What do you think?
Rate this book
Silent Tokyo: ไซเลนต์ โตเกียว
ใกล้คริสต์มาสแล้วอีกไม่กี่วัน
โตเกียว - เมืองหลวงของญี่ปุ่นที่คราคร่ำไปด้วยผู้คนและห้างร้านมากมาย ต่างพากันประดับประดาดวงไฟและตกแต่งต้นคริสต์มาสจนสวยสว่างไป ทั่วทั้งเมือง เพื่อเตรียมเฉลิมฉลองในเทศกาลแห่งความสุขนี้ … ซึ่งไม่ใช่เวลาที่จะมาเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้ขึ้น
เมื่อทางรายการข่าว ‘นิวส์ ดอกเตอร์’ ของสถานีโทรทัศน์ช่องเคเอ็กซ์ ได้รับโทรศัพท์ปริศนาโทร.มาเตือนว่า มีการวางระเบิดที่สถานีรถไฟเอบิสุ โดยคนร้ายในเงามืดได้ออกอุบายบังคับให้ ยามางุจิ ไอโกะ แม่บ้านวัยกลางคน และ คุรุสุ โคตะ สตาฟรายการข่าวทีวี เป็นผู้ร่วมลงมือก่อวินาศกรรมกลางเมืองในครั้งนี้
ช่วงสถานการณ์วุ่นวายนี้ อยู่ภายใต้การเฝ้ามองอย่างเงียบๆ ของคนร้ายโดยตลอด หลังจากเหตุการณ์ระเบิดที่สถานีเอบิสุแล้ว คนร้ายมีข้อเรียกร้องขอคุยกับนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ผ่านการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์แบบตัวต่อตัว หากถูกปฏิเสธ ระเบิดครั้งถัดไปจะถูกจุดชนวนในเวลา 18.30 น. ของวันคริสต์มาสอีฟ ที่หน้ารูปปั้นฮาจิโก สถานีรถไฟชิบุยะ โตเกียว
คนร้ายจะได้รับการตอบรับข้อเรียกร้องนี้หรือไม่?
สถานการณ์จะ เลวร้าย หรือ คลี่คลาย ไปอย่างไร?
ที่สำคัญ ใครอยู่เบื้องหลังการวางระเบิดครั้งนี้ และใครจะหยุดพวกเขาได้?
โตเกียว - เมืองหลวงของญี่ปุ่นที่คราคร่ำไปด้วยผู้คนและห้างร้านมากมาย ต่างพากันประดับประดาดวงไฟและตกแต่งต้นคริสต์มาสจนสวยสว่างไป ทั่วทั้งเมือง เพื่อเตรียมเฉลิมฉลองในเทศกาลแห่งความสุขนี้ … ซึ่งไม่ใช่เวลาที่จะมาเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้ขึ้น
เมื่อทางรายการข่าว ‘นิวส์ ดอกเตอร์’ ของสถานีโทรทัศน์ช่องเคเอ็กซ์ ได้รับโทรศัพท์ปริศนาโทร.มาเตือนว่า มีการวางระเบิดที่สถานีรถไฟเอบิสุ โดยคนร้ายในเงามืดได้ออกอุบายบังคับให้ ยามางุจิ ไอโกะ แม่บ้านวัยกลางคน และ คุรุสุ โคตะ สตาฟรายการข่าวทีวี เป็นผู้ร่วมลงมือก่อวินาศกรรมกลางเมืองในครั้งนี้
ช่วงสถานการณ์วุ่นวายนี้ อยู่ภายใต้การเฝ้ามองอย่างเงียบๆ ของคนร้ายโดยตลอด หลังจากเหตุการณ์ระเบิดที่สถานีเอบิสุแล้ว คนร้ายมีข้อเรียกร้องขอคุยกับนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ผ่านการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์แบบตัวต่อตัว หากถูกปฏิเสธ ระเบิดครั้งถัดไปจะถูกจุดชนวนในเวลา 18.30 น. ของวันคริสต์มาสอีฟ ที่หน้ารูปปั้นฮาจิโก สถานีรถไฟชิบุยะ โตเกียว
คนร้ายจะได้รับการตอบรับข้อเรียกร้องนี้หรือไม่?
สถานการณ์จะ เลวร้าย หรือ คลี่คลาย ไปอย่างไร?
ที่สำคัญ ใครอยู่เบื้องหลังการวางระเบิดครั้งนี้ และใครจะหยุดพวกเขาได้?
248 pages, Paperback
First published November 23, 2016
2 people are currently reading
36 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
December 20, 2021
เป็นงานเขียนที่เหมือนได้ดูหนังเรื่อง Vantage Point อีกรอบเลย อะไรมันจะตัดสลับอารมณ์ความรู้สึกแบบชีวิตประจำวัน (ที่ก็เหมือนเคยๆ ทุกวัน) กับขั้วอารมณ์แบบ crime action thriller ได้นิ่งเย็นแต่ทำลายล้างขนาดนี้
ตัวละครเยอะ ออกกันมาคนละนิดละหน่อย แต่ทุกคนพาเรื่องให้เดินหน้า เป็นงานเขียนที่เหมือนบทภาพยนตร์มากกว่านิยาย เพราะทุกอย่างมาเป็นภาพเคลื่อนไหวทั้งหมด มากกว่าจะให้เราดิ่งลึกไปกับอารมณ์ตัวละคร
เรื่องราวเหตุลอบวางระเบิดใจกลางกรุงโตเกียวท่ามกลางบรรยากาศเทศกาลเฉลิมฉลองประดับประดาสวยงามไปทั้งเมือง คู่รักเตรียมตัวฉลอง คนโสดหาคู่นัดบอด เด็กพาร์ทไทม์ที่อยากก้าวหน้าเรื่องงาน เด็กสาวที่นึกสนุกหนีออกจากบ้าน ยูทูปเบอร์ที่อยากได้ยอดวิว ฯลฯ
Silent Tokyo ไม่ใช่งานเขียนดุดัน แต่ผู้เขียนเล่าเรื่องการก่อการร้ายได้นิ่งและเย็นมาก เล่นกับความปั่นป่วนในใจคนอ่าน เพราะอ่านๆ ไปเราย่อมรับรู้ว่า ตัวเราเองก็ไม่ได้ต่างจากตัวละครคนเดินถนนธรรมดาทั้งหลายในเรื่องนี้
ประชาชนตาดำๆ ที่ชีวิตดูไม่มีวันไปบรรจบกับ 'ผู้ก่อการร้าย' หรือ 'เหตุลอบวางระเบิด' ได้เลย แต่เราจะแน่ใจได้ยังไงว่าช่วงเวลาสงบสุขนั้นจะไม่สะดุดลง?
เพราะความเป็นคนธรรมดา มีชีวิตธรรมดานี้เอง ที่ทำให้เราระทึกไปกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ตลอดว่า... มันคือวันธรรมดาๆ วันนึงเลยนะที่จะเกิดเรื่องไม่ปกติในชีวิตคนธรรมดาๆ คนนึง
ทั้งเรื่องนี้ สงสารคุรุสึ โคตะที่สุดแล้ว สิ่งที่เค้าเผชิญมันโหดจริงๆ ค่ะ
ทั้งที่ตัวละครวิ่งพล่านเกินค่อนเรื่อง แต่ทำไมเรารู้สึกว่าการเล่าของผู้เขียนนิ่งและเย็นมากก็ไม่รู้ ให้ความรู้สึกสงบแบบดูดอกไม้ไฟ ที่ตื่นตาตื่นใจครู่เดียวก็เหลือเพียงความมืด
4.5/5.0
ตัวละครเยอะ ออกกันมาคนละนิดละหน่อย แต่ทุกคนพาเรื่องให้เดินหน้า เป็นงานเขียนที่เหมือนบทภาพยนตร์มากกว่านิยาย เพราะทุกอย่างมาเป็นภาพเคลื่อนไหวทั้งหมด มากกว่าจะให้เราดิ่งลึกไปกับอารมณ์ตัวละคร
เรื่องราวเหตุลอบวางระเบิดใจกลางกรุงโตเกียวท่ามกลางบรรยากาศเทศกาลเฉลิมฉลองประดับประดาสวยงามไปทั้งเมือง คู่รักเตรียมตัวฉลอง คนโสดหาคู่นัดบอด เด็กพาร์ทไทม์ที่อยากก้าวหน้าเรื่องงาน เด็กสาวที่นึกสนุกหนีออกจากบ้าน ยูทูปเบอร์ที่อยากได้ยอดวิว ฯลฯ
Silent Tokyo ไม่ใช่งานเขียนดุดัน แต่ผู้เขียนเล่าเรื่องการก่อการร้ายได้นิ่งและเย็นมาก เล่นกับความปั่นป่วนในใจคนอ่าน เพราะอ่านๆ ไปเราย่อมรับรู้ว่า ตัวเราเองก็ไม่ได้ต่างจากตัวละครคนเดินถนนธรรมดาทั้งหลายในเรื่องนี้
ประชาชนตาดำๆ ที่ชีวิตดูไม่มีวันไปบรรจบกับ 'ผู้ก่อการร้าย' หรือ 'เหตุลอบวางระเบิด' ได้เลย แต่เราจะแน่ใจได้ยังไงว่าช่วงเวลาสงบสุขนั้นจะไม่สะดุดลง?
เพราะความเป็นคนธรรมดา มีชีวิตธรรมดานี้เอง ที่ทำให้เราระทึกไปกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ตลอดว่า... มันคือวันธรรมดาๆ วันนึงเลยนะที่จะเกิดเรื่องไม่ปกติในชีวิตคนธรรมดาๆ คนนึง
ทั้งเรื่องนี้ สงสารคุรุสึ โคตะที่สุดแล้ว สิ่งที่เค้าเผชิญมันโหดจริงๆ ค่ะ
ทั้งที่ตัวละครวิ่งพล่านเกินค่อนเรื่อง แต่ทำไมเรารู้สึกว่าการเล่าของผู้เขียนนิ่งและเย็นมากก็ไม่รู้ ให้ความรู้สึกสงบแบบดูดอกไม้ไฟ ที่ตื่นตาตื่นใจครู่เดียวก็เหลือเพียงความมืด
4.5/5.0
January 4, 2022
เทศกาลแห่งความสุขกำลังจะกลายเป็นโศกนาฎกรรมนองเลือด เมื่อรายการข่าวชื่อดังได้รับสายโทรศัพท์ปริศนาที่ขู่วางระเบิดที่สถานีรถไฟเอบิสุ โดยมีป้าแม่บ้านและเจ้าหน้าที่รายการข่าวที่ถูกบีบบังคับให้กลายเป็นผู้ร่วมก่อวินาศกรรมให้กับคนร้ายด้วย
ตอนอ่านคำโปรยเล่มนี้ สิ่งแรกที่นึกถึงเลยก็คือ โคนัน เดอะ มูฟวี่ ภาคแรก คดีปริศนาระเบิดระฟ้า เราเคยดูเมื่อนานมากแล้วล่ะ จุดเริ่มต้นเหมือนกันคือ มีสายโทรศัพท์ปริศนาโทรมาแจ้งขู่วางระเบิดตามสถานที่ต่างๆ แล้วพวกตำรวจก็ต้องหัวหมุน ไล่ตามปลดระเบิดทีละจุดๆ ไปเรื่อยๆ ก่อนไล่ต้อนจับคนร้ายได้ แต่เล่มนี้อาจจะต่างไปหน่อยตรงที่ว่า เราจะไม่เจอตัวละครอัจฉริยะขั้นเทพแบบโคนันมาช่วยทำคดี ซึ่งดีแล้วววว 55555
เล่มนี้สนุกดี มันเร้าใจ มันระทึก มีความตื่นเต้นเล็กๆ ให้คอยตามลุ้นตลอดทั้งเรื่อง แต่อ่านแล้วไม่ตึงหรือเครียดเท่าไหร่ แต่ที่แน่ๆ คือ อ่านแล้วรู้สึกถึงความเล่นใหญ่ของคนร้ายมากกก ก็เล่นวางระเบิดตามสถานที่สำคัญๆ ที่มีคนเยอะๆ นี่นา แต่พอเล่นใหญ่แบบนี้ ความเสียหายมหาศาลก็ตามมาอะนะ สภาพหลังเกิดเหตุดูไม่ดีเลย...
ในเรื่องตัวละครเยอะมากกกกกก จะเยอะไปไหนน่ะ บางตัวก็ไม่ได้มีความสำคัญ/บทบาทมากมายขนาดนั้น แต่ผู้เขียนก็ใส่เพิ่มเข้ามาพร้อมรายละเอียดประหนึ่งเป็นตัวละครอายุยืน =_= แต่ถึงอย่างนั้น การที่ผู้เขียนให้ความสำคัญกับตัวละครทุกตัวแบบนี้ มันทำให้เรารู้สึกเดาตัวคนร้ายไม่ถูกเลย เพราะไม่รู้จะโฟกัสหรือจับผิดที่ใครดี
ส่วนมูลเหตุจูงใจคนร้ายน่ะเหรอ อืมมมมม.. ใช่ๆ เราเดาตัวคนร้ายไม่ถูกก็จริง แต่มีบางอย่างในเรื่องที่เราสะดุดตอนที่กำลังอ่าน แบบไม่เข้าใจว่าทำไมผู้เขียนถึงนำเสนอเรื่องราวในรูปแบบนี้ หรือเราอาจจะคิดมากไป แต่พออ่านถึงตลอดเฉลยปมตอนท้ายเรื่องก็ถึงบางอ้อทันที ความสงสัยตอนต้นเรื่องก็คลี่คลายพอดี ทุกอย่างลงตัว แต่ก็ยังรู้สึกว่าคนร้ายเล่นใหญ่จังเลย แต่ก็นะ ความเจ็บปวดของแต่ละคนไม่มันเทียบกันไม่ได้หรอก เลยไม่กล้าฟันธงว่ามูลเหตุจูงใจคนร้ายสมเหตุสมผลรึเปล่า
เห็นว่าเรื่องนี้ทำเป็นหนังด้วย อยากลองดูเหมือนกัน ถ้าเป็นหนังน่าจะสนุกกว่าและเร้าใจกว่าอ่านเป็นเล่มแน่เลย
ตอนอ่านคำโปรยเล่มนี้ สิ่งแรกที่นึกถึงเลยก็คือ โคนัน เดอะ มูฟวี่ ภาคแรก คดีปริศนาระเบิดระฟ้า เราเคยดูเมื่อนานมากแล้วล่ะ จุดเริ่มต้นเหมือนกันคือ มีสายโทรศัพท์ปริศนาโทรมาแจ้งขู่วางระเบิดตามสถานที่ต่างๆ แล้วพวกตำรวจก็ต้องหัวหมุน ไล่ตามปลดระเบิดทีละจุดๆ ไปเรื่อยๆ ก่อนไล่ต้อนจับคนร้ายได้ แต่เล่มนี้อาจจะต่างไปหน่อยตรงที่ว่า เราจะไม่เจอตัวละครอัจฉริยะขั้นเทพแบบโคนันมาช่วยทำคดี ซึ่งดีแล้วววว 55555
เล่มนี้สนุกดี มันเร้าใจ มันระทึก มีความตื่นเต้นเล็กๆ ให้คอยตามลุ้นตลอดทั้งเรื่อง แต่อ่านแล้วไม่ตึงหรือเครียดเท่าไหร่ แต่ที่แน่ๆ คือ อ่านแล้วรู้สึกถึงความเล่นใหญ่ของคนร้ายมากกก ก็เล่นวางระเบิดตามสถานที่สำคัญๆ ที่มีคนเยอะๆ นี่นา แต่พอเล่นใหญ่แบบนี้ ความเสียหายมหาศาลก็ตามมาอะนะ สภาพหลังเกิดเหตุดูไม่ดีเลย...
ในเรื่องตัวละครเยอะมากกกกกก จะเยอะไปไหนน่ะ บางตัวก็ไม่ได้มีความสำคัญ/บทบาทมากมายขนาดนั้น แต่ผู้เขียนก็ใส่เพิ่มเข้ามาพร้อมรายละเอียดประหนึ่งเป็นตัวละครอายุยืน =_= แต่ถึงอย่างนั้น การที่ผู้เขียนให้ความสำคัญกับตัวละครทุกตัวแบบนี้ มันทำให้เรารู้สึกเดาตัวคนร้ายไม่ถูกเลย เพราะไม่รู้จะโฟกัสหรือจับผิดที่ใครดี
ส่วนมูลเหตุจูงใจคนร้ายน่ะเหรอ อืมมมมม.. ใช่ๆ เราเดาตัวคนร้ายไม่ถูกก็จริง แต่มีบางอย่างในเรื่องที่เราสะดุดตอนที่กำลังอ่าน แบบไม่เข้าใจว่าทำไมผู้เขียนถึงนำเสนอเรื่องราวในรูปแบบนี้ หรือเราอาจจะคิดมากไป แต่พออ่านถึงตลอดเฉลยปมตอนท้ายเรื่องก็ถึงบางอ้อทันที ความสงสัยตอนต้นเรื่องก็คลี่คลายพอดี ทุกอย่างลงตัว แต่ก็ยังรู้สึกว่าคนร้ายเล่นใหญ่จังเลย แต่ก็นะ ความเจ็บปวดของแต่ละคนไม่มันเทียบกันไม่ได้หรอก เลยไม่กล้าฟันธงว่ามูลเหตุจูงใจคนร้ายสมเหตุสมผลรึเปล่า
เห็นว่าเรื่องนี้ทำเป็นหนังด้วย อยากลองดูเหมือนกัน ถ้าเป็นหนังน่าจะสนุกกว่าและเร้าใจกว่าอ่านเป็นเล่มแน่เลย
November 4, 2021
หนังสือนิยาย action crime/suspense + thriller สัญชาติญี่ปุ่นเล่มกระทัดรัดแบบอ่านได้จบในสองวันเล่มนี้ให้อารมณ์ระทึกแบบ old school มาก แต่มี background การดำเนินเรื่องในยุคสมัยปัจจจุบัน
เปิดเรื่องด้วยคำขู่ข้างต้น บอกกับคนที่นั่งอยู่บนม้านั่งสาธารณะใจกลางเมืองโตเกียวว่า เมื่อนั่งลงไปบนม้านั่งนั้นแล้ว ระเบิดจะพร้อมทำงาน และถ้าลุกหนีไปเมื่อไหร่ จะระเบิดทันที เจ้าหนุ่มจากสำนักหนังสือพิมพ์กับผู้หญิงอีกคนดันเป็นผู้เคราะห์ร้าย
แต่นั่นคือการวางระเบิดครั้งแรกเท่านั้น
ระเบิดลูกที่สองถูกประกาศว่าจะวางไว้กลางชิบุย่า และนั่นจะเป็นโศกนาฏกรรมอย่างแท้จริง
ตัวเอกของเรื่องอาจจะมีตัวละครหลายคนที่มีบทบาท เดินเรื่องคู่ขนานสลับกันในแต่ละมุมมอง ไม่ว่าจะเป็น
- ชายหนุ่มกับผู้หญิงผู้เคราะห์ร้าย ถูกคนร้ายวางแผนให้มีส่วนร่อมกับการวางระเบิดทุกลูก
- เหล่าตำรวจที่ถูกปั่นหัว ให้ตามหาทั้งระเบิด ทั้งตัวผู้ก่อการกันจ้าละหวั่น
- นักธุรกิจหนุ่มดาวรุ่ง เจ้าของ start up แต่กลับมีอดีตและความสัมพันธ์ที่ลึกลับ แถมยังมาเกี่ยวพันกับการระเบิดอีกต่างหาก
- เชฟปริศนา ผู้ที่มีอดีตที่ไม่ถูกเปิดเผย แต่โผล่มาเป็นพักๆ
ทั้งหมดทั้งปวง ผู้เขียนสร้างตัวละคร สร้างเรื่องราวให้ผู้อ่านคิดสงสัยคนนั้นคนโน้นว่าเป็นผู้วางระเบิด
หนังสือเดินเรื่องกระชับไม่ยืดเยื้อ
ฉากระเบิดนี่ อื้อหือเลย ทำได้อลังการ เล่าได้เห็นภาพมาก
แถมยังเล่นกับความหวาดกลัวในใจคนอ่านได้ดีด้วย
ที่บอกว่าเป็น old school เพราะหนังสือแนวก่อการร้าย อาชญากรวางระเบิด ก็จะให้อารมณ์คล้ายๆ กัน
วางระเบิดในเมืองใหญ่ที่คนอ่านคุ้นเคย
ปั้นตัวละครให้ชวนสงสัย
เน้นอารมณ์ลุ้นระทึกในการปลดระเบิด และการสร้าง plot หักมุม ทั้งตัวอาชญากรและเหตุจูงใจ
แต่ที่มันแปลกใหม่สำหรับผม คือความร่วมสมัยเป็นปัจจุบัน เครื่องมือสื่อสารก็คือ smartphone กับ social network ที่เราๆ ท่านๆ ใช้กันอยู่
บวกกับสถานที่เกิดเหตุเป็นใจกลางชิบุย่า โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
มันทำให้ให้นึกภาพตามออกได้ชัดแจ่ม
อ่านจบได้ในรวดเดียว และเพลิดเพลิน
เดินเรื่องกระชับสลับมุมมองระหว่างตัวละคร วางพล็อตหักมุมได้ตามมาตรฐาน
ให้อารมณ์ thriller นิดๆ
เหมาะเจาะจริงๆ กับช่วง Halloween ที่ได้หนังสือมาพอดี
ผมอาจจะคาใจนิดหน่อยตรงมูลเหตุจูงใจ
แต่แน่ล่ะ บางที เราก็ไม่มีทางจะเข้าใจอาชญากรได้ทั้งหมดหรอก
เปิดเรื่องด้วยคำขู่ข้างต้น บอกกับคนที่นั่งอยู่บนม้านั่งสาธารณะใจกลางเมืองโตเกียวว่า เมื่อนั่งลงไปบนม้านั่งนั้นแล้ว ระเบิดจะพร้อมทำงาน และถ้าลุกหนีไปเมื่อไหร่ จะระเบิดทันที เจ้าหนุ่มจากสำนักหนังสือพิมพ์กับผู้หญิงอีกคนดันเป็นผู้เคราะห์ร้าย
แต่นั่นคือการวางระเบิดครั้งแรกเท่านั้น
ระเบิดลูกที่สองถูกประกาศว่าจะวางไว้กลางชิบุย่า และนั่นจะเป็นโศกนาฏกรรมอย่างแท้จริง
ตัวเอกของเรื่องอาจจะมีตัวละครหลายคนที่มีบทบาท เดินเรื่องคู่ขนานสลับกันในแต่ละมุมมอง ไม่ว่าจะเป็น
- ชายหนุ่มกับผู้หญิงผู้เคราะห์ร้าย ถูกคนร้ายวางแผนให้มีส่วนร่อมกับการวางระเบิดทุกลูก
- เหล่าตำรวจที่ถูกปั่นหัว ให้ตามหาทั้งระเบิด ทั้งตัวผู้ก่อการกันจ้าละหวั่น
- นักธุรกิจหนุ่มดาวรุ่ง เจ้าของ start up แต่กลับมีอดีตและความสัมพันธ์ที่ลึกลับ แถมยังมาเกี่ยวพันกับการระเบิดอีกต่างหาก
- เชฟปริศนา ผู้ที่มีอดีตที่ไม่ถูกเปิดเผย แต่โผล่มาเป็นพักๆ
ทั้งหมดทั้งปวง ผู้เขียนสร้างตัวละคร สร้างเรื่องราวให้ผู้อ่านคิดสงสัยคนนั้นคนโน้นว่าเป็นผู้วางระเบิด
หนังสือเดินเรื่องกระชับไม่ยืดเยื้อ
ฉากระเบิดนี่ อื้อหือเลย ทำได้อลังการ เล่าได้เห็นภาพมาก
แถมยังเล่นกับความหวาดกลัวในใจคนอ่านได้ดีด้วย
ที่บอกว่าเป็น old school เพราะหนังสือแนวก่อการร้าย อาชญากรวางระเบิด ก็จะให้อารมณ์คล้ายๆ กัน
วางระเบิดในเมืองใหญ่ที่คนอ่านคุ้นเคย
ปั้นตัวละครให้ชวนสงสัย
เน้นอารมณ์ลุ้นระทึกในการปลดระเบิด และการสร้าง plot หักมุม ทั้งตัวอาชญากรและเหตุจูงใจ
แต่ที่มันแปลกใหม่สำหรับผม คือความร่วมสมัยเป็นปัจจุบัน เครื่องมือสื่อสารก็คือ smartphone กับ social network ที่เราๆ ท่านๆ ใช้กันอยู่
บวกกับสถานที่เกิดเหตุเป็นใจกลางชิบุย่า โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
มันทำให้ให้นึกภาพตามออกได้ชัดแจ่ม
อ่านจบได้ในรวดเดียว และเพลิดเพลิน
เดินเรื่องกระชับสลับมุมมองระหว่างตัวละคร วางพล็อตหักมุมได้ตามมาตรฐาน
ให้อารมณ์ thriller นิดๆ
เหมาะเจาะจริงๆ กับช่วง Halloween ที่ได้หนังสือมาพอดี
ผมอาจจะคาใจนิดหน่อยตรงมูลเหตุจูงใจ
แต่แน่ล่ะ บางที เราก็ไม่มีทางจะเข้าใจอาชญากรได้ทั้งหมดหรอก
October 29, 2022
หะ! ตอนจบนี่ร้อง หาาาาาาาาา ไม่ทันเลยทีเดียว ตอนที่เผยสาเหตุจูงใจก็คือ อืม โอเคๆ ชั้นมันคนชอบตัดสินคนน่ะ คิดไว้ คนเราน่ะนะ ความเจ็บปวดมีขนาดไม่เท่ากันหรอก (แต่ที่เปรีนบเทียบกับเรื่องขี้ตอนหน้าสุดท้ายทำได้ดีนะ)
แต่เอาดีๆ คือทั้งเรื่องทำได้ดีมากๆๆๆๆๆๆ เล่าเรื่องการวางระเบิดอะไรทุกอย่างได้ระทึก เห็นภาพความเยียบเย็นแผ่ออกมาท่ามกลางบรรยายกาศแห่งความสุขช่วงคริสมาสต์ แล้วมัน contrast กันไปหมด ฝ่ายคนวางระเบิดคือชิลๆ ยิ้มแสยะแล้ววางระเบิดตามที่ต่างๆ ที่คนเยอะ กับฝ่ายตำรวจที่หอบแฮ่กๆ เป็นหมาตากแดดวิ่งพล่านไปทั่ว สลับคนทั่วไปที่มีความสุขในช่วงเทศกาลโดยไม่รู้เลยว่าระเบิดอยู่ใกล้ตัวขนาดไหน
เรื่องนี้เลยเล่นกับความ contrast ที่เกิดขึ้นได้ดีมาก บรรยายฉับไว ระทึก และเห็นภาพความฉิบหายที่เกิดขึ้นหลังเกิดเหตุระเบิดได้เป็นอย่างดีเลย สนุกมากเลยค่ะ
ส่วนตัวว่า ใส่ตัวละครมาเยอะเกิ้นนนนนนนนน บางตัวจะใส่มาทำไม้ หรือบางเรื่องจะบอกทำไม้ มันไม่เห็นเกี่ยวกันเล้ย กับแรงจูงใจตอนท้ายที่ก่อจราจลที่เราไม่ซื้อ (ให้เป็นทฤษฎีสมคบคิดยังซื้อกว่า) แต่ไม่ติดคนก่อเหตุ รู้สึกประทับใจที่คนๆนี้เป็นคนก่อเหตุค่ะ
โดยรวมแล้ว อ่านเอาบันเทิงนี่ใช้ได้เลย
แต่เอาดีๆ คือทั้งเรื่องทำได้ดีมากๆๆๆๆๆๆ เล่าเรื่องการวางระเบิดอะไรทุกอย่างได้ระทึก เห็นภาพความเยียบเย็นแผ่ออกมาท่ามกลางบรรยายกาศแห่งความสุขช่วงคริสมาสต์ แล้วมัน contrast กันไปหมด ฝ่ายคนวางระเบิดคือชิลๆ ยิ้มแสยะแล้ววางระเบิดตามที่ต่างๆ ที่คนเยอะ กับฝ่ายตำรวจที่หอบแฮ่กๆ เป็นหมาตากแดดวิ่งพล่านไปทั่ว สลับคนทั่วไปที่มีความสุขในช่วงเทศกาลโดยไม่รู้เลยว่าระเบิดอยู่ใกล้ตัวขนาดไหน
เรื่องนี้เลยเล่นกับความ contrast ที่เกิดขึ้นได้ดีมาก บรรยายฉับไว ระทึก และเห็นภาพความฉิบหายที่เกิดขึ้นหลังเกิดเหตุระเบิดได้เป็นอย่างดีเลย สนุกมากเลยค่ะ
ส่วนตัวว่า ใส่ตัวละครมาเยอะเกิ้นนนนนนนนน บางตัวจะใส่มาทำไม้ หรือบางเรื่องจะบอกทำไม้ มันไม่เห็นเกี่ยวกันเล้ย กับแรงจูงใจตอนท้ายที่ก่อจราจลที่เราไม่ซื้อ (ให้เป็นทฤษฎีสมคบคิดยังซื้อกว่า) แต่ไม่ติดคนก่อเหตุ รู้สึกประทับใจที่คนๆนี้เป็นคนก่อเหตุค่ะ
โดยรวมแล้ว อ่านเอาบันเทิงนี่ใช้ได้เลย
December 20, 2025
ชื่อเรื่อง – Silent Tokyo: ไซเลนต์ โตเกียว (サイレント・トーキョー And so this is Xmas)
ผู้แต่ง – ทาเคฮิโกะ ฮาตะ (秦建日子 — Takehiko Hata) เขียน เกวลิน ลิขิตวิทยาวุฒิ แปล
ตัวละคร
อาซาฮินะ จิน
สุนางะ โมโตกิ อายุ 30 ปี
อินนามิ อายาโนะ อายุ 30 ปี
ทาคานาชิ มานามิ
คุรุสุ โคตะ พาร์ตไทม์
คิดะ ยาสุโอะ ผู้อำนวยการทั่วไปและโปรดิวเซอร์
ทาคาซาวะ มาซายะ ผู้ช่วยผู้กำกับ รุ่นพี่โคตะ 2 ปี
มาเอดะ ทาคาโอะ รักษาความปลอดภัย หลังเกษียณ
ซูซูกิ มานาบุ ผู้บัญชาการ
อิซึมิ ไดกิ เจ้าหน้าที่ตำรวจ สังกัดความปลอดภัยชุมชน
ฮายาชิ หัวหน้าของอิซึมิ
เซตะ ชิโนบุ สารวัตรป้อมชิบุยะ
ฮิโนะ คาซึโยชิ รองผู้กำกับการสน.ชิบุยะ
อีคุระ เคนจิ ผู้กำกับการสน.ชิบุยะ
ซูซูกิ มานาบุ หัวหน้าหน่วยความมั่นคง กรมตำรวจ
ซางาระ อิจิโร่ หัวหน้าหน่วยความมั่นคงประจำสน.ชิบุยะ
โอฮาชิ ชินยะ ผู้จัดการร้านพิซซ่าแฟรนไชส์ใหญ่ สาขาคาสุคาเบะ
โมเอโกะ ภรรยาของโอฮาชิ
ยามางุจิ ไอโกะ
ทาคุยะ แฟนเก่าอายาโนะ
โทดะ ทาเคชิ หัวหน้าฝ่ายธุรการ ที่อายาเนะทำงานอยู่
บาบะ โชโนะสุเกะ
มิวะ ฮิซาเอะ แม่ของโมโตกิ
มิวะ ซาดาโอะ
ยามาเนะ มาโกโตะ หัวหน้าทีมสี่ กองกำลังเฉพาะกิจหน่วยกำจัดวัตถุระเบิด
ฮิงาชิเดะ, คาสุกะ ทีมทำงานของยามาเนะ
คาวานิชิ โทโมกะ อายุ 13 ปี
คาชิวางิ โซอิจิ อายุ 42 ปี
ชิมุระ ทาเอโกะ อายุ 32 ปี
ยามาอิ คนคุยของทาเอโกะ
มิซากิ ฟุมิกะ อายุ 22 ปี
เอดะ ริวกิ อายุ 24 ปี ยูทูบเบอร์
นายกฯ อิโซยามะ ชินทาโร่
ฌอน เบย์ลี่
ร็อบ ฟ็อกซ์
คุชิดะ
คุวาชิมะ
คาวานิชิ ฮารุโกะ
คุซุฮาระ โทกิโอะ สังกัดกองกำลังเฉพาะกิจหน่วยกำจัดวัตถุระเบิด
มิโฮะ ภรรยาโทกิโอะ
ยาคุโบะ โนริยูกิ อายุ 60 ปี เลขานุการส่วนตัวนายกฯ
รีวิวหลังอ่าน
เราเคยดูเรื่องนี้ก่อนจะอ่านนิยาย ซึ่งตอนดูนั้นบอกตามตรงว่าดูไม่ค่อยรู้เรื่องเลย หนังชั่วโมงกว่าๆ ที่ดูไปจะงงไป และสับสนยันตอนจบเรื่องเลยแหละ จนกระทั่งทางไดฟุกุเปิดให้อ่านฟรีใน MEB ตั้งแต่ 11-22 November 2025
เราก็เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นเรื่องสุดท้ายที่จะอ่านทัน แบบปัดไว้หลังสุดจริงๆ นะ เพราะยังจำได้ว่าตอนดูหนังคือไม่ค่อยเข้าใจ และใช้คำว่า “งง” ได้เปลืองมาก แม้ว่าในหนังจะรวมนักแสดงเด็ดๆ ที่เราชื่นชอบไว้มากมายก็ตาม
แต่พอได้อ่านจริงๆ สิ่งที่ชวนให้ปวดหัวไม่ใช่ความงงในการอธิบายเรื่องราว แต่ปวดหัวกับตัวละครที่มีเยอะมากๆ จากที่เห็นชื่อตัวละครก็คืออ่านไปจดไป สุดท้ายพอมาเขียนรีวิวหลังจากอ่านไปได้ 1 เดือน แบบทำใจยากมากในการเขียนรีวิวเพราะตัวละครที่เยอะเกินไปแหละ เลยดองจนอ่านหนังสือจบไป 10 เล่มแล้ว ถึงจะยอมกลับมานั่งเขียนต่อ 555+
ถ้าถามว่าตอนนี้จำตัวละครในลิสต์ทั้งหมดได้ไหม บอกเลยว่าไม่เลย ขนาดคนไหนคือสามีของไอโกะ เราก็ยังสับสน เพราะนานจนจำไม่ได้ 555+ แต่การได้อ่านนิยาย มันช่วยให้เราที่เคยดูหนังเรื่องนี้แล้วไม่เข้าใจอะ มีคำตอบที่ตามหามานาน จนสงสัยว่าทำไมตอนเขาสร้างหนัง เขาถึงไม่เฉลยให้คนดูเข้าใจ เพราะเราดูแล้วไม่เข้าใจจริงๆ ดูไปงงๆ ไปตลอดทาง งงยันตอนจบ แต่ในหนังสือได้อธิบายและบอกที่มาที่ไปให้ได้รู้ว่าเพราะอะไร
นอกจากสิ่งที่ตอนดูหนังแล้วไม่เข้าใจ เพราะเหมือนไม่ได้เฉลยปมทั้งหมดให้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ตอนดูเราก็ไม่เข้าใจว่าโมโตกิกับจินเป็นอะไรกัน แต่ถ้าหากได้อ่านหนังสือก็จะเข้าใจความสัมพันธ์ของสองคนนี้ได้อย่างง่ายดาย แม้บางความสัมพันธ์จะเล่าแบบอ้อมๆ แต่ก็อ่านพอเข้าใจได้ ส่วนในหนังก็มีปรับเชื้อชาติของสามีไอโกะ เพราะในหนังเป็นคนญี่ปุ่นแสดง ส่วนในหนังสือก็จะเป็นฝรั่งคนต่างชาติ
นี่ก็มานั่งเขียนเรื่องย่อของเรื่องนี้โดยไม่ได้เขียนใหม่ แต่เอาจากที่เคยดูหนังมาเขียนปรับๆ เอาอีกที แต่ส่วนนี้จะไม่มีใครได้อ่าน นอกจากตัวเราเอง เพราะเราจดไว้แต่ไม่ได้เผยแพร่ออกไป แต่เอาจริงๆ นะ ตอนแรกอะตั้งใจว่าจะเอาชื่อตัวละครทั้งหมด มาค่อยๆ นั่งเขียนตามลำดับในหนังสือเลย แต่ตอนนี้จำอะไรแทบไม่ได้ และรู้สึกเหนื่อยจนดองรีวิวหนังสือไป 10 เล่มแล้ว เลยคิดว่าถ้ามัวแต่รออารมณ์ ก็คงจะไม่ได้ทำอะไรต่อไป 555+
เราแอบคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ตัวละครเยอะเกินความจำเป็น สำหรับคนที่ได้รับผลการกระทำจากคนร้ายในเรื่อง เราว่าจริงๆ แล้วแค่เอ่ยถึงว่าแบบชายคนหนึ่ง หญิงวัยกลางคน เด็กสาวคนหนึ่ง อะไรประมาณนี้ มันก็น่าจะพอแล้ว แต่อันนี้คือมาแบบชื่อนามสกุลครบหมดเลย ตำรวจ นักข่าว แต่ละคนชื่อมากันเยอะแยะจนจำไม่ได้ว่าใครเป็นใครเลย
แต่สิ่งที่ทำให้อ่านแล้วรู้สึกเห็นใจก็คือ เราไม่ได้รู้สึกเห็นใจคนร้าย เพราะเราคิดว่าคนร้ายทำเกินไป จนส่งผลกระทบกับหลายๆ คนที่ควรจะได้ใช้ชีวิตตามปกติ คนที่น่าสงสารที่สุดในนี้ก็มีโคตะ ที่ถูกมองว่าเป็นตัวแทนคนร้าย จะต้องฝ่าความกลัวมากขนาดไหนถึงจะกลับไปใช้ชีวิตได้ตามปกติ อีกคนก็คืออายาโนะที่ตอนอ่านเราจะสงสัยว่า สิ่งที่อายาโนะต้องการคืออะไรกันแน่ และผลจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันดีกับอายาโนะจริงๆ เหรอ
และสิ่งที่ทำให้สะท้อนใจก็คือ การที่เจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามกันคนไม่ให้เข้าสถานที่ที่อาจจะเกิดเหตุไม่ดี แต่เพราะความเป็นญี่ปุ่นมุงของทุกคน ความอยากสร้างคอนเทนต์ ความที่คิดว่ามันไม่เกิดขึ้นหรอกนะ และความอยากรู้อยากเห็นที่มากจนเกินไป ก็ยิ่งทำให้เจ้าหน้าที่ทำงานได้ลำบากมาก และมีคนไม่รอดจำนวนมาก รวมถึงต้องสูญเสียกันมากมาย เพราะด้วยความที่คิดว่าไม่น่าจะเกิด���ึ้นแหละ
ตัวละครที่เรารำคาญมากก็คือมานามิ เพื่อนของอายาโนะ ตอนอ่านไม่แน่ใจว่ารำคาญเท่าตอนดูไหม 555+ เพราะตอนดูขนาดเราชอบอลิสมากๆ แต่พออลิสแสดงในบทมานามิก็คือแบบไม่ไหวแล้ว อะไรจะจู้จี้กับเพื่อนได้ขนาดนี้ และสร้างความเดือดร้อนให้เพื่อน ทำให้เพื่อนบาดเจ็บหนัก คือเพราะความอยากรู้เกี่ยวกับโมโตกิที่ตัวเองเห็นในแถวนั้นแหละ แต่ตอนสติแตกเพราะเพื่อนเจ็บหนักก็คืออาจจะเป็นบทเรียนที่ดีให้กับเธอคนนี้แหละ
จริงๆ การที่ดูหนังบางเรื่องแล้วไม่เข้าใจอะ ถ้ารู้ว่ามีนิยายออกมาด้วย บางทีการดูและอ่านคู่กันไป ก็อาจจะเสริมให้ดูกับอ่านได้สนุกมากยิ่งขึ้น ถ้าถามถึงเรื่องนี้แล้วนั้น เราจะบอกว่าชอบหนังสือมากกว่าในหนัง แม้ว่าในหนังจะรวมนักแสดงที่เราชอบไว้มากมายก็ตาม แต่ถ้าถามว่าชอบเรื่องนี้มากไหม เราว่ามันยังไม่ถึงจุดที่ชอบมากจนคิดจะอ่านหรือดูซ้ำอีกได้ ออกแนวกลางๆ
แต่เรื่องนี้ให้แง่คิดที่ดีถึงเรื่องที่บางทีหากจะมีเหตุไม่ดีเกิดขึ้น ระวังตัวเองไว้ก่อน ไม่เกิดก็ดีกว่าเกิดขึ้นจะดีกว่า แต่คนเราส่วนใหญ่ก็มักจะคิดว่ามันไม่เกิดขึ้นหรอก มันก็เลยเป็นผลที่ได้รับที่เดือดร้อน สูญเสีย และเศร้าเสียใจกันมากมาย
Start 7.25 น. Fri 21 Nov 2025
End 14.54 น. Sat 22 Nov 2025
Review Date 19.03 น. Sat 20 Dec 2025
ผู้แต่ง – ทาเคฮิโกะ ฮาตะ (秦建日子 — Takehiko Hata) เขียน เกวลิน ลิขิตวิทยาวุฒิ แปล
ตัวละคร
อาซาฮินะ จิน
สุนางะ โมโตกิ อายุ 30 ปี
อินนามิ อายาโนะ อายุ 30 ปี
ทาคานาชิ มานามิ
คุรุสุ โคตะ พาร์ตไทม์
คิดะ ยาสุโอะ ผู้อำนวยการทั่วไปและโปรดิวเซอร์
ทาคาซาวะ มาซายะ ผู้ช่วยผู้กำกับ รุ่นพี่โคตะ 2 ปี
มาเอดะ ทาคาโอะ รักษาความปลอดภัย หลังเกษียณ
ซูซูกิ มานาบุ ผู้บัญชาการ
อิซึมิ ไดกิ เจ้าหน้าที่ตำรวจ สังกัดความปลอดภัยชุมชน
ฮายาชิ หัวหน้าของอิซึมิ
เซตะ ชิโนบุ สารวัตรป้อมชิบุยะ
ฮิโนะ คาซึโยชิ รองผู้กำกับการสน.ชิบุยะ
อีคุระ เคนจิ ผู้กำกับการสน.ชิบุยะ
ซูซูกิ มานาบุ หัวหน้าหน่วยความมั่นคง กรมตำรวจ
ซางาระ อิจิโร่ หัวหน้าหน่วยความมั่นคงประจำสน.ชิบุยะ
โอฮาชิ ชินยะ ผู้จัดการร้านพิซซ่าแฟรนไชส์ใหญ่ สาขาคาสุคาเบะ
โมเอโกะ ภรรยาของโอฮาชิ
ยามางุจิ ไอโกะ
ทาคุยะ แฟนเก่าอายาโนะ
โทดะ ทาเคชิ หัวหน้าฝ่ายธุรการ ที่อายาเนะทำงานอยู่
บาบะ โชโนะสุเกะ
มิวะ ฮิซาเอะ แม่ของโมโตกิ
มิวะ ซาดาโอะ
ยามาเนะ มาโกโตะ หัวหน้าทีมสี่ กองกำลังเฉพาะกิจหน่วยกำจัดวัตถุระเบิด
ฮิงาชิเดะ, คาสุกะ ทีมทำงานของยามาเนะ
คาวานิชิ โทโมกะ อายุ 13 ปี
คาชิวางิ โซอิจิ อายุ 42 ปี
ชิมุระ ทาเอโกะ อายุ 32 ปี
ยามาอิ คนคุยของทาเอโกะ
มิซากิ ฟุมิกะ อายุ 22 ปี
เอดะ ริวกิ อายุ 24 ปี ยูทูบเบอร์
นายกฯ อิโซยามะ ชินทาโร่
ฌอน เบย์ลี่
ร็อบ ฟ็อกซ์
คุชิดะ
คุวาชิมะ
คาวานิชิ ฮารุโกะ
คุซุฮาระ โทกิโอะ สังกัดกองกำลังเฉพาะกิจหน่วยกำจัดวัตถุระเบิด
มิโฮะ ภรรยาโทกิโอะ
ยาคุโบะ โนริยูกิ อายุ 60 ปี เลขานุการส่วนตัวนายกฯ
รีวิวหลังอ่าน
เราเคยดูเรื่องนี้ก่อนจะอ่านนิยาย ซึ่งตอนดูนั้นบอกตามตรงว่าดูไม่ค่อยรู้เรื่องเลย หนังชั่วโมงกว่าๆ ที่ดูไปจะงงไป และสับสนยันตอนจบเรื่องเลยแหละ จนกระทั่งทางไดฟุกุเปิดให้อ่านฟรีใน MEB ตั้งแต่ 11-22 November 2025
เราก็เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นเรื่องสุดท้ายที่จะอ่านทัน แบบปัดไว้หลังสุดจริงๆ นะ เพราะยังจำได้ว่าตอนดูหนังคือไม่ค่อยเข้าใจ และใช้คำว่า “งง” ได้เปลืองมาก แม้ว่าในหนังจะรวมนักแสดงเด็ดๆ ที่เราชื่นชอบไว้มากมายก็ตาม
แต่พอได้อ่านจริงๆ สิ่งที่ชวนให้ปวดหัวไม่ใช่ความงงในการอธิบายเรื่องราว แต่ปวดหัวกับตัวละครที่มีเยอะมากๆ จากที่เห็นชื่อตัวละครก็คืออ่านไปจดไป สุดท้ายพอมาเขียนรีวิวหลังจากอ่านไปได้ 1 เดือน แบบทำใจยากมากในการเขียนรีวิวเพราะตัวละครที่เยอะเกินไปแหละ เลยดองจนอ่านหนังสือจบไป 10 เล่มแล้ว ถึงจะยอมกลับมานั่งเขียนต่อ 555+
ถ้าถามว่าตอนนี้จำตัวละครในลิสต์ทั้งหมดได้ไหม บอกเลยว่าไม่เลย ขนาดคนไหนคือสามีของไอโกะ เราก็ยังสับสน เพราะนานจนจำไม่ได้ 555+ แต่การได้อ่านนิยาย มันช่วยให้เราที่เคยดูหนังเรื่องนี้แล้วไม่เข้าใจอะ มีคำตอบที่ตามหามานาน จนสงสัยว่าทำไมตอนเขาสร้างหนัง เขาถึงไม่เฉลยให้คนดูเข้าใจ เพราะเราดูแล้วไม่เข้าใจจริงๆ ดูไปงงๆ ไปตลอดทาง งงยันตอนจบ แต่ในหนังสือได้อธิบายและบอกที่มาที่ไปให้ได้รู้ว่าเพราะอะไร
นอกจากสิ่งที่ตอนดูหนังแล้วไม่เข้าใจ เพราะเหมือนไม่ได้เฉลยปมทั้งหมดให้เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ตอนดูเราก็ไม่เข้าใจว่าโมโตกิกับจินเป็นอะไรกัน แต่ถ้าหากได้อ่านหนังสือก็จะเข้าใจความสัมพันธ์ของสองคนนี้ได้อย่างง่ายดาย แม้บางความสัมพันธ์จะเล่าแบบอ้อมๆ แต่ก็อ่านพอเข้าใจได้ ส่วนในหนังก็มีปรับเชื้อชาติของสามีไอโกะ เพราะในหนังเป็นคนญี่ปุ่นแสดง ส่วนในหนังสือก็จะเป็นฝรั่งคนต่างชาติ
นี่ก็มานั่งเขียนเรื่องย่อของเรื่องนี้โดยไม่ได้เขียนใหม่ แต่เอาจากที่เคยดูหนังมาเขียนปรับๆ เอาอีกที แต่ส่วนนี้จะไม่มีใครได้อ่าน นอกจากตัวเราเอง เพราะเราจดไว้แต่ไม่ได้เผยแพร่ออกไป แต่เอาจริงๆ นะ ตอนแรกอะตั้งใจว่าจะเอาชื่อตัวละครทั้งหมด มาค่อยๆ นั่งเขียนตามลำดับในหนังสือเลย แต่ตอนนี้จำอะไรแทบไม่ได้ และรู้สึกเหนื่อยจนดองรีวิวหนังสือไป 10 เล่มแล้ว เลยคิดว่าถ้ามัวแต่รออารมณ์ ก็คงจะไม่ได้ทำอะไรต่อไป 555+
เราแอบคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ตัวละครเยอะเกินความจำเป็น สำหรับคนที่ได้รับผลการกระทำจากคนร้ายในเรื่อง เราว่าจริงๆ แล้วแค่เอ่ยถึงว่าแบบชายคนหนึ่ง หญิงวัยกลางคน เด็กสาวคนหนึ่ง อะไรประมาณนี้ มันก็น่าจะพอแล้ว แต่อันนี้คือมาแบบชื่อนามสกุลครบหมดเลย ตำรวจ นักข่าว แต่ละคนชื่อมากันเยอะแยะจนจำไม่ได้ว่าใครเป็นใครเลย
แต่สิ่งที่ทำให้อ่านแล้วรู้สึกเห็นใจก็คือ เราไม่ได้รู้สึกเห็นใจคนร้าย เพราะเราคิดว่าคนร้ายทำเกินไป จนส่งผลกระทบกับหลายๆ คนที่ควรจะได้ใช้ชีวิตตามปกติ คนที่น่าสงสารที่สุดในนี้ก็มีโคตะ ที่ถูกมองว่าเป็นตัวแทนคนร้าย จะต้องฝ่าความกลัวมากขนาดไหนถึงจะกลับไปใช้ชีวิตได้ตามปกติ อีกคนก็คืออายาโนะที่ตอนอ่านเราจะสงสัยว่า สิ่งที่อายาโนะต้องการคืออะไรกันแน่ และผลจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันดีกับอายาโนะจริงๆ เหรอ
และสิ่งที่ทำให้สะท้อนใจก็คือ การที่เจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามกันคนไม่ให้เข้าสถานที่ที่อาจจะเกิดเหตุไม่ดี แต่เพราะความเป็นญี่ปุ่นมุงของทุกคน ความอยากสร้างคอนเทนต์ ความที่คิดว่ามันไม่เกิดขึ้นหรอกนะ และความอยากรู้อยากเห็นที่มากจนเกินไป ก็ยิ่งทำให้เจ้าหน้าที่ทำงานได้ลำบากมาก และมีคนไม่รอดจำนวนมาก รวมถึงต้องสูญเสียกันมากมาย เพราะด้วยความที่คิดว่าไม่น่าจะเกิด���ึ้นแหละ
ตัวละครที่เรารำคาญมากก็คือมานามิ เพื่อนของอายาโนะ ตอนอ่านไม่แน่ใจว่ารำคาญเท่าตอนดูไหม 555+ เพราะตอนดูขนาดเราชอบอลิสมากๆ แต่พออลิสแสดงในบทมานามิก็คือแบบไม่ไหวแล้ว อะไรจะจู้จี้กับเพื่อนได้ขนาดนี้ และสร้างความเดือดร้อนให้เพื่อน ทำให้เพื่อนบาดเจ็บหนัก คือเพราะความอยากรู้เกี่ยวกับโมโตกิที่ตัวเองเห็นในแถวนั้นแหละ แต่ตอนสติแตกเพราะเพื่อนเจ็บหนักก็คืออาจจะเป็นบทเรียนที่ดีให้กับเธอคนนี้แหละ
จริงๆ การที่ดูหนังบางเรื่องแล้วไม่เข้าใจอะ ถ้ารู้ว่ามีนิยายออกมาด้วย บางทีการดูและอ่านคู่กันไป ก็อาจจะเสริมให้ดูกับอ่านได้สนุกมากยิ่งขึ้น ถ้าถามถึงเรื่องนี้แล้วนั้น เราจะบอกว่าชอบหนังสือมากกว่าในหนัง แม้ว่าในหนังจะรวมนักแสดงที่เราชอบไว้มากมายก็ตาม แต่ถ้าถามว่าชอบเรื่องนี้มากไหม เราว่ามันยังไม่ถึงจุดที่ชอบมากจนคิดจะอ่านหรือดูซ้ำอีกได้ ออกแนวกลางๆ
แต่เรื่องนี้ให้แง่คิดที่ดีถึงเรื่องที่บางทีหากจะมีเหตุไม่ดีเกิดขึ้น ระวังตัวเองไว้ก่อน ไม่เกิดก็ดีกว่าเกิดขึ้นจะดีกว่า แต่คนเราส่วนใหญ่ก็มักจะคิดว่ามันไม่เกิดขึ้นหรอก มันก็เลยเป็นผลที่ได้รับที่เดือดร้อน สูญเสีย และเศร้าเสียใจกันมากมาย
Start 7.25 น. Fri 21 Nov 2025
End 14.54 น. Sat 22 Nov 2025
Review Date 19.03 น. Sat 20 Dec 2025
July 29, 2022
เป็น thriller/crime ที่นักเขียนเล่าผ่านตัวละครตัวเล็ก ตัวน้อยให้เรื่องดำเนินไปเหมือนดูภาพยนต์ แต่ก็มีตัวละครหลักๆนะคะ คุณแม่บ้าน คุณตำรวจ คุณซีอีโอ ที่อ่านไปก็อยากรู้ว่าคุณนักเขียนจะขมวดปมความสัมพันธ์และตัวคนร้ายออกมายังไง พออ่านจบก็ไม่ว๊าวเท่าที่คิดมันยังมีจุดที่เราว่ามันไม่ถึง ไม่ประทับใจความหักมุมเท่าไหร่อาจจะเป็นเพราะเรื่องมันสั้นไปหรือความเป็นเหตุผล แรงจูงใจในการก่ออาชกรรมมันยังไม่พีคอ่ะสำหรับเรา
October 31, 2022
ส่นผสมของความลุ้นระทึก ความเศร้า ความเหงาและ (ต้องการ)ความรักของมนุษย์
December 18, 2021
(1.75/5) เรื่องเล่าถึงป้าคนนึงที่อยู่ๆก็เข้าไปพัวพันกับเหตุก่อการร้ายในโตเกียวเพียงแค่ไปนั่งบนม้านั่งที่มีแท่นระเบิดฝังอยู่ เนื้อเรื่องค่อนข้างจะมีความ old school (เค้าเรียกกันอย่างนี้มั้ยนะ) เล่าแบบตัดไปตัดมาระหว่างบุคคลต่างๆในเรื่องซึ่งทำให้อ่านแล้วงงมากเพราะแต่ละตอนค่อนข้างสั้น ยังไม่ทันรู้เลยว่าตัวละครนั้นเป็นใคร พอเฉลยแล้วก็ไม่ได้รู้สึกว้าวอะไร หักคะแนนความอ่านไม่รู้เรื่องหนักมาก
November 26, 2021
‘ไซเลนต์โตเกียว : Silent tokyo : And so this is Xmas’
((เย่ จบอีกเล่ม ก่อนหมดเดือน!))
เมื่อประเทศที่สงบอย่างญี่ปุ่นเจอภัยก่อการร้าย และขู่วางระเบิดที่ใจกลางเมืองอย่าง ชิบุยะ เทศกาลแห่งความสุขที่อาจจะกลายเป็นโศกนาฏกรรม…
.
แม้เรื่องก่อการร้ายจะไม่ใช้เรื่องใหม่ แต่เราชอบการใช้แพตฟอร์มโซเชียลในปัจจุบันมาดำเนินเรื่อง ทำให้เราเห็นนึกภาพตามได้ชัดมาก
ต้องชมว่าเล่มนี้ดำเนินเรื่องกระชับและไวดี แม้จะมีตัวละครเยอะ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาเพราะบางคนมาแค่ สั้นๆเท่านั้น 🥲
แต่พอเรื่องมันดำเนินอย่างกระชับ เราก็จะรุ้สึกว่า ที่มาที่ไปของเรื่องมันน้อยเกินไป แม้รูปแบบของการวางแผน’ก่อการ’ จะน่าลุ้นและชวนติดตาม ที่ความที่ ทาเคฮิโกะ ใส่ตัวละครมามากเกินไป สลับกับการเล่มเรื่องที่ขนานไปมา ก็อาจจะทำให้ชวนงงได้ แต่อาจจะเป็นเพราะความเป็นนักเขียนบทด้วยก็ได้ อ่านเล่มนี้เลยรู้สึกว่า ถ้าเป็น หนัง (ความยาว)มันน่าจะพอดี.. (และก็มีหนังจริงๆ ฉายปั2020 แต่ดูคะแนนแล้วแค่พอผ่าน แฮะ ส่วนตัวแล้วอยากดู Ishida Yuriko เล่น)
แต่ก็ต้องยอมรับว่า เรื่องมันมาหักมุมท้ายเล่มจริงๆ ถ้าไม่หักแบบนี้ ก็แทบจะใบ้กินตาม สุนางะ และปิดหนังสือไปแบบงงๆ แต่เพราะหักมุมมาแบบนี้ ก็ต้องขอแสดงความยินดีกับ คาโตะ เด็กพาร์ทไทม์ที่มีข่าวให้เขียนล่ะนะ
ใดๆ เล่มนี้ก็ดีกว่าเล่มก่อนหน้าที่เราคุ้ยเคยกับสถานที่เที่ยวในเรื่อง มากกว่า เมืองที่ไม่รุ้จักทำให้นึกบรรยากาศไม่ออก
ปล. หนังนี้มันเข้า netflix jp นี่นาา ทำไมของไทยไม่มี!😭
ปล.2. คิดถึง ญี่ปุ่นน อยากเที่ยวแล้ววว แต่ไม่เอาระเบิดและโควิดนะ!..
((เย่ จบอีกเล่ม ก่อนหมดเดือน!))
เมื่อประเทศที่สงบอย่างญี่ปุ่นเจอภัยก่อการร้าย และขู่วางระเบิดที่ใจกลางเมืองอย่าง ชิบุยะ เทศกาลแห่งความสุขที่อาจจะกลายเป็นโศกนาฏกรรม…
.
แม้เรื่องก่อการร้ายจะไม่ใช้เรื่องใหม่ แต่เราชอบการใช้แพตฟอร์มโซเชียลในปัจจุบันมาดำเนินเรื่อง ทำให้เราเห็นนึกภาพตามได้ชัดมาก
ต้องชมว่าเล่มนี้ดำเนินเรื่องกระชับและไวดี แม้จะมีตัวละครเยอะ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาเพราะบางคนมาแค่ สั้นๆเท่านั้น 🥲
แต่พอเรื่องมันดำเนินอย่างกระชับ เราก็จะรุ้สึกว่า ที่มาที่ไปของเรื่องมันน้อยเกินไป แม้รูปแบบของการวางแผน’ก่อการ’ จะน่าลุ้นและชวนติดตาม ที่ความที่ ทาเคฮิโกะ ใส่ตัวละครมามากเกินไป สลับกับการเล่มเรื่องที่ขนานไปมา ก็อาจจะทำให้ชวนงงได้ แต่อาจจะเป็นเพราะความเป็นนักเขียนบทด้วยก็ได้ อ่านเล่มนี้เลยรู้สึกว่า ถ้าเป็น หนัง (ความยาว)มันน่าจะพอดี.. (และก็มีหนังจริงๆ ฉายปั2020 แต่ดูคะแนนแล้วแค่พอผ่าน แฮะ ส่วนตัวแล้วอยากดู Ishida Yuriko เล่น)
แต่ก็ต้องยอมรับว่า เรื่องมันมาหักมุมท้ายเล่มจริงๆ ถ้าไม่หักแบบนี้ ก็แทบจะใบ้กินตาม สุนางะ และปิดหนังสือไปแบบงงๆ แต่เพราะหักมุมมาแบบนี้ ก็ต้องขอแสดงความยินดีกับ คาโตะ เด็กพาร์ทไทม์ที่มีข่าวให้เขียนล่ะนะ
ใดๆ เล่มนี้ก็ดีกว่าเล่มก่อนหน้าที่เราคุ้ยเคยกับสถานที่เที่ยวในเรื่อง มากกว่า เมืองที่ไม่รุ้จักทำให้นึกบรรยากาศไม่ออก
ปล. หนังนี้มันเข้า netflix jp นี่นาา ทำไมของไทยไม่มี!😭
ปล.2. คิดถึง ญี่ปุ่นน อยากเที่ยวแล้ววว แต่ไม่เอาระเบิดและโควิดนะ!..
December 2, 2021
[3.9/5] โดยรวมเป็นเล่มที่สนุกและน่าติดตามอีกเล่ม อ่านรวดเดียวจบอยากรู้ใครเป็นคนร้าย เป็นแนว action / crime ที่อ่านเป็นหนังสือเลยแหละ5555 ปกติแนวแบบนี้จะใช่ดูหนังเอา ต้องชมเลยว่าเขาบรรยาย เขียนได้เห็นภาพดีทีเดียว (แต่ถ้าให้เลือกกับดูหนังคงคิดว่า ดูหนังน่าจะมันกว่า5555) แต่ที่ให้คะแนนไม่เยอะเพราะส่วนตัวไม่ชอบวิธีการดำเนินเรื่องที่แบบไม่ค่อยมีstructure /pattern ที่อ่านตามง่ายอ่ะ เช่นของอาจารย์เคโงะจะเล่าสลับมุมตัวละครแต่ละตัวค่อยข้างเป็นแพทเทิร์น อ่านง่าย แต่เล่มนี้คือเหมือนนึกอยากเล่าถึงใครโผล่มาก็สลับขึ้นมาเลย บางทีก็คือแบบเว้นช่วงจากคนก่อนไปนานมาก บางทีก็โผล่มานิด ๆ กันไรงี้ อ่านแล้วเลยแอบตามยากนิดนึง สิ่งที่ชอบมาก ๆ ของเล่มนี้คือคำโปรยปกหลัง น้องยอมรับเลยว่ามันทำให้เราตัดสินซื้อแทบทันทีที่อ่านอะ เทศกาลแห่งความสุขกลายมาเป็นฉากหลังก่อเหตุ ดูน่าตื่นเต้นดี อีกอย่างที่ชอบก็คือ ตอนท้ายของเล่มที่คลายสาเหตุการก่อเหตุออกมา ซึ่งเป็นสาเหตุที่ดูหวังดี ดูอบอุ่น ดูมีปมแค้น ผสมกันอย่างลงตัว (อยู่นะเราว่า555) ซึ่งเป็นปมที่ไม่ได้expect ไว้ตอนอ่าน มันเลยประทับใจ สุดท้ายคิดว่าเล่มนี้อ่านก็ดี ไม่อ่านก็ชิลค่าา ไม่ได้เป็น must read ขนาดนั้น แต่อ่านช่วงเดือนธันวาอาจจะอินขึ้นน้า
March 6, 2022
แนวระทึกขู่วางระเบิด แบบหนัง Vantage Point
.
คนร้ายวางระเบิดปลอมก่อนในครั้งแรก และขู่จะวางระเบิดพร้อมแจ้งวันและสถานที่ไว้เรียบร้อย เงื่อนไขคือขอคุยกับนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น แน่นอนว่าญี่ปุ่นไม่มีนโยบายเจรจากับผู้ก่อการร้าย ก็เลย..ตู้ม! ไม่คุยก็จะ(ขู่วาง)ระเบิดต่อไป
.
เรื่องเล่าจากหลายมุมมอง ตัวละครเป็นสิบ! ทั้งเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย เหยื่อที่โดนจับมาเชิด เจ้าหน้าที่ ตัวละครปริศนาที่ไม่เฉลยว่ามีบทบาทอะไร ฯลฯ ยังดีที่คนแต่งเดินเรืองเร็วกระชับ ไม่งั้นหลับก่อนแน่ถ้าต้��งมาย่อยตัวละครพวกนี้ทั้งหมด
เล่มบางๆ อ่านแล้วลุ้นตามตลอดเรื่อง สนุกดีค่ะ เหมาะจะทำเป็นหนังมาก ตอนอ่านนี่นึกถึงหนัง Vantage Poin เต็มที่เลย
.
คนร้ายวางระเบิดปลอมก่อนในครั้งแรก และขู่จะวางระเบิดพร้อมแจ้งวันและสถานที่ไว้เรียบร้อย เงื่อนไขคือขอคุยกับนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น แน่นอนว่าญี่ปุ่นไม่มีนโยบายเจรจากับผู้ก่อการร้าย ก็เลย..ตู้ม! ไม่คุยก็จะ(ขู่วาง)ระเบิดต่อไป
.
เรื่องเล่าจากหลายมุมมอง ตัวละครเป็นสิบ! ทั้งเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย เหยื่อที่โดนจับมาเชิด เจ้าหน้าที่ ตัวละครปริศนาที่ไม่เฉลยว่ามีบทบาทอะไร ฯลฯ ยังดีที่คนแต่งเดินเรืองเร็วกระชับ ไม่งั้นหลับก่อนแน่ถ้าต้��งมาย่อยตัวละครพวกนี้ทั้งหมด
เล่มบางๆ อ่านแล้วลุ้นตามตลอดเรื่อง สนุกดีค่ะ เหมาะจะทำเป็นหนังมาก ตอนอ่านนี่นึกถึงหนัง Vantage Poin เต็มที่เลย
October 12, 2024
รู้สึกว่าน้ำเยอะมาก และตัวละครที่ไม่มีความสำคัญก็เยอะมาก บางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องเล่าก็ได้ ไม่ได้สำคัญเลย หรือบางอย่างเล่าไว้ เหมือนจะมีประเด็นให้ลุ้น แต่สุดท้ายปาทิ้ง
และส่วนตัวรู้สึกว่าเหตุผลของแรงจูงใจให้ก่อเหตุมันดูเบาไป ควรเอาหน้ากระดาษที่เล่าเรื่องที่ไม่สำคัญกับเนื้อเรื่องมาเน้นส่วนนี้หน่อยอ่ะ
และส่วนตัวรู้สึกว่าเหตุผลของแรงจูงใจให้ก่อเหตุมันดูเบาไป ควรเอาหน้ากระดาษที่เล่าเรื่องที่ไม่สำคัญกับเนื้อเรื่องมาเน้นส่วนนี้หน่อยอ่ะ
Read
October 28, 2021ลุ้นระทึกมากโดยเฉพาะช่วงที่เกิดระเบิด เลือกสถานที่เป็นที่ที่คนเยอะที่สุดของญี่ปุ่น เพราะไม่มีใครคิดว่าจะเกิดระเบิดขึ้นจริงทำให้มีคนตายมากมาย เนื้อเรื่องไม่ได้เน้นไปที่ตัวละครตัวใดตัวหนึ่งจนมากเกินไป ค่อนข้างตัดสลับไปมาให้เห็นบทบาทของตัวละครหลายๆตัว พึ่งอ่านจบรอบแรก ยังรู้สึกว่าคนร้ายเล่นใหญ่มาก ดึงคนบริสุทธิ์เข้ามาตายไม่รู้ตั้งกี่คน เราว่าแก่นของเรื่องอยู่ที่เรื่องของสงคราม เหมือนต้องการจะสื่อว่า ดูสิ!! เพื่อนและคนรักของชั้นตายในสงคราม แต่คนส่วนใหญ่กลับไม่รู้สึกถึงสงครามที่เกิดขึ้นเลย เหมือนต้องการจะสื่อว่า สงครามเกิดขึ้นตลอดเวลา
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 24, 2022
เหมือนจะดีนะ
ติดตรงที่มันสะเปะสะปะ มั่วซั่วไปหมด
เหมือนร่างเนื้อหาเอาไว้คร่าวๆทีละตอนทีละตอน
แล้วสุดท้ายก็เอามายำใส่กันเลย
ไม่ได้มาเรียบเรียงอะไรให้เข้าใจง่ายขึ้น
จากตอนแรกที่พอจะเข้าใจได้
ไปกลางๆเรื่องเริ่มโยงกันมั่วซั่ว
ตอนนู้นตอนนี้ คนนู้นคนนี้จับมาโยงรวมกันไปหมด
ตัวเนื้อเรื่องคือเฉยมาก
ออกจะน่าเบื่อและน่าอึดอัดด้วยซ้ำ
ตอนจบแม้จะหักมุมแต่ก็ไม่ได้ต่างจากที่คิดเอาไว้ตั้งแต่แรก
ไม่มีความน่าตื่นเต้นหรือน่าสนใจอะไรเลยแม้แต่น้อย
ทั้งๆที่พล็อตเรื่องแนวนี้มันสามารถทำให้สนุกและชวนน่าติดตามได้มากกว่านี้
น่าเสียดาย...
ติดตรงที่มันสะเปะสะปะ มั่วซั่วไปหมด
เหมือนร่างเนื้อหาเอาไว้คร่าวๆทีละตอนทีละตอน
แล้วสุดท้ายก็เอามายำใส่กันเลย
ไม่ได้มาเรียบเรียงอะไรให้เข้าใจง่ายขึ้น
จากตอนแรกที่พอจะเข้าใจได้
ไปกลางๆเรื่องเริ่มโยงกันมั่วซั่ว
ตอนนู้นตอนนี้ คนนู้นคนนี้จับมาโยงรวมกันไปหมด
ตัวเนื้อเรื่องคือเฉยมาก
ออกจะน่าเบื่อและน่าอึดอัดด้วยซ้ำ
ตอนจบแม้จะหักมุมแต่ก็ไม่ได้ต่างจากที่คิดเอาไว้ตั้งแต่แรก
ไม่มีความน่าตื่นเต้นหรือน่าสนใจอะไรเลยแม้แต่น้อย
ทั้งๆที่พล็อตเรื่องแนวนี้มันสามารถทำให้สนุกและชวนน่าติดตามได้มากกว่านี้
น่าเสียดาย...
November 20, 2025
อ่านเอาเพลินเหมือนดูหนังเรื่องนึง
สองวันก็จบเพราะไม่กี่หน้าประมาน200กว่า
เรื่องของเรื่องคือมีระเบิดที่คนเอาไปตั้งไว้ แล้วป้าในเรื่องก็ไปนั่งตรงที่มีระเบิด หลังจากนั้นก็เริ่มหาคนร้ายกันเป็นทอดๆ ตัดสลับเรื่องได้น่าสนใจ ทำให้อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ว่าจะระเบิดไหม สนุกดีค่ะ คนร้ายก็แอบคาดไม่ถึงอยู่บ้าง
อ่านเถอะชิวๆ นี่ได้อ่านฟรีครบรอบไดฟุกุ กราบสามทีในmeb
สองวันก็จบเพราะไม่กี่หน้าประมาน200กว่า
เรื่องของเรื่องคือมีระเบิดที่คนเอาไปตั้งไว้ แล้วป้าในเรื่องก็ไปนั่งตรงที่มีระเบิด หลังจากนั้นก็เริ่มหาคนร้ายกันเป็นทอดๆ ตัดสลับเรื่องได้น่าสนใจ ทำให้อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ว่าจะระเบิดไหม สนุกดีค่ะ คนร้ายก็แอบคาดไม่ถึงอยู่บ้าง
อ่านเถอะชิวๆ นี่ได้อ่านฟรีครบรอบไดฟุกุ กราบสามทีในmeb
December 24, 2021
plot ดี ความระทึกตอนอ่านก็ดี อ่านเพลิน แต่รู้สึกว่าไปไม่สุดในหลายๆ เรื่อง แบบตัวละครเยอะแต่ไม่ได้รู้สึก connect กับตัวละครไหนเป็นพิเศษ มีหลายตัวละครด้วยซ้ำที่รู้สึกว่าพฤติกรรม unrealistic มากๆ จน งง ปมของคนร้ายก็รู้สึกแปลกๆ แบบอาจจะเป็นเพราะมันเป็นเรื่องไกลตัวด้วยมั้งก็เลยไม่อินกับการเฉลยปมเท่าไร
February 12, 2024
ไซเลนท์โตเกียว - เล่มนี้ไม่มีฆาตกรรม แต่เป็นการก่อวินาศกรรมด้วยระเบิด ตัวละครเยอะมากกก ฉากมันจะตัดไปตัดมา ฟีลลิ่งจะเหมือนดูหนังแอคชั่น เพราะคนแต่งเป็นผู้กำกับหนังด้วยแหละ ไม่เน้นสืบสวนหรือหลักฐานนะ เหมือนแบบสุดท้ายความจริงมันก็ถูกเปิดเผยออกมาเอง อะไรงี้
November 23, 2025
ชอบเล่มนี้นะ เหมือนดูหนัง thriller เพราะเล่าได้เห็นภาพมาก พอรู้ว่าคนเขียนเป็นนักเขียนบทหนังก็อ๋ออ ก็ว่าลำดับคล้าย ๆ ดูภาพยนต์ รู้สึกจะไม่มีติตรงไหนเลย ตอนแรกจะให้ 4.5 ละ แต่พอเผยเหตุจูงใจชองฆาตกรให้ 4 พอ มันดูไม่มีน้ำหนักเท่าไหร่ นิยามเล่มนี้ได้ว่าเกือบดีแต่ยังไม่สุด
November 4, 2022
สนุก อ่านง่าย
ฮาตะ ทาเคฮิโกะเป็นนักเขียนบทด้วยเช่นกัน จึงไม่แปลกใจเลยถ้าอ่านไปแล้วจะรู้สึกถึงฉาก เห็นภาพอย่างชัดเจนราวกับดูภาพยนตร์ แต่อาจจะเป็นเพราะแบบนี้ด้วยหรือเปล่ามันถึงรู้สึกว่ารวดรัดเหลือเกิน
ฮาตะ ทาเคฮิโกะเป็นนักเขียนบทด้วยเช่นกัน จึงไม่แปลกใจเลยถ้าอ่านไปแล้วจะรู้สึกถึงฉาก เห็นภาพอย่างชัดเจนราวกับดูภาพยนตร์ แต่อาจจะเป็นเพราะแบบนี้ด้วยหรือเปล่ามันถึงรู้สึกว่ารวดรัดเหลือเกิน
January 5, 2023
น่าติดตาม อ่านสนุกมาก ให้ลุ้นตลอด ไม่อยากวางเลยค่ะ
November 16, 2025
อาจารย์เคโงะชอบตัดจบแบบนี้ตลอด ไม่ค้างคาขนาดนั้น คือเฉลยว่าอะไรเป็นมายังไง แต่จบแบบดื้อๆ เกินไปอะ ทุกเรื่องที่เคยอ่านเลย สนุกนะ แต่อึดอัดกับการจบแบบของอาจารย์มาก 🥲
November 19, 2025
คำพูดมากมาย ความหมายอะไรวะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 4, 2025
เห็นด้วยกับหลายๆคอมเม้นและคำโปรยที่บอกว่า ถ้าเอา��ไปทำเป็นภาพยนตร์น่าจะดี เพราะเหมือนเค้าเขียนแต่ละซีนเหมือนเพื่อเป็นบทหนังเลย
แต่ถ้าเอาแก่นเนื้อเรื่องหลักจริงๆ เรากลับไม่ชอบแฮะ
เหตุผลของตัวละครที่ตัดสินใจทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ มันดูน้อยไปหน่อยอ่ะ
แล้วเราสามารถเข้าถึงอุปกรณ์ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงแม้จะบอกว่าสามีนางเป็นผู้เชี่ยวชาญสุดๆ แต่เราไม่ควรสามารถนำองค์ประกอบระเบิดออกมาเก็บในบ้านตัวเองได้มั้ยอ่ะ
และต่อให้ผู้สอนจะเทพมหาเทพชนาดไหน แต่ใช้เวลาปีเดียวถ่ายทอดฝีมือเนี่ยนะ เว่อเกิ๊น
ปล.ดีนะ ยืมจากห้องสมุดมา ไม่ได้ซื้อเอง เลยไม่รู้สึกเสียดายมากเท่าไหร่
แต่ถ้าเอาแก่นเนื้อเรื่องหลักจริงๆ เรากลับไม่ชอบแฮะ
เหตุผลของตัวละครที่ตัดสินใจทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ มันดูน้อยไปหน่อยอ่ะ
แล้วเราสามารถเข้าถึงอุปกรณ์ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงแม้จะบอกว่าสามีนางเป็นผู้เชี่ยวชาญสุดๆ แต่เราไม่ควรสามารถนำองค์ประกอบระเบิดออกมาเก็บในบ้านตัวเองได้มั้ยอ่ะ
และต่อให้ผู้สอนจะเทพมหาเทพชนาดไหน แต่ใช้เวลาปีเดียวถ่ายทอดฝีมือเนี่ยนะ เว่อเกิ๊น
ปล.ดีนะ ยืมจากห้องสมุดมา ไม่ได้ซื้อเอง เลยไม่รู้สึกเสียดายมากเท่าไหร่
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 16, 2023
เล่มอื่น ๆ ที่ขึ้นแท่นประทับใจ ยังมีบางตอนที่น่าเบื่อ แต่เล่มนี้คือเล่าแบบกระชับไม่มีช่วงให้เบื่อเลย
90% แรกสนุกมาก แต่ 10% หลังเป็นงงค่ะ มันยากจะตามทันแรงจูงใจของการวางระเบิด
ชอบนะ แต่จะหักคะแนนนิดหน่อยเพราะการลำดับเหตุการณ์ข้ามไปข้ามมา มีคนโน้นคนนี้โผล่มา บางทีเหมือนเป็นช่วงเวลาเดียวกัน แต่พอมาเล่าซ้ำตอนหลังถึงรู้ว่าเป็นคนละช่วงเวลา
แล้วรถคันสีฟ้าที่พุ่งข้ามแยกที่คนส่งพิซซ่าเจอ คือคันเดียวกับรถคันสีน้ำเงินที่ชนรถเซตะกับภรรยาไหม นี่ก็สงสัยนะ
บางส่วนก็ผูกเรื่องแบบบังเอิญไป๊ อย่างการที่ตำรวจเซตะคาใจตัวสุนางะ และมานามิซึ่งพบเบาะแสในออฟฟิศสุนางะแล้วมาแจ้งตำรวจก็บังเอิญได้เเจ้งที่ตำรวจเซตะอีก
แล้วบันทึกที่ไอโกะเขียนคือปลอมใช่ไหม
สำนวนไทยจะมีแปลก ๆ บ้าง การเรียงคำในประโยคให้งงบ้าง และมีลืมเว้นวรรคบ้าง
ให้ 3/5 แล้วกัน
90% แรกสนุกมาก แต่ 10% หลังเป็นงงค่ะ มันยากจะตามทันแรงจูงใจของการวางระเบิด
ชอบนะ แต่จะหักคะแนนนิดหน่อยเพราะการลำดับเหตุการณ์ข้ามไปข้ามมา มีคนโน้นคนนี้โผล่มา บางทีเหมือนเป็นช่วงเวลาเดียวกัน แต่พอมาเล่าซ้ำตอนหลังถึงรู้ว่าเป็นคนละช่วงเวลา
แล้วรถคันสีฟ้าที่พุ่งข้ามแยกที่คนส่งพิซซ่าเจอ คือคันเดียวกับรถคันสีน้ำเงินที่ชนรถเซตะกับภรรยาไหม นี่ก็สงสัยนะ
บางส่วนก็ผูกเรื่องแบบบังเอิญไป๊ อย่างการที่ตำรวจเซตะคาใจตัวสุนางะ และมานามิซึ่งพบเบาะแสในออฟฟิศสุนางะแล้วมาแจ้งตำรวจก็บังเอิญได้เเจ้งที่ตำรวจเซตะอีก
แล้วบันทึกที่ไอโกะเขียนคือปลอมใช่ไหม
สำนวนไทยจะมีแปลก ๆ บ้าง การเรียงคำในประโยคให้งงบ้าง และมีลืมเว้นวรรคบ้าง
ให้ 3/5 แล้วกัน
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews