What do you think?
Rate this book
Corto Maltese : Océan noir
Corto Maltés es uno de los personajes más emblemáticos en la esfera de los cómics. La muerte de Hugo Pratt lo instaló durante dos décadas en ese limbo al que viajan los aventureros de papel cuando desaparecen sus creadores, un territorio brumoso donde su estatura mítica se agiganta en proporción directa a la nostalgia de sus lectores. Durante esas dos décadas, ¿qué aficionado o aficionada a la BD no soñó alguna vez con leer una nueva aventura del marino de Malta? ¿Y qué historietista no soñó alguna vez con ejecutarla? En 2015, un equipo creativo formado por el guionista Juan Díaz Canales y el dibujante Rubén Pellejero cumplió ese sueño con la publicación de Bajo el sol de medianoche, álbum al que siguieron los espléndidos Equatoria y El día de Tarowean. Ahora le toca el turno a una pareja creativa de origen francés, formada por el guionista Martin Quenehen y el dibujante Bastien Vivés, creadores de la novela gráfica Catorce de julio. Juntos firman Océano negro, una aventura independiente, renovadora, original y absorbente que reinterpreta en clave actual al marino más melancólico del siglo XX, actualizándolo para hacerlo funcionar en el entorno cambiante del siglo XXI.
En palabras de la editora Patricia Zanotti, "Océano negro está completamente desvinculado de la serie que realizan Canales y Pellejero, que integra y prolonga las aventuras de Corto Maltés, y cuyo cuarto título está previsto para la próxima primavera. En Océano negro Corto se sale de la biografía trazada por Pratt". El guion respeta las convenciones clásicas de las aventuras de Corto, pero las mezcla con los elementos de los thrillers de acción contemporáneos.
En palabras de la editora Patricia Zanotti, "Océano negro está completamente desvinculado de la serie que realizan Canales y Pellejero, que integra y prolonga las aventuras de Corto Maltés, y cuyo cuarto título está previsto para la próxima primavera. En Océano negro Corto se sale de la biografía trazada por Pratt". El guion respeta las convenciones clásicas de las aventuras de Corto, pero las mezcla con los elementos de los thrillers de acción contemporáneos.
170 pages, Kindle Edition
First published September 1, 2021
4 people are currently reading
95 people want to read
About the author
Bastien Vivès
103 books266 followersBastien Vivès is a Parisian who has drawn or collaborated on more than a dozen graphic novels since his published debut in 2006, including most recently The Butchery (Fantagraphics, 2021). The Angouleme Comics Festival granted Vivès the “Revelation” Award in 2009 and the prize for best series in 2015.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 42 reviews
March 20, 2022
L'histoire n'a aucun sens, mais les dessins de Vivès sont cool.
DNF 50%~
DNF 50%~
June 8, 2022
Lo pillé con muchas ganas y, en la primera lectura, me decepcionó un poco. Pero en la segunda, algo hizo clic y ya me tiene ganado esta relectura del universo de Corto en el siglo XXI.
Con el mismo respeto y fidelidad al espíritu original que Díaz Canales y Pellejero y un poquito más de riesgo, Quenehen y Vivès presentan una historia de Corto con todos los ingredientes del personaje.
Con el mismo respeto y fidelidad al espíritu original que Díaz Canales y Pellejero y un poquito más de riesgo, Quenehen y Vivès presentan una historia de Corto con todos los ingredientes del personaje.
March 28, 2022
Κείμενο στο Smassing Culture
Ο ευγενής τυχοδιώκτης ταξιδεύει στον 21ο αιώνα
Δεν είναι εύκολο για κανέναν καλλιτέχνη να αναμετρηθεί με μορφές που έχουν αφήσει τόσο ανεξίτηλα το σημάδι τους στην ποπ κουλτούρα, όσο εκείνη του Κόρτο Μαλτέζε. Ο εμβληματικός ήρωας του Hugo Pratt, έχει αναβιώσει, διάγοντας έναν δεύτερο βίο στα χέρια άλλων δημιουργών, όπως έχει συμβεί και σε άλλους κορυφαίους τίτλους των γαλλοβελγικών κόμικς, περισσότερο (Ο Αστερίξ και ο Υπεριταλικός, Λούκυ Λουκ: Μπελάδες στις φυτείες) ή λιγότερο (Ο Πάπυρος του Καίσαρα, Λούκυ Κίντ: Αταξία και τιμωρία) επιτυχημένα. Η μετα-Pratt εποχή ξεκίνησε με μεγάλες υποσχέσεις, καθώς την αναβίωση του ήρωα ανέλαβε ο Juan Dias Canales, ο ένας εκ των δύο συνδημιουργών του Blacksad, ο οποίος συνέβαλλε στο μύθο του χαρακτήρα (μαζί με τον Rubén Pellejero στο σχέδιο) με τρείς τίτλους αντάξιους της κληρονομιάς του αρχικού του δημιουργού, τα Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυκτίου, Εκουατόρια και Η Μέρα της Ταροβεάν. Πλέον, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου ώστε η βαριά κληρονομιά του ήρωα να περάσει σε νέα χέρια και αυτό συνέβη με τον «Μαύρο Ωκεανό» (Ocean Noir), που προέκυψε από ένα νέο δίδυμο, εκείνο των Bastien Vivès (σχέδιο) και Martin Quenehen (σενάριο), το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2021 απ’ τις εκδόσεις Casterman, βρέθηκε στις επίσημες επιλογές των βραβείων του φεστιβάλ της Angoulême (χωρίς να καταφέρει όμως να αναδειχθεί πρώτο σε κάποια κατηγορία) και μεταφράστηκε σε αξιοθαύμαστο χρόνο (σχεδόν παράλληλα) στα ελληνικά από την Τατιάνα Ραμπακούλια και τον Γαβριήλ Τομπαλίδη ώστε να κυκλοφορήσει μόλις δύο μήνες αργότερα (τον Νοέμβριο του 2021) και στη χώρα μας από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως.
Η υπόθεση του «Μαύρου Ωκεανού» βρίσκει τον Κόρτο Μαλτέζε αναμεμειγμένο σε μία περιπέτεια που περιλαμβάνει έναν αρχαίο θησαυρό – σύμβολο του ιαπωνικού θρόνου, μία εθνικιστική σέχτα που σχεδιάζει την επάνοδο ενός φασιστικού καθεστώτος στη σύγχρονη Ιαπωνία, εμπόρους ναρκωτικών και μυστικές υπηρεσίες. Παράλληλα, εκτυλίσσεται και ένα ρομαντικό ειδύλλιο του πρωταγωνιστή με την Φρέγια, μία οικολόγο δημιουργό ντοκιμαντέρ, το οποίο δίνει το δικό του ιδιαίτερο τόνο στην ιστορία.
Οι Quenehen και Vivès επέλεξαν να φέρουν στα μέτρα τους τον χαρακτήρα, να πλάσουν έναν «σύγχρονο» Κόρτο Μαλτέζε, τοποθετώντας τον χρονικά εγγύτερα στη δική τους εποχή. Πιο συγκεκριμένα, η ιστορία «Μαύρος Ωκεανός» εκτυλίσσεται στις αρχές του 21ου αιώνα, σε μία χρονική περίοδο που σημαδεύτηκε απ’ την τρομοκρατική επίθεση της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους και τον πόλεμο στο Ιράκ, γεγονότα τα οποία εμφανίζονται στο ιστορικό background του κόμικ. Όπως έχει εξηγήσει ο Quenehen σε κοινή συνέντευξη του δημιουργικού διδύμου, το χρονικό αυτό σημείο δεν το διάλεξαν καθόλου τυχαία. Το θεώρησαν, αντιθέτως, ένα έτος – ορόσημο για τη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία, γιατί έμελλε να αποτελέσει την αφετηρία των νέων πολέμων, «του αντι-τρομοκρατικού πολέμου, του πολέμου της πληροφορίας, του οικονομικού και του τεχνολογικού πολέμου». Άραγε πόσο δραματικά επιβεβαιώνεται, ειδικά στις μέρες μας, αυτή τους η επισήμανση…
Πάντως, ενώ επιχείρησαν να οικειοποιηθούν τον χαρακτήρα, έπιασαν το νήμα της βαριάς του κληρονομιάς με έκδηλο σεβασμό στον Hugo Pratt. Στην ίδια συνέντευξη, εξάλλου, ο Quenehen εξηγούσε πως απ’ την πρώτη στιγμή είχαν αντιληφθεί ότι προκειμένου να «επανεφεύρουν» τον Κόρτο Μαλτέζε, έπρεπε «να μπουν στα παπούτσια» του Pratt, εξερευνώντας προσεκτικά τον κόσμο που είχε χτίσει. Ως εκ τούτου, παρά τις επιμέρους αλλαγές (όπως την αντικατάσταση του ναυτικού καπέλου με ένα τζόκεϊ), διατήρησαν την ουσία του χαρακτήρα, εκείνου του αντικομφορμιστή ευγενούς τυχοδιώκτη, του πολυταξιδεμένου ναυτικού και του λυρικού πειρατή.
Στα στοιχεία που παραπέμπουν ευθέως στην κληρονομιά του Pratt, φυσικά συγκαταλέγεται και η συνεργασία των δύο δημιουργών με την Patrizia Zanotti, την συνεργάτιδα του Hugo Pratt, που ανέλαβε τον χρωματισμό των έργων του το 1979, μόλις στα 17 της χρόνια. Έτσι λοιπόν συμφώνησε να χρωματίσει και τις 13 πρώτες σελίδες της νέας περιπέτειας του Κόρτο Μαλτέζε, δημιουργώντας έναν ακόμη στενό σύνδεσμο μεταξύ παρόντος και παρελθόντος του τίτλου. Στις υπόλοιπες σελίδες του έργου, οι δημιουργοί επέλεξαν να διατηρήσουν ασπρόμαυρο το σχέδιο του Bastien Vivès, ίσως ως άλλον έναν φόρο τιμής στον Pratt, αφού μπορεί κανείς να σκεφτεί ότι με αυτό τον τρόπο αναφέρονται και στις δύο περιόδους των έργων του, στην αρχική τους ασπρόμαυρη εμφάνιση αλλά και στην μετέπειτα έγχρωμη απόδοσή τους δια χειρός Zanotti. Κατά τα άλλα με το σχέδιο του ο Vivès επιχειρεί να επαναπροσεγγίσει το σύμπαν του Κόρτο Μαλτέζε, διατηρώντας την ατμόσφαιρα των αυθεντικών έργων, όμως αποδίδοντας εμφανώς τον χαρακτήρα με το δικό του στυλ, με ένα πιο μοντέρνο ύφος, το οποίο σε κάποια καρέ ίσως μοιάζει περισσότερο ψηφιακό απ’ όσο μάλλον θα θέλαμε. Όμως, σίγουρα το δυνατότερο σημείο του σχεδίου του Vivès είναι οι αναπαραστάσεις των τόπων, των ατμοσφαιρικών πολυσύχναστων πόλεων και των ερημικών νησιών, στα οποία ταξιδεύει ο εμβληματικός του πρωταγωνιστής.
Επιλογικά, κρίνοντας τον τόμο του «Μαύρου Ωκεανού» σαν σύνολο, δεν τίθεται αμφιβολία ότι πρόκειται για μία πολυτελή έκδοση ενός κόμικ που -λόγω της κληρονομιάς του αλλά και της ποιότητάς του- βρίσκεται ανάμεσα στα πιο πολυσυζητημένα κόμικς της χρονιάς. Είναι σίγουρα πολυτέλεια για το ελληνικό αναγνωστικό κοινό να πιάνει στα χέρια του μεταφρασμένο στα ελληνικά ένα τέτοιο έργο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα από την κυκλοφορία του πρωτότυπου στη γαλλική αγορά, μία περίπτωση που δεν είναι μεμονωμένη για τον Μικρό Ήρωα, ο οποίος σε εξίσου γρήγορους ρυθμούς κυκλοφόρησε πρόσφατα και τον πρώτο τόμο της νέας ιστορίας Blacksad. Από την άλλη πάντως, ίσως πρέπει εν είδει αστερίσκου να σημειωθεί η παρατήρηση ότι μάλλον ο εκδοτικός οίκος θα πρέπει να επανεξετάσει το επιπλέον υλικό με το οποίο εμπλουτίζει τις εκδόσεις του, καθώς μερικές φορές αυτό φαίνεται να είναι εφήμερο ή και κάπως τετριμμένο (ειδικά στη σημερινή εποχή που υπάρχει τεράστιος όγκος πληροφοριών στο διαδίκτυο). Αφορμή γι’ αυτό το σχόλιο αποτελεί η συμπερίληψη στον τόμο μίας συνέντευξης της Patrizia Zanotti στον Γαβριήλ Τομπαλίδη, η οποία μάλλον ταιριάζει περισσότερο ως κομμάτι ενός περιοδικού (απ’ τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφορεί εξάλλου το Non-stop Comics) ή ακόμα θα μπορούσε να αποτελέσει απλώς μία διαδικτυακή δημοσίευση με το χαρακτήρα του υποστηρικτικού υλικού της έκδοσης, αφού, παρά το ενδιαφέρον της, έχει στοιχεία αρκετά εφήμερα, με χαρακτηριστικότερη την εξαγγελία της δημιουργού για μία μελλοντική έκθεση στην Ελλάδα.
Ο ευγενής τυχοδιώκτης ταξιδεύει στον 21ο αιώνα
Δεν είναι εύκολο για κανέναν καλλιτέχνη να αναμετρηθεί με μορφές που έχουν αφήσει τόσο ανεξίτηλα το σημάδι τους στην ποπ κουλτούρα, όσο εκείνη του Κόρτο Μαλτέζε. Ο εμβληματικός ήρωας του Hugo Pratt, έχει αναβιώσει, διάγοντας έναν δεύτερο βίο στα χέρια άλλων δημιουργών, όπως έχει συμβεί και σε άλλους κορυφαίους τίτλους των γαλλοβελγικών κόμικς, περισσότερο (Ο Αστερίξ και ο Υπεριταλικός, Λούκυ Λουκ: Μπελάδες στις φυτείες) ή λιγότερο (Ο Πάπυρος του Καίσαρα, Λούκυ Κίντ: Αταξία και τιμωρία) επιτυχημένα. Η μετα-Pratt εποχή ξεκίνησε με μεγάλες υποσχέσεις, καθώς την αναβίωση του ήρωα ανέλαβε ο Juan Dias Canales, ο ένας εκ των δύο συνδημιουργών του Blacksad, ο οποίος συνέβαλλε στο μύθο του χαρακτήρα (μαζί με τον Rubén Pellejero στο σχέδιο) με τρείς τίτλους αντάξιους της κληρονομιάς του αρχικού του δημιουργού, τα Κάτω από τον Ήλιο του Μεσονυκτίου, Εκουατόρια και Η Μέρα της Ταροβεάν. Πλέον, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου ώστε η βαριά κληρονομιά του ήρωα να περάσει σε νέα χέρια και αυτό συνέβη με τον «Μαύρο Ωκεανό» (Ocean Noir), που προέκυψε από ένα νέο δίδυμο, εκείνο των Bastien Vivès (σχέδιο) και Martin Quenehen (σενάριο), το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2021 απ’ τις εκδόσεις Casterman, βρέθηκε στις επίσημες επιλογές των βραβείων του φεστιβάλ της Angoulême (χωρίς να καταφέρει όμως να αναδειχθεί πρώτο σε κάποια κατηγορία) και μεταφράστηκε σε αξιοθαύμαστο χρόνο (σχεδόν παράλληλα) στα ελληνικά από την Τατιάνα Ραμπακούλια και τον Γαβριήλ Τομπαλίδη ώστε να κυκλοφορήσει μόλις δύο μήνες αργότερα (τον Νοέμβριο του 2021) και στη χώρα μας από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως.
Η υπόθεση του «Μαύρου Ωκεανού» βρίσκει τον Κόρτο Μαλτέζε αναμεμειγμένο σε μία περιπέτεια που περιλαμβάνει έναν αρχαίο θησαυρό – σύμβολο του ιαπωνικού θρόνου, μία εθνικιστική σέχτα που σχεδιάζει την επάνοδο ενός φασιστικού καθεστώτος στη σύγχρονη Ιαπωνία, εμπόρους ναρκωτικών και μυστικές υπηρεσίες. Παράλληλα, εκτυλίσσεται και ένα ρομαντικό ειδύλλιο του πρωταγωνιστή με την Φρέγια, μία οικολόγο δημιουργό ντοκιμαντέρ, το οποίο δίνει το δικό του ιδιαίτερο τόνο στην ιστορία.
Οι Quenehen και Vivès επέλεξαν να φέρουν στα μέτρα τους τον χαρακτήρα, να πλάσουν έναν «σύγχρονο» Κόρτο Μαλτέζε, τοποθετώντας τον χρονικά εγγύτερα στη δική τους εποχή. Πιο συγκεκριμένα, η ιστορία «Μαύρος Ωκεανός» εκτυλίσσεται στις αρχές του 21ου αιώνα, σε μία χρονική περίοδο που σημαδεύτηκε απ’ την τρομοκρατική επίθεση της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους και τον πόλεμο στο Ιράκ, γεγονότα τα οποία εμφανίζονται στο ιστορικό background του κόμικ. Όπως έχει εξηγήσει ο Quenehen σε κοινή συνέντευξη του δημιουργικού διδύμου, το χρονικό αυτό σημείο δεν το διάλεξαν καθόλου τυχαία. Το θεώρησαν, αντιθέτως, ένα έτος – ορόσημο για τη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία, γιατί έμελλε να αποτελέσει την αφετηρία των νέων πολέμων, «του αντι-τρομοκρατικού πολέμου, του πολέμου της πληροφορίας, του οικονομικού και του τεχνολογικού πολέμου». Άραγε πόσο δραματικά επιβεβαιώνεται, ειδικά στις μέρες μας, αυτή τους η επισήμανση…
Πάντως, ενώ επιχείρησαν να οικειοποιηθούν τον χαρακτήρα, έπιασαν το νήμα της βαριάς του κληρονομιάς με έκδηλο σεβασμό στον Hugo Pratt. Στην ίδια συνέντευξη, εξάλλου, ο Quenehen εξηγούσε πως απ’ την πρώτη στιγμή είχαν αντιληφθεί ότι προκειμένου να «επανεφεύρουν» τον Κόρτο Μαλτέζε, έπρεπε «να μπουν στα παπούτσια» του Pratt, εξερευνώντας προσεκτικά τον κόσμο που είχε χτίσει. Ως εκ τούτου, παρά τις επιμέρους αλλαγές (όπως την αντικατάσταση του ναυτικού καπέλου με ένα τζόκεϊ), διατήρησαν την ουσία του χαρακτήρα, εκείνου του αντικομφορμιστή ευγενούς τυχοδιώκτη, του πολυταξιδεμένου ναυτικού και του λυρικού πειρατή.
Στα στοιχεία που παραπέμπουν ευθέως στην κληρονομιά του Pratt, φυσικά συγκαταλέγεται και η συνεργασία των δύο δημιουργών με την Patrizia Zanotti, την συνεργάτιδα του Hugo Pratt, που ανέλαβε τον χρωματισμό των έργων του το 1979, μόλις στα 17 της χρόνια. Έτσι λοιπόν συμφώνησε να χρωματίσει και τις 13 πρώτες σελίδες της νέας περιπέτειας του Κόρτο Μαλτέζε, δημιουργώντας έναν ακόμη στενό σύνδεσμο μεταξύ παρόντος και παρελθόντος του τίτλου. Στις υπόλοιπες σελίδες του έργου, οι δημιουργοί επέλεξαν να διατηρήσουν ασπρόμαυρο το σχέδιο του Bastien Vivès, ίσως ως άλλον έναν φόρο τιμής στον Pratt, αφού μπορεί κανείς να σκεφτεί ότι με αυτό τον τρόπο αναφέρονται και στις δύο περιόδους των έργων του, στην αρχική τους ασπρόμαυρη εμφάνιση αλλά και στην μετέπειτα έγχρωμη απόδοσή τους δια χειρός Zanotti. Κατά τα άλλα με το σχέδιο του ο Vivès επιχειρεί να επαναπροσεγγίσει το σύμπαν του Κόρτο Μαλτέζε, διατηρώντας την ατμόσφαιρα των αυθεντικών έργων, όμως αποδίδοντας εμφανώς τον χαρακτήρα με το δικό του στυλ, με ένα πιο μοντέρνο ύφος, το οποίο σε κάποια καρέ ίσως μοιάζει περισσότερο ψηφιακό απ’ όσο μάλλον θα θέλαμε. Όμως, σίγουρα το δυνατότερο σημείο του σχεδίου του Vivès είναι οι αναπαραστάσεις των τόπων, των ατμοσφαιρικών πολυσύχναστων πόλεων και των ερημικών νησιών, στα οποία ταξιδεύει ο εμβληματικός του πρωταγωνιστής.
Επιλογικά, κρίνοντας τον τόμο του «Μαύρου Ωκεανού» σαν σύνολο, δεν τίθεται αμφιβολία ότι πρόκειται για μία πολυτελή έκδοση ενός κόμικ που -λόγω της κληρονομιάς του αλλά και της ποιότητάς του- βρίσκεται ανάμεσα στα πιο πολυσυζητημένα κόμικς της χρονιάς. Είναι σίγουρα πολυτέλεια για το ελληνικό αναγνωστικό κοινό να πιάνει στα χέρια του μεταφρασμένο στα ελληνικά ένα τέτοιο έργο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα από την κυκλοφορία του πρωτότυπου στη γαλλική αγορά, μία περίπτωση που δεν είναι μεμονωμένη για τον Μικρό Ήρωα, ο οποίος σε εξίσου γρήγορους ρυθμούς κυκλοφόρησε πρόσφατα και τον πρώτο τόμο της νέας ιστορίας Blacksad. Από την άλλη πάντως, ίσως πρέπει εν είδει αστερίσκου να σημειωθεί η παρατήρηση ότι μάλλον ο εκδοτικός οίκος θα πρέπει να επανεξετάσει το επιπλέον υλικό με το οποίο εμπλουτίζει τις εκδόσεις του, καθώς μερικές φορές αυτό φαίνεται να είναι εφήμερο ή και κάπως τετριμμένο (ειδικά στη σημερινή εποχή που υπάρχει τεράστιος όγκος πληροφοριών στο διαδίκτυο). Αφορμή γι’ αυτό το σχόλιο αποτελεί η συμπερίληψη στον τόμο μίας συνέντευξης της Patrizia Zanotti στον Γαβριήλ Τομπαλίδη, η οποία μάλλον ταιριάζει περισσότερο ως κομμάτι ενός περιοδικού (απ’ τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφορεί εξάλλου το Non-stop Comics) ή ακόμα θα μπορούσε να αποτελέσει απλώς μία διαδικτυακή δημοσίευση με το χαρακτήρα του υποστηρικτικού υλικού της έκδοσης, αφού, παρά το ενδιαφέρον της, έχει στοιχεία αρκετά εφήμερα, με χαρακτηριστικότερη την εξαγγελία της δημιουργού για μία μελλοντική έκθεση στην Ελλάδα.
September 13, 2021
Il rinnovamento di un personaggio storico come Corto Maltese avrebbe potuto risultare un pugno in un occhio oppure essere una copia fedele all'originale con solo un aggiornamento temporale oppure scadere nei ridicolo.
Alcune citazioni ci sono, ed è inevitabile che ci siano dato che stiamo parlando della Storia del Fumetto (e della Letteratura, aggiungerei), ma non sono invadenti e risultano pertinenti con la storia.
Piacevole l'incontro con Rasputin: ha senso di esistere, non è forzato e mantiene le sue caratteristiche di nemico-amico.
La cosa che risulta più sorprendente è vedere Corto in chiave moderna, alle prese con la tecnologia, con l'abbigliamento dei giorni nostri e con nuovi mezzi di trasporto che tra il 1905 e il 1925 per forza di cose non c'erano.
Ma tutto questo non risulta essere un pugno in un occhio, anzi. Azzardo a dire che potrebbe essere stato inventato proprio nell'epoca moderna!
Martin Quenehen ha scritto una storia che ci porta subito nella crudezza della trama ma che poi diventa quasi dolce, come se stesse scrivendo in punta di piedi per non disturbare.
Non ho trovato un colpo di scena che mi ha fatto sussultare ma il ritmo della narrazione mi ha tenuto sempre incollato alle pagine.
Bastien Vives si dimostra eccezionale come sempre. La grafia è più rotonda, morbida e in un certo senso più "spessa" di quella di Pratt: ha trovato un ottimo modo per differenziarsi pur mantenendosi fedele alla caratterizzazione originale.
Probabilmente l'avrei apprezzato di più con la colorazione, ma sono certo che uscirà una versione anche a colori.
Questo primo volume della nuova coppia di autori del celebre "gentiluomo di fortuna" ha funzionato, mi auguro che le prossime avventure proseguano su questa scia.
Alcune citazioni ci sono, ed è inevitabile che ci siano dato che stiamo parlando della Storia del Fumetto (e della Letteratura, aggiungerei), ma non sono invadenti e risultano pertinenti con la storia.
Piacevole l'incontro con Rasputin: ha senso di esistere, non è forzato e mantiene le sue caratteristiche di nemico-amico.
La cosa che risulta più sorprendente è vedere Corto in chiave moderna, alle prese con la tecnologia, con l'abbigliamento dei giorni nostri e con nuovi mezzi di trasporto che tra il 1905 e il 1925 per forza di cose non c'erano.
Ma tutto questo non risulta essere un pugno in un occhio, anzi. Azzardo a dire che potrebbe essere stato inventato proprio nell'epoca moderna!
Martin Quenehen ha scritto una storia che ci porta subito nella crudezza della trama ma che poi diventa quasi dolce, come se stesse scrivendo in punta di piedi per non disturbare.
Non ho trovato un colpo di scena che mi ha fatto sussultare ma il ritmo della narrazione mi ha tenuto sempre incollato alle pagine.
Bastien Vives si dimostra eccezionale come sempre. La grafia è più rotonda, morbida e in un certo senso più "spessa" di quella di Pratt: ha trovato un ottimo modo per differenziarsi pur mantenendosi fedele alla caratterizzazione originale.
Probabilmente l'avrei apprezzato di più con la colorazione, ma sono certo che uscirà una versione anche a colori.
Questo primo volume della nuova coppia di autori del celebre "gentiluomo di fortuna" ha funzionato, mi auguro che le prossime avventure proseguano su questa scia.
February 5, 2023
La storia é un po' un casino. Ma le illustrazioni sono belle e Corto Maltese é sempre troppo figo.
September 21, 2021
3.5 stars
Lovely to look at… Vives has found a way to pay visual homage to Corto while making this version distinctly his own. Bringing Corto to the post 9-11 era may probably be the best approach for this version, which evokes without trying to slavishly ape.
Lovely to look at… Vives has found a way to pay visual homage to Corto while making this version distinctly his own. Bringing Corto to the post 9-11 era may probably be the best approach for this version, which evokes without trying to slavishly ape.
April 19, 2022
Riscrivere in chiave contemporanea un personaggio iconico come Corto è un impresa ardua ma in questo caso non impossibile.
Gli autori recuperano in maniera egregia il personaggio trasportandolo in una storia moderna mantenendo però i classici cliché del romanzo d'avventura. Alcuni passaggi sembrano forzati ma l'anima del protagonista è mantenuta intatta, nel suo modo di fare, nelle frasi iconiche («Quando cerchi davvero una cosa che non c'è, finisce sempre per esistere.») e nei disegni che potrebbero essere acquerelli indipendenti in perfetto stile Pratt.
Gli autori recuperano in maniera egregia il personaggio trasportandolo in una storia moderna mantenendo però i classici cliché del romanzo d'avventura. Alcuni passaggi sembrano forzati ma l'anima del protagonista è mantenuta intatta, nel suo modo di fare, nelle frasi iconiche («Quando cerchi davvero una cosa che non c'è, finisce sempre per esistere.») e nei disegni che potrebbero essere acquerelli indipendenti in perfetto stile Pratt.
January 12, 2022
I read all my Corto Maltese albums before, many years ago, when my body and my mind dreamed of adventures: my backpack of prejudices is to the brim, and I can't help it. This new album, recreated a few years after the death of Hugo Pratt (nearly 30! f!!), is quite similar to the previous ones. Certainly, there is clear continuity, for good and for bad: the evocative drawing, the strength and melancholic soundness of the main character, his peculiar relationship with Rasputin, but also the macho comments and the meandering plot where everything, even the unlikeliest, happens.
If I could consider the story itself, despite the wonderful colour by Vivès and Zanotti and the romanticism of Vivès drawing, I wouldn't be so happy. Corto Maltese purposelessly meeting Colin Powell on the aftermath of 9/11, the uneven, goalless plot full of different mafias and cults, so similar to each other, the comments on women bodies... I don't think I could bear it without the nostalgia of my youth.
Who knows, perhaps also me growing older made Corto Maltese more physically appealing to me: the taciturn, sideburned, smoke-smelling Corto Maltese of my youth, who couldn't spark any desire on me, is now a taciturn, shaven, deodorant-smelling, younger Corto Maltese who... oh là là!
If I could consider the story itself, despite the wonderful colour by Vivès and Zanotti and the romanticism of Vivès drawing, I wouldn't be so happy. Corto Maltese purposelessly meeting Colin Powell on the aftermath of 9/11, the uneven, goalless plot full of different mafias and cults, so similar to each other, the comments on women bodies... I don't think I could bear it without the nostalgia of my youth.
Who knows, perhaps also me growing older made Corto Maltese more physically appealing to me: the taciturn, sideburned, smoke-smelling Corto Maltese of my youth, who couldn't spark any desire on me, is now a taciturn, shaven, deodorant-smelling, younger Corto Maltese who... oh là là!
January 17, 2022
Agradable sorpresa encontrarse con este Corto en el año 2021, y sin la pátina de ranciedad que se adivina sobre las últimas historias de Canales y Pellejero. La historia fluye y da gusto encontrarse con un Corto de Vives. Viajes oníricos y cierto humor, si que tiene ese regusto al Corto de Pratt. La verdad es que como autoregalo de navidad me ha encantado. Lo que sí le pediría a Norma (harto ya) es que trate un poquito mejor sus ediciones y no gaste ese asqueroso papel satinado barato.
Comprado conjuntamente con el nuevo libro sobre Pratt de Confluencias, "una cita pendiente", hermoso por otra parte.
Comprado conjuntamente con el nuevo libro sobre Pratt de Confluencias, "una cita pendiente", hermoso por otra parte.
June 4, 2023
Apesar de monocromático, gosto do dinamismo que Bastien Vivès dá às histórias que conta. Os desenhos são bastante simplificados, mas conseguem contar muito bem a história.
Não sou grande conhecedor do mundo de Corto Maltese, mas sei que é uma personagem mítica da BD europeia. Neste livro, Corto liberta-se mesmo das amarras do tempo, pois está fresco e jovem em 2001, mesmo que a sua biografia oficial diga que o seu ano de nascimento é 1887. Para mim, não tem grande mal, já que não acompanho as suas aventuras. Por um lado, seria interessante mantê-lo no seu tempo. Por outro, acho bem que a personagem se vá renovando e acompanhando o passar do tempo...
Não sou grande conhecedor do mundo de Corto Maltese, mas sei que é uma personagem mítica da BD europeia. Neste livro, Corto liberta-se mesmo das amarras do tempo, pois está fresco e jovem em 2001, mesmo que a sua biografia oficial diga que o seu ano de nascimento é 1887. Para mim, não tem grande mal, já que não acompanho as suas aventuras. Por um lado, seria interessante mantê-lo no seu tempo. Por outro, acho bem que a personagem se vá renovando e acompanhando o passar do tempo...
September 20, 2022
Letto in 20 minuti, la storia é carina
April 19, 2022
QUELLE CLAQUE !!!
Tout le monde n’est pas de mon avis et c’est très bien comme ça, mais pour moi Océan Noir frise la perfection.
Loin des hommages fidèles de Canales et Pellejero (tout à fait corrects par ailleurs mais sans folie ni touche personnelle), Bastien Vivès et Martin Quennehen s’attaquent à l’indépassable sommet de la BD qu’est Corto Maltese en se l’appropriant sans le trahir.
Le résultat n’est pas du Hugo Pratt tout en respectant à la lettre la folie, la désinvolture, l’attitude chevaleresque et l’esprit des gentilshommes de fortune. Sans être un hommage laborieux qui coche les cases de la mythologie prattienne, tout y est, chaque case est parfaite.
Depuis la cellule d’une prison de Lima jusqu’à une brève rencontre avec Colin Powell, en passant par un théâtre de Tokyo, il m’a semblé que même le côté un peu décousu/elliptique du scénario fait partie de l’ADN de l’œuvre originale.
Dans un style graphique très différent de Pratt mais qui me semble convenir tout à fait.
Je me prends presque à espérer qu’il n’y aura pas de suite car elle ne pourrait pas être aussi brillante…
Tout le monde n’est pas de mon avis et c’est très bien comme ça, mais pour moi Océan Noir frise la perfection.
Loin des hommages fidèles de Canales et Pellejero (tout à fait corrects par ailleurs mais sans folie ni touche personnelle), Bastien Vivès et Martin Quennehen s’attaquent à l’indépassable sommet de la BD qu’est Corto Maltese en se l’appropriant sans le trahir.
Le résultat n’est pas du Hugo Pratt tout en respectant à la lettre la folie, la désinvolture, l’attitude chevaleresque et l’esprit des gentilshommes de fortune. Sans être un hommage laborieux qui coche les cases de la mythologie prattienne, tout y est, chaque case est parfaite.
Depuis la cellule d’une prison de Lima jusqu’à une brève rencontre avec Colin Powell, en passant par un théâtre de Tokyo, il m’a semblé que même le côté un peu décousu/elliptique du scénario fait partie de l’ADN de l’œuvre originale.
Dans un style graphique très différent de Pratt mais qui me semble convenir tout à fait.
Je me prends presque à espérer qu’il n’y aura pas de suite car elle ne pourrait pas être aussi brillante…
May 14, 2022
So far the best of the new Corto Maltese stories.
Usually I'm skeptical of reboots, but I think in this case they had to do it. It gave them the liberty to do their own thing, and not just a second rate version of Hugo Pratt. As a result the story felt more like the original, and I'm curious what new adventures this new incarnation of Corto will get into in the future. (An obvious choice would be something like an updated version of 'The Golden House of Samarkand'. I mean, think of all the possibilities.)
Still, I have a few minor criticisms. Firstly, I think they didn't get Rasputin's character completely right. And secondly, Corto Maltese never was completely a child of his time. So let the man chain-smoke again!
On the positive side, I really liked the way they included Colin Powell in the story. And I hope the implication here is that the American empire will become to the new Corto what the Soviet empire was to the original Corto.
Usually I'm skeptical of reboots, but I think in this case they had to do it. It gave them the liberty to do their own thing, and not just a second rate version of Hugo Pratt. As a result the story felt more like the original, and I'm curious what new adventures this new incarnation of Corto will get into in the future. (An obvious choice would be something like an updated version of 'The Golden House of Samarkand'. I mean, think of all the possibilities.)
Still, I have a few minor criticisms. Firstly, I think they didn't get Rasputin's character completely right. And secondly, Corto Maltese never was completely a child of his time. So let the man chain-smoke again!
On the positive side, I really liked the way they included Colin Powell in the story. And I hope the implication here is that the American empire will become to the new Corto what the Soviet empire was to the original Corto.
December 26, 2021
Coraggio! Ma sta storia che Ras si fa di coca? Non so se continure il nuovo filone di Corto 2.0 al massimo lo leggerò quando riceverò per Natale i suoi albi, perché questa saga ha il sapore di un revival che lascia il tempo che trova. L'intento di riesumare la figura del gentiluomo di fortuna in questo periodo è un po' forzoso e raffazzonato. Come vedere una persona di cui ti sei invaghito che al ritorno da un Erasmus ritorna con un taglio e una tinta nuova e non la riconosci più. Corto Is back come Maguire in "no way home", ma almeno nel film parla poco. Ora può solo crogiolarsi nella sua aurea leggendaria che sconfina nel memetico e tanto basta. 3 stelle per il disegno, ma 1 per la storia. Cosa dovrò aspettarmi ? Corto ricotto in una salsa di universi paralleli? Ci sta yo, ma non ho tempo per perdermi in una nuova avventura di un personaggio che il suo stampo l'ha già lasciato.
December 4, 2023
Reinterpretazione in chiave moderna da parte di due autori francesi del personaggio di Pratt. Si vede che il duo ha letto e conosce bene il personaggio, ne ricalca fedelmente le ambientazioni, i veloci cambi di scena, l'umoralità e la malinconia del protagonista, i riferimenti storico-mitologici.
Va presa per quella che è, un'opera derivativa da cui traspare l'amore per l'originale. Però per quanto ne colga lo spirito non si avvicina all'originale. Mancano i personaggi tragici. Manca il tocco di realismo magico. Manca quell'eleganza che contraddistingue Corto, qua più pirata barbone che pirata gentiluomo. Manca Pratt insomma. Purtroppo.
Va presa per quella che è, un'opera derivativa da cui traspare l'amore per l'originale. Però per quanto ne colga lo spirito non si avvicina all'originale. Mancano i personaggi tragici. Manca il tocco di realismo magico. Manca quell'eleganza che contraddistingue Corto, qua più pirata barbone che pirata gentiluomo. Manca Pratt insomma. Purtroppo.
May 14, 2023
Corto Maltese è un personaggio talmente noto e ben caratterizzato che basta disegnare il suo profilo per evocare un mondo.
Ed è così che compare in questa storia, con dei disegni di profilo.
Gli autori si poggiano sulle spalle del cretore di Corto, Hugo Pratt, creando una storia molto veloce (forse troppo) ed avventurosa, ma che non mi ha convinto.
Ci sono delle frasi ad effetto, ma le principali sono riportate sulla quarta di copertina: direi che non basta.
Va bene considerare questo volume come un omaggio al personaggio Corto Maltese, ma nulla di più.
Ed è così che compare in questa storia, con dei disegni di profilo.
Gli autori si poggiano sulle spalle del cretore di Corto, Hugo Pratt, creando una storia molto veloce (forse troppo) ed avventurosa, ma che non mi ha convinto.
Ci sono delle frasi ad effetto, ma le principali sono riportate sulla quarta di copertina: direi che non basta.
Va bene considerare questo volume come un omaggio al personaggio Corto Maltese, ma nulla di più.
August 27, 2024
Uudet tekijät tuovat Corton nykyaikaan, mutta ovat sentään sen verran armollisia, että vuosi on 2001, joten älypuhelinta ei sentään Corton kädessä näy. Tarina on kelvollinen, mutta ehkä ne toisten tekijöiden uudelleen lämmittelyt 1920-luvulla ovat uskottavampia, vaikka niistäkin viimeisimmässä alkoi jo hirvittää, kun Corto tuotiin Weimarin tasavaltaan, että onko tämä jo liian moderni maailma Cortolle.
February 7, 2025
M'agrada més Corto Maltés com a idea que com a execució, massa melancòlica pel meu gust. Però Hugo Pratt sempre ha tingut un traç delicat i finíssim que converteix cada vinyeta en un pòster que podries penjar del teu despatx.
No és el cas d'aquest volum, ja sense Pratt. L'art intenta imitar-lo però no li arriba ni a la sola de la sabata, la història va tan ràpida que no dona temps d'assaborir res, i fet i fet no acaba d'explicar gaire cosa.
Es llegeix ràpid i deixa poca petjada.
No és el cas d'aquest volum, ja sense Pratt. L'art intenta imitar-lo però no li arriba ni a la sola de la sabata, la història va tan ràpida que no dona temps d'assaborir res, i fet i fet no acaba d'explicar gaire cosa.
Es llegeix ràpid i deixa poca petjada.
September 30, 2021
Corto Maltese porte une casquette, utilise un cellulaire regarde les nouvelles où on parle du 11 septembre. OK. Si le tandem voulait faire de ce Corto leur réinterprétation, jamais je n'ai eu l'impression qu'ils se l'appropriaient, sauf pour le changer d'époque. Tout le long, j'ai senti qu'on voulait singer la manière "Hugo Pratt" dans une histoire qui m'a beaucoup ennuyé.
January 1, 2022
Les auteurs se paient le culot de reprendre et de moderniser Corto. Et dans la forme, ça marche bien: le découpage, le cadrage et le dessin dans son ensemble sont excellents, et assez dans l’esprit de Pratt. Les personnages secondaires sont bien dans ce qu’on attend d’eux pour un Corto. Mais l’aventure ne fonctionne pas complètement. Dommage, mais on sera là pour le suivant
May 18, 2025
Corto Maltese za novo doba. Iako sam bio skeptičan na prvu loptu, moram reći da me osvojio standardnom melankolijom, zanimljivom pričom sa malo bajkovitosti i drugačijim crtežom. Jer što da se kopira Pratt...
ono što me oduševilo je to da je Corto potpuno isti u modernom dobu što ga čini još većom sanjalicom nego ranije.
Tople preporuke.
ono što me oduševilo je to da je Corto potpuno isti u modernom dobu što ga čini još većom sanjalicom nego ranije.
Tople preporuke.
December 28, 2024
La historia es más o menos decente.
El dibujo está vectorizado en Illustrator.
Corto Maltés es un tipo que se parece a Corto Maltés.
El dibujo está vectorizado en Illustrator.
Corto Maltés es un tipo que se parece a Corto Maltés.
October 31, 2025
Siempre Corto Maltés!! Ahora guionado por Martin Quenehen y dibujado por Bestien Vivès , en una obra valiente, donde “se atreven” a reinterpretar a Corto Maltés, manteniendo su esencia pero llevándolo hacia otro espacio en el S XXI! Imprescindible siempre🔝🔝🔝❤️#41
September 12, 2021
È davvero un bel fumetto. Lo consiglio vivamente!!!
October 12, 2021
Un bon rythme avec un air de Uncharted !
Read
November 6, 2024#cortomaltés #océanonegro #martinquenehen
September 23, 2025
Un revampage très réussi des aventures de Corto Maltese.
August 24, 2024
Viime vuosina ilmestyneistä Corto Malteseista Diaz Canalesin tekemät ovat oikein hyviä. Parempi tämä Musta Valtamerikin on kuin Prattin alkuperäiset Cortot.
May 30, 2023
2001, kurz vor dem Anschlag 9/11: Im Chinesischen Meer kreuzt eine Luxusyacht, am Steuer der berühmte Seemann Corto Maltese, der unter die Piraten gegangen ist. Er fährt im Auftrag einen Mann zu einer Jacht, die auf dem Meer ankert. Doch seinem Gast geht es nicht um Schmuggel, wie Corto feststellt, sondern um einen Auftragsmord. Etwas, was Corto gegen den Strich geht! So rettet er den Chinesen, der ein wichtiges Buch bei sich führt, flieht mit ihm. Dr. Fukuda hat in dem Büchlein seine Notizen zu einem Schatz gesichert. Corto bringt den alten Mann nach Tokio, wo er während einer Kabuki-Aufführung ermordet wird. Corto nimmt das Buch an sich, macht sich auf die Suche nach dem mythischen Goldschatz, der in Peru versteckt sein soll – doch auch die Terrorgruppe Black Ocean sowie ein Drogenkartell sind hinter diesem Schatz her. Handelt es sich um den Goldschatz der Inkas? Die Sache wird brenzlig – doch Frauen retten mehrfach Cortos Leben, eine japanische Geheimagentin, die Inka-Heilerin Raua und die Kriegsreporterin Freya.
Erstmals erschien Corto Maltese in der Serie Una ballata del mare salato (Südseeballade) 1967 – die Geschichte spielte zu Beginn des Ersten Weltkriegs im Pazifik, wo sich Piraten mit den Kriegsmarinen des Deutschen Reiches und Großbritanniens herumschlugen. 1970 zeichnete Hugo Pratt eine Serie von Kurzgeschichten für das französische Comicmagazin Pif Gadget. 1974 kehrte er mit dem Album Corto Maltese en Siberie zu Langgeschichten zurück. Die fiktive Figur Corto Maltese ist ein Abenteurer, ein Rebell und Kapitän ohne Schiff, der zu Beginn des 20. Jahrhunderts lebt. Er ist ein Schatzsucher, gehört keiner ideologischen oder politischen Gruppe an, macht sein eigenes Ding, wobei er sich oft auf die Seite der Entrechteten stellt. Seine Reisen führen ihn auf alle Kontinente, einschließlich des untergegangenen Mu und im Traum auch zum Gral. Seine Spur verliert sich im Gewimmel des Spanischen Bürgerkriegs. Vittorio Giardino behauptet, er wäre am 9. Februar 1937 in Malaga hingerichtet worden. Laut Hugo Pratt allerdings verbringt er seinen Lebensabend bei Pandora, womit sich der Kreis zur Südseeballade schließt. Mit Pratts Tod 1995 ruhte die Serie zunächst.
«‹Warum jagst du immer hinter Sachen her, die es gar nicht gibt?›
‹Und du, warum machst du immer Filme über Sachen, die keiner sehen will?›»
Bastian Vivès hat die Figur Corto Maltese sozusagen neu erfunden. Das Grundgerüst blieb: der gutaussehende Held, ein Rebell, der sich nach Freiheit sehnt, der seinen eigenen Weg geht, stets in Bewegung – immer auf der Suche nach einem Schatz. Die Figur, Archetyp des Abenteurers, ist angekommen im 21. Jahrhundert, er trifft auf taffe selbstbewusste Frauen, die den Held retten, Frauen agieren auf Augenhöhe und werden entsprechend von Corto behandelt. Er trägt Cargojacke und Baseballkappe. Radikale Umweltschützer, die gegen Hochseefischer agieren, eine südamerikanische Drogenmafia, eine ökologisch engagierte Filmemacherin und Colin Powell, den er an dem Tag trifft, als Flugzeuge, die in die Twin Towers von New York rasen, sind in die Geschichte eingeflochten. Corto Maltese, the lonesome Woolf, der sich schnell verabschiedet, immer auf der Reise, immer in Abenteuer verwickelt, der sich nicht vereinnahmen lässt, aber sich spontan gern für die gerechte Seite einsetzt – um dann wieder zu verschwinden. Eine feine Noir-Heldengeschichte in Comicform.
Hugo Pratt hatte seine Comics in Pastelltönen und Schwarz-Weiß koloriert, mit detaillierten Hintergründen, von denen es am Ende des Buchs ein paar Illustrationen als Zugabe angehängt sind. Bastien Vivès arbeitet fast ausschließlich mit verschiedenen Grautönen plus Schwarz-Weiß. Corto Maltese ist ständig in Bewegung und genau das bringt Bastien Vivès grafisch auf den Punkt, wobei er auf viel Hintergrund verzichtet. Diese Bewegung und die des Wassers, gelingen ihm besonders gut. Ein Heldenepos im modernen Stil, eine spannende Noir Graphic Novel.
Martin Quenehens Interessen und Fähigkeiten sind breit gefächert. Er schreibt Sachbücher etwa über die Merowinger oder die Geschichte des Sozialen Wohnungsbaus, gestaltet Rundfunksendungen für France Culture etwa über Johanna von Orleans, Tupac oder Ping Pong. Er verfasste einen Roman über einen Lehrer in einem Problemviertel und den Krimi «Quatorze Juillet», den Bastien Vivès illustrierte.
Bastien Vivès, geboren 1984 in Frankreich, studierte Grafik und Animation an der École des Gobelins. Bereits in jungen Jahren ist sein OEuvre umfangreich und beeindruckend: etwa mit «In meinen Augen» oder «Für das Imperium» zeigt er eine enorme stilistische Bandbreite auf hohem Niveau. Für «Der Geschmack von Chlor» erhielt er 2009 in Angoulême den Preis für den Besten Nachwuchskünstler. Bastien Vivès lebt und arbeitet in Paris.
Erstmals erschien Corto Maltese in der Serie Una ballata del mare salato (Südseeballade) 1967 – die Geschichte spielte zu Beginn des Ersten Weltkriegs im Pazifik, wo sich Piraten mit den Kriegsmarinen des Deutschen Reiches und Großbritanniens herumschlugen. 1970 zeichnete Hugo Pratt eine Serie von Kurzgeschichten für das französische Comicmagazin Pif Gadget. 1974 kehrte er mit dem Album Corto Maltese en Siberie zu Langgeschichten zurück. Die fiktive Figur Corto Maltese ist ein Abenteurer, ein Rebell und Kapitän ohne Schiff, der zu Beginn des 20. Jahrhunderts lebt. Er ist ein Schatzsucher, gehört keiner ideologischen oder politischen Gruppe an, macht sein eigenes Ding, wobei er sich oft auf die Seite der Entrechteten stellt. Seine Reisen führen ihn auf alle Kontinente, einschließlich des untergegangenen Mu und im Traum auch zum Gral. Seine Spur verliert sich im Gewimmel des Spanischen Bürgerkriegs. Vittorio Giardino behauptet, er wäre am 9. Februar 1937 in Malaga hingerichtet worden. Laut Hugo Pratt allerdings verbringt er seinen Lebensabend bei Pandora, womit sich der Kreis zur Südseeballade schließt. Mit Pratts Tod 1995 ruhte die Serie zunächst.
«‹Warum jagst du immer hinter Sachen her, die es gar nicht gibt?›
‹Und du, warum machst du immer Filme über Sachen, die keiner sehen will?›»
Bastian Vivès hat die Figur Corto Maltese sozusagen neu erfunden. Das Grundgerüst blieb: der gutaussehende Held, ein Rebell, der sich nach Freiheit sehnt, der seinen eigenen Weg geht, stets in Bewegung – immer auf der Suche nach einem Schatz. Die Figur, Archetyp des Abenteurers, ist angekommen im 21. Jahrhundert, er trifft auf taffe selbstbewusste Frauen, die den Held retten, Frauen agieren auf Augenhöhe und werden entsprechend von Corto behandelt. Er trägt Cargojacke und Baseballkappe. Radikale Umweltschützer, die gegen Hochseefischer agieren, eine südamerikanische Drogenmafia, eine ökologisch engagierte Filmemacherin und Colin Powell, den er an dem Tag trifft, als Flugzeuge, die in die Twin Towers von New York rasen, sind in die Geschichte eingeflochten. Corto Maltese, the lonesome Woolf, der sich schnell verabschiedet, immer auf der Reise, immer in Abenteuer verwickelt, der sich nicht vereinnahmen lässt, aber sich spontan gern für die gerechte Seite einsetzt – um dann wieder zu verschwinden. Eine feine Noir-Heldengeschichte in Comicform.
Hugo Pratt hatte seine Comics in Pastelltönen und Schwarz-Weiß koloriert, mit detaillierten Hintergründen, von denen es am Ende des Buchs ein paar Illustrationen als Zugabe angehängt sind. Bastien Vivès arbeitet fast ausschließlich mit verschiedenen Grautönen plus Schwarz-Weiß. Corto Maltese ist ständig in Bewegung und genau das bringt Bastien Vivès grafisch auf den Punkt, wobei er auf viel Hintergrund verzichtet. Diese Bewegung und die des Wassers, gelingen ihm besonders gut. Ein Heldenepos im modernen Stil, eine spannende Noir Graphic Novel.
Martin Quenehens Interessen und Fähigkeiten sind breit gefächert. Er schreibt Sachbücher etwa über die Merowinger oder die Geschichte des Sozialen Wohnungsbaus, gestaltet Rundfunksendungen für France Culture etwa über Johanna von Orleans, Tupac oder Ping Pong. Er verfasste einen Roman über einen Lehrer in einem Problemviertel und den Krimi «Quatorze Juillet», den Bastien Vivès illustrierte.
Bastien Vivès, geboren 1984 in Frankreich, studierte Grafik und Animation an der École des Gobelins. Bereits in jungen Jahren ist sein OEuvre umfangreich und beeindruckend: etwa mit «In meinen Augen» oder «Für das Imperium» zeigt er eine enorme stilistische Bandbreite auf hohem Niveau. Für «Der Geschmack von Chlor» erhielt er 2009 in Angoulême den Preis für den Besten Nachwuchskünstler. Bastien Vivès lebt und arbeitet in Paris.
Displaying 1 - 30 of 42 reviews