What do you think?
Rate this book
Yaşamaklar
“Seni bağışladım. Artık sen de benim gibi yalnızsın.
Seni affettim. Artık ben de senin gibi yalnızım.”
Aynı düşüncelerle aynı yöne bakıp aynı şeyleri hissederken bile yalnızlığın ağırlığından kurtulamayan Kenan ve Füsun, geçmişin kırıklarını onarıp hayatın çatlaklarını kırılgan bir inançla doldurmaya çalışırken birbirinde teselli bulamamanın çaresizliğiyle yüzleşiyor. Berikinin hikâyesinden sızan acı ötekinin ayağına dolanıyor; ötekinin ruhunu kemiren hasret berikinin kanadını kırıyor. Sevmek yetmiyor; koca dünya bir ev, iki eksik bir tamam etmiyor: Her tanrı bir gün gömülüyor.
Caner Almaz, beraber yürünen yolların, bugünün ilacını geçmişte arayanların, herkesten çok kendisiyle konuşanların, hevesleri korkularında boğulanların, mağdur edildikçe zalimleşip bağışladıkça kendine kalanların hikâyesine taze bir nefes katıyor ilk romanıyla:
“Nasıl oluyor bu yaşamaklar, insanlar hayatı nasıl atlatıyor?”
“İçim ağrıyordu, bunu kimseye anlatamazdım. İş çıkışı anneme uğradım. Yatağında bir tüy gibi, öylesine narin yatıyordu. Baş ağrılarından şikâyet etti. ‘Anne,’ dedim, ‘Füsun gitti.’ Bana uzun uzun baktı. Öyle şefkatle baktı ki ağlayasım geldi. ‘Gitmemiştir oğlum, içinde bir yerlere saklanmıştır. Öyle kolay gidilir mi?’”
Seni affettim. Artık ben de senin gibi yalnızım.”
Aynı düşüncelerle aynı yöne bakıp aynı şeyleri hissederken bile yalnızlığın ağırlığından kurtulamayan Kenan ve Füsun, geçmişin kırıklarını onarıp hayatın çatlaklarını kırılgan bir inançla doldurmaya çalışırken birbirinde teselli bulamamanın çaresizliğiyle yüzleşiyor. Berikinin hikâyesinden sızan acı ötekinin ayağına dolanıyor; ötekinin ruhunu kemiren hasret berikinin kanadını kırıyor. Sevmek yetmiyor; koca dünya bir ev, iki eksik bir tamam etmiyor: Her tanrı bir gün gömülüyor.
Caner Almaz, beraber yürünen yolların, bugünün ilacını geçmişte arayanların, herkesten çok kendisiyle konuşanların, hevesleri korkularında boğulanların, mağdur edildikçe zalimleşip bağışladıkça kendine kalanların hikâyesine taze bir nefes katıyor ilk romanıyla:
“Nasıl oluyor bu yaşamaklar, insanlar hayatı nasıl atlatıyor?”
“İçim ağrıyordu, bunu kimseye anlatamazdım. İş çıkışı anneme uğradım. Yatağında bir tüy gibi, öylesine narin yatıyordu. Baş ağrılarından şikâyet etti. ‘Anne,’ dedim, ‘Füsun gitti.’ Bana uzun uzun baktı. Öyle şefkatle baktı ki ağlayasım geldi. ‘Gitmemiştir oğlum, içinde bir yerlere saklanmıştır. Öyle kolay gidilir mi?’”
176 pages, Paperback
First published September 30, 2021
94 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
November 9, 2021
Çok iyi bir ilk roman. Hüznün romanı. Caner Almaz kolayca acı pornosuna kayabilecek hikayeyi çok iyi bir yerden anlatmış. Karakterleri iyi işlenmiş, dili anlatımı oturmuş, uzun uzun anlatmak yerine söylenmek isteneni detaylarla veren bir metin. Israrla tavsiye ederim. Kusurları yok değil. Anlatıcıların dünyası çok güzel kurulmuş olsa da hepsi aynı dili konuşuyor. O da yazarın dili. Bir de ilk bölüm o kadar iyi yazılmış, Kenanın dünyası küçük ayrıntılarla o kadar iyi verilmiş ki bundan sonraki bölümler ister istemez bunun gölgesinde kalıyor.
August 26, 2025
Yazarın bir üçleme olarak tasarlamış olduğu bir proje. İlki bu eser, ikincisi ‘Duvarlar’ başlıklı roman ve üçüncüsü henüz basılmamış. İkinci eser bir dönem romanı. 1970’li yılların siyasi ortamında üniversite gençliğinin anlatıldığı bir roman ve birinci kitap olan bu kitabın kahramanlarının üniversite yıllarına götürüyor okuru. Yazar, bir röportajında; hikâyenin günümüzdeki halini de düşündüğünü ve sonraki romanda da üç kuşağı bir araya getirip bir final yazma niyetinin olduğunu ifade etmiş.
Bu romanda da, ‘Duvarlar’ başlıklı romanda olduğu gibi olayları, dört kahramanın gözlerinden ayrı ayrı okuyoruz. Sosyolojik, felsefi ve psikolojik tespitleri ve irdelemeleri ile çok başarılı bir roman. Sadece, bazı bölümlerde gereksiz bulduğum tekrara düşülmüş.
Üçüncü romanı da okuyacağım.
Çok beğendim.
Bu romanda da, ‘Duvarlar’ başlıklı romanda olduğu gibi olayları, dört kahramanın gözlerinden ayrı ayrı okuyoruz. Sosyolojik, felsefi ve psikolojik tespitleri ve irdelemeleri ile çok başarılı bir roman. Sadece, bazı bölümlerde gereksiz bulduğum tekrara düşülmüş.
Üçüncü romanı da okuyacağım.
Çok beğendim.
June 19, 2025
Ayfer Tunç'un Aşıklar Delidir romanı için şunları yazmıştım:
"... yapay ağızlarla, hayata dair büyük sözlerle konuşuyor roman kişileri. Kitschliğe varan benzetme ve eğretilemelerle dolu kitap. Sürekli komik bir melankolinin içindeyiz. ... kitapta o kadar çok "yapma" acı var ki insan rahatsız oluyor ... Merak unsuru yaratmak artık niteliksiz eserlerde bile kolayca ulaşılabilen bir amaçken bu romanı bitirdiğimde elimde kahırdan başka ne kaldı bilmiyorum."
Yazının tamamı için:
https://www.goodreads.com/review/show...
"Yaşamaklar"ın fazlası var eksiği yok.
Kitabın ilk sayfasında bizi saçma sapan konuşan bir roman kişisi karşılıyor: Kenan. Kenan Korece öğrenme sevdasından, klarnet çalma isteğinden, rüyalarından falan bahsediyor. Korece klarnet çalabilme isteğini, rüyalarını Korece görme arzusunu da ekliyor. Okur olarak neyse diyoruz, belki ilerde bu ilgiler hikayede önemli rol oynayacaktır, sabredelim.
Sonra Kenan bir kafede klarnetini çıkarıp tam bir salak gibi alıştırma yapmaya başlıyor. Yani kafenin orta yerinde neredeyse hiç klarnet çalamayan bir adam insanları rahatsız ediyor. Öyle olunca kafe sahibi bir garsondan onu uyarmasını istiyor. Garsonumuz Füsun, Kenan'ı uyarıyor ama içine de dert oluyor, mesai bitiminde Kenan'ın masasına oturup özür diliyor, sonra tanışıyorlar, sevgili oluyorlar falan filan. Ve ne Korece ne klarnet hikayenin kalanında önemli bir rol oynuyor.
Kenan ve Füsun'un aşkları öyle havada ki ayrılıkları zerre etkilemiyor bizi. Çünkü onların aşklarını okumadık. Kenan "Füsun çok güzel, Füsun harika, onu çok seviyom"dan başka bir şey demediği için ilişki sahici bir hal alamıyor. Yazarımız Caner Bey, roman kişilerinin kişiliklerini ve aralarındaki ilişkileri göstermekten çok anlatıyor. Offf dedirtecek kadar çok anlatıyor. Caner Bey hiç susmuyor, o ne hissetti bu ne düşündü hepsini detaylıca biliyoruz ama ortada eylem yok. Yarım yamalak inşa edilmiş, klişe ve kof itkilere hareket eden (daha doğrusu duran) bu kişilere inanmıyoruz, onlara yakınlık kurmuyoruz, duygudaşlık hissetmiyoruz.
Herkes bir elem yarışına girmiş, ortalık acı deryasına dönmüş ama okur olarak kirpiğimiz bile titremiyor çünkü bu acılar sahici değil. Aşklar da öyle. Her şey çok yoğunmuş gibi sergileniyor ama o kadar seyrek ki okura geçmiyor.
Zaten tüm bunları bize aktaran dil de çok kötü. Caner Bey çok yaşlı benzetmelerle, antik eğretilemelerle kuruyor dilini. Bazen de düpedüz saçmalıyor:
"Herkesin yaraları vardır. Yaraların herkesi yoktur." s. 77
"Bastırdığım, bilincimin altına gönderdiğim her duygu, düşünce, hırs, hınç tatil öncesi kapanmayan bavullar gibi ortalığa dökülüp saçılmıştı birden." s. 99
Sinirden elim ayağım titriyor. Sonra devam edeceğim incelemeye.
"... yapay ağızlarla, hayata dair büyük sözlerle konuşuyor roman kişileri. Kitschliğe varan benzetme ve eğretilemelerle dolu kitap. Sürekli komik bir melankolinin içindeyiz. ... kitapta o kadar çok "yapma" acı var ki insan rahatsız oluyor ... Merak unsuru yaratmak artık niteliksiz eserlerde bile kolayca ulaşılabilen bir amaçken bu romanı bitirdiğimde elimde kahırdan başka ne kaldı bilmiyorum."
Yazının tamamı için:
https://www.goodreads.com/review/show...
"Yaşamaklar"ın fazlası var eksiği yok.
Kitabın ilk sayfasında bizi saçma sapan konuşan bir roman kişisi karşılıyor: Kenan. Kenan Korece öğrenme sevdasından, klarnet çalma isteğinden, rüyalarından falan bahsediyor. Korece klarnet çalabilme isteğini, rüyalarını Korece görme arzusunu da ekliyor. Okur olarak neyse diyoruz, belki ilerde bu ilgiler hikayede önemli rol oynayacaktır, sabredelim.
Sonra Kenan bir kafede klarnetini çıkarıp tam bir salak gibi alıştırma yapmaya başlıyor. Yani kafenin orta yerinde neredeyse hiç klarnet çalamayan bir adam insanları rahatsız ediyor. Öyle olunca kafe sahibi bir garsondan onu uyarmasını istiyor. Garsonumuz Füsun, Kenan'ı uyarıyor ama içine de dert oluyor, mesai bitiminde Kenan'ın masasına oturup özür diliyor, sonra tanışıyorlar, sevgili oluyorlar falan filan. Ve ne Korece ne klarnet hikayenin kalanında önemli bir rol oynuyor.
Kenan ve Füsun'un aşkları öyle havada ki ayrılıkları zerre etkilemiyor bizi. Çünkü onların aşklarını okumadık. Kenan "Füsun çok güzel, Füsun harika, onu çok seviyom"dan başka bir şey demediği için ilişki sahici bir hal alamıyor. Yazarımız Caner Bey, roman kişilerinin kişiliklerini ve aralarındaki ilişkileri göstermekten çok anlatıyor. Offf dedirtecek kadar çok anlatıyor. Caner Bey hiç susmuyor, o ne hissetti bu ne düşündü hepsini detaylıca biliyoruz ama ortada eylem yok. Yarım yamalak inşa edilmiş, klişe ve kof itkilere hareket eden (daha doğrusu duran) bu kişilere inanmıyoruz, onlara yakınlık kurmuyoruz, duygudaşlık hissetmiyoruz.
Herkes bir elem yarışına girmiş, ortalık acı deryasına dönmüş ama okur olarak kirpiğimiz bile titremiyor çünkü bu acılar sahici değil. Aşklar da öyle. Her şey çok yoğunmuş gibi sergileniyor ama o kadar seyrek ki okura geçmiyor.
Zaten tüm bunları bize aktaran dil de çok kötü. Caner Bey çok yaşlı benzetmelerle, antik eğretilemelerle kuruyor dilini. Bazen de düpedüz saçmalıyor:
"Herkesin yaraları vardır. Yaraların herkesi yoktur." s. 77
"Bastırdığım, bilincimin altına gönderdiğim her duygu, düşünce, hırs, hınç tatil öncesi kapanmayan bavullar gibi ortalığa dökülüp saçılmıştı birden." s. 99
Sinirden elim ayağım titriyor. Sonra devam edeceğim incelemeye.
December 29, 2022
Eğer bu, Caner Almaz'ın okuduğum ilk kitabı olmasaydı, olasılıkla daha çok severdim.
Kendi dilini ve tarzını kitabın sonuna doğru daha iyi oturttuğunu, kitapla kendisinin de gittikçe daha derin bağ kurduğunu hissettim, elbette yanılıyor olabilirim. Çok dokunaklı, gerçekten insanın kişiliğinin çok çıplak yerlerini kavrayıveren bölümleri var kitabın, ama bir okur olarak benim deneyimimin de yazarla benzer bir yolculuğa karşılık gelmesi için herhalde yazarı daha iyi tanımam gerekiyordu.
Bu kitabı benden çok daha fazla sevenler olacaktır, ben çok sevemedim diye kitap sevilesi bir kitap olma niteliğini yitirmiyor. Ama ben bir yere dek bağ kurabildiğimi duyumsadım. Umarım başkaları daha çok beğenir.
Kendi dilini ve tarzını kitabın sonuna doğru daha iyi oturttuğunu, kitapla kendisinin de gittikçe daha derin bağ kurduğunu hissettim, elbette yanılıyor olabilirim. Çok dokunaklı, gerçekten insanın kişiliğinin çok çıplak yerlerini kavrayıveren bölümleri var kitabın, ama bir okur olarak benim deneyimimin de yazarla benzer bir yolculuğa karşılık gelmesi için herhalde yazarı daha iyi tanımam gerekiyordu.
Bu kitabı benden çok daha fazla sevenler olacaktır, ben çok sevemedim diye kitap sevilesi bir kitap olma niteliğini yitirmiyor. Ama ben bir yere dek bağ kurabildiğimi duyumsadım. Umarım başkaları daha çok beğenir.
July 25, 2022
Çok klasik ama hiç bitmeyecek bir konunun, dertlenmelerin, eksikliklerin yeniden anlatımı.
Zaman zaman çok yakıcı, çok hüzünlendirici cümleler barındıran, ancak genelde vasatı aşamayan bir metin.
Romanın en ilginç karakteri Birgül'ün Füsun ile sohbetinden oğlunu terk edeceğini çıkarması ilginç ancak gerçekten çok uzak.
Farklı kişiler üzerinden anlatım tekniğini başarılı bulduğumu söyleyebilirim.
Etkileyici bir roman diyemiyorum.
Buradaki bazı yorumlar çok olumlu ve geleceğe dönük büyük umutlar taşıyor.
Dilerim öyle olur.
Zaman zaman çok yakıcı, çok hüzünlendirici cümleler barındıran, ancak genelde vasatı aşamayan bir metin.
Romanın en ilginç karakteri Birgül'ün Füsun ile sohbetinden oğlunu terk edeceğini çıkarması ilginç ancak gerçekten çok uzak.
Farklı kişiler üzerinden anlatım tekniğini başarılı bulduğumu söyleyebilirim.
Etkileyici bir roman diyemiyorum.
Buradaki bazı yorumlar çok olumlu ve geleceğe dönük büyük umutlar taşıyor.
Dilerim öyle olur.
October 13, 2022
Dili müthiş yazarın kurgusu da alışılmışın dışındaydı. Tekrara düştüğü betimlemeler sebebiyle bendeki etkisini azalttığı için bir yıldız kırdım.
April 5, 2022
Farklı yaş, farklı yaşanmışlık, farklı cinsiyet ve farklı yaralarla örülü dört karakter. Bu dört karakterin birbirinin yarasını daha da dağlayan ama aynı zamanda kısmen de sağaltan ilişkileri. Karakter derinlikleri çok sağlam ve tutarlı. Bağıra çağıra, arabesk tondan satmıyor acıyı, öyle düz dümdüz, duru bir acı. Ama biraz fazla acı. Kime daha çok üzülse ve aynı anda kime daha çok kızsa bilemiyor insan. Açıkçası Arlin Çiçekçi Beserbazin Marifetinin ilk roman odulundeki en güçlü rakibi diye okumuştum. Bambaşka tonda iki roman ama okuma hazzı diye bir yerde resmen elele dolaşıyorlar. Belki de paylaşırlar ödülü:)
July 10, 2024
Yaşamaklar bitti. Duvarlar'da bir şey havada kalmıştı bana göre. Şimdi doyuma ulaştım. Yenilgiyi ,yılgınlığı birey içinden verdiğinde bu tarz eserleri seviyorum. Bir de kahramanları arasında yaşananlarda "Bu şimdi neden böyle oldu?" sorusunu sordurtan roman yaşamı yakalıyor. Ben 12 Eylül'ü fon yapan bir şekilde ona dayanan/değinen romanda anlatıcı propaganda yapmasın istiyorum . Caner Almaz'ın anlatıcısı da durması gereken yeri bilmiş . Yaşamaklar adını da kendisini de sevdirdi.
February 25, 2022
Bitirdiğimde kendi kendime tekrar ettiğimi buraya da yazmak istedim.
“Çok iyi bir roman okudum”
Bir ilk roman olduğuna inanmak zor. Dili, yalınlığı, gerçekçiliği hayranlık uyandırdı bende.
-Özür dilerim devrik cümle kurdum-
Yaşamaklar’ı bir çok ödül listesinde göreceğimizi düşünüyorum. Umuyorum.
“Çok iyi bir roman okudum”
Bir ilk roman olduğuna inanmak zor. Dili, yalınlığı, gerçekçiliği hayranlık uyandırdı bende.
-Özür dilerim devrik cümle kurdum-
Yaşamaklar’ı bir çok ödül listesinde göreceğimizi düşünüyorum. Umuyorum.
February 19, 2022
Çok mu hüzünlü... Arada güzel tanımlamaları var ama.
October 1, 2024
ekim güzelliklerle gelmedi
November 22, 2025
Yaşamaklar bana çok duru ve sakin bir hüzün verdi. Sarsıcı değil ama derinden dokunan bir hissi var.
Kitapta dört karakter var ve her biri kendi bölümlerinde kendi dillerinden hikayelerini anlatıyor. Ancak anlatımlar arasında çok keskin bir üslup farkı hissetmedim. Özellikle Kenan ve Füsun’un anlatım dili oldukça benzerdi. Bu da bilinçli bir tercih olabilir diye düşündüm. Kitapta birbirlerine ne kadar benzedikleri bahsedilmişti. Halil ve Birgül’ün anlatımı ise farklı bir tonda, ama onlar da kendi içlerinde benzer bir çizgide geldi.
Yine de gerçekten çok keyif aldım. Kitap bir üçlemenin ilki, ikincisi Duvarlar, ona da başlayacağım.
Sakin ama içe işleyen hikayeleri sevenlere kesinlikle öneririm.
Kitapta dört karakter var ve her biri kendi bölümlerinde kendi dillerinden hikayelerini anlatıyor. Ancak anlatımlar arasında çok keskin bir üslup farkı hissetmedim. Özellikle Kenan ve Füsun’un anlatım dili oldukça benzerdi. Bu da bilinçli bir tercih olabilir diye düşündüm. Kitapta birbirlerine ne kadar benzedikleri bahsedilmişti. Halil ve Birgül’ün anlatımı ise farklı bir tonda, ama onlar da kendi içlerinde benzer bir çizgide geldi.
Yine de gerçekten çok keyif aldım. Kitap bir üçlemenin ilki, ikincisi Duvarlar, ona da başlayacağım.
Sakin ama içe işleyen hikayeleri sevenlere kesinlikle öneririm.
December 12, 2024
Caner Almaz bir arkadaşımın önerisiyle girdi kitaplığıma. Bir koruma kalkanı olarak düşük beklentiyle başladığım Yaşamaklar’dan nefis bir okuma deneyimi ile ayrılıyorum. Duyguların açıkça ortada olduğu metinleri çok seviyorum. Bu savunmasızlık bana epey cesur geliyor.
Arka kapak yazısı bir ayrılık hikayesi çerçevesi çizse de, bu tanım Yaşamaklar için yetersiz. Metin bizi hikayelerin tek bir kahramanı olmadığına, bir de burdan bakalım diyerek katman katman açılan bir yol olduğuna ikna ediyor. Aldığımız kararların sadece bizi değil, başka hayatları da nasıl etkilediğini, bizim doğrumuzun bir başkasının yanlışı olabileceğini yüzümüze vuruyor.
Tanışma kitaplarından memnun ayrıldığımda yeni bir arkadaş edinmiş gibi sıcacık hissediyorum🌻
Arka kapak yazısı bir ayrılık hikayesi çerçevesi çizse de, bu tanım Yaşamaklar için yetersiz. Metin bizi hikayelerin tek bir kahramanı olmadığına, bir de burdan bakalım diyerek katman katman açılan bir yol olduğuna ikna ediyor. Aldığımız kararların sadece bizi değil, başka hayatları da nasıl etkilediğini, bizim doğrumuzun bir başkasının yanlışı olabileceğini yüzümüze vuruyor.
Tanışma kitaplarından memnun ayrıldığımda yeni bir arkadaş edinmiş gibi sıcacık hissediyorum🌻
November 18, 2023
betimlemeleri, anlatımı çok hoştu. sanki sayfalardan okumuyorum da 4 karakterin de her biri yanıma oturmuş anlatıyor kendi ağızlarından olan kısımları gibi hissettim, yazarın diğer kitaplarına da kesinlikle bi şans vermek isterim sadece bazen tekrar düşüyor gibi hissettirdiği yerler oldu 2 puanı oradan kırdım.
November 29, 2024
Geç kalmak, pişman olmak, pişman olmamak, kursağında kalmak, içinde kalmak, bir yere geç kalmak ya da hiç gidememek gibi bir metin bu. Hepsi gibi aslında. Gereksiz ağdalı cümleler yok ama bazı kısımlar da çok yüzeysel kalmış. Totale bakınca etkileyici, tek oturuşta okunabilir.
November 24, 2021
Baştan sona hüzün kokan, hüzün taşıyan bir roman Yaşamaklar. Bir sancı, bir karın ağrısı.
September 24, 2023
ne alaka bilmiyorum ama murakami bu kitabı okusa çok severdi bence, özellikle kenan’ı
May 1, 2024
Hüzün ve acı dolu bir hikayeyi dört karakterden de okudum, sakin ama akıcı bir dille öyle bir sardı ki elimden bırakamadım. Caner Almaz’in da dediği ne kadar doğru “Yalnızız hepimiz !“🤍🤍🤍
February 24, 2022
Henüz ilk romanını okuduk.Büyük konuşmak istemem ama yeni bir Barış Bıçakçı mı doğuyor acaba diye beni çok heyecanlandırdı.Okuduğumuz ilk bölümden itibaren aramızdaki duvarları kaldırdı.Sanki başını omzuma koyup anlatıyormuş gibi geldi.İlk bölümün duygu dolu etkisi diğer bölümlerde yoktu ama iyi ki de yoktu yoksa bu kadar etkileyici olamazdı heralde.Umarım yazmayı bırakmaz çünkü daha başka sıkıntılarımı da yazardan okumak isterim.Dilini,içtenliği çok sevdim.Olayları birkaç bakış açısından,kendini haklı çıkarmaya çalışmadan anlatılıyor.En olmayacak şeyi bile kabul ettim.''O durumda öyle gerekmiştir.''diye.İki yarımın bir tam etmediği gibi birbirinden götürüyormuş da.En çok Füsun'un Kenan'ı anlattığı yerleri sevdim.Kenan kendi iç sesine o kadar dalmış ki artık kimse kendini dinletemez ona.
''aklımın ermeye başladığı,oyunlardan sıkıldığı ,soruların ağırlığı altında ezilmeye başladığım senelerde,bazı şeylerden vazgeçtiğimin şimdi şimdi farkına varıyorum.artık hiçbir zaman bir yerde tam olarak bulunamıyorum.bedenim orada olsa da düşüncelerimle,bakışlarımla geçmişin beni çekiştirdiği yerlere gidip duruyorum.yetimhanenin mirası bu.odaklanamamak,anı yaşayamamak.düşüncelerden tam olarak kurtulamamak.ne çok isterdim.''
''aklımın ermeye başladığı,oyunlardan sıkıldığı ,soruların ağırlığı altında ezilmeye başladığım senelerde,bazı şeylerden vazgeçtiğimin şimdi şimdi farkına varıyorum.artık hiçbir zaman bir yerde tam olarak bulunamıyorum.bedenim orada olsa da düşüncelerimle,bakışlarımla geçmişin beni çekiştirdiği yerlere gidip duruyorum.yetimhanenin mirası bu.odaklanamamak,anı yaşayamamak.düşüncelerden tam olarak kurtulamamak.ne çok isterdim.''
March 4, 2023
Bugün üzerine konuşacağımız kitap 2021 senesinde okurlarıyla buluşan YAŞAMAKLAR adlı bir ilk roman. Yazarı Caner Almaz'ın daha önce KIRILGAN ÖZNE isimli bir öykü derlemesi de yayımlanmış. Everest Yayınları etiketiyle karşımıza çıkan YAŞAMAKLAR, Kenan ve Füsun isimli iki genç arasında filizlenen duygusal yakınlaşma çerçevesinde her ikisinin de kendilerini ve çevrelerini anlamak ve anlamlandırmak, bunu yaparken de okuru onların geçmişlerine dair yolculuklara çıkarmayı vaat eden bir roman.
https://www.youtube.com/watch?v=GsoFN...
https://www.youtube.com/watch?v=GsoFN...
Displaying 1 - 20 of 20 reviews