 out of 5]

Jest to przyjemna i lekka zimowa historia, w której jednak czegoś mi zabrakło. Przez jej dużą część miałam wrażenie, że kręcimy się w miejscu i fabuła zmierza donikąd. Potem niby coś się dziać zaczęło, ale nie było to jednak coś, co nie wiadomo jak mnie wciągnęło. Generalnie miła książka z dużą dawką dobrego humoru do przeczytania za jednym posiedzeniem.

[czytam_w_mundurze · Rating 3 out of 5]

2,75
Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, tutaj absurd goni absurd, w ogóle nie czuć atmosfery domu spokojnej starości. Bohaterowie, których w „prawdziwym życiu” nie uświadczy, a ich zachowania całkiem oderwane od rzeczywistości. Wiem, że literatura tego typu to fikcja, ale autorzy trochę za bardzo dali się ponieść wyobraźni. Pozycja kompletnie nie w moich klimatach.

[Marta · Rating 2 out of 5]

Bardzo prosta i naiwna, bohaterowie bez charyzmy, wątki romantyczne budzące poczucie zażenowania, żarty, które może śmieszyłyby w filmie, ale czytane stają się dość toporne (chociaż uśmiechnęłam się dwa razy). Dotrwałam do końca tylko dzięki słuchaniu audiobooka na przyspieszeniu. Zupełnie nie dla mnie. Szkoda, bo temat miał potencjał na zabawną, błyskotliwą obyczajowkę.

[Goshuya · Rating 3 out of 5]

3.5 Pierwsza książka (współ)autorstwa Alka o "lżejszej" tematyce, którą miałam okazję przeczytać. Oczekiwałam lekkiej i przyjemnej odskoczni na przedświąteczny czas i właśnie to dostałam. Lekkie pióro autorów i historia, która w miarę mi się spodobała, mimo że czasami przelatywałam wzrokiem niektóre wątki bez większego zainteresowania. Samo zakończenie lekko rozczarowujące.

[Kimi · Rating 5 out of 5]

Tak jak nie przepadam za książkami świątecznymi, tak przy tej historii dostałam wszystko co chciałam.
Śmiałam się przy tych scenach, gdzie trzeba było się śmiać.
Denerwowałam się, kiedy trzeba było się denerwować.
Kilka razy wymknęło mi się ,,ooooo", kiedy trzeba było to powiedzieć.
Jeśli ktoś chce lekką, łatwą i przyjemną historię to Dom (nie)spokojnej starości będzie strzałem w dziesiątkę!

[Kinga · Rating 4 out of 5]

Przyjemna komedia o mieszkańcach domu spokojnej starości . Trochę humoru i miłości. Książka, która jest miła w czytaniu. Potrafi rozbawić i zaskoczyć. Co można więcej dodać... Idealna książka, gdy ktoś chce się oderwać od rzeczywistości 😁

[eyes_on_words · Rating 3 out of 5]

Bardzo lubię styl pisania Alka Rogozińskiego, choć zaczynając książkę myślałam, że będzie to kryminał. Trochę mam wrażenie, że autorzy za szkielet swojej historii wzięli serię o Lesiu Joanny Chmielewskiej, tylko z inną grupą wiekową bohaterów.

[Lucy · Rating 4 out of 5]

lekka, zabawna, nastrojowa
polecam

[Justyna · Rating 3 out of 5]

Fajnie się przy niej bawiłam.

[Natalia zaczytany_szubik · Rating 3 out of 5]

3.5

[Monika · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobra rozrywka. Połknęłam na raz. Humor autorów mi bardzo odpowiadał i mocno się uśmiałam przy lekturze :)

[emcia.czyta · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️ przez wolny początek a tak to wszystko super