What do you think?
Rate this book
წავა წავა წავა წავა
ნუგზარ ზაზანაშვილის ამ კრებულში თავმოყრილია ბოლო ხუთი წლის მანძილზე ჩვენს ლიტერატურულ ჟურნალ-გაზეთებში და ინტერნეტში გამოქვეყნებული ახალი ლექსები და აქამდე გამოუქვეყნებელი პოეტური კოლაჟი – „სიყვარული მოკვდა ანუ საოჯახო ალბომი“. ავტორის ლექსები და ლიტერატურული წერილები 1980 წლიდან იბეჭდება. „ასეთი დროა“ 1998 წელს გამოქვეყნდა, „გაუგზავნელი წერილებიდან“ – „საბა 2006“-ის, „მექანიკური როიალი“ კი „ლიტერა 2017”-ის ნომინანტია. ნუგზარ ზაზანაშვილი, ასევე, ავტორია ლიტერატურულ-პუბლიცისტური წიგნისა „რუსოფობია“, რომელიც გამომცემლობა „არტანუჯმა“ 2016 წელს გამოსცა.
188 pages, Paperback
Published January 1, 2020
14 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
December 24, 2021
წამალივით საკითხავია. დილას და საღამოს თითო ლექსი. რამდენ ხანსაც გეყოფათ.
September 2, 2022
გადაიკითხავენ და შემდეგ ყველა წავა წავა წავა წავა და დაინახავს პოეზიას საკუთარ ყოველდღიურობაში
March 31, 2022
სულის საზრდოს ზუსტი დეფინიცია თუ გაინტერესებთ მაშინ დროა ეს წიგნი გადაშალოთ, ერთ-ერთი საუკეთესოა იმ პოეტურ კრებულთაგან, რომელიც წამიკითხავს. სევდანარევი სიხარულით, ემოციებით სავსე, სადა ლექსები.
ნამდვილად იმსახურებდა საბას და აიღო კიდეც. მაგრამ აიღო წიგნმა ავტორის გარეშე და ძალიან გულდასაწყვეტია, რომ თავად ბატონი ნუგზარი ვერ მოესწრო თავის კუთვნილ ჯილდოს. მოულოდნელად წავიდა და დატოვა ეს ბოლო კრებული, რომელიც ჩემთვის ერთგვარი გამოსათხოვარი წერილია მის მკითხველთან.
ისეთი კრებულია, სულ თან რომ უნდა გქონდეს და როცა რაიმე ძალა დაგჭირდება ხელებში გადაშალო, წაიკითხო და იპოვნო ის რასაც ეძებდი და რაც გჭირდებოდა. ასეთ სტრესულ დროს ყველაზე საჭირო პოეზიაა ალბათ. ამ დროში დაწერილი რომაა შეიძლება მაგიტომაც.
P.S. კიდევ უფრო სასიამოვნოა, როდესაც ასეთი წიგნები შენთვის საყვარელი ადამიანებისგან გრჩება სამახსოვროდ.
P.P.S. და კი, ჩიტსაც სული აქვს! <3
ნამდვილად იმსახურებდა საბას და აიღო კიდეც. მაგრამ აიღო წიგნმა ავტორის გარეშე და ძალიან გულდასაწყვეტია, რომ თავად ბატონი ნუგზარი ვერ მოესწრო თავის კუთვნილ ჯილდოს. მოულოდნელად წავიდა და დატოვა ეს ბოლო კრებული, რომელიც ჩემთვის ერთგვარი გამოსათხოვარი წერილია მის მკითხველთან.
ისეთი კრებულია, სულ თან რომ უნდა გქონდეს და როცა რაიმე ძალა დაგჭირდება ხელებში გადაშალო, წაიკითხო და იპოვნო ის რასაც ეძებდი და რაც გჭირდებოდა. ასეთ სტრესულ დროს ყველაზე საჭირო პოეზიაა ალბათ. ამ დროში დაწერილი რომაა შეიძლება მაგიტომაც.
P.S. კიდევ უფრო სასიამოვნოა, როდესაც ასეთი წიგნები შენთვის საყვარელი ადამიანებისგან გრჩება სამახსოვროდ.
P.P.S. და კი, ჩიტსაც სული აქვს! <3
January 9, 2022
მიყვარს, როცა პოეზიის კითხვისას ბურთი ყელში მაწვება
დიდი ადამიანი იყო ნუგზარი
დიდი ადამიანი იყო ნუგზარი
March 4, 2022
როცა "გარდაცვლილი მეგობრის ფეისბუქ-გვერდი" წავიკიათხე, პირველი რაც ვქენი ის იყო, რომ ჩვენი მცირე, რამდენიმე დღის მიმოწერა მოვძებნე მესენჯერზე, იქნებ ვინმემ ამ ლექსის მიხედვით, მისივე ანგარიში წაშალათქო და ხელუხლებელი რომ დამხვდა გამიხარდა. საბედნიეროდ პაროლი არ იციან, ან როგორც ლექსშია, გონიათ, რომ იქ გრძელდება მისი არსებობა და დაბადების დღესაც მიულოცავენ ხოლმე, თან მის ფოტოებს და მიმოწერას გახსნიან და გაიხსენებენ, როგორც გვჩვევია ხოლმე, როცა გარდაცვლილი ახლობლების გვერდებზე შევდივართ, შუა ღამით, სევდიანი მონატრებისას.
August 9, 2022
ჩიტსაც სული აქვს,
რა თქმა უნდა, ჩიტსაც სული აქვს.
ადრე გაზაფხულზე აყვავებული ბებერი ჭერმის მქრქალი, თეთრი შუქით განათებული წიგნია.
რა თქმა უნდა, ჩიტსაც სული აქვს.
ადრე გაზაფხულზე აყვავებული ბებერი ჭერმის მქრქალი, თეთრი შუქით განათებული წიგნია.
Want to read
December 24, 2021ალბათ ძალიან გაუხარდებოდა საბას ჯილდო, ღმერთმა ნათელში ამყოფოს, მის ლექსებს კი აუცილებლად წავიკითხავ.
January 4, 2022
დიდი ბოდიშის მოხდით, მაგრამ, ჩემთვის ეს პოეზია არაა.
July 3, 2022
ემოციების მხატვრული აღწერით მარტივად გადმოსცემს თანამედროვე რეალობას, რომელიც ერთი ადამიანის განცდებითაა შეკოწიწებული
Displaying 1 - 9 of 9 reviews