أشعار آدم زاغايفسكي

by Adam Zagajewski, هاتف الجنابي (Translator)

آدام زاغايَفْسْكي (1945-2021)، شاعر من بولندا، جمع بين كتابة الشعر والنقد والترجمة والرواية. يُعدّ أحد أهم شعراء "الموجة الجديدة" أو ما يسمّى بـ"جيل 68-70". حاز جوائز عدّة، منها: جائزة الإكليل الذهبي من مهرجان أمسيات ستروغا الشعرية (2018)؛ وجائزة يانوس بانّونيوس المجرية الكبرى، المجر (2016)؛ وجائزة زيزنغن الصينية العالمية للأدب (2014)؛ وجائزة مؤسسة كونراد أديناور الألمانية للأدب (2002)؛ وجائزة نويستاد الأدبية العالمية من جامعة أوكلاهوما (2004)؛ وجائزة توماس ترانسترومر السويدية (2001).
*
هاتف جنابي ، شاعر وأديب ومترجم عراقي وُلد في العام 1951. تحصّل على بكالوريوس اللغة العربية وآدابها في جامعة بغداد (1972) وماجستير اللغة البولندية وآدابها في جامعة وارسو (1979) ودكتوراه المسرح في الجامعة نفسها (1983) حيث يعمل أستاذًا محاضرًا في الأدب والثقافة العربية. لعب دورًا مشهودًا كوسيط بين الثقافة البولندية والعربية، مترجمًا أهمّ شعرائها إلى العربية وناشرًا الكثير من الدراسات عن الأدبين العربي والبولندي خلال الثلاثة عقود المنصرمة. من أعماله الشعرية: وليمة الأسماك (2017) وموعد مع شفرة السكين (2010) ورغبة بين غيمتين (2009) وفراديس أيائل وعساكر (1998).

Genres: Poetry, Polish Literature

247 pages, Hardcover

First published January 1, 2010

About the author

Adam Zagajewski was a Polish poet, novelist, translator and essayist. He was awarded the 2004 Neustadt International Prize for Literature.

The Zagajeski family was expelled from Lwów by the Ukrainians to central Poland in 1945.
In 1982 he emigrated to Paris, but in 2002 he returned to Poland, and now resides in Kraków.
His poem "Try To Praise The Mutilated World", printed in The New Yorker, became famous after the 9/11 attacks.

He is considered a leading poet of the Generation of '68, or Polish New Wave (Polish: Nowa fala), and one of Poland's most prominent contemporary poets.

Source: wikipedia.com

Reviews

[Patricia G. · Rating 4 out of 5]

“Alrededor de nosotros se extiende la prosa del mundo,
y en un ventrículo del corazón, la poesía acecha”.

[Illiterate · Rating 3 out of 5]

Zagajewski generally evokes violence and transcendence as dichotomous realities but sometimes he implies we need to rediscover the latter. Top tips: Go Lvov, Tierra Fuego.

[Jim Agustin · Rating 5 out of 5]

Sometimes luck finds you when you're not looking. The price of brand new poetry books in South Africa is terribly prohibitive. So finding this treasure of a book at a secondhand bookshop which I discovered by chance (or was it?) made me feel more than a millionaire. I had never heard of Zagajewski before, but reading his work for the first time was like meeting a long lost friend - there is a deep sadness and longing, but also great rejoicing in what has been recovered.

I love this book and will keep reading it again and again when what I happen to be reading goes limp and purposeless. Zagajewski is not afraid to confront politics, history, and the human struggle to find communion. His is a journey into long tunnels that open up to new possibilities. An amazing collection.

[راضي النماصي · Rating 5 out of 5]

يكتب زاغايفسكي شعرًا يُعد مرثية لما مضى بقدر ما أنه أنشودة حياة، فالبولندي الهائل هذا يفلح في جعل الفاصل بين المجاز والتاريخ مومضًا دون انقطاع، ومازجًا بين اليقين/التجربة والخيال/الأمل بعين لا تكل عن زكاة التجربة والعلم، وهي إخبارهما بكل ما تحمله اللغة من إمكانات. ولا يسع قارئ هذه المختارات هنا إلا الإقرار بشموليتها وتغطيتها تجربة الشاعر منذ البدايات حتى منتهى رحلة الحياة، في ترجمة بديعة وترتيب موفق، فشكرًا يا دار روايات.

[tiredandlonelymuse · Rating 3 out of 5]

(„List”/„Oda do wielości”, 1983)

[Tom Goodyer · Rating 5 out of 5]

What I love most about Zagajewski's poems is the clarifying quality of their language. They pass from image to image like the steady, unforced gaze of an ambulant who approaches and notes and passes on. They do not prod but feel for the texture of reality, find its form in a startling word or comparison. Some of my favourite examples of this are 'the damp anthology of breezes' in from The Greenhouse, the 'traces / as light as the arsenic / in Napoleon's hair' from Without Form and the 'sharp and shining moments / plucked from my imagination like a thorn / drawn from an athletes narrow foot' from For M.

The aesthetic sense that Zagajewski owns in these, a sense for the small, horizontal beauty of collocation, is very close to what I believe is most enjoyable in poetry and so this book was just wonderful to read. It is I think an almost painterly sense--take for example this triplet in 'Self-Portrait,' perhaps the best poem in the collection where the poet declares himself 'a child of air, mint and cello.' The poet is contrasting himself to the 'high world' of great philosophy and composition and the oceanic impulse in other poets. But why pick these three as examples of the poet's material and worldly sense of himself? I can only answer that there is a pleasant affect to them when read together within the poem. And therein, perhaps Zagajewski stakes his own claim among the philosophers, composers and poets he mentions, as a kind of practicing phenomenologist, placing the things of the world in encounter with one another to discover their shape. This is an echo of a statement less self-effacingly put in 'Shell:' 'wisdom can't be found / in music or fine paintings, / in great deeds, courage, / even love, / but only in all these things, / in earth and air, in pain and silence.'

This amounts to a sense of unburdenedness to Zagajewski's poetics, even if his themes are some of the most morally and psychologically burdensome, like death, time passing, and most movingly the Shoah, or at least the film Shoah. These ineffable themes are put in sometimes jarring dichotomy with his sense of the physical and the miniature, as in the classic example of the shoes of Auschwitz or more vividly in the strains of happy birthday in the next-door flat drowning out the crying Holocaust victims in the film. How we are to take the speaker's sense of his own 'innocence' as he drifts off in front of to the film is an open question. Does a modern, heavily mediated encounter with a genocide diminish our own sense of indirect responsibility for the victims, that we can drift off to sleep in front of it? Are the birthday singers implicated by not being part of the silent vigil that the speaker is observing? Or is the deeper suggestion one of a childhood compromised by association with terror yet no less a source of hypnagogic comfort?

A list of my other favourites which I shall return to: 'The Moment,' 'The Dutch Painters,' 'Electric Elegy.'

-The phrase: 'your addresses and phone numbers pitch camp / in my notebooks.'

-The phrase in Shell: 'time takes life away / and gives us memory, gold with flame / black with embers.'

-This beautiful simile in 'Dutch Painters:' 'someone reads a book (a book is read), someone sleeps, becoming a warm object / that breathes like an accordion.'

'My life, / swirling, unattainable, free'-'Fruit'

-'Mounds shouldered up by black moles'-'Simone Weill watches the Rhone Valley'

-'The living see off their days / that flee / like negatives, exposed once / but never developed'-'Elegy for the Living'

[Fionnuala · Rating 4 out of 5]

Once again I find myself desperately struggling to review poetry. I think poetry more than any other genre is utterly down to the person reading it, so me saying it's good probably won't be much help. (Though it is, very good in fact.) That leaves me in a strange position, as that's usually what reviews are about. For what it's worth, this a beautiful collection; it's filled with light and breeze, it's anchored in sadness and grief that I can't even begin to interpret yet, and it was totally in line with what I hoped for when I picked it up. The only reason it's not a five-star rating is because as a rule I don't rate poetry five stars until I've reread most or all of the poems again -- one reading is not, I don't think, ever enough to get everything out of a poem. I do have full faith that this will one day be a resounding five stars, however.

To my annoyance, I have learned that just because I like one or two poems by a poet, it might not mean I like the rest. Therefore I was filled with no small amount of trepidation here -- Zagajewski is the author of one of my all-time favourite poems, Try to Praise the Mutilated World, and that's some poem to follow. Thankfully I was not disappointed: the same sharp detail, incredible imagery, and mastery of language is present in all of the poems in this collection. There are none I disliked and plenty that stood out; there are many I mean to come back to and more, I'm certain, that I will discover anew in future. I am greatly looking forward to all of it.

[podrozdzial · Rating 3 out of 5]

nie umiem czytać poezji i nie kontempluję jej zbytnio, przelatując szybko przez kolejne utwory. zachwyca mnie jednak jej gatunkowa zabawa z językiem, słowem i kontekstem. znalazłam to w zbiorze wierszy adama zagajewskiego, którego liryka urzekająco precyzyjnie czerpie z prozy i próbuje nadać piękno temu, co osadzone w codzienności. szczególnej uwadze polecam utwory poświęcone krakowowi, bo odnoszę wrażenie, że opowiadając o tym mieście wrażliwość i spostrzegawczość autora oddały charakter różnych części miasta najwierniej. u zagajewskiego znalazłam też cenione przeze mnie w poezji motywy osobiste — te, choć momentami smutne, są wyjątkowym świadectwem wewnętrznych podróży i nieustających prób odpowiedzi na pytania o to, jak sam powinien się do pewnych wydarzeń czy osób ustosunkować.

to poezja o tęsknocie i smutku, o realiach powojennego życia i społecznych obserwacjach. nie brak tu trafnych spostrzeżeń dotyczących uszczypliwej codzienności, ale i wielkiej radości z tego, że życie trwa i można go doświadczać. to, co najbardziej hipnotyzujące w samej narracji, to bardzo cienka linia między metaforą, a tym, co rzeczywiste. na tyle cienka, że nigdy nie wiadomo, po której stronie tej szali skończy się właśnie czytane zdanie lub wiersz. satysfakcjonująca intertekstualność i częsty dialog z innymi tekstami kultury utrzymały w zachwycie nawet moją nienawykłą do poezji duszę i mam ochotę na więcej.

[mak · Rating 4 out of 5]

Zagajewski jest moim pierwszym poetą, ktorego znalazlam przypadkiem w jakims wydaniu wyborczej ktory wzielam z mikrokina. Byl tam bardzo piekny wiersz, ktory - jak juz sie dowiedzialam - jest częścią tomiku Anteny (ktory tez bardzo mi sie spodobal).
Stwierdziłam ze trzeba wyjsc ze swojej strefy komfortu i tak skonczylam z wierszami wybranymi w mojej kupce ksiazek do przeczytania na mojej malej szafce nocnej.
Mowie to wszystko zeby powiedzieć w zbyt duzej ilości szczegółów, że nie czytam poezji! I że sie nie znam! I pierwsze pare wierszow tylko utwierdzało mnie w tym fakcie. Miałam paru swoich wczesnych ulubieńców (Epikur z mojej klatki schodowej i musze powiedzieć zapadly mi w pamiec) a potem, czytając, w najlepszych przypadkach nie czułam nic a w najgorszych przypadkach irytacje. A POTEM... Panie Adamie, co się działo w 82? Cały tomik Oda do wielości tak mnie poruszył, chyba pierwszy raz poczułam że rozumiem poezje. Ziemia ognista tez była niesamowita.
Nadal nie rozumiem poezji oczywiście, ale chyba podchodzić bede teraz do niej z bardziej otwartym sercem i głową

[Xenia Tran · Rating 4 out of 5]

This is a beautiful selection of poems from Zagajewski's early work (1970-1975), new poems and three collections (Tremor, Canvas and Mysticism for Beginners). Poems such as 'Incorporeal Ruler' contain echoes of MacCaig's 'A Man in Assynt' and if you enjoy the poetry of MacGaig and MacNeice you will enjoy this collection too.

[Segramer · Rating 5 out of 5]

Przesłuchałem audiobooka. Dobra rzecz.

[Natalia Grobelna · Rating 3 out of 5]

Szymborska dużo lepsza, ale nawet całkiem całkiem było git

[Sem · Rating 4 out of 5]

Heady, beautiful poetry that really clicked with me when Zagajewski turned to nature as a topic and a source of inspiration

[Vera · Rating 5 out of 5]

Emotional, symbolic, sensitive poetry. Remarkable Polish poetry.

[Igor · Rating 3 out of 5]

Poezja, która nieustannie poszukuje piękna, albo poezja, która nieustannie próbuje nadać piękno życiu, światu. Próba ta skazana jest na porażkę, co nieustannie odczuwałem podczas lektury.

[Emily Taylor · Rating 5 out of 5]

Over-indexed on thinking today but suffice to say this was incredible

[Ada · Rating 5 out of 5]

Przyznam, że przed zakupieniem tego tomu nie byłam wielką miłośniczką twórczości Adama Zagajewskiego- czytałam tylko parę wierszy Zagajewskiego i to w kontekście matury rozszerzonej z języka polskiego. Ale w tym zbiorze wierszy wybranych znajduje się co najmniej kilkanaście wierszy do których będę wracać wielokrotnie.

Nie wiem jak należy czytać zbiór wierszy wybranych, a więc do sprawy podeszłam jako student literatury przywyczajony do wąskich tomików poezji- od okładki do okładki. Z całości zapamiętam tylko niewiele i dlatego spiszę tu moją częściową listę ulubionych wierszy z tego zbioru, aby przynajmniej móc zapamiętać tytuły:

"Gorączka"
"I nie udawaj, że jesteś kimś innym"
"Jechać do Lwowa"
"W drzewach"
"Lawa"
"Pokój"
"Siostry miłosierdzia"
"Mów spokojniej"
"Karmelicka"
"W małym mieszkaniu"
"Autoportret"
"Zwyczajne życie"
"Obrona poezji, etc"
"Blake"
"Delfiny"
"Patrzę na fotografię"

Proszę się nie dziwić, że lista utworów jest zdecydowanie krótsza niż ilość wierszy zawartych w zbiorze. Po pierwsze, może to wynikać z mojej nieumiejętności czytania poezji - a mianowicie, lubię czytać wiersze szybko, zachłannie i dopiero gdy spodoba mi się jakiś fragment to zawracam i czytam wiersz po raz drugi: powolnie i ostrożnie. Dla raptusińskiego czytelnika Zagajewski bywa często dosyć niezrozumiały, choć muszę zaznaczyć że dzięki jego metatekstualności niemu zapoznałam się z bardzo ciekawym wierszem "Król Asini" Serefisa.

Po drugie, mam wrażenie że ze zbiorami utworów wybranych jest tak jak z książkami kulinarnymi - jeśli jest choć parę przepisów abo wierszy, do których jestem skłonna wracać wielokrotnie to wysiłek włożony w czytanie nie zszedł na marne.