Dolunay İki Gece Sürer

by Başar Başarır

Geleceğin mühendisi başarılı öğrenci Gamze ile köy enstitüsü mezunu babası emekli öğretmen İhsan Sami Bey… Bu ikili arasında uzanmakta olan fay hattı, Gamze’nin annesi Feriha Hanım’ın vefatından beri hayli aktiftir.
Gamze’nin üniversitede tanıştığı misafir öğrenci Stavros’la muhabbeti ilerletmesiyle baba-kız çatışması iyice şiddetlenir. Zira kabına sığmaz Gamze Yunan sevgilisinin kollarına, Girit’in koylarına kaçacak, böylece İhsan Sami Bey’in neşrettiği gayriresmi milli mücadele tarihinin gölgesindeki bu cesur girişim, kaçınılmaz olarak umutla dehşet arasında gidip gelen heyecan dolu bir maceraya evrilecektir. Çünkü ne İhsan Sami Bey’in pes etmeye niyeti vardır ne de aşkın, tutkuların ve tarihin dip akıntılarının öngörülebilir bir seyri…
Yunus Nadi Roman Ödülü sahibi Başar Başarır imzalı Dolunay İki Gece Sürer, 2000’li yılların hemen başında yaşanan beklenmedik bazı aksaklıkların büyük fırsatlara, hüsranların diri umutlara, zıtlıkların muhabbete, her türlü çılgınlığın da hayırlara vesile olduğu, tabiri caizse “ters köşe”lerle dolu muzip, hınzır, capcanlı bir roman. Akdeniz’in suları gibi sıcak, tılsımlı, sürprizlerle dolu…

384 pages, Paperback

Published October 15, 2021

About the author

Başar Başarır was born in İstanbul in 1970. After a high school where the language of education was German, he went on to a university where the language of education was English. He got his MA in International Communications from City University, London in 1997.

Başarır published his first collection of stories while at Boğaziçi University, where he was still working on his Mechanical Engineering degree. With several other short story collections that followed, Başarır secured his position in the Turkish literary scene and went on to receive both of the two most important short story prizes in Turkey (2004 Sait Faik Short Story Prize with Getirin O Günleri Yakalım Bu Öyküleri, and 2014 Yunus Nadi Short Story Prize with Teklifinizle İlgilenmiyorum).

He has ten short story collections published by various publishing houses; and his first novel Sibop just came out in January 2017.

As a member of a Turkish family with roots in the Greek Islands, Başar Başarır is nowadays working on his next novel about the complicated range of relations between Turkey and Greece, from warm camaraderie to deep conflicts.


Books:
Sibop (novel, 2017, Can Yayinlari)
Havaalaninda Satilmayan Kitaplar (stories, a collection, 2015, Can Yayinlari)
Bize Umut Geret (stories, a collection, 2014, Can Yayinlari)
Teklifinizle İlgilenmiyorum (stories, 2013, Can Yayinlari)
Duzenboz (stories, 2012, Genis Kitaplik)
Bozuk Para 1 Lira, Yıllar Sonra Geri Dönen Sevgili (history, 2005, Dogan Kitap)
Çıktığınız Hevesle İniniz (stories, 2004, Dogan Kitap)
Getirin O Günleri Yakalım Bu Öyküleri (stories, 2003, Dogan Kitap)
Nedir Hayat (stories, 2000, Dost)
Eski Şehrin Ayazı (stories, 1996, Era)
Kent Kitabı (stories, 1992, Armoni)

Reviews

[Renklikalem · Rating 5 out of 5]

dur durak bilmeden anlatmasini istedigim birini dinler gibi okudum dolunay iki gece surer’i.
metnin icine yedirilmis diyaloglar, dis sesler, dusunceler, alisilmisin bir parca disinda kelimeler, atasozleri ve deyimler, kurgunun arasina ustalikla, ince ince islenmis tarihi detaylariyla dolunay iki gece surer’i, tabiri caizdir arkadaslar, agzimin suyu akarak, mest olarak, kahkahalar atarak, gozlerim dolarak, arada arkadaslarima mesaj atip aman allahim kizlar ben ne okuyorum boyle diye onlari da darlayarak, her sayfasinda coskum heyecanim katlanarak okudum.
e daha ne diyeyim! bu cok sahaneli goc hikayesini, hikaye icinde hikayeleri, her satirinin tadini cikararak, mutlaka ama mutlaka okuyun okutun.

[Tuva S. · Rating 4 out of 5]

Tam bir yaz tatili kitabı :) Yazar bizi Yunanistan'ın sıcak kumlarına, gençliğe ışınlıyor. Aşk, baba-kız ilişkileri, Türk-Yunan ilişkileri ve sürekli devam eden heyecan unsuruyla çok başarılı bir kitap. (Burası spoiler) kitabın sonu acaba devamı olur mu, yoksa devam okurun kafasında mı olmalı diye düşündürdü.

[Sevim Tezel Aydın · Rating 3 out of 5]

Okurken pek eğlendim…

Roman, 2001'de, İstanbul ve Girit'te geçiyor. Mübadil bir ailenin ikinci ve üçüncü kuşak fertleri mühendislik öğrencisi Gamze ile köy enstitüsü mezunu, emekli öğretmen babası İhsan Sami Bey'in çatışmalı ilişkisini anlatıyor. Gamze'nin misafir öğrenci Stavros ile sevgili olması ve arkasından Yunanistan'a gitmesiyle kendimizi sürükleyici bir maceranın içinde buluyoruz…
Başar Başarır, muzip ve akıcı bir dille kuşak çatışmasını anlatırken dikkate değer meselelere değinmiş. Mübadil olmanın kuşaklar boyu süren etkileri, "öteki" olmanın zorlukları, 2001'de ülke gündemi ve uluslararası gelişmeler hikayeyi zenginleştirmiş. Ancak, yer yer fazla karikatürize edilmiş tiplemeler ve hayatın akışına uymayan detaylar beni huzursuz etti. Yine de son tahlilde güzel bir hikayeydi, hepimizin tebessümle hatırladığı eski Türk filmlerine benzer bir iz bıraktı bende...

[Figen Çınarlı · Rating 5 out of 5]

Elimden bırakamadım. Diline, kurgusuna, anlatımına bayıldım. Sondaki sürpriz devamı gelecek mi dedirtti ama artık Başar Başarır ne yazsa okurum herhalde.

[Esra · Rating 4 out of 5]

İnsanın kendisine, çevresine temas etme biçimlerinde olduğu gibi temas etmeme biçimleri de çeşit çeşit. Aynı evde gerilimli bir biçimde yaşayan baba kız Sami Hoca ve Gamze'nin sadece durma hallerinden mürekkep dengeleri Gamze'nin okuluna gelen Yunan Erasmus öğrencisi Stavros ile tepetaklak olur. Kitapta alttan her dem hissedilen bir yasın yanı başında filizlenen bir büyüme hikayesi var. Çok konuşanların biraz dinlediği, dinleyip dinleyip hiiiç konuş(a)mayanlarınsa alanlarının açılmasıyla filizlenebilen. Bu hikaye çok güzel bir büyüme hikayesi. Bu temel hikayenin yanı sıra mübadele, ne zaman göklere çıkartıp ne zaman yerlere vuracağı belli olmayan aşkla ilk karşılaşmanın esirikliğini, hafif muhabbetin içinde bir şeyler öğrenebildiğin arkadaşlığın tadını, saygıda kusur edilmeyen ama fazla da ciddiye almadıklarımızın bu kadar ortaklaşmasını ve daha nelerini nelerini okumaniz mumkun.

📌Bu konuya zihnimi kurcalatmaktan bıktım, her zamanki gibi detayları unutup sadece geriye kalan duygu tortusuna sarılmak istiyorum.

📌Giritliye sus demek topala koş, çolağa uç, köre gör demekten farklı değilmiş. Susmak ellerinden gelmez, kelimeyi anlamazlarmış bile. Halis bir Giritli susuyorsa karşısındakini dinlediği için değil, nefesi yetmediğindenmiş.

📌 ... Değil mi ki duruma el koyması gerekiyordu, koyacaktı elbette. Böyle anlar, sıkıntılı işler için programlanmıştı.

[Hülya · Rating 5 out of 5]

Şubat ayında , @ahtapotokur vesilesiyle okuduğum @basarb ‘ın şahane romanı :Dokunay İki Gece Sürer hakkında bir şeyler yazmak istiyorum ama nereden başlasam emin olamıyorum .

Kitabi elinize aldığınızda önce bir afallıyorsunuz çünkü dili biraz değişik gelebiliyor,sonrasında alışmanız sadece on sayfasınızı alıyor. Daha ilk sayfalarda tabir yerindeyse “ kikirdeyerek okuma halleri “ sizi alıyor, hatta okurken sesli gülüp ağzınızı kapatma gereği duyuyorsunuz.

İstanbul -Girit arasında geçen,baba-kız ilişkilerini,Mübadele yıllarını ve sonrasını,Türk -Yunan ilişkilerini,aşkı,göçü,siyaseti hatta rakı ile Yunan içkilernin karşılaştırılmasını,yuvaya dönüşü derken bir çok duygu ve bilgiyi aynı anda heybenize katabiliyorsunuz.

Sesli gülerek okuduğunuz cümleden sonra gelen cümle sizi öyle bir duygulandırıyor ki her satırdan sonra @basarb ‘a hayranlığınız katlanıyor…

Dolunay İki Gece Sürer benim son zamanlar okudugum en keyifli romandı . Severek değil çok severek okuduğumu sonrasında çevremdeki birçok kişiye tavsiye ettiğimi söylemeden geçemeyeceğim 😎

Bu ara ne okusam diye düşünenlere , keyifli bir okuma yapmak istiyorum diyen,okumalardan kopmuş ama geri dönmek isteyenlere göre bir roman..

[Fatoş Boyaci · Rating 4 out of 5]

4 ama 3.5 tan.

[Acibademist · Rating 5 out of 5]

Elimden bırakamadan okudum. İlk defa Başar Başarır okuyorum ve umarım en az sevdiğim diyeceğim kitabı budur diye düşündüm bittiğinde. Şaşırtıcı dönüşlerle direksiyonu her defasında farklı yöne çevirir gibi heyecanlı ve akıp giden bir kitap. Anlatımını ve dilini çok beğendim.

[Özgün · Rating 4 out of 5]

Girit, Yunanistan ve ülkemiz arasındaki sosyal politik meselelere 2000 lerin başı Turkiyesinden bir bakış ana katmanı üzerinden baba kız ilişkilerine, duygusal ilişkilere açılan bir roman. Yazarın dili başlarda ısınma pratiği gerektirse de alıştıktan sonra yağ gibi akıyor:)

[Filiz Demiral · Rating 5 out of 5]

cok güzeldi. üzüldüm bitmesine resmen. altını cizdigim o kadar cümle oldu ki. utanmasam tüm kitabı storye koyardım herkes görsün diye.

[Ozlem Ezer · Rating 5 out of 5]

I loved it! Got my hands on it by pure chance (or maybe read a review in a newspaper's book supplement in Turkey, I can't remember?) It is a page-turner and especially for me as it recounts the first half recounts a female student's adventures in Bogazici University with a lot of details that made me very nostalgic. I even had the same beginner's camera (Zenith) that is mentioned in the novel as Gamze is active in Photography Club. The timeline (2001 economical crisis!) is very telling too. I can go on raving about this novel due to many reasons that are very subjective so be aware of that. Last but not least, the second half takes place in Crete, an island that I've been wanting to visit one day due to its 'otherness' or uniqueness, population exchange stories, and its ancient history etc. which reminded me of Cyprus at times.

[hasenecik · Rating 3 out of 5]

Cunku Basar Basarir'in dil kullanimi cok iyi.

[Mine Gedik · Rating 5 out of 5]

Beklentisizce başladım. İnanılmaz sürpriz oldu kitabın güzelliği. mühendislik, tarih, fotoğrafçılık, arkeoloji, antropoloji, sosyoloji, psikoloji.. ne ararsan var. öyle canlı ki, kıpır kıpır bir kitap. çok dolu dolu. Harika bir dil. Yer yer güldüren, yer yer heyecanlandıran çok tatlı bir hikaye. Hiç bitmesin istedim.
Yazara twitter'dan 'Brandon İngiltere'ye döndü mü?' diye sormak istedim ama zaten kendisi yazmış 'Brandon artık ülkesine dönebilir' diye :)

[Başak Ebru Tarım · Rating 4 out of 5]

Sene 2001. Hani Ahmet Necdet Sezer'in anayasa kitapçığını Bülent Ecevit'e sertçe ittirdiği, Amerika'nın kendi topraklarında kıyameti yaşadığı, Ege'nin iki yakasındaki Dış İşleri Bakanlarının karşılıklı rakı / uzo içip kadeh kaldırdığı yıl. Bildiniz mi? İşte o yıl Gamze de Boğaziçi Üniversitesinde Makine mühendisliği son sınıfta başarılı bir öğrenci. Annesi Feriha sizlere ömür olunca, babası, köy enstitüsü mezunu emekli öğretmen İhsan Sami Beyle baş başa kalmışlar. Fakat birbirlerine pek iyi geldikleri söylenemez. Birbirini iten zıt kutuplar gibiler. Yani evde sıkıntı diz boyu. Özellikle Gamze'nin hayatına Erasmus öğrencisi Stavros'un girmesinden sonra işler iyice çığrından çıkar. Gamze mezun olur olmaz, pılısını pırtısını toplayıp Girit'e, Stavros'un kollarına koşar. Gamze Girit'te yeni yerler, yeni insanlar ve Stavros'la birlikte yeni bir hayat deneyimlerken Hocam İhsan Sami Bey, tek arkadaşı bisiklet tamircisi Süreyya ile birlikte başına gelen bu felaketi ev yapımı alkolde boğmaya ve sindirmeye çalışmaktadır.
Ama nereye kadar. Derken Hocam Ali İhsan bey kontrolü eline almaya karar verir. Süreyya da peşinden. İçlerine kaçan Don Kişot'un ve Sanço Panço'nun ruhuyla küffara saldırmak üzere yola çıkarlar.

Bundan sonrası sürprizli bir macera.

Dolunay İki Gece Sürer benim Başar Başarır'dan okuduğum ilk roman. Kendisiyle tanışma kitabım oldu. Yazarın Türkçe'yi kullanma tarzını sevdim. Pek çok cümlenin altını güzel ifadesinden ötürü çizdim. Satır aralarına saklanmış, zaman zaman baş kaldıran mizah varlığını kitap boyunca hep hissettiriyor. Hocam Ali İhsan ve arkadaşı Süreyya'nın diyaloglarını eğlenerek okudum. O ikisi sanki farklı bir alemde sıkışmış kalmış, sanki paralel bir evrenden bu dünyayı seyreden iki karakter. Gerçeklik algıları farklı. Birbirlerine farklı şeyler anlatıp anlaşabilmeleri ise takdire şayan.

Severek okudum kitabı. Özellikle son 160 sayfa çok keyifliydi. Dolunay İki Gece Sürer sizin de Başar Başarır'la tanışma kitabınız olabilir.

[goneisgone · Rating 5 out of 5]

"İstanbul öyle harika bir illüzyondur ki bu şehre Doğu'dan gelenler kendini Batı'da, Batı'dan gelenler ise kendini Doğu'da bulur. Ne güzel bir yanılgıdır bu Yarabbi. Aslında Doğu da değildir İstanbul, Batı da. Gündüzün rengine göre değişir, akşamın kokusuna uyar, sırasında İstanbul bile değildir, artık o saatte ne olmak isterse."

Şiir gibi cümlelerle başlıyor kitabın ikinci bölümü. Hani kitapların ilk cümleleri çok önemlidir ya size araladığı dünyayı ardına kadar açması için. Başar Başarır denilince ilk cümle "gelin sizle bir oyun oynayalım"ın ilk adımlarıdır sadece.

2001'in şenlikli krizini temel alarak Türk-Yunan ilişkisinden mücadelesine, aşkından nefretine, rakısından uzosuna, Girit'inden İstanbul'una varasıya uzun uzadıya dil işçiliğinin her cümlesinde hissedildiği muazzam bir hikaye çıkarmış ortaya yazar. Romanda herkes deli herkes ileri uç. Sanırsın delilik bedava dağıtılıyor, akıllıya da hasretlikleri hiç yok, gayet memnunlar. Okur memnun olmaz mı hiç, alışığız zaten bu coğrafyanın delilerine.

Kazancakis selamlanıyor, Anthony Quinn kalaylanıyor bol bol. Sonuçta Giritliyi oynamak kolay değil, siz yine de okuyup izleyip öyle karar verin ne yapacağınıza.

Roman Aleksi Zorba'nın özgürlüğe olan düşkünlüğü gibi sizi de alıp o diyarlarda özgürce dertsiz tasasız dolaştırıyor bütün muzipliği ve canlılığıyla. Dolaştırırken tasa yok dedik ama alttan alta herkesin de ayağına basıyor baba-kız çatışması içinde mesajlarını bir bir iletiyor.

Üslubun ne derece önem arz ettiğini ve kendisinin her yerde hissedilen ama hiç görünmeyen bir karakter olduğunu ve yazarın üsluptaki keyfiyetinde bile ne kadar usta olduğunu sırıtarak fark edeceksiniz ve bu sırıtış roman boyu devam edecek.

Ne yazıyordu Kazancakis'in mezar taşında:  "Hiçbir şey ummuyorum; hiçbir şeyden korkmuyorum; özgürüm. "

İyi okumalar...

[Hülya Meier · Rating 4 out of 5]

Mübadil torunu yazardan, Girit tarihi ve Türk Yunan ilişkileri, yaşanmışlıklar üzerinden ön yargılar, koparılamayan bağlar ve çelişkiler. Konu, baba İhsan Sami Bey ve kızı Gamze ile olan çetrefilli ilişkisi temelinde Gamze’nin Yunanlı bir gence olan aşkı, evden kaçışı ve maceralı sürprizlerle dolu gelişen olaylar üzerinden kurgulanmış.

Nasıl güzel benzetmeler ; bazen bir filmden bazen bir kitaptan, kimi zaman da bilindik olaylardan..
Hem güldüren hem düşündüren, hızla akıp giden dolu dolu edebi bir dil…

“ En çabuk unutulanlar, unutulmaya asla razı olmayanlarmış. Kokunun ve konunun esas sahibini hatırladı Gamze, ister istemez. Belleğinden özenle çıkarmaya çalıştığı, her hatırladığında kulağının üstüne yattığı babasını. Hatur hutur yıkadığı, döver gibi kuruladığı o yakışıksız zorbayı. Tek takım pille hem uydu alıcısına hem televizyonu idare etmeye çalışan tulumluların şahını. Sabah kalkıp ilk iş elektrik saatiyle su sayacını okuyan, günlük sarfiyatı hesaplayıp gazetede bulmacasının yanına not alan, Misak-ı Milli sınırları içinde kendine emsal kabul etmeyen babasını. Hayatı tüketimle ölçeklendiren o büyük ustayı.”

“ Eskiden biz derdik ki Türklerle Yunanlılar kardeştir, birbirlerini severler. Sadece aptal politikacılar kavga eder, rüşvete bulanmış iktidarlarını muhafaza etmek için bahane ederler iki ülke arasındaki düşmanlığı. Ama bakın şimdi siyasetçiler akıllandı. Birlikte uzo içip sirtaki oynuyorlar. Onlar barıştığına göre artık halklar arasında çatışma kaçınılmaz hale gelmiş demektir. Yalnız rica ederim dikkat edin, benim tavernamdan başlamasın üçüncü dünya savaşı. “

[Cemressa · Rating 3 out of 5]

Romanın kurgusu klasik bir Türk-Yunan ilişkisi, aşkı şeklinde temellenmiş. Roman ödüllü olduğu ve yakın zamanda birkaç yerde karşıma çıktığı için okudum. Tarih severlere daha çok hitap eder, benim beklentim bir ada hikayesi olacağı yönündeydi. Mavili beyazlı dalgalı bir ada romanı beklentim olmasa daha çok beğenebilirdim. Bir de duyguyu eksik buldum. Düşman diye yansıtılan taraflar aşkta çarpışınca daha derinlikli, daha yoğun anlatımlı hikayeler beni daha çok etkiliyor. Beklentilerimi kurgusal olarak karşılamadı.

[Tugrul Can · Rating 3 out of 5]

Kimbilir kaç Türk genci Erasmus öğrenci değişim programları sayesinde yabancı biriyle romantik bir yakınlık yaşamıştır? Umberto Eco The Guardian'da bir röportajında Erasmus'un aynı zamanda bir cinsel devrim olduğunu ve bu fikrin sadece öğrencilerle sınırlı kalmayıp taksi şoförleri, tesisatçılar vs. gibi değişik mesleklerden insanların da biraraya gelmesine vesile olabileceğini söylüyordu. Romanı okurken bunu hatırladım. Bol argosu, fizik dersleri, ilginç ve ilginç olmayan bir sürü bilgi ve Girit'teki naif macera kurgusuna rağmen film izler gibi rahatça ve keyifle okudum.

[Pınar Aydoğdu · Rating 3 out of 5]

Başarılı bir kurguya sahip bir roman olmasına rağmen beni heyecanlandıran bir kitap değildi maalesef. 2001 yılının siyasi atmosferi iyi çizilmiş, geçmişe ve romanın geçtiği zamana ait Türk-Yunan ilişkileri kurgu içine başarılı yerleştirilmiş. Kurguda sarkan herhangi bir şey olmamasına rağmen, yazarın çok fazla benzetme kullanması okuyuş ritmimi aksattı. Finali de ne yazık ki çok arabesk buldum. Kedi Çıtır sanırım en sevdiğim karakterdi.

[Brczdn · Rating 3 out of 5]

Ailenin mübadele hikayesinin tarihine uzanan, 2000 lerin başlarında başladığımız bu baba-kız, öğrenci-üniversite, aşık-arkadaş ilişkileri ile örülü romanın kurgusu çok iyi, dil kullanımı ustaca idi. Hikaye zaten ilgi çekici.
Fakat kopuk anlatışlardan mı? Kitaptaki genel bir karmaşadan? Benden mi? Tamamen yanlış zamandan mı? Kaynaklı bilemiyorum beklediğim heyecanı bulamadım.
Fakat yazarı ilk ve son okumam olsun istemiyorum.

[Feride KIRBULUT · Rating 5 out of 5]

📌Yürüdükçe dert dökülür derdi ya İhsan Sami Bey,oysa kendi hiç yürümezdi, dertleri dökülmesin diye herhalde.📝

[Tekin Mentes · Rating 4 out of 5]

Güzel Diyaloglar, sevdim ama ara ara konudan koptum.

[Murat Celik · Rating 5 out of 5]

Cok guzel akici ve sicak bir uslup, dolu dolu, gurul gurul ve zengin bir anlatim. Okurken cok keyf aldim, karakterleri zihnimde kanli, canli hissettim. Yazarin ellerine saglik...

[Terss · Rating 1 out of 5]

Okuduğum en can sıkıcı Başar Başarır kitabıydı. Toplumsal gerçeklikten uzak, kurgusu gevşek, seçilen kelimeler uyumsuz... Yer yer tarihi roman havası verilmesi de üstüne mum dikmiş.

[Suay Erkusoz · Rating 4 out of 5]

Bu kitap mubadil aileler hep mi ayni acaba diye dusundurtuyor insana. Zorunlu goc insanin en uc kimliklerini ortaya cikariyor ve pekistiriyor sanirim. Almanya gurbetcilerinde de ayni sey, 3 kusaktir Turkiye'de yasayan Gamze'nin ailesinde de.
Gamzenin buyume hikayesinde Girit'in ne kadar yeri var bilmiyorum. Gamze Girit yerine Yunan sevgilisiyle baska bir yere gitseydi de ayni karakter 'arch' tan gecerdi bence. Girit'te olmasinin babasi icin yeri daha ozel ve zaten babasi da Gamze'den daha ilginc ve daha iyi yazilmis bir karakter. Gamze buyuyor ama babasi da kendi yarattigi kimliklerin ve sacmasapan onyargilarin esiri olmaktan bir nebze olsun kurtuluyor. Bir "coming-of-age" hikayesinden bekledigim her sey mevcut, umutlu bir son. Dahasi Gamze son 20 yilin apolitik universite gencliginin harika bir panoramasi ki politik olarak aktif olan sevgilisiyle yan yana gelince daha da buyuk bir tezat cikiyor ortaya.
Keyifli bir okuma deneyimi ama yer yer didaktik gondermeler (gondermeler demek de dogru degil sanirim, didaktik bir hissiyat vermesi diyelim) olmasi biraz bozdu beni. "hepimiz kardesiz"lerin, "politikacilar konusur, digerleri aci ceker"lerin gozumuze sokulmasina gerek yok bence. Boyle cumleler kitapta yok ama ozellikle Girit'te gecen bolumlerde ara ara boyle hislere kapildim. Girit'te gecenler hem kitabin en vurucu yanlari hem de daha iyi yazilmis olmasi gereken yerler kanimca.