'Acht jaar Achtuur' is een indrukwekkend, persoonlijk verslag van de gerenommeerde politieke journalist Ron Fresen. Daarnaast is het een scherp inside-portret van een Binnenhof dat in crisis verkeert.
Ron Fresen is al jaren het politieke gezicht van het NOS Journaal. Als de gebeurtenissen op het Binnenhof duiding nodig hebben, gaat de presentator van dienst om acht uur al snel ‘over naar Ron in Den Haag’. Vanaf een Haags dakterras legt Fresen vervolgens met zijn vertrouwde stem aan miljoenen kijkers helder en betrouwbaar uit welke politieke ontwikkelingen er die dag zijn. Het lijkt misschien gemakkelijk, zo’n duiding van een paar minuten. Maar hoe kom je als journalist aan al die informatie? Hoe beoordeel je wat nieuws is voor het grote Journaal? Hoe, waarom en door wie wordt er gelekt? Hoe ga je om met politici, hoe zorg je dat je niet wordt gemanipuleerd? Wat doe je als je live op tv een fout maakt? En wat als intussen je persoonlijke leven op zijn kop staat? Fresen neemt ons mee in de fascinerende wereld achter het politieke nieuws. Aan de hand van talloze anekdotes en persoonlijke verhalen vertelt hij openhartig en onderhoudend over zijn jaren aan het Binnenhof. Hij vertelt over de Haagse mores, hoe corona alles veranderde en schetst de dunne scheidslijn tussen journalistiek en politiek. Hij toont de impact van de sociale media en beschrijft van dichtbij hoe het klimaat voor journalisten nog altijd grimmiger wordt. Het resultaat is een scherp inside-portret van een Binnenhof in crisis.
De journalist van het NOS journaal staat bekend als politieke duider. Met zijn boek laat hij zien hoe boeiend en ingewikkeld de relatie tussen politici en journalisten is. Fresen breekt een lans voor eerlijke, objectieve verslaggeving met minder aandacht voor persoonlijke aanvallen die de politiek een slecht aanzien bezorgen.
Leest makkelijk weg. Leuk en interessant om een inkijkje in de Haagse redactie te krijgen. De afwegingen, perspectieven en dunne (maar belangrijke) lijn tussen politici en journalisten komen goed naar voren. Wel veel herhaling, sommige hoofdstukken vond ik iets te ijdel en er zit ook wel een houdbaarheidsdatum op dit boek vanwege de vele politieke ontwikkelingen.
Uniek inkijkje achter de schermen van de wereld van politieke verslaggeving. Ik vond vooral interessant om te lezen wat voor een uitwerking het huidige polariserende klimaat heeft binnen de NOS en dat er weloverwogen wordt gekozen voor het midden en het belichten van beide kanten maar ook dat de stille meerderheid misschien wel behoefte heeft aan een nieuwere vorm van verslaggeving en welke vorm dat kan aannemen.
Het is een vlot boek dat lekker wegleest. Het zit helaas net iets te vol met beslommeringen van Fresen zelf en te weinig met interessante analyses en bijbehorende anekdotes over de politiek en media. Gemiste kans voor iemand die minstens 8 jaar een bijna unieke rol heeft gespeeld bij het in beeld brengen en duiden van de Nederlandse politiek en besluitvorming. Had het 2,5 ster gegeven als dat mogelijk was.
Buitengewoon interessant inkijkje in hoe de parlementaire pers, en met name zij bij hét Journaal, te werk gaan. Naast de anekdotes vond ik met name de spanning veroorzaakt door de dunne scheidslijn tussen politiek en journalistiek interessant. De analyses van Ron Fresen over de tijdsgeest, de nieuwe bestuurscultuur, de rol van het journaille daarbij en de staat van de samenleving sneden vaak hout. Kortom: leuk en vlot geschreven boek dat de politiek vanuit een uniek perspectief belicht met daarbij ruimte voor persoonlijke anekdotes, maar ook journalistieke en maatschappijkritische beschouwingen. Een pleidooi voor meer nuance en inhoud; in de politiek én de journalistiek. Aanrader!
Een geweldige blik in het werk van een politiek journalist. Aan de hand van anekdotes geeft Fresen wijze lessen voor toekomstige journalisten. Een van de handboeken voor het werk op het Binnenhof en de nu tijdelijke Tweede Kamer.
Soms heb ik het gevoel twee boeken te lezen. Één deel met Ron’s opkomst als journalist, zijn persoonlijke beleving en zijn omgang met kanker. En het andere deel is het duiden van de laatste twee jaar coronamaatregelen, verkiezingen en formatie. Hoe interessant ook, soms valt het boek daar in herhaling. Een tikje ijdel over zijn rol in het journalistieke spectrum is Ron ook wel. Desondanks een aardig kijkje achter de schermen wat vooral over de laatste twee jaar gaat.
Fresen zit al snel in de verdediging tegen nepnieuws beschuldigingen van wappies en andere dwazen. Dit boek is een terugblik op zijn journalistieke carrière en zijn ziekteverloop. Soms worden de zogenaamde scoops wel erg opgeblazen. Bovendien lijkt het Binnenhof voor Fresen het centrum van de wereldpolitiek en vervult hij als duider de spilfunctie voor een miljoenenpubliek van ‘s lands “betrouwbare instituut” ofwel “het fantastische sterke merk” het 8 uur Journaal. Gelukkig relativeert hij zijn rol af en toe en voorziet hij zijn optredens van verfrissende zelfkritiek. De man had zichtbaar plezier in zijn vak om de Haagse politiek te duiden. Fresen deed dat op zijn eigen toegankelijke en wat volkse wijze. Hij miste m.i. de scherpte van Dominique vd Heyde en de licht spottende toon van Ferry Mingelen. Toch heb ik iets tegen politieke duiders, die menen ons in jip-en-janneketaal uit te moeten leggen hoe we de politiek moeten begrijpen. Regelmatig kwam ik hem tegen, bij partijcongressen, in de Kamer of paraderend voor de Haagse NOS studio. Voor Fresen - tegenwoordig bijschnabbelend als dagvoorzitter - blijft voor mij de vraag hangen: waarom altijd die slecht zittende colbertjes?
Het boek geeft een goed en realistisch inkijkje hoe het eraan toe gaat bij journalisten en hoe zij aan informatie komen. Ik ben zelf jarenlang (politiek) journalist geweest op lokaal niveau en het was tof om een blijk van herkenning te hebben bij het lezen en ook de diepere laag van de verhalen te snappen.
In de jaren dat Ron Fresen duider was van het Achtuurjournaal gebeurden er ook heftige dingen in zijn privé leven en hij verweeft dat heel mooi in het grote verhaal dat het boek vormt. Knap gedaan.
Toch vond ik ook dat sommige zaken soms wat makkelijker ‘aan elkaar geplakt’ waren. Na een hele lange en uitgebreide uitleg volgt af en toe een vrij korte conclusie, die ik soms al drie keer opnieuw moest lezen. Ik vroeg me dan toch af hoe dat voor de lezer is die niet die journalistieke achtergrond heeft.
Ook tegen het einde van het boek, tot drie hoofdstukken voor het einde, had ik het idee dat het boek een beetje als een nachtkaars uitging. Alsof het doodbloedt. Zonde. Gelukkig komt in de laatste drie hoofdstukken de vaart er weer in.
Al met al zeker een leerzaam boek en een leuk inkijkje in het dagelijks leven van een (politiek) journalist. Zowel voor leken als niet-leken.
Eight years eight o'clock news. The book is telling. Telling how hectic life is for a news interpreter. When you read the book, you hear someone telling. About his personal life, illness, political developments, non-facts and facts and how to interpret these. I like it. At the same time, there is not so much that I did not know or that I did not know but wanted to know. Anyway, good to have this story on paper to get a better impression what life is for a news interpreter.
Mooi naslagwerk van een mooie carrière. Veel over corona, was zelf al veel van die periode vergeten (V-grafiek bijvoorbeeld, mooie details van een gekke tijd). Ik zie dit soort boeken graag verschijnen als verplicht lesmateriaal i.p.v. de huidige studieboeken voor studenten journalistiek. Helaas ga ik er niet over, maar dit is wat de nieuwe generatie moet lezen op gebied van ethische keuzes en benaderen van bronnen. Heb genoten!
Vlot geschreven boek waarin vooral de analyses rondom de mediadynamiek aan het Binnenhof interessant zijn. Ook bijzonder hoe open en eerlijk Fresen durft te zijn over zijn persoonlijke leven. Klein minpuntje: hoe dichter op de actualiteit het boek wordt (bijvoorbeeld rondom de Rutte-debatten vorig jaar), hoe minder interessant en onderscheidend het boek wordt.
Ron maakt duidelijk hoe politiek en journalistiek elkaar nodig hebben. Onderhoudend verslag van het politieke recente verleden met een kijkje in de keuken van het achtuur journaal. Ron is terecht trots op wat hij heeft neergezet en ik wens hem nog veel mooie jaren toe, hij heeft er hard genoeg voor gewerkt.
Leuk inkijkje in het Haagse van de afgelopen twee jaar, en interessant hoe Fresen zijn journalistieke carrière is begonnen. Geen hoogdravende analyses verder en hij valt wat vaak in herhaling.
Laagdrempelig boek over parlementaire journalistiek. Leuk kijkje achter de schermen met grappige details. Ik vond het soms iets té laagdrempelig, maar dat kan komen doordat ik zelf ook in de journalistiek werk.
Vrij oppervlakkig inkijkje bij Achtuurjournaal. Paar rode draden: Haagse politiek, bronnenbescherming, neutraliteit, z’n prostaatkanker. Allemaal niet heel pakkend maar ook niet heel slecht.
Belicht de delicate grens tussen politiek en journalistiek, en biedt een leuk kijkje achter de schermen bij grote politieke momenten tussen 2013-2021. Mijn illusie dat politiek duiders van de NOS hun tekst kant-en-klaar op een blaadje krijgen is verdwenen.