محمد طلوعی Born (1979) to high school teachers Zia and Umme-Nabi in the throes of 1979 Revolution in Rasht, Mohammad Tolouei tried different paths of arts and crafts in prime before he made up his mind in the 1990s to pursue a literary career, first as a tenacious poet and dramatist, and then as a storywriter. His debut novel Fair Wind’s Prey was published in 2007 (which brought him the Farda Awards for Best Technical Novel of the Year and was nominated for the 8th Shahid Ghanipour Awards); his first short story collection I’m Not Janette was released in 2011. Tolouei belongs to the emerging New Generation of Iranian novelists and short story writers marked by their transitive style of writing that sets free of tradition and ventures novelty in narrative and form.
این شماره به نظر من یکی از بهترین شمارههای ناداستان بود. روایتها یکی از یکی جذابتر و قویتر. من معمولا متنهای ترجمهای ناداستان رو چندان دوست ندارم ولی این شماره هم انتخاب متن و هم ترجمه عالی بود. در ادامه طبق معمول مینویسم که کدوم روایتها رو بیشتر دوست داشتم: گوشه کوچک روشن (نسیم مرعشی): چقدر احساسات خالصانه و در عین حال قابل درکی بود. حتی برای منی که مادر نیستم. خانواده+یک (بنفشه رحمانی): چه سوژهای! ماجرای خانمهای مجردی که فرزند به سرپرستی گرفتن. *تئوری نسبیت: درباره صنعت اجاره خانواده در ژاپن بود. موضوع به شدت جالب بود اما با متن ارتباط برقرار نکردم. دل دیگری (عالیه عطایی): چقدر قلم این زن خوبه و البته همیشه غم نوشتههاش خیلی عمیقن. پاییزکی و بهارکی (راضیه مهدیزاده): فقط صفحه آخر رو که دیگه شده بود در مدح مادر رو دوست نداشتم. نگهبان برادرم (آدا فرر-کیوان سررشته): اگه بخوام یه روایت از این شماره انتخاب کنم قطعا این روایته. عجب ماجرایی، عجب قلمی و عجب ترجمه روانی. از اون دست روایتهاییه که فکر نکنم هیچوقت فراموشش کنم. دختر کاخنشین (زندگینگاره تاجالسلطنه): من خیلی وقتها از بخش تاریخی میگذشتم ولی این شماره حتی بخش تاریخیش هم برام جذاب بود. من تو این روایت با تاجالسطنه آشنا شدم و بعد این مجله حتما سراغ کتاب خاطراتش میرم. به علاوه ناداستان: الهه کج و معوج (عطیه عطارزاده): در باب شکستن مقدس بودن مادر و مادرانگی. پدران من (آن بچت-قاسم نجاری)
این شماره میشه گفت متنی که دوستش نداشته باشم نداشت.همه مطالب خواندنی بودن و لذت بردم.به ویژه"دل دیگری"اثر خانم عطایی عزیز و "دختر کاخ نشین"زندگی نگارهی تاج السلطنه و "گوشه کوچک روشن"خانم نسیم مرعشی.
مطالب محبوبم در این شماره: •خانواده + یک بنفشه رحمانی (روایتی از تجربه فرزند پذیری برای زنان مجرد) که بینهایت تاثیرگذار بود برام •تئوری نسبیت (صنعت خانواده اجاره ای در ژاپن) که بینهایت عجیب و پر از شگفتی بود برام •دامان دورادور مادرم آیدا احدیانی که کلا من عاشق نوشته های خانم احدیانی هستم • دختر کاخ نشین (زندگی نگاره تاج السلطنه دختر ناصرالدین شاه) که باعث شد برم سراغ کتابش • درخت بخشنده •به علاوه اینکه داستانهای دل دیگری عالیه عطایی و در میان دو ببر عارف قزوینی و نگهبان برادرم را نیز دوست میداشتم.
و محبوب هایم در بخش به علاوه ناداستان : • خداحفظی (عکسهای دایکمن از پدر و مادرش) • الهه کج و معوج عطیه عطارزاده (راجع به تجربه مادری اش) • پدران من •درخت بخشنده