What do you think?
Rate this book
Romy Bell #2
De upgrade
Vier jaar na haar ontslag bij X-COM leidt Romy Bell een internationale organisatie die toeziet op het ethische kader bij medische ontwikkelingen. Dankzij de indrukwekkende technologische evolutie zijn baby’s op maat allang geen uitzondering meer. Maar bij een undercoveroperatie in een DNA-lab in Londen ontdekken Romy en haar team iets anders: virussen op maat. Voor wie zijn deze virussen bedoeld? Waarom worden ze gemaakt? En wie zit achter dat hele idee van een gepersonaliseerd virus? Wanneer in Parijs de eerste dode valt, moet Romy een strijd tegen de klok aangaan om het virus klein te krijgen en de onbekende doelwitten te beschermen.
350 pages, Paperback
First published October 21, 2021
3 people are currently reading
40 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
November 15, 2021
Griezelig realistisch verhaal
Steven Van Belleghem neemt ons in De Upgrade mee naar 2045. Ondanks dat het de nabije toekomst is, is er al wel het een en ander veranderd ten opzichte van nu. Baby’s op maat zijn al een tijdje mogelijk en er is een Federatie opgericht om te voorkomen dat er misbruik gemaakt wordt van de kennis van ons DNA. De Federatie, met Romy Bell aan het hoofd, ontdekt bij toeval een virus op maat. Een virus waarvan ze niet weten waarom het gemaakt is en voor wie het bedoeld is.
Een thriller met een virus in de hoofdrol lijkt anno 2021 (publicatiejaar van De Upgrade) een relatief veilige keuze. Het Corona-virus is namelijk nog alom aanwezig en iedereen heeft er dus inmiddels ervaring mee wat zo’n virus voor invloed kan hebben op het leven. De lezer kan zich dus snel inleven. Toch is het lastig om rond een virus een spannende thriller te creëren. Steven Van Belleghem is het echter gelukt.
Voordat je gaat lezen, zorgt de cover van De Upgrade er al voor dat het boek je aandacht trekt. Het is namelijk geen thriller met wéér een stockfoto, zoals er tegenwoordig zo veel in de boekhandel liggen. Nee, De Upgrade heeft een cover in rood en wit die speciaal voor dit boek ontworpen is door Karl Demoen. De DNA-streng, injectiespuit en baby zijn onderdelen van het verhaal (baby’s èn virussen op maat gemaakt). En de skyline aan de zijkant van de spuit verbeeldt Parijs, waar de eerste dode valt. Het plot is hier dus op een indrukwekkende manier in de kaftafbeelding verwerkt.
Sla je na het bewonderen van de kaft het boek open, dan wordt in het verhaal gezogen. Het eerste hoofdstuk zou namelijk zo verfilmd kunnen worden, zo beeldend is het geschreven. En het zet je ook nog op het verkeerde been. Na deze goede binnenkomer zakt de spanning even wat weg, de thriller wordt wat meer doorsnee. Er wordt dan redelijk veel uitgelegd over De Federatie en Romy Bell, DNA en virussen. Ook al is deze uitleg niet storend en blijft er ondertussen wel een sluimerende spanning, het boek is op dit moment in het verhaal wel makkelijker weg te leggen. Maar na ongeveer de helft van het boek wordt de spanning gelukkig intenser, de situatie lijkt uitzichtloos voor Romy Bell. Na dit kantelpunt wil je liefst het boek in één keer uitlezen.
Na het dichtslaan van De Upgrade blijf je voldaan, maar ook een beetje verontrust achter. Wat als de geschetste toekomst echt ónze toekomst is, als onze wereld echt die kant op ontwikkelt? We hebben namelijk al redelijk wat kennis van DNA en van virussen. Stel je voor dat die kennis echt in verkeerde handen zou vallen… Als ik daaraan denk, geeft het me weer de kriebels. Knap dat Van Belleghem dat met zijn thriller voor elkaar heeft weten te krijgen.
Steven Van Belleghem neemt ons in De Upgrade mee naar 2045. Ondanks dat het de nabije toekomst is, is er al wel het een en ander veranderd ten opzichte van nu. Baby’s op maat zijn al een tijdje mogelijk en er is een Federatie opgericht om te voorkomen dat er misbruik gemaakt wordt van de kennis van ons DNA. De Federatie, met Romy Bell aan het hoofd, ontdekt bij toeval een virus op maat. Een virus waarvan ze niet weten waarom het gemaakt is en voor wie het bedoeld is.
Een thriller met een virus in de hoofdrol lijkt anno 2021 (publicatiejaar van De Upgrade) een relatief veilige keuze. Het Corona-virus is namelijk nog alom aanwezig en iedereen heeft er dus inmiddels ervaring mee wat zo’n virus voor invloed kan hebben op het leven. De lezer kan zich dus snel inleven. Toch is het lastig om rond een virus een spannende thriller te creëren. Steven Van Belleghem is het echter gelukt.
Voordat je gaat lezen, zorgt de cover van De Upgrade er al voor dat het boek je aandacht trekt. Het is namelijk geen thriller met wéér een stockfoto, zoals er tegenwoordig zo veel in de boekhandel liggen. Nee, De Upgrade heeft een cover in rood en wit die speciaal voor dit boek ontworpen is door Karl Demoen. De DNA-streng, injectiespuit en baby zijn onderdelen van het verhaal (baby’s èn virussen op maat gemaakt). En de skyline aan de zijkant van de spuit verbeeldt Parijs, waar de eerste dode valt. Het plot is hier dus op een indrukwekkende manier in de kaftafbeelding verwerkt.
Sla je na het bewonderen van de kaft het boek open, dan wordt in het verhaal gezogen. Het eerste hoofdstuk zou namelijk zo verfilmd kunnen worden, zo beeldend is het geschreven. En het zet je ook nog op het verkeerde been. Na deze goede binnenkomer zakt de spanning even wat weg, de thriller wordt wat meer doorsnee. Er wordt dan redelijk veel uitgelegd over De Federatie en Romy Bell, DNA en virussen. Ook al is deze uitleg niet storend en blijft er ondertussen wel een sluimerende spanning, het boek is op dit moment in het verhaal wel makkelijker weg te leggen. Maar na ongeveer de helft van het boek wordt de spanning gelukkig intenser, de situatie lijkt uitzichtloos voor Romy Bell. Na dit kantelpunt wil je liefst het boek in één keer uitlezen.
Na het dichtslaan van De Upgrade blijf je voldaan, maar ook een beetje verontrust achter. Wat als de geschetste toekomst echt ónze toekomst is, als onze wereld echt die kant op ontwikkelt? We hebben namelijk al redelijk wat kennis van DNA en van virussen. Stel je voor dat die kennis echt in verkeerde handen zou vallen… Als ik daaraan denk, geeft het me weer de kriebels. Knap dat Van Belleghem dat met zijn thriller voor elkaar heeft weten te krijgen.
October 27, 2021
“Romy Bell is terug. En hoe!”, staat op de cover van deze nieuwe thriller van Steven Van Belleghem. Dit boek is inderdaad een tweede, los te lezen deel, dat zich afspeelt in de nabije toekomst. Een toekomst vol met innovaties die nu misschien nog geen (algemene) praktijken zijn maar waarbij je als lezer misschien niet verbaasd bent da dit echte toekomstmuziek is. Maar bij al die nieuwigheden, moet er toch iemand in de gaten houden of alles wel ethisch verantwoord is. En daar komt Romy Bell om het hoekje kijken.
Een mooie cover waarbij je naarmate je langer kijkt, je ook meer details gaat zien. Want wie zag onmiddellijk al die Eiffeltoren? Ik niet, in ieder geval!
Het verhaal speelt zich vier jaar na het vorige boek ‘Eternal’ af in het jaar 2045. Romy Bell is ondertussen aan het werk bij een internationale organisatie die het ehtische kader onderzoekt bij de ontwikkeling van nieuwe medische technologieën. Op dit moment wordt een baby maken op de natuurlijke manier eerder een uitzondering dan de regel en kunnen ouders zelfs een baby op maat in een labo bestellen. Echter tijdens het onderzoek naar de ethische problemen op dat vlak, komtRomy Bell op het spoor van virussen op maat. Een virus dat enkel een bepaald deel van de bevolking treft of zelfs gewoon één bepaalde persoon. Het komt zelfs persoonlijk dichtbij en Romy gaat de strijd aan in een race tegen de tijd.
Daar waar “Eternal” een beetje meer een kat-en muisspel was, is er nu heel wat meer aandacht voor het onderzoek. Je moet wel wat interesse hebben in technologische innovaties want daar krijg je een heleboel info over, naast het thrillerelement in het boek.
In een vlotte schrijfstijl neemt Steven Van Belleghem je mee naar twintig jaar verder in de toekomst. Hoewel dit niet zo ver weg meer is, en dit alles misschien nog niet allemaal in die mate aan de orde zal zijn, is het toch geloofwaardig dat de wereld op die manier zal evolueren. Het boek is spannend en heeft enkele verrassende plotwendingen in petto.
De auteur heeft met Romy Bell een leuk personage weten neer te zetten die hard werkt maar ook probeert om haar privéleven wat in orde te houden, wat niet altijd lukt. Geen superwoman dus maar een vrouw van vlees en bloed.
Hoewel het een los te lezen verhaal is, vind ik het toch wel aan te raden om eerst ‘Eternal’ te lezen waarbij het leven in de jaren 2040 al wat meer uit de doeken gedaan wordt en waar je te lezen krijgt wat Romy Bell voordien deed.
Wat mij betreft is dit boek zeker een aanrader. Ik ben alvast benieuwd of de auteur binnenkort nog verhalen uit zijn mouw kan schudden!
Ik wil Steven Van Belleghem ook bedanken voor dit prachtige recensie-exemplaar. Ik mocht een mooi pakket ontvangen met een gesigneerd boek erin.
Een mooie cover waarbij je naarmate je langer kijkt, je ook meer details gaat zien. Want wie zag onmiddellijk al die Eiffeltoren? Ik niet, in ieder geval!
Het verhaal speelt zich vier jaar na het vorige boek ‘Eternal’ af in het jaar 2045. Romy Bell is ondertussen aan het werk bij een internationale organisatie die het ehtische kader onderzoekt bij de ontwikkeling van nieuwe medische technologieën. Op dit moment wordt een baby maken op de natuurlijke manier eerder een uitzondering dan de regel en kunnen ouders zelfs een baby op maat in een labo bestellen. Echter tijdens het onderzoek naar de ethische problemen op dat vlak, komtRomy Bell op het spoor van virussen op maat. Een virus dat enkel een bepaald deel van de bevolking treft of zelfs gewoon één bepaalde persoon. Het komt zelfs persoonlijk dichtbij en Romy gaat de strijd aan in een race tegen de tijd.
Daar waar “Eternal” een beetje meer een kat-en muisspel was, is er nu heel wat meer aandacht voor het onderzoek. Je moet wel wat interesse hebben in technologische innovaties want daar krijg je een heleboel info over, naast het thrillerelement in het boek.
In een vlotte schrijfstijl neemt Steven Van Belleghem je mee naar twintig jaar verder in de toekomst. Hoewel dit niet zo ver weg meer is, en dit alles misschien nog niet allemaal in die mate aan de orde zal zijn, is het toch geloofwaardig dat de wereld op die manier zal evolueren. Het boek is spannend en heeft enkele verrassende plotwendingen in petto.
De auteur heeft met Romy Bell een leuk personage weten neer te zetten die hard werkt maar ook probeert om haar privéleven wat in orde te houden, wat niet altijd lukt. Geen superwoman dus maar een vrouw van vlees en bloed.
Hoewel het een los te lezen verhaal is, vind ik het toch wel aan te raden om eerst ‘Eternal’ te lezen waarbij het leven in de jaren 2040 al wat meer uit de doeken gedaan wordt en waar je te lezen krijgt wat Romy Bell voordien deed.
Wat mij betreft is dit boek zeker een aanrader. Ik ben alvast benieuwd of de auteur binnenkort nog verhalen uit zijn mouw kan schudden!
Ik wil Steven Van Belleghem ook bedanken voor dit prachtige recensie-exemplaar. Ik mocht een mooi pakket ontvangen met een gesigneerd boek erin.
December 19, 2021
Ik wist eigenlijk niet goed wat ik van dit boek moest verwachten. Een befaamd keynote spreker die een fictieboek schrijft, is dat wel een goed idee?
Awel ja, eigenlijk wel. "De upgrade" zal voor mij toch wel één van de verrassingen van dit jaar zijn op m'n boekenlijst. Goed en vlot geschreven, spannend, origineel en ook leerrijk: wat gebeurt er allemaal in de wereld van de DNA en wat zou er in 2045 wel eens mogelijk kunnen zijn, op basis van de ontwikkelingen van de laatste jaren?
Nu, voor mij is dit boek ook the perfect story at the perfect moment: wie het einde van dit verhaal nadert gaat zich wellicht, zoals ikzelf, ook beginnen afvragen hoe het nu eigenlijk zit met heel die COVID-saga waar we ons in bevinden en de varianten die spontaan lijken te ontstaan... Is het puur natuurlijk? Of zou er toch menselijke interventie tussenzitten? Weten we wel écht wat ons overkomt?
Qua vertelstijl deed Van Belleghem me enorm aan Dan Brown of Stieg Larsson denken, maar (en dit is de reden dat dit boek maar 4 sterren krijgt) hij blijft te veel op de oppervlakte op bepaalde vlakken. Concreet voorbeeld: na het lezen van de Da Vinci Code had ik mij een beeld gevormd van Robert Langdon, al bij het eerste boek van Larsson had ik een haarscherp beeld van Lisbeth Salander voor ogen... maar de personages van Van Belleghem: geen idee. Psychologisch, fysiek wellicht iets te weinig uitgewerkt.
Awel ja, eigenlijk wel. "De upgrade" zal voor mij toch wel één van de verrassingen van dit jaar zijn op m'n boekenlijst. Goed en vlot geschreven, spannend, origineel en ook leerrijk: wat gebeurt er allemaal in de wereld van de DNA en wat zou er in 2045 wel eens mogelijk kunnen zijn, op basis van de ontwikkelingen van de laatste jaren?
Nu, voor mij is dit boek ook the perfect story at the perfect moment: wie het einde van dit verhaal nadert gaat zich wellicht, zoals ikzelf, ook beginnen afvragen hoe het nu eigenlijk zit met heel die COVID-saga waar we ons in bevinden en de varianten die spontaan lijken te ontstaan... Is het puur natuurlijk? Of zou er toch menselijke interventie tussenzitten? Weten we wel écht wat ons overkomt?
Qua vertelstijl deed Van Belleghem me enorm aan Dan Brown of Stieg Larsson denken, maar (en dit is de reden dat dit boek maar 4 sterren krijgt) hij blijft te veel op de oppervlakte op bepaalde vlakken. Concreet voorbeeld: na het lezen van de Da Vinci Code had ik mij een beeld gevormd van Robert Langdon, al bij het eerste boek van Larsson had ik een haarscherp beeld van Lisbeth Salander voor ogen... maar de personages van Van Belleghem: geen idee. Psychologisch, fysiek wellicht iets te weinig uitgewerkt.
November 15, 2021
De upgrade is een boek dat zich afspeelt in 2045 maar soms lijkt het echt dichterbij. Romy Bell is terug, ze moet de ethische processen bij wetenschappelijke en technologische uitvindingen en inovaties opvolgen, dat er niet over de grens gegaan wordt. Bij een inval in een labo dat baby's op maat maakt, wordt toevallig een stukje DNA ontdekt dat ook voor andere doeleinden ingezet kan worden. Dat is het begin van de spreekwoordelijke race tegen de tijd om een aanslag op de hele mensheid tegen te houden. De belangen voor Romy zijn dubbel, zowel professioneel als persoonlijk door het werk van haar man.
Het gaat dus vooral over virussen, de maakbaarheid van virussen en wat je er dan allemaal mee kan.
Uiteraard kan je er heel goede dingen mee doen wanneer je het algemeen belang van de mens op zich en de soort in het algemeen voor ogen hebt. Denk in de eerste plaats aan gezondheid, zonder gezondheid slaat armoede vaak toe. Maar zoals met bijna iedere uitvinding, in verkeerde handen wordt het misbruikt.
En sommige gaan erover.
De maatregelen die men wil nemen stuiten vooral door de politiek op tegenstand. Ook in dit boek is het verchil wetenschapper en politici een punt. Tijdens de huidige Covid-19 pandemie zie je ook dat politici moeilijk beslissingen durven nemen en vinden dat wetenschappers overdrijven, dat het zo'n vaart niet zal lopen. Jammer genoeg hebben de wetenschappers het dikwijls wel juist. Als iets volgens de wetenschap 80% keer voorkomt, is dat als het om virussen gaat, erg hoog, maar politici zien dan eerder die 20%.
De technologie staat in 2045 erg ver, zelfrijdende auto's, een hyperloop, iedereen heeft precies een eigen butler (Siri) die vanalles opzoekt, reserveert, video-verbindingen verzorgt en zo voort. Gezichtherkenning is algemeen ingevoerd, echte pricacy is er precies niet. Zo kijkt men in 2045 naar privacy:
Dat betekent dat we in 2021 ook al niet meer veel privacy hebben. Iedereen heeft er wel de mond over vol nu mogelijke verplichte vaccinaties eraan komen en de coronapas ingevoerd wordt, maar we gooien wel alles online op social media al willen we dat voor het gemak dan wel vergeten.
Dit boek sluit naadloos aan op de wereld waarin we nu leven, waar een lockdown om de hoek loert, waar het ontstaan van Covid-19 nog altijd niet duidelijk is, waar een polarisatie ontstaat tussen gevaccineerden en ongevaccineerden, tussen wetenschappers en mensen die denken het beter te weten.
Het einde van dit boek is een dubbele verrassing, er volgt namelijk nog een plottwist en een epiloog die voldoende materiaal geeft voor een vervolg. Ik kijk er al naar uit.
Bedankt Manteau en Habban.nl dat ik mee mocht buzzen #hebbanbuzz
Het gaat dus vooral over virussen, de maakbaarheid van virussen en wat je er dan allemaal mee kan.
Gezonde genen voor iedereen.
Uiteraard kan je er heel goede dingen mee doen wanneer je het algemeen belang van de mens op zich en de soort in het algemeen voor ogen hebt. Denk in de eerste plaats aan gezondheid, zonder gezondheid slaat armoede vaak toe. Maar zoals met bijna iedere uitvinding, in verkeerde handen wordt het misbruikt.
Alle wetenschappers zoeken de grenzen op.
En sommige gaan erover.
De maatregelen die men wil nemen stuiten vooral door de politiek op tegenstand. Ook in dit boek is het verchil wetenschapper en politici een punt. Tijdens de huidige Covid-19 pandemie zie je ook dat politici moeilijk beslissingen durven nemen en vinden dat wetenschappers overdrijven, dat het zo'n vaart niet zal lopen. Jammer genoeg hebben de wetenschappers het dikwijls wel juist. Als iets volgens de wetenschap 80% keer voorkomt, is dat als het om virussen gaat, erg hoog, maar politici zien dan eerder die 20%.
De technologie staat in 2045 erg ver, zelfrijdende auto's, een hyperloop, iedereen heeft precies een eigen butler (Siri) die vanalles opzoekt, reserveert, video-verbindingen verzorgt en zo voort. Gezichtherkenning is algemeen ingevoerd, echte pricacy is er precies niet. Zo kijkt men in 2045 naar privacy:
Privacy is een stuk antiek van minstens 50 jaar oud.
Dat betekent dat we in 2021 ook al niet meer veel privacy hebben. Iedereen heeft er wel de mond over vol nu mogelijke verplichte vaccinaties eraan komen en de coronapas ingevoerd wordt, maar we gooien wel alles online op social media al willen we dat voor het gemak dan wel vergeten.
Dit boek sluit naadloos aan op de wereld waarin we nu leven, waar een lockdown om de hoek loert, waar het ontstaan van Covid-19 nog altijd niet duidelijk is, waar een polarisatie ontstaat tussen gevaccineerden en ongevaccineerden, tussen wetenschappers en mensen die denken het beter te weten.
Het einde van dit boek is een dubbele verrassing, er volgt namelijk nog een plottwist en een epiloog die voldoende materiaal geeft voor een vervolg. Ik kijk er al naar uit.
Bedankt Manteau en Habban.nl dat ik mee mocht buzzen #hebbanbuzz
October 30, 2021
Recensie van het boek:
De upgrade
Als je het boek uit hebt dan begrijp je ten diepste dat de upgrade ijzingwekkend luguber en duister is. Maar sprookjesachtig probleemoplossend en perfect lijkt. Maar zelfs in 2045 is het leven niet maakbaar. Laat dat alsjeblieft een groots wonderlijk mysterie blijven niet door mensenhanden beïnvloedbaar of bestuurbaar. Enkel liefde die overheerst en geen technologie van de bovenste plank.
Auteur: Steven van Belleghem is ondernemer, professor marketing aan de London Business School. In 2020 verraste hij na tien jaar managementboeken met het fictiedebuut Eternal. Met De upgrade kluistert hij zijn lezers opnieuw aan de bladzijden met zijn gevoel voor spanning en zijn kennis van de wetenschap en technologie van de toekomst.
Wijze van lezen:
Paperback gewonnen voor deelname aan #HebbanBuzz
Uitgever: Manteau
Het verhaal:
Niets is wat het lijkt in maart 2045
Vier jaar na haar ontslag bij X-COM leidt Romy Bell een internationale organisatie die toeziet op het ethische kader bij medische ontwikkelingen. Dankzij de indrukwekkende technologische revolutie zijn baby’s op maat allang geen uitzondering meer. Maar bij een undercoveroperatie in een DNA-lab in Londen ontdekken Romy en haar team iets anders: virussen op maat. Voor wie zijn deze virussen bedoeld? Waarom worden ze gemaakt? En wie zit achter het hele idee van een gepersonaliseerd virus? Wanneer in Parijs de eerste dode valt, moet Romy een strijd tegen de klok aangaan om het virus klein te krijgen en de onbekende doelwitten te beschermen.
Cover en flaptekst:
Als ik naar de cover kijk zie ik een witgekleurd e kronkelende trap. Een DNA streng is wat in mij opkomt. Een injectienaald met een rode vloeistof met een embryo erin. Een vrouwengezicht doorschijnend door de injectiespuit. Op de spuit de contouren van diverse wereldsteden. De rode kleur maakt het huiveringwekkend, onvoorspelbaar. Wat heeft het embryo met de vrouw te maken? Hoe deze zichzelf weerspiegeld ziet als volwassene? De titel in duidelijk rood. Uitnodigende tekst: Romy Bell is terug en hoe? De cover maakt nieuwsgierig prikkelt me. De achterflap geeft een tipje van de sluier maar er blijft genoeg mysterie over voor mij als lezer. Mooie auteursfoto en informatie. Prima gedaan erg sterk.
Mijn leesbeleving:
Dat ik het eerste deel Eternal niet gelezen heb maakte voor mij niets uit. Ik voelde gelijk een verbintenis met Romy Bell: liefhebbende moeder, intelligent en fanatiek in haar baan en dolverliefd op haar vriend Lieven. Vanaf de eerste letter raakte dit verhaal mij diep, nam het me in rap tempo mee. Het verhaal leest zeer aangenaam. Is nergens ingewikkeld doordat de auteur de wetenschappelijke onderdelen zeer goed uitlegt. Soms moest ik wat opzoeken maar dat vond ik juist leerzaam en zeer interessant. De personages zijn perfect uitgewerkt. Ze lijken echt te bestaan niet slechts op papier. Tot in de finesses hun achtergronden, karakter, uiterlijk en hun persoonlijke drijfveer in het leven. Van velen hield ik gelijk terwijl ik anderen wel kon wurgen. De opbouw is logisch en geloofwaardig. De schrijfstijl is beeldend en prettig. Je bevindt je op dezelfde plekken als de personages. Of in een lab, dan weer in een ziekenhuis, dan een restaurant. En alhoewel ik nog nooit in Londen ben geweest nu na dit verhaal ben ik er redelijk bekend. De futuristische blik in 2045 is mooi. Zou het echt zo zijn? Dat weten we niet ook de auteur legt nergens zijn mening hierover op. Het onderwerp is zeer reëel. Laat je huiveren en anders tegen alledaagse gedragingen aankijken. Je bekijkt het vanuit een ander oogpunt je bent meer op je hoede. De toewerking naar de plot is nergens kabbelend en kalm. Deze is explosief, spannend, onverwacht en ontaart in een perfecte en sublieme plot.
Ik heb van begin tot einde genoten.
Graag zou ik het eerste deel Eternal ook nog lezen.
Ik ben benieuwd naar de toekomstige boeken van Steven van Belleghem. Ik ben fan.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren omdat:
De opbouw logisch en geloofwaardig is.
De schrijfstijl beeldend.
De uitwerking van de personages zeer goed.
Het verhaal mij diep raakte, leerzaam is, je er soms ijskoude rillingen van krijgt om vervolgens weer vol vuur mee te denken en te strijden met de hoofdpersonages.
De toewerking naar de plot als een achtbaan was: wervelend, sprankelend en explosief.
De upgrade
Als je het boek uit hebt dan begrijp je ten diepste dat de upgrade ijzingwekkend luguber en duister is. Maar sprookjesachtig probleemoplossend en perfect lijkt. Maar zelfs in 2045 is het leven niet maakbaar. Laat dat alsjeblieft een groots wonderlijk mysterie blijven niet door mensenhanden beïnvloedbaar of bestuurbaar. Enkel liefde die overheerst en geen technologie van de bovenste plank.
Auteur: Steven van Belleghem is ondernemer, professor marketing aan de London Business School. In 2020 verraste hij na tien jaar managementboeken met het fictiedebuut Eternal. Met De upgrade kluistert hij zijn lezers opnieuw aan de bladzijden met zijn gevoel voor spanning en zijn kennis van de wetenschap en technologie van de toekomst.
Wijze van lezen:
Paperback gewonnen voor deelname aan #HebbanBuzz
Uitgever: Manteau
Het verhaal:
Niets is wat het lijkt in maart 2045
Vier jaar na haar ontslag bij X-COM leidt Romy Bell een internationale organisatie die toeziet op het ethische kader bij medische ontwikkelingen. Dankzij de indrukwekkende technologische revolutie zijn baby’s op maat allang geen uitzondering meer. Maar bij een undercoveroperatie in een DNA-lab in Londen ontdekken Romy en haar team iets anders: virussen op maat. Voor wie zijn deze virussen bedoeld? Waarom worden ze gemaakt? En wie zit achter het hele idee van een gepersonaliseerd virus? Wanneer in Parijs de eerste dode valt, moet Romy een strijd tegen de klok aangaan om het virus klein te krijgen en de onbekende doelwitten te beschermen.
Cover en flaptekst:
Als ik naar de cover kijk zie ik een witgekleurd e kronkelende trap. Een DNA streng is wat in mij opkomt. Een injectienaald met een rode vloeistof met een embryo erin. Een vrouwengezicht doorschijnend door de injectiespuit. Op de spuit de contouren van diverse wereldsteden. De rode kleur maakt het huiveringwekkend, onvoorspelbaar. Wat heeft het embryo met de vrouw te maken? Hoe deze zichzelf weerspiegeld ziet als volwassene? De titel in duidelijk rood. Uitnodigende tekst: Romy Bell is terug en hoe? De cover maakt nieuwsgierig prikkelt me. De achterflap geeft een tipje van de sluier maar er blijft genoeg mysterie over voor mij als lezer. Mooie auteursfoto en informatie. Prima gedaan erg sterk.
Mijn leesbeleving:
Dat ik het eerste deel Eternal niet gelezen heb maakte voor mij niets uit. Ik voelde gelijk een verbintenis met Romy Bell: liefhebbende moeder, intelligent en fanatiek in haar baan en dolverliefd op haar vriend Lieven. Vanaf de eerste letter raakte dit verhaal mij diep, nam het me in rap tempo mee. Het verhaal leest zeer aangenaam. Is nergens ingewikkeld doordat de auteur de wetenschappelijke onderdelen zeer goed uitlegt. Soms moest ik wat opzoeken maar dat vond ik juist leerzaam en zeer interessant. De personages zijn perfect uitgewerkt. Ze lijken echt te bestaan niet slechts op papier. Tot in de finesses hun achtergronden, karakter, uiterlijk en hun persoonlijke drijfveer in het leven. Van velen hield ik gelijk terwijl ik anderen wel kon wurgen. De opbouw is logisch en geloofwaardig. De schrijfstijl is beeldend en prettig. Je bevindt je op dezelfde plekken als de personages. Of in een lab, dan weer in een ziekenhuis, dan een restaurant. En alhoewel ik nog nooit in Londen ben geweest nu na dit verhaal ben ik er redelijk bekend. De futuristische blik in 2045 is mooi. Zou het echt zo zijn? Dat weten we niet ook de auteur legt nergens zijn mening hierover op. Het onderwerp is zeer reëel. Laat je huiveren en anders tegen alledaagse gedragingen aankijken. Je bekijkt het vanuit een ander oogpunt je bent meer op je hoede. De toewerking naar de plot is nergens kabbelend en kalm. Deze is explosief, spannend, onverwacht en ontaart in een perfecte en sublieme plot.
Ik heb van begin tot einde genoten.
Graag zou ik het eerste deel Eternal ook nog lezen.
Ik ben benieuwd naar de toekomstige boeken van Steven van Belleghem. Ik ben fan.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren omdat:
De opbouw logisch en geloofwaardig is.
De schrijfstijl beeldend.
De uitwerking van de personages zeer goed.
Het verhaal mij diep raakte, leerzaam is, je er soms ijskoude rillingen van krijgt om vervolgens weer vol vuur mee te denken en te strijden met de hoofdpersonages.
De toewerking naar de plot als een achtbaan was: wervelend, sprankelend en explosief.
November 9, 2021
Een paar dagen geleden kwam mijn man thuis met een boek, dat hij meteen in mijn handen stak. "Hier", zei hij, "de nieuwste van Steven. Maar ik ben zo geen lezer. Als ge goesting hebt..." Ik stelde vast dat het om het tweede in een reeks ging, maar Bart stelde me gerust: deel één stond ook in zijn bureau.
Dat eerste boek nam ik dan maar ter hand, las het op twee dagen, en schreef er een bespreking voor.
En toen kwam uiteraard deel twee. Eigenlijk vond ik die beter dan de eerste: Van Belleghem heeft iets meer zijn eigen draai gevonden, ik vind het ook iets vlotter geschreven. De auteur heeft niet meer de behoefte om telkens naar 2020 terug te keren, te refereren aan de gebeurtenissen van nu, zoals hij dat in het eerste boek wel vaker deed. Alleen heeft hij hier en daar nog steeds de aandrang om bij élke auto te vermelden dat die wel degelijk zelfrijdend is, zodat we zeker niet vergeten dat dit de toekomst is.
Het verhaal situeert zich in 2045, en Romy Bell, het hoofdpersonage uit Eternal is ook hier weer de centrale figuur. Nu staat ze aan het hoofd van een internationale federatie rond ethiek en heeft ze de gebeurtenissen van vijf jaar geleden grotendeels achter zich gelaten. Ze verdiept zich momenteel voornamelijk in DNA-modificatie, vooral dan bij embryo's, via de crispr-techniek. Genetische modificatie om bepaalde ziektes uit te schakelen is misschien wel verantwoord, maar wanneer ga je te ver? Schakel je de techniek ook in om een blonde baby met blauwe ogen en een atletisch lijfje te krijgen? Eugenetica dus. Maar blijkbaar kan de techniek ook gebruikt worden om virussen te ontwikkelen die enkel op bepaalde DNA-kenmerken reageren, positief of negatief. En wanneer er doden beginnen te vallen onder DNA-wetenschappers en er blijkbaar met data is geknoeid, kan Romy niet anders dan zich in het onderzoek moeien, zeker wanneer een van de doden een goede vriendin blijkt te zijn met wie ze de avond voor haar dood nog had afgesproken...
De plot zit knap in elkaar en je wordt echt wel meegesleept in het verhaal. Alleen vond ik het boek op het einde een beetje inzakken: Van Belleghem wou per se nog een oplossing vinden voor een bijkomend probleem, nadat de hoofdplot was afgerond, en dat was er eigenlijk een beetje te veel aan. Hij had daar beter een andere draai aan gegeven, maar dat is een persoonlijke mening natuurlijk. Het feit dat Bell ook zomaar alle mogelijke presidenten aan de lijn krijgt, ongeacht de positie die ze heeft in de federatie, lijkt me ook wat gemakkelijk, als je weet hoe moeilijk het is om zelfs maar verschillende bedrijfsleiders in éénzelfde vergadering te krijgen.
Verder is dit best een aangename thriller, als je van het genre houdt: goed geschreven, een aannemelijke plot, een genuanceerd hoofdpersonage en een knappe setting. Conclusie: als er een deel drie komt, ga ik het ook lezen, al hou ik doorgaans niet van Nederlandstalig of van thrillers. Maar dit zijn fijne tussendoortjes.
Dat eerste boek nam ik dan maar ter hand, las het op twee dagen, en schreef er een bespreking voor.
En toen kwam uiteraard deel twee. Eigenlijk vond ik die beter dan de eerste: Van Belleghem heeft iets meer zijn eigen draai gevonden, ik vind het ook iets vlotter geschreven. De auteur heeft niet meer de behoefte om telkens naar 2020 terug te keren, te refereren aan de gebeurtenissen van nu, zoals hij dat in het eerste boek wel vaker deed. Alleen heeft hij hier en daar nog steeds de aandrang om bij élke auto te vermelden dat die wel degelijk zelfrijdend is, zodat we zeker niet vergeten dat dit de toekomst is.
Het verhaal situeert zich in 2045, en Romy Bell, het hoofdpersonage uit Eternal is ook hier weer de centrale figuur. Nu staat ze aan het hoofd van een internationale federatie rond ethiek en heeft ze de gebeurtenissen van vijf jaar geleden grotendeels achter zich gelaten. Ze verdiept zich momenteel voornamelijk in DNA-modificatie, vooral dan bij embryo's, via de crispr-techniek. Genetische modificatie om bepaalde ziektes uit te schakelen is misschien wel verantwoord, maar wanneer ga je te ver? Schakel je de techniek ook in om een blonde baby met blauwe ogen en een atletisch lijfje te krijgen? Eugenetica dus. Maar blijkbaar kan de techniek ook gebruikt worden om virussen te ontwikkelen die enkel op bepaalde DNA-kenmerken reageren, positief of negatief. En wanneer er doden beginnen te vallen onder DNA-wetenschappers en er blijkbaar met data is geknoeid, kan Romy niet anders dan zich in het onderzoek moeien, zeker wanneer een van de doden een goede vriendin blijkt te zijn met wie ze de avond voor haar dood nog had afgesproken...
De plot zit knap in elkaar en je wordt echt wel meegesleept in het verhaal. Alleen vond ik het boek op het einde een beetje inzakken: Van Belleghem wou per se nog een oplossing vinden voor een bijkomend probleem, nadat de hoofdplot was afgerond, en dat was er eigenlijk een beetje te veel aan. Hij had daar beter een andere draai aan gegeven, maar dat is een persoonlijke mening natuurlijk. Het feit dat Bell ook zomaar alle mogelijke presidenten aan de lijn krijgt, ongeacht de positie die ze heeft in de federatie, lijkt me ook wat gemakkelijk, als je weet hoe moeilijk het is om zelfs maar verschillende bedrijfsleiders in éénzelfde vergadering te krijgen.
Verder is dit best een aangename thriller, als je van het genre houdt: goed geschreven, een aannemelijke plot, een genuanceerd hoofdpersonage en een knappe setting. Conclusie: als er een deel drie komt, ga ik het ook lezen, al hou ik doorgaans niet van Nederlandstalig of van thrillers. Maar dit zijn fijne tussendoortjes.
November 15, 2021
De Upgrade - Steven Van Belleghem
Van embryo's naar virussen.
Het is het eerste boek dat ik van deze schrijver lees. Ik was er heel benieuwd naar. Het is wennen aan de schrijfstijl omdat het zich afspeelt in 2045. Het leest wel vlot, eens je in het verhaal zit. Alles is heel anders dan in 2021 : zelfrijdende auto’s, virtuele assistenten, robots …
In dit boek lees je over de wetenschap en het politieke ervan. Romy Bell is het hoofd van de Federatie : IFRoMP ( International Federation for the Regulations on Medical Progress).
Je leert ook haar vriend Lieven kennen en haar zoon Milo van 13 jaar, zij wonen samen in Amerika. Lieven werkt nog in het bedrijf waar Romy nog gewerkt heeft: X-Com. ( beveiliging)
Ze onderzoekt de technologische evolutie van embryo’s, of deze wel ethisch zijn. Na lang undercover werk te doen vallen ze binnen in een DNA lab van professor Miller, hij vindt dat je alle embryo’s perfect kan maken. Het DNA veranderen, ziektes verwijderen, kleur ogen, huidskleur, ledematen, talenten, … Kortom dat het zeker een perfecte baby is. Het prijskaartje is ook hoog. Dat is strafbaar.
Plots wordt er een goede vriendin van Romy iets aangedaan. Ze is zelf de eerste verdachte omdat zij haar als laatste gezien heeft. Op de computer van sommige wetenschappers worden er virussen gecreëerd , goede en slechte.
Daar begint het spannend te worden. Er gebeuren ook nog veel rare dingen. Dan wordt het echt spannend en kan je niet meer stoppen met lezen.
Ze moet samen werken met een Franse collega Marie Leroy. Ze onderzoeken de zaak vanuit Parijs in een mooi hotel Ritz. ( 5 sterren) Ook komen de presidenten van Amerika, China en Frankrijk aan bod om steeds te overleggen. Sommige dingen zijn echt gruwelijk hoe ze denken.
Ik vond dit een goed boek. Ik geef het 4 sterren op 5. Ik ben nu wel benieuwd naar het eerste boek omdat er veel verwijzingen naar waren. Je kan het boek los lezen van het eerste. Maar ik zou toch aanraden om het boek Enternal te lezen.
Van embryo's naar virussen.
Het is het eerste boek dat ik van deze schrijver lees. Ik was er heel benieuwd naar. Het is wennen aan de schrijfstijl omdat het zich afspeelt in 2045. Het leest wel vlot, eens je in het verhaal zit. Alles is heel anders dan in 2021 : zelfrijdende auto’s, virtuele assistenten, robots …
In dit boek lees je over de wetenschap en het politieke ervan. Romy Bell is het hoofd van de Federatie : IFRoMP ( International Federation for the Regulations on Medical Progress).
Je leert ook haar vriend Lieven kennen en haar zoon Milo van 13 jaar, zij wonen samen in Amerika. Lieven werkt nog in het bedrijf waar Romy nog gewerkt heeft: X-Com. ( beveiliging)
Ze onderzoekt de technologische evolutie van embryo’s, of deze wel ethisch zijn. Na lang undercover werk te doen vallen ze binnen in een DNA lab van professor Miller, hij vindt dat je alle embryo’s perfect kan maken. Het DNA veranderen, ziektes verwijderen, kleur ogen, huidskleur, ledematen, talenten, … Kortom dat het zeker een perfecte baby is. Het prijskaartje is ook hoog. Dat is strafbaar.
Plots wordt er een goede vriendin van Romy iets aangedaan. Ze is zelf de eerste verdachte omdat zij haar als laatste gezien heeft. Op de computer van sommige wetenschappers worden er virussen gecreëerd , goede en slechte.
Daar begint het spannend te worden. Er gebeuren ook nog veel rare dingen. Dan wordt het echt spannend en kan je niet meer stoppen met lezen.
Ze moet samen werken met een Franse collega Marie Leroy. Ze onderzoeken de zaak vanuit Parijs in een mooi hotel Ritz. ( 5 sterren) Ook komen de presidenten van Amerika, China en Frankrijk aan bod om steeds te overleggen. Sommige dingen zijn echt gruwelijk hoe ze denken.
Ik vond dit een goed boek. Ik geef het 4 sterren op 5. Ik ben nu wel benieuwd naar het eerste boek omdat er veel verwijzingen naar waren. Je kan het boek los lezen van het eerste. Maar ik zou toch aanraden om het boek Enternal te lezen.
December 1, 2021
2045: in laboratoria is het mogelijk om genetische wijzigingen door te voeren zodat er minder erfelijke ziekten kunnen voorkomen… maar wat als deze kennis ook gebruikt wordt om erfelijke kenmerken te wijzingen of zelfs een gepersonaliseerd virus te maken? Romy Bell leidt een Internationale Federatie die zich bezig houdt met het ethische aspect van wetenschappelijk onderzoek. Waar trek je de grens? Tot Romy van zeer dichtbij betrokken raakt bij een moord. Kan Romy een virusaanval voorkomen of is er geen ontsnappen aan?
Steven Van Belleghem toont een toekomstbeeld met doorgedreven DNA-specialisatie en gepersonaliseerde IT-toepassingen. Hij kan me als lezer echter niet betrekken in het verhaal: het verhaal blijft oppervlakkig, te weinig details om je helemaal ondergedompeld te voelen in het verhaal. Het boek is een aaneenschakeling van gebeurtenissen maar je hebt te weinig details om je er een beeld bij te vormen. Zo blijf je als lezer wat afstandelijk van het verhaal. Hedendaagse zaken vermengen zich met futuristische gegevens.
De cover spreekt aan maar het lettertype vond ik bij aanvang te groot. Ik vond het jammer als lezer dat een boek gedrukt is in een groot lettertype, dit komt voor me over als bladvulling. Maar daar het boek geen connectie kon maken met me als lezer was het alvast goed dat je snel enkele bladzijden verder bent door het grote lettertype.
Ik ga opzoek naar andere thrillers met thema’s in de toekomst, heden of verleden en voorlopig laat ik de boeken van Romy Bell even liggen.
Steven Van Belleghem toont een toekomstbeeld met doorgedreven DNA-specialisatie en gepersonaliseerde IT-toepassingen. Hij kan me als lezer echter niet betrekken in het verhaal: het verhaal blijft oppervlakkig, te weinig details om je helemaal ondergedompeld te voelen in het verhaal. Het boek is een aaneenschakeling van gebeurtenissen maar je hebt te weinig details om je er een beeld bij te vormen. Zo blijf je als lezer wat afstandelijk van het verhaal. Hedendaagse zaken vermengen zich met futuristische gegevens.
De cover spreekt aan maar het lettertype vond ik bij aanvang te groot. Ik vond het jammer als lezer dat een boek gedrukt is in een groot lettertype, dit komt voor me over als bladvulling. Maar daar het boek geen connectie kon maken met me als lezer was het alvast goed dat je snel enkele bladzijden verder bent door het grote lettertype.
Ik ga opzoek naar andere thrillers met thema’s in de toekomst, heden of verleden en voorlopig laat ik de boeken van Romy Bell even liggen.
January 11, 2022
Zoals 'De Mens' zou zeggen. Steven Van Belleghem schrijft een boek en hij doet dat goed. Een boek dat opnieuw doet denken aan Dan Brown (voor de liefhebbers, niet twijfelen). Steven is in de eerste plaats een fantastisch sympathieke managementboeken schrijver en keynote spreker. Hij was er in geslaagd om een cliffhanger achter te laten in zijn eerste thriller Eternal. De Upgrade speelt zich ditmaal in de eerste plaats af in Europa. Nu ik mijn review teruglees van Eternal toch wel opvallend, "...en of Europa een toekomst heeft, technologisch en/of maatschappelijk, waardig om een rol te spelen in het boek. Of zijn alle valleys in Berlijn, Parijs, Stockholm, Tel Aviv toch gedoemd."
Na het lezen van De upgrade, dat zich in de VS afspeelde, heb ik het gevoel dat Steven er beter in slaagde mij mee te nemen richting Californië en dat het verhaal van Eternal ook dichter ligt bij een toekomstbeeld dat je 'nieuwsgierig' maakt over hoe het echt zal zijn in 2041. Nu staat een virus en genetische manipulatie centraal en dat is natuurlijk hyperactueel maar daarom misschien ook minder 'interessant'. Ethiek, ook rond 'gelijkheid', speelt de centrale rol. Toch heb ik het gevoel dat ook dat element nu minder aan de ribben blijft plakken. Het is opnieuw een pageturner die heel vlot leest. Naar mijn gevoel moet er teveel gebeuren in de laatste 50 pagina's, na de plottwist, wat zeker verder uitgediept had mogen worden waardoor de diepgang van de rest van het boek zou zijn doorgetrokken. Opnieuw een 'welverdiende 4 ;-)'. Ik lees zeker deel 3, gezien er opnieuw een cliffhanger achterbleef.
Na het lezen van De upgrade, dat zich in de VS afspeelde, heb ik het gevoel dat Steven er beter in slaagde mij mee te nemen richting Californië en dat het verhaal van Eternal ook dichter ligt bij een toekomstbeeld dat je 'nieuwsgierig' maakt over hoe het echt zal zijn in 2041. Nu staat een virus en genetische manipulatie centraal en dat is natuurlijk hyperactueel maar daarom misschien ook minder 'interessant'. Ethiek, ook rond 'gelijkheid', speelt de centrale rol. Toch heb ik het gevoel dat ook dat element nu minder aan de ribben blijft plakken. Het is opnieuw een pageturner die heel vlot leest. Naar mijn gevoel moet er teveel gebeuren in de laatste 50 pagina's, na de plottwist, wat zeker verder uitgediept had mogen worden waardoor de diepgang van de rest van het boek zou zijn doorgetrokken. Opnieuw een 'welverdiende 4 ;-)'. Ik lees zeker deel 3, gezien er opnieuw een cliffhanger achterbleef.
January 23, 2022
De upgrade, de opvolger van Eternal beschikbaar in de lokale bibliotheek; kortom het geschikte moment om dit boek ter hand te nemen, Eternal nog vers in het geheugen.
Een vlot lezend boek dat zich enkele jaren na Eternal afspeelt (2045). Wederom had ik vrij snel door wie betrokken moest zijn, maar dit vormde gelukkig geen probleem of hinder bij het lezen. Enkel de laatste tientallen bladzijden leken me qua verhaallijn wat minder onderbouwd, maar laat dat het leesplezier zeker niet negatief beïnvloeden.
En ja, wederom laat de auteur op de laatste pagina ruimte voor een mogelijk vervolg ;-).
Besluit, een aangename en vlot lezende thriller van Belgische bodem !
Een vlot lezend boek dat zich enkele jaren na Eternal afspeelt (2045). Wederom had ik vrij snel door wie betrokken moest zijn, maar dit vormde gelukkig geen probleem of hinder bij het lezen. Enkel de laatste tientallen bladzijden leken me qua verhaallijn wat minder onderbouwd, maar laat dat het leesplezier zeker niet negatief beïnvloeden.
En ja, wederom laat de auteur op de laatste pagina ruimte voor een mogelijk vervolg ;-).
Besluit, een aangename en vlot lezende thriller van Belgische bodem !
February 13, 2023
Wat een teleurstellend boek. Het plot voelt aan als een middelmatige B-film met een vage slechterik. Het idee van een virus dat de wereld kan veranderen is niet nieuw en hier wordt het nogal clichématig uitgespeeld.
De personages zijn echte archetypes zonder al teveel inhoud. Sommige dialogen zijn zo houterig en geknutseld.
De enige ster is voor de vlotte schrijfstijl. Jammer genoeg gaat die verloren aan een slecht verhaal.
De personages zijn echte archetypes zonder al teveel inhoud. Sommige dialogen zijn zo houterig en geknutseld.
De enige ster is voor de vlotte schrijfstijl. Jammer genoeg gaat die verloren aan een slecht verhaal.
April 17, 2022
Spannend vervolg op Eternal
December 2, 2022
3 sterren, want goed verhaal (ik heb het in één ruk uitgelezen), iets mindere schrijfstijl en iet wat geforceerde integratie van nieuwe technologieën.
Toch een aanrader
Toch een aanrader
November 15, 2021
De upgrade was m'n eerste kennismaking met Steven van Belleghem.
Het is het tweede boek over Romy Bell, die als leider werkt bij een internationale organisatie die toeziet op de ethische kant bij medische ontwikkelingen, genmodificatie, DNA aanpassingen, etc.
Tijdens een operatie ontdekt ze dat er virussen op maat gemaakt worden. Virussen om specifieke mensen mee te kunnen doden, maar ook virussen om een bevolking een artificiële upgrade te geven, een soort supermens te maken.
Romy zet alles op alles om dit samen met twee collega's te stoppen en de daders ter verantwoording te roepen. Met alle gevolgen van dien.
Ik merkte dat sommige verbanden wat lastiger waren daar ik het eerste deel niet heb gelezen en bepaalde verhaallijnen hier naar teruggrijpen.
Maar het boek was verder goed te volgen en Romy heeft ook zeker m'n sympathie weten te wekken.
Het verhaal speelt zich in de toekomst af, zo'n 20 jaar na nu, en door de huidige wereld waar we in leven, kon ik me sommige situaties wel goed voorstellen. Hoe men omgaat met een virus, hoe je deze kan ontdekken en welke stappen er genomen moeten worden om dit te stoppen.
De ethische kant in het boek, de kant die door Romy belicht wordt, sprak mij heel erg aan.
Wanneer is het wel oke om je eigen baby vooraf te ontwerpen? Welke genmodificaties zouden er toegepast mogen en kunnen worden en waarom? Dient de hele wereldbevolking een upgrade te krijgen, of alleen een bepaald deel. En wie beslist dit?
Vooraf had ik meer een flitsende thriller voorgesteld, maar juist door het belichten van de ethische kant, heb ik erg van het boek genoten.
Persoonlijk merkte ik wel dat Steven van Belleghem een Belgische auteur is. Sommige zinnen en uitdrukkingen waren iets ander dan gewend.
3,5⭐
Het is het tweede boek over Romy Bell, die als leider werkt bij een internationale organisatie die toeziet op de ethische kant bij medische ontwikkelingen, genmodificatie, DNA aanpassingen, etc.
Tijdens een operatie ontdekt ze dat er virussen op maat gemaakt worden. Virussen om specifieke mensen mee te kunnen doden, maar ook virussen om een bevolking een artificiële upgrade te geven, een soort supermens te maken.
Romy zet alles op alles om dit samen met twee collega's te stoppen en de daders ter verantwoording te roepen. Met alle gevolgen van dien.
Ik merkte dat sommige verbanden wat lastiger waren daar ik het eerste deel niet heb gelezen en bepaalde verhaallijnen hier naar teruggrijpen.
Maar het boek was verder goed te volgen en Romy heeft ook zeker m'n sympathie weten te wekken.
Het verhaal speelt zich in de toekomst af, zo'n 20 jaar na nu, en door de huidige wereld waar we in leven, kon ik me sommige situaties wel goed voorstellen. Hoe men omgaat met een virus, hoe je deze kan ontdekken en welke stappen er genomen moeten worden om dit te stoppen.
De ethische kant in het boek, de kant die door Romy belicht wordt, sprak mij heel erg aan.
Wanneer is het wel oke om je eigen baby vooraf te ontwerpen? Welke genmodificaties zouden er toegepast mogen en kunnen worden en waarom? Dient de hele wereldbevolking een upgrade te krijgen, of alleen een bepaald deel. En wie beslist dit?
Vooraf had ik meer een flitsende thriller voorgesteld, maar juist door het belichten van de ethische kant, heb ik erg van het boek genoten.
Persoonlijk merkte ik wel dat Steven van Belleghem een Belgische auteur is. Sommige zinnen en uitdrukkingen waren iets ander dan gewend.
3,5⭐
Displaying 1 - 15 of 15 reviews