Η ιστορία μας ξεκινά, όταν η Νοέλ με τις κολλητές της, Λούσι και Σαμπίν, αποφασίζουν να περάσουν το τριήμερο της 4ης Ιουλίου στο εξοχικό της δεύτερης, που τυχαίνει να είναι και αδερφή του Τρίσταν. Τι θα γίνει, όμως, όταν εκείνος εμφανιστεί απροειδοποίητα και, ακόμα περισσότερο, όταν αναγκαστούν να συνυπάρξουν; Πόσο εύκολο είναι για τη Νοέλ να δει με καλό μάτι τον Τρίσταν, όταν έχει ακούσει τα χειρότερα από τη φίλη της; Η επιμονή τους ν’ αποδείξουν ότι η εικόνα που έχει ο ένας για τον άλλο, δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα, θα τους οδηγήσει αναπόφευκτα σ’ ένα στοίχημα. Θα καταφέρουν να βγουν αλώβητοι από αυτή την αναμέτρηση; Ποιος θα είναι, τελικά, ο νικητής;
Η Νοέλ έχει μεγαλώσει σε μια οικογένεια χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα. Η σχέση των γονιών της δεν είναι και η καλύτερη και η ίδια βρισκόταν πάντα στη μέση. Λειτουργούσε ως συνδετικός κρίκος και, ταυτόχρονα, ήταν αυτή που μάζευε τα σπασμένα. Το κλίμα αυτό την οδήγησε σιγά-σιγά στην απόφαση να μη συνάψει ποτέ σοβαρό δεσμό με κανέναν.
Ο Τρίσταν, από την άλλη, αντιμετωπίζει συνεχώς την κριτική της οικογένειάς του, που δε συμφωνεί με τις επιλογές του, ενώ προσπαθεί ακόμα να ξεπεράσει το φιάσκο της προηγούμενης σχέσης του. Αναζητά, λοιπόν, το εφήμερο, αποφεύγοντας οποιαδήποτε δέσμευση.
Ενώ, αρχικά, πίστευα ότι θα δεθώ με τη Νοέλ, τελικά με κέρδισε ο Τρίσταν. Ήταν αυτός που πάλεψε για εκείνη, τη στιγμή που η ίδια τούς είχε ξεγράψει.
Αν και στα πρώτα κεφάλαια ο Τρίσταν παρουσιάζεται επιπόλαιος και ως ένας άνθρωπος που βάζει την καλοπέρασή του πάνω απ’ όλα, σταδιακά αλλάζει ή μάλλον βγαίνει ο πραγματικός του εαυτός. Η Νοέλ ακολουθεί την αντίστροφη πορεία κι αυτό είναι που με εξέπληξε. Είναι αυτή που δυσκολεύεται περισσότερο ν’ αποδεχτεί τα συναισθήματά της.
Η συγγραφέας μάς ταξιδεύει στους δρόμους της Νέας Υόρκης, δίνοντάς μας και μια μικρή γεύση από Παρίσι. Μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, παρακολουθούμε τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τα διλήμματά τους, αλλά κατανοούμε καλύτερα και τις αποφάσεις τους.
Το μόνο που μου έλειψε είναι που δεν είδα κάποια πρόοδο στο ζήτημα των οικογενειών τους, που έμμεσα προκάλεσαν τις αναταράξεις ανάμεσά τους. Υπήρξε μια στασιμότητα στο κομμάτι αυτό, η οποία δεν είναι κατ’ ανάγκη αρνητική. Εξάλλου, δεν ακολουθούν όλες οι σχέσεις μια συγκεκριμένη πορεία.
Συνολικά, ήταν ένα απολαυστικό μυθιστόρημα, με μια γραφή σύγχρονη και μια διάχυτη χημεία που σε παρασύρει.