Ο ηλίθιος

by Fyodor Dostoevsky, Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, Κώστας Βάρναλης (Editor)

648 pages, Hardcover

First published January 1, 1958

About the author

Фёдор Михайлович Достоевский (Russian)

Works, such as the novels Crime and Punishment (1866), The Idiot (1869), and The Brothers Karamazov (1880), of Russian writer Feodor Mikhailovich Dostoyevsky or Dostoevski combine religious mysticism with profound psychological insight.

Very influential writings of Mikhail Mikhailovich Bakhtin included Problems of Dostoyevsky's Works (1929),

Fyodor Mikhailovich Dostoevsky composed short stories, essays, and journals. His literature explores humans in the troubled political, social, and spiritual atmospheres of 19th-century and engages with a variety of philosophies and themes. People most acclaimed his Demons(1872) .

Many literary critics rate him among the greatest authors of world literature and consider multiple books written by him to be highly influential masterpieces. They consider his Notes from Underground of the first existentialist literature. He is also well regarded as a philosopher and theologian.

(Russian: Фёдор Михайлович Достоевский) (see also Fiodor Dostoïevski)

Reviews

[Φερειπείν · Rating 5 out of 5]

Ο ηλίθιος. Φίοντορ Ντοστογιέφσκι
📖📖📖
...και έρχεται αυτός ο μάστορας της ψυχής ο Φίοντορ, που για μένα είναι ο ψυχαναλυτής μου, κι αν πίστευα θα ήταν κι ο πνευματικός μου, αυτός ο σπουδαίος, ίσως ο σπουδαιότερος λογοτέχνης όλων των εποχών, να αποδώσει μια λύτρωση ιδιότυπη, από εκείνες, που ενώ σου προσφέρονται, αμαρτάνουν ξανά αντανακλαστικώς και από την αρχή, ως φόρος τιμής στο ίδιο το πνεύμα, κάνοντας τον κόσμο των παθών μας να μοιάζει τόσο φυσιολογικός, λογικός, ευγενικός και απαραίτητος, όσο η ίδια η ζωή οδυνηρή και αξιαγάπητη ταυτόχρονα.
Αυτός ο υπέροχος τύπος λοιπόν μοιάζει να χρησιμοποιεί την πένα του σαν μια ευγενική εκδίκηση απέναντι στη ζωή και μέσα από την ποίησή του συγχωρούμαστε για όλες τις αδυναμίες μας, αυτές που εκδηλώθηκαν και όσες δεν βρήκαν έκφραση. Παίρνει ο άτιμος όλες τις ανθρώπινες αμαρτίες μας στις συγγραφικές πλάτες του και μας βγάζει αθώους. Διαβάζοντας Ντοστογιέφσκι κερδίζεις πίσω την ψυχή σου καταματωμένη και με επιδέσμους αλλά εξαγνισμένη, ολόκληρη, με ανανεωμένη σπίθα για ζωή, γιατί κατακρεουργήθηκε άλλος στη θέση σου, αμάρτησε άλλος για σένα, υπέφερε και δικάστηκε άλλος κι όχι εσύ.
📖📖📖
Ο Ντοστογιέφσκι διαθέτει μια 6η αίσθηση ως προς το χειρισμό όχι μόνο των ηρώων του αλλά και των εκφραστικών του μέσων. Η διαχείριση της γλώσσας μετατρέπεται στα χέρια του σ’έναν περίπατο στον κήπο των απολαύσεων και ένα πρόσχημα αναθεώρησης των γνωστικών της δομών. Ο αφηγηματικός του τρόπος γίνεται ένα ενοποιημένο σύνολο με τις σκέψεις των ηρώων και του αναγνώστη, ώστε η συγγραφική πρόθεση να ενοικεί με την αναγνωστική διαδικασία στον ίδιο χώρο. Τελικά ό,τι περιγράφει το ντύνει με τα πιο ριζοσπαστικά λόγια που επιδρούν σαρωτικά πάνω σου. Μπορεί για καιρό να περιφέρεσαι στη γραφή του σαν χαμένος, χωρίς ερείσματα και σημεία αναφοράς, στο τέλος όμως θα καταλήξεις να αποθεώνεις το συγγραφικό του ταλέντο και να εισβάλλεις στο έργο του ξανά και ξανά με την πιο ανιδιοτελή διάθεση. Μην αγχωθείς αγαπητέ αναγνώστη….είναι το σύνδρομο Ντοστογιέφσκι και πιάστηκες στα δίχτυα του για τα καλά.

…and then comes this craftsman of the soul, Fyodor — who, for me, is my psychoanalyst, and if I were a believer, he would also be my spiritual father. This remarkable man, perhaps the greatest writer of all time, offers a peculiar kind of redemption — one of those salvations that, even as they are bestowed, sin again, reflexively and from the beginning, as a tribute to the very spirit that gave rise to them. In doing so, he makes the world of our passions seem as natural, logical, noble, and essential as life itself — both painful and lovable at once.

This extraordinary man seems to wield his pen as an act of gentle revenge against life itself; and through his art, we are forgiven for all our weaknesses — both those that found expression and those that remained unspoken. He shoulders all our human sins in his writing and declares us innocent. Reading Dostoevsky, one feels the soul being returned — bloodied and bandaged, yet purified, whole again, rekindled with a new spark for life. For another has been torn apart in your stead, another has sinned for you, suffered, and been judged — not you.
📖📖📖
Dostoevsky possesses a sixth sense when it comes to handling not only his characters but also his expressive tools. In his hands, language becomes both a stroll through a garden of delights and a pretext for re-examining the very structure of thought. His narrative method fuses seamlessly with the inner worlds of his characters and his reader, so that the authorial intent and the act of reading coexist in the same space. Everything he describes is rendered in the most radical, arresting words, which sweep over you irresistibly. For a time, you may wander through his writing as though lost — without footing or point of reference — yet in the end you will find yourself in awe of his genius, drawn to re-enter his work again and again, with the purest, most selfless devotion. Do not worry, dear reader… it is the Dostoevsky syndrome, and you have fallen into its net completely.

[Dimitris Gouliaras · Rating 5 out of 5]

το διάβασα απο τις εκδόσεις Ινδικτος σε μετάφραση Ελένης Μπακοπούλου. Μαγεία απαλλαγμένη απο το ψέμα οτι είναι αλήθεια.