อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง เล่ม 2

อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง #2

by Dong Shi Niang, 东施娘, ตงซือเหนียง

องค์หญิงผู้ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ ถึงกับประกาศรับอนุให้สามีด้วยตนเอง หญิงสามัญเช่นจือจือจึงได้กลายมาเป็น ‘อี๋เหนียงห้า’ ของราชบุตรเขย

ยามนั้นจือจือเปรียบเสมือนไก่ป่าบินขึ้นไปอยู่บนยอดไม้เลยก็ว่าได้ ทว่าผลสุดท้ายคือนางถูกใส่ร้ายจนถึงแก่ความตาย กลายเป็นวิญญาณวนเวียนอยู่ในวังองค์หญิงอย่างไร้จุดหมาย ก่อนจะได้รับโอกาสกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งโดยไม่ตั้งใจ

ยามนี้จือจือไม่ยอมให้ชะตาชีวิตของตนเป็นเช่นเดิมอีก นางรีบหาบุรุษดีๆ เพื่อคว้ามาเป็น ‘สามี’ ให้จงได้ ทว่ายังไม่ทันได้สมหวัง นางก็ต้องกลับไปลงเอยเช่นเดียวกับอดีตชาติอีกครั้ง

นางไม่อยากแต่งเข้าวังองค์หญิง ไม่อยากเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะเมื่อนางรู้ความลับของ ‘องค์หญิง’ ผู้นั้นเข้าแล้ว เช่นนี้นางจะแสร้งทำเป็นไม่รู้แล้วอยู่ร่วมกับ ‘เขา’ ต่อไปได้อย่างไรกัน

Genres: China

456 pages, Paperback

Published October 15, 2021

About the author

Associated Names:
* 东施娘 (Chinese)
* Dong Shi Niang (English)
* ตงซือเหนียง (Thai)

Reviews

[Ahgase · Rating 3 out of 5]

บอกเลย ถ้าไม่ได้ตอนพิเศษจะแย่มาก
เพราะตลอดทั้งเรื่องมันอึดอัดไม่รู้เรื่อง
เหมือนอมพะนำอะไรกันอยู่

เห้อ ที่จริงนะเอาตอนพิเศษแทรกไปในเรื่อง
เขียนให้กระจ่าง บรรยายให้เยอะกว่านี้หน่อยจะดีมากเลย
นี่อะไรๆก็อยู่ในตอนพิเศษหมด อย่างพระเอกทำไมชอบหาย
ความเสียใจตอนทำแท้งลูก เหตุผลยังอยู่ในตอนพิเศษหมด
พอมารู้ทีหลังถึงจะเข้าใจ แต่ก็ไม่ซึ้งแล้วเพราะไม่ได้ซึมซาบ
มาตั้งแต่ในเรื่องหลัก
และncบ่อยแต่ก็ไม่ได้ถึงใจขนาดนั้น

แล้วนางเอกก็ไม่ได้ว่าอยู่กับพระเอกบ่อย
แต่พระเอกก็รักปักใจเหลือเกิน ดูไม่อินยังไงไม่รู้

สรุปนะ คิดว่าเรื่องนี้มันก็สนุก แต่เขียนได้ไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น
ตัวละครได้รับการเกลี่ยบทไม่สมดุล อย่างอี๋เหนี่ยง3-4 ผีพี่เสิ่น
หลานชาย ผีพี่สาวพระเอกเอก คนพวกนี้เหมือนมีซัมติงแต่ก็หาย
เนื้อเรื่องก็ไม่สมดุล
เกือบจะดีแล้วอะ น่าเสียดาย

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 2 เล่ม
สนุกดีค่ะ เป็นเรื่องที่อ่านได้เพลินมาก เริ่มอ่านไปไม่กี่หน้าก็รู้สึกดึงดูดให้อ่านต่อ มีผีเข้ามาในเรื่องด้วย แปลกดีในแนวนิยายกลับมาเกิดใหม่

ในเรื่องพระเอกจะพยายามชิงบัลลังก์ แต่ไม่ได้ลงรายละเอียด แค่บอกผลลัพธ์ของเหตุการณ์แต่ละช่วง เนื้อเรื่องเน้นไปที่พระนางมากกว่า ซึ่งเราชอบแบบนี้ ส่วนนางเอกเรื่องนี้ดูซื่อๆ ไม่ค่อยทันคนที่วางแผนแกล้ง น่าเอ็นดูดี

[Ning · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่น่าจะเหมาะกับสายฟิน
พล็อตดี ดูยิ่งใหญ่ดี แต่ไม่ได้ลงรายละเอียด
เน้นพระ-นางเป็นหลัก

หลัง ๆ พระเอกต้องออกไปชิงบัลลังก์ ก็จะเขียนแนวว่า ออกไปข้างนอก
ส่วนนางเอกก็อยู่บ้านรอ กลับมาก็กุ๊กกิ๊กๆ

ไม่คิดเยอะ ก็สนุกดี ไม่เครียด
ถ้าอยู่สายฟิน พระเอกคลั่งรัก เรื่องนี้ตอบโจทย์!!

[Celeste · Rating 4 out of 5]

องค์หญิงคลั่งรักสุด ๆ ส่วนจือจือดูยังไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่ถ้ารู้สึกหวาดกลัวคน ๆ นี้ขนาดนี้แต่ก็ไม่อยากให้เค้าตาย อยากให้มีชีวิตอยู่ด้วยกันต่อไปก็คงรักองค์หญิงอยู่มากเหมือนกันล่ะนะคะ

ตอนอ่านกลางเล่ม 1 มาถึงเล่ม 2 นี่อึดอัดกับความที่ไม่รู้ความรู้สึกของจือจือเลย ตกลงนี่ตกกระไดพลอยโจนโดนองค์หญิงบังคับล้วน ๆ ไม่ได้ชอบเลยหรือยังไงก็ไม่มีบอกเลย จนแอบสงสารองค์หญิงว่าคงได้แต่รักเค้าข้างเดียวแล้วล่ะมั้ง

ท้ายเล่มเฉลยอีกทีถึงส่วนที่ลืมไปเมื่อต้นเล่มแรกว่าจือจือได้มาเกิดใหม่เพราะให้หัวใจเทาเที่ยไป เลยเป็นคนไม่มีหัวใจแบบนี้ก็สมเหตุสมผลดี แถมได้กลับมามีความรู้สึกอีกครั้งเพราะองค์หญิงยกหัวใจให้ครึ่งนึง ก็ยิ่งสงสารทั้งพระเอกนางเอกเลยค่ะ

ถือว่าเป็นเรื่องที่สนุกเหนือความคาดหมายจริง ๆ แอบมีนิดนึงที่ตรงฉาก NC น่าจะเขียนให้ละเอียดแต่ละมุนละไมหน่อย นี่มาตัดฉากแต่บรรยายด้วยกลอนที่อยู่ดี ๆ ก็โผล่มาเลยไม่เห็นความรู้สึกของจือจือกับองค์หญิงเลย ว่ายอมรับกันในฐานะคนรักแบบไหน มาแบบนี้เบนไปโคมไฟก็คงได้ผลเท่ากันมั้งคะ 😂

เสียดายผู้เขียนไปเขียนแต่แนววายแล้ว รอมีงานชายหญิงอีกไม่รู้จะมีไหมนะคะ อยากให้มีมาแปลอีกค่ะ สนุกตลกรันทดสลดหดหู่ไปพร้อม ๆ กันดีค่ะ

แต่เขียนตัวละครชายได้น่าสนใจมีชีวิตชีวากว่าตัวละครหญิงมากกกเลย ขนาดน้องชายกับพ่อนางเอกบทมากระจิ้ดริดขนาดนั้นเรายังจำคาแรคเตอร์ได้ บทสาวใช้ตั้งหลายคนออกฉากเยอะเรากลับจำชื่อไม่ได้ จำบทสลับชื่อกันก็มี บางทีไปแนววายอาจเหมาะสมแล้ว รอสนพ. เอาแนววายของผู้เขียนท่านนี้มาแปลบ้างก็ดีนะคะ ❤️

[middaydreamer · Rating 2 out of 5]

(2.5/5) ไม่รู้ว่าคาดหวังเยอะเกินไปรึเปล่าแต่อ่านจบแล้วค่อนข้างผิดหวัง พอจบเล่มหนึ่งแล้วยังเซ็งจนดองเล่มสองไว้เป็นอาทิตย์ ;-; จริงๆ ถ้าอ่านแบบไม่คิดอะไรก็น่าจะโอเค แนวนางเอกใสซื่อไม่ทันคนกับองค์หญิงเจ้าเล่ห์อะไรอย่างนี้ แต่ดันเป็นคาแร็กเตอร์แบบที่เราไม่ค่อยชอบเลยไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ เล่มแรกก็แอบรู้สึกว่าเฉื่อยไปแล้วก็งงๆ ไม่ค่อยเข้าใจ เพิ่งมาเข้าที่เข้าทางตอนปลายเล่มหนึ่งต้นเล่มสอง แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยมีมิติอื่นอยู่ดี แบบเรื่ององค์หญิงชิงบัลลังก์อะไรแบบนี้ก็ไม่ค่อยขยาย น่าจะเหมาะกับคนที่อยากหาอะไรอ่านแบบไม่คิดอะไรมาก เน้นแค่เรื่องรักของพระนาง ถ้าอ่านแล้วไม่หงุดหงิดที่นางเอกไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ55555555555

[Caspy · Rating 3 out of 5]

2.5

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

tw ทำแท้ง



เหมือนให้ดาวเยอะเกินไปเลยแหะ ฮ่าๆ เรื่องนี้อ่านฆ่าเวลาได้นะแต่ไม่คิดว่าจะอ่านอีกรอบเลยปล่อย
ก็โอเคอยู่ ได้ลุ้นเอาใจช่วยนางเอกอยู่ ไม่คิดเยอะแล้วกันไม่งั้น555555
ช่วงที่อ่านเป็นช่วงที่กำลังดูเซลล์ของยูมิเลยค่อนจะข้างจะมองว่านิยายค่อนข้างสูตรสำเร็จเหมาะกับสายสุขนิยมอยากหนีจากโลกความเป็นจริง สิ่งที่ไม่ชอบคือหน้าปก ยิ่งพอเห็นปกงานวายแล้วบั่บ....

ไม่รู้ว่าทางท่านหญิงอยากจะดึงลูกค้ากลุ่มไหนนะ แต่การยกประโยคว่าพระสร้างสรรค์ฉากโรแมนติก(?) สปอยล์นิยายเป็นข้อๆ เราเลื่อนผ่านแทบไม่ทัน อย่างบางเรื่องโดนสนพไหนสักที่ขายพระเอกว่าเป็นพวกหื่น คนส่วนมากก็หื่น แค่หน้าตาดีแล้วหื่นก็เลยไม่โดนยี้ มันเลยไม่ควรเอามาเป็นฉากขายเพราะนิยายไม่ได้เขียนฉากอิโรติกได้ดีเท่าท่านเฮยด้วยซ้ำ

ราคาหนังสือพอๆกับไต้หวัน แต่รายได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิ้นถึงกระนั้นก็ยังอยากอุดหนุนมากกว่ารักทุกเรื่อง แต่ถอดใจไปตั้งแต่หน้าปก และคำโปรย หวังว่าแจ่มจะได้งานดีๆ ที่ถูกจริตเรามาเยอะๆ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 :
สรุปว่าเหยาอวี้เข้าเป็นคนข��งรัชทายาท แถมยังมีรู้จักกับคนที่บ้านจือจืออีก เพราะเหยาอวี้ก็คอยช่วยเหลือให้คนที่บ้านติดต่อกับจือจือได้
จือจือต้องมาเรียนอ่านเขียนกับองค์หญิงประจำ และใช้เส้นทางหลีกเลี่ยงสายตา จนวันนี้เพราะเดินทางเปลี่ยว ทำให้จือจือถูกลักพาตัวไปได้
คนลักพาตัวจือจือไปต้องทำให้จือจือหวาดกลัว แต่ดูแล้วรักสะอาด กับใส่หน้ากาก หน้าที่แท้จริงบอกว่าถูกไฟไหม้ แต่จือจือก็รู้ว่ามีวิชาที่แปลงโฉมได้ ขนาดองค์หญิง ยังทำได้ยืดหดกระดูกได้ แล้วคนผู้นี้ก็ไม่กลัวทางการ ตอนจะออกจากประตูเมืองไม่มีทีท่าว่าจะตื่นกลัว แถมยังรู้ว่ารัชทายาทต้องส่งคนมาเรียกตัวราชบุตรเขย(ที่เป็นองค์หญิงปลอมตัว ถึงขนาดรู้ว่าเป็นองค์หญิง) จือจือก็สุดงงแล้ว คิดไม่ออกว่าเป็นใคร แล้วก็ชอบพูดจาเสียดสี ทำให้จือจือเกลียด ระหว่างนั้นจือจือก็ได้พบกับผีวาดหนังที่คิดว่าอยากได้จือจือเป็นภรรยาอีกด้วย จือจือถูกคนร้ายลักพาตัวพาเดินทางไปเรื่อยๆ แต่พักอยู่โรงเตี๊ยมหรู ห้องพักดีตลอด มีครั้งที่เจอกับทหารที่อยู่ในหอนางโลมแล้วเพราะไฝแดงกลางหน้าผากทำให้เกือบตามเจอแต่สุดท้ายก็หนีรอดไปได้
ผ่านไปหนึ่งเดือน มาถึงกลางป่า คนร้ายตั้งใจทำท่าจะกำจัดจือจือ จือจือเลยหนีเข้าป่า แล้วก็หลงทางอยู่ในนั้นออกมาไม่ได้ สุดท้ายก็เป็นองค์หญิงที่ตามหาตัวจือจือเจอและพอจือจือออกมา จือจืออ่อนแอมาก รักษาจนแข็งแรง ถึงพากลับเมืองหลวง
แล้วองค์หญิงก็ถูกทำโทษโดยการดึงกำลังทหารกลับไปนี่คือความตั้งใจของรัชทายาท แต่องค์หญิงก็ยังดูแลจือจืออย่างดี แล้วจือจือก็เกิดอาการแพ้ท้อง องค์หญิงต้องทำใจแต่ก็ต้องให้จือจือทำแท้ง (เรื่องนี้มีเหตุผลอ่านไปถึงท้ายเล่มจะเข้าใจความหมายที่ต้องทำ)
จือจือขอองค์หญิงไปอยู่วัดแม่ชี ก็ไปอยู่อย่างเงียบสงบ ได้คนติดตามมาเพิ่ม องค์หญิงคอยมาดู และถามว่าจะกลับเมื่อไหร่ จือจือก็ยังไม่มีทีท่าจะกลับ จนเหยาอวี้พาเหยาฮูหยินมาพัก และยังได้เจอองค์หญิง ทำให้รู้ว่าคนที่ลักพาตัวจือจือไปคือเหยาอวี้ แล้วเหยาอวี้ก็เป็นอีกคนที่มีความแค้นกับรัชทายาท เพราะเป็นคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่ เรื่องในชาติก่อนหลังจากจือจือตาย ตัวเองที่ชื่อเสียงดี ก็ต้องเสียหายเพราะรัชทายาท มารดาทนรับไม่ไหวฆ่าตัวตาย ครั้งนี้เลยมาดูแลจือจือ แต่ก็ไม่บอกจือจือ และก็มาแก้แค้นรัชทายาทด้วย
จือจือเจอพี่เสิ่น แล้วพี่เสิ่นก็บอกว่าที่ผ่านมาไปไหน และยังสังเกตเห็นมังกรน้อยในท้องจือจือ ตือจือเลยพยายามทำให้เด็กน้อยโตอีกครั้ง แต่ทำยังไงก็ไม่โต คิดวิธีกระทั่งมองรูปคนงามลูกจะได้หน้าตาดี ก็เลยไปขอภาพเหมือนราชบุตรเขย จะได้เหรอ องค์หญิงหึงสิ เอารูปตัวเองมาให้ บอกต้องดูทุกวัน แล้วสุดท้ายเพราะมีความคิดของพี่เสิ่น จือจือมีสัมพันธ์กับองค์หญิง คราวนี้พี่เสิ่นเลยตั้งชื่อให้ว่าเจ้าหนูน้ำส้ม เพราะกลัวน้องมาเกิดเลยยอมโตซะที
คราวนี้จือจือปิดองค์หญิง แต่องค์หญิงก็สังเกตเห็น และให้หมอมาจับชีพจร พอรู้ว่าจือจือท้อง ก็มอบหนังสือหย่าให้จือจือ และส่งออกนอกวังองค์หญิง
จือจืออยู่อย่างสงบภายที่คฤหาสน์ภายนอก และมีคนคอยดูแล ส่วนองค์หญิงก็ยิ่งเร่งรวบแห กำจัดรัชทายาท ไปเขตโรคระบาด จนมีคนอพยพเข้ามา และแพร่โรคระบาดจนทำให้จือจือติดโรค แต่องค์หญิงก็กลับมาพร้อมวิธีรักษาทันเวลา
จือจือต้องคลอดก่อนกำหนดเพราะผีน้องสาวจะมากินเจ้าหนูน้ำส้ม แต่ผีเด็กพี่สาวองค์หญิงมาช่วยไว้ และทำให้คลอดก่อนกำหนด ดีที่ได้องค์หญิงมาทันเวลา เจ้าหนูน้ำส้มคลอดก่อนกำหนดแต่ร่างกายแข็งแรง
องค์หญิงรีบรวบแหเพราะคิดว่าจะให้ลูกเกิดมาแบบนี้ไม่ได้ องค์ชายรองหนีไป ฮ่องเต้สละบัลลังก์ บอกเพียงว่าให้กำจัดซูกุ้ยเฟยด้วยตัวเอง องค์หญิง คือเผยซิ่นฟางขึ้นเป็นฮ่องเต้ รับจือจือเข้าวัง จือจือไม่มีความสุขกับการเป็นพระนาง
ราชบุตรเขย หลี่ว์เยวี่ยหยางกลายเป็นไหวอินโหว ที่น่าแปลกคือที่เรียกว่าคุ้นเคย เซี่ยงชิงจวีได้กลายเป็นจ้วงหยวน และได้กลายเป็นพระอาจารย์ของรัชทายาท เผยอี๋จู เจ้าหนูน้ำส้ม เรื่องราวก็เป็นแบบนี้
แต่เพราะตอนนั้นองค์ชายรองหนีรอด พร้อมขนสมบัติในคลังไปด้วย เผยซิ่นฟางยังไม่มีวิธีรับมือ พอจือจือรู้เรื่อง เลยบอกเรื่องสมบัติที่ซ่อนอยู่ ที่ผีพี่สาวเก็บรักษา เผยซิ่นฟางส่งคนไปตรวจ คือที่เก็บสมบัติราชวงศ์ก่อน ทั้งยังมีเสื้อผ้าสตรีมากมาย จือจือก็ยังไม่ยอมบอกความจริง บอกแต่ว่าฝันเห็นตั้งแต่เด็ก
ครั้งนี้วันชีซีเป็นวันแต่งตั้งฮองเฮาและรัชทายาท ระหว่างทำพิธีเพ่ยหลันได้ออกมาลอบฆ่าจือจือและกล่าวโทษเผยซิ่นฟาง ทั้งเอาหลักฐานภาพวาดที่เซี่ยงชิงจวีเคยมอบให้จือจือออกมา หลังเสร็จพิธี เผยซิ่นฟางไปตรวจสอบพบหยกประดับของซื่อจื่อ ที่จือจือเก็บไว้ จือจือบอกว่าเก็บได้ เผยซิ่นฟางไม่เชื่อ บอกให้บอกความจริง จือจือเลยเล่าให้ฟังว่าตัวเองเคยตายแล้วฟื้น เผยซิ่นฟางรับไม่ได้ คืนนั้นนอนแล้วฝันไป แต่ความจริงคือไปในนรก ได้พบท่านเทพ และรู้ว่าจือจือได้ทำการแลกเปลี่ยนมอบหัวใจไปแล้ว พอฟื้นขึ้นมา ก็รู้ว่าจือจือไม่มีหัวใจ มิน่าถึงไม่มีความรู้สึกรัก ชอบชังเลยแม้แต่นิด
เผยซิ่นฟางล้มป่วย จือจือไปเยี่ยมและก็รู้ว่าเผยซิ่นฟางดีกับตัวเองแค่ไหน ทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง ทำให้นางร้องไห้ ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว เจ้าหนูน้ำส้มก็อยู่ข้างๆ ในที่สุดเผยซิ่นฟางก็ฟื้น จือจือบอกว่าตัวเองไม่มีหัวใจ เผยซิ่นฟางบอกว่าตอนนี้มีแล้ว และรู้ว่าจือจืออยู่ที่นี่ก็ไม่มีความสุข เลยพาลูกเมียไปจากเมืองหลวง ไปอยู่อย่างมีความสุข คืนบัลลังก์ให้อดีตฮ่องเต้ และรอเจ้าหนูน้ำส้ม รัชทายาทกลับมารับตำแหน่ง
ช่วงตอนพิเศษจะทำให้รู้เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในเนื้อเรื่อง รู้เหตุผลของแต่ละการกระทำ จบแฮปปี้สุดๆค่ะ

หลังอ่านเล่ม 2 :
ในที่สุดจือจือที่ไม่มีหัวใจก็มีหัวใจล่ะ แต่จะมีหัวใจได้ยังไง ต้องตามอ่านกันในเนื้อเรื่องค่ะ เป็นเรื่องแนวแฟนตาซีที่มีผี วิญญาณเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่มันไม่ได้น่ากลัว เรื่องนี้เราเจอพระเอกคลั่งรักอีกหนึ่งล่ะค่ะ เอาเข้าทำเนียบได้เลย
เรื่องราวสรุปได้ดี ทุกอย่างเฉลยหมดนะคะ ไม่ทิ้งปมค้างคาใจ แนะนำให้เพื่อนๆอ่านกันค่ะ

[Noo · Rating 4 out of 5]

เขียนดี และแปลดีมาก เราอ่านไปก็ค่อนข้างอินและตามอารมณ์ตัวละครไปเรื่อยๆ แต่ด้วยความที่มีจุดน่ารำคาญอยู่บ้าง (แต่มีเฉลยนะ) ก็เลยยังไม่ได้ 5 คะแนน ส่วนตอนพิเศษดีมาก เยอะจุใจแบบนี้แหละที่ต้องการ แถมตอนพิเศษรู้สึกสนุกและมีชีวิตชีวามากกว่าตัวเรื่องหลักซะอีก
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
หลังจากองค์หญิงและจือจือมีความสัมพันธ์กัน พยายามป้องกันอย่างดีด้วยการดื่มน้ำแกงไร้บุตรแล้ว ก็ยังพลาดท้องจนได้ (ตรงนี้ไม่แน่ใจว่าผีมีส่วนช่วยให้ยาไม่ได้ผลหรือเปล่า อ่านแล้วยังงงๆ อยู่) แต่ในสถานการณ์การเมืองตอนนี้องค์ห���ิงจึงให้จือจือดื่มน้ำแกงแท้งบุตร TT เรียกว่าทำร้ายจิตใจจือจือมาก และทำร้ายจิตใจดิฉันด้วย อ่านไปก็ซึมตามจือจือไปเลย ช่วงที่จือจือไปอยู่อารามเข้าใจถึงความเจ็บปวดของนาง และองค์หญิงเลยอ่ะ

ผีพี่เสิ่นกลับมาอีกครั้ง เรียกว่ามาคลายปมหลายๆ อย่างให้หายสงสัย

รวมถึงมังกรน้อยในครรภ์จือจือ แต่พอจือจือรู้ว่าวิญญาณลูกของตนยังอยู่หลังจากกินยาขับบุตรไปแล้ว ก็พยายามจะมีลูกอีกครั้งซึ่งนางก็ทำสำเร็จ แต่หลังจากนั้นนางก็ดูเย็นชากับองค์หญิงมากเหมือนกัน แม้จะเฉลยตอนท้ายว่าเพราะว่านางไม่มีหัวใจ บางครั้งเราก็ไม่คิดว่าเพราะว่านางไม่มีหัวใจนะ เพราะถ้าใครเจออย่างนี้ (องค์หญิงสั่งฆ่าในชาติก่อน องค์หญิงให้ทำแท้งในชาตินี้ ถึงแม้จะดูแลนางเอกอย่างดีแต่โดยพื้นฐานนางเอกก็ไม่ได้ชอบองค์หญิงอยู่แล้ว เรียกว่าเกลียดกลัวเถอะ) อารมณ์มันก็ไม่ก็ไม่ได้ที่จะรัก

ตอนจบรู้สึกว่ามันห้วนและไม่สมเหตุสมผล เพราะองค์หญิงสุดท้ายได้ครองบัลลังก์ที่ลำบากพยายามมานาน แต่พอรู้ความจริงว่านางเอกไม่มีหัวใจก็เอาตำแหน่งฮ่องเต้ที่ได้มาอย่างยากลำบากไปแลกกับการแบ่งหัวใจขององค์หญิงให้นางเอกมันก็เลยดูแปลก แต่เอาเถอะเพราะองค์หญิงคลั่งรักก็ได้มั้ง ยอมลงให้ แต่ๆๆๆ การฆ่าพี่น้องทั้งหมด ชิงบัลลังก์จากฮ่องเต้องค์ก่อนหรือก็คือพ่อตัวเองนั่นแหละ แถมบีบให้แม่ตัวเองตาย สุดท้ายก็สละบัลลังก์ให้พ่อตัวเองกลับมาเป็นฮ่องเต้ แล้วออกเดินทางเฉย คืออิหยังวะหนักมาก เกาหัวไม่ไหว ณ จุดนี้

ในตอนพิเศษราชบุตรเขย พี่จะฮาไปไหน อนุสามนางเต็มใจหย่าขาดจากพี่ทั้งหมด 5555 เอ็นดูไม่ไหว เด็ดสุดคืออนุสาม ลงเอยกับสตรี ไปขัดกระจกต่อเลยทีเดียว น่าจะติดใจตอนที่โดนลวนลามจากวิญญาณที่เข้าร่างจือจือจนตกน้ำตอนนั้น แถมมีทิ้งท้ายด้วยว่าสุดท้ายราชบุตรเขยมีการไปตื้อรักสาวที่ไหนไม่รู้ เหมือนผู้เขียนจะปูภาคใหม่ไว้ให้ราชบุตรเขยท่านนี้

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

เล่มสองอ่านเพลินกว่าเล่มหนึ่งไปอีก แบบคืนเดียวจบเลยค่ะ

ในที่สุดปมทุกอย่างที่ปูมาแต่ต้นเรื่องก็เฉลยหมดแล้วในเล่มนี้ เรียกว่าเก็บปมได้ครบค่ะ ไม่ตกหล่น แม้จะเป็นการเก็บปมที่ค่อนข้างรวบรัดไปหน่อย แต่ก็ถือว่าอ่านแล้วเคลียร์ค่ะ ไม่มีอะไรค้างคา งงๆ นิดหน่อยกับการเลือกอี๋เหนียงห้าเข้าวังขององค์หญิงในชาติแรก แต่ก็ช่างมันเพราะเล่าน้อยมากจริงๆ ในตอนพิเศษ พูดกันอยู่สี่บรรทัดได้ระหว่างราชบุตรเขยกับองค์หญิง สั้นมากจริงๆ ค่ะ กับอีกเรื่องคือเรื่องลูก คิดว่าน้องจือจือจะเฉลยเรื่องลูกให้องค์หญิงฟังซะอีก น่าเฉลยนะ เพิ่มความอัศจรรย์ใจให้องค์หญิงนอกจากเรื่องกลับชาติมาเกิดกับเห็นผี เพราะส่วนตัวองค์หญิงก็ยังรู้สึกผิดกับเรื่องลูกมาตลอดเท่าที่บรรยายในตอนพิเศษ ถ้าเฉลยเขาอาจจะได้หายรู้สึกผิดได้บ้าง

แต่ไม่ได้บอกว่าสิ่งที่องค์หญิงทำไม่ผิดนะคะ คือมุมมององค์หญิงค่อนข้างแย่กับเรื่องลูกเลยแหละ ใจร้ายเลย แต่สถานการณ์ของเขา ณ ขณะนั้นมันก็เป็นหนึ่งปัจจัยกดดันให้ต้องทำแบบนั้น แล้วพอตัวเองรู้สึกผิดก็พลอยทำให้ไม่อยากเข้าใกล้จือจือ เพราะเสียใจที่ทำให้น้องเจ็บปวด มันเลยทำให้น้องรู้สึกแย่ไปอีกเท่าตัวเลย ฉากขอไปอยู่วัดก็คือน้องไม่ไหวแล้ว น่าสงสาร

และในที่สุดอีกที ชีวิตน้องจือจือของเราก็จะไม่งงอีกต่อไปแล้ว แต่กว่าน้องจะเข้าใจอะไรต่างๆ หายมึนๆ งงๆ ก็ตอนที่ 87 แล้วค่ะ ซึ่งคือตอนจบของเรื่องนั่นเอง 55555 น้องจะได้มีความสุขเบิกบานกับคุณสามีและลูกชายซักที น้องเจ้าหนูน้ำส้มออกมานิดเดียว แต่น่ารักเหลือเกิน ส่วนคุณพ่อก็ยังคลั่งรักน้องจือจือเหมือนเดิม

จุดที่ชอบคือ การบรรยาย sex scene ค่ะ ประหนึ่งอ่านพระอภัยมณี ผู้แปลทำดีมากเลย แปลออกมาเป็นกลอนแบบพรรณาเปรียบเปรยแต่เข้าใจได้ว่าทำอะไรกันอยู่ เก่งมากเลยค่ะ แล้วแบบ ก็น่าจะต้องแปลออกมาจากกลอนจีนอีกทีด้วย ประทับใจมาก และเรื่องนี้คิวซีดีมาก เราไม่เจอคำผิดเลย แถมสำนวนผู้แปลก็ยังดีมากๆ ไม่ต้องแปลไทยเป็นไทยด้วย

อีกจุดที่ชอบคือ พล็อตทวิสต์ของตัวละครปริศนากับอดีตนางกำนัลขององค์หญิง ส่วนตัวก็เราว้าวอยู่ แต่ก็เหมือนเดิมกับทุกปมคือ มาแบบรวบๆ สั้นๆ แบบเล่าให้ฟังแล้วนะ จบ ^^;;

และใช่ค่ะ เราก็ยังน้อยใจแทนองค์หญิงอยู่ดี เราชอบเขา แต่บทเขาก็ยังน้อยเหมือนเดิม คือถ้าไม่เข้าฉากกับน้องจือจือก็คือแทบไม่มีฉากส่วนตัวเดี่ยวๆ ของเขาเลย กับอีกคนคือราชบุตรเขย คุณคนนี้ก็น่ารักมาก น่าจะมีตอนพิเศษให้เขาได้มีคู่ซักหน่อย ส่วนตาพระรอง สมน้ำหน้า 5555555 อุตส่าห์เชียร์ มัวแต่ป๊อดอยู่ได้ ตอนให้ภาพวาดนางเอกก่อนนางเอกเข้าวังก็คือ ว้อยยยย มาเอาไร้ป่านนี้พ่ออออออ

ใครชอบนิยายพระเอกคลั่งรัก มีปมปริศนานิดๆ หน่อยๆ ให้ลุ้น แนะนำเรื่องนี้ค่ะ

[RHEA · Rating 4 out of 5]

สนุกดีถ้าไม่คิดอะไร มีหย่อนปมให้ติดตามเรื่อยๆ ก็อ่านรวดเดียวจบเลย มีเอ๊ะๆ ระหว่างทางหลายจุด แต่ก็ไม่ได้ขัดใจถึงขั้นไม่อยากอ่านต่อ ตอนพิเศษยิ่งดีมาก เฉลยปมเกือบหมด+น่ารักดี เอ็นดูราชบุตรเขย อี๋เหนียงขอหย่าหมดเลย อี๋เหนียงสามก็ไปขัดกระจกอย่างที่คิดจริงด้วย55555

มีจุดที่เสียดายอยู่ หนึ่งคือฉากร่วมหอละ 55555555 มีซีนร่วมหอเยอะมาก แต่นักเขียนไม่ลงรายละเอียดเลย ละยกกลอนมาดื้อๆ นิดหน่อยก็โอ แต่เยอะไปก็แบบ อือๆ ติดเซนเซอร์เหรอ สักนิดก็ได้นะ รึไม่ทำภาพตัดไปเลยก็ได้นะแบบนี้555555 รู้สึกอารมณ์แอบสะดุด

สองคือด้วยลักษณะนิสัยที่ไม่หือไม่อือกะใคร เจออะไรน่าสงสัยเดินหนีไว้ก่อนเพราะกลัวเดือดร้อน คือ มันก็เปฺนวิธีเอาตัวรอดที่ฉลาดอะนะ แต่พอนางเอกทำแบบนี้ก็กลายเป็นว่าเราคนอ่านไม่ได้รู้อะไรพอๆ กับนางเอกเลย555555 อ่านๆ ไปก็จะแบบ สรุปมันเกิดไรขึ้นหว่า จริงๆ คืออะไรนะ มึนๆ งงๆ ตามนางเอก บางเรื่องน่าสนใจมาก แต่นางเอกไม่อยากยุ่ง เราก็ได้ทำตาปริบๆ มองแบบมุมคนนอก คาใจต่อไป จบ555555

อีกประเด็นคือซูกุ้ยเฟย ปูมาว่าเป็นคนชั่วร้ายมาก สรุปสิ่งที่ทำคือฆ่าลูกสาว(เพื่อให้เด่กอีกคนรอด ถึงแม้จะงงๆว่าถ้าเป็นงั้นแล้วไม่ได้อยากให้ลูกเป็นฮ่องเต้ งั้นฆ่าลูกชายไม่ง่ายกว่าเร้อ)+เป็นชู้กับรัชทายาท แต่พระเอกฆ่าแม่เพื่อนางเอกได้ง่ายๆ เลย คือนางก็รักลูกนะ อยากให้ลูกปลอดภ้ย แต่ใช้วิธีผิดไปหน่อย สรุปจบดื้อๆ งั้นเลย พระเอกดูไม่เสียใจ ก็นึกว่าจะมีอะไรมากกว่านี้ แบบทำอะไรชั่วร้ายหรือมีปูมหลังอะไรมากกว่านี้ ;----; เพราะสุดท้ายพระเอกยอมสละบัลลังก์ที่ชิงมาอย่างยากลำบาก ทั้งฆ่าพี่น้อง ฆ่าแม่ เพื่อให้นางเอกได้มีหัวใจ

อันนี้งงอีกหนึ่ง สรุปตลอดมานางเอกหัวใจไม่เต้นแล้ว? แล้วที่นอนกอดกันเนิ่นนานไม่เคยเอะใจเลยเหรอว่าไม่ได้ยินเสียงหัวใจเมียเลยเว้ย ��ง ดราม่าจบไวมาก คือมีเหตุผลรองรับนะ แต่ก็เป็นเหตุผลที่งงๆ

เอาเป็นว่าอย่าคิดมากละกัน

[Polyj · Rating 3 out of 5]

รวม 2 เล่มให้ 3.5 ดาวค่ะ
เล่ม 2 เล่มจบ จะมีเรื่องราวความขัดแย้งต่าง ๆ การชิงอำนาจในวังเข้ามา แล้วนางเอกก็พบว่ามีหลายอย่างต่างออกไปจากชาติที่แล้ว แต่ที่นางมั่นใจคือองค์หญิงต้องได้เป็นฮ่องเต้ ตามเรื่องในชาติที่แล้ว
เรื่องนี้นางเอกจะเป็นสายซึน คือออกแนวปลงๆ เหมือนอยู่กับพระเอกตามหน้าที่ ทำเหมือนไม่ได้สนใจอะไรเขานัก ทำเอาพระเอกน่าสงสารไปเลย แต่จริง ๆ คือรักเขาแหละนะแค่กลัวที่จะทุ่มหมดใจ
การเล่าเรื่องยังคงเน้นในมุมมองของนางเอก
ทำให้ไม่ได้มีรายละเอียดการฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ของพระเอกมากนัก
ตอนอ่านเลยรู้สึกมันกลวงๆ ในส่วนนี้ แอบเสียดายถ้าเน้นหน่อย เรื่องจะมีความน่าสนใจขึ้นเยอะ
แต่ถือว่าเฉลยปมต่าง ๆ ได้ดี โดยรวมเล่มหลังนี้จะอารมณ์หม่นๆ กว่าเล่มแรกค่ะ

[Yingsukruam · Rating 4 out of 5]

นางเอกโดนจับตัวไป... ซึ่งเป็นคนที่เหมือนว่าย้อนกลับมาเหมือนนางเอก และมีส่วนที่ทำให้นางเอกต้องโดนโบยตายเมื่อชาติที่แล้ว

เล่มนี้นางเอกท้อง... ที่ผ่านมาพอพระเอกมีอะไรกับนางก็จะกรอกยาห้ามครรภ์ แต่ปรากฏนางท้องขึ้นมา... ซึ่งพี่แกก็เลือกเส้นทางที่ไม่ได้ต่างจากที่แม่ตัวเองทำกับตัวเองสักเท่าไหร่ ส่วนเหตุผลก็ไปเฉลยท้ายเล่ม(ตอนพิเศษ)

คือเล่มนี้จะข้ามบางจุดที่ควรจะใส่รายละเอียด อย่างเช่นตอนพระเอกอาสาไปจัดการโรคระบาด เขาหายตัวไปแล้วกลับมา...แต่ไปเจออะไร เกิดอะไรขึ้น (ไม่บอก) หรืออย่างเช่นพอได้บัลลังก์ เป็นฮ่องเต้แล้ว... มีเหตุให้จือจือต้องบอกความจริงว่าตัวเองเคยตายมาแล้ว พระเอกกระอักเลือดสลบไป พอฟื้นก็ไม่เอาบัลลังก์แล้ว พานางเอกไปจากเมืองหลวง เขาไปเจอะไรตอนสลบ (ไม่บอก) แต่คนเขียนไปเพิ่ม...เหมือนเสริมในตอนพิเศษแทน

เล่มนี้ชอบเจ้าหนูน้ำส้ม แก่นแก้ว ได้พ่อ

[Peri Peri · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 2 เล่ม
เล่มแรกเหมือนจะมีอะไรให้ติดตามเลยพยายามอ่านจนไปถึงเล่ม 2 แต่ปมหลายอย่างคนเขียนเฉลยเหมือนไม่ได้เฉลย (บอกเล่าถึงแค่ประโยคเดียวนับว่าเฉลยไหม?) มีหลายจุดที่นึกเสียดายที่เค้าไม่ลงรายละเอียด จริงๆ พล็อตเรื่องนี้น่าสนใจนะ ถ้าเขียนให้ดีอาจเกือบเทียบได้กะจิ่วลู่เลยเอาจริง

อ่านได้เพลินๆ แต่ก็ยังขอย้ำอีกครั้งว่า..เสียดาย

[J · Rating 3 out of 5]

เราไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ สรุปว่าเท่าที่อ่านก็มีแค่เรื่องรอบตัวนางเอก รู้เท่าที่นางเอกรู้ แปลกดี

แต่ก็สนุกนะ ไม่ใช่ไม่สนุก อ่านจบอยู่ ไม่วาง แต่ไม่อ่านซ้ำ

ดีเทลไม่มีเลยนี่ไม่ใช่เรื่องดี ตัวละครพี่เสิ่นไปเกิดแล้ว นึกว่าจะหยอดให้รู้หน่อยว่าเป็นใคร ก็ทิ้งไปเลย อี๋เหนี๋ยงที่เหลือชีวิตเป็นไง..


คือสรุปว่าคนแต่งวางพล็อตไว้รอบตัวนางเอกเท่านั้น คนอ่านรู้เท่านางเอกเอกรู้จริง ๆ

[Rintea W · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้ว รู้สึกเหมือนได้ฟิลแบบเรื่อง “วาสนาคนเขลา” พระเอกคิดการใหญ่ นางเอกใสๆชวนให้สบายใจ
ดีนะ อ่านแล้วไม่เครียด ไม่ต้องคิดเยอะ ไม่ต้องมีแก้แค้น ไม่ต้องมีวางแผน ไม่ต้องสังเกตสีหน้า
จะว่าไปมันไม่เหมือนนิยายจีนเรื่องอื่นๆ ก็สนุกไปอีกแบบ
จริงๆพล็อตมันทำให้บีบหัวใจได้มากกว่านี้ แต่นักเขียนไม่อยากให้เครียดหรือเปล่าเลยไม่ขยายความ กลายเป็นบางเบา จบง่ายๆไปแทน

[Aomika · Rating 2 out of 5]

นางเอกออกแนวโง่ แต่โง่แบบบางทีงี่เง่า น่าเบื่อ พระเอกก็คลุมเคลือ ที่มาที่ไปตัวละครไม่ชัดเจน พลอทจะแนวหวาน ก็แปลกๆ ดาร์กก็ไม่สมเหตุผล ความผูกพันกับตัวละครก็ไม่มีมิติ อ่านจนจบ ยังไม่รูเลยว่า เรื่องนี้จะสื่ออะไร เพราะไม่อ้นเลย

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

มาเล่มนี้คิดว่านักเขียนคลายปมที่ตัวเองทิ้งไว้ได้เกือบหมดนะ ยกเว้นเรื่องพระนัดดารึเปล่า ทิ้งไว้ซะลึกลับ

เล่มนี้ให้ประทับใจรองลงมา ไม่มีอะไรพิเศษแต่เรื่องราวมันพลิกไปเรื่อยๆทำให้ไม่ค่อยเบื่อตอนอ่าน แต่ก็ไม่ได้ประทับใจอะไร ไม่ต้องตั้งความหวังเยอะ อ่านคลายเครียด ปล่อยใจ

[Lomabee · Rating 5 out of 5]

ถือว่าเป็นนิยายมามืดสำหรับเราในปีนี้ 2 เล่มจบ อ่านง่ายๆ สบายๆ
เนื้อเรื่องก็ไม่มีอะไรซับซ้อนมากมาย เหมาะสำหรับเอาไว้อ่านคั่นสำหรับคนที่อ่านเรื่องหนักๆมามากกก
นางเอกตลกดี ตลกแบบซื่อๆ ผู้ช่วยนางก็ฮา ส่วนพระเอกก็ขี้หึง ขี้หวง นิดหน่อยก็ทำตาเข้มแล้ว
นางเอกก็ซื่อ สรุปชอบมากค่ะ

[Thirteen · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านได้สนุกดี พล๊อตไม่เหมือนใครดี
พออ่านนางเอกซูมากแล้วก็เบื่อ มาเจอนางเอกแบบไม่เก่งบ้าง

ชอบตอนพิเศษมากเลยที่ เสี่ยวฟางไปเจอจือจือชาติก่อน แบบจือจือน่ารักนุบนิบ
ตอนพิเศษอื่นๆ ก็น่ารัก

[IB Nungruthai · Rating 5 out of 5]

สนุกดีนะคะ ฟิน ฮา หวาน ลึกลับแต่เก็บทุกประเด็น

[Giyongchy · Rating 3 out of 5]

อ่านเรื่องนี้ต้องอย่าคิดมาก จบการรีวิว 555

[Anida · Rating 4 out of 5]

สนุกดีนะ สองเล่มจบกำลังดีเลย ตอนพิเศษก็สนุกดี เ���มือนน่าจะมีเรื่องเกี่ยวกับราชบุตรเขยต่อนะ

[Maneewan Kwankaew · Rating 4 out of 5]

ก็สนุกดี ไม่เครียสมาก แต่บางอย่างก็ไม่ค่อยสมเหตุผลเท่าไหร่ นางเอกค่อนข้างขี้กลัว คิดเยอะ แต่ช่วงท้ายแอบสงสารพระเอกนะ โดยก้ดีนะคะ อ่านง่าย สนุกๆ

[Suwannee Duangmanee · Rating 3 out of 5]

อ่านได้แบบเพลินๆ เรื่องราวไม่ซับซ้อนมาก แต่วุ่นวาย ตัวละครบางตัวโผล่แบบไม่มีความเป็นมา เป็นปริศนา​ บ้างจากไปแบบไร้ตัวตน บ้างมีการพูดถึง​และเฉลยในตอนท้าย