Kassel, 1830. Die zwanzigjährige Elise Rosen betreibt zusammen mit ihrer Mutter und Großmutter ein kleines Putzmacher-Atelier. Ihre Hutkreationen sind weithin gefragt und öffnen ihnen Türen in höchste gesellschaftliche Kreise. So macht Elise eines Tages die Bekanntschaft der jungen Sybilla von Schönhoff, mit der sie schon bald eine innige Freundschaft verbindet. Als sich deren Verlobter unsterblich in Elise verliebt, gerät diese in einen schweren Konflikt, der sie auf die Spur eines lang gehüteten Geheimnisses führt ...
Zoals elk boek van Marie Lambelle, was dit ook weer een toppertje. Heb deel 2 ook al liggen, benieuwd hoe het verhaal van de hoedenmaakster(s) verder afloopt.
Was für eine wunderschöne Geschichte, in die ich von der ersten Zeile an verliebt war. Von Marie Lamballe kenne ich bereits ihre drei Einzelromane, die alle ganz besondere Lesehighlights für mich waren. Und genauso konnte mich auch das Atelier Rosen begeistern und ich habe mich bei Elise so richtig wohl gefühlt und konnte jeden Hut, den die Putzmacherinnen sehr aufwändig kreiert haben, vor mir sehen. Auch die besondere Atmosphäre des Ateliers und die tratschsüchtigen Damen konnte ich förmlich spüren und gaben mir das Gefühl, vor Ort zu sein. Man merkt richtig, wieviel Liebe die Autorin in ihre Geschichte und die Protagonisten gesteckt hat. Elise ist eine ganz bezaubernde Person, die man einfach mögen muß. Ihre unbeschwerte Art und wie sie sich einfach ohne groß darüber nachzudenken für jeden ganz selbstlos einsetzt, haben mich schnell für sie eingenommen. Auch ihre Freundschaft zu Sybilla von Schönhoff, die ja eigentlich nicht standesgemäß war, fand ich sehr schön. Dann gibt es auch noch Moritz, den Sohn einer Angestellten, der mich mit seiner humorvollen Art und seinen hochtrabenden Träumen stets zum Schmunzeln gebracht hat. Es gibt in der Geschichte soviel zu entdecken, viele aufregende und spannende Begebenheiten, die es mir fast unmöglich machten, das Buch aus der Hand zu legen. Fazit: Ein mehr als gelungener Auftakt einer neuen Familiensaga, mit einer tollen Handlung, sehr gut ausgearbeiteten Protagonisten und einem schönen und süchtigmachenden Schreibstil. Genauso so schön wie die Geschichte finde ich auch das Cover, was sehr gut zu der damaligen Zeit passt. Für mich war es ein absolutes Herzensbuch, welches ich sehr gerne weiterempfehlen möchte und 5/5 Sterne vergebe.
Leuke historische roman. Er is ook een deel 2. Die heb ik al opgehaald bij de bibliotheek, maar ik ben nog in een ander boek bezig. Dus die moet nog even wachten. Wel had ik tijdens het luisteren naar dit boek op een gegeven moment dat ik het wat langdradig begon te vinden. En toen was ik volgens mij nog maar op de helft. Maar toen kwam er ineens een wending in het verhaal, waardoor het weer interessant werd en dat bleef het toen ook tot het einde. Vandaar dat ik het uiteindelijk toch vier sterren heb gegeven. Hopelijk is deel 2 net zo leuk. Helaas was die er niet als luisterboek. Ik vind dat naar een verhaal luisteren net een andere beleving dan zelf lezen. Vooral bij bepaalde auteurs heb ik dat.
In hoedenmakerij ‘Atelier Rosen’ worden al drie generaties lang de mooiste hoeden en andere accessoires met heel veel liefde gemaakt. Vooral de vernieuwende creatieve inbreng van de jonge Elise Rosen in het familiebedrijf zorgt er voor dat de adellijke dames hun hoeden in het familiebedrijf blijven bestellen.
Het huidige team bestaat uit Charlotte Rosen, dochter Elise en de 2 trouwe naaisters Babette en Therese. Samen met grootmoeder Rosen die zich nog enkel met de huishoudelijke taken bezighoudt en Thereses buitenechtelijke zoon Moritz wonen ze allen boven het atelier en kunnen ze het over het algemeen wel prima vinden met elkaar.
Ook in het atelier heerst een gezellige sfeer en het is er vaak druk. Het is dé plek bij uitstek waar de plaatselijke vrouwen dagelijks op de koffie komen om er de lokale weetjes te volgen, de nieuwste roddels over hun buren te vertellen en uitvoerig het liefdesleven van hun keurvorst bespreken. Charlotte Rosen had liever dat er iets meer werd gekocht en minder werd geroddeld maar ondergaat het in stilte omdat ze haar klanten niet wil verliezen. Elises aanpak is net iets anders dan die van haar moeder, ze houdt minder afstand tussen haar en haar klanten.
Als ze op een dag een nieuwe opdracht krijgt om een hoed te ontwerpen voor de jonge adellijke Sybilla von Schönhoff ontstaat er stilletjes aan een mooie vriendschapsband tussen de 2 jonge vrouwen. Ze hebben zowat dezelfde interesses: ze houden beiden van mooie boeken, van de natuur en hebben mooie dromen. Vooral Sybilla bloeit stilletjes aan meer open wat positief wordt ervaren door Sybilla’s ouders.
Toch blijft Elise het gevoel hebben dat ze er niet helemaal bij hoort – ze is en blijft een simpele hoedenmaakster, opgevoed door een alleenstaande moeder. Elise heeft veel vragen over wie haar vader is maar durft ze niet zo goed stellen omdat ze weet dat het te pijnlijk is voor haar moeder om erover te praten. Elise is tevreden met het weinige dat ze wél al weet, althans voorlopig toch...
Als Moritz zich inlaat met de verkeerde personen en in aanraking komt met de keurvorstelijke soldaten probeert Elise toch op één of andere manier te helpen. Ze raakt aan de praat met de knappe officier Johann Georg von Haynau die een grote indruk op haar achterlaat want hij heeft zijn belofte om Moritz vrij te krijgen gehouden. Toch lijkt het verstandig dat Moritz even Kassel verlaat en hij trekt richting Frankfurt om er een beter leven op te bouwen.
Johann Georg kan zijn verliefdheid voor Elise niet verbergen en ook zij koestert diepe gevoelens voor hem. Als ze echter ontdekt dat diezelfde officier ook nog eens de verloofde is van haar vriendin Sybilla weet ze zichzelf geen raad en vlucht ze Moritz achterna richting Frankfurt. Ze kon toch ook helemaal niet voorzien dat dit alles zulke grootse gevolgen met zich teweeg zou brengen en ook stilgezwegen geheimen hierdoor aan het licht komen…
Het hoedenatelier is het eerste deel van 'De vrouwen van Atelier Rosen' – een historische familiesaga dat zich afspeelt begin de 19de eeuw in Kassel, een Duitse stad gelegen aan de Fuldarivier.
De invloed van de bezetting ten tijde van Napoleon die zijn broer Jérome Bonaparte op de troon zette en de terugkeer van de Keurvorst Willem die regeerde op autoritaire wijze, het ontbreken van een grondwet, dedouanebarrières tussen de verschillende staten die zorgden voor te hoge prijzen zijn enkele historische elementen die aan bod komen in het verhaal. Echter weet de auteur deze historische informatie op een eenvoudige manier in het verhaal te verwerken: het zijn namelijk de onderlinge gesprekken die de klanten voeren in het Atelier Rosen en de reden van de plaatselijke onrust van de bevolking. Op deze luchtige manier blijft het verhaal aangenaam lezen.
Deze passages worden afwisselend gebracht met andere hoofdstukken waar er dan eerder een overheersend romantische sfeer hangt. De heen-en-weer-brieven versterken dat romantisch gevoel maar zijn op een hele nette, vooraanstaande manier geschreven eigen aan die tijd zodat we toch wel blijven beseffen dat we een historische roman lezen.
Zoals we intussen gewoon zijn van deze Duitse schrijfster heeft ze niet alleen de setting mooi in beeld gebracht maar weet ze ook haar personages goed uit te werken. Het hoofdpersonage Elise groeit volgens mij het meest doorheen het verhaal: ze wordt liefdevol en beschermend opgevoed in Atelier Rosen en hierdoor lijkt ze eerder wat naïef en onervaren. Maar het leven zit niet altijd mee en vroeg of laat krijgen we allemaal wel eens te maken met mindere tijden. Dit is ook voor Elise zo en juist wanneer het even tegenzit leert ze zichzelf kennen. Ze leert beter om te gaan met tegenslagen en probeert deze op een positieve manier te benaderen, zodat ze stabieler en rustiger in het leven staat. Ze is dapper en laat zich niet zomaar wegwerken en afschrikken maar durft moedige beslissingen te nemen wat destijds niet echt vanzelfsprekend was als vrouw. Ik ben heel benieuwd hoe ze nog verder zal groeien doorheen de serie.
Ook het personage Moritz behoort tot één van mijn favorieten – hij zorgt voor de grappige en avontuurlijke passages in het verhaal. Hij is de nonchalante ‘stiefbroer’ met zijn hart op de juiste plaats voor zijn 'Liesje'. Hij is altijd positief ingesteld en ondanks zijn eigen tegenslagen is hij zorgzaam en blijft hij geloven dat ooit zijn grootse dromen zullen uitkomen. Ik ben ervan overtuigd dat we nog meer van hem vernemen in de volgende delen.
Ik dank uitgeverij Lannoo voor deze mooie historische roman die ik mocht ontvangen.
In una cittadina di nome Kassel nell'Europa del 1830, scossa dai primi movimenti insurrezionalisti, si trova l'atelier Rosen. Qui si trova Elise, una ragazza di vent'anni che lavora insieme alla mamma, la nonna e due sarte. La giovane ha un grande talento e molto spesso le donne vogliono essere servite solo da lei. Un giorno Elise riceve l'incarico di rinnovare il guardaroba della signorina aristocratica Sybilla von Schönhoff, e qui tutto cambia. Tra le due si insinua una bella amicizia fin quando la modista scopre che il bel tenente dagli occhi azzurri, di cui si è innamorata, altro non è che il fidanzato di Sybilla.
La storia è molto interessante, ricca di colpi di scena. La scrittura dell’autrice mi ha stupito, molto scorrevole con abbastanza descrizioni. La storia d’amore non mi ha fatto impazzire, troppo frettolosa ma in linea con il colpo do scena finale. Ho, invece, molto apprezzato l’amicizia tra Elise e Sybilla e tutto il retroscena storico. I personaggi sono ben fatti, anche se alcuni poco caratterizzati come il tenente. La nostra protagonista Elise ha una crescita durante il libro, cosa che mi è piaciuta. Tra i miei personaggi preferiti ci sono Sybilla, potemmo essere migliori amiche, Mortiz (anche se a volte lo volevo prendere a schiaffi) e Reike, che mi ha fatto un sacco tenerezza.
“L’amore era una cosa complicata, che aveva tante facce”:
I colpi di scena sono veramente tanti, alcuni prevedibili altri assolutamente no. A parer mio i punti morti non esistono, la scrittura dell’autrice riesce a far rimanere alta l’attenzione e, non sto scherzando, solo un capitolo è stato noioso. Per quanto mi sia piaciuta la scrittura devo fare un piccolo appunto: Il libro è in terza persona ma alle volte sembra in prima, perché i pensieri dell’autrice si mischiano con quelli di Elise. Questo mi ha portato un po’ di confusione non tanto quando leggevo, ma quando ripensavo alla storia.
Il finale non me l’aspettavo assolutamente, inaspettato e molto bello. Questo ha fatto prendere molti punti al libro.
In sintesi, consiglio questo libro? Si! Soprattutto per la sua scorrevolezza, secondo me è perfetto da leggere sotto l’ombrellone. Non vedo l’ora che escano gli altri librii!! Nonna Anna aveva ragione: “Ora va meglio?” “Si” disse Elise tirando su col naso. “Era solo uno stupido granello di polvere”. “Ce ne sono alcuni che pesano come macigni, non è vero?”.
Dit was niet helemaal wat ik verwacht had. Ik zou bijna zover gaan te zeggen dat de achterkant een klein beetje misleidend is, maar tegelijkertijd zou ik ook niet weten hoe ik het anders zou kunnen verwoorden zonder het verhaal te spoilen. Desondanks heb ik nog steeds erg van dit boek genoten.
Er was meer plot dan ik had verwacht. Er waren een aantal onverwachte wendingen die verhinderden dat het verhaal saai werd. Er waren echter ook een aantal wel heel gelukkige toevalligheden. Ik heb een of twee keer met mijn ogen gerold, maar echt me echt storen deed het niet. Ik lees dit soort boeken dan ook eerder voor de personages dan voor het plot.
Elise is een leuk personage om te volgen. Ze is vrij jong en dat komt ook tot uiting, waardoor het verhaal af en toe een beetje YA aanvoelt. Ook haar vriendschap met Sybilla vond ik erg leuk om te lezen. De personages hadden allemaal hun eigen persoonlijkheid en waren daardoor altijd makkelijk van elkaar te onderscheiden.
Ik heb hier erg van genoten. Het las heel vlot. Er was een stukje op ongeveer 2/3 van het verhaal dat persoonlijk niet zo mijn ding was, maar voor de rest was dit een erg leuk boek.
Op een of andere manier heb ik toch meer verwachtingen van deze auteur dan ik zou moeten hebben. De serie over Hilde vind ik dan toch net wat beter. Het leest lekker en daar is het wel mee gezegd voor mij. Elise is nogal naïef en hoewel dat gewoon kan, heeft ze soms wel bijzondere dingen. Niet alleen zij trouwens. Ze heeft het vooral soms écht héél érg zwaar voor mijn gevoel. Volgende keer geen verwachtingen meer maar gewoon 'lekker' deel 2 lezen.
4.5 afgerond naar 5 vanwege de vele lagen en afzonderlijke verhaallijnen, die heel fraai samenkomen. Onderwijl wordt er een mooi beeld geschetst van de geschiedenis, zonder ook maar één keer langdradig te zijn.
Een keer iets anders dan een thriller. Een historische roman over een meisje die werkt als hoedenmaakster rond 1830. Ze raakt bevriend met iemand van adel en gaat op zoek naar haar vader. Aardig boek voor tussendoor.
Una scrittura scorrevole e piacevole. La storia non è male, i personaggi si fanno amare (o quasi), ma 500 pagine secondo me son troppe soprattutto quando arrivi alla fine e scopri che l’autrice ha già in programma di farne uscire un secondo..
Oggi sono qui per parlarvi di un'altra bellissima opera arrivata nelle nostre librerie. Come sapete sono una grande amante del genere, quindi potevo mai farmelo scappare? Assolutamente no. La nostra protagonista è Elise, una ragazza che lavora insieme alla madre nell’atelier di famiglia. La sua bravura è così eccelsa che molti clienti arrivano lì solo per lei e questo porta nella ragazza un senso di ansia, poiché non vorrebbe mai che sua madre si dispiacesse, sentendosi magari inferiore quando la preferiscono a lei. Poi un giorno arriva Sybilla, un'aristocratica che le offre l'opportunità di rifarle il guardaroba e le loro passioni sono così simili che non riescono a non fare amicizia da subito. Nonostante non sia vista di buon occhio la loro amicizia, ciò che rischia davvero di separarle è il tenente Johann, un uomo che non solo dalla corte a Elise (e per il quale lei ha una cotta) ma è anche il fidanzato di Sybilla! Quando tutto verrà alla luce, cosa ne sarà di lei?
" C’era qualcosa in quest’uomo che la confondeva. Forse era il modo in cui le stava davanti, l’accenno di inchino e come la guardava, con ammirazione e rispetto allo stesso tempo? "
Devo dire che la prima cosa che ho pensato, leggendo l'inizio di trama, era che la ship fosse tra Elise e Sybilla ahah Ho adorato l'ambientazione del Kassel nel 1830, così come la gestione superba degli usi e i costumi dell'epoca, che comprendevano purtroppo anche una differenza sociale che, in realtà, anche oggi esiste con le figure più facoltose. Non mi aspettavo inoltre, che fosse il primo volume di una serie, ero certa che fosse autoconclusivo ma ammetto di essere contenta perché mi sono così tanto affezionata a storia e personaggi che non vedo l'ora di ritrovarli ancora. Lo consiglio a tutti gli appassionati e a chi, tra alti e bassi, cerca comunque una lettura in parte leggera e al tempo stesso anche impegnativa.
Das hier war mein erstes Buch von der Autorin und ich muss sagen, dass es mir sehr gut gefallen hat. Ich lese nicht oft historische Romane, aber ich habe mich gut unterhalten gefühlt und vor allem war es ein stetiger Lesefluss. Die Charaktere haben mir vor allem zu Anfang sehr gut gefallen, wobei sie meiner Meinung nach zum Ende hin etwas an Charme verloren haben und mehr zu Klischees tendiert haben. Auch die Auflösungen am Schluss hätte ich mir etwas weniger ‚einfach‘ gewünscht, aber alles in allem habe ich das Buch sehr gerne gelesen.
Emanuela - per RFS . Ritorna un’autrice molto brava nel raccontare donne capaci di realizzare se stesse anche in situazioni ed epoche non comuni.
La bella Elise è la figlia di Charlotte Rosen, un’imprenditrice nella piccola città di Kassel che realizza cappelli e cuffiette per signora.
Siamo nel 1830 e l’Europa è scossa da rivoluzioni e colpi di stato continui, ma nel piccolo atelier, come in un microcosmo, sembra scorrere tutto tranquillo.
Dalla piccola bottega passa la miglior classe dirigente al femminile di tutta la cittadina portando chiacchiere e benessere economico.
Elise però, in un angolo del suo cuore, non è completamente felice: sa di esser figlia di un misterioso padre militare che non ha mai sposato la madre né ha lasciato tracce di sé.
Nonostante la sua posizione poco chiara ella è tuttavia rispettata con quello spirito tipicamente teutonico che da sempre ha assorbito meglio le disparità morali.
Alcuni incontri cambieranno però il corso delle cose: un giovane e promettente ufficiale di cavalleria prima, e una giovane dama infelice e solitaria poi, cambieranno la vita di Elise che sempre seguita da vicino dal giovane Moritz (figlio illegittimo di Therese, una sarta dell’atelier) si allontanerà per fuggire all’ostracismo della città e per cercare questo padre misterioso ma sempre agognato.
La ragazza dell’atelier Rosen ha ritmi piuttosto lenti a cui però non mancano i colpi di scena.
Ancora una volta colpisce l’abilità dell’autrice nel costruire legami all’interno del racconto stesso e del periodo storico.
Notevole inoltre la distinzione tra i sessi non accresciuta dal contesto storico di collocazione della vicenda ma che appare comunque straordinariamente attuale.
De twintigjarige Elise Rosen runt samen met haar moeder en grootmoeder een hoedenatelier. Hun hoedenwinkeltje is gekend in einde en omstreken voor hun prachtige creaties en mag vaak hoeden ontwerpen voor de hogere klasse. Wanneer Elise op huisbezoek gaat bij de jonge Sybilla von Schönhoff om een hoed te creëren stuiten ze op gezamenlijk interesses, die de voedingsbodem zal zijn voor hun oprechte vriendschap. Echter is Sybilla verloofd met Johann Georg, een man die al meermaals zijn oog heeft laten vallen op Elise. Zal Elise Johanns verliefdheid kunnen afhouden om zo schande over haar familie te vermijden? Of laat ze zich in met de charmante Johann en verloochent ze haar vriendschap met Sybilla? Geheimen liggen voor het grijpen, maar zijn de oplossingen ook zo makkelijk te vinden...
Ik las eerder nog geen boek van Marie Lamballe, maar na Het hoedenatelier ben ik toch wel heel erg benieuwd geworden naar haar andere verhalen.
Het hoedenatelier kwam eerst wat traag op gang, maar op één of andere manier vind ik dat wel vaker bij trilogieën. Eens het verhaal goed op dreef was, genoot ik van Marie Lamballes vlotte, aangename schrijfstijl en werd ik meegesleept in het verhaal van Elise. Maria Lamballe trakteert ons op vele interessante gebeurtenissen, onverwachte wendingen en een verrassend plot, dit alles in de mooie, historische setting van Kassel. Een geschiedenis die op een verfrissende manier wordt aangehaald zonder in te boeten op de verhaallijnen.
Het hoedenatelier maakte mij razend benieuwd naar het tweede deel van De vrouwen van atelier Rosen.
Sull’onda dell’entusiasmo per la saga della “Villa delle stoffe” di Anne Jacobs ho deciso di leggere “La ragazza dell’Atelier Rosen” della stessa autrice, pubblicato da Giunti con la traduzione di Daniela Terzo.
Ahimè si è rivelato senza infamia e senza lode. La mia recensione si potrebbe riassumere con il titolo di un celebre film del compianto Massimo Troisi “pensavo fosse amore… invece era un calesse”: si tratta di un romanzo storico ambientato nella Germania del 1830, in cui la protagonista Elise Rosen lavora nell’atelier della madre, un microcosmo femminile dove si confezionano cappellini e accessori.
Come nella Villa delle Stoffe, Elise - una semplice modista - fa amicizia con una ragazza aristocratica, si innamora di un tenente, anche lui di nobili origini, ed è in cerca del padre che non ha mai conosciuto. Gli ingredienti per una storia interessante ci sarebbero, ma il romanzo pecca di ingenuità e i personaggi mancano di spessore, tanto che in più di un’occasione mi sono chiesta: ma c’è o ci fa?!?
Scherzi a parte, sembra una produzione acerba, giovanile e invece la pubblicazione è successiva alla saga della Villa che tanto mi aveva appassionato. Peccato.
Dopo aver letto la saga de “La villa delle stoffe” mi sono innamorata dello stile di quest’autrice, così dolce, familiare, pacato, che mi fa sentire coccolata e protetta. Purtroppo ho trovato una trama abbastanza fuorviante rispetto all’effettiva narrazione. Mi aspettavo che al centro ci fosse il triangolo amoroso tra Elise Rosen, una giovane e bella modista, Sybilla, la dama aristocratica che richiede i suoi servizi e con la quale stringe un’inusuale amicizia, e Johann, un affascinante capitano. Invece la vicenda che si preannunciava scontata e che fa trionfare il vero amore non c’è stata, perché la storia è invece incentrata sulle disavventure di Elise nel cercare di scoprire l’identità del padre mai conosciuto. Il finale, inaspettato e con un colpo di scena, potrebbe lasciar presagire un continuo, e io lo spero davvero.
Kassel 1830, Charlotte e la figlia Elise hanno un’avviata sartoria nel cuore della città. Tutto procede bene fino a quando Elise incontra un giovane ufficiale e se ne innamora. È l’inizio di una complicata vicenda che riguarda il passato della mamma, ma che Elise ignora. Troverà l’amicizia vera, affronterà nuove sfide, capirà il valore degli affetti veri e duraturi. Dopo il grande successo della saga della Villa delle stoffe, Anne Jacobs propone questa nuova piccola saga ( due volumi) ambientata nella Germania dell’800 sotto i piccoli principati. Abbastanza gradevole, non all’altezza dei precedenti.
Kniha ma sklamala. Nebola zla, no podla nazvu, obalky a anotacie som ocakavala pribeh plny mody, inspiracie, tvorenia. Pribeh o zenach, ktore sili, vytrabali, navrhovali. Zaciatok tomu zodpovedal, no postupne sa zacal menit na knihu z cervenej kniznice a to naozaj nieje typ knih, ktore mam rada 🤷 Dej ako taky nebol zly, kto sa vyziva v romantike a laske si ho urcite uzije. U mna bohuzial nezabodoval.
3.25/5 / Na het lezen van Corina Bomann, dacht ik hetzelfde te lezen (qua stijl en verhaallijn, etc.), maar je las echt het verschil tussen de twee schrijfsters (wat logisch is natuurlijk).
Ik vond dit boek minder goed in elkaar gestoken en de personages waren voor mijn gevoel niet goed geïntroduceerd en verderop in het boeken waren er zoveel met allemaal gelijkaardige namen, waardoor ik soms geen idee had wie nu wat deed of doet in het boek.
Ik kon me ook minder inleven in het boek, omdat het in de 19e eeuw plaatsvond en de personages en verhaallijn niet echt goed geschreven waren.
Prettig leesbare historische roman. Zoals te verwachten was van deze Duitse schrijfster. Niet alleen het verhaal was boeiend, de schrijfstijl prettig, maar veel van de beschreven feiten, gebeurtenissen en personages waren mij vaak onbekend, waardoor het lezen een interessante bezigheid werd. Met veel plezier gelezen.
Ho amato tantissimo questo libro più di qualunque altro. La storia è stupenda e ben formulata. Avrei preferito una fine diversa ma mi piace comunque. Spero l'autrice Anne Jacobs faccia un secondo libro collegato a questo.