Elric Vol. 4: The Dreaming City

Michael Moorcock's Elric #4

by Julien Blondel, Julien Telo (Artist)

Troublé par les dernières paroles de l’Empereur Saxif d’Aan, Elric se lance à la recherche des ruines de R’lin K’ren A’a, cité originelle des Melnibonéens, où il espère trouver la preuve que ses ancêtres étaient purs avant d’être pervertis par le Chaos. Sur place, Arioch confirme les pressentiments de l’empereur déchu, et ses révélations poussent Elric à embrasser sa destinée, telle que jadis prophétisée par Straasha, le Seigneur des Océans : Melniboné doit être détruite de ses mains. L’Île aux Dragons contient en son sein la source d’un mal qui doit être annihilé. Mais dans les entrailles d’Imrryr, sa capitale, Elric doit aussi retrouver Cymoril, sa bien-aimée, qui ne lui a pas pardonné sa fuite...Le premier cycle de la fabuleuse saga d’Elric, personnage culte de la littérature de fantasy, s’achève avec le quatrième tome de cette adaptation plébiscitée par le public et la critique. Retrouvez une nouvelle fois une préface inédite ainsi qu’en fin d’ouvrage, le making-of de l’album et un cahier bonus exclusivement réservé à la première édition.

Genres: Fantasy, Comics, Graphic Novels, Bande Dessinée, Fiction, Graphic Novels Comics, Sword and Sorcery

78 pages, Kindle Edition

First published April 28, 2021

Reviews

[Chad · Rating 3 out of 5]

A really solid translation of the Michael Moorcock series. I hadn't read the previous books so some events may have been lost in me but this is some solid fantasy here. Good art as well.

[Kalena ୨୧ · Rating 3 out of 5]

⋆.˚✮ 3 stars ✮˚.⋆

once again it’s an interesting premise but it feels like nothing happens in these short graphic novels or the same thing happens over and over again. really liked the first couple but I really don’t know what the rest bring to the series or story overall.

↬ trigger warnings: blood and gore, death and murder

[Γρηγόρης Δημακόπουλος · Rating 5 out of 5]

Έχει αλλαγές σε σχέση με τα βιβλία, όμως κάθε φορά που ολοκληρώνω έναν τόμο με αφήνει με τη λαχτάρα να διαβάσω ξανά την ιστορία από την αρχή. Αυτό το ζοφερό στυλ που περνάνε μέσα από το σχέδιο οι δημιουργοί ταιριάζει απίστευτα στον κόσμο του Ελρικ και του δίνει μια νέα φρέσκια πνοή. Αυτό το σύμπαν κραυγάζει για μεταφορά στη μεγάλη οθόνη!

[Drew Canole · Rating 3 out of 5]

Covers the same story that P. Craig Russell illustrated in 1982. It's quite a bit different so worth reading even if you're already familiar with the story in prose or comics.

That said I think this was the weakest of the 4 Blondel Elric books. The art isn't as strong and the story is a bit too condensed near the climax.

[Lukas Sumper · Rating 4 out of 5]

After the alternate path the previous volume took, I hoped for a more bold ending, sadly I hoped for too much. It went the safer route, stuck a bit too much with the source material in my opinion and tried to introduce a new element with Elric's sword (not going to say what). I am not sure I like it. If there is more coming our way I will give it a try!

I’m in general impressed by Titan Comics latest releases from Bloodborne, Blade Runner to this, i’m expanding my collection from them. Maybe you should too.

4.0 out of 5.0 stars

[Smassing Culture · Rating 5 out of 5]

Κείμενο στο Smassing Culture

Μια τραγικά αναπόφευκτη κατάληξη

Το Ελρικ: Η Πόλη που Ονειρεύεται (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αίολος) αποτελεί το φινάλε της graphic novel διασκευής του πρώτου βιβλίου του Ελρικ του Michael Moorcock, το οποίο, αν και παίρνει μεγάλες ελευθερίες και διαφοροποιείται αισθητά από το αρχικό υλικό, καταφέρνει και διατηρεί αυτούσια την πηγή της έμπνευσης του έργου, το πνεύμα και τον οξύ, βαθιά και πολιτικό και καταγγελτικό του χαρακτήρα. Για αυτό άλλωστε και από την πρώτη στιγμή ο Moorcock το ευλόγησε με τη στήριξή του.

Η ιστορία λοιπόν του έκπτωτου αυτοκράτορα μιας ιμπερλιαστικής δύναμης τόσο ξεκομμένης από την πραγματικότητα, τόσο βαθιά αντιδραστικής και χαωμένης μέσα στην ίδια την (κλεμμένη) της δύναμη, λήγει με μια εκκωφαντική πτώση που δεν αφήνει τίποτα όρθιο πίσω της. Καμία δύναμη να πάρει τη θέση της στην κορυφή, κανέναν πλούτο που θα λεηλατηθεί από τους νικητές. Μόνο θάνατο.

Συνεχίζοντας πάνω στα θεμέλια του Λευκού Λύκου, η ομάδα των Julien Blondel και Jean-Luc Cano μας δίνει τη στιγμή της αντιμετώπισης όλων των ερωτημάτων και των αποκαλύψεων που τέθηκαν στα προηγούμενα: όλη η αλήθεια για τη σήψη του Μελνιμπονέ, όλη η επισταμένη παραχάραξη της ιστορίας της και η τραγική της καταγωγή, όλα αποκαλύπτονται και όλα έρχονται σε ένα βίαιο κρεσέντο όπου ο Έλρικ, ο πλέον ίσως τραγικός fantasy (αντί) ήρωας, θα κληθεί να δώσει ένα τέλος, προδίδοντας όλα όσα πίστευε και όσους νοιαζόταν.

Aν μπορεί να ειπωθεί κάτι για αυτό τον καταιγιστικό τόμο είναι μια μικρή ασυμφωνία ρυθμού μεταξύ της ευρύτερης πολιτισμικής τραγωδίας και της διαπροσωπικής. Προφανώς δεν κάνουμε λόγο ότι η πτώση του Μελνιμπονέ είναι τραγωδία πολιτισμικά, ένας πολιτισμός που διασκεδάζει ακούγοντας τις κραυγές σκλάβων έχει πεθάνει εδώ και χρόνια και η αποφορά της ύπαρξής τους δεν είναι διαφορετική από τη βρώμα πτώματος. Ωστόσο η στιγμή μιας τέτοιας εκκωφαντικής πτώσης δεν μπορεί να αποδοθεί πλήρως στον περιορισμένο χώρο (και χρόνο) των καρέ του graphic novel και ταυτόχρονα να συνυπάρξει με τη θλίψη του Έλρικ και της Σύμοριλ για την αλληλοπροδοσία τους.

Οι σχεδιαστές δίνουν μια μεγάλη προσπάθεια και, πολύ σωστά εκτιμούν ότι η μεγάλη έκταση της καταστροφής δε θα μπορούσε να αποδοθεί πλήρως μόνο με γενικά πλάνα (παρόλο που και αυτά υπάρχουν και είναι τρομερά εντυπωσιακά). Έτσι, υπάρχει πληθώρα μικρότερων στιγμών μάχης, φόβου έκστασης και οργής, απεικονισμένων με βαθιές σκιές σε πορφυρά μάτια, τρελαμένα από το αίμα και τη σφαγή. Όμως η ανισορροπία παραμένει, καθώς ακόμα και αυτές οι στιγμές κόβονται σύντομα, πάνω στον φρενήρη ρυθμό της μάχης.

Παράλληλα, η αναμέτρηση του Έλρικ με την οικογένεια του από τη μία και το πεπρωμένο του από την άλλη, καταλαμβάνει τον μεγαλύτερο όγκο του τόμου. Έντονη, γεμάτη συναίσθημα και θλίψη, αποτελεί έναν ταιριαστό επίλογο σε αυτή την νέα ματιά στον κλασικό πυρήνα του Έλρικ. Σε αυτές τις σελίδες η Καταιγίδα ορθώνεται πλέον στον ρόλο που της αξίζει, ως συμπρωταγωνίστρια του Ελρικ και μαζί σκορπούν τρόμο και εφιάλτες…

Όλη η σειρά του Ελρικ αποτελεί ένα βροντερό παρόν του υπέροχου αυτού ήρωα στις μέρες μας, μια φρέσκια ματιά σε ένα κλασικό ανάγνωσμα με ένα εφιαλτικά πανέμορφο σχέδιο…

[Raül · Rating 5 out of 5]

Elric busca la ciutat perduda de R'lin Kren A'a, on suposadament trobarà respostes sobre l'origen de la raça dels melnibonesos i de la seua maldat.
Els Reialmes Joves es preparen per un atac final contra Melniboné, però per a això la seua flota haurà de sortejar les trampes del Laberint.
Final del primer cicle de l'adaptació de la sèrie de llibres de Michael Moorcock sobre Elric al còmic, ara cal esperar a la publicació del material francès més recent.
Introducció de Jean-Pierre Dionnet i extres interessants.

[Etienne · Rating 4 out of 5]

I was a bit skeptical at first. The classical artwork didn't please me much. I did get use to it even if I never truly like it. The story whoever was great! Simple but fun fantasy adventure and it truly did capture the essence of Elric. Well done!

[Ettelwen · Rating 4 out of 5]

”Jeden život za jeden trůn, Elriku. A jeden trůn za jeden život.”

[Mark Redman · Rating 4 out of 5]

A good translation of The Dreaming City. The artwork is very detailed and stands out. As does the colour palette. The only negative is some of the text was too small and often difficult to read.

[Gabriel Xavier · Rating 5 out of 5]

Toda vez que leio Elric me pergunto o motivo de demorar tanto pra voltar a esse mundo, o prefácio, escrito por Neil Gaiman, conversa demais com quem é fã de Moorcock, a influência parece estar mais intrínseca que a própria percepção. Ainda que a obra não seja, em si, escrita por ele, o imperador de Melniboné é tão bem retratado como se fosse. Não poderia ser menos de 5 estrelas.

[Salem · Rating 5 out of 5]

Amazing 🤩

[Mohammed Safi · Rating 5 out of 5]

Amazing art and a good adaptation the novel

[Annalisa R. · Rating 5 out of 5]

Bellissimo. Ho davvero apprezzato i cambiamenti rispetto alla storia originale.

[Andrew Hale · Rating 4 out of 5]

"The city has not dreamed for a long time. Melnibonéans live as prisoners of their drugs and their illusions. Most of them don't even know if they're asleep or awake."

What a bloody end, and an immersive read, to Julien Blondel and Jean-Luc Cano's First Cycle: Melniboné. The art of Julien Telo made every page a joy to examine, especially the jungle ruins and the ocean chaos. That's not to say the characters weren't worth noting because they certainly were.

Too weak to live among his people, and too cruel for man's acceptance, Elric comes to see that his Kind have been dead for 10,000 years. So the Melnibonéans must be destroyed. Even with love, being doubly human is not enough for one who is too Melnibonéan. Seeking the ruins of the city of R'lin K'ren A'a, the city of the ancient Xenans and the birthplace of the Melnibonéans, Elric forces the hand of Arioch to replenish the memory of his people through the Xenan library, Imanthyer, while Stormbringer hints at her true nature and chooses Elric over Arioch. From the lost souls of the Olabs, to 10,000-year-old immortals, from the Master of Insects, to Organs of Torture, Chaos will reign on the Dragon Isle.

#1, The Ruby Throne
#2, Stormbringer
#3, The White Wolf
#4, The Dreaming City
#5, The Necromancer

[Dragan Nanic · Rating 2 out of 5]

Prilično razočaravajući kraj Melniboneanskog ciklusa.

Sećam se napetosti tog okršaja u Murkokovom romanu, likova iz Mladih kraljevstava i nelagodne pogodbe u koju su se upustili i, nadasve, Elrika, tog prokletog princa i njegove tužne sudbine. Izborom koji su autori napravili, na žalost, oduzeli su dosta od te njegove zle kobi. Razmere razaranja pa i obrt u samom okršaju nisu me uopšte dotakli ovde. Zamišljam kako bi bilo da je ceo tom bio posvećen tome, boljoj razradi likova, borbi, konačnoj propasti. Umesto toga dobili smo potragu za korenima (origin story mora biti prisutna) koja takođe prati Murkokove originalne ideje ali im ne dorasta u izvedbi.

Nakon ovoga nisam siguran da želim pratiti nastavke ove sage o Elriku.

[Eamonn Murphy · Rating 3 out of 5]

‘Elric: The Dreaming City’ is the fourth and final volume, for now, in this adaptation of Moorcock’s albino hero by writer Julien Blondel, co-author Jean Luc-Cano and artist Julien Telo. Like any serial, they are best read in the right order to avoid spoilers and confusion.
The saga continues. The Young Kingdoms are currently being ravaged by the forces of Melniboné who are looking for Elric to drag him back home. Unknown to the albino, his true love, Cymoril, now rules his people but she’s changed and despises him for his weakness and misguided compassion for the humans. Meanwhile, after his encounter with ancient Melnibonéan Emperor Saxif D’aan, Elric has decided to seek out R’lin K’ren A’a, the ancestral home of his people. In this quest, he will be aided by human adventurers Smiorgan Baldhead, Duke Avan and his crew who are keen to loot the lost city. En route, up a jungle river, they encounter Nuurc, an insect god, master of the million wings. Charmless Nuurc helps them find their destination but, as usual, things don’t go according to plan.

The story rolls along. I recall being very impressed by ‘The Dreaming City’ when I read the prose version and this does capture some of the magic. Not in the same way, but I’m older. I’m also less impressed with the character of Elric. If you had a sword that kept you alive but killed all your friends, every single one of them, would you keep it? The survival instinct is strong in all of us but this seems to take selfishness to new levels. I believe the sword is a metaphor for some other dependency, alcohol or drugs, which do indeed lead to self-destructive behaviour and can lose you all your friends and family. A terrible shame, of course, but it doesn’t make you a hero. Stormbringer does quite a lot of chatting in this episode which amuses me because writer guidelines for fantasy magazines often warn against talking swords. It’s been done!

Regrettably, the art here is not quite as magnificent as in previous volumes. ‘Volume One: The Ruby Throne’ had Robin Recht and Didier Poli doing the pictures and was stunning. ‘Volume Two: Stormbringer’ added Julien Telo to the team but I think Poli was less involved and it showed. ‘Volume Three: The White Wolf’ had Recht and Telo and it was still pretty good. The last one has only Julien Telo with Ronan Toulhoat helping out on storyboard and designs. Don’t get me wrong, the art is still damn good by general standards but comparatively, it seems to have slipped since Volume One. It also looks a bit rushed on the last pages. Deadline doom? According to their bios, all the creators have several projects on the go in film, television, animation and gaming.

The hardback edition is a quality product printed on fine paper with a foreword by Jean-Pierre Dionnet, co-founder of ‘Metal Hurlant’ magazine, and several pages of artist’s sketches at the back. It’s a collector’s item. It’s worth mentioning that there’s a boxed set of all four books coming out in September 2022 in case you don’t have any of them yet.

[Lucie Royer · Rating 5 out of 5]

« Et moi, Smiorgan ? Que penses-tu que l’on retiendra de moi ? Que je suis né trop faible pour vivre parmi les miens, mais trop cruel pour être accepté par les hommes ? »

Quelle fin de tétralogie incroyable !! Tout d’abord, j’ai adoré le personnage d’Elric. On sent qu’au fil du temps, il se prend d’amitié pour les êtres humains. J’ai d’ailleurs beaucoup apprécié sa relation avec Smiorgan.

Ce quatrième tome nous offre un sacré moment de tragédie. J’ai aimé que tout ne se finisse pas bien, qu’il reste des mystères en suspens (sans doute expliqués dans les autres cycles).

D’ailleurs, Stormbringer m’intrigue, me fascine. J’espère que les autres cycles seront eux aussi adaptés en bandes-dessinées (même si je dois avouer être tentée de découvrir l’univers livresque).

« Elric », c’est sombre, violent, trash. Mais c’est aussi l’amour, l’amitié, la loyauté.

[Kumar K · Rating 2 out of 5]

Elric goes to his birthplace with some barbarians and wreaks havoc. This story shows its age: I liken it to the Conan the Barbarian short stories. Elric goes to rescue his sister-wife, but it's not romantic. He fights a castle, but it's not thrilling. I only give it 2 stars instead of 1 because of this story's legacy as an early story in the Multiverse, thus a reader might enjoy reading it just for that cool factor. It is sort of an exotic place and an exotic individual that we explore, so there's that.

[Dan · Rating 5 out of 5]

The changes still play out the same way they did in the book—probably why they felt safe making them—but I wouldn’t have bothered, since, if anything, it took away from the emotions of the events, (in my humble opinion). Also, Stormbringer talks WAY too much (and it’s not even that much). The sword is supposed to mostly moan, groan, and occasionally sing—not have dialogue, lol. That’s probably just me grumbling about changes (it did grow on me… eventually). Still, it nails Moorcock’s tone and atmosphere while tossing in some new ideas—whether we needed them or not. Onward!

[Tôpher Mills · Rating 5 out of 5]

This is the nearest to the dark, conflicted vision of Elric of the books. It is not the same as the books, varying from them to do their own thing, which works splendidly. Obviously influenced by Druillet’s, Elric The Return to Melnibone, for a long time the most sought after Moorcock book, it has the same sense of edgy foreboding to its anti-hero protagonist. I hope there is more of these series as this is the graphic book Elric I’ve always wanted to read!

[The_Mad_Swede · Rating 4 out of 5]

The French comics adaptation written by Julien Blondel, and since the second album co-written by Jean-Luc Cano, continues in this fourth volume, drawn by Julien Telo (who also most of the previous album), and picks up where Michael Moorcock's Elric Vol. 3: The White Wolf left off. In essence, this means that the team first turn to the final section of Moorcock's book The Sailor on the Seas of Fate – i.e. "Sailing to the Past" – before turning to Moorcock's long short story or novella, "The Dreaming City", in which Elric was first introduced back in 1961.

As with the preceding volumes, the adaptation is sometimes a bit loose, but stays true to the character and Moorcock's ideas, and it is very visually compelling.

All in all, I am looking forward to reading further volumes by Blondel and his compatriots.

[Roman Tilcer · Rating 5 out of 5]

Mrzela mě změna výtvarníků, ale zvykl jsem si rychle a nakonec se mi to vizuálně velmi líbilo. Smíchání dvou příběhů se povedlo, zkrátka to celý bylo super. Připomněl jsem si, jak mám u Moorcocka rád, že tu magie hraje opravdu velkou roli a není to jen rádoby realistickej pseudostředověkej svět, kde se vyskytujou čarodějové metající fajrbóly nebo tak něco.

[Bogdan · Rating 4 out of 5]

Great artwork as usual...

To have the main cover draw by Mignola says a thing or two about this series.

Nice ending to the first story arc, but overall I wasn`t a big fan of the main "drama" of our (ex) king. But hey, we get what we can, so it will suffice for now.

Ps: The swarm creature was really majestic!!!

[Joseph Hare · Rating 4 out of 5]

Super enjoyable read. I didn't find this novella to contain the same level of complexity that I found in the Elric of Melnibone novel, but that makes sense. This is Moorcock's first exploration into this delightfully strange and morbid fantasy world and it sets the stage very well for what's to come.

[Ramon · Rating 3 out of 5]

4 entrega de la serie de Elric.
Un dibujo muy oscuro, gótico, algo inconexo a nivel de historia.
Con unos caracteres vestidos para una sesion de Sado más bien.

Esta bien pero no es lo que más me gusta. Creo que lo disfrutaría mas si conociera la historia mas detallada y me quedara simplemente en la recreacion de los dibujantes.

Sin mucho contexto la historia se entiende poco.

[Juan · Rating 3 out of 5]

Los cambios a la historia original me han parecido curiosos aunque no me parece que estén bien desarrollados. Aún as�� el apartado artístico es lo suficientemente bueno para que no importe demasiado el lío que te haces siguiendo la historia.

[Shannon Appelcline · Rating 5 out of 5]

An adaptation of "Sailing to the Past" and "The Dreaming City". Blondel very nicely dovetails these two stories, making the one the obvious cause of the other, even though it was written a decade later. The result is nicely emotional, and there's again beautiful art, of course.

[Phil On The Hill · Rating 5 out of 5]

Very enjoyable. My favourite fantasy character brought to life. A dark imagining.

[Suluuumaannn]

https://www.lipyum.com