Dlaczego sens znika z naszego życia i jak go odnaleźć.
Mierzymy się z wielkimi zagadnieniami współczesności, ale czy poświęcamy wystarczająco dużo uwagi problemom, z którymi musimy się borykać na co dzień?
Prof. Dominika Dudek i prof. Bogdan de Barbaro w rozmowie z Piotrem Żakiem koncentrują się na tym, co głęboko dotyka nas wszystkich. Dyskutują o źródłach problemów w rodzinie, intymności w czasach internetowego ekshibicjonizmu, o życiu w nieustannym stresie – oraz o innych zagrożeniach, ale także nadziejach. Ona, otwarta na przemiany nowoczesności, patrzy na życie z bardziej praktycznego punktu widzenia, z kolei on odwołuje się do tradycji i zastanawia nad sensem galopujących zmian.
Czy w coraz bardziej płynnych czasach zagrożone są stałe wartości? Czy uzasadniony jest strach przed przyszłością? Jak wygląda portret Polaka początku trzeciej dekady XXI wieku? Czemu rozmawianie z psem lub kotem jest takie ważne? I dlaczego oboje psychiatrów nie patrzy na wszystko w ten sam sposób?
Oto intrygujące spojrzenie na całe życie z wszystkimi jego fenomenami i próba zrozumienia współczesnego człowieka – może nawet Ciebie.
Długo myślałam czy mam napisać coś o tej książce, ponieważ jest to lektura która kompletnie znajduje się poza moimi zainteresowaniami. Nie lubię poradników, nie czytuję ich i chyba na tym można by poprzestać.
Nie chcę jednak oceniać książki tylko pod kątem moich upodobań, bo byłoby to krzywdzące zarówno wobec autorów jak i osób, które tego typu lektury lubią. Książka ta, to zarejestrowana rozmowa dwojga psychiatrów, reprezentujących różne pokolenia. Dotyczy ona wydarzeń ostatnich lat, pandemii, zachowania intymności w czasach wszechobecnych social mediów czy polityki. Osoby zajmujące się psychologią czy socjologią będą z pewnością zachwycone lekturą, dla mnie niestety wiało nudą. Może gdyby rozmówcy reprezentowali nieco odmienne poglądy i wywołałoby to jakąś polemikę, byłoby ciekawiej. Ja miałam wrażenie że interlokutorzy jedynie wzajemnie sobie przyklaskiwali i spijali z dzióbków. Po raz kolejny przekonałam się że od takich tematów muszę trzymać się z daleka, bo lektura zamiast sprawić mi przyjemność jedynie mnie męczy.
Idea wywiadu „podwójnego”, bo tak nazwałabym formę, na którą zdecydował się Piotr Żak poprzez zaproszenie do rozmowy nie jednej, a dwóch osób, ujęła mnie swoją oryginalnością. Mimo, że zarówno prof. dr hab. Dominika Dudek, jak i prof. dr hab. Bogdan De Barbaro są z zawodu lekarzami psychiatrii, nie we wszystkim się zgadzają i najwiecej wyniosłam z tych fragmentów, w których ich indywidualne różnice czy życiowe doświadczenie (naturalnie odmienne) wywoływało polemikę.
Z jednej strony każda z osób wnosi swoje opinie i swoje stanowisko, z drugiej strony dają Czytelnikowi lub Czytelniczce przestrzeń na własne przemyślenia.
Dobra, bardzo dobra, może będę coś jeszcze pisać/aktualizować za jakiś czas, bo myśli jest wiele, a książka skończona dziś.
Rozmowa zawarta w książce dotyka szerokiego spektrum tematów, będących ważnymi dla współczesnego człowieka będącego obywatelem Polski, ale również społeczności globalnej.
W mojej opinii nie jest to pozycja wybitna lub przełomowa, ale z pewnością wiele poruszanych wątków pomogło mi skonstruować własne poglądy i zajrzeć wewnątrz siebie.
Poirytowana byłam czytając tę książkę... Zabrakło mi polemiki i czegoś więcej niż przeintelektualizowana pogawędka przy herbatce. Przy niektórych zagadnieniach czułam się jakbym słuchała starszej pani która mówi "ehh kiedyś były czasy, teraz nie ma czasów". Zawiodłam się. Bardzo tendencyjne tezy i pop psychologiczne stwierdzenia.