ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา เล่ม 6

ฮัสกี้หน้าโง่กับอาจารย์เหมียวขาวของเขา #6

by Rou Bao Bu Chi Rou, 肉包不吃肉, โร่วเปาปู้ชือโร่ว

เหมยหานเสวี่ย ศิษย์พี่ใหญ่ของวังท่าเสวี่ยแห่งคุนหลุน หนุ่มหน้าขาวที่อาศัยรูปโฉมกินข้าว เขามีผมยาวสีทองอ่อน นัยน์ตาดุจหยกเขียวเครื่องหน้าลึกล้ำคมคาย สวมชุดไหมสีขาว หน้าผากประดับตุ้มรูปหยดวารี เหนือสาบเสื้อเห็นลำคอเรียวระหง ราวกับบุปผาที่ปักอยู่ในแจกันกระเบื้องเคลือบ
เนื่องจากคุนหลุนอากาศหนาวเย็น นอกจากชุดขาวแล้วยังคลุมทับด้วยเสื้อขนจิ้งจอก ยิ่งขับเน้นให้ดูหรูหราสง่างาม คิ้วตาของเขาเปี่ยมด้วยกลิ่นอายของเกล็ดหิมะ ทั้งใสกระจ่างบริสุทธิ์ทั้งหยิ่งทะนง ว่ากันว่าคนผู้นี้ผีเข้าผีออก กระบวนท่าพิสดารยิ่งนัก วรยุทธ์พลิกแพลงเปลี่ยนแปลงไปมาเป็นประจำ ประเดี๋ยวก็จริงจังอย่างที่สุด ประเดี๋ยวก็เจ้าเล่ห์แสนกลจนชวนให้สับสน

เซวียเหมิงรู้สึกว่าคนผู้นี้ท่าจะสติสตังไม่ดีจริงๆ พบเจอเขากี่ครั้ง หากมิใช่อ่อนนุ่มนิ่มเหมือนสตรี ก็เย็นชาเหมือนก้อนหิน ครั้งก่อนเจอเขาที่สำนักหรูเฟิง เขายังพูดจาแฝงนัยเหน็บแนมตนอยู่เลย วันนี้กลับพลิกหน้า เหมือน "เจ้าตบแก้มซ้ายข้า ข้าหันแก้มขวาให้ตบอีก" เซวียเหมิงชักจะเหลืออดแล้ว แต่เหมยหานเสวี่ยแค่ยิ้มเล็กน้อย นิ้วมือเรียวขาวนิ้วหนึ่งแตะที่ริมฝีปาก ท่าทางเหมือนเดรัจฉานสวนเสื้อผ้า คนทรามในคราบผู้ดี เอ่ยยิ้มหัวเบาๆ "เจ้านี่ช่างร้อนแรงนัก"

Genres: Fantasy, Yaoi, Romance, Novels

359 pages, Paperback

Published October 1, 2021

About the author

Associated Names:
* Rou Bao Bu Chi Rou
* 肉包不吃肉 (Chinese Profile)
* โร่วเปาปู้ชือโร่ว (Thai Profile)
* Meatbun Doesn't Eat Meat (English Profile)

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

ถ้าเอาเล่มนี้เป็นเล่ม 1 ก็ไม่ต้องมีแล้ว 10 เล่ม ฮาาา

ดราม่าหนักมาก ทุกคนล้วนเป็นเหยื่อ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ถ้าทุกคนเรื่องแค่จะใจดีต่อกัน ทุกอย่างจะไม่เกิด
และนี่คือโลกเซียน แต่ละคนน่าตบจริง ๆ

ทิชชูหมดกล่องในเล่มนี้ ขึ้นกล่องใหม่แล้ว หวังว่าจะไม่ต้องใช้เยอะอีกแล้ว
เปลืองงงงง
เล่มนี้เรื่องเดินแล้ว รู้ตัวบอสแล้ว แต่มันจะต้องมี บิ๊กบอส ลาสบอส
เชื่อแบบนั้นนะ พอจะเดา ๆ ได้แล้ว แต่ยังไม่รู้จะว่าด้วยเหตุ ด้วยผลอะไรบ้าง

ลุ้น ๆ ๆ

[Makmild · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เริ่มคลี่คลายประเด็นดราม่าต่างๆ ที่ทำให้นังโม่กลับชาติมาเกิดใหม่โดยมีปมใหญ่ของตระกูลหน่านเป็นหลัก และและและและ หนานกงซื่ออออออออออออ คนดีของน้องงงงงงง โฮฮฮฮฮ โนนนนนนนนนนนนน ร้องไห้จนตาบวม

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

แอบสับสนเล็กๆ เพราะจำรายละเอียดในเล่มก่อนๆ ไม่ค่อยได้ ตัวละครเยอะอ่ะ ดีที่พออ่านไปสักพักก็เริ่มเรียกคุ้นมาได้

เล่มนี้เข้มข้นดี กลิ่นดราม่ามาแบบหึ่ง อ่านเล่มนี้แล้วสัมผัสได้ถึงความกลัวจับจิตของโม่หราน กลัวอดีตในชาติก่อนของตัวเอง อ่านแล้วจะเป็นบ้าแทน เหมือนคนโดนอดีตตามหลอกหลอน กลัวสูญเสียฉู่หว่านหนิงและทุกๆ คนไป คุณโร่วเปาบรรยายซะจนหลอนแทนโม่หราน

เล่มนี้หมาโม่กับซือจุนแอบแซ่บกันเหมือนเดิม แต่ร้อนแรงขึ้นทุกทีๆ แถมยังมีชวนกันไปร้อนแรงกันในสระอาบน้ำรวมไปอี๊กกกกก โอ๊ยย ใจอิแม่นี่กลัวเหลือเกินว่าพวกนางโดนจับโป๊ะเข้าซักวัน เหมิงเหมิงก็สงสัยตงิดๆ มาหลายทีแล้วนะ (ดีที่น้องบื้อ เลยโดนหลอกจนเชื่อสนิท)

[Muffy · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องเข้มข้นขึ้นมากกกกก หลังจากที่จบเล่มสามก็ดรอป ๆ ลงมา เน้นความสัมพันธ์ซะมากกว่า พอมาเล่มหกเริ่มกลับมามีอะไรให้ลุ้น ให้นักอ่านเดาทางมากขึ้น เล่มต่อ ๆ ไปโร่วเปาต้องจัดเต็มแน่นอน สัมพัสได้เลย เหมือนแบบเล่มหกแค่น้ำจิ้ม ของจริงคือต่อจากนี้ เอาให้กระอักเลือดกันไปเลย555555 ขอไปหยิบกะละมังมารองน้ำตารอก่อนเลยนะคะ இ௰இ

เริ่มปรับอารมณ์ตอนอ่านไม่ทัน มู้ดสวิงสุด เปิดมาแบบร้อนแรง มีฉากโบ๊ะบ๊ะประปาย กลางเรื่องเริ่มด่าท่าเซียนจวินสลับกับสงสารโม่หรานวัยเด็ก ท้ายเรื่องคือนั่งเหม่อ....

ที่ชอบที่สุดเลยคือการบรรยายความสับสบและหวาดกลัวของโม่หรานอะ อ่านแล้วอินมาก รู้สึกเย็นวาบหนังหัวแทน ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าทุกคนรู้ความจริงจะเป็นยังไง หรือถ้าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นแค่ความฝันอะ

ส่วนน้องเซวียเหมิงยังคงน่ารักใสซื่อ ประมุขน้อยยอดนักฉอดเหมือนเดิม เอ็นดูเหมิงเหมิงที่สุดในเรื่องแล้ว 🥰🥰🥰

เพิ่งรู้ตัวว่าปกเล่มหกแฝดเหมยคือสปอย ((ถึงแม้ว่าความจริงคือได้ยินคนเรียกแฝดเหมยตั้งแต่เล่มหนึ่งออกแล้วก็ตาม ^^;)) ในเล่มไม่มีพูดถึงว่าวังท่าเสวี่ยมีฝาแฝดเลย ถ้าไม่รู้อยู่แล้วก็จะนึกว่าเหมยหานเสวี่ยมีสองตัวตนในร่างเดียว ถถถถถถ สรุปคือโดนเฉลยจุดพีคอันนึงไปแบบไม่รู้ตัวตั้งแต่ต้น

[addie · Rating 4 out of 5]

4/5 เนื้อเรื่องเข้มข้นกว่าเล่มก่อนหน้ามาก แต่ภายใต้ความเข้มข้นนั้น รู้สึกเหมือนดูลิเก มีความแฟนตาซีที่แบบเวอร์จนไม่ค่อยจะสมเหตุสมผล ผ่านขั้นนึงไปแล้วเจอขั้นสอง บางอันดูออกทะเลไปไกลเกินไม่ค่อยจะ well planned ไม่แน่ใจว่าเค้าตั้งใจหรือเปล่า แต่ส่วนตัวรู้สึกว่าเหมือนอ่าน young elites ของ marie lu ที่ความแฟนตาซีมันไปเรื่อยเกินไปในบางฉากโดยเฉพาะฉากขึ้นเขา แต่ยังชอบการบรรยายและอารมณ์ขันที่ใส่มาในบางจุด เรื่องของความสัมพันธ์ของตัวละครในเล่มนี้รู้สึกว่ารับได้มากขึ้นกว่าเล่มก่อนหน้านี้ แบบมีฉากรักน้อยลง แต่อ่านแล้วค่อนข้างจะรู้สึกอึดอัดกับเบ้หน้ากับหว่านหนิงในบางตอน ไม่ชอบความสัมพันธ์อาจารย์กับศิษย์แบบนี้เท่าไหร่ โดยเฉพาะที่ไปโกหกเซวียหมิง รอดูว่าจะแก้ปมยังไง

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ยังเป็นการตามล่าหาบอสอย่างต่อเนื่อง ฉากต่อสู้ พล๊อตสนุกยอมใจคนแต่ง แต่บางครั้งอ่านพวกคำบรรยายความรู้สึกของโม่หรานมันจะเยอะและยาวไปหน่อยบางฉากเป็นหน้าๆอ่ะ และตัวละครก็เยอะมากๆ จนบางทีก็ลืมไปละว่าใครคือใคร 555 จบแบบค้างๆ อยากอ่านต่อ

ปล.เล่มนี้น้ำตาซึมให้กับหนานกงซื่อและหนานกงฉางอิง คำพูดที่ชอบมากในเล่มอยากส่งต่อให้บางคนในปท.นี้เหลือเกินคือคำพูดของเจียงซีที่ด่าเฒ่าหวง "หรือข้าต้องทนต่อความโง่เขลาเบาปัญญาของเจ้า เพียงเพราะเจ้าสูงวัย"

[nn. · Rating 3 out of 5]

- วันนี้บิ๊กซีเปิดเพลงนี้ คือกุก้น้ำตาไหลกลางบิ๊กซีไปเรยสิคะ เพราะคิดถึงหว่านหนิง😭 (โลกที่ยังมีเทออยู่)
- ยายหนิงดีที่สุด หนูเก่งมากละ😭😔
- คนที่ดีพร้อมทุกอย่างทั้งรูปร่างหน้าตาและความสามารถแต่ไม่เคยมีความมั่นใจในตัวเองว่าเรามันตัวเริ่ดตัวปังและยังคงด้อยค่าตัวเองเสมอ อะไรที่ทำให้เทอมีความคิดแบบนี้ได้นะ ยายหนิง
- เสิทคีย์เวิดละเจอสปอยว่าคัยตายเล่มไหน กุฟึม😞
- เอ้อฮาเล่ม6 (มีมรูปน้องแมวโหลดดิ้งที่หัว)
- โลกบำเพ็ญเพียรเกย์เยอะม๊าก
- ถ้ามีเวลาว่าง1วันกุคงนอนอ่าน 二哈 จนหลับ หลับละตื่นมาอ่านต่อ กินข้าว อ่านต่อ หลับ ตื่น อ่านต่อ วน555555
- หว่านหนิง รักคัย รักจริง🫵🏼
- กุตับแตกจนต้องพักอะ ไม่ไหวแล้วอิเหี้ย
- แต่ฉุ่หวานหนิงมิได้หยุดฝีเท้า ทั้งมิได้หันกลับไป เขาไม่อาจหันกลับไป เขากัดฟันข่มกลั้น แต่น้ำตายังคงไหลลงมา น่าน้อยใจจริงๆ แต่น้อยใจแล้วจะทำอย่างไรได้ ชี้แจง? ดุด่า?
- ไยข้าต้องหลั่งน้ำตาให้กับความโหดเหี้ยมของเจ้าด้วย😔
- ไม่อยากอ่านพาร์ทอดีตเลย มันทำร้ายจิตใจเกินรับไว้จริงๆ คืออ่านแล้วต้องพักหยุดปิดหนังสือแล้วมานอนเหม่อเอามือก่ายหน้าผากบ่อยมาก
- คือภาษาที่เค้าแปลมันสุดจริงๆ อธิบายไม่ถูกว่ามันยังไง แต่เราอ่านแล้วสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของตัวละครแบบถึงแก่นเลยจริงๆ อารมณ์เศร้าก้เศร้าแบบขั้นสุด อารมณ์น้อยใจตัดพ้อนี่ไม่ต้องให้พูดเลยมีซีนแบบนี้ทีไรกุร้องไห้ตลอด อินชิบหาย
- คัยจะไม่รักหว่านหนิงก้ช่าง แต่ชั้นรักของชั้น😭
- เมื��อไรจบ เหน่ยละ
- เบื่อincidentตัวประกอบอะ เมื่อไรจ๊บ😫 เอาจิงกุแบบไบแอสตัวเอกสุดๆ แต่เหมือนเพิ่งได้อ่านแค่30% นอกนั้นเปนเรื่องราวของตัวละครสมทบทั้งหมด คือก้เข้าใจว่าเรื่องทั้งหมดมันคงเชื่อมโยงกันแหระ แต่แบบเมนกุเพิ่งได้ซีนแปบๆตัดไปตัวละครอื่นอีกแร้ว กุเสงงง
- แร้วคือมีคนเซงแบบนี้เหมือนกุเป๊ะ 55555
- เร่ม6คือกุคิดในใจบ่อยมากว่าเมนกุอยุ่ไหนวะ ยายหนิงแว ไม่จบสักทีอิดอก
- 30%ซีนโม่หนิง 70%ซีนนักแสดงสมทบ กุบับ โอเคค่ะเจ๊
- บางไดอะล็อกกุก้อยากจะกรี๊ดออกมาอะ แบบมายเซตของเจ๊ มันไม่ได้อะT-T
- ค่ำคืนแห่งการวีนแตก
- butยายหนิงลูกชั้รเทอสวยเซกซี่ที่สุดในใจหม่าม้า รักหนูมากคนเก่ง😭🤍
- ฉู่หว่านหนิงคิดไม่ถึงว่ายังทำเช่นนี้ได้
- อยากให้ท่านลืมข้าไม่ลง
- ข้าไม่ดี ข้าไม่เคยมีคัยชอบมาก่อน
- ทำไมโม่หนิงชอบเอ้าดอ
- เอ้อฮาซีนบนเตียงที่นอนติดกันแต่นอนคนละห้องแบบมีกำแพงบางๆกั้นละต่างฝ่ายต่างลูบกำแพงละmasturbateอะ แม่งแบบเบสซีนเหี้ยๆ มันต้องทั้งข่มใจทั้งอยากจะทำแบบอารมณ์ล้านแปด บรรยายซีนแบบนี้ออกมาได้ไงวะ คือสุดยอดเหี้ยๆอะ (vol.??)

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เปิดเล่มมาแบบเบาๆด้วยการแยกกันไปปราบปีศาจ แล้วปรมจารย์ #ฉู่หว่านหนิง กลับมาเก็บตัว เล่มนี้จะเน้นไปที่การหวนคิดถึงชาติก่อนในหลายแง่มุมของ #โม่หราน เป็นระยะๆ เช่น ความเกลียดชังที่แสดงออกต่อนายเอก, ความผิดที่สังหารคนไปมากมายหรือเรื่องราววัยเด็กของตัวเองที่ไม่ได้รับการเหลียวและหรือความเมตตาจากเหล่าผู้บำเพ็ญชั้นสูงในการหาที่ฝังศพมารดา ต้นเล่มหมาโม่ผู้คลั่งรักพยายามหาโอกาสนัวเนียอาจารย์จนน้องเหมิงผู้ใสซื่อเริ่มสงสัย มีฉาก NC สำคัญอยู่สองบทยาวโดยเฉพาะฉากน้องเหมิงเข้ามาคุยกับอาจารย์ระหว่างที่น้องโม่ก้มหน้าก้มตาทำภารกิจอยู่ใต้ผ้าห่ม หลังจากนั้นจะเข้าโหมดดราม่าตามหาบอส "สวีซวงหลิน" น้องชายของอดีตเจ้าสำนักหรูเฟิงซึ่งมีศักดิ์เป็นอาแท้ๆของ #หนานกงซื่อ และเป็นพ่อบุญธรรมของ #เยี่ยวั่งซี

เค้าผูกบทบาทของตัวละครสมทบได้ดีมากเลยทีเดียว เล่มนี้บทเด่นอยู่ที่คู่หนานกงซื่อ+เยี่ยวั่งซีที่เปิดใจให้กันเรียบร้อยแล้ว พ่อหนุ่มชุดแดงเลือดร้อนต้องกลายมาเป็นคุณชายตกยาก แบกรับความผิดของพ่อทั้งที่ตัวเองไม่มีส่วนรู้เห็น พล็อตจะเกิดขึ้นที่ 2 จาก 4 ขุนเขาปีศาจโดยแต่ละแห่งจะต้องมีคีย์แมนเป็นสายเลือดของตระกูลแห่งขุนเขานั้นๆเป็นผู้เบิกทาง ที่แรกที่เหล่าทีม 9 สำนักใหญ่รวมทั้งพระนายยกทีมไปตามหาบอสเป็นขุนเขาที่มีพญาหงส์ไฟปกปักรักษา เป็นที่ๆทำให้พระเอกเริ่มตระหนกว่ามีคนใช้วิชากลหมากต้องห้ามผ่านแมลงซึ่งตนเองในชาติก่อนเป็นผู้ค้นคิด เป็นที่ๆเปิดเผยความสำคัญในชาตินี้ของอดีตฮองเฮาของโม่หร่านในชาติก่อน ฉากช่วงนี้พยายามตอกย้ำความเห็นแก่ตัวของฝ่ายธรรมะบางคน และความวิตกของพระเอกว่าจะถูกคนจับได้เรื่องรู้วิชาต้องห้าม เขาลูกแรกเป็นกลลวง เขาลูกหลังคือตำแหน่งสุสานบรรพชนของสำนักหรูเฟิงซึ่งมีมังกรปีศาจเป็นผู้ดูแลนี่ล่ะของจริง พ่อหนานกงฉายเดี่ยวด้วยความกล้าหาญในการรับมือกับผีดิบบรรพชนจนต้องสูญเสียแก่นวิญญาณไปทั้งหมดเพื่อสังเวยต่อมังกรในการควบคุมผีดิบ ความพีคและเป็นจุดที่เราชอบที่สุดคือช่วงที่ต่อสู้กับผีดิบผู้ก่อตั้งสำนักซึ่งทำให้พระเอกและอนุชนรุ่นหลังได้เห็นถึงความเป็นวีรบุรุษที่แท้จริง ต่อจากนั้นจะเป็นการฝ่าด่านขึ้นวิหารที่เจออุปสรรคผีดิบหวนคืนกลับมาใหม่รวมถึงพิษยาหลอนประสาทที่ต้องลุ้นเล่มหน้ากันต่อไปว่าแต่ละตัวละครจะอยู่หรือจะจบลงแบบไหน ช่วงท้ายหนุ่มท่าวังเสวี่ยชุดขาวผมทองเดี๋ยวบ้าบอเดี๋ยวเย็นชาเริ่มออกโรงบ้างแล้ว มาช้าแต่มาแล้วเท่มาก

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

อ่ยยย จบไปอย่างหวาดผวา เล่มหน้ามีแววว่า เลือดสาดแน่นอน แงงง

กล่าวถึงเล่มนี้หน่อย ครึ่งเล่มแรก ยังเป็นโมเม้นของเจ้าสองคนหมาแมว ซึ่งเจ้าโม่คือน่ารักมากๆๆๆ อ้อนเก่งเบอร์แรง อ้อนจนอาจารย์หัวทิ่มหัวตำไปหมด เอ็นดูววอ่ะ 555 และเซวียเหมิงคือ ตัวขัดจังหวะสุดฮา จังหวะซิทคอมต้องยกให้เหมิงเหมิงเลย โดยเฉพาะฉากที่หมู่บ้านเถาเป่า เจ้าลูกศิษย์สองคน หน้าห้องหนึ่ง บนเตียงหนึ่ง สร้างความลำบากให้อาจารย์แล้วจริง ๆ 5555

ตอนนี้คนที่น่าหวาดหวั่นเบา ๆ คือซือเม่ย เหมือนเรื่องมันพยามชงให้เราระแวงจริง ๆ แต่ก็ดูเหมือนตั้งใจชงเกินไปไหมนะ โอ้ย อย่านะๆๆ

สุดท้าย ขอยาดประทับใจฝีมือเขียนบทบรรยายของโร่วเปา และฝีมือแปลบทอัศจรรย์ของเรื่องนี้หน่อยได้ไหม ภาษาสวยอะไรเบอร์นี้ บรรยายซะเหมือนเรายืนอยู่ตรงนั้นด้วย ทั้งสัมผัส ทั้งเสียง ทั้งอุณหภูมิไอน้ำม่านหมอก คือมาหมดด ความยาว 10 หน้าเต็ม ไม่พัก ใช้คำไม่ซ้ำเลย! อ่านๆ ไป ถึงกับเผลอยกมือขึ้นปิดตาตัวเอง เอ้ออ

ครึ่งเล่มหลัง เป็นฉากต่อสู้สุดอลังการ เจาะประเด็นไปที่ความแค้นในสำนักหรูเฟิง ยาว ๆ กันไป ความลับของเจ้าโม่ก็เริ่มแพลมออกมาเรื่อย ๆ ให้เราอกสั่นขวัญแขวนกันเป็นระยะ ปมต่าง ๆ เริ่มขมวดเข้ามาแล้ว ตับไตรับศึกหนักอย่างแรง 🥲

[? · Rating 5 out of 5]

4.7/5

เล่มนี้รู้สึกว่าอ่านได้เพลิน ดราม่าหน่วงๆแต่ไม่ร้อง เนื้อเรื่องดำเนินไปเยอะมากนะ ช่วงแรกๆอาจารย์กับฮัสกี้ยังมีแซ่บๆกันอยู่ หลังจากเข้าสู่ช่วงจริงจรังไม่หวานเลยเธอ เจ้าหมาใช้สมองไขความลับให้ทันเขาอย่างเดียวเลยในฐานะผู้มีประสบการมาก่อน5555 มันมีความสมดุลย์ระหว่างปมที่เปิดกับสิ่งที่เฉลยนะเราว่า ทำให้อ่านต่อได้เรื่อยๆ แต่เราอ่านรวดเดียวทั้งคืนเลยหนักไปหรือเปล่า แบบข้อมูลเยอะจนตื้อ ชาจนดราม่าก็ไม่รับรู้แล้วไรงี้ ฉันไม่ร้องงง!

เอาจริงๆประเด็นคือตอนนี้อ่านเล่ม 7 อยู่ ลืมว่าเรื่องนั้นเรื่องนี้เกิดช่วงเล่มไหนอ่ะ55555 ไม่ได้เขียนรีวิวทันทีเลยเป็นงี้อ่ะ…สรุปเล่ม 6 คือยังสนุกตามมาตรฐานของฮัสกี้นั้นแหละ แอบรีวิวเล่ม 7 เลยแล้วกันว่าหนัก สาหัส เห็นโม่หรานกลายเป็นฮัสกี้ตัวน้อยแล้วคิดว่าฮัสกี้บ้าหน้าโง่จะไม่กลับมาใช่ไหม? พาร์ทอดีตหมาบ้ากลับมาอีกแล้วค่ะ เยอะ! หน่วง!

เนื้อหาอัดแน่นมาก พลาดเขียนรีวิวไปนิดเดียวคือสิ่งที่จะเขียนหายไปหมดเลย55555 เล่มหน้าอ่านจบจะเขียนทันที ฮืออ

[Celeste · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มของหนานกงซื่อ ทายาทเอกสำนักหรูเฟิงที่ล่มสลายไปแล้วล้วน ๆ สงสารนางเหมือนกันที่ซวยแท้ ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีงามเลยสักนิด กลับต้องมาถูกเหยียดหยามตาม���ล่ล่าเพราะพ่อเฮงซวยของนางคนเดียวเลย 😓

ตอนโม่หนานตกอยู่ในห้วงฝัน ไม่รับรู้ว่าตัวเองอยู่ในเวลาไหน สถานที่ใด ตอนไหนคือความจริงหรือความฝันนี่เขียนได้ดีจริง ๆ ค่ะ อ่านนิยายแนวย้อนกลับชาติมาเกิดทั้งในร่างตัวเองและร่างผู้อื่น ถ้าเรื่องไหนมีสิ่งนี้ด้วยเราจะชอบมาก เพราะถ้าเป็นเราละก็ เวลาตื่นจากฝันทุกคืนคงงงงวยไม่แน่ใจว่าตอนนี้อยู่ในสถานะอะไร อายุเท่าไหร่แล้วทุกวัน คงประสาทกินทุกวันอะค่ะ ถ้าไม่มีกล่าวถึงตรงนี้เลยก็ได้แต่ซูฮกเหล่าตัวละครที่ไม่แคร์สิ่งนี้อีกว่า พวกท่านจิตใจช่างแข���งแกร่งยิ่งนัก คืออ่านแล้วไม่อินนั่นเองอะค่ะ 555

เล่มนี้อ่านจบได้ไวมากก แถมจบค้างอีก ถ้าซื้อรายเดือนคงลงแดงไปอีกนานค่ะ ไปต่อเล่ม ด่วน ๆ

[เจ้าหมีขาว · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่อ่านจบแล้วเหม่อเลย 5555

มีเรื่องราวมากมายอัดแน่นอยู่ในเล่มเดียว ตั้งแต่ปีศาจจิ้งจอกที่สระเมี่ยวอิน หว่านหนิงเก็บตัว ขึ้นเขาพญาหงส์ โม่หรานกับการมุดผ้าห่มของเขา 🥵 หนานกงฉางอิง หนานกงซือ "โชคชะตาให้มาสามฉื่อ เจ้าไม่อาจขอหนึ่งจั้ง"

แต่ที่ทำให้นั่งให้นั่งเหม่อเลยคือฝันร้ายของโม่หรานที่กลับไปเป็นทาท่า 😭😭😭😭 แล้วไปเจอหว่านหนิง พอลืมตามาหว่านหนิงก็หายไป วิ่งตามหาทุกที่แต่ก็ไม่เจอ สุดท้ายเจออยู่ที่สระบัวแดง 😭😭😭

ความจริงตอนแรกสุดเลยที่อ่าน ไม่ได้ชอบหนานกงซือเท่าไร มาปลดล็อกแล้วรู้สึกว่าชอบเขามากๆ ก็ตอนเล่ม 6 เนี้ยแหละ ꃋᴖꃋ

'หนานกงซือ' คือตัวละครที่สมควรแปะป้ายคำว่า 'วิญญูชน' ให้จริงๆ ꃋᴖꃋꕤ

[orangejasmine · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ดราม่าจัดเต็มมาก ทั้งฝั่งตัวละครหลักและตัวละครสมทบ เน้นหนักไปที่สองคนที่เหลือรอดของอดีตสำนักหรูเฟิง รับบทหนักมาก ดราม่าหนักจัดๆ จนเราร้องไห้ไปหลายยก สงสารมาก ตัวโม่หรานเองก็ไม่แผ่วเลย รบบทหนักไม่ต่างกันเลย ใจจมกับหลายความรู้สึกในอดีตมากๆ แล้วเหมือนกุมความลับอะไรเอาไว้อีก อ่านแล้วสงสารโม่หราน จากช่วงแรกๆ ที่อยากหยุมหัวก็ไม่อยากแล้ว อยากโอ๋มาก

ฉากปะทะกันดุเดือดบนหลุมศพตระกูลหนานกงนั่นก็น่าตื่นเต้นดีมาก หลังจากรู้กันแล้วในเล่มที่แล้วว่าบอสของด่านนี้เป็นใคร เล่มนี้ยัยบอสก็จัดหนักจัดเต็ม สู้แบบหัวชนฝามากๆ ลุ้นมากว่าจะเอาตัวรอดกันได้มั้ย และยังไง จะสู้กลับกันยังไงให้ชนะ ฉากนี้อ่านสนุกและก็ดราม่ามากๆ จริงๆ ค่ะ

เรื่องความรักของโม่หรานกับหนิงหนิงของเรานั้น หลังจากที่ไป a whole new world กันเล่มที่แล้ว เล่มนี้ก็เรียกว่าแน่นแฟ้นขึ้นแหละ แต่เนื่องด้วยสถานการณ์ตึงเครียด ทำให้ไม่สามารถสวีตกันได้อย่างเต็มที่เท่าที่ควร แต่ยัยหมาโง่มันก็มีวิธีอ้อนเพื่อหาเศษหาเลยกับอาจารย์ของนางได้อยู่แหละ ฉากนัวเนียก็คือเซ็กซี่ไม่ไหว แต่ก็ยังหงุดหงิดทุกครั้งที่ฉากรักกับอิท่าเซียนโผล่มา

ตอนจบจบได้ค้างคามาก ว่าสรุปมังกรประจำตระกูลนั่นมีอะไรผิดปกติขึ้นมากันนะ

[ppsk ᙏ̤̫]

เล่มนี้แปดล้านความรู้สึกมากจริง ๆ โดนทิ้งปมใหญ่มาอีกแล้ว เอาจริงความรู้สึกตอนอ่านมันเยอะจนไม่รู้จะพิมพ์ออกมายังไงดี T____T จะบอกสงสารโม่หรานก็ไม่เต็มปาก ไอที่มันทำผิดไปตอนยังเป็นท่าเซียนจวินก็ยังเป็นความผิดบาปของมันเต็ม ๆ อยู่ดี แต่จะให้มันมาย้อนความหลังทั้ง ๆ ที่นี่ก็เริ่มชีวิตใหม่แล้วก็ยากอะ อินตอนหว่านหนิงปลอบมาก ๆๆๆ ส่วนปมเรื่องหลักคือ เดาอะไรไม่ถูกเลย ไม่เดาแล้วละกัน รอเซอร์ไพรส์เอาอย่างเดียว 🥹


(ตัดจบได้ค้างมากอีกแล้ว ถ้าเราอ่านเล่มต่อเล่มตอนสนพ.ออกคือน่าจะกรี๊ด555555)

[Allie · Rating 4 out of 5]

รู้สึกหม่นๆกับเล่มนี้ แบบฟีลปูเนื้อเรื่องก่อนเจอของจริงมั้ง ยังไม่พีคขนาดนั้นแต่สนุกแบบเรื่อยๆมาเรียงๆ

ครึ่งแรกฟามรักยังแน่นหนึบ แต่ความศิษย์อาจารย์ทำให้ความสัมพันธ์เปิดเผยไม่ได้ พิรุธ ล้าน% แต่ก็ยังเอาตัวรอดมาได้เรื่อยๆ 55555

ครึ่งหลังคือจริงจังละ แนวต่อสู้กับทุกคน สงสารหนานกงซื่อ กับ เยี่ยหวังซีอ่ะ แบบพอหรูเฟิงพังแม่งโดนกด โดนชำระความแค้นจากสิ่งที่พ่อมันทำแบบงงๆ โดนจ้องจะเอาสมบัติ on top of พ่อเหี้ย มีชู้ ฆ่าแม่ กุบั่บเห้อ ซวยชิบไอหนู

[RHEA · Rating 5 out of 5]

ไม่รู้จะพูดอะไร เข้มข้นมาก เหตุการณ์ดำเนินแบบฉับๆๆ คลายปม สร้างปมใหม่ ทุกเหตุการณ์เข้มข้นวางไม่ลงเลย นับถือคนเขียนมาก คิดพล็อตใหญ่อะไรขนาดนี้ แล้วเล่าออกมาได้ดีมาก ทุกครั้งที่คิดว่าเข้าใจตลค.แล้ว คนเขียนก็เปิดฉากใหม่แง่มุมใหม่ให้คนอ่านอึ้งอีก แบบก็อดดด เกินน น้ำตาไหลฉากเจ้าสำนักที่พยย.จะขอซื้อคัมภีร์สำนักตัวเองกลับมา แบบT_____T ฮือ

[Elyssia · Rating 5 out of 5]

⭐⭐⭐⭐⭐ ไฮไลต์ของเรื่อง
- ranwan แซ่บขึ้นทุกเล่ม 💖💓💝💞
- ฉากกลหมากเจินหลง โมหร่านเท่มากๆ
- มุกหม่าอวิ๋นเจ้าของหมู่บ้านเถาเป่า รับคืนสินค้าภายในเจ็ดวัน ชำระเงินปลายทาง 5555555
- ฝันร้ายของโมหร่าน ฝันร้ายของท่าเซียนจวิน 💔😢

[Jinnie · Rating 5 out of 5]

ค่อนข้างระทึกเพราะขนกันมาทุกสำนักจริงๆ เรื่องราวใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ เรียกได้ว่าเริ่มบานปลาย

[rocky · Rating 4 out of 5]

4.25

[Artnimiaf · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ได้กลิ่นดราม่าลอยมาแต่ไกล รับรู้ได้เลยว่าหลังจากนี้ตับแตกแน่นอนจ้า555 😭😭

[yourteaandmybooks · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ให้เลย วางไม่ลง

[pn · Rating 4 out of 5]

(4/5) เนื้อหาเข้มข้นขึ้น เป็นเล่มที่เล่าปมในอดีตของโม่หรานไว้เยอะ เหมือนบอกกลายๆว่า อ๋อ อีกไม่นาน tragedy ของจริงจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ที่ผ่านมามันแค่น้ำเท่านั้นแหละ สงสารหนานกงซื่อ ต้องมารับความผิดที่ไม่ได้ก่อด้วยความที่ตนเองเป็นทายาทสายตรงของสำนักหรูเฟิง ยังดีที่มีเยี่ยวั่งซีคอยอยู่ข้างๆ แต่ขอบอกตรงๆเลยว่าเล่มนี้ปรับอารมณ์ไม่ค่อยทัน ตอนโม่หรานจะบอกสิ่งที่ฝังอยู่ในใจตัวเองให้อาจารย์ฟัง แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่รู้จะพูดออกไปยังไงเพราะกลัวสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้มันจะพังลง คือร้องไห้นะ กลั้นไม่ไหว สักพั��มีซีนอีโรติก คือ mood swing มากเพราะไม่ได้คิดว่าจะมี ตาเหลือกค่ะๆๆ สุดท้ายปิดเล่มด้วยความเศร้าและลุ้นสุดๆ สงสารโม่หรานมาก ตกอยู่ในห้วงความฝันโดนกำยานหลอมจิตนรกสิบเก้าขุม สูดดมเข้าไปจะทำให้เห็นภาพหลอน ตกอยู่ท่ามกลางความหวาดกลัวสุดขีดในชีวิต เห็นอดีตชาติปะปนกับปัจจุบัน จนเกิดคำถามว่าความผิดมหันต์ที่เคยทำในฐานะท่าเซียนตี้จวิน ถึงแม้ว่าชาตินี้จะเลือกหนทางแห่งการไถ่บาปแล้ว แต่มันจะสามารถลบล้างความผิดในชาติก่อนบ้างได้ไหม สุดมากกก ซีนนี้ผู้เขียนบรรยายดีมากๆ