“Ένα μαγικό παραμύθι για παιδιά, που ο χρόνος δεν ενόχλησε, έκαναν πέρα μια γενιά, να μεγαλώσουν ξέχασαν, κανείς δεν τα εμπόδισε…“
Ο θρύλος λέει πως κάποτε υπήρξε ένα παιδί, που μόνο του κατάφερε όσα δεν μπόρεσε ποτέ κανείς. Μπήκε σε μέρη μυστικά, που ύστερα σφράγισαν ξανά. Έδωσε μάχες που γίναν έπη και έτσι σκόρπισαν σαν γνώση στις επόμενες γενιές. Ταξίδεψε απ’ τη σπορά ως την καρποφορία της ψυχής, για να βρει ένα πράγμα μόνο: Την αλήθεια.
Όλα τα ωραία όμως έχουν και ένα τέλος. Ο μυστικός κόσμος δεν είναι αυτό που όλα δείχνουν. Δεν είναι μέρος για παιδιά, είτε μεγάλα, είτε μικρά. Γιατί πολύ απλά από κει, κανείς δεν μπόρεσε να βγει και ό,τι ανοίξεις, όλο και κάτι θα σε βρει…
Ο Παναγιώτης Κολοκοτρώνης γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1980 στην Καλαμάτα, όπου ζει και εργάζεται ως γραφίστας μέχρι και σήμερα. Η σχέση του με τον τρόμο και το φανταστικό ξεκίνησε από τα παιδικά του χρόνια κιόλας, καθώς πάντα υπήρχε κάτι που τον τραβούσε στα σκοτεινά μονοπάτια της λογοτεχνίας, του gaming και του κινηματογράφου. Τα παιχνίδια ρόλων Dungeons & Dragons έπαιξαν σίγουρα το δικό τους ρόλο από νωρίς. Η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Δηλώνει γοητευμένος από την λαογραφία του τόπου μας και τα παραμύθια, αφοσιωμένος στον εσωτερισμό και τελευταία στην ποίηση. Όλα αυτά, με τα χρόνια γίναν ένα και η στιγμή για την πρώτη συγγραφική του προσπάθεια είχε έρθει. Το αποτέλεσμα, η γέννηση του “Μυστικού Κόσμου”. “Ο μυστικός κόσμος και ο Γνωστικός βάτραχος” είναι το πρώτο συγγραφικό του εγχείρημα, που κυκλοφόρησε το 2021. Και από τον Αύγουστο του 2024 κυκλοφορεί σε χειροποίητα αντίτυπα φτιαγμένα από τον ίδιο… Από το 2023, είναι μέλος της Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας. Τον Δεκέμβριο του 2023 συμμετείχε στη συλλογή διηγημάτων της λέσχης “Christmas Bloody Christmas” με το διήγημα “Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης” και το Νοέμβριο του 2024 στο “Ακραία Καιρικά Φαινόμενα” με το διήγημα “Μεταπέα Άκρα”. Τον Σεπτέμβριο του 2024 συμμετείχε στο συλλογικό έργο του Moonlight Tales “Echoes of a Lost Time” σε συνεργασία με τον Κυριάκο Μαυροειδέα, με το διήγημα “Άσατρου”. Τον Απρίλιο του 2025 κυκλοφόρησε το διήγημα “Αν το φως μας πάρει” μέσω της Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας, ως δωρεάν e-book.
‘’Το παραμύθι που πρόκειται να αρχίσει, σαν τη φωτιά που δεν μπορεί να σβήσει, σοφία αιώνια παλαιού η κάθε λέξη, μα τόσο απλό σαν το παιδί που βγήκε για να παίξει.’’
🐈Τι είναι για εσάς παραμύθι; Άραγε τα παραμύθια να μας λένε αλήθεια; Τι είναι αυτό που κρύβουν πίσω από τις λέξεις;
🐸Ο θρύλος λέει οτι κάποτε υπήρξε ένα παιδί , που μόνο του κατάφερε όσα δεν μπόρεσε κάνεις. Μπήκε σε μέρη μυστικά, που ύστερα σφράγισαν ξανά. Ταξίδεψε απ’ τη σπορά ως την καρποφορία της ψυχής, για να βρει ένα μόνο πράγμα: Την αλήθεια. Άραγε που βρίσκετε η αλήθεια; Τι είναι αυτό που βλέπει ο μικρός αδελφός και δεν μπορούν οι άλλοι;
🐓Ο συγγραφέας μας μιλάει για ένα παραμύθι για παιδιά μικρά και μεγάλα. Ένα ταξίδι θα το χαρακτήριζα από την αρχή, όταν ακόμα υπήρχε το χάος. Ένα παραμύθι χωρίς τη λέξη, τέλος. Εμένα αυτό προσωπικά δεν με ενοχλεί, πρώτον γιατί έμαθα ότι έχει και συνέχεια και δεύτερον, για μένα τα παραμύθια δεν έχουν τέλος. Η ανάγνωση πρέπει να γίνει με προσοχή για να μπορέσει ο αναγνώστης να κοιτάξει πίσω από κάθε γρίφο και να ανακαλύψει το νόημα.
🐖Η αφήγηση είναι ποιητική, φωτεινή που σε αλλά σημεία αλλάζει και γίνεται λυρική και σκοτεινή και το αντίστροφο. Ένα συγγραφικό ταξίδι που αξίζει να του δώσετε την ευκαιρία και να το διαβάσετε.
🌹Τέλος θέλω να πω ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ στο συγγραφέα και χαίρομαι που η πόλη μας έχει κρυφά ταλέντα. Παναγιώτη εύχομαι τα καλύτερα. Περιμένω να δω και άλλη δουλειά σου.
Τρία παιδιά ξεκινούν ένα ταξίδι μέσα στο δάσος, παίρνοντας μια «λάθος» στροφή. Όσο προχωρούν, γνωρίζουν νέους χαρακτήρες, ακούνε μαγικές ιστορίες που μοιάζουν περισσότερο με γρίφους παρά με θρύλους, και μπλέκονται σε περιπέτειες. Σε αυτό το ταξίδι, κάποιοι χαρακτήρες εξελίσσονται ενώ άλλοι μένουν στάσιμοι.
Αν το βιβλίο ήταν μόνο αυτό, θα το χαρακτήριζα παιδικό. Κλασική ιστορία με ένα δίδαγμα στο τέλος. Μόνο που δεν είναι έτσι. Καμία σχέση, μάλιστα! Το βιβλίο παίρνει μια σκοτεινή στροφή, το δίδαγμα, αν υπάρχει, δεν είναι διόλου εμφανές, και παρά την ποιητική γλώσσα που θυμίζει στιχάκια και ποίηση, δεν είναι ένα ανάγνωσμα για τους μικρούς μας φίλους. Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Το τέλος του βιβλίου απάντησε και ταυτόχρονα δεν απάντησε τα ερωτήματά μου, αφού κατέληξα στο ίδιο σημείο, αλλά με γνώση των ενδιάμεσων σημείων, αν αυτό βγάζει νόημα. Δε θεωρώ ότι είμαι η κατάλληλη να κρίνω τις προθέσεις οποιουδήποτε συγγραφέα, αλλά θεωρώ πως το συγκεκριμένο βιβλίο φλερτάρει επίτηδες με το νόημα και την απουσία αυτού, με το λογικό και το παράλογο.
Ως παραμύθι, το βιβλίο αυτό πατάει σε κάποια σταθερά σημεία. Τρία αδέρφια, ο μικρός αδερφός εκλεκτός. Γρίφοι, ομιλούντα ζώα, ιστορίες και μύθοι εντός του κεντρικού παραμυθιού, περίεργες σκέψεις σχετικά με τη ζωή και τον κόσμο. Και τέλος, ένα ηθικό δίδαγμα.
Πέρα από παραμύθι, ο συγγραφέας θέλει να προσδώσει ένα βαθύτερο νόημα στην ιστορία του. Μιλάει με σύμβολα, σε βαθμό που το ίδιο το παραμύθι μοιάζει μηχανισμός για να αποδοθούν οι σκέψεις του. Τα ζώα λειτουργούν σαν φερέφωνα που κουβαλούν ιδέες ανώτερες, ανοίκειες.
Δεν μπορώ να πω ότι κατανόησα τα σύμβολα αυτά. Σημεία του νοήματος ήταν κατανοητά εν τέλει, αλλά το σύνολο παρέμεινε άγνωστο για μένα.
Πρόκειται για ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά που δεν φοβούνται να ενωθούν με το παιδί μέσα τους και να ταξιδέψουν πέρα από τον υλικό κόσμο! Ακολουθεί την πορεία τριών αδερφών , διαφορετικών μεταξύ τους και επικεντρώνεται στον μικρότερο, στον οποίο ο "μυστικός" κόσμος είναι πιο εύκολο να αποκαλυφθεί! Ο συγγραφέας μέσα από αλληγορίες με πρωταγωνιστές το ζωικό βασίλειο αλλά και τα στοιχεία της φύσης, μιλάει για συναισθήματα και ιδέες που κρύβονται πίσω από τον καθημερινό αγώνα που κάνουμε οι άνθρωποι για την επιβίωση. Εξερευνά και αποκαλύπτει τον πνευματικό κόσμο ο οποίος αν έχουμε επίγνωση και παρουσία μπορεί να μας βοήθησει στις δυσκολίες της ζωής! Κάθε κεφάλαιο είναι και μια διαφορετική περιπέτεια και μέσα σε μόλις 110 σελίδες μας βοηθάει κι εμάς να θυμηθούμε ή και να μάθουμε από την αρχή, αξίες σημαντικές! Η γραφή είναι λυρική και θυμίζει ένα μεγάλο ποίημα και πραγματικά δεν είχα διαβάσει ποτέ κάτι παρόμοιο! Το αγάπησα για τα υπέροχα νοήματα του, την ευφάνταστη γραφή και την πανέμορφη ιστορία στην οποία βρήκα και το ελπιδοφόρο τέλος που επιθυμούσα! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους καθώς είναι ένα ανάγνωσμα ξεχωριστό και πολύ διδακτικό!
Ένα ποιοτικό και ενδιαφέρον βιβλίο. Παίζοντας με την αλληγορία, τον εσωτερισμό και τις αντιθέσεις του κόσμου, στήνει το σκηνικό για την εκμάθηση διαφόρων ηθικών διδαγμάτων. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι εξαιρετική, όπως και ο εικαστικός τομέας. Αυτό που με κράτησε λίγο πίσω από το να του δώσω υψηλότερη βαθμολογία, είναι το γεγονός ότι σε ορισμένα σημεία το έχασα με το νόημα που ήθελε να περάσει ο συγγραφέας. Ίσως να ήθελε ο καθένας να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα και εγώ να έψαχνα τι είχε στο μυαλό του, αλλά με μπέρδεψε. Όπως και να έχει, σίγουρα αξίζει να του ρίξετε μια ματιά.
Ένα μυστικιστικό ταξίδι, μια αιώνια μάχη καλού και κακού αλλά... Είναι όντως καθαρός ο διαχωρισμός τι είναι καλό και τι είναι κακό; Το βιβλίο είναι ένα σκοτεινό παραμύθι που δεν διστάζει να ψάξει βαθύτερα την σχέση μεταξύ αδερφών που μεγαλώνουν στην ύπαιθρο όταν καλούνται από ένα λάθος μονοπάτι να ακολουθήσουν ένα ταξίδι αυτογνωσίας, ένα ταξίδι ανάμεσα σε μύθους και θρύλους που περιγράφονται από μια άλλη σκοπιά, μια λυρική και μαγική σκοπιά. Το βιβλίο με ταξίδεψε, με μάγεψε με την ποιητική του γραφή και σίγουρα με έβαλε να σκεφτώ πολλά πράγματα, μεταξύ των οποίων και την θέση και την σκοπιμότητα κάθε ανθρώπου που συναντάς στον δρόμο σου. Μου άρεσε επίσης το γεγονός ότι με άφησε με πολλά ερωτήματα αλλά την ίδια στιγμή ήταν μια ολοκληρωμένη ιστορία. Το προτείνω.
Ένα μαγικό παραμύθι, ένα αλληγορικό ταξίδι, για μικρά και μεγάλα "παιδιά" που θέλουν να βρουν τον εαυτό τους. Έτσι διαβάζεις στο εξώφυλλο. Ένα μαγικό παραμύθι για παιδιά, που ο χρόνος δεν ενόχλησε έκαναν πέρα μια γενιά, να μεγαλώσουν ξέχασαν, κανείς δεν τα εμπόδισε... Ο θρύλος λέει πως κάποτε υπήρξε ένα παιδί, που μόνο του κατάφερε όσα δεν μπόρεσε ποτέ κανείς. Μπήκε σε μέρη μυστικά, που ύστερα σφράγισαν ξανά. Έδωσε μάχες που γίναν έπη και έτσι σκόρπισαν σαν γνώση στις επόμενες γενιές. Ταξίδεψε απ' τη σπορά ως την καρποφορία της ψυχής, για να βρει ένα πράγμα μόνο: Την αλήθεια. Όλα τα ωραία όμως έχουν και ένα τέλος. Ο μυστικός κόσμος δεν είναι αυτό που όλα δείχνουν. Δεν είναι μέρος για παιδιά, είτε μεγάλα, είτε μικρά. Γιατί πολύ απλά από κει, κανείς δεν μπόρεσε να βγει και ό,τι ανοίξεις, όλο και κάτι θα σε βρει... Έτσι διαβάζεις στο οπισθόφυλλο και κάπου εκεί αρχίζεις να ψυλλιάζεσαι ότι μάλλον είναι διαφορετικά τα πράγματα. Θα ξεκινήσω από το μεγαλύτερο αρνητικό του βιβλίου. Μέγεθος - γραμματοσειρά. Ενώ είναι 110 σελίδες, δεν φαίνεται να έχει παραπάνω από 60-70 και όντας πυκνογραμμενο και με σχετικά μικρή γραμματοσειρά, το καθιστά κουραστικό κατά την ανάγνωση. Αρχικά να αναφέρω ότι μου άρεσε πάρα πολύ ότι το πρώτο γράμμα κάθε κεφαλαίου, είχε και ένα σκίτσο πάνω του που είχε σχέση με το εκάστοτε κεφάλαιο. Επίσης, ότι ο τρόπος γραφής είναι ποιητικός, οι προτάσεις σαν να κάνουν ρίμες. Σε τραβάει να το διαβάσεις και να παρασυρθείς μέσα στον κόσμο του. Τρία αδέρφια χάνονται σε ένα δάσος. Όπως σε όλα, ο μικρός είναι ο εκλεκτός και το χάπι έντινγκ στο τέλος. Εδώ να αναφέρω ότι ο "μικρός" είχε τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά. Πώς είναι στην ταινία polar express που ακούνε το μαγικό καμπανάκι μέχρι κάποια ηλικία? Μετά χάνεται η μαγεία? Κάπως έτσι. Όλοι πήραν την ίδια γνώση, όλοι άκουσαν τα ίδια πράγματα, μα καθένας από τους τρεις πήρε και άλλο δρόμο και τα αξιοποίησε διαφορετικά ή δεν κατάλαβε ούτε τα μισά. Όμως..... Δεν είναι όλα όπως φαίνονται. Το παραμύθι είναι αρκετά σκοτεινό και διαβάζοντας το ίσως να νιώσεις ότι κοιτάς μέσα σε καλειδοσκόπιο. Γυρνώντας από δω, γυρνώντας από εκεί, αλλάζει η εικόνα. Και στο τέλος έχεις μια αίσθηση αλά Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων. Όλα τα στοιχεία σου δίνονται στρατηγικά μέσα στην ιστορία, χωρίς όμως να σε βοηθούν να κάνεις την σύνδεση από την αρχή. Όχι εντελώς τουλάχιστον. Τα στρατόπεδα δύο. Το καλό και το κακό, το σκοτάδι και το φως. Αναμενόμενο και αυτό ίσως? Ναι, αλλά είναι και κάτι παραπάνω. Πολλά παραπάνω που ο κάθε αναγνώστης καλείται να τα ψάξει και να τα ανακαλύψει. Και όπως μας λέει ο αφηγητής : και αν νομίζεις ότι κατάλαβες και πάλι θα κάνεις λάθος. Μπερδευτήκατε? Δικαίως. Ο συγγραφέας θέλει να δώσει πολλά, εγώ με τις αλληγορίες δεν τα πάω και εντελώς καλά και σε σημεία ίσως να "μπουχτίζει" μιά ολιά. Ωστόσο παρόλο που θέλει λίγο πιο προσεκτική ανάγνωση από ότι του φαίνεται αρχικά, δεν σε δυσκολεύει. Όλοι σίγουρα θα αποκομίσουν κάτι από αυτό. Και έπεται και συνέχεια....
Πολύ ωραία η γραφή, απίστευτοι συμβολισμοί. Μου θυμισε πολυ Ναρνια αλλα και παραδοσιακα παραμυθια. Θα ήθελα όμως να ηταν περισσότερο ανεπτυγμένη η ιστορία, μου άφησε την εντύπωση περίληψης. Σίγουρα περιμένω να δω την επόμενη δουλειά του συγγραφέα.