งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม 3

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล #3

by Bai Lu Cheng Shuang, 白鹭成双, ไป๋ลู่เฉิงซวง

เมื่อความจริงปรากฎชัด องค์หญิงตันหยางกำลังจะจัดการผู้ที่ชัดใยอยู่เบื้องหลังเป็นไปตามแผนการที่วางไว้

หากเรื่องราวกลับตาลปัตร นางถูกตลบหลัง จนต้องแบกรักโทษอันใหญ่หลวงซ้ำร้ายยังถูกคนที่นางรักทำร้ายจิตใจ นางจะผ่านพ้นเคราะห์กรรมครั้งนี้ไปได้อย่างไร

Genres: China, Fantasy

382 pages, Paperback

Published October 6, 2021

About the author

Associated Names:
* Bai Lu Cheng Shuang
* Little Egrets In Pairs (English)
* 白鹭成双 (Chinese)
* ไป๋ลู่เฉิงซวง (Thai)

Reviews

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวมเล่ม 3+4

ใจจริงอยากรออ่านรีวิวแบบละเอียดจากคนอื่นก่อน เพราะกลิ่นดราม่าโชยมาตั้งแต่ท้ายเล่ม 2 เลยกลัว อยากรู้สปอยก่อนอ่านว่าเศร้ามากมั้ย แต่ยังไม่มีใครรีวิว ทำอะไรไม่ได้เลยต้องทำใจดีสู้เสือเปิดอ่าน!

🔥มีสปอยล์เยอะ!🔥

ครึ่งเล่มแรกของเล่ม 3 บอกเลยว่าตับพัง! ยังดีที่ผ่านครึ่งเล่มไปก็กลับเข้าสู่โหมดชิลๆ สายฮา เรียกเสียงหัวเราะได้เหมือนเดิม ตามสไตล์ความเป็นคนปลงๆ ไม่คิดมากอย่างองค์หญิงตันหยาง และด้วยความที่พระนางรักกันมากกกกก บวกกับต่างฝ่ายต่างก็เป็นคนฉลาดมีไหวพริบทั้งคู่ ทำให้เรื่องมันไม่ถึงน้ำเน่าหรือความเข้าใจผิดถูกลากยาวเกินไป อย่างท่านเจ้าเมืองพอผ่านช่วงที่เจ็บปวดเสียใจเป็นบ้าเป็นหลังไปแล้วก็ฉุกคิดได้หลายอย่างว่าเรื่องราวมันทะแม่งๆ พอได้คนช่วยเคาะสมองก็ตาสว่าง

ครึ่งเล่มหลังของเล่มสามไปจนถึงช่วงต้นเล่มสี่นี่ กลิ่นน้ำส้มหึ่งมากกกก ท่านเจ้าเมืองไหน้ำส้มแตกตลอดเวลา ทั้งหึงทั้งหวงทั้งห่วงนางเอก และน้อยใจเป็นที่สุด ทำไมนางดูตัดใจจากข้าได้ง่ายดายนัก ทำไมนางไม่ไยดีข้าเลย อ้อ ใช่สิ นางมีชายบำเรอตั้งโขยงหน่ึง ยังมีเถ้าแก่ลู่อีกเล่า ข้ามันก็แค่สามีชั่วคราวของนาง (อินเนอร์ท่านเจ้าเมืองประมาณนี้เลย55555555555) พระเอกคือซึมเศร้าตลอด หาทางเข้าใกล้นางเอก แต่ก็กลัวเขารังเกียจ เขาไม่รักแล้ว สับสนว่าที่ผ่านมานางเคยรักข้าบ้างหรือไม่ หรือทั้งหมดคือเรื่องหลอกลวง คืออ่านไปก็แอบเอ็นดูท่านเจ้าเมือง ทั้งสองรักกันมากจริงๆ

ส่วนลาสบอสคือคนที่เราคาดเดาจริงๆ นางเอกเสียใจมาก แบบคนที่สูญสิ้นแล้วทุกอย่าง ถ้าไม่มีพรรคพวก เหล่าชายบำเรอ เถ้าแก่ลู่จิ่งสิงเพื่อนตาย ชิงซือ คอยโอบอุ้มช่วงที่สภาพจิตใจนางเอกดิ่งลงเหวที่สุด นางเอกน่าจะเป็นบ้าเสียสติไปแล้ว

แต่นักเขียนก็ให้เราเห็นมุมมองฝั่งตัวร้ายเหมือนกันว่าทำไมถึงทำร้ายองค์หญิงใหญ่ทั้งที่องค์หญิงดีกับเขาที่สุด พอเราได้เห็นเรื่องราวผ่านฝั่งตัวร้ายก็เลยเข้าใจที่มาที่ไป ถึงขั้นบางทีก็เกลียดไม่ลง ไม่มีใครก็เกิดมาชั่วสุดขีดโดยกมลสันดาน ทุกอย่างมีสาเหตุมีจุดเริ่มต้น ชอบมากที่นักเขียนให้เราเห็นในจุดนี้ด้วย

เรื่องนี้ชอบหลายอย่างแต่ที่โดดเด่นที่สุดสำหรับเราคือเรื่องตัวละครทุกตัวในเรื่องที่นักเขียนสร้างออกมาให้เราตกหลุมรักได้ทุกตัว บอกเลยว่าบรรดาพรรคพวกองค์หญิงตันหยางนี่ตัวชูโรงเลย เป็นเหมือนผักลวกเคียงน้ำพริกกะปิ ถ้าไม่มีคือกินไม่อร่อย!

สองเล่มท้ายเหล่าชายบำเรอ เถ้าแก่ลู่ จะเข้ามามีบทบาทมากขึ้น เพราะนางเอกออกจากสกุลเจียงมาอยู่กับพรรคพวกตัวเองแล้ว เราจะได้เห็นถึงความรักความผูกพันแน่นแฟ้นยิ่งกว่าสายเลือดเดียวกันของพรรคพวกองค์หญิงใหญ่ นางเอกรักทุกคนมากจริงๆ คนก่นด่านางเอกกันทั้งแคว้น ชื่อเสียงฉาวโฉ่นางเอกไม่ใส่ใจ แต่แค่คนสกุลเจียงด่าคนของนางเอก นางเอกกลับทนไม่ได้ จดบัญชีแค้นเอาไว้และบอกว่าสักวันหนึ่งจะทำให้คนเหล่านั้นมาขอโทษคนของนางให้ได้(และนางก็ทำได้จริงๆ!) ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเล่มแรกที่นางเอกตายไปแล้วทุกคนดาหน้ากลับเข้ามาแก้แค้นให้นางเอกโดยที่ไม่สนความเป็นตายของตัวเอง

เล่มสามมีการเน้นอีกคู่นึงด้วย ซึ่งนักเขียนได้ชูประเด็นหนึ่งที่เราประทับใจมาก! 💕 เป็นคู่ของฮูหยินรองสวีและคุณชายรองเจียงเซิน พี่ชายพระเอก คู่นี้นี่ตั้งแต่เล่มแรกๆ เราก็ไม่ค่อยชอบ เพราะไม่ประทับใจพี่ชายคนรองของเพระเอก 'เจียงเซิน' ที่เป็นคนเจ้าชู้มักมาก มีอนุเยอะ แถมยังให้ท้ายอนุให้ข่มเหงภรรยาเอกอย่างสวีชูเหนียง เพราะเขารังเกียจที่สวีชูเหนียงหน้าตาธรรมดา เจียงเซินอาศัยว่าสวีชูเหนียงรักเขามากกกกก รักมากถึงขั้นดวงตามืดบอด ต่อให้ถูกเขาทำร้ายจิตใจมากแค่ไหนก็ไม่เคยโกรธ มักจะชอบละเลยและทำร้ายจิตใจภรรยาเอกตัวเองเสมอ เอาแค่สาเหตุที่เจียงเซินยอมแต่งงานกับสวีชูเหนียงเราก็รับไม่ได้แล้วอ่ะ เจียงเซินคิดว่าเขามีอนุภรรยาสวยๆ เยอะ เลยต้องแต่งเมียเอกหน้าตาขี้ริ้ว แต่หัวอ่อนว่านอนสอนง่าย จะได้ไม่กล้ารังแกอนุภรรยาของเขา ​(ทุเรศนะ)

>>> พาร์ทนี้จะเม้าเกี่ยวกับคู่สวีชูเหนียง เจียงเซิน และชื่อจิ่นล้วนๆ <<<

สวีชูเหนียงคือแบบฉบับสตรียุคโบราณที่โดนหลักคำสอน จารีตที่กดขี่ผู้หญิงในยุคสมัยนั้นล้างสมองโดยสิ้นเชิง ภรรยาออกเรือนต้องเชื่อฟังสามี เชื่อฟังบุตรชาย ภรรยาเอกห้ามหึงหวงสามี ไม่เช่นนั้นจะถือเป็นสตรีใจแคบช่างริษยา บลาๆๆ กฎอีกมากมายที่ทำให้ผู้หญิงจีนในยุคนั้นเหมือนเป็นแค่เครื่องผลิตลูกให้ผู้ชาย ด้วยคำสอนที่กดขี่ผู้หญิงแบบนี้บวกกับความรักที่สวีชูเหนียงมีต่อเจียงเซินทำให้นางแทบจะกลายเป็นกระโถนรองรับอารมณ์เจียงเซิน ยอมผัวกลัวผัวไปทุกอย่าง เป็นเมียเอกแท้ๆ แต่ต้องอยู่อย่างไร้ตัวตน

จน-กระ-ทั่ง มาเจอองค์หญิงตันหยาง 55555555555

พอเจอกับความไร้ระเบียบกฏเกณฑ์อย่างองค์หญิงตันหยางเข้าไป เอาแค่เรื่องผู้ชาย นาเอกก็มีชายบำเรอเป็นสิบคนแล้ว สวีชูเหนียงเหมือนได้เปิดโลก ว่าผู้หญิงอย่างเราทำแบบนี้ก็ได้เหรอ? หลายๆ อย่างที่นางเห็นตันหยางทำ สวีชูเหนียงก็เริ่มฉุกใจคิดขึ้นมาบ้าง แถมยังได้เถ้าแก่ลู่ช่วยเคาะสมองว่า จะไปยึดติดธรรมเนียมจารีตบ้าๆ บอๆ ที่ผู้ชายเป็นคนเขียนขึ้นมาเพื่อประโยชน์ของตัวเองทำไม สวีชูเหนียงก็เหมือนได้รับการเบิกเนตร หลังๆ มาพอถูกผัวทำร้ายจิตใจมากๆ เข้าก็เลยพอแล้ว บทจะตัดก็ตัดฉับ คุกเข่าขอหนังสือหย่าจากนายท่านผู้เฒ่า จากนั้นก็ติดตามตันหยางออกจากจวนสกุลเจียง เจียงเซินถึงกับอึ้ง

ดิชั้นถึงกับลุกขึ้นปรบมือ เก่งมากคุณหนูสวี!

เขียนถึงประเด็นสวีชูเหนียงเยอะหน่อย ในเนื้อเรื่องก็ไม่ได้ให้ซีนคู่นี้มากหรอก ไม่ได้เด่นกลบคู่หลัก แค่เราชอบมากที่นักเขียนไม่ได้ให้สวีชูเหนียงเลือกกลับไปคืนดีกับเจียงเซินอีก มาถึงจุดนี้แล้ว มันไม่ได้เกี่ยวกับว่าให้อภัยหรือไม่ให้อภัย แต่มันคือจุดที่ว่ายังไงสองคนนี้ก็ไปกันไม่รอด เพราะเจียงเซินถึงจะคิดได้แล้วว่าตัวเองทำไม่ดีกับสวีชูเหนียงมากจริงๆ และเขาไม่อยากเสียเมียเอกคนนี้ไป แต่ถามว่าเขาจะเปลี่ยนพฤติกรรมเจ้าชู้ของตัวเองได้มั้ย เขาก็เปลี่ยนไม่ได้ แล้วพระเอกถามพี่ชายว่าให้ท่านปลดอนุภรรยาทั้งหมดเพื่อสวีชูเหนียงได้มั้ย เจียงเซินก็บอกว่าทำไม่ได้ เพราะฉะนั้นพระเอกก็เลยบอกว่างั้นท่านก็ปล่อยสวีชูเหนียงไปเถอะ ต่างคนต่างแยกย้ายเพราะตั้งแต่แรกก็ไม่เหมาะสมกันอยู่แล้วในเรื่องของทัศนคติและการใช้ชีวิต ดันทุรังต่อไปมันก็วนลูปเดิม หรือที่เรียกว่าวงจรอุบาทว์นั่นเอง

และจุดที่เราชอบยิ่งกว่าเดิมคือ สวีชูเหนียงได้เริ่มต้นใหม่กับ 'ชื่อจิ่น' หนึ่งในนายบำเรอของตันหยาง ลุ้นคู่นี้มากกกกกก ไม่คิดว่าจะลุ้นขึ้น กรี๊ดๆๆๆๆๆ ชื่อจิ่นคือชายหนุ่มที่ทั้งหล่อเหลาสง่างาม ทั้งละเอียด ใส่ใจ ชอบการทำอาหารเข้าครัว และชอบสวีชูเหนียงมากๆๆๆ คอยอยู่เคียงข้างสวีชูเหนียงเงียบๆ ตลอดโดยไม่ได้บีบคั้นหรือเร่งเร้าอะไร แค่คอยอยู่เป็นเพื่อน หาวิธีให้สวีชูเหนียงคลายความเศร้าจากเจียงเซิน(ผัวชั่ว) ประทับใจฉากนึงมาก สวีชูเหนียงเป็นผู้หญิงเรียบร้อยและเดินช้ามากๆๆๆ เจียงเซินคือไม่เคยรอสวีชูเหนียงเลย และชอบดุด่าว่านางเดินช้าเกินไป สวีชูเหนียงเกรงใจเลยบอกให้ชื่อจิ่นรุดหน้าไปก่อนไม่ต้องรอนาง แต่ชื่อจิ่นบอกยิ้มๆ ว่าข้าไม่ได้รีบอะไร จากนั้นก็เดินช้าๆ เป็นเพื่อนสวีชูเหนียง (ละมุนมากกกกกกก ยัยเหนียง! ถ้าเธอลีลาไม่เอาชื่อจิ่นชั้นจองนะ อิ๊บตุ้มม!!)

ตอนอ่านนี่ลุ้นมากกกก ช่วงที่เจียงเซินกลับมาขอคืนดีอย่างจริงใจนี่กลัวนักเขียนจะให้ชูเหนียงใจอ่อนกลับไปกับผัวเก่า ดีใจที่นางเป็นคนฉลาด มองภาพรวมชัดเจน และเลือกที่จะตัดบัวไม่เหลือใย

>>> จบพาร์ทสวีชูเหนียง+ซื่อจิ่น <<<


และสุดท้ายนี้ขอบคุณนักเขียนที่หาคู่ให้เถ้าแก่ลู่ของเรา ลู่จิ่งสิงเป็นตัวละครที่เรารักมาก เราเศร้าไปกับเขาที่ไม่สมหวังกับคนที่ตัวเองหลงรักมานาน ลู่จิ่งสิงอยู่เคียงข้างตันหยางมาตลอดหลายปี คอยช่วยเหลือ คอยอยู่เคียงข้าง ทำทุกอย่างให้โดยไม่เคยหวังอะไรตอบแทน เป็นความรักแบบไร้เงื่อนไข เสียดายที่เป็นคนความรู้สึกช้า กว่าจะรู้ตัวว่าตกหลุมรักเพื่อนสนิทตัวเองก็ตอนที่องค์หญิงใหญ่ตายไปแล้ว แถมพออีกฝ่ายฟื้นคืนชีพมาก็เข้าไปพัวพันกับท่านเจ้าเมืองแล้ว บุพเพเลยขาดสะบั้น แม้แต่ตัวตันหยางเองยังเคยคิดในใจว่าถ้าหากลู่จิ่งสิงบอกความในใจกับนางเร็วกว่านี้ ไม่แน่นางอาจจะแต่งงานมีราชบุตรเขยไปนานแล้ว

แต่ก็นั่นแหละคนที่ใช่ก็ต้องมาในเวลาที่ใช่ด้วย บางทีพลาดแค่เสี้ยววินาทีก็คือพลาดตลอดกาล (นึกถึงเรื่อง Reply 1988 สงสารพระรองมาก😭 #ทีมซอกตึก)

ยังไงก็ตาม ขอบคุณนักเขียนที่ส่งเจ้าเมืองไป๋ที่นิสัยห่ามพอๆ กับองค์หญิงตันหยางมาให้เถ้าแก่ลู่ เป็นผู้หญิงที่แปลกและห่ามจนแม้แต่ตันหยางยังไม่ขอสู้ (สเป็คแกเป็นแบบนี้ใช่มั้ยลู่จิ่งสิง😂) ดีใจที่ทุกคนในเรื่องล้วนสุขสมหวัง เราคนอ่านก็แฮปปี้

ส่วนพระนางก็ ลูกสองจ้า✌🏻😎😍 ท่านเจ้าเมืองบอกว่าจะไม่มีลูกอีก ไม่ยอมให้เมียคลอดอีกเด็ดขาดเพราะกลัวเมียมีอันตรายเหมือนท้องแรกอีก

❤️❤️❤️เป็นนิยายจีนโบราณชายหญิงที่เราชอบมากๆ น่าจะมากที่สุดของปีนี้เลย ถึงจะไม่ค่อยชอบหน้าปกแต่ box สวยมาก เป็นกล่องแม่เหล็กลายดอกไม้ งามสมฐานะองค์หญิงใหญ่ตันหยางและองค์หญิงน้อยเจียงมากเพคะ5555555❤️❤️❤️

[M · Rating 5 out of 5]

หนึบๆ หน่วงๆ น้ำตาร่วง สิ่งที่เดามันก็คือใช่
เล่มนี้รวมการเมือง ความรัก ความสัมพันธ์ งานเข้าใจผิด ดราม่ามาเต็ม

เอ็นดูนางเอกกก ชีก็ยังเข้มแข็ง แต่ก็ยังจะเจือความบ้าบออยู่ได้ แต่ก็นะ คาแรกเตอร์ที่ยิ้มแย้มตลอด เวลาเค้าเสียใจ คนอ่านก็รู้สึกหน่วงตาม

พระเอกยังฟอร์มดีในด้านปากแข็งไม่มีตก แต่เล่มนี้นางเอกไม่ง้อไม่วอแวแล้วไง ยิ่งหนักเลย ต่างคนต่างมึนตึง คิดเองเออเองน้อยใจอีกฝ่าย ตอนนี้แหละ พี่เค้าได้ว่ายวนอยู่ในความรู้สึกของตัวเองแบบเต็มๆ ละ

เอ็นดูเหล่าสมุนนางเอกมาก
เล่มนี้มีเรื่องรักวุ่นๆ ของคุณชายรอง พี่ชายพระเอกเข้ามาอีก เข้ามาสร้างฟีลหม่นหมองคับข้องได้ดี เอ่อ แต่ก็ยังมีขำได้นะ
ใจเราก็คือเชียร์ซื่อจิ่น ไอแอมซอรี่ ฮีอิสเบทเทอร์แดนยูว์ พี่รอง

ตอนสุดท้ายนี่นะ 5555 โอ้ย อยากขำแต่ขำไม่ออก เข้าใจผิดกว่านี้ได้อีกเรอะ!!!
ไม่อ่านต่อไม่ได้อ่ะจริงๆ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

บันทึกการอ่าน🐼
#งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม3


สนุกขนาดไหน...ขนาดที่ว่าตอนนี้ตี5กว่าๆจะสว่างคาตาอยู่แล้ว🐼 แต่ใจยังสู้อยากอ่านต่อ🔥อัพเดทReading Progressแทบทุกหน้า~ เล่มนี้หน่วงบีบคั้นหัวใจมากกกอ่านแบบโหยหวนปวดใจจะบ้าตาย🥴แต่กลางๆเล่ม(ราวๆp.158)จะค่อยยังชั่ว ในดราม่า มีความขำ ความฮาความหึงหวง โดยรวมถือว่าหน่วงในระดับที่พอทนไหว(กว่าจะพูดคำนี้ได้ก็แทบแย่ 🥴 😅) มีอะไรให้ตามติด ตามลุ้นตลอด
อ่านแบบจดจ่อไม่อยากวางไม่อยากขยับเป็นศพติดโซฟา ถ้ายังอ่านต่ออยู่เดี๋ยวคนที่บ้านตื่นมาเจอจะโทรแจ้งผู้ใหญ่บ้านมาชัณสูตร ...เลยคิดว่าควรไปนอนก่อนเดี๋ยวค่อยมาใหม่จะดีกว่า😅🐼🐼🐼🐼

ฮืออออออ สนุกกกกกกกก💕😭😭😭😭

[Ning · Rating 4 out of 5]

ตอนเริ่มอ่านค่อนข้างสะดุดมาก
50 หน้าแรกเริ่มสงสัย?? เปลี่ยนคนแปล??
80 หน้า ทนไม่ไหวจนต้องไปหาเล่มเก่ามาดู
ก็ตามนั้น เปลี่ยนคนแปลจริง ๆ หลัง ๆ ทำไมงานอรุณต้องแยกแปล??
แล้วเล่มนี้มีความไม่เนียนสูงมาก แต่ก็ทน เพราะมันสนุก ฮาาา

เริ่มเล่มมา ก็คลายอีกปม ดราม่าเริ่มโชย พอเริ่มเท่านั้น
โอ๊ยยยย ปมก็ต้องคลาย ดราม่าก็ต้องเล่น ใครใจไม่แข็ง อาจพ่ายแพ้ตรงนี้ ฮาาา (อันนี้ก็เวอร์แหล่ะ)

แถมด้วยว่า แซดคู่ไม่พอ แซตคี่ แซดสี่ แซดห้า กันไปอีก
ดีว่า ดราม่าแค่เล่มเดียว เล่มหน้าก็น่าจะโลกชมพูละ

[Ahgase · Rating 5 out of 5]

นี่มัน!!!! มัน!!! อ๊ากกกกกกกกก
ช็อคซีนีม่าโปรแกรมหนังพันล้าน
มันคือ..อ … อ กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ช็อคอย่างงงแรงเกือบเหมารถทัวร์ไปลงเป่ยเวยแล้ว
กุผู้รับบทชาวบ้าน4อย่างสงบ ถึงกับเอามือขยี้หัว
น้องชายอะ กุสงสัยมานานละ ว่าแม่งต้องมีพิรุธ
แต่ผัวนี่สิ กุว่าแล้วววว ป่าไผ่ต้องมีอะไรซ่อนไว้
ที่แท้ซ่อนผัวไว้นี่เอง!!!! 555555555555555

เข้าใจผิดกันอะไม่เท่าไหร่ แต่จังหวะกับการมโนไปเองนี่
กุนึกว่าบ้านทรายทอง โบ๊ะบ๊ะไปหมด
ผัวนี่ก็นะ สมองนี่ฉลาดสุดในบ้านแล้วหรอ
มันไม่น่าเข้าใจผิดได้ขนาดนั้นอะ ตรวจสอบหน่อยดิ
นี่อะไร ตรวจสอบแต่ไม่สุด ไม่เคลียร์
เชื่อทุกคนยกเว้นเมีย บอกเมียหลอกทำพรือ
แต่พี่ฮะ พี่ฆ่าเค้านะฮะ มึงปสดป่ะ เค้าไม่ฆ่ามึงก็ดีเท่าไหร่แล้ว

[clouds_day · Rating 4 out of 5]

หวิวใจตอนนางเอกจะไปบอกเรื่องลูก แต่พระเอกดันเข้าใจผิด ขอถอนคำพูดที่บอกฉลาด แต่ก็ถือว่าดีที่รู้ไว แต่ก็สายไปแล้วเพราะนางเอกโกรธแล้ว ส่วนคู่ของพี่รองก็สะใจดีค่ะ โบ้ทั้งสองอยู่ด้วยกันไปเล้ยยยยย เชียร์ชื่อจิ่น ทำอาหารเก่ง ใส่ใจเก่ง / ยื่นใบสมัครเป็นเมีย

[Jayz · Rating 4 out of 5]

❌เล่มนี้หักคะแนนความดราม่าทั้งเล่ม และการอึดอัดของคนที่ไม่ยอมคุยกัน เพราะเริ่มรักกันทั้งคู่ เลยเป็นจุดอ่อนให้โดนวางกับดัก แถมคนอื่นๆก็เริ่มจับได้ว่านางเอกคือองค์หญิง แถมพระเอกรับรู้ว่านางเอกเข้าหาเพราะอยากแก้แค้นและหลอกใช้ แล้วคนซื่อตรงอะเนาะ รับไม่ได้ อ่านแบบอารมณ์หน่วงเลย ทั้งคู่ต่างปากแข็ง แถมไม่ยอมกันด้วย ต่างฝ่ายต่างมีพรรคพวก และเพราะมีคนแวดล้อมเยอะจนน่าปวดหัวแทน และเพิ่งรู้ว่าเปลี่ยนคนแปล ก็ว่าทำไมไม่สมูทในเล่มนี้ แต่คือเรื่องมันนำมาสนุ��อะ ต้องต่อๆ เพื่อจะไปสู่ความน่ารักของพระนางให้ได้ 😂 ❌

อ่านจบแล้ว #งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เป็นการข้ามมากำแพงเมืองจีนที่ไม่หลับไม่นอน น่ารัก สนุก หน่วง ซึ้ง ชอบๆ รีวิวย่อๆ ไม่สปอยส์ รวม 1-4 เล่มค่ะ

📌เรื่องขององค์หญิงใหญ่ตันหลาง ( อันธพาลใหญ่แห่งฉางอัน) ที่โดนท่านเจ้าเมืองผู้เคร่งครัด ( องค์หญิงน้อยผู้โดนตามใจของตระกูลเจียง) ประทานยาพิษให้ เพียงเพราะชื่อเสียงที่ฉาวโฉ่ ความอำมหิต และการโดนกล่าวหาว่าเป็นคนฆ่าอัครเสนาบดีผู้ซื่อสัตย์ หากแต่แน่นอน ~นิยายจีน ~ นางเอกดันได้สลับวิญญาณมาอยู่ในร่างของคุณหนูสี่ตระกูลไป๋ ที่ผู้คนบอกว่าเป็นสาวปัญญาอ่อนมาถึง 3 ปี หากแต่อยู่ๆก็ฟื้นขึ้นมาแบบฉลาดหลักแหลม แต่ไม่มีกฎระเบียบ ไม่ยึดถือธรรมเนียม แถมยังเป็นฝ่ายไล่ตามตื้อท่านเจ้าเมืองจื่อหยาง ผู้ที่ทั้งซื่อตรง เจ้าระเบียบ เย็นชา และดันเกลียดองค์หญิงเข้ากระดูกดำ

📌เล่ม 1 ยังเป็นการเล่าความเป็นไป การเจอกันอีกครั้งขององค์หญิง ในคราบคุณหนูสี่ตระกูลไป๋ และท่านเจ้าเมือง และการตามวอแว แบบน่ารักๆ บ้าบอๆ ของคนที่ไม่สนอะไรเลยกับผู้เหมือนจะตัดขาดทางโลก เย็นชาแทบทุกคน จากเริ่มต้นแค่คิดจะแก้แค้นเลยหาทางเข้าใกล้เขา แต่ก็ดันตกหลุมชอบคนเย็นชา ผ่านการแกล้งไปแกล้งมา แต่ดันหลงจริง หื่นจริง

📌 เล่ม 2 เป็นพัฒนาการของทั้งคู่ การเริ่มหาเบาะแสใหม่กับการตายขององค์หญิงที่พระเอกเป็นผู้ผลักดัน การสีบสนจากแค้นหาทางหลอกใช้ สู่การแต่งงานใช้ชีวิตคู่ของคนปากแข็งทั้งคู่ คนนึงบอกแก้แค้น อีกคนบอกแต่งๆไปงั้น แต่ดันชอบกัน พระเอกขี้งอน นางเอกเอกก็ง้อเก่ง แถมล่อหลอกจนได้เข้าหอแบบที่ตัวแทบไม่ไหว

📌เล่ม 3 เล่าถึงความรักของทั้งคู่ที่เริ่มเปลี่ยนแปลงไปดีขึ้น แต่ความลับที่ปิดไว้ดันต้องเปิดเผย เพราะการย้ายร่างของนางเอกเรื่องนี้ เป็รอะไรที่คนรู้มากที่สุด แถมยังโดนใส่ร้าย มีความเข้าใจผิด ความเชื่อใจและหักหลังที่ทำให้ทั้งคู่ต้องทะเลาะและแยกกัน แต่เป็นเล่มที่เป็นถึงพื้นฐานในเรื่องสุด มีทั้งมิตรภาพ ความรักและการทรยศอันเจ็บปวดของนางเอก และพระเอก เล่มนี้เจ็บและหน่วงสุด แต่ก็ขัดใจสุดด้วย

📌 เล่มที่ 4 เป็นการสลับการตื้อเป็นพระเอกแทน แถมกว่าจะยอมเปิดปากได้ เล่นเอาหึง หวงไปทั่ว ใครมาทำอะไรใส่ที่รักไม่ได้นะ แผ่รังสีอำมหิตใส่ แต่เล่มนี้น่ารัก คลั่งรักสุด ตามใจสุด อ้อนสุด และเล่มนี้ยังรวมความรักของหลายคู่ที่ให้ซึ้ง สมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง มีความตามง้อแบบคนซึนๆ การบอกรักแบบเหมือนโดนบังคับ แต่จริงๆคืออายมากๆๆ และบทสรุปทุกตัวละคร น่าร้ากกกก

➡️ เขาว่า เล่นกับไฟ ระวังไฟลวกมือ ส่วนถ้าเล่นกับใจ ระวังใจจะตกหลุมพราง เพราะการเข้าหา เริ่มต้นจากการแแกแค้น แล้วไปจนถึงใช้ความเชื่อใจหลอกใช้ เมื่อถึงคราวที่ติดกับดักตัวเอง ก็ต้องเจ็บปวดทั้ง 2 ฝ่าย และต่อให้โดนจับได้ ก็ยังไม่เท่ากับความเชื่อใจ และสิ่งที่ทำมาคือการโดนหักหลังโดนคนที่รัก #ไม่สปอยส์ แต่อยากบอกว่าสงสารนางเอก และพระเอกมาก เส้นทางคนละทางถึงความแยก ก็ต้องเอาใจช่วยว่าจะ ไปบรรจบยังไง

⏩ จบดี สุขนิยมและพระเอกช่วงท้ายคือคลั่งรักมาก ตามใจมาก น่าหมั่นไส้มากก และต้องแอบร้องไห้ด้วยไปกับความรักพี่น้อง ครอบครัว คนรัก และมิตรภาพดีๆในเรื่อง มีเนื้อเรื่องใจการชิงไหวชิงพริบใยการชิงบัลลังค์ แต่ก็ไม่ยากมากมาย เพราะเนื้อเรื่องหลักคือเน้นด้านการดำเนินไปของนางเอก พระเอกนางเอกฉลาดมากทั้งคู่ (ยกเว้นช่วงเข้าใจผิด ปากแข็งทั้งคู่ แสดงออกไม่เก่งทั้งคู่ )

✅ นางเอกหื่นน่ารัก 55 เอะอะ ดึงมาจูบๆ รุกตลอด พระเอกต้องสวมบทเหนียมอายแทน หูแดง โดนปลดผ้าตลอด 🤣

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้มีความหน่วงของอารมณ์ ปมหลักได้คลายลงบ้างแล้ว เห็น lass boss แล้ว แต่ผลจะไปทางไหน ไม่ว่าจะรัก แค้น และการเมือง ไปอ่านต่อที่เล่ม 4!

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-Xb

[Patrawan Dear]

#งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล (เล่ม 1-4)

นับว่าเป็นแนวจีนโบราณที่อ่านสนุก ความยาวกำลังพอดี สามารถให้รายละเอียด ผูกโยงเรื่องราว ไต่ระดับความพีค ทิ้งช่วงให้หน่วง จนจบได้ในระดับค่อนข้างเคลียร์

ผู้เขียนดีไซน์คาแรกเตอร์ตัวละครได้น่าสนใจ พระนางเคมีเข้ากันดี ตัวละครแวดล้อมน่ารัก แม้เดาเรื่องได้ไม่ยากนัก แต่เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เล่ามาก็น่าติดตาม มีหลากหลายอารมณ์ให้ดื่มด่ำ ชอบเป็นพิเศษตรงความหน่วงที่กำลังพอดี ไม่ได้อาศัยความโง่ของพระเอกช่วยให้หน่วง

สองเล่มแรกเป็นการปูพื้นด้านความเป็นมา ความรู้สึกนึกคิด นิสัยใจคอของตัวละครหลัก ซึ่งช่วยให้อ่านได้เข้าใจและคล้อยตามเหตุการณ์ของเรื่อง แม้สำนวนแปลจะออกแนวจิ๊กโก๋โบราณ ไม่สละสลวยกินใจ แต่จะว่าไปก็เข้ากับบรรยากาศต่อปากต่อคำของบรรดาตัวละครในสองเล่มนี้อยู่

มาถึงเล่มสามนี่ หน่วงตั้งแต่ต้นเล่ม อ่านได้สักพักรู้สึกได้เลยว่าสำนวนแปลเปลี่ยนไป จะว่าไหลลื่นขึ้นไหม ก็นิดนึง แต่ก็ยังมีคำแปร่ง ๆ อยู่บ้างอยู่ดี

เนื่องจากความพีคไปกองอยู่ที่เล่มสามจนต้องอ่านแบบลืมหายใจ เล่มสี่ก็เลยแผ่วลงนิด ๆ รู้สึกถึงความยืดเยื้อในส่วนของการรบ แต่ในส่วนของการรัก ถ้าไม่นับความอยู่ ๆ ก็ง้องแง้งของนางเอก ก็ได้อยู่

โดยรวมแล้วจัดว่าอ่านได้สนุกเกินคาด อ่านแล้วอารมณ์ดี เสียดายนิดที่ผู้เขียนให้รายละเอียดทางฝั่งบอสร่วมน้อยไปเยอะ เขาเลยร้ายแบบลอย ๆ แต่รายละเอียดฝั่งพระนางจัดเต็มมาก...ชอบเลยค่ะ :)

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 3, 4 พิมพ์ครั้ง 1 : กันยายน 2564
โปรยปกหลังเล่ม 3 :
เมื่อความจริงปรากฏชัด
องค์หญิงตันหยางกำลังจะจัดการผู้ที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง
เป็นไปตามแผนการที่วางไว้

หากเรื่องราวกลับตาลปัตร นางถูกตลบหลัง
จนต้องแบกรับโทษทัณฑ์อันใหญ่หลวง
ซ้ำร้ายยังถูกคนที่นางรักทำร้ายจิตใจ
นางจะผ่านพ้นเคราะห์กรรมครั้งนี้ไปได้อย่างไร
เล่ม 3 :
หลี่ไหวอวี้รู้ว่าหลิ่วอวิ๋นเลี่ยรู้ความลับที่จักรพรรดิเซี่ยวทิ้งไว้ให้ กว่าจะหนีออกมาได้ และต้องกำจัดทิ้ง เพื่อปกปิดความลับที่ไม่ควรมีใครรู้
เมื่อตัดสินใจ ก็ลงมือทำ โดยไม่รู้ว่ามีคนซ้อนแผน
แล้วหลี่ไหวอวี้ก็พบว่าตัวเองตั้งครรภ์ แล้วเจียงเสวียนจิ่นเข้าวังไปห้าวันแล้วก็ยังไม่กลับมา เลยเริ่มกังวล คิดว่าถูกกักตัวเอาไว้แล้ว หาทางช่วยเหลือ คนสกุลเจียงไม่ให้ความช่วยเหลือก็ไปหาไป๋เต๋อจ้ง และสังเกต จากนั้นก็บุกไปช่วยเหลือเจียงเสวียนจิ่น แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเจียงเสวียนจิ่นที่อยู่ปลอดภัย รอเวลาอยู่ที่���้องทรงพระอักษรเอากระบี่มาพาดคอตัวเอง แทนที่จะได้บอกข่าวดี ครั้งนี้เสียใจจนไม่รู้จะเสียใจยังไง
หลี่ไหวอวี้และพวกถูกจับเข้าคุกประหาร เจียงเสวียนจิ่นรู้ความจริง และเสียใจ จากการที่โดนหลอกใช้ หลี่ไหวอวี้ก็เสียใจที่เจียงเสวียนจิ่นไม่เชื่อใจ เลยไม่บอกเรื่องที่อยากบอก แต่เรื่องราวที่เหลือก็บอกทั้งหมด
ได้รู้ว่าคนบงการเบื้องหลังคือคนที่ตัวเองเชื่อใจ ก็คือหลี่ไหวหลิน ที่รู้ว่าตัวเองไม่ใช่ทายาทตั้งแต่ต้น และแก้แค้นแทนพ่อแท้ๆ ทั้งๆที่ๆไม่รู้เลยว่าความจริงแล้วหลี่ซั่นเลวร้ายแค่ไหน
เจียงเสวียนจิ่นรู้ความจริงการกระทำของหลี่ไหวอวี้จากชิงซือ ก็ตัดสินใจช่วยเหลือ แต่ไม่ยอมหลงกลจักรพรรดิ สามารถซ้อนแผนเล่นงาน ช่วยเหลือหลี่ไหวอวี้ออกมาได้ ตัวเองน้อยใจ ไม่คิดว่าคนอื่นก็คิดว่าโดนโกรธเกลียดแล้ว เลยต้องตัดใจ ต่อหน้าพูดจากร้ายกาจทำร้ายจิตใจ แต่เบื้องหลังไปกินเหล้าเมามาย
ส่วนหลี่ไหวอวี้ก็แสร้งที่เข้มแข็ง ไม่ง้องอนอีก เพราะคิดว่าครั้งนี้เจียงเสวียนจิ่นคงไม่ยกโทษให้อีกแล้ว อ่านตอนนี้คือทั้งเศร้าทั้งสงสาร ทั้งหน่วง แต่สนุกมาก
เจียงเสวียนจิ่นวางแผนช่วยเหลือหลี่ไหวอวี้ออกจากคุกได้ และเจียงเสวียนจิ่นก็รู้ว่าจากองค์หญิงใหญ่ คนต่อไปที่จะโดนกำจัดก็คือตัวเอง ก็เลยถือโอกาสที่สกุลเจียงต้องออกไปดูธรรมชาติพาคนทั้งตระกูลรอดได้
หลี่ไหวอวี้หนีได้เพราะเจียงเสวียนจิ่น มีเจ้าเมืองจื่อหยางอยู่ก็ทางสะดวก ตอนนี้เป็นคนที่โดนประกาศจับทางการไปแล้ว จักรพรรดิส่งราชโอการสมรสพระราชทานให้ เจียงเสวียนจิ่นไม่รับ ผู้เฒ่าเจียงที่ซื่อตรงถึงกับโกรธ เจียงเซินกับสวีชูเหนียงก็มีเรื่องกันเพราะ เจียงเซินไม่รู้ค่าของคนที่อยู่ในมือ เอาแต่ทำร้ายจิตใจ
ทั้งหมดหนีมาเมืองชายแดนได้ ลู่จิ่งสิงบาดเจ็บ หลี่ไหวอวี้แยกตัวเพื่อไปดูแล แต่ก็ต้องกลับมาอยู่กับเจียงเสวียนจิ่นเพราะแผนการของเจียงเสวียนจิ่น ที่กินไหน้ำส้ม ไม่ยอมอธิบาย ต่อหน้าเย็นชา แต่พอหลับก็กอดเอาไว้ อยู่กับหลี่ไหวอวี้เรียนรู้การโกหกหน้าตายมาเก่งที่สุด
แล้วครั้งนี้จักรพรรดิส่งไป๋เต๋อจ้ง และไป๋เสวียนจีมา ไป๋เสวียนจีก็หน้าด้าน นึกว่าเจียงเสวียนจิ่นเปลี่ยนไปแล้ว เป็นคนบอกนายผู้เฒ่าเรื่องไป๋จูจี ทำเอาเรื่องราวแตกหัก ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในคุก หลี่ไหวอวี้เขียนหนังสือหย่าสามีให้เจียงเสวียนจิ่นแล้วเพราะกลัวอีกฝ่ายจะติดร่างแหไปด้วย ตอนนี้คนพูดถึงชายบำเรอทั้งสิบ และลู่จิ่งสิง สหายสนิทตัวเองอย่างเสียหาย ยังไงก็ต้องจากไป เจียงเสวียนจิ่นทำอะไรไม่ได้ แล้วสวีชูเหนียงก็ตัดใจจากเจียงเซินตามหลี่ไหวอวี้ไปด้วย
หลี่ไหวอวี้ทำให้เมืองอีเซี่ยนดีขึ้นตามสัญญาที่ให้ไว้กับเจียงเสวียนจิ่น เจียงเสวียนจิ่นให้เจียงเซินเขียนหนังสือหยาให้สวีชูเหนียง หลี่ไหวอวี้ทำให้คนสนิทข้างกายทั้งหลาย มีชื่อเสียงที่ดีเพราะไม่ต้องอยู่เบื้องหลังคอยช่วยเหลือหลี่ไหวหลินอีกแล้ว
ตอนนี้เจียงเสวียนจิ่นไม่มีเหตุผลในการไปหาหลี่ไหวอวี้ แต่เจียงเซินมี พอมาก็ได้เห็นว่าหลี่ไหวอวี้ตั้งท้อง แต่ข่าวสารดันผิดพลาดเป็นเด็กเป็นลูกของเฒ่าแก่ลู่ เจียงเสวียนจิ่นที่หาเหตุตามมาทีหลัง เลยเข้าใจผิดไปแบบนั้นเอง วุ่นวายน่าดู

หลังอ่านเล่ม 3 :
เล่มนี้ความจริงเปิดเผย ทั้งเศร้าทั้งหน่วง แต่เรื่องราวก็เริ่มคลี่คลายแล้ว ความเข้าใจผิดของทั้งสองจะหมดไปเมื่อไหร่ แล้วความปากแข็ง โกหกหน้าตายจะได้รับคำตอบยังไง มาอ่านเล่มจบไปด้วยกันเลยค่ะ
แล้วตอนนี้ยังมีเรื่องของคุณชายรองเจียง – สวีชูเหนียง – ชื่อจิน อีก ดูสิว่าเรื่องราวจะลงเอยยังไง กลายเป็นคู่ที่มาแรงไปอีกคู่ อ่านแล้วสมน้ำหน้าคุณชายรองเจ้าชู้ เจ้าสำราญมาก ไม่รู้จักรักษาสิ่งที่มีอยู่
มาลุ้นเล่มจบกันค่ะ เรื่องนี้สนุก น่าอ่านมากจริงๆ ผิดคาดไปเลยค่ะ

[orangejasmine · Rating 5 out of 5]

หลังจากสรวลเสเฮฮากันมาสองเล่ม เล่มนี้ดราม่าจัดเต็มมากเลย ทั้งตัวนางเอกกับน้องชาย นางเอกกับพระเอก นางเอกกับบ้านเมือง นางเอกกับครอบครัวพระเอก และตัวร้ายตัวจริงก็เฉลยแล้วเช่นกัน ทางเราเดาถูกจริงๆ ว่าใครเป็นต้นเหตุให้นางเอกตาย เพราะฉะนั้นเลยมีฉากให้น้ำตาตกหลายฉากเลยค่ะ สงสารทั้งพระเอกนางเอก แต่หัวจิตหัวใจความคิดความรู้สึกของทั้งสองคนก็เรียกว่าไม่ได้surreal เกิน ทุกความคิดความรู้สึกก็คือ based on พื้นฐานนิสัยของทั้งคู่ เล่าเรื่องได้เจ็บปวดมากเลยในทุกฉากที่พระเอกนางเอกเจอกันแล้วฟาดกันด้วยคำพูด

นอกจากฉากดราม่าพระเอกนางเอก ยังมีดราม่าบ้านพี่รองกับฮูหยินของเขาด้วย คู่นี้ชอบมาก จุดลงเอยของทั้งสองคนมันเรียลดีมาก เพื่อนหญิงพลังหญิงก็มานะ แต่ชอบตรงนางเอกไม่ได้เข้าไปวุ่นวายกับความสัมพันธ์ของสองคนนั้นมาก แค่คอยซัปพอร์ตเพื่อนสาวให้มีกำลังใจ แต่ไม่ได้ยุยงอะไร กับคำพูดของลู่จิ่งสิง พ่อหนุ่มเจ้าชู้ที่ไม่น่าเชื่อว่าจะมีหัวใจ feminine ขนาดนี้ที่บอกชูเหนียงว่า ทำไมผู้หญิงต้องไปทำตามกฎที่ผู้ชายเป็นคนเขียนด้วยอะ ฟาดมากพ่อ รวมๆ คือประทับใจฉากเหล่านี้ ส่วนตัวปรบมือและเชียร์ชูเหนียงมากๆ ว่า ผัวที่ดีคือผัวใหม่ค่ะพี่สาว

อีกฉากที่ชอบคือ ฉาก educate คนหัวหงอกของคนหัวดำ เรื่องนี้เรียกว่าแหวกขนบจีนโบราณแบบเก๋มาก พยายามใส่ความสมัยใหม่เข้าไปในหลายๆ ฉากว่าทำไมต้องตามขนบทั้งหมดล่ะ เด็กเถียงผู้ใหญ่ไปเลยสิ แต่ก็ไม่ใช่เถียงแบบสักแต่จะเถียง ก็มีเหตุผลมาฟาดกันอยู่ สนุกดีค่ะ ฉากนี้เข้าข้างทีมนางเอกเต็มๆ

พูดถึงเนื้อเรื่องบ้าง เล่มนี้การเมืองในวังล้วนๆ แล้ว อย่างฉากที่พระนางผิดใจกันนั่นก็แผนของฝั่งตัวร้ายอย่างหนึ่ง เดาไว้ก่อนว่ามันต้องอยากชิงบัลลังก์แน่ๆ แต่ยังไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลใด และก็รำคาญฮ่องเต้มากกกก สิ่งที่นางเอกพระเอกพยายามช่วยนี้ไม่รับสักอย่าง ฝั่งคนร้ายนี่กลับรับไว้หมด ถ้าบ้านเมืองจะพังก็เพราะนางล้วนๆ เลย จะว่าหัวอ่อนก็ไม่ใช่ จะว่าเด็ดขาดก็ไม่เชิง น้องไม่เหมาะเป็นฮ่องเต้จริงๆ สงสารพี่สาวกับพระเอกที่พยายามช่วยอะ สุดท้ายซวยไปหมดเพราะพยายามช่วยนาง however ผลจากความเฮงซวยนี้ ทำให้เราได้เห็นความเก่งกาจของพระเอกแล้ว พี่ฟู่ที่ฮ่องเต้คนก่อนไว้วางใจมันต้องแบบนี้สิ ต่างกับคนก่อนหน้าที่เชื่อคนง่ายลิบลับเลย แบบนี้ค่อยสมกับที่เนื้อเรื่องปูมาให้พี่หน่อย

จนจบเล่มพระนางก็ยังไม่เข้าใจกันเลยอะ สงครามก็งวดเข้ามาเรื่อยๆ แล้ว เล่มสี่หวังว่าทุกอย่างจะเคลียร์แบบสบายใจคนอ่านนะคะ

[mipmip · Rating 4 out of 5]

4.25/5 3>1>2 ระดับความชอบหลังจากอ่านมา3เล่ม ชอบเล่มนี้เพราะมันเข้มข้น + อ่านแล้วคันยุบหยิบในใจ แต่คิดว่าไม่ได้มาม่าอะไรนะ แต่มีสงสารนางเอก แบบเห้อ โอ้ย จริงหรอเนี่ย (ฟีลนี้) แล้วก็แบบจะโกรธพระเอกก็โกรธไม่ลงอีก ใดๆชอบฟีลเคมีพระนางตอนองค์หญิงน้อยเจียงรู้ความจริงว่านางเอกเป็นองค์หญิงใหญ่มากกว่าตอนไม่รู้ซะอีก (บอกไม่ถูก มันดูน่าจิ้นกว่า) อ่านเล่ม4ต่อจ้ะ ไปโลด

ป.ล. บรรยากาศเล่มนี้จะหม่นๆหน่อยแต่ก็ยังยิ้มได้ แล้วก็มีความไม่สมเหตุสมผลของเรื่องอยู่หน่อยๆแต่ก็ยังรับได้

[4e3a · Rating 5 out of 5]

รีวิวเล่ม 3
สองเล่มก่อน ยังมีกุ๊กกิ๊ก มีฮาๆประปราย เล่มนี้ดราม่าตั้งแต่ต้นๆเล่มเลยจ้า สงสารหลี่ไหวอวี้มากกกกก นางเหมือนรักใครก็โดนคนนั้นทำร้าย น้องที่รักมากสั่งฆ่า ตายฟื้นมาแล้วก็ยังจะฆ่าอีกรอบ คนที่ตัวเองรักมา 2 ชาติภพก็เย็นชาทำร้ายนาง โอ้ยยยย แล้วพระเอกหูเบามาก ฉลาดแต่ไม่เฉลียว เข้าใจนางเอกผิดๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชาติที่แล้วก็เอายาพิษให้กินจนตาย ชาตินี้จับนางเอกขังคุกอี๊ก ฮืออออเล่ม4จะดราม่าหนักไม๊เนี่ย

[Rintea W · Rating 5 out of 5]

สนุกสุดๆ น่าติดตามจนวางไม่ลง มีครบทุกรสชาติ
สงสารทั้งพระเอกและนางเอกแต่สถานการณ์มันพาไปก็ต้องตามน้ำ
นักเขียนผูกเรื่องได้ดีจริงๆ เรื่องดำเนินเร็ว ไม่ยืดเยื้อ ไม่มีน้ำให้โหรงเหรง ต้องรีบไปอ่านแล้ว4ต่อแล้วล่ะ

[Prapa · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกบีบหัวใจมาก

[ueiiyui · Rating 5 out of 5]

อ่านไปน้ำตาร่วงไปเป็นพักๆ ดราม่ากำหมัดเลยล่ะ

[Kritya Lee · Rating 4 out of 5]

พระเอกโหดเกินนนน โกรธกันทั้งเล่มเลย แต่มันก็น่าโกรธอะเนอะ คนเขียนก็ทำให้เราต้องเอาใจช่วยนางเอกเต็มที่

[Pooh · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก
พระเอกมีเอกลัษณ์ นางเอกสายรุก
เนื้อเรื่องสนุก ลื่นไหล สมเหตุสมผล ดีมาก

[Mo Melody · Rating 5 out of 5]

ชอบเนื้อเรื่องในเล่มนี้ มันบีบหัวใจดี ทั้ง ความรัก ครอบครัว การเมือง ลุ้นไปหมด สนุกมาก

[Nim Ritt · Rating 5 out of 5]

บรรยากาศของเล่มนี้คืออึมครึมค่ะ
ทั้งพระเอกกับนางเอกต่างมีปมกันทั้งคู่
รวมไปถึงตัวละครอื่นๆ ด้วย
เล่มนี้จะค่อนข้างหวานน้อย
ทำให้อ่านไปได้แบบช้า เพราะค่อนข้างอึดอัด

[J · Rating 4 out of 5]

ดราม่ามาตั้งแต่ต้นเล่ม น้ำตานอง ฮึ กะแล้วเชียว

[Anida · Rating 5 out of 5]

อ่านเล่มนี้หยั่งกะนั่ง rollercoaster ดราม่ามาก สงสารทั้งคู่ นี่อยากรู้มากว่าตอนหลังเต้จะสำนึกเสียใจมั่งไหม

[PMT · Rating 4 out of 5]

ต้นเล่ม3นี่สนุกมากกก ลุ้นมาก สงสารนางเอก… แต่อ่านจนจบเล่ม ช่วงหลังๆรู้สึกมันยืดเยื้อเหลือเกิน อะไรจะเข้าใจผิดกันนานขนาดนี้… เรื่องเริ่มยืดๆไม่ค่อยมีอะไร

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นองค์หญิงใหญ่ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอันธพาล แถมยังใจดำอำมหิต เพราะองค์จักรพรรดิ์ยังทรงพระเยาว์ เลยใช้ตำแหน่งพี่สาวในการควบคุมราชสำนักอยู่นาน แต่เพราะการตายของเสนาบดีผู้มีคุณธรรมสูงส่ง ที่หลักฐานทั้งหมดถูกชี้ตัวมาว่านางคือฆาตกร ทำให้องค์จักรพรรดิจำต้องออกราชโองการประทานความตายให้นาง และผู้ที่มาส่งยาพิษให้ถึงจวนของนาง ก็คือท่านเจ้าเมืองหนุ่มผู้เถรตรงและยึดมั่นในความถูกต้องเสมอมา แถมยังเป็นคนที่นางแอบหลงรักมานานด้วย ยาพิษที่เขายื่นส่งให้ทำให้นางจบชีวิตลง แต่วิญญาณของนางกลับไปเข้าร่างของคุณหนูสี่ของผู้ตรวจการเมืองที่ร่างกายอ่อนแอและมีสติไม่สมประกอบ ฟื้นมาวันแรกหนีออกมาจากจวน ก็เจอกับท่านเจ้าเมืองหนุ่มที่หยิบยื่นความตายให้นางพอดี เมื่อยังไม่สบโอกาสทำร้ายอีกฝ่ายให้ตายตกไปตามกัน ก็เลยต้องทำตัวเนียนเกาะติดคุณท่านไปก่อน ด้วยการใช้ทั้งลูกตื๊อและลูกหยอด ใช้ความหนาของหนังหน้าในการทะลวงฝ่ากำแพงอันแข็งแกร่งของเขาให้ได้ แต่ยิ่งใกล้ชิดก็ยิ่งเห็นถึงความเป็นคนเที่ยงตรงและมีอุดมคติที่ชัดเจน ใจที่เคยหวั่นไหวให้ชายหนุ่มมาก่อนก็เลยกลับมาหวั่นไหวอีก จากเดิมที่เคยคิดจะกลับเข้ามาหาทางแก้แค้น ก็เลยเริ่มโอนเอน แต่ชีวิตใหม่ขององค์หญิง ก็ไม่ได้ง่ายเลย

เล่าเรื่องได้เพลินมากค่ะ ความหนาของหนังหน้านางเอกนั้นทำให้เนื้อเรื่องมีสีสันและอ่านได้สนุกดี แม้พระเอกจะออกแนวตามขนบไปหน่อย คือเย็นชาและปากร้าย แต่การกระทำที่แสนจะอบอุ่นและอ่อนโยนแบบที่ไม่ตรงกับปากก็ทำให้คนอ่านกรีดร้องด้วยความอิจฉา แถมความอายที่มาแบบหน้านิ่งแต่หูแดงก็ยังน่าเอ็นดูเหลือเกิน หนุ่ม ๆ ในเรื่องก็เยอะ แต่ที่งานดีอีกคนต้องยกให้พระรอง ที่ทุ่มเทให้นางเอกแบบไม่หวังผลจริง ๆ ความฉลาดของตัวละครในการไขคดีและคลี่คลายปัญหาและปมต่าง ๆ ก็ทำให้อ่านสนุกขึ้นไปอีก แค่รู้สึกว่าตัวละคร (โดยเฉพาะนางเอก) ดูเล่นใหญ่ไปหน่อย ทำให้อ่านแล้วเหมือนกำลังดูละคร แถมเป็นละครแบบไม่ต้องลุ้นเท่าไหร่ เพราะพอจะมองเห็นว่าเนื้อเรื่องจะเดินไปในทิศทางไหนต่อ ความอินไปกับตัวละครก็เลยไปไม่สุดมาก แต่โดยรวมแล้วก็ถือว่าอ่านสนุก และงานดีมากทั้งพระเอกและพระรองค่ะ