จันทร์จารใจ

by เนวิกา

ลอนดอน สิบสี่ปีก่อน...
ความรักของจันทร์พิจิกเริ่มต้นและจบลงที่นั่น สำหรับหญิงสาวซึ่งมีชีวิตเปรียบดั่งพระจันทร์ในคืนหนาว เขาคือความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะได้สัมผัส ทว่าเธอกลับต้องปล่อยมือเขา...ทั้งที่ยังรักสุดหัวใจ

กรุงเทพฯ สิบสี่ปีต่อมา...
ความรักของเจตน์เลือนหายไปจากชีวิตดุจพระจันทร์ที่จู่ๆ ก็ลับไปจากฟ้า

กระทั่งได้พบอาจารย์สาวอย่างจันทร์พิจิกอีกครั้งในฐานะเพื่อนร่วมงาน ภายใต้รอยยิ้มสงบและท่าทางเป็นมิตร ชายหนุ่มได้แต่สงสัยว่า เธอจำเรื่องราวอันงดงามในอดีตไม่ได้หรือ และลืมไปแล้วหรือว่า เคยทิ้งเขาให้มีชีวิตดุจคืนแรมสิบห้าค่ำนานนับปี

ในวัยที่ความรักไม่ใช่เรื่องหลักของชีวิต ในวันที่ดวงจันทร์เว้าๆ แหว่งๆ โคจรกลับมาชิดใกล้ คำถามยังคงค้างคาใจ...เธอกลับเข้ามาในชีวิตเขาทำไม และครั้งนี้ จันทร์พิจิกจะกลับมาสว่างไสวกลางใจเจตน์ได้อีกครั้ง...หรือไม่

Genres: Novels

576 pages, Paperback

Published October 1, 2021

About the author

การศึกษา
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
The University of Edinburgh

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

บันทึกการอ่าน
#จันทร์จารใจ
#เนวิกา


ถ้าให้นึกถึงจันทร์จารใจของเนวิกาที่เพิ่งอ่านจบไปจะนึกถึง...🤔
:ม้านั่งว่างๆตัวหนึ่งในสวนกรีนิช(Greenwich park)และประโยค.."Have a lovely day"🥰🥰🥰🥰

ความรู้สึก:
เราอ่านงานของเนวิกาเพื่อแสวงหาความรู้ ยกระดับสติปัญญาและมีความฟินๆอุ่นๆกรุ่นกลิ่นลันดั้น/ˈlʌndən/เป็นผลพลอยได้ค่ะ😆ตอนอ่านจึงอ่านแบบเอาไงเอากันไม่ได้คาดหวังความบันเทิงแบบหวานจัดๆโรมานซ์ฉ่ำๆแค่ตามไปดูว่าเนวิกาจะมาไม้ไหนจะพาไปพบเจออะไรบ้าง...
.
.
แล้วเราก็ได้เจอ...

1.IPA(International Phonetic Alphabet)
สัทอักษรสากล เป็นชื่อตอนทุกตอน...รู้สึกหรูหราหมาเห่า รู้สึกฉลาดขึ้นมาทันทีตั้งแต่เปิดอ่านหน้าแรกแล้วเจอชื่อตอน ... แม้จะอ่านไม่ออกเลยก็ตาม🤣

เจอ...
2.พี่เจตน์-เจตน์ วัชรเตชานนท์(แค่อ่านชื่อกับนามสกุลก็รู้สึกได้เลยว่า"หล่อออ"🤣)
ชายหนุ่มงานดีการันตีด้วยความเป็นดาราระดับพระเอก /สถานะภาพ:โสด(ตอนต้นเรื่อง)/อายุ35หยกๆ36หย่อนๆ/ลูกเสี้ยวฝรั่งเศส/น้องชายต่างแม่ของคุณเพชร(พระเอกเคียงข้างขวัญ)
การศึกษา:จบเตรียมอุดมศึกษา,ป.ตรี+ป.โทเศรษฐศาสตร์จาก LSE-London School of Economics
พี่เจตน์คือ...คนที่มีพร้อมทุกสิ่ง และมีได้ทุกอย่าง  ต้นทุนชีวิตสูงลิ่ว
พี่เจตน์คือ...ความอบอุ่น ละมุน อ่อนโยน คือความดีงาม คือพระประธานของเรื่อง 🌻💐🌼🦄🦋🍀😻🎶🌸🌺🍁🌷
และ14ปีก่อนตอนอยู่อังกฤษ...พี่เจตน์คือ...แฟนเพิร์ล


3.เพิร์ล--ดร.จันทร์พิจิก สีตลารัศมิ์(นี้คือนามสกุลแม่...แต่ถ้าใช้"วัชรเตชานนท์"เมื่อไหร่จะมีเฮ🤣)/อายุ34ปี/จบเตรียมอุดมต่อป.ตรีถึงป.เอกด้วยดีกรีนักเรียนทุนอังกฤษ/ปัจจุบันดำรงตำแหน่งอาจารย์ด้านEnglish Linguistics ผู้เชี่ยวชาญด้านPhonology (สัทวิทยา)
เพิร์ลคือ....คนที่เติบโตมาอย่างเว้าๆแหว่งๆเพราะความที่โดนตราหน้าว่าลูกเมียน้อย แม่ตายตั้งแต่เพิร์ลยังเด็ก เพิร์ลต้องมาอยู่กับพ่อ ที่เพิ่งรู้ว่ามี
เพิร์ลคือ....คนที่ใฝ่ดี รักเรียน แม้ต้องอยู่อย่างกล้ำกลืนฝืนใจในบ้านที่ญาติข้างพ่อไม่รัก โดนพี่ชายต่างแม่จงเกลียดจงชังกลั่นแกล้งแต่เพิร์ลก็มุมานะผลักดันตัวเอง และใช้ความเป็นเลิศทางวิชาการพาตัวเองไปจากบ้านที่แสนอึดอัด  มุ่งหมายจะใช้การศึกษานำพาไปสู่อิสระ ยืนหยัดได้ด้วยขาของตัวเอง ไม่ต้องพึ่งพาครอบครัว
~การศึกษาทำให้เพิร์ลได้มาเรียนที่อังกฤษ และที่นั่น เพิร์ลได้เจอพี่เจตน์ พี่ชายใจดี ผู้เป็นรักแรก, ทำให้อกหักครั้งแรก, เจ้าของจูบแรก...เป็นแฟนคนแรก และเป็นหนึ่งเดียวในใจเป็นสิ่งเยียวยาหัวใจ....แม้14ปีผ่านไป...พี่เจตน์จะกลายเป็น"แฟนเก่า"ก็ตาม

เจอคนแบบ...😡
4.โทปาส-ต้นตุลา
นี้คือพี่ชายต่างแม่ของเพิร์ล...ความเป็น"โทปาส"บรรยายได้หลายหน้ากระดาษ...แต่บรรยายตรงๆสั้นๆได้ว่า....
----"โคตรเหี้ย"----
หลายบททำให้คนอ่านอย่างเรารู้สึกเอ๊ะในใจว่า...นี่มันนิยายตีแผ่ชีวิตเฮี้ยใช่ม้ายยย🤔😆 ทำไมโทปาสบทเยอะ? แกจะมาเด่นกว่าพี่เจตน์ไม่ได้นะ!!😡5555


5.การมาเจอกันอีกครั้งในรอบ14ปีของพี่เจตน์กับเพิร์ล ค่อยๆเปิดเผยปมต่างๆ เจอกันยังไง ทำไมถึงรักกัน ทำไมถึงเลิกกัน ไต่ระดับความพีคไปเรื่อยๆ เล่าสลับปัจจุบันกับเรื่องราวในอดีตเมื่อ14ปีก่อนสมัยทั้งคู่อยู่อังกฤษ ...จุดนี้เราอ่านเพลินดีมากค่ะ😗ไม่ได้รู้สึกเบื่อโว้ยอะไร... แม้จะรู้สึกว่าตัวร้ายนั้นบ้งแสนบ้ง😣 โดยเฉพาะตัวร้ายหญิง อ่านแล้วอิหยังวะมากกกก ตัวร้ายอะไรเนี่ยหนู..ไปเล่นตรงนู้นไป๊😂 ส่วนตัวร้ายชาย..ไอ่โทปาสก็เล้วเลวหาใดเปรียบสุดๆ แต่ๆๆๆ**โปรดกลับไปอ่านที่ข้อ1ตรงที่ขีดเส้นใต้: พี่เจตน์คือ...ความอบอุ่น ละมุน อ่อนโยน คือความดีงาม คือพระประธานของเรื่อง ต่อให้ไอ้พี่โทปาสจะเลวร้ายผีห่าซาตานผีเปรตแค่ไหน ถ้าเข้ามาในโบสถ์ที่มีพระประธานเจตน์ฉันท์ใด ก็อ่านอย่างเย็นใจสบายใจ บวกกับความสู้คนผสมกวนๆหน่อยๆของเพิร์ลที่ไม่ใช่นางเอกสนิมสร้อยยอมเป็นผู้ถูกกระทำเสมอไปก็ทำให้เรื่องไม่หน่วงเกินไป(สำหรับเรา) ดื่มด่ำบรรยากาศลันดั้นแบบชิลๆค่ะ😗😗

เจอ
6.คำด่าที่ไม่รู้สึกถูกด่า(เก็ตสึโนว่า😜)
เอาจริงๆนะนางเอกของเนวิกาแต่ละคนนี่นะ..จะด่าใครทั้งทีด่าได้แบบผู้ดี๊ผู้ดีมีการศึกษามากกกกกกกกกกกๆ เป็นการด่าที่ให้คุณ สอดแทรกความรู้...ถ้าอ๊องๆก่งก๊งงงๆน่าจะเข้าไม่ถึงคำด่านี้นะ🤣..ต้องมีสติปัญญา ฉลาดพอตีความได้ถึงจะเข้าใจว่าด่าอะไร เจ็บลึกบาดทรวงแค่ไหน🤣 ใครโดนเพิร์ลด่าแล้วรู้สึกไม่เจ็บ รู้สึกงงว่ามันด่าอะไรวะ ถ้ามีอาการนี้ให้ตีความได้เลยว่าไม่ฉลาดพอ ยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ😅 ซึ่งเราคือ1ในนั้น😆...ตอนอ่านเจอคำด่าคือแบบด่าอะไรเนี่ย ด่ายาวมากแต่ไม่เจ็บเล้ยยยแม่คุณณณณ🤣🤣


7.นกที่ไม่นก🦜🦜🪶(เก็ตสึโนว่าอีกเช่นกัน😜)
แห้ว และ ใบบัวบก คือชื่อนกที่ฟังดูอกหัก พักศาลาคนเศร้า😢 แต่!นี่คือสีสันของเรื่อง คือตัวชูโรง โดยเฉพาะแห้วนกช่างแอ๊วโผล่มาทีไรทุกคนเฮฮา (บางทีบทเด่นกว่าเพิร์ลอีก🤣)แถมยังเป็นที่ชื่นชอบ ได้ใจของพี่เจตน์และใครหลายๆคนด้วย 😙


8.ยืนยันว่าชอบอ่านแนวดาร์กๆคนใจบาปncจัดๆจิตๆหมิ่นเหม่ดุๆ🔞และนิยายของเนวิกาไม่ใช่แนวที่ถนัด....แต่ก็ยืนยันเช่นเดิมว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่อยากอ่านอะไรคลีนๆกล่อมเกลาจิตใจ อ่านแล้วรู้สึกฉลาดขึ้นแบบไม่ต้องพยายาม ก็ต้องเข้าหาเนวิกาและจักรวาลเด็กเตรียมฯของเธอเนี่ยแหละ(อะไรคือพระเอกนางเอกใดๆล้วนจบเตรียม🤣) เป็นความเรื่อยๆเอื่อยๆเนิ่บๆแต่ละมุนนนนที่เราคุ้นชิน😗😗😗

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

ก่อนอื่นเลยต้องบอกว่าเพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่าน ควรอ่าน "เคียงข้างขวัญ" ก่อนอ่านเรื่องนี้ เพื่อจะได้ไม่ถูกสปอยล์เรื่องเคียงข้างขวัญนะคะ และต้องขอบคุณที่นักเขียนเลือกที่จะหยิบเรื่องของชายหนุ่มที่เป็นรักแรกของนางเอกในเคียงข้างขวัญมาเล่าให้เราเห็นชีวิตรักของเขาบ้าง เพราะมันเป็นอะไรที่ดีงามมาก

คู่พระนางเรื่องนี้เขาเคยเป็นแฟนกันสมัยที่ทั้งคู่เรียนอยู่ที่ลอนดอน แต่เป็นแฟนกันได้แค่เดือนเดียวอยู่ดี ๆ ฝ่ายสาวก็บอกเลิกกะทันหันโดยไม่บอกเหตุผลใด ๆ ปิดการติดต่อและหายไปจากชีวิตของพระเอก ทิ้งพระเอกอยู่กับความงงงวยและเศร้าเสียใจ สิบสี่ปีผ่านไป นางเอกเลือกที่จะกลับเข้ามาในชีวิตพระเอกอีกครั้ง แม้จะตั้งใจมาด้วยความปรารถนาดีที่เพียงต้องการจะชดเชยความผิดในครั้งก่อนที่เคยทำไว้โดยไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งไปกว่านั้นในตอนแรก แต่ความดีและความอบอุ่นของพระเอก ก็ทำให้เธอตกหลุมรักเขาอีกครั้งจนได้

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่นักเขียนบอกเล่าเรื่องราวความรักแบบผู้ใหญ่ ๆ ที่อบอุ่นละมุนละไม พระเอกคือพี่ชายที่แสนดีและเป็นที่พักใจที่แสนอบอุ่น แม้จะดีพร่ำเพรื่อกับใครต่อใครไปหน่อย แต่ยังดีที่กว่าสิบปีในวงการมายาช่วยสอนให้เขาพอจะรับมือกับผู้หญิงที่เข้ามาในรูปแบบต่าง ๆ ได้ดีและไม่มีเรื่องชู้สาวคาวโลกีย์เกิดขึ้น แต่ที่เราชอบมากกว่าพระเอกคือนางเอกของเรื่อง ที่แม้จะมีครอบครัวที่แหว่งวิ่นและเผชิญกับปัญหาบ้านแตกมาตั้งแต่เด็ก แต่กลับสู้ชีวิตและเข้มแข็งมาก แถมยังเด็ดเดี่ยวและจริงใจกับความรู้สึกตัวเองดีขนาดที่เป็นฝ่ายเดินหน้าจีบพระเอกทั้งเมื่อสิบสี่ปีก่อนและทั้งตอนนี้เลย

การตัดต่อเพื่อเล่าเรื่องสลับไปมาระหว่างอดีตและปัจจุบันถือว่าทำได้ดีเลย อารมณ์ของเรื่องก็ค่อนข้างกลมกล่อมครบรส เพราะนอกจากความอบอุ่นในความรักของคู่พระนางแล้ว ยังมีความดราม่าจากครอบครัวนางเอกที่เราว่ามีความซับซ้อนแต่นักเขียนเลือกทางเดินให้ตัวละครได้ดี มีความหน่วงจากความรักครั้งแรกของคู่พระนางที่อ่านแล้วอินและรู้สึกกระแทกใจเราได้แรงมาก และยังมีความน่ารักน่าเอ็นดู (ที่อ่านแล้วฮามาก) ของตัวละครประกอบในเรื่องอย่างทีมศาลาคนเศร้าและสี่ยอดกุมาร โดยเฉพาะแห้วจ๋าแสนรู้ที่ขโมยซีนทุกช็อตและจริง ๆ แล้วก็น่าจะถูกนางเอกวางแผนมาให้ใช้เป็นแม่สื่อในการจีบพระเอกนั่นแหละ สุดท้ายคือเราชอบการใช้คำและเล่นคำของนักเขียนในเรื่องมาก (เช่น ประโยค "โซจูมันโซกู้ด...จนเธอกระดก...ราวกับโซดา..ทำให้เธอโซซัดโซเซในคืนที่โซโคลด์") หรือจังหวะการเลือกใช้กลอนในเรื่องที่อ่านแล้วอินจนน้ำตาไหล

If equal affection cannot be,
Let the more loving one be me

[Saisamphan K. · Rating 5 out of 5]

จันทร์พิจิก ชอบชื่อนี้..ตั้งแต่อ่าน..นับแต่นี้เป็นต้นไป..แอบคิดเธอคือใครหนอ ..อยากอ่านเรื่องราวของเธอจัง..สุดท้ายก็ได้มาเจอ..เป็นหนังสือชุดเดียวที่ยืมจาก TK park ตัดสินใจเปิดอ่านทันที..ถึงแม้คำโปรยดูจะเศร้า ดราม่า เล่มหนา 😯😯 'อ่านค่ะ' (เพี้ยนมาจาก แต่งค่ะ 555) .. พออ่านไปเจอ เจนต์ ก็ถึงบางอ้อ .. เจนต์จากเคียงข้างขวัญ 😆😆

จันทร์พิจิก กับรักที่ไม่เคยลืม และไม่คิดจะมีรักครั้งใหม่ .. หากในอนาคตกล้าพอ ..จะกลับมาไถ่โทษ ..แล้วเธอก็กลับมาเพื่อปกป้อง 🌿

เจนต์ ความรักที่จบไป..แต่รู้สึกค้างคาในใจ ..ผู้ชายที่บอกรักไม่เป็น..ได้แต่กระทำ ..ผู้ชายที่ทำให้จันทร์พิจิกหลงรัก ..และหักอก 🌿

จันทร์พิจิก+เจนต์=พื้นที่ปลอดภัย : เป็นคู่รักที่ให้ความสำคัญกับการเล่าเรื่องราวของกันและกัน 💕

ดี-ต่อ-ใจ 💕 ของการอ่าน 🌙"จันทร์จารใจ" 🌙

😘 ความรู้สึกแรกเลย คือ ดีใจ ที่ได้เจอ ของขวัญ-เพชร (เคียงข้างขวัญ เล่ม 2 ประมาณนั้น 555)

😘 ดีใจที่ จันทร์พิจิก ไม่หงอ ไม่สู้คน ไม่เป็นนางเอกสร้อยสนิม .. เปิดฉากด้วยการตอบกลับ 'ไอ้เวร' อย่างมัน .. ค่อยน่าอ่านต่อหน่อย 555

😘 ดีใจที่รู้สึกเหมือนได้เจอเทพบุตร 555 พระเอกอย่างเทพ อ่ะ พี่เจตน์คนของประชาชน ผู้ชายอะไรสุภาพพพพ..สุภาพ สุภาพยกกำลังสอง..จะพูดจะจา..การวางตัว..ดูจะเป็นพระเอกตลอดกาล..ละมุน ละไม นิ่มนวล ร่มเย็น..จินตนาการเสียงคงนิ่ม ฟังแล้วอบอุ่น .. คิดไม่ออกว่าจะหล่อแบบไหน..ลูกเสี้ยวฝรั่งเศส .. สมแล้วกับการเป็นพื้นที่ปลอดภัยของเพิรล์ 😘😘

😘 ดีใจที่ปมที่ทำให้ทั้งสองคนเลิกลากันเมื่อสิบสี่ปีที่แล้ว ..แอบคิด ..มันต้องเป็นเรื่องใหญ่มากแน่นอน ..ต้องร้ายแรงมากจนจันทร์พิจิกต้องหนีรัก.. พอเฉลย..รู้สึกโอเครมาก.. (ไม่สปอย์) คือไม่ผิดหวังค่ะ .. สมเหตุสมผล ..เลิศค่ะ

😘 ดีใจที่ได้สัมผัสบรรยากาศ..สวนกรีนิช.. ที่เป็นจุดเริ่มต้นของเวลาโลก..จุดเริ่มต้นของเวลารัก..ของทั้งคู่ (เคยดูคลิปยูทูป หนังพาไป ที่พาไปเที่ยว พอจินตนาการออก เสียแต่คนละฤดูกัน).. ชักอยากไปเที่ยวแล้วสิ 555 go go go

😘 ชอบปมดราม่าระหว่างพี่น้อง..หนักได้ใจ..ชอบอ่ะ..ไม่จำเป็นต้องจบด้วยดีเสมอไป..ดู real ดี 👍👍 สุดท้ายก็เจอต้นตอปัญหา แล้วสองพี่น้องก็คือ 'เหยื่อ' เช่นกัน

😘 ถึงแม้จะมีความหนักหน่วงสุดเหวี่ยง..แต่ก็มีความฮาที่ต้องยิ้มหัวเราะไปตาม ๆ กัน .. กับแก๊งชุดนอนตอนห้าทุ่ม .. มาใน concept "ที่เสียทองเท่าหัวก็ไม่ยอมเสียผัวให้ใคร" จัดการน้องนรก..อย่ามัน..สะใภ้บ้านนี้เป็นดูโอที่เข้ากันมาก 555 งูพิษ กับแมงปอง 55

😘 ชอบสัตว์เลี้ยงที่มาเป็นสีสัน เรียกรอยยิ้ม โดยเฉพาะเจ้าแห้ว 🕊️🕊️ นกพูดได้ ..พูดเก่ง ..ดูเกินจริงไปหน่อย 🐾🐾 สี่ยอดกุมารหน้าย่น ก็มาด้วยชุดแฟนตาซี..ราวกับเป็นแคทวอล์ค..ดีไซด์เนอร์คือพ่อเพชร .. เปลี่ยนทุกวัน

😘 ชอบวิธีการเล่าเรื่องชวนให้ติดตาม..เล่าปัจจุบันสลับอดีต..ทิ้งปมให้คิดตาม

😘 สุดท้ายจะไม่พูดได้เลย .. ภาษาสละสลวยมาก .. แถมสัทอักษรอังกฤษ ..แปลกดี ..นักเขียนไม่ธรรดาค่ะ.. ชื่นชม

แอบสงสัย ??

🥲 ถามว่า 14 ปีนานไหม .. คือนานมากนะ ..นานพอจะไม่รู้สึกอะไรเหลืออยู่เลยกับเรื่องราวไม่ถึงปี ..อาจจะเฉย ๆ ไปเลยก็ได้ ..รู้สึกว่ามันเกินไปหน่อย ..แอบคิดว่าทำไมทิ้งเวลานานจัง .. คงเพราะนางเอกต้องเรียน ป.ตรี 4 ปี+ ป.โท 3 ปี + ป.เอก 4 ปี + กลับมาใช้ทุน 3 ปี .. ตัวเลขประมาณนี้ได้ไหมอ่ะ 55

😊 บรรยากาศในเรื่องที่ลอนดอน คิดว่ามาจากประสบการณ์ของนักเขียนที่ไปเรียนที่นั่น .. แถมแอบใส่ความอัดอั้นตันใจของชีวิตอาจารย์มหาวิทยาลัย (พนักงาน) 555 รู้สึก real มาก .. เพราะมันจริง

อยากบอกจากใจว่าไม่ผิดหวังค่ะเล่มนี้..จันทร์จารใจ..เธอคือจันทร์กระจ่าง ส่องสว่าง ณ กลางใจ 🌙🌙

(❁´◡`❁)

[Kanthida Ann]

พระเอก เจตน์
นางเอก เพิร์ล จันทร์พิจิก

หลังจากอ่านนิยายของคุณเนวิกามาเป็นเล่มที่2 ก็ค้นพบความจริงที่ว่าเราไม่ชอบสำนวนการเขียนของคุณเค้า 555555
ไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่น่าจะเคมีไม่ตรงกับเราทำให้เวลาที่เราอ่านไม่รู้สึกว่าอยากจะอ่านต่อจนจบ เราอ่านข้ามเยอะมากกก จนสุดท้ายไม่อ่านแล้วดีกว่าทรมาน

พระเอกนางเอกเคยรักกันมาก่อนเมื่อ 14 ปีที่แล้ว ตอนที่ไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ
หลังจากห่างหายกันไป ได้กลับมาพบกันอีกครั้งตอนที่นางเอกเรียนจบกลับมาทำงานได้ 3 ปีและพระเอกต้องเข้ามาช่วยงานของครอบครัวพอดี

มาพูดถึงนางเอก จันทร์พิจิก เราว่าคาเรคเตอร์นางเอกดู bipolarอ่ะ บางทีก็เก็บกดสุดๆ กับครอบครัวยอมไปหมด บางทีก็ปากแจ๋วเกิน ลงให้พี่ชายตัวเองมากๆ จะกล้าก็ไม่กล้าสุด จะยอมก็ไม่ยอมสุดรู้สึกว่าครึ่งๆกลางๆ บทพี่ชายนางเอกคือหาดีไม่ได้

ไม่ค่อยอินกับความรักพระเอกนางเอกเท่าไหร่ รู้สึกว่าห่างกันเกินไป เพราะพระเอกเป็นดาราดังสุดๆ นางเอกก็โนเนมสุดๆอ่ะ มันก็ไม่น่าจะคบกันปกติธรรมดาได้ขนาดนี้

ส่วนที่ดี คือ การตั้งชื่อบทและตัวละครต่างๆของทางบ้านนางเอก ชื่อเพราะและคุมโทนสุดๆ ได้ความรู้ใหม่ๆเพิ่มเติมด้วยเกี่ยวกับ IPA

[Patrawan Dear]

#จันทร์จารใจ / เนวิกา

เป็นเรื่องที่ต่อเนื่องมาจาก "เคียงข้างขวัญ" และควรอ่านตามลำดับเพื่ออรรถรสที่ดีและไม่สปอยล์เนื้อเรื่องค่ะ

โทนอารมณ์ของเรื่องนี้ออกหม่น ๆ ตามปมชีวิตนางเอก ตัดกันดีกับพระเอกที่แผ่รัศมีเจิดจ้ามาจากเรื่องที่แล้ว เราชอบวิธีการเล่าเรื่องตัดสลับระหว่างอดีตกับปัจจุบัน เพราะสามารถตรึงให้อยากรู้ตลอดว่าพระนางมีเรื่องราวในอดีตร่วมกันมาอย่างไร ทำไม และทำไม จนเฉลยปมออกมาในเวลาที่เหมาะสม ภายใต้เหตุผลเบื้องหลังที่สมควร

รักในสำนวนของนักเขียน การใช้คำ การเปรียบเปรย การสรรหาเรื่องต่าง ๆ มาเล่า และการบาลานซ์อารมณ์ของคนอ่าน มีแทรกความน่ารักของสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะแห้วจ๋าปากแจ๋วที่มาถูกที่ ถูกเวลา และถูกใจ ทำให้เรื่องหนักที่ควรเครียด กลับไม่เครียดจนอยากวาง

รักในการสร้างตัวละครแบบมีปูมหลังให้เชื่อได้ คาแรกเตอร์ไม่ซ้ำ พระนางเคียงข้างขวัญว่าน่ารักน่าหยิกแล้ว พระนางเรื่องนี้ก็ยังมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง แต่ทั้ง ๆ ที่ควรจะกรี๊ดพระเอกตามออร่าที่เขามี เรากลับหลงรักนางเอกสุดใจ รักในความน่าสงสาร แต่เข้มแข็ง เป็นผู้ใหญ่ มีสติ แสบซ่า ครบเครื่อง สอนนกพูดจีบผู้ก็ได้ด้วย มันต้องอย่างนี้ค่ะ..ลูกสาว

โดยรวมจัดได้ว่าสนุกตามมาตรฐานงานเนวิกา ซึ่งยกระดับขึ้นเรื่อย ๆ เลยค่ะ :)

[sisilovekiki · Rating 5 out of 5]

รักเรื่องนี้ เนื้อเรื่องละมุนละไมมากอ่านแล้วเพลินใจสุด ตอนอ่านเคียงข้างขวัญว่าชอบแล้วมาอ่านเรื่องนี้ที่เป็นเรื่องต่อกันคือชอบมากขึ้นไปอีก พระเอกช่างอบอุ่นอ่อนโยนและหวานขาขาดมาก นางเอกก็ทั้งตลก น่ารักและเข้มแข็งแต่ก็เอาเรื่องเหมือนกันเข้ากันได้ดีกับคุณพี่คู่สะใภ้ แต่ตัวละครที่น่าเอ็นดูสุดคือ 2 นกของนางเอกที่ตัวนึงช่างพูดช่างเจรจาแถมพูดแต่ละทีนี่เข้าจังหวะอย่างกับเตรียมกันมา ไหนจะบรรดาเจ้าหน้าย่น 4 ตัวที่ออกมาสร้างสีสันเล็ก ๆ

เรื่องมีดราม่าครอบครัวที่จะว่าหนักก็หนักแต่ด้วยความที่นักเขียนเบรกจังหวะด้วยความฮาของสัตว์เลี้ยงและการเล่าสลับอดีตปัจจุบันในจังหวะที่เหมาะสมเรื่องเลยไม่หน่วงมาก คุณเนวิกาเก่งมากค่ะ

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – จันทร์จารใจ
ผู้แต่ง – เนวิกา

ตัวละคร
ดร. จันทร์พิจิก สีตลารัศมิ์ (เพิร์ล) อายุ 34 ปี
เจตน์ วัชรเตชานนท์ อายุ 36 ปี

รีวิวหลังอ่าน

เป็นเรื่องที่น่ารักมากเลย ถ้าจะให้อินควรอ่าน “เคียงข้างขวัญ” มาก่อน ถึงจะเข้าใจในตัวพี่เจตน์มากขึ้น จริงๆ เรื่องนี้หวานปนขมเลยแหละ แบบขมขื่นกับชีวิตของจันทร์พิจิกมาก ครอบครัวคือสุดๆ ไปเลย อ่านไปก็แทบอยากจะเข้าไปในหนังสือไปจระเข้ฟาดหางใส่ต้นตุลา 555+

เราอ่านไปได้บทสองบท ก็มีแอบแวบๆ ไปยันจบ แต่ถึงจะสปอยล์ตัวเอง ก็สามารถวนกลับมาอ่านต่อแบบเต็มๆ ได้จนจบอย่างสนุกได้ จริงๆ ช่วงที่ยากลำบากคือการก้าวผ่านบทที่พี่เจตน์โดนบอกเลิกในอดีต 555+ คือแบบพอจะถึงบทนั้น เราก็ทำใจไม่ได้ แล้วก็วนกลับไปแอบอ่านตอนท้ายๆ อีกแล้ว แบบเยียวยาตัวเองวนไป แล้วพอทำใจได้กับสิ่งที่จันทร์พิจิกเจอ ก็สามารถอ่านต่อได้จนจบอย่างแฮปปี้

ตัวละครที่แย่งซีนสุดๆ คือแห้ว 555+ เป็นนกที่พูดมากและรู้ดีสุดๆ แบบที่ว่าพอหนุ่มสาวจะจีบกันก็ดันไปแทรกกลางเขา พูดตัดหน้าอีก 555+ อ่านไปก็ขำไป เป็นพ่อสื่อที่ทั้งน่ารักและน่าโมโหไปพร้อมๆ กัน ขำมากที่สามารถเลียนเสียงจันทร์พิจิกไปบอกรักเจตน์จ๋าได้ แล้วก็จันทร์จ๋า เจตน์จ๋า รักเจตน์จ๋า 555+

ชอบสุดคือฉากที่จันทร์พิจิกพาของขวัญกับเพชรบุกไปช่วยพี่เจตน์ 555+ คือแบบโอ๊ยยยฮามาก แล้วทั้งสองคนไม่รู้นะว่านี่อะแฟนเก่า พอบอกไปว่าก็ใช่ไง เลยไม่เชื่ออีก ของขวัญก็แบบแซ่บมากใช่ปะ พอได้เจอจันทร์พิจิกเวอร์ชั่นบุกไปช่วยแฟนเก่าก็ประทับใจมาก พร้อมรับเป็นน้องสะใภ้ทันที แถมยังอยากเผือกเรื่องในอดีตของสองคนนี้ด้วย 555+

การเล่าเรื่องสนุกมาก เพราะเป็นการเล่าเรื่องปัจจุบัน แล้วสลับไปอดีต แบบที่ว่าข้อมูลที่ควรรู้ในตอนนี้กับเมื่อสิบสี่ปีก่อนเป็นไปตามลำดับที่ทำให้ความสนุกของเรื่องมากขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ แอบคิดว่าเวลา 14 ปี มันช่างยาวนานเหลือเกิน กว่าถ่านไฟเก่าจะลุกโชนกลับมาเจอกันอีกครั้ง

ถึงจะหวานน้อย แต่ก็หวานแบบซาบซึ้งตราตรึงใจ และเราประทับใจมากๆ เพราะรักแบบคนที่โตๆ กันแล้ว ผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอุกกาบาตกันมามากมาย ทำให้ต่อจากนี้พร้อมที่จะจับมือและเดินไปด้วยกันได้ โดยไม่ต้องมีคำบอกรัก เพราะการกระทำสำคัญกว่า

แอบจี๊ดใจกับรักแรกของพี่เจตน์อะ คือแบบคนที่ใช่ในเวลาที่ไม่ใช่ แต่เพราะความไม่กล้าที่จะก้าวออกไปเพื่อบอกความในใจ เลยทำให้ได้เรียนรู้เป็นบทเรียนหนึ่งของชีวิตไป และการได้เจอกับเพิร์ลก็เหมือนเป็นแสงสว่างยามที่รู้สึกว่าในใจช่างมืดมนเหลือเกิน

ประเด็นครอบครัวของจันทร์พิจิกหนักมากจริงๆ หนักแบบว่าฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่านไปปวดใจไป ใจจริงควรจะสงสารและเห็นใจกับต้นตุลา แต่สิ่งที่ต้นตุลาทำมันแรงเกินที่จะสงสารอะ ได้แต่แบบว่าขอให้เพิร์ลพ้นเวรพ้นกรรมจากต้นตุลาสักทีเถอะ

เล่มนี้เลยเป็นอีกเล่มหนึ่งที่ประทับใจมากๆ และไม่ผิดหวังเลยกับการกดซื้อ e-book ตั้งแต่วันแรก แล้วก็ได้อ่านแบบยิงยาวจนจบ รักและประทับใจในความรักของพี่เจตน์กับเพิร์ลมากๆ อ่านแล้วทั้งหวานและขมในความรู้สึกจริงๆ บางทีครอบครัวก็ไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัยสำหรับทุกคนจริงๆ นะ

ชอบที่แต่ละบทเปิดด้วยชื่อตอนแบบสัทอักษร ซึ่งเราอ่านไม่ออกหรอก ก็มีหมายเหตุให้รู้ว่าคือคำว่าอะไร และหมายความว่ายังไง โดยรวมเป็นคำที่เกี่ยวกับพระจันทร์ทั้งนั้น เพราะเรื่องราวในเล่มก็คือเรื่องราวของจันทร์พิจิกนั่นเอง

เล่มนี้น้องบาสมาเป็นบรรณาธิการเล่ม เห็นชื่อน้องบาสก็ขอปรบมือให้เลย ทำออกมาได้ดีมากจริงๆ และที่สำคัญเราเป็นแฟนคลับน้องนุ้ย เนวิกาอยู่แล้ว ไม่ว่าเรื่องไหนออกมา เราก็จะติดตามกดซื้อทันที และแทรกคิวอ่านก่อนใครเพื่อนได้เสมอ รักในผลงานทุกๆ เล่มของน้องนุ้ยจริงๆ ตอนนี้น่าจะเหลือแค่ “ดั่งฝนบนฟ้า” ที่ยังไม่ได้อ่าน แต่กำลังต่อคิวจะได้อ่านเร็วๆ นี้แล้ว แล้วก็วนลูปอ่านผลงานน้องนุ้ยวนไป ติดตามมานานหลายปีก็ยังประทับใจกับทุกเรื่องที่น้องนุ้ยเขียนจริงๆ <3

[สปอยล์]

จันทร์พิจิกจบป.เอกได้ 3 ปี มาเป็นอาจารย์ด้านสัทอักษร ได้รับคำแนะนำจากของขวัญให้มาเป็นคนคิดชื่อแบรนด์ใหม่ที่เจตน์วางแผนจะออกผลงาน��า ซึ่งชื่อที่ต้นตุลาคิดมันไม่เวิร์ค ต้นตุลาเป็นรองผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่เพิ่งเข้างานมา และเจตน์เองก็รู้จักตั้งแต่สมัยเรียนที่ลอนดอน ทำให้นอกเวลางานจะเรียกชื่อว่าโทปาส

จันทร์พิจิกเข้ามาทำเป็นเหมือนบังเอิญ แต่จริงๆ คือตั้งใจ เพราะพอรู้ว่าต้นตุลาทำงานกับเจตน์ก็เป็นห่วง เลยหาทางสืบจากเมทินี เลขาสาวของเจตน์ และได้ความว่าต้นตุลานั้นยักยอกเงินจากบริษัทเก่า แล้วย้ายงานมาที่นี่ เพื่อช่วยเจตน์ อดีตแฟนเก่าเมื่อ 14 ปีก่อน ทำให้ยอมเอาตัวเองเข้ามาเจอ แม้คิดว่าเจตน์จะโกรธ เพราะเธอบอกเลิกเขาแบบที่ไม่ยอมบอกเหตุผลใดๆ เลย

ถึงจะได้เจอกัน เจตน์ก็ยังรักษาระยะห่าง แรกๆ ก็พูดกันแบบห่างเหิน จนไม่มีใตรรู้ว่ารู้จักกัน จันทร์พิจิกเลี้ยงนกชื่อแห้วกับใบบัวบก แห้วพูดเยอะ 555+ แล้วทีนี้สิงหา พ่อของเพิร์ลย้ายมาอยู่หมู่บ้านใหม่ และเกิดเหตุข้อเท้าหัก เลยต้องแวะมาดูแล เลยทำให้ได้เจอกับเพชรและของขวัญ ที่มาหาเจตน์กับนพรัตน์ในหมู่บ้านนี้เช่นกัน ได้เจอกันเพราะแห้วหลุดหายไป ก็เลยแบบอ้าววว อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ แถมลูกๆ ของเพชรก็ทำให้จันทร์พิจิกล้ม ของขวัญเลยรีบพาไปบ้านเจตน์เพื่อทำแผลก่อน แม้เพิร์ลจะปฏิเสธก็ตาม

จนได้เจอกันแหละ ก็แอบตกใจทั้งสองฝ่าย โดยเพชรก็ถามประมาณว่าเ��มือนรู้จักกันนะ เจตน์เลยแบบว่าใครว่าไม่รู้จัก 555+ ตลกอะ ขำหนักมากเลย ทีนี้ก็มีเหตุให้เจตน์กับเพิร์ลได้เจอกันบ่อยๆ ล่ะ โดยเจตน์เปลี่ยนเป็นเรียกพี่ตามเดิม และเรียกเพิร์ลว่าเพิร์ล แห้วเองก็เหมือนพ่อสื่อ แบบว่าเรียกเจตน์จ๋า จันทร์จ๋า แถมยังบอกรักเจตน์แบบเสียงเหมือนจันทร์พิจิกอีก 555+

ก็จะมีเล่าเรื่องเมื่อสิบสี่ปีก่อนสลับกันไป โดยเพิร์ลเป็นน้องสาวต่างแม่ของต้นตุลา ที่เกลียดกันมากๆ เพราะสิงหาไปหลอกนวลจันทร์ทั้งๆ ที่ไม่ได้รักจนมีเพิร์ล ทั้งๆ ที่ตัวเองมีภรรยาอยู่แล้ว และพอภรรยารู้เข้าก็โกรธจนรถชนตาย แล้วทำร้ายร่างกายโทปาสบ่อยๆ ด้วย โทปาสเองพอเจอเพิร์ลก็เกลียดมาก และหาทางด่าว่าและทำร้ายจิตใจกันตั้งแต่เด็กยันโต

เพิร์ลเก็บกดมาตลอด เพราะพอเรียนดี พ่อก็ไม่เคยชม เอาแต่เข้าข้างพี่ชาย ส่วนตัวเองโดนกรีดตุ๊กตาที่แม่ให้มา พ่อจะซื้อให้ใหม่ก็ทดแทนตัวเดิมไม่ได้ พยายามหาทางออกจากกรงขังนี้ โดยสอบได้ทุนเรียนจบเอก และต้องกลับมาใช้ทุนอีก 20 ปี ซึ่งเจตน์ก็สงสัยว่าทำไมต้องยอมแบบว่ารับเงินเดือนน้อยๆ แต่ต้องทำงานแบบนี้ไปอีกนาน ซึ่งเพิร์ลก็บอกแหละว่าเป็นทางเดียวที่จะหนีรอดจากบ่วงครอบครัวของตัวเอง

เพิร์ลได้เจอเจตน์ครั้งแรกเพราะตัวเองเมาแล้วนอนในสวนสาธารณะ เจตน์ให้เหรียญเพราะคิดว่าเป็นขอทาน ต่อมาได้เจอในงานไทยไนต์ ทำให้ประทับใจ แม้ตอนนั้นเจตน์จะแอบชอบมิ้ง เพื่อนคนสนิท แต่ไม่เคยออกมาบอกว่าเป็นแฟนกันนะ เพิร์ลก็ได้แต่แอบชอบต่อไป แล้วโลกกลมที่เขาอยู่ใกล้ๆ เลยทำให้เธอทำเป็นอ่านหนังสือท่ามกลางอากาศหนาวเย็นเพื่อเจอเขาตอนวิ่ง ได้ไปกลับทางเดียวกันตลอด

วันหนึ่งเจอเขาเตรียมเมาหนัก สรุปว่าเขาอกหัก เพิร์ลเลยบอกว่าตัวเองก็อกหัก เลยเมาด้วยกันทั้งคู่ เจตน์เล่าว่าเพิ่งบอกชอบมิ้ง ตอนมิ้งพาแฟนคนจีนมาแนะนำ แล้วก็เล่าว่าเพราะแอบชอบมานาน เลยไม่กล้าบอก กลัวไม่ได้ชอบเหมือนกัน ทีนี้มิ้งก็คิดแบบเดียวกันว่าเขาชอบเราไหมนะ เลยไม่กล้าถามกลับมาเช่นกัน ทำให้พอเจอคนคล้ายๆ เจตน์แต่แสดงตัวว่าชอบ เลยตอบตกลงเป็นแฟน ทำให้เจตน์รู้สึกว่าเจอคนที่ใช่แต่ผิดเวลา เพราะความไม่กล้าของตัวเองนี่แหละ เพิร์ลก็ได้แต่ปลอบใจ

เพิร์ลได้เมา เพราะว่าเข้าบ้านไม่ได้ ทำกุญแจหาย ทีนี้พอเมามากๆ ก็เผลอบอกชอบเจตน์ แล้วก็บอกว่าเจตน์นี่แหละหักอก แถมยังจูบเขาด้วยนะ แต่ช็อตพวกนี้เธอจำไม่ได้เลย ยันตอนจบก็ยังไม่รู้ว่าได้บอกรักและจูบเขาก่อน และเป็นจูบแรกจริงๆ ตื่นเช้ามาเจตน์ก็บอกว่าไม่มีอะไร แล้วพอเธอลงไปก็ดันเจอกับโทปาสเห็นเข้า ก็บอกว่าจะฟ้องพ่อ เหอๆๆ ทำเอาเธอหวาดระแวง

หลายเดือนต่อมาได้คบหากับเจตน์ เพราะเจตน์เริ่มมองแล้วว่าเข้ากันได้ดี รวมถึงเธอเขียนข้อความบอกรักเขา และยอมเป็นฝ่ายรักมากกว่าด้วย แต่ทั้งสองก็ได้คบกันแค่เดือนเดียว เพราะเพิร์ลบอกเลิกแบบไม่ยอมบอกว่าเพราะอะไร แล้วก็ให้เลิกติดต่อกัน นับจากนั้นเจตน์ไม่มองท้องฟ้าอีกต่อไปเลย เพราะจะเห็นพระจันทร์ไง

เพิร์ลบอกเลิกเพราะว่าโทปาสต้องการให้เจตน์ขายยา แต่เพิร์ลกลัวเจตน์จะเดือดร้อน ครอบครัวเธอมันไม่โอเคจริงๆ เธอเลยพยายามเลี่ยงการติดต่อจากโทปาส แต่แล้ววันหนึ่งเธอทำกระเป๋าตก โทปาสยัดยาลงมา ทำให้เธอกลัวมาก และรีบเอาลงชักโครก ทำให้ตำรวจไม่เจออะไร นับจากนั้นเลยตัดสินใจย้ายหอ บอกเลิกเจตน์ แล้วก็หายตัวไปเลย พอเจตน์ตามเจอในอีกหลายเดือนต่อมา ก็บอกเลิกอีกครั้งด้วยท่าทีแบบไม่ยอมบอกเหตุผล สุดท้ายเจตน์เลยได้แต่ช้ำใจแบบงงๆ ว่าเพราะอะไรกันหว่า

กลับมาที่ปัจจุบัน เมื่อคุยกันมากขึ้น เพิร์ลก็บอกว่าสักวันจะบอกเหตุผลว่าทำไม แต่เจตน์ก็พอเดาได้ว่าจากเรื่องครอบครัว เพราะเธอบอกว่ามีปัญหากับพี่ชายต่างแม่ไรงี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ต่อมาเพิร์ลรู้ว่าโทปาสแอบเอาดีไซน์งานไปให้อีกบริษัทหนึ่ง งานที่ออกมาแทบจะเหมือนกับที่เจตน์เพิ่งเปิดตัว แถมได้ณรักษ์ ดาราหน้าใหม่ที่อยากจีบเจตน์มาเป็นพรีเซ็นเตอร์

พอเจอการลอกขึ้นมาก็ต้องหาคนร้าย ซึ่งเพิร์ลก็เดาว่าเป็นโทปาส เลยแอบมาบอกเจตน์ แล้วต่อมาณรักษ์ก็หาทางล่อลวงเจตน์ขึ้นคอนโดที่โทปาสซื้อให้ (โดยไม่มีใครรู้ว่าโทปาสคือแฟนของณรักษ์ และโทปาสก็ไม่รู้เรื่องที่ณรักษ์ทำ) โชคดีที่เพื่อนสนิทเพิร์ลเห็นเข้าเลยบอกเพิร์ล เพิร์ลเลยตามของขวัญกับเพชรแล้วขับรถซิ่งมากเพื่อมาช่วยเจตน์ไว้ได้ทัน

ของขวัญบอกว่าท่าทีเหมือนแฟนเก่าพร้อมลุยเพื่อช่วยเลย เพิร์ลเลยบอกว่าก็ใช่ไงคะ 555+ ขำที่ทุกคนเงิบและคิดว่าล้อเล่น แล้วเพชรกับของขวัญก็อยากเผือกแหละ แล้วก็ชอบสปิริตการช่วยเจตน์ของเพิร์ลมากๆ เลย

พอช่วยกลับมาได้ ก็ต้องยกเลิกสัญญาจ้างกับณรักษ์ แล้วก็หาทางฟ้องด้วย โทปาสรู้เข้าว่าโดนปลดออกก็ไม่พอใจ ต่อมามีข้อมูลว่าโทปาสเป็นคนส่งข้อมูลลอกดีไซน์ พอเพิร์ลบอกหมดแล้ว ก็ยอมบอกว่านั่นอะพี่ชายต่างแม่ แต่ไม่ต้องสนนะว่าเป็นพี่น้องกัน ให้ทำตามความถูกต้องไปเลย และให้โกวเป็นคนบอกพ่อเรื่องพี่ชาย

พ่อตอนแรกไม่ยอมช่วยหรอก เพราะเป็นความผิดร้ายแรง แต่ก็เพราะรักลูก เลยช่วยนิดๆ หน่อยๆ และให้ลูกชายเรียนรู้จากสิ่งที่ทำไป โทปาสตอนแรกโมโหมาก แถมยังทำร้ายร่างกายเพิร์ล แต่เพราะพอรู้เรื่องณรักษ์เลยโมโหจนเกือบรถชนตาย เลยทำให้เหมือนกลับมาคิดได้บ้าง แล้วเพิร์ลก็ส่งจดหมายยุติความเป็นพี่น้องกัน เพราะเป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว

เพิร์ลเจอจดหมายที่พ่อเขียนถึงแม่แล้วจะเผาตามไป ทำให้รู้ว่าห่วงเธอและรักเธอด้วยเช่นกัน แล้วตอนท้ายพ่อก็เอาตุ๊กตาที่เคยโดนโทปาสกรีดมาให้ บอกว่าเย็บเรียบร้อย แต่ไม่เคยกล้าให้เลย ตอนนี้รู้ว่าตัวเองผิดแล้วที่ทำให้เกิดเหตุแบบนี้ขึ้น สุดท้ายก็ชวนกันไปไหว้แม่พร้อมกันในวันเดียวกัน เพราะปกติพอเพิร์ลกลับไทยมา พ่อจะแอบไปวันก่อนหน้าเพิร์ล แล้วเอาดอกชมจันทร์ไปวางไว้ ชมจันทร์หมายถึงเพิร์ล แล้วเพิร์ลก็เห็นพ่อปลูกไว้ในสวนของบ้านแหละ พ่อติดใจแห้วที่ชอบพูดเอาใจพ่อ เลยอยากซื้ออีกตัวมา ทั้งเจตน์และพ่อก็คิดชื่อตรงกันเป็นระกำ แล้วก็ได้มาเป็นวงศาลาคนเศร้า 555+

พอเรื่องทุกอย่างคลี่คลาย เจตน์บอกว่ามองเห็นทางไปต่อของเขากับเธอ เธอเล่าเรื่องที่ทำให้เลิกกันให้ฟัง เจตน์ได้แต่กอดปลอบเธอ แล้วก็กลับมาคบหากันโดยไม่มีคำขอคบ แต่ก็รู้เพราะโตๆ กันแล้ว แม้กระทั่งเรื่องแต่งงานก็ไม่มีการขอหรือพูดถึง แต่ก็มีเอ่ยถึงเรือนหอเธอก็ตัดสินใจจะย้ายไปบ้านเจตน์หลังแต่งงานแหละนะ

ปิดท้ายเรื่องด้วยที่ว่าของขวัญกับเพชรแต่งงานกัน แล้วอีกห้าเดือนค่อยฮันนีมูน ในงานแต่งคืออบอุ่นมาก มีดั่งฟ้าเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วย แถมอยากเลี้ยงนกล่ะ 555+ เพราะเจอแห้วเข้าไป ตลกตรงมีละครที่ดุจฝันกลับมาเล่น แต่ผู้จัดจีบทั้งเจตน์และพี่ปริ๊นซ์ สรุปว่าไม่มีใครว่างมาเล่น เพราะต้องทำงานบริษัทตัวเองมากกว่าเดิม

เจตน์ยอมรับออกสื่อว่าคุยๆ อยู่กับเพิร์ล แล้วก็บอกว่ามั่นใจว่าคือคนที่ใช่ เป็นแม่ๆ ของนกในไอจีที่เจตน์แปะพร้อมลูกๆ ��องเขาแหละนะ แล้วพอห้าเดือนต่อมาไปฮันนีมูน ก็เลยไปกันสี่หนุ่มสาว ไปที่ๆ เจตน์กับเพิร์ลเจอกันเมื่อสิบสี่ปีก่อนแหละ

สุดท้ายเพิร์ลก็บอกว่าคิดชื่อลูกไว้แล้วนะคือจันทร์จอมฟ้า แล้วก็จูบกับเขาตรงที่คิดว่าเป็นจูบแรกของทั้งสอง เจตน์ก็บอกว่าไม่ใช่ 555+ แต่ไม่ยอมเล่าว่าจูบแรกตอนไหน แล้วก็บอกว่ารู้จักเพิร์ลตอนให้เหรียญ เพิร์ลก็งงว่ารู้ได้ไง แต่จริงๆ ตัวเองบอกตอนเมา แต่จำไม่ได้ 555+

Start 23.15 น. Sat 23 Oct 2021
End 22.57 น. Thu 28 Oct 2021
Review Date 23.22 น. Fri 29 Oct 2021

[Rintea W · Rating 3 out of 5]

สงสัยมาตั้งแต่หน้าปกแล้ว ว่าอักขระแปลกๆใต้ชื่อเรื่องคืออะไร ตัวอักษรไอพีเอนี่เอง สัทอักษรคืออะไรก็เพิ่งรู้นี่แหละ😛
“ของมันต้องจัด” อ่านเรื่องเพชรกับของขวัญแล้ว มันต้องต่อทันทีด้วยเรื่องของเจตน์ ผู้ชายที่ไนซ์เหลือเกินพ่อคุณ อบอุ่นอ่อนโยน เพราะมีเสน่ห์อย่างนี้ไงเลยทำให้สาวๆเกือบทั้งประเทศหลงรัก
แต่ใครจะรู้ว่าพี่เจตน์เขามีสาวที่เคยจีบเขาสำเร็จแค่คนเดียว และเป็นคนเดียวกับที่หักอกพี่เจตน์เมื่อสิบสี่ปีก่อนด้วย วันนี้น้องเพิร์ลคนนั้นกลับเข้ามาในชีวิตพี่เจตน์อีกครั้ง และอ่อยแรงเสียด้วย
ด้วยความน่ารักของนกแห้วที่เป็นตัวชงและเป็นกระบอกเสียงแสดงความในใจของเพิร์ลให้พี่เจตน์รู้ การกลับมาของเพิร์ลในครั้งนี้พี่เจตน์เลยโดนจีบใหม่อีกครั้ง และแน่นอนที่จีบติดอีกครั้งด้วย
ชอบ “จันทร์จ๋า เจตน์จ๋า และแห้วจ๋า” รวมทั้งหน้าย่นลูกรักของพ่อเจตน์ทั้งสองตัว

คุณเนวิกาถ่ายทอดเรื่องราวในอดีตสลับกับปัจจุบันได้อย่างลงตัว
มีความน่าเห็นใจในมุมมองของตัวละครทุกตัว ทำให้ได้เห็นความเป็นมาเป็นไปถึงพฤติกรรมและอุปนิสัยของแต่ละคน👍

ชอบนะ แต่ขอให้คะแนนน้อยกว่าเล่มอื่นๆของคุณเนวิกาหน่อย เพราะมันเพิ่งมาวางไม่ลงเอาตอนท้ายเล่ม หลังจากผ่านความหนาของจำนวนหน้ามาอย่างวางๆหลับๆ😂
แต่ก็ยังคิดว่าควรค่ากับการอ่านอยู่ดี เพราะภาษาสวยมาก จากแบ็คกราวน์ของนักเขียนไม่น่าแปลกใจเลยที่คุณเนวิกาจะเขียนนิยายและเล่าเรื่องได้สละสลวยขนาดนี้🌟

[Dew · Rating 3 out of 5]

อ่านจบแล้วขอเป็นคนใจร้ายนิดนึงเถอะ ขอสมน้ำหน้าผู้ชายอย่างเจตน์ที่ใจดีกับสาวไปทั่วสักนิด ก็เพราะทำตัวแบบนี้ไงเพื่อนสนิทที่แอบหมายตาเลยไปรับรักหนุ่มอื่นน่ะ เพราะเจตน์ดีกับทุกคนจนไม่ชัดเจนว่าที่ดีด้วยนี่คือดีตามปกติหรือเพราะมีใจเป็นพิเศษ และแม้ว่าผู้เขียนจะพยายามดึงให้เจตน์หยุดคิดว่าตัวเองเห็นแก่ตัวไปไหมที่รับจันทร์พิจิกมาไว้ใกล้ตัวในวันที่เขาอกหัก แต่ฉันมองว่ายังไงมันก็คือ love on the rebound เพราะฉะนั้นถ้ามันจะจบลงในเวลาแค่เดือนนิดๆ ก็ไม่แปลกใจหรอก กลับจะเป็นจุดคาใจให้เขาเก็บเธอไว้ลึกๆ ในใจ ไม่งั้นสิบสี่ปีผ่านไปคงลืมกันไปแล้ว

ฉากที่ชอบมากคือตอนที่พี่เจตน์หลงกลนังนรก แล้วเพิร์ลกลายร่างจากอาจารย์สาวมาดนิ่งเป็นตีนผีซิ่งท้านรกแถมพกคารมเชือดเฉือนแบบอ่านไปตบเข่าฉาดไป (ว่าที่)ผัวข้าใครอย่าแตะจริงๆ อี่นางเอ๊ยยยย 😂

พูดถึงจันทร์พิจิก ต้องยอมซูฮกนางว่าทั้งๆ ที่สภาพครอบครัว toxic ซะขนาดนั้น แต่นางกลับเติบโตมาได้อย่างงดงาม ในขณะที่ต้นตุลาที่ดูจะมีพร้อมกว่านางทุกด้านกลับกลายเป็นคนที่น่ารังเกียจสุดๆ อ่านไปอยากมุดเข้าหนังสือไปต่อยไอ้บ้านี่ไป

เห็นนักอ่านหลายๆ คนบอกว่าเจ้านกแห้วนี่เป็นตัวขโมยซีน ซึ่งมันก็ใช่ แต่ฉันกลับแอบรำคาญบางฉาก รู้สึกว่ามันเยอะไปหน่อย

[Smtlee · Rating 5 out of 5]

ชอบมากๆๆ ประทับใจมากๆๆๆ
ตอนนางเอกสารภาพรักพระเอกด้วยสัทอักษรประโยคนั้นคือ โอยยยย ชั้นตายไปเลย โรแมนติกมากกกกก แค่ประโยคสั้นๆประโยคเดียวแต่มันทัชใจที่สุด มันเข้าใจเลยว่าความรักที่นางเอกมีให้มันขนาดไหน ถ้าใครมาเขียนแบบนี้ให้พูดได้คำเดียวเลยว่า แต่งค่ะ 5555
เพิร์ลเป็นนางเอกที่เข้มแข็งมากๆมีสติในการดำเนินชีวิต เด็ดเดี่ยวเด็ดขาดมากๆที่ตัดสินใจตัดขาดความสัมพันธ์คนในครอบครัวที่มันtoxicในเมื่อมันทำร้ายทุกคนรวมถึงตัวเองก็ต้องยอมตัดใจ