در این دفتر از طنزآوران جهان نمایش، یکی از کمدی نویسان نامدار جهان نمایش را برگزیدهایم که در زمان خویش از قلمی تیز و طنزی گزنده برخوردار بوده است: ژرژکورتولین. وی که نام اصلی او: ژرژ-ویکتور-مارسل موانوست، طنزنویس و نمایش نامه نویس معروف فرانسوی اواخر قرن نوزدهم و اوائل قرن حاضر است. نخستین ویژگی آثار نمایشی «کورتولین» آن است که او توانست میان «واقعیت گرایی» عصر خویش که مبتنی بر نمودار ساختن حقایق عام و روزمره و عادی است، و ذات کمدی که همانا غافلگیری خنده آور از طریق عرضه کردن یک موقعیت استثنائی است، تلفیقی جذاب، منطقی و مورد پسند و قبول ایجاد کند. و این تا بدانجا میرسد که او را به حق کمدی نویس «واقعیتهای ساده و روزمره» دانسته اند. دیگر مشخصه بارز آثار کورتولین این است که در عین کوتاهی، بسیاری از ظرایف کمدی نویسان را در خود ذخیره دارد. موضوع طنز در آثار کورتولین مناسبات اداری است. او به هجو قوانین و مقررات خشک و پوسیدهای میپردازد که همچون عنکبوت بر پیکر انسان قرن ما تار تنیده و این انسان گاه یک آدم اداری است و گاه یک ارباب رجوع. کورتولین در هجو و انتقاد از این مقررات چنان پیش میرود که گاه یکسره خود نظام قضایی فرانسه -اواخر قرن نوزدهم- که واضع این قوانین و مقررات دست و پاگیر است را مورد حمله قلم تیز خود قرار میدهد. از دیگر موضوعهای مورد بحث آثار کورتولین «حماقتهای کوچک و به اصطلاح معصومانه انسان» که گاه برای خود و اطرافیانش میتواند خطرساز و مسئله برانگیز باشد، میباشد. در این دفتر که به کورتولین اختصاص یافته، هفت کمدی تک پردهای از او را عرضه میداریم که هر یک در نوع خود نشان دهنده: یکم، سبک او در طنزپردازی نمایشی است؛ دوم، این آثار نمونههایی هستند از موضوعها و مضمونهای که کورتولین آنها را در آثارش به بهترین نحو مطرح کرده است.