Χτύπα το φίδι στο κεφάλι

by Γιάννης Φιλιππίδης

Καλοκαίρι του 1944. Το Δίστομο φλέγεται και οι αδίστακτοι ναζί ξεκληρίζουν ανθρώπους, ζώα και περιουσίες. Μέσα από τον όλεθρο και την καταστροφή, ένα δεκατετράχρονο κορίτσι γλυτώνει σαν από θαύμα. Η ορφανή, πλέον, Αντιγόνη καταλήγει ως ψυχοκόρη σε μια εύπορη οικογένεια αγροτών στη Λιβαδειά, αδυνατώντας να διανοηθεί όσα δεινά τής επιφυλάσσει η Μοίρα. Εξαρτημένη από τα αφεντικά της, θα γνωρίσει τον σωματικό και τον ψυχικό βιασμό, την ταπείνωση και την κακοποίηση σε κάθε της έκφανση. Μοναδικός συμπαραστάτης και σύντροφός της ο έφηβος γιος τους, ο Λάμπρος. Φθινόπωρο του 1950. Η εικοσάχρονη Αντιγόνη ταξιδεύει για τη Νέα Υόρκη, αφήνοντας πίσω της όλα όσα την πόνεσαν και την πλήγωσαν ανεπανόρθωτα, όπως και όλα όσα αγάπησε περισσότερο στη ζωή της. Έχοντας πέσει θύμα μιας ακόμα δολοπλοκίας των ασυνείδητων και αδίστακτων αφεντικών της, η ζωή της ανατρέπεται εκ νέου καθώς οδεύει σε έναν ακούσιο γάμο με τον κατά πολύ μεγαλύτερό της ομογενή επιχειρηματία Στράτο, που προαποφασίστηκε εν αγνοία της. Θα ακολουθήσουν όλα την προσχεδιασμένη πορεία τους ή η ζωή θα αποδειχτεί και πάλι απρόβλεπτη;

Ορισμένες από τις σκοτεινότερες στιγμές της Ιστορίας, ποταπά ανθρώπινα ένστικτα, ανηλεής εκμετάλλευση των ανίσχυρων, ένας νέος και ελπιδοφόρος κόσμος και μια αγάπη που θα μπορούσε να αποδειχτεί ισχυρότερη όλων των εμποδίων, είναι μερικά μόνο από τα συστατικά μιας καθηλωτικής και αλησμόνητης αναγνωστικής περιπλάνησης από την πένα του Γιάννη Φιλιππίδη.

362 pages, Paperback

First published January 1, 2021

Reviews

[X.Kouroupaki · Rating 5 out of 5]

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα με κοινωνικό υπόβαθρο είναι το νέο βιβλίο του Γιάννη Φιλιππίδη με τίτλο «Χτύπα το φίδι στο κεφάλι». Με φόντο μια ιστορική για την Ελλάδα περίοδο, ο συγγραφέας θα μας ξετυλίξει μία από τις σκοτεινότερες στιγμές της ιστορίας μας, την σφαγή των αμάχων το καλοκαίρι του 1944 στο Δίστομο από τους Ναζί.
Κεντρική ηρωίδα του μυθιστορήματος η Αντιγόνη που από τα τρυφερά χρόνια της εφηβεία της θα γνωρίσει τον όλεθρο, την πιο σκληρή πλευρά της ζωής. Η βάναυση απώλεια της οικογένειας της, σημαδεύει για πάντα την ψυχή της.
Μέχρι που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος για την επιβίωση του;
Πόσο πόνο μπορεί να αντέξει η ψυχή;
Ο συγγραφέας με τον αλληγορικό τίτλο του βιβλίου του, που μοιάζει με μια λαϊκή ρήση του τόπου μας, μας προϊδεάζει για τα βαθύτερα νοήματα που κρύβονται στη ροή της ιστορίας.
Ο λαός μας λέει: « Αν του την δώσεις του φιδιού, δώσ ΄τη του στο κεφάλι», εννοώντας όλες τις καταστάσεις ή τους ανθρώπους που προκαλούν το κακό.
Με τον ίδιο τρόπο και η Αντιγόνη πρέπει να ξεριζώσει ότι την πονάει, να βρει το δικό της δρόμο. Ένα δρόμο που είναι σπαρμένος με αγκάθια, καταστάσεις και ανθρώπινες παρεμβάσεις που προσπαθούν να διαβρώσουν τον χαρακτήρα της. Δύσκολος ο δρόμος της αναζήτησης, της λύτρωσης.
Έντονα τα συναισθήματα που βιώνει ο αναγνώστης διαβάζοντας αυτό το μυθιστόρημα.
Πόνος, αδικία, απώλεια, ζήλεια, κακία, εκμετάλλευση των αδυνάτων, ποταπά ανθρώπινα ένστικτα. Πως μπορούν να χωρέσουν τόσα πολλά αρνητικά συναισθήματα σε μια αθώα ψυχή;
Πως μπορεί να γιατρευτεί η ψυχή και το σώμα από την βία;
Η ηρωίδα του βιβλίου, μέχρι να καταφέρει να γιατρέψει τις πληγές της ψυχής της, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη βία που λερώνει και πληγώνει το κορμί της.
Συμπαραστάτης στα δεινά της, ο Λάμπρος. Μια εποχή που η φιλία του, είναι το μοναδικό φως στο σκοτάδι της ζωής της και η αγάπη του έρχεται σαν ηλιαχτίδα στην ζωή της.
Ο Γιάννης Φιλιππίδης, με απλή, κατανοητή και παραστατική γραφή, γεμάτη εικόνες, σκιαγραφεί με λεπτομέρειες τους ήρωες και τα τοπία. Πετυχαίνει το σκοπό του, να συνεπάρει τον αναγνώστη και δημιουργεί το υπόβαθρο για να βρεθούμε μέσα στην ροή της ιστορίας.
Άνθρωποι απλοί, παθιασμένοι με την ζωή, άνθρωποι σκληροί, αδίστακτοι που αποζητούν πάντα το όφελος από κάθε τους συναναστροφή, τραγικοί χαρακτήρες που αποζητούν την λύτρωση. Γνωρίζουμε τα δεινά της μοίρας τους, τα πάθη τους, βιώνουμε τις λάθος επιλογές τους ,νιώθουμε τον πόνο και την αγωνία τους, την λαχτάρα τους για ένα καλύτερο αύριο …..
Με την πένα του ο συγγραφέας αποκωδικοποιεί συμπεριφορές και αντιδράσεις των ηρώων του, αφηγείται με ρεαλισμό τον τρόπο ζωής τους, τα συναισθήματα που τους οδηγούν στις πράξεις τους.
Ο Γιάννης Φιλιππίδης, έχοντας κάνει μια ενδελεχή έρευνα στα ιστορικά γεγονότα εκείνης της εποχής, έχει αποτυπώσει με σαφήνεια την ιστορία γύρω από τη ζωή της ηρωίδας του. Με γραφή που μαγεύει, οδηγεί τον αναγνώστη μέσα από μονοπάτια γεμάτα με την συναισθηματική φόρτιση των ηρώων του. Οι αισθήσεις αυτές πλημμυρίζουν τις σελίδες του βιβλίου με την ελπίδα και την προσμονή των ηρώων του για ένα πιο αισιόδοξο μέλλον!
Η διαδρομή αυτή, τόσο παραστατική και ζωντανή σε κάνει συνοδοιπόρο των ανθρώπων αυτών και της ιστορίας τους, που είναι και δική μας .
Αναζητήστε το! Θα σας ταξιδέψει!!!

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Βαθμολογία 4.5/5

Κάθε βιβλίο καί η ιστορία του είναι καί ένα νέο αναγνωστικό βίωμα που ''ακουμπάει'' πάνω στην ψυχή μας με διαφορετικό τρόπο. Μια αναγνωστική ''ιδιοτροπία'' που έχω αποκτήσει τα τελευταία χρόνια είναι να καταγράφω κάπου τις σκέψεις μου για το εκάστοτε βιβλίο που διαβάζω,πριν να περάσω στην ανάγνωση του επόμενου. Σαν να είναι ο τρόπος να ''αποδεσμευτώ'' από εκείνο,για να ''πέσω'' στην αγκαλιά του επόμενου. Συνεπώς,το blog είναι για μένα σαν ένα άλλου είδους ημερολόγιο καταγραφής σκέψεων καί συναισθημάτων που προκλήθηκαν από αυτό το βίωμα.

Όλο αυτό το διάστημα έχω διαβάσει έργα νέων συγγραφέων,παλαιότερων καί κάποιους/ες τους/τις ακολουθώ σχεδόν πιστά. Ένας από εκείνους/ες τους/τις δημιουργούς που ξεχωρίζω για την ιδιαιτερότητα της πένας του,χωρίς να θέλω να θίξω κάποιον/α άλλον/η δημιουργό,είναι ο συγγραφέας Γιάννης Φιλιππίδης. Μέχρι σήμερα έχω διαβάσει τέσσερα έργα του (συμπεριλαμβανομένου κι αυτού το οποίο θα σας παρουσιάσω τώρα) καί κάθε φορά μοιάζει σαν να είναι η πρώτη μας ''γνωριμία''. Ο λόγος,λοιπόν,για το νέο του κοινωνικό,εν μέρει ιστορικό μυθιστόρημα,με τίτλο ''Χτύπα το φίδι στο κεφάλι'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Άνεμος εκδοτική.

Τί είναι αυτό που με ελκύει καί χαρακτηρίζει -σχεδόν κατά κόρον- τα έργα του,ή,πιο σωστά την γραφή του; Αυτή η παιδική αθωότητα κι αγνότητα της ψυχής του που αναζητά τους τρόπους καί τα ορθά βήματα ώστε να βαδίσει σταθερά,ίσως μερικές φορές κι επώδυνα,προς την ενηλικίωση. Τουλάχιστον,εγώ έτσι το αντιλαμβάνομαι. Σε κάθε έργο του που έχω διαβάσει οι ήρωες καί οι ηρωϊδες περνάνε από διάφορα εμπόδια κι αποκτούν ποικίλες εμπειρίες ζωής. Η τραγικότητα που τους/τις διακρίνει καί η άρτια σκιαγράφηση των χαρακτήρων τους τους/τις καθιστά πιο ανθρώπινους κι οικείους. Όχι,δεν μιλάμε για κλισέ καί πολυειπωμένες ιστορίες. Όχι,δεν ωραιοποιούνται καταστάσεις,ούτε αγιοποιούνται άνθρωποι. Η αληθοφάνεια των ιστοριών είναι κύριο ζητούμενο των έργων του συγγραφέα καί αυτό είναι ένα από τα θετικά τους. Άλλωστε,έτσι είναι καί η ίδια μας η ζωή. Μπορεί οι χαρές να είναι λιγότερες από τις λύπες,αλλά τα συναισθήματα που γεννούν στις ψυχές μας δεν συγκρίνονται με κάτι.

''Χτύπα το φίδι στο κεφάλι'' όπως προανέφερα ο τίτλος του βιβλίου καί ξέρετε τι είναι αυτό που συνειδητοποίησα; Πως ο συγγραφέας επιλέγει πάντα ως τίτλους των βιβλίων του φράσεις που μπορεί να χρησιμοποιούμε συνεχώς στην καθημερινότητα,αλλά να μην τους δίνουμε την πρέπουσα σημασία. Φράσεις που ενέχουν μέσα τους βαθύτερα νοήματα που δεν χρήζουν υπερανάλυσης,αρκεί να είμαστε δεκτικοί/ες σε αυτά. Κι εν προκειμένω,μιλάμε για τη ρίζα του κακού καί πιο συγκεκριμένα για όλα εκείνα τα πρόσωπα καί τις καταστάσεις που μας προκαλούν,εκούσια ή ακούσια,πόνο. Όχι,πάντα με την κυριολεκτική,αλλά καί την μεταφορική σημασία. Όμοια καί η κεντρική ηρωϊδα θα βρεθεί σε ένα σταυροδρόμι που δεν θα έχει γυρισμό. Άν επιθυμεί να βγεί από το τέλμα καί να ''ξεριζώσει'' μία καί καλή ό,τι την πληγώνει,πρέπει να πάρει δραστικές αποφάσεις.

Στην αρχή σας είπα πως το βιβλίο κινείται ανάμεσα στο είδος των κοινωνικών καί ιστορικών μυθιστορημάτων κι αυτό γιατί η δράση λαμβάνει χώρα σε καίρια ιστορικά γεγονότα που στιγμάτισαν την κοινωνική καί πολιτική ζωή του τόπου μας. Ο συγγραφέας έχοντας κάνει εμπεριστατωμένη έρευνα καί με απόλυτη προσοχή αποτυπώνει πάνω στο χαρτί την ιστορία ζωής της κεντρικής του ηρωϊδας σε τέσσερα μέρη. Σαν τις τέσσερις πράξεις,ή πιο σωστά,τους τέσσερις καίριους σταθμούς στη ζωή της για να φτάσει εντέλει εκεί που εκείνη αποζητούσε.

''Καλοκαίρι του 1944. Το Δίστομο φλέγεται και οι αδίστακτοι Ναζί ξεκληρίζουν ανθρώπους, ζώα και περιουσίες. Μέσα από τον όλεθρο και την καταστροφή, ένα δεκατετράχρονο κορίτσι γλυτώνει σαν από θαύμα. Η ορφανή, πλέον, Αντιγόνη καταλήγει ως ψυχοκόρη σε μια εύπορη οικογένεια αγροτών στη Λιβαδειά, αδυνατώντας να διανοηθεί όσα δεινά τής επιφυλάσσει η Μοίρα. Εξαρτημένη από τα αφεντικά της, θα γνωρίσει τον σωματικό και τον ψυχικό βιασμό, την ταπείνωση και την κακοποίηση σε κάθε της έκφανση. Μοναδικός συμπαραστάτης και σύντροφός της ο έφηβος γιος τους, ο Λάμπρος. Φθινόπωρο του 1950. Η εικοσάχρονη Αντιγόνη ταξιδεύει για τη Νέα Υόρκη, αφήνοντας πίσω της όλα όσα την πόνεσαν και την πλήγωσαν ανεπανόρθωτα, όπως και όλα όσα αγάπησε περισσότερο στη ζωή της. Έχοντας πέσει θύμα μιας ακόμα δολοπλοκίας των ασυνείδητων και αδίστακτων αφεντικών της, η ζωή της ανατρέπεται εκ νέου καθώς οδεύει σε έναν ακούσιο γάμο με τον κατά πολύ μεγαλύτερό της ομογενή επιχειρηματία Στράτο, που προαποφασίστηκε εν αγνοία της. Θα ακολουθήσουν όλα την προσχεδιασμένη πορεία τους ή η ζωή θα αποδειχτεί και πάλι απρόβλεπτη;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)

Καί κάπου εδώ,θα κλείσω την αναφορά μου στο βιβλίο,λέγοντας πως μέσα από την υπόθεσή του,πέρα από τα μελανά σημεία της σύγχρονης ιστορίας,αναδεικνύεται η κτηνώδης φύση καί ένστικτα μερίδας των ανθρώπων,η εκμετάλλευση των αδυνάμων από τους ισχυρούς,μα κυρίως η σφοδρότητα της ελπίδας για ένα καλύτερο καί πιο δίκαιο αύριο για όλον τον κόσμο. Ένα αύριο όπου η αδικία,ο πόνος κι ό,τι άλλο άσχημο θα λαμβάνει την τιμωρία που του αρμόζει. Είθε η αγάπη να γίνει φάρος που με το φως του μας οδηγεί πάντα. Αναζητήστε το!
Καλές σας αναγνώσεις!

[Maria Komelidou · Rating 4 out of 5]

Το νέο μυθιστόρημα του Γιάννη Φιλιππίδη ξεκινά με τη σφαγή του Διστόμου το 1944.
Η μικρή Αντιγόνη βρίσκει όλη της την οικογένεια σφαγμένη αλλά είναι από τους λίγους "τυχερούς" επιζώντες. "Τυχερούς", αφού καμία φορά ο θάνατος είναι καλύτερη επιλογή από τη ζωή. Η μοίρα συνεχίζει να της φέρεται σκληρά, όταν στον δρόμο της θα συναντηθεί με ανθρώπους βίαιους και ακαρδους.
Ο συγγραφέας για ακόμη μια φορά δε διστάζει να εισχωρήσει στην ψυχή των ηρώων του και να τους κάνει πέρα για πέρα αληθινους. Η αθωότητα είναι αθωότητα και η κακία, κακία. Όταν κάποιος βιώνει τόση δυστυχία, πόνο και αδικία πώς να μη γίνει και ο ίδιος αγρίμι; Θα καταφέρει η Αντιγόνη να κρατήσει την ομορφιά της ψυχής της;
Αψογα σκιαγραφημενοι χαρακτήρες συνθέτουν ένα υπέροχο μυθιστόρημα που συγκλονίζει.
Τα συναισθήματα που προκαλεί η ανάγνωση του βιβλίου είναι πολύ έντονα. Θλίψη, πόνος, οργή, ανακούφιση...
Οι ιστορικές πηγές τις οποίες έχει προσθέσει ο συγγραφέας βοηθούν τον αναγνώστη να τοποθετηθεί στο σωστό χρονικό πλαίσιο και να δημιουργήσει αρτιότερες εικόνες του τόπου και της εποχής.
Ευκολοδιάβαστο, υπέροχα γραμμένο και με πολλές κοινωνικες προεκτάσεις.
Ελπίζω και εύχομαι να αγαπηθεί πολύ.

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 4 out of 5]

Η ιστορία εκτυλίσσεται στα ταραγμένα χρόνια της Κατοχής. Στις 10 Ιουνίου του 1944 ο λοχαγός των SS Λάουτενμπαχ μετακινεί τον λόχο του από την Λιβαδειά στο Δίστομο. Μέσα σε μία μέρα η περιοχή γίνεται ένα κόκκινο πανί από άντρες, γυναίκες και παιδιά. Οι ναζί ξεκλήρισαν τον κόσμο και όσοι απέμειναν προσπάθησαν να ανασυγκροτηθούν από τις στάχτες τους. Μία τέτοια τραγική φιγούρα είναι η δεκατετράχρονη Αντιγόνη που έχασε την οικογένεια της και προσπαθεί να βρει μία σανίδα σωτηρίας για να σωθεί. Το ζευγάρι που της κληρώνει η μοίρα θα της φερθεί με τον χειρότερο τρόπο. Μοναδικό της συμπαραστάτης ο μικρότερος γιος της οικογένειας ο Λάμπρος.

Κάθε βιβλίο του Γιάννη Φιλιππίδη είναι και μία ωδή στις γυναίκες. Με απλή και άμεση γραφή καλύπτει όλα τα γεγονότα της χώρας μας που υπέστη τον πόλεμο και τον εξευτελισμό από τους κατακτητές. Η Αντιγόνη είναι μία ηρωίδα που θα την αγαπήσουν οι αναγνώστες γιατί είναι αγνή και όμορφη ψυχή. Διαφέρει από το κοινωνικό σύνολο που λειτουργεί με δόλο και έχει πάντα ως στόχο το κέρδος. Οι σκηνές και τα αποτελέσματα που άφησε ο πόλεμος σκιαγραφούνται με μοναδικό τρόπο σε κάθε σημείο του βιβλίου.

Τα συναισθήματά που μου δημιουργήθηκαν όσο διάβαζα το ανάγνωσμα είναι απέχθεια για τους ανθρώπους που πατάνε επί πτωμάτων για να κερδίσουν οι ίδιοι. Επίσης πόνο για τα δεινά που άφησε η Κατοχή στις ψυχές όσων απέμειναν πίσω. Τέλος λύτρωση γιατί όσο μαύρο κι αν υπάρχει στις ζωές μας πάντα θα βγει το ουράνιο τόξο για να φωτίσει κάθε πονεμένη ψυχή.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.